장음표시 사용
121쪽
ut propim ἰ quum nulla discriminis ratio inter haec duo inveniri queat. Cur non etiam di-Cas , propius esse praepositionem dativi : ut in illo irgilii : propiusque periclo it metus. Et Σ. Georg. Propius tabulis. Et 3. Georg. Et faciem tauro propior. - Et Livii lib. q. Hoc propim veroos. I Proxima, ad ve bium semper est: neque
obitat illud Cicer. Habere exercitum quam proxime hostem ; nec Va ronis, Proxime januam ἰnec Livii , Proxime morem a nam idem Cicero dixit: Proxime accedere ad verum. Et idem cum ablativo) Proxim/ὰ La desolo, etentas. Livi cllib. I. Is ducit erarcitum quam proxime ad hostem potest. Ubi legitur in Salluilio, Proxime Cartha ginem Numidia appellatur; Fronto legit, Proxima Carthagini Numidia o Et infra Provis Hispaniam, Fronto legit, Proximi Hispaniae. Cicero pro Nilone: Pro me ad deos acre it Clodιti, e Lambinus legit ; proxime de . Vide in Thesauro, Luam proxime, S Prope ab . Sed quid in his moramur . li ' nomen ipsum Proximus is venitur cum accrisativo ρ An dices esse praepositionem . Proximus, a, um ' Plaut. Poen. Proximus tesum. Cicero Atti . lib. I. Proximus Pomis
p umjedebam. Alii legunt; Proximus Pome orseu illa lectio verior. Itaque dicimus Latine; Proximus Pompeis, Pomperam, ad Pompoum, a Pom-30o , post Pompeyum. Uvid. Proximus ad dominam, nullo prohibente, sedeto. Potest etiam in Pro- ,,ximus, subaudiri Secundum, Propter. Plautus , Rud. prolog. In agro atque villa proxima propter
,, mare. Idem CaPt. ach. Σ. sc. I. Secundum pa-
D trem tu es pater proximus.J Pridie Nonas, Pridie
122쪽
. De Partitas Orationis. J o s
Kalendas , non indicant , Ptidie esse accusa tigi praepositionem quom legamus apud Ciceronem ; usus ad pridie Kalendaν ; S apud
Plin. ad pridie Idus Septembres. Sed in Kalendas & Idus . & Nonas, deest ante. ut sit; pridie ante Nonas: ubi ' pridie ablativus est a die: quasi dicas, primo die, vel priori die anta Nonas. Iustinius lib. 1. Pridie constitutam diem; , , ubi palam est subaudiri . te. J Postridie Iados pollinareae, dixit Cicero. Et Sueton. Postridie nundinas, deest, post. Cicero Terentiae: uuid cause autem fuerit postridie intellexi, quam is vobis
discessi ; id est, poliquam , posteaquam. ' Procul
urbem, dixit Curtius. & Livius : Locus procul muros satis aequus agendis vineis fuit. Nescio an alibi reperiatur , procul, cum acquistivo, --pissime cum ablativo: ut, procul mari oceano, procul patria , & procul dubio. M sapud Lucret. procul ambitione,procul discord/bus armis. JENempla non adscribam cum praepositione , quia
sunt innumera, & cuilibet in promptu; ' , , fut
Cuntur conjunctim , eadem utrumque ratione , qua die crastini , perendini. Non ergo illud ex duobus constat Nominibus ablativi Casus, quorum alterum sit pri h. e. Primo a a pris, alterum die , ut etiam sentit Georg. H. Ursinus cap. 8. Sed Genitivo & Ablativo , elisa litera S. Pro autem antiquum est, unde prior, primus , & protinus. Deriva
. Ut verisimile sit. I Haee videntur superioribus exemplis de ablativo, cujusmodi plura reteri Rivius ad Sall. Iug. c. 89. statim subjungenda. Io eadem porro sententis de hisee iocis Curtii di Livii , usuque vociι ρνειοι, R vositus Rinno, I v. a
pridie , non ast 'propositio. Psridia
non sprapositio. Pryeia . non spraepositio.
123쪽
, , verisimile sit Curtium scripsisse, Proeul urbe ;,; Livium, Pro I numero. J Secita ducuram aquarum, Larinis inauditum est ' semper autem adverbium esse cen seo : ut. Recte , an secus facias se nihil ad n . Pla ut . uuid diximus tibi secus , quam HII ' Citat Erasrnus ex Plinio : secus fluvioae, Iib. 14. Sed in eorrectis legitur, secundum ' Hon , Charisius lib i . Secus adverbium signi- ,, at, Aliter: unde nascitur Sectus , . , , Caeterum id quod vulgus usurpat, Seeus illum sedi, is hoc es , secundum illum gae fatuum sordidum est. , , Plebem quidem Romanam sic loqui solitam , , , eX illo apparet , quod affert Quinctilianus Caecus conductus est secus viam flare. J V sque nihil aliud significat quam continue, aut perseveranter; Ut, usque laborat, usquene valuisti r Ut Terent. nimus usque antehac attentus; qua in Parte Donatus' vabie. laborat , & nihil explicat. Quum legis ; usque Romam & usque Roma; deest semper praepolitio. Catuv. hunc ad usqus Iocum : quod ita .frequens est , ut probatione non indigeat. Romam versu, & similia, praepositiones non sunt : neque versum t quod probant ad eryia , & adversum. Cicer. lib. q.
epist. I x. Iu Italiam versus navigaturus erat.
M s Plaut. Epid. Caepi versum ad illa, accedere. Li-
. Semper autem adser . cte. J Recte. Adhibetur tamen aliquando , ut praepositio , ostendit Voss. Anal. Iv. 22. Nec tamen ideo, ut Idem sentit, est ipsa praepositio , sed ponitur cum Ellipsi verae praepositionis .sa , plane ut secundam. Ergo secαι viam est concise dictum pro , secus ad
124쪽
De Adverbiorum natura, ct disserentia. AD verbium est dictum , quasi Adver- Ahem
bum, quod sit quasi verborum adjecti- bium pravum , & moclas ; ut, bene currit. Ad- pue -- jungitur tamen & aliis partibus : ut, bene doctuae, bis adjun-νalde mane, siver Deus, semper lenitas. Formas gitur. ejus adnumerare ad Grammaticum non perti- Gr m net : pertineret tamen , si fines adverbiorum recenserentur: ut quum alia finiuntur in i Μ ut MVerbis- μnctim , caesim . embratim ; alia in us, subtus , m inrus; alia in o, cito, profecto; in As , ut aliaue , cras, in I, ubi, ibi: in Ε, bens, pulcsed, Iane ;in ER , duriter, fortiter ς &sic deinceps. Signi- '' -ficationes vero adverbiorum enumerare ' ma- , cgis Philosophi est , quam Grammatici ; quia Grammatici munus non est, teste Varrone, VO iZis., his cum significationes indagare, sed earum usum. , ὴὲι GPropterea nos in arte haec praetermisimus : sed philis, ne hic aliquis fortε ea desideret , utcumque phum.
Afirmandi sunt, Cerrd, nae, quidui, quidem. Negandi, seu prohibendi, Non, Ne, J haud, minime, nequaquam, neutiquam. JLoci, tire, inriti, foris, de quibus copiose in
Magis Philosephi J Immo Philolati. Sed sie haud dubie voluit Sanctius.
125쪽
Qualitatis. Bene, pulches, Heganter, nimis. Comparandi, Magis ; nam caetera, ut metire
doctim , Accusativi sunt . in quibus deest ut tape monuimus. & in Ellipsi late. Congregandi, Uni, pariter, simul, conjunctima
Demonstrandi, En, ecce ς quamvis haec PO-tius sint soni inarticulati. Vocalidi, Ο Heus: sed soni potius, quam
Dubitandi, seu Eventus, forte ,fortasse, forsi- rari; quamvis hic sint tres dictiones, Fors sit an. Remittendi, Vix, sensun e Hortandi, Eia, age, agito, agedum, squin. JInterrogandi, Cur, quare, etsi hoc sit, uua
de re. M Ubi, unde, qua, quorsum , quo, quando , H quoties. JJurantis, Hercle, Medius ius, Mepol, a s. Ostor; nisi malis nomina appellare. ordinis, Deinde, delueeps. At vero Primum , primo, Secundum,fecundo, ' nomina sunt ubique.
notata. Veluti alias , de quo Gros p. Parad. Ep. I. quItamen male facit in iud. de stilo Hin quod tam acerbe invehitur in Viros Doctos , qui alias pro alioquin usurpent , ut quod eo sensu vix de plebe i iteratoribus sit dignum, & tantummodo significet vel alio tempore, vilalio loeo. Fateor equidem inprimis de tempore usurpari voculam. & tune intelligi Areas. Sed & intelligi simpliciter res quascunque patet ex Plauti Epid. Iv. 1. 3 s. a alle eam rem sobrie accaeravit. aet alias res es impens improbres. Potui siet simpl. aliaι veI alioqui. Atque adeo sic vides duo baec etiam promiscue u pari , idque ulterius exemplis probatum vide apud Uirum longe Eruditissimum Iah. G. Graeuium ad Sueton. Tib. e. 73. Similiter Nominibus accensenda sum, Una , quod est Ablativi casus, generis femini. ni , tum forte , qaare, qua, νεοῦ Etiam Verbi , M., ut
126쪽
Nomerandi, Semei, bis .iindo, deinceps, een- ries ι &c. Graeci, quas nos vocamus interjectiones, in- Ιαεν--ter adverbia connumerant. mihi sunt soni in- ctiones. articulati, & naturales ; ideo inter partes orationis non adnumeravi. Haec sunt hujusmodi,
hdu. .At at, au , fl, pro, prob, bahabe, euge. 'Adverbiis extam adnumerantur illa, quae modo . expunxi ex praepositionum numero, juxta Gram-
Conjunctio non sumit similes casus , ut
inepte traditur , sed tantum jungit sententias : nam quum dicis : Emi equum centum aureis, s pluris; syntaxis est, ego emi equam centum aureis , & ego emi equum Pretio pluris aeris. Perrus, Et Paulus dissputant, id est , Petrus disputat , & Paulus dii putat. Conjunctionum ossicia distinguere, veluti d Timus de adverbio , Grammatici munus non Etiam est: nam si ad Grammaticam spectes , omnes dissunm- sunt conjunctiones, etiam fi videantur disjun- va eonju gere: nam qui minus conjungit, dormit , aut ctiones vigilat; quam dormit, es vigilat y In sensu mul- tofum tum dissert, in grammatica nihiL Eas tamen gunt. explicationis majoris causa in classes distribua
Copulantes absolute. Et, que, nec, neque, ac, rquo , quoque, etiam , item, itemque. Copulantes ex conditione, , rum, fri , nis.
127쪽
Disjungentes, Aur, rael P ve, IM, seu, an, necne, utrum. sed hoc nomen est. r . H. Adversantes, Oest , d, porro, tamen, ramos, etsi, licet , quanquam , quamvis , βψ . . . s
Rationes illativae, sive colligentes, quas ratio praecedit, Ergo, igitur, ideo, itaque, quocireca, proturi quare, quapropter, sed ' haec duo nomina potius, qua ce te, propter quae Causales, quando causa sequitur, Nam, namque , enim, enimvero, etenim , quia, quoniam, siquidem , quippe, utpote, proprema, Od. Quod non, ut putant grammatici , conJunctio est, sed semper est nomen relativum, ubi intelligitur praepositio. Declarantes, ur, uti, vetat , veluti ,siret, sicuti, ceu, tantuam.
Sed Grammatico satis est ,, ut dixi, si tres has Partes posteriores vocet particulas indeclinabiles, & functus erit ossicio perfecti Grammatici. Atque haec de natura sex partium Ora xionis nuoc ad i illarum constiuctiones acce
l . . me dias Nomina patias cte. J Nomina etiam sunt ergo , ' quod est Graeeum; υν , sicut alibi Sanctius & seloppius . , Ostenderunt , ideo, quod constat duobus Nominibus, sev . . ti ruriπca Nomine α Λdverbise, quamvii Nomine dc Pet
128쪽
De constructione Nominum. Onstructionem diximus dividi in
concoemant. 8c rectionem : item concordiam triplicem esse, Adsectivi. S substanti vi : Nominis &ve ibi : Relativi, & antecedentis. Substantivum. & adjectivum numero 8t casu tantum consentiunt , non genere; Mam a d. jectiva genus non habent , sed certas terminationes ad genera , propter quas substanti. Vorum genus indagamus. Itaque postquam scieris , cujus genetis sit paries, tunc mecessa rio dices , paries albus; quia albus , est termi natio ad genera mastulina': Testat deinde' ueaccedat concordia numeri , 8c ea sus. Qubclsi obiicias , Paries alba , in 'numero , & Cain Concordant', nec tamen est perfecta concor dia. Respondeo. Concordiam persectam esse . sed a te peccatum esse in regula , quae ante concordiam est . quae jubet terminationem in vi , deberi necessario masculinis. 'adem rautio est in concordia nominis , & verbi : diximus enim hanc Concordiam ex solo numeri constare. Tu objicis: ego docet, est numeri
Concordia ; . non tamen congruit omnino oratio. Peccatum item a te est in regula , quae docet , omnem nominativum esse tertiae personat, praeter, ego, & tu , &e. Quia igitur ignorasti , ego , esse primae personae verbalis,
129쪽
non adaptasti concordiam , quae post regulam i quebatur. C A P. I I. Nominativus a nulla parte regitur. Duo
EX nomine, di verbo tanquam eX mat ria, re forma, quae brevistima sit, Constituitur oratio : id docet Plato in So-Gκeisdia Plistia , & Aristoteles lib.
mmiis , Porro nomen cum verbo in solo numero con- .ct Visti. Venit , ut diximus, non in persona, ut docent Grammatici : nam ea quae conveniunt, debent in aliquo tertio . quod sit ambobus' commune , convenire : Sed nomina non .. - . habent personas , id est facies illas . quas so- la verba retinent. Non ergo in persona, Casu , genere nomina cum verbis conveniunt; sed quum sint omnia, exceptis duobus , tertiae personae verbalis , semper in illam tertiam personam serentur : opus tamen est concordia , qui duplex illa persona est , sinstularis,& pluralis : itaque qui dixit; ego disputat, er-
. ravit in regpla : qui dixit; ego disputamus, erravit in concordia ; illud enim necessitatis fuit, Itinus ea- hoc concordiae. Rectus praeterea nunquam sua nun- regitur: nam in hac oratione, Catoscribit , Caro quam re- non regitur a Verbo ; t nec scribit, a Gaio: sedgitur a . . con- Verbo. . Sed Nomina non habent personamJ At vide , quae contra . hanc sententiam notavi ad pag. 3 s. t μι scribis, a cat. Quum di eo, cata seribit. est haec quidem concordia Nominis & Verbi , & quidem tum in
Numero, tum in Persona, ac personali terminatione, uti
. p tot ea iis , quae docui pag. 37. fg. sed di Rectio reste
130쪽
eoneordia est nominis, & verbi, & Caro suppo
situm est, non persona agens, aut Patiens, ut somniant Grammatici. Nec ullo alio modor peritur nominativus in Latino sermone : nam in illis: O vir fortis, atque amicus ἰ En primus; e ce homo, vel ecce hominem, quaerendum verbum est, ut docemus in Ellipsi verborum. Duplex nuptis nominativus non uno modo Videtur reperiri in nomin eadem oratione : ut 'o nnibal peto pacem e rivus.
sed deest , Eny , vel qui sum .Annibal, Vide Enae, in Ellipsi. Omne praeterea verbum utrinque nominativum videtur habere; ut Iegis in Diarm , doceo libens; sed hic quoque deest Enae. diverbis quibusdam passivis fit reciprocatio : ut vocor Sanctim ς Diceris poeta. Sed hoc est ab activo, Dicunt te poetam. C A P. Ui. Genitivus neque Grace, nec Latine a verbo
regi potest. Urbs Toleti Latine dicia
GLnitivus perpetuo significat possesso
rem, sive activδ . sive pass1vε capiaturi simit vi
ut amor patriae, vulnis chillis ; unde fit ut a verbo regi non possit : nam possessor, &
test appellari. Nam illud in constructione regere dieitur, quod in naturali voeabulorum ordios praecedit, & flagitat sibi iungi aliud voeabulum certa terminatione. Quum ergo dico, Cato seribit librum, sicuti τὸ scribit, quia flagitat ex omnibus terminatiouibus vocabuli Iiber proprie illam , quae est librnm , eam idcirco regere dieitur, sic & G- ιο flagitat , & proinde regit revera ex omnibus sex terminationibus vocabuli friba eam, quae est vertiae personas scingularis N umeri. . . Diuitiam by Corale