Francisci Sanctii Minerva cum animadversionibus Casp. Scioppii et Jac. Perizonii

발행: 1694년

분량: 789페이지

출처: archive.org

분류: 어학

111쪽

sumatus.

Lib. Da

Lib. 13.

9 . Liber primus

at verti quia omnia verbR in or , carent pra teritis , Grammatici inculcarunt pueris lao e participium pro praeterito persecto ; unde creditum est este praeteritum passivum : sed revera , sum amatux, Praesentis est ; eram amatus , imperincti; fui amatus, praeteriti ; ero amatus , futuri : nam si semper praeteriti esset , Latino non diceretur , amatus ero. At Cicero dixit: Ego si cum . qntonio loquutus fuero. Idem ; qu

spero

v. 2. o. Vineibilis eausa. Ter. Phorm. I. 4. 49. Placabi-ιias est, nosmet id indieare. Ibid. v. 7. 68. Venerabilis ita Deos, Valer. Max. I. I. I 3. Fenetrabile telum , dc similia passim apud Poetas. Eodem ergo modo & in hac Participii forma se rem habere putem, atque adeo eam , quia verum est Nomen,promiscue usurpasse Veteres, modo in actione modo in passione notanda. nin immo existimem primitus fuisse vel maxime activam , tum quia descendere videturis praeterito activo , veluti amatus ab amavi , quasi amavitus, de se in ceteris , tum quia & ipsa manifestam dat ori ginem nulli passivo , sed activo vere participio , amaturas , ut 8c verbalibus Nominibus , tum rei, tum personae . actionem solummodo significantibus , ut Lectio , Lector. Denique quia conveniens videtur, ut sicut in verbo Finito forma activa habuit tria olim tempora suis terminati . nibus distincta, amare, amavisse , amassere , sic & in Partiei- piis eadem habeat, amans, amatus, amatnrus; Postremo quia multa sunt hujus generis Participia , quorum verba Passiva nulla sunt, nec dari possunt. Unde V ossius A ual. IV. 13. ea ab Impersonalibus passivis Praesentis Temporis deducere conatus est , licet ipse fateri cogatur setiam horum nonnulla prorsus non esse in usu. Talia sunt occasu , obsoletus , redundatus , gavisus , &c. quorum nulla passiva , nec personalia nec Impersonalia invenias. quoniam ipsa significatio respuit passivam formam. Qua ratio ergo inde , cum quibus insuper utpote praesentibus nihil commune est Participiis praeteritis , deducendi ea ,& non potius ab activis Praeteritis Quod si ita su , ut esse puto. neutiquam opus, ut novam Participiorum istorum appellationem comminiscamur . sicuti fecit Georg. Hent. Ursinus in observ. Philol. cap. I a. diligenter observiandum censens , inobservatnm adhae ipsi Voσο ι hac parιι-cipia vera nomine dici debere Deponentia . ist qua ποτε PQ viam signiscationem deposuerint. Diuit Corale

112쪽

De pansiss Orationis. 9s

spero ueremi tempore societate victoriae tecton copulatos fore. Idem : quibus osciis Atticum a rinxeris, iisdem me tibi obligatum fore. Livius; Paratos fore.' Curtius lib. q. Hoc quoquo iacceptum fore Jovi vates rupondit. Virgii. IEneid. 3. Defortaue quae sera terras LAuguriis agimur divum, id ello deserendas. Idem Aneid. i. de Cycnis; ut capere, aut rapi, jam defectaro vidGntur, id et , capien

das. Ibidem . ' Submersasqus obrua puppes, id est,

Submersasque obrtia ere. J Proxime superlora desertas &captas proprie, & ut vere praeterita , esse explicanda ex inspectis locis abunde patet. Idem certum est de hoc. ipso. licet peculiaris sit locutionis. Nam Submersas obrvie- puppes , idem est , ac si diceretur, perfice coeptam iam sub mersionem , dc porro obrue prorsus puppes jam coeptas subsiare & submergi. Sic Cic. Fannit. X lv. t. Ne puerum perditum perdamus, h. e. ne ulterius perdamus eum squi iam sic satis nostra calamitate periit. Male Scholius in Nodis Cicer. III. I. hunc locum tanquam male habitum emendare nititur. Sic pro Cluent. c. 26. Pracipitantem uitar impellamus . ct perditnm prosternamus. ad Herenu IV. FT. Noli extinguere extinctos. Petron. Genua perseverantis amplector , ne mbrientes vellet occidere, merita .

inquam , excandeseres , s posses proditum Uendere , h. e. si posses , postquam eum prodideris, & indicaveris quaere tibus. etiam ostendere , ubi iam esset , quoniam qui hic modo fuerat, inter turbam aufugit. In aut. Capt. II. 3. I. atqme hunc inventum inveni, h. e. ejus filium, quem jam scimus , ubi locorum sit , atque adeo , qui ex parte jam inventu , Porro operam da, ut coram invenias, & inde patri suo redueas. Nulla itaque in istis locutionibus significatio Futuri, quam rectius forsan statueres in his , tu quibus eo quod dicitur nunquam vel non temere factum. significatur simul non solere, vel non debere fieri. Veluti quum Gell. ll. 6. Illaudatus exponit esse quastillauda Hiis, qui neque mentione aut memoria BIIa dignus , neque -- quam nominandus es. Atque ita Sall. orat. I. ad Caesarem, sacro , inspoliato fano. Et in Jου g. cap. a. ubi corporis 8c animi bona opponit, illa ait omnia orta accidere, O aucta se nescere, animum incorrutum , aternum, agere atque habere

uncta, neque ipsιm haberi. Et maxime cap. 2I. Genus bo-

lib. 2.

113쪽

riber Primus

submergendas : ., f& Georg. r. stuam qui

in patriam ventosa per aequora vectis Ponti ostri ,, furi fauces tentaretur Ab i. Ubi Servius: G- . ctis , his qui vehuntur , quia Latina locutio non bat praesens participium pactivae Hm casionis. Prop. Quandocunque igitur nostros mors claudetis occlus, accipe quae serves funeris acta mei, pro a- , genda. J Lucanus lib. I. Caesosque duces,ae funera Regum, id est,ccedendos. Terent. Andria: Utinam

aut hirsurdm, aut haec muta factast, id est, fiat. ,, Idem : Cave quicquam admiratus sis , qua cauus se id sat , pro, admireris. J Lucanus L. Vinia bona expartibus eso, id est, vincendis. H Ca-

mInnm mobile, insidum , neque benstio , neque metu coercitum . q. d. haud temere unquam coercitum , & proinde neque facile deinceps coercendum. Non intellexere hoc Librarii & Editores nonnulli , qui idcirco de suo addiderunt ante , sed quam vocem abesse deprehendi ipse duobus rastis , altero Daventriensi, quem pater meus quondam illius urbis Bibliothecae comparavit, altero viri Amplissi mi, & vere optimi, quum viveret , Theoph. Hoget sit. Idem de praecipuis suis testatur Gruterus , sed qui male item reponi voluit caereendum. Retinenda Lectio praestantissimorum codicum , & exponenda , sicut a mo factum. Nam & Graecis eadem locutio eodem sensu est usitatissima. Ael. var. Hist. XIII. 2. encm ουν ο Μαυιρευς gMωμπΤὸν τὸν s h. e. nunquam 1 quoquam deinceps reprehensam. Ant. Liber. fab. 3o. lam . nun- . quam auditus , & idcirco in fandus amor. Epict. Enchiris,

aliis inhibita . atque adeo quae vel non faeile vel etiam facile inhiberi queant. Innuunt haec aliquo modo futurum , sed tamen proprie & primitus praeteritum notant , seu eo quod vel factum saepius, vel nunquam factum , tacite quasi significant . etiam deinceps vel faciendum vel non taciendum. Sed quia haec consequentia aliquanto validioeest in negativis, idcirco dc in iis longe frequentior est haec

locutio. Diuitiaco by Corali

114쪽

De nrtibus Orationis. 97

, tuli. Brixia Veronae mater amara meae; id est, , , quae amaris a Verona. J Causam vero quare .hoc participium magis videatur pei ficti, S praeteriti esse temporis, videtur assignare Priscianus, inquiens : Itaque praeteriti quoque perfecti vim habet Lib. S. verbum. Est. quod ostenditur, quando participiis prαυ-riti junctum ostio fungitur praeterati prrfecti, per

Fa ivorum declinationem , vel similium pQ vis. Haec In nar- ille. Mihi tamen alia ividetur potior ratio; solet ran enim contingere siepissime , ut narrando pra, prcsenti sentibus utamur pro praeterito. Terent. Andria: Hsurpan-Mbi te non invenio, ibi ascendo in quendam excessum tor prρ Iocum, circumspicio , nusquam. Ibidem: Funtii in- prateritis. xerim procedit, quimur, ad epulabrum venimus, in

ignem posita est, fletur. Idem Phormio: Perses

homini, factum est, ventum est, vincimur. Idem ἔIgnotum est , tacitum et, creditum est. Haec om- Lib. 4. Dia praesentis temporis. esse ostendunt alia prae- Arch.

1entia. Sic illud Valerii Max. postquam iis Patriam revertitur. Cicero ad Lucetiam : Qui runc denique sibi aselli lautam juber,polleaquim illi percunctantii dictum e*, elypeum es salvum , & illud tritum , me situr is Phaeton. Sed jam omnes abutuntur hoc participio de praeterito cum verbo EM : sed cum aliis verbis nullius esse temporis ostenditur: ut, jussuffeci ,jus facio,

jussus non faciam. Cicero ab Treb. Quum illa rarinalis tibi erit visi, perferto. Ibidem ; Granis inum. igitur mihi feceris ,si ad eum ultro venies,eique pollicitu fueris. Iuvenal. Converso pollice quumlibet occidunt, id est, quum convertunt. Caelar. r. Gall. Nam eis sine tiI periculo legionis delectae commissum cum equitatu praelium fore videbat, id est . committendum , vel quod possit committi. Plinius lib. 1. Laetis ad margines plenus , nequo exhaustis squis minuitur, nee infusa augetur. Idem 'G . . Ani-

115쪽

rum. ε

Liber Primus. iiij instrangulationes vulvae , si manducetur ,δε- dat: I . t mox; Portulaca alias manducata refrigerat

'inte lina, potuisset in iitraque parte uti partici

pio, vel verbo.

mandiu non semper esse futuri subindicat Vatin

. Amandns non semper esisse futuri J Magna est de hae in ma , dc esse potest controversia. Aug. Saturnius ω Em. Alvarus negant esse Participium, hoc est . ad lignificare ullum tempus. Reliqui assirmant Futuri esse Temporis. nisi quod Sanctius more suo nullius certi Temporis , sed omnium esse tradat. Ego vero nullus dubito , utcunque id paradoxum forsan alicui videbitur, proprie εc primitus fuisse praesentis Temporis . Ut ita statuam , facit primo Analogia derivationis. Manifeste enim deducitur hPartie. activo Praesenti. amandus ab amans. Si haesitas, considera sis participia .in IENS e κ euntia, veluti capiens, audiens . Habes hic eodem plane modo capiendris , audiendus. . Immo ab ipso iens , sicuti in obliquis casibus est

euntis icc. sic & eundus. Porro plerumque ad significat fimpliciter Praesens Temptas, rarissime ita simpliciter Futurum , sed sepi id, quod fieri debet. . Plaut Epid. III.

3. 32.. Pugnis memorandis meis eradicabam adires homin rem, h. e. dum memorabam. Persa I. I. Ita fui miser, gnare n. do argento mnino cic. Famil. II. Io. Non eram minor eae eontemnenda provincia , quam ex conservato XIII. Io Videor

mihi in ipsa causa exponenda satis de probi riste Una dixisse.

Ossic. Ill. 3. Si nihil existimat contra naturam feri homantialtis violandis. Nep. Pelop. c. q. Haec liberandarum Thebarnm Maes propria es Pelopi . Liv. I. I 8. Si cura Romulus augis rata Urbe condenda regnum adestius es. C. O . Locres, qmem tu eondendis Urbibus qMondam Etrπsei consecrabant. c. s. Inter initia condendi hujus operis movisse numen tradittir Deos. Ex his et tam patet sensus verborum Livii in praefat. suae ante con/itam condendamve urbem tradnntur, &c. Manifesta hic

est distinctio Temporum , & quidem Praeteriti , ac Praefentis , ut recte exposuit Nannius Misce Il. v. a. & Sanctilis in ext r. hujus capitis. Nihil proinde Opus emendaticine ; quam idem Sanctius tentat. nec causae quicquam , ut contra Nannium assentiamur Ursino , qui obses v. Philol cap Ιχ. tradit , melius ex propria ct comm Eni illa Parricipiarum in D S signiscatione exstoni. Ante condendam urbem antequam condi deberet , ut adeo remortua tempus signi et, quam alterum stlud. Ante conditam urbem. At vero propriam sDiuili do by Corale

116쪽

De Partibus Orationis.

PrIam de vulgarem marime horum Participiorum significationem esse Praesentis Temporis , ex allatis jam lociare innumeris aliis. Vide hic in sanctio , & in Uoss. AnaI.

. IV. i 4. & Th. Lina c. de Emend. strinil. Lat. Serm. Isb. r. tum ex omni Gerundorum, quae semper praesens Tempus notant, usu satis superque conitare nobis debet. Futurum vero , ut dixi. rarissime hac forina simpliciter signiscatur. Quae volsius Anal. Iv. II. duo sola loca ,& quidem ex Gellio adiere , non satis clare id probant. Certe non prius.

Nam quod ait Gell. III. Io. ad homines nascendos vim nae ineri septenarii pertinere, pene idem est, ac si diceretur , ad homines in nascendi negotio ennsideratos. Magis tamen sim pilestet futut am alter Gellii Ioeus significat, & eodem senala saepiua tandem posteriores hanc formam adhibuere. Sulpic Sev. caem polliceretur . nec hydriam farre , nee vas

oleo esse mi nuendam , h. e. minutum iri. Et, s id fecissent .m, praesiuio tuendos. Sed nos usum investigamus temporis , non quot iam corrupta erat & collapsa Latinitas, sed quo cynstituta est , dc floruit. In quo si maxime aliquot luca oecurrunt cum manifesta futuri significatione in hac 'forma , non alia id fit ratione , quam qua Praesens in Vetbo tum Finito , tumoInfinito saepius , ut probavimua supra cap. 13. de I . ad futurum item denotandum adhibetur. Quapropter utut haec forma utrumque, & Prae sens , quod certe frequentissime laetit, & Futurum ali- . quando etiam significet, tamen quia , quod tertio loco vel inprimis hic observandum arbitror , etiam id ipso verbo Finito & Infinito Praesens proprie Tempus saepe notat

futurum , Futurum vero nunquam praesens , nullum nobis debebat esse dubium , quin & haec forma revera sit

ex duobus controversis temporibus maxime & proprie Prae- 'sentis Temporis , aeque ac amo , amare , & amari , quae item

aliquando futurum notant. Adae quod sicut in A chivo tre sunt formae Infiniti. & totidem Participii . ut ostendimus supra , sic & hae ratione in Passivo eri x conveniens , ut, quia solum est Praesens Infiniti proprium amari, Participium quoque habeat saltem suum proprium & verum Praesens. Ceterum quemadmodum in superiori observatione docui per Praeteritum ipsum , seu per id , quod iam factum est , aliquando designari , quid deinceps fieri debeat. .el futurn m sit; sic & per hoc ipsum Praesens, quia riquod revera iam fit, creditur etiam debere fieri, seu quia .. quod debet omnino fieri , pene pro eo , quasi iam fiat, de coeptum sit , habetur, quodque coepit fieri , etiam porro futurum creditur , hinc per illud ipsum , inquam, Praesens saepe designatur officium & necessitas rei saciendae . adeo ut nonnulli non esse Participium . sed Nomen tantum-

117쪽

goo Liber primus

Valla : Nescio, inquit , an dicendum sit Gerundium et participiumtrasentis temporis, more Graecorum. Et misentUnde indicatur Gerundium es participium prae sentis. Idem sentit Thomas Linacer. Clarius Donatus in illud Terentii: Vix Ium apud

me, ita animux commotus est metu , spe,gaudio, mirando hoc tanto , tam repentino bono e mirando , in

quit, id est, quum miror; es sparticipium. Ego

autem aselo omnium temporum esse posse; ut, legendis earminibus fuit poeta, Iegendis carmini uerit poeta. Virgil. misenda dies en attulit vlaro, id est , quae volvitur. Lucret. PIumbra vero glans etiam lango cursu volvensa liquescit. Terent. uod in opere faciendo operae consumis tuae. Cicero de Senemite : His enim ipsis Iegendis in memoriam redeo mortuorum. Idem 1. de divinatione: Neque vero superstitione tollenda religio tollitur. Idem A. Epistolarum : Gratiam nos quoque inire ab eo defendenda pace arbitrabamur. Ju venal. Provida Pompe o dederat Campani obrex optandaAE , id est . quas optare debuerat. ,, s Lucillius ; Lippus ede,ida aeri, , a Uue ceparius cepa J ubi, edenda significat' praeteritum : ceparius est lippus, comesa assidue acri cepa : quam ipsam sententiam sic Naevius evrulit: Cui cepe edendo oculas alter profuit. Cic. Sed res multis querelis do Repub. interponendis transscta est. Plin. in Epist. . qUinui a Guisi agendis. Livius in prologo obscurε dixit:. 6-ie conditam, condendamτο urbem. Quidam explicant;

modo, ossicium & necessitatem designans statuerintά Sie Cie. Famil. VII. . Discessi ab eo hella, in qaeo aut in acie ea dendtim Oit , ant in insidias incidendam , aret invictaris manaes doeniendum , aut ad Iubam confugiendum, ossic. I. ar. Iis aisi habenι a natura alumenta rorem gerendarism , adipiscendi mni Magistratur , gerenda re p. Vide di vosi Anal. IV. Ira Pνaι visun J Immo praesena: dum edit assidue. Disitigod by Cooste

118쪽

De Partibus Orationis. Iot

eant: anra condendam, id est, paulo antequam conderetur. Mihi videtur . in ipsa aedificatione: aut rtasse legendum ; Mynis condItam , condendois urbem. Quae ver d hic solent aduere

grammatici de gerundio adjectivo, eq. de gerundi vis , mera dςlir menta sutit. Vide rellia sua lib. 3. cap. 8.

CAP. XVI. De guitura, ct numero praepositionμm.

ΡRaepositio , etiam si postponatur , non

desinit vocari praepositio: ut Cabsar Sca liger videriar innuere : nam si grammaticum ordinem spectes , semper praeponi debet ut transtrater, exponepertranserar etiam in illas . mecum , tecum , secum.

Porro ex receptis a grammaticis praepositionibus rejeci: Circiter, prope, propius, proximo, tridie, postridie, procul, fectu, que,' vcrstis, versum. G 3 ' . Cir-

te deberent propter , juxta , secundum . adversm s. Et en Impropter habet ipsam adverbii formam , & ου icitur contracte pro propiter , propus , unde & prve. Sic a firmns .firme, & frmiter, ii duriss , dure . & dnritra. &c. Con struitur quidem plerumque , tanquam si i stet priepositio. sed id fit per Ellipsin verae pri positionis ad , vel ob. Sal luit. Catil. 39. Ipse propter Aquilam adsimi , h. e. Prupter ad Aquilam. Et se plane pleraque , quae hoc capite memorantur, α inprimis τι prope , unde illud descendie, α quod item non modo, ut praepositionem , saepe Aceu sativo iunxerunt Veteres. sed & cujus ultimam Syllabam corripuerunt, secus quam fieri oportuisset , si pro adverbio , ut erat, ipsi id habuissent. Sed & manifeste Adve hium est τε propter apud Terent. in Adelph. tui angιρον tum propter ω , h. e. ibi in propinquo est angip. Nec enim potes hie statuere Ellipsin Accusativi, quae retineat

119쪽

Circiter non es

1or Liber Primus

Circiter Kalendas , circiter meridiem , Oct vam circiter horam, non probant circiter esse

voculam in natura praepositionis, uti quidem possis in hisee

Taciti Annal. IV. tam propter distimberet. Et Phaedri lab. 37. Et propter volam. Similiter juxta , dc jnx-t1m , non praepositiones sunt , sed adverbia , derivata alvo, juxi, pro quo posteriores iungo , iunxi dixerunt qu scproinde significant prope, tum post ,& aequali modo Mela. I. I9.

Os star hiememque juxta ferent. Sall. Jug. 83. Me moisita in omnibns iuxta geram. cap. 's. Literis Graecis o Latinis jωxta eruditur. Tac An. I. 6. Iaexta periculosum ,sctaseu Hra promeret. Hinc saepe etiam sequitur ae , vel atque Liv. I. q. Absentium bona jureta atque damnatorum divisa sunt. Sall. J ug. 3. juxta ae si hostes adessent, .vallo fossaque mu nire cesra. Immo& praepositio enni. Plaut. Pseud. IV. 7. λλ. juxta cum unarissimis scio. Persa. V .. Isara turemaque Icio. Sall. Catil. 18. juxta mecrim omnes inte Iluιtis. Se cundum ejusdem est generis , & naturae , cujus psimBm smultum . pl rimum, &c. h. e. non modo non est praepositio , sed neque adverbium. Quid ergo . Est Nomen adiectivum , neutrius generis . cujusmodi quamplurima usurpantur Dλειπωιως , ut si essent adverbia , hoc vero

etiam duplici plerumque Ellipsi , ut si esset praepositio.

Plerumque dico , quia occurrit etiam ut Ad verbium cum significatione seque udi , unde ortum est, Plaut. Amphit. II. r. I. Am. Age , i ια fecundum. So. Sequor, subsequor re. Μil. Glor. IV. 8. 39. Nos feeundum ferre per urbem hae omnia : h. e. ut patiamur illos praecedere . & sc. nos subsequamur. Denique adversus . & exadversus reUera sun

adverbia , cum praepositionibus composita, si Simplex versus vere est , ut est , adverbium. Si vero accusandi casum penes se habent , eo significant, aequo ac Simplex, esse Fllipsin , & quidem repetendae praepositionis ad , quae iri compositione apparet, plane sicuti praepositio, quae in Uerbis comparet, cum sequitur illius casus, vel repetita est . vel per Ellipsin suppressa. Nam eum dicimus adire ali-

qn m , per Ellipsin dicimus , pro adire ad aliquem. Hae autem voculae reperiuntur conjunctae non modo cum Accusativo, sed & cum Dativo, certo pene indicio, neutrum horum casuum proxime ab iis regi. Nam sicuti Nep. Hann. c. 4. Scipio apud Trebiam adversus eum venit. Sic Plaut. Casin. II. 8. 29. Cum ei adoresum veneram, BC Trin. III. a. 98. iani ei adseros venerit. Sed & sne casa ullo. Sallust. orat. I. ad Caes. Luorum meque adverseus, neque ab tergo, aut latoribus istasis. Disiilaod by Go le

120쪽

De Partibus Orationis. Io 3

praepositionem; nam deest, ad , vel in. Cicero Atticta lib. t o. Verum haec tu .Arpinati ad sextum circiter Idus Majas ' non deframus. Propc, ad' Propa , verbium est , quasi pro pedibus: accipitur pro fore, adυer- aut proxime; & fuit aliquando nomen Propus , bium est, a, um. At dices, saepe legimus: Prop. montos non pra-

consistere ; Prope ripam Anienis ; S . Prope motum positio. res fuerat ; Propὰ Ieditionem ventum est. Sed in his omnibus deest , ad , ut jam dicemus. Quid ρ quod iungitur ' ablativis cum ob ς ut Cicero ; Prope a Sicilia. Plin. tam propoa muris habemus hostem. Idem : Prope ab origine. Cicero': Prope ab domo detineri. Ρω- .pius, non ilum non est pretepositio . sed nec Protius. adverbium quidem: nam Melim, P us, Pro- nomen est, pius, nomina sunt adjectiva, ut diximus, cum V prVρ de aecusativo egimus , & in Uri . Quare Diiε quam legis ; prosius urbem ; propius mort m ab- . es; deeri. ad. Cicero Finio. Sed ut ad eapropitu Cato accedam. Idem x. Natur. deorum ; d milita dinem enim Deo propius accedebat humana virtus. Idem in Partitionibuq; occedere propius adsensum alicujus. Dicimus etiam ; propius ab aliquo loco flare. Stellae altiae propius a terrιs , aliae remotius ab eisdem principiis. Haec Cicero de Natur. deorum : ubi nescio cur Grammatici non annumerent praepositionibus illud , remotius,

. mn defleamas. J Construitur etiam cum ablativo. Sullic. ad Cicer. Famil. IV. I 3. circiter 'hora decima noctis. nepte autem Ucissius Anal. IV. 22. circiter dictum putat. quasi circa, vel circum iter, quum ustatissima haec liticirma & terminatio Adverbiorum aliunde derivatorum , sicuti modo ostendimus in propter.

t Des ad . J Nep. Phoe. c. a. cum prope ad annum octoge simum feeunda pervenisset fortuna. . Abιatimis exm Ab. J Et cum I . Liv. I. In ipsis pr-

SEARCH

MENU NAVIGATION