장음표시 사용
391쪽
neris peccati peracto conseri, Franeherae 1696.8. Tum plurimi codices Mighnici alii in primo, secundo, sexto ac praecipue quinto ordine, q vos recensere supersedeo. Quibus addesMaimonidis praefadTomum quin. tum Mishnae N tractatum de Sacrificiis, Latine editum per Lud.deCom-piegne de Veii, Londin. 1683. q. dc recusum in fasciculo sexto Thomae Crenti, Roterd. 1696. in8. p 82. R. E Christianis ielmin-li bris duobus erudite de sacrificiis egit, quorum altero explicantur omnia Iudaeorum,& nonnulla externarum gentium sacrificia,alteroSacrificium Christi. Lond. 1677. q. Amst. I678. 8. Vero Deo primum Sacrificia cruenta, idolis primum fruges S longo demum tempore post animalia oblata observat D. O menus in Theologumenis p. I8ῖ. R. Confer Eusebium liba. demonstrat. Evangel. cap.ultimo, & quae de Ethnicis Sacrificiis incruentis tradit Porph3ritu in opere Tetrabiblo, quo ab animatorum neceatque esu abstinendum esse suadet. Extat etiam Joh. Hischmuthi dissertatio de Sacrificiis cumprimis iis quae sancti viri haud longe ab initio rerum leguntur obtulisse, edita Jenae I60 . cui addendi Iohannes Oisenus Anglus in Epistolam ad Hebraeos T. I. p. 3O7. seq. EXercitatione XXIV. David PM Helvetus inveteris Test. sacrificiis dilucida ratione expositis. Duisburgi ad Rhenum III1. 8. Henrici Horchii de igne sacro victimas absumente oratio, Herbornae vulgata A. I 69I. q. Una cum Herme
neutica ejus sacra. Nempe Sacrificia Christum ejusque sacrificium praefigurabant , nec tantum a Mose concessa sunt Judaeis, ideo ut per illa aSacrificiis idololatricis abducerentur, quemadmodum praeter alios Gregoriis Magnus lib. X. Epist. 7I. sed pridem ante Mosem a Deo probata, propter mactandum olim Messiam, S in lege Mosaicae diligenter & magno consilio praecepta. Vide quae adversus Iudaeos N ad verius Ioh.Spenoreum de legibus Hebraeorum, Marshamum in canone chronico & adversius scriptores Socinianos copiose disputantur ab eodem Outramo, ab Heris manno Wisio in IKgyptiacis, a Joh. Clonenburgio in Schola sacrificiorum patriarchali a Natali Alexandro in Hist. Eccles Veteris Test. aetate IU.diss artic. 2. atqVe ex nostratibus a Moggango Emnetis τῶ μακαριτη in schola
sacrificiorum a D. Lundio in den Sudis chen Deiligthimaern f a Samuele ffendoro in aure seciali & divino p. II9. ab D. Henr. M lio in Apodixi
prophetica p. I6 I. R. aliisque qui rationes typorum Vet. Test. ex instituto exposuerunt, atque infra sect. IX. a me referuntur.
II. Sacrificia vel publica erant ut holocaustum vel hostia pro peccato: vel privata, haec nempe quatuor: holocaustum, hostia pro X X 2 Peccatin
392쪽
3 8 cap. XL SACRIFICIA JUDEORUM.
peccato, hostia pro reatu s. delicto & pacificum sive Eucharisticum sacrificium. His accedunt agnus past halis, primogenita & decimae. Vide Maimonidem Tom. 8 fascic. Crenii pag. 283 ST. V. Mistinae Surenhusianae pag. I. 62. Holocautomata sive holocare non dividebantur in frusta. sed tota comburebantur Deo, eaque sola ante legem in usu fu isse contendit Io. Selinus libro 3. de jure naturae & gentium cap. 8. Cons. Steph. r- caeliaum pag. 9Α9. operum, S de holocaustis apud Gentes, speciatimRomanos, Camillum Silvestrum Commentario Italice edito ad Juvenalem X. 3sq. p. 3 3 9. seq. Liba ac serta ex oleo & simila, q vae agitabantur & in altum sublata' offerebantur Deo, maXimam partem cedebant Sacerdotiis bus. Similiter ex Eucharisticis, quae Holocaustis sere semper conjuncta, pars Deo oblata, ut de animantibus una cum anima sanguis praecipue & adeps, pars sacerdotibulVeniebat in cibum, pars major ab iis qui sacrificium obtulerant, vel in templo vel domi comedebantur. ConinferRadulph. Qxorthum libro eruditoAnglice edito de vera ratione caenae dominicae, Lond. i6ψ2. q. N I 676. fol. ubi di idem apud Gentes pleras. obtinuisse docet. Holocautomatis masculae animantes, pacificis cedebant tamellae, si credimus Talmudicis in Schelialim Tom.Σ. Surentiusti p. I9O.2OO. Libamina addita sacrificiis it sigilla sive notae vide ibid. p. i93. Sacrificia quotidiana etiam extra Hieroselymam celebrata sunt,
verum solennia Paschatos, Pentecostes, tabernaculorum S expiationis,
tantum in Siloh vel Hierosolymis, qua de re adeundus Henr.Do Agin in libro itidem Anglice edito de uno sacerdotio dc uno altari p. 46. sq. In deserto per Amos 4 O. Deo secundum ritum Mosaicum oblata sacrificia
non suisse vide notantem Campegium Meringam libro G observ. sacrarum
p. 2s . De disserentia inter sacrificium pro peccatu&reatu siue delicto
uid Opifer unti Sundropifer) vide praeter Interpretes Levit. VIII.
x. seq. 6c VI. 23'. Sirach VII. 3q. Samuelem Petitum cap.22. Uariarum Lectionum, Outramum biba. desecrafictis cA3. & Clariss amicum nostrum And eam Christophorum Zelierum ad Maimonidem de vacca rufa pag. 24
De sacrificio avis ungue sectae interpretes Levitici l. I . seq. &V. 7. seq. Rev. Theodorus Diovius in diss de ave ungue secta & in sacrificia oblata Witeb. I697. &Joach. Whniin pentade 2. QVestionum Philologicarum, Vulgatarum Argentorati, pag. s. De thymiamatis Iob. Curicus S alii ad Exod. XXX. De mellis S salis usu in sacrificiis videatur Henrici Pontaruoratio de sale sacrificiorum. Trajecti 17O3. q. De vaccae rufae sacrificio
praeter. Itane vocabula agitatio & in altum sublatio, de Pii, multa Talin dici. Videt & do, Clericum ad Exod XXIX. et .&ar. . Is
393쪽
praeter Maimonidis librum & jam laudatum Zelleri commentarium Amst. I7i I. 8. B. D. Jo. Benedicti Carpetovii dissertationes Lips 1668. . Rev. Dassovius de lustratione Hebraeorum Niteb. I 692. & interpretes ad Numeror. XIX. N Hebr. IX. I 3. &Epist.Barnabae c. 8. & de duobus hircis c 7. De thymiamatis adolendi ritu, di de thuribulo in quo sussitum Sacerdos faciebat, vide Io. Braunium II. s. seq. selectorum sacrorum. III. De ἀνθρωποθυσια Abrahamo a DEO injuncta vide interpretes ad Genestos XXII. DEus tamen prompta voluntate Abraham icontentus, filium ab eo mactari vetuit, haedum permisit. Hinc in Lege Mosaica nunquam homines immolari sed primogenitos etiam pretio redimijussit, aliisque sacrificiis expiari. Immolationes contra hominum Molocho sive Saturno factas, severe prohibuit. At inter gentes nihil crebrius fuit immolatione hominum, quod ratio illis dictaret, sanguinem mutarum animantium non esse posse aequivalens pretium D EO.
Conser Hugonem Groitum libro de satisfactione Christi contra Socinum Pag. Ι32. SIRGmelarum degentium Iustrationibus c. χχ. De α, πο- Θυσία veterum Phoenicum & Carthaginensium de q vibus vide sis Diodorum Sic. libro χO. Tom. 2 pag. 7s6. N 798. Suidam in pluribus agit idem Grotitu ad Deuteron. XIIX. IO. &Ηendreichius in Carthagine P. I8O--I9I. De aliarum gentium more simili videndus Herodotus IV. 62. ubi de Scythis captivorum centesimum quemque Marti immolantibusβ c.iO3. ubi de Tauris Iphigeniam colentibus immolatione naufragorum S Graecorum ad se delatorum. Porphyriis libro 2. de abstinendo ab animantibus: Eusebius rat.de laudabusConstantini p. 646.& Constantinus Oratione ad Sanctorum coetum c. I6. p. F89. D. MMVημη de Diis Syris, passim, D. Meursius in Cypro lib. I. c. 8. N ΣΙ. ΤΟ. Michaeli ad Gassarelli curiositates inauditas p9s.sq. Joh. Braunim in selectis sacris, Hermannus L sML. 3. IV. 8. ygyptiacorum c. 7. contra MarShamum : Petrin Daniel melius in Alneianis quaestionibus pag. 278. D. Ckrieiu in indice ad Stanteii Philosophiam orientalem voce infans: D Freimhemius ad Flora III. . n. Σ. & Curtii IV. 3. 23. Viri docti ad C rem VI. 16.de Bello Gall. Iustinum XIX. i. IO. seq. Phil. Cameriin Centur. T.
Hor. subcesiv. c. 9. Jo.lmerus depraestigiis Daem. lib. I. c. 6. Franciscus Ternandus de Cordova DidascaI. mult. c.i8. p. I86. Phil. Cluperus Germaniae antiqVae p. 2FO. sq. Stephanus Johannes Stephanius ad Saxonem Grammaticum pag. 92. sq. Molocho infantes non tantum lustratione per ignem,
394쪽
I ais. Relandus parte 2. dis Misc. p. II . seq. Joh. Mare ius exercitatione textuali ad Levit. XVIII. 2I. Braunius aliique. Prae caeteris de barbaro hoc homines immolandi more apud varias gentes recepto egerunt Iacobus Geusius in opere duos in tomos divisis quod inscribitur Victimae Humanae, Groning. I67s. Job. Jonsenti sive Jonsii tractatio de ἐάνη-rο- θυσία gentilium, Issamb. I6sq. . Christoph. Cestariis S alii ad Minucium
Felicem cap. ῖO. Jo. Potterus p. 23O. Archaeol. Gr. Petrus Petitus libro secundo de οἰνΘρ-rοφάγοις c. 9. SIO. qui ostendit morem homines mactandi Diisque sacrificandi per omnes sere gentes jntroductum, S Diabolum carnis humanae esitandae auctorem nefariis hominibus fuisse.
Apud JEgyptios Amosis, apud Carthaginienses Gelon anthropothysias sustulit. Vide saligerum ad Euseb. p. 23. Ac quidem Carthaginienses
victos Gelo coegit inter conditiones pacis S hanc recipere, μι παυσωται Jet ' νοι τῶ Κρονω καταΘυοντκ, quod non amplius vellent liberos suos Saturno immolare. Plutarch. de sera Numinis vindicta pag. ssΣ. Apud Romanos A. V.C.6S , Senatus consultum factum ne homo imis molaretur, quod antea late obtinuerat,tum aTiberio hoc facere prohibiti sunt Druides teste Plinio XXX. I. S ab Imperatore Hadriano humanas hostias sublatas tradit Pallas apud Porphyrium παι α οχῆς εριχνυχων , Eu-Ρbius P. I sq. IF 6,I6q. praeparat. & p. 6s9. Orat. de laudibus Constantini Imp. Idem Eusebius S alii post Christi in carnem adventum immolatos usquam homines negant: quod tamen non universe accipiendum, ut ostendit Antonius Pan Daaten in libro de oraculis : Confer Conrad. Sam.
shuralischium dig. de institutis Druidum VI. Sane in ipsa Germania nostra Gregorii II. adhuc temporibus paganos a Christianis mancipia emere solito S, ut horum cruore Numina placarent foedoque ritu illis sacrificarent, constat ex Epistola Gregorii II. ad Bonifacium, quae est ΙΣΣ.& ex vita S. Nulsromit. Praetereo quae de pueris suo tempore selitisLucifero immolari ab Arabibus narrat, S. Nilus narratione 3. p. 28. edit.Possint, Si quae deaecentibus variarum gentium ἀν'ωποθυσιας ex Itinerariis Ottonis Dapperi, aliorumque peti possunt nullo negotio: nisi quod omnem fidem superat, iri Insula Formosa quotannis immolari I 8O OO. corda infantum puellinum, ut refert Psalmanasaarus in descriptione illius insulae p. 38.42. 44. IU. Spectat etiam ad hanc άνθ ρωποΘυσίαν , quod Judaeis oblicitur a Jac. Geusio tum in libro de victimis humanis, tum in dialogo cui titulus Annas s Caiphas fugitiri ex omi,aliisque, illosChristianorum infantum
395쪽
tum sanguine ad sacra sua abuti, 'uod falsissimum esse & calumniam meram, contenditisaacus Viva in vindice sanguinis contra Geusium quo de libro ' vide Acta Erud. A. 1682. p. 2O6.) dc Clar. V agensellius parte a. Perae librorumjuvenilium Ioculamenti secundi p. I33 sq. qui fontes hujus imputationis indicat pagina is a. R. Tum in epistola de insundibulo suo p. 73. R. ubi promittit di delineat singulare opus de hoc argumento, qUod inscribit judicium sanguinu ex Exodi XXII. Σ. De eodem argumento postea brevem libellum Germanica lingua consignavit, edidit p. Disputat etiam inter alia NagenseiIius adversius eruditum virum Wilh. Ernest.Tentetelium,qui in vernaculis dialogis menstruis anni I693.S9 . multa in contrariam partem disseruit. Idem Nagensellius dissertatione
de re monetali Romanorum observat hebraicum vocabulum nim,& sanguinem notare & pecuniam Judaeis, nec quicquam hos avidius expetere quam illud Dam, h. e. pecuniam Christianorum. Veram tamen hanc originem esse criminationis in Judaeos jactatae,merito negat Rev.D. Quia ferus in theriaca Iudaica pag. 79. qui ipse de hoc argumento legendus. Quemadmodum&D. δε- nmmerus in detecto Iudaismo parte 2. cap. 3. Neque vero Judaeos a sangine , carnibus Christianorum vorandisjam olim abhorruisse,patet vel ex Dionis Cassii Traiano,sub extremum. Quandoque tamen injuriam illis factam a Christianis quoque, neutiquam abnuerim.
V. De more mactandi boves in foederibus, & iurisiurandi sanciti
c. 2r. sol. 264. edit. novae, Cyrillum Alexandrin. p. 389. R. contra Julianum, editionis Spanhemianae, ubi prosertur locus ex Sophoclis Antigo
nium pentade Σ. quaest. Σ. Memorias Brixienses Octam Ros sive Rubet, lice Vulgatas P. q. editionis A.169ῖ. . HincHebraei dicunt foedus dividere, pro sanciretadus Man ripa, ut Latini foedus icere, ferire &c. VI. De
396쪽
VI. De Sacrificiis Gentium lustratoriis atque expiatoriis ιλας ικοῖς, ἀγνι κοῖς, καθαρκτικοῖς, qVae Latinis placamia, februa, piamina
praeclare dis Ierit Hugo Groti in c. IO. libri de satisfactione Christi adversus Socinum, si Ioannes cometer de lustrationibus gentium c. Σῖ. De aliis Ethnicorum Sacrificiis considendi praecipue Guiel. Muckius in descriptio-4-- ne sacrorum sacrificiorumque gentilium Tiguri i3 98.&I679. l.&inter 'r' operajunstim recusa Lugd. Batav. I69y.sol. Lili quoqueora με Syn' lagmate XVIl. sive ultimo historiae Deorum, Tomo I. operum : N Joh. Gubertus in conlectaneis de sacrificiis veterum quae prodierunt Ienae 16s 9. 8. N curante Claris . Crenio recusa sunt Lugduni Batav. 1698.8. De Graecorum sacrificiis consules D.Potterum II. q. Archaeol.G r. De libationibus Muckiu II.37. Antiqv. Convivat. p. 268. seq. De sacrificiis Romanorum singulatim egere Paul- Merula in operibus posthumisLugd.Bat. 168 . q. editis. Guielmus Cisulius in opere Gallico supra laudato de Romanorum religione, Syrum us Syntagmatis capite 8. Κippingius libro I. Antiqv. Romanor. c. XI. De sacris Taurobolus, crioboliis &similibus copiose disseruit Antonius uan Daale in diss. I. earum, quas Antiquitatibus
illustrandis edidit Amstet. 17Oχ. . N auctor Anonymus scripti Gallici:
explication P une inscription antiqνς trovise depuis peu a Don , ou boni deerites les particulariter des facri 'ces que les anciens appetistent tauroboles. Paris
1 os . 8. Vide N Reinesti Epistolas ad Rupertum p.62O. N Commentari ad Instriptiones Veteres p. 76. 2II. 2Ι2. Seldenum III. Iq. 8. seq. de S nedriis Hebraeor. Gutherius IV. I9. dejure pontificio, T. s. Gratu. Spo'nius in Miscellaneis eruditae antiquitatis p. 98. seq. N Fleetmodus ad Inscriptiones selectas p. i6. R. Nihil aliud significat Taurobolii vocabulum proprie, quam bovicidium, ut notavit Salmasius p. 8.ad Solin. ac similiter Criobolium, Fgobolium &c. sacrificium ac caedem arietis ει caprae : taurobolio autem vel criobolio aut aegobolio renati dicebantur qui sacrificio dc sanguine tauri, vel arietis vel caprae lustrati erant. Taurobolatae petrae mentio in veteri inscriptione apud Gutherium II. s. de jure Veteri Pontificio, Tom. i. Antiquitatum Graevii. De Suovetaurilibus, sive sacrificio ex sue, ove di tauro, vide sis Philippum Rubenium lib. r. electorum p. II. N Sarn. Pitisti Lexicon Antiquitatum Romanar, in soli ritia... VII. Varia de variarum gentium sacris & sacrificiis, eorumque
' . s seneribus ac ritibus congessit Alexander asi Alexandro IV. 17. Timquessi notis
is nata Illustratus. Genus quoddam sacrificii quo pluribus diversis victimis
397쪽
simul Lesebant, ut sue, ove S tauro, vocabatur suovetaurilia, de quibus Hemieus Noris in dig. de Votis decennalibus Imperatorum p.765Jacobus Gutherius lib. IV. de jure Veteri pontificio c. I 8. quo toto quarto libro erudite &diligenter ritus Romanos circa sacrificia &sacra varii generis explicat Tomo V. Gratu.) N capite ultimo agit devasis Sinstrumentis,q votum ad siarificia & in sacris u- erat, cui jungendus Michael gelus Cisostis, de lactaus de insignibus pontificis Maximi, Flaminis Dialis,lcinstrumento sacrificantium, in eodem Tomo V. Graeviano. De simpulo sive simpuvio victili, quo vinum libabatur, vide Ρhilippum Rubenium II. 8. electorum. Sacrificium in qVo reliquiae epularum igne consumebantur , vocatum est Protervia, de qua Vide Festum N Joh. Bapt. Donium de paenula pag 32 R. seq. eX Macrobii lib. 2. c. 2. Saturnal. reserentem jocum Catonis, qui Albidium quendam, qui sua bona comedisset, & novissime domum, quae ei reliqua erat, incendio perdidisset, festive dixit, protero viam fecisse. De igne divinitus immisso sacrificiis Abelis, Noachi, Abrahami, Moysis, Salomonis Sc. consulendus Jo. Buxtosus in Exercitationibus adHistoriam arcae foederis,ignis sacri & coelestis, Urim &Thum. mim, Mannae, petrae in deserto, ic serpentis aenei Basil. I 63 9. . Exercitatione secunda. De simili igne jactato apud Gentes ut apud Herodotum lib. I. c. s9. Pindarum Olympionic. Oda 7. Solinum c. 3 al. I i.)ubi de Sicilia, &cap. 3O. al. ἡῖ ubi de AEthiopia: Ammianum Marcellin. XXIII. 6. pag. 37 .seq. metius in AlnetaniSquaestionibus p. 216. Cerda ad Uirgilii Eclogam VIII. ios. Hircherus Tom. I. Oedipi pag Σῖῖ. Jobus Ludosus commentario ad Hist AEthiopicam p. 3ΟΣ. & Petri festi dictio narium historico-criticum in voce Egnatia. De Diis quibus nulla sacrificia, nullas hostias caedere fas erat,agit ex veteribus P Θ ins in libris de
abstinendo a nece animalium, e recentioribus Alexander ab Alexandro lib. Σ. genialium dier. c.22. ubi iterum adde sis Timquesium. In Palilibus quoque, qui dies urbi Romae natalis erat, & in Terminalibus victimam nullam immolatam esse constat, licet contrarium, ut poetica vide, scripserit Ovidius. Uide Donem Vidiomarum sive Iosephum Maligerum in locos controversos Roberti Titii pag. ΣΟ. In ara Apollinis nullum animal sacrificabant Delii, tantum preces osterebant teste Macrobis lib. 3. Saturnal. cap. 6. adde Ez- nsemium in notis ad Callimach. pag. 8δ. Coelestes Deos κνιοσα odore ac sumtu, terrestres cibis ac comessationibus gaudere creditos, idem notat dissIV. deessi numismatum p. 299. edit. Amstelodamensis.
398쪽
VIII. In di versis sacris, diversis Diis, diversa quoque summigia,
diversae victimae, coronae, cerimoniae, ligna diversa comburendis, sacrificiis, diveris aqvae &c. adhibebantur, de quibus Κircherus Tom. I.Oedipi pag. 232. R. NT . 2. pari. 2 pag.=38. . EX animalibus quaenam quibusDiis sacrificata suerint nam Iaribus thure tantum & vino litabant, ut praeter alios notat Cerda ad Virgilii Eclogas pag. s.) ut gratas hostias' vitaimasque praeberent, persequitur praeter eundem Κircherum T. I. p. 238. R. Johannes Textor in ossicina p. S 7. seq. Alexander ab Alexandro III. 11. Antonius Clarus Silvius ad leges regias & XlI. tabularum pag. 99. ad Io3. Gubertus cap. 22. seq de sacrificiis , Joh. Potterus pag. Iχq. R. ad Lycophronem. Aves Diis sacras refert idem Textor pag. 18 i. seq.& Animalii inauspicata pag. 279. Quibus animalibus singuli Dii vel Deae vehentes ducantur, idem pag. 7O. N BedaTOm. I Opp. pag. 369. licet hac in parte non semper Mythologi sibi nec Poetae constant. De animalibus quae Diis deVota, α*ετα di vaga sine custode dimittebantur, praeter Petrum Victorium XXVIII. 26. Var. Lea & Casaubonum ad A. thenaeum, Iac. Gutherius III. IR. de veteri jure Pontificio T. U. Grav. Morti & furiis sacra animalia vide apud Vossium lib. 9. de Idololat. c. 39. Constat autem animalia Diis sacrificata suisse , vel quod illis invisa judicarentur ut Cereri porca, Hecatae canis: vel quoniam illis putarentur Dii laetari lc delectari, ut corvo S cygno Apollo vel ob qualemcunque inter Deos & victimas convenientiam ac similitudinem. Sic inferisDiis Et Manibus offerebantur hostiae αγονοι sive steriles, pronae & nigrae sive furvae: Conser Stephanium pag.Fq. ad Saxonem Grammaticum&Gutherium IV. 8. ubi de sacris Inserorum: superis contra & bonis Diis albae,
Mcundae, ενορχοι & τε απλισμένα s sive obtorto versus coelum collo.
Rheae sive Cybelae, Deorum matri proprio sanguine litabant sacerdotes. Rhodii quadrigas Soli consecratas quotannis, Illyrii quaternos equos novo quoque anno in Neptuni gratiam jaciebant in mare. Vide Eessum in Hippim. Plantas Diis sacratas herbasque & arbores persequitur Poeta Graecus Anonymus Rufus Ephesius ni fallor, licetPamphilumAlex. maluit Lambecius II. pag. 3 93 S VI pag. 9O.) editus ad calcem Dioscordis,editionis Aldinae Isχχ. q. lc cum versione ac notis eruditis D. D. Rendiosi
Hamburgensis editus a me libro tertio Bibliothecae Graecae cap. 26. add itis
v Hostia dicta de minoribus animalibus, ut ovibus & volucribus, vissima de ma
399쪽
tis Graecis scholiis sive argumentis, quae leguntur etiam inter nothaDioscoridis p. 476. R. edit. Saraceni, & auctiora exstant inCodice antiqvissimo Dioscoridis, quem servat Bibliotheca Caesarea Vindobonensis. Graeco illi poetae addes Phaedrum lib. R. fabula I7. Plinium hin. Ιχ. c. I. Nicoc
Mutonum praefatione ad Serapionem medicum a se translatum, Joh. Te torem pag. IAI. seq. Ossicinae, Jac. Ponmnum ad Ovidium, Gerh.IA. Vossium
lib. s. Physiol. Christianae cap. 48. seq. & Ph. Meusum filium in arboreto sacro Lugd. Bat . iis Σ. 8. in quo non agit de plantis quatum in sacris literis fit mentio, sed tribus libris recenset Herbas, Frutices & Arbores quae
apud Paganos variis Diis facratae erant. Videndus etiam Benedictus Curistius Symphorianus opere de hortis. Neque omittendum quod Mnherin T. 3. Oedipi pag.6 observat numeros Diis sacratos marium summo Deo, binarium Palladi, ternarium Minervae, quaternarium Apollini. quinarium Isidi, senarium Osiridi. septenarium Mercurio, octonarium Ammoni Scc. De quo plura Iob. Meursim in denario Pythagorico Lugd. Bat. I6ῖ . . STOm. IO GronoV. Hinc quot foliis herba vel flos gauderet, ei Deo fuisse consecratum. Pronum quoque est colligere, veteres ad ignem sacrificiorum adhibuisse ligna, ex iis potissimum arboribus, quae Diis, quibus rem divinam faciebant, erant dicatae, qua de re agunt Stu-chius lib. II. de Sacrificiis it Tassinus c. I3. de ludis saecularibus Tom. 8.Antiquitatu Roman. p. F37.
IX. Lubet hac occasione laudare praecipuos quosdam scriptores qui de animalibus S plantis, quarum in sacra Scriptura mentio fit,diligentius egerunt. Et de animalibus quidem primo loco memorandum eruditissimi Sum. Bochani hieroetoicon, singulari plane eruditione resertum, quod prima vice lucem adspexit Londini 166 . sol. recusum emendatius Francolari. I67s. sol. & denique inter ejus opera Ultra jecti I 69Σ. curante Ioh. Leusdenio, duobus in sol. Voluminibus, & A. I7Iet..Hujus operis duplex exstat epitome, una Stephani M. Vesiet Ungari, Fra- neqV. 169O. q. altera 'oh. Henr. M i Thaeologi Giessensis, in qua non raro Bochartus reprehenditur, Sc interdum ut videtur non praeter rationem. Francos i686.8. Ante Bochartum historiam animalium sacram sed alio instituto & apparatu alio composuit molliangus 'unatus, Theol. Witteb.qVae i617. Witeb. 8. vulgata, S postea saepius in Germania it Belgio recusa est, hinc continuata, & erud itis locupletissimisque accessionibus aucta
400쪽
W6 CAP. XI. DE ANIMALIBUS, PLANTIS,
ensi edi coepit Dresdae i697.2. Vol 8 N absoluta deniqVe prodiitA.I70. q. duobus Volumin. Dbanves qVoque BUbamantius, Complutensis Medicus, de animalibus S. Scripturae reptilibus vere dictis Tomos α. edi dit Compluti is9s. q. N Lugdun, 162O. 8. Exstat praeterea Go r. Mulieri Θκολογια Biblica, Witteb. I676.8. Hermaνης Henrigredi Past. in Ecclec Schwinfurtensi,therio-ornitho-ichthyo- biblionGermanica lingua vulgatum Lipcif9s. ω6OS . q. D. Heu . it mi animalium Biblicorum nomenclator,atque de animalibuS mundis & immundis,libro .mi stellan. sacrorum, editorum Norimb. 1666.8. Vide etiam Job. Conri Disterisum antiquit. Biblic. veteris Testamenti pag. I6. R. & Guardi Simoni Angli hieroglyphica animalium,qVae in sacraScriptura reperiuntur,Edinburg. 1622. Jobannis item is My commentaria Physica in Pentateuchum & N. T. Medioburgi 166r. q. Σ. UOl.
tu. De arboribus, herbis N plantis in sacra Scriptura commemoratis prae caeteris diligenter egit laudatus Job. Henri Ursint , cujus arbore. tum Biblicum, primum editum est Noribergae I66ῖ. 8. Postea A. 166s. Arboreti biblici continuatio sive Phyto logia sacra, Herbarius sacer, de Hortus aromaticus , in quo de omni genere aromatum sacris in literis memoratorum agitur. UtrumqVe opus recusum est ibid. 1699. 8. Nec praetereundus Levini Lemnii libellus, in quo similitudines ac parabolas, quae in sacra Scriptura ex herbis atque arboribus desiumuntur,explicavit, Francos Is9 I. iχ. cui addi possunt Nismae lyri mn observationes de plantis in sacra Scriptura memoratis, Ais. Cocquius in historia sacra plantarum, arborum & herbarum sacrae Scripturae. Wlbelmi Marcem herbarium spirituale, Germanice editum, sive de plantis & herbis quarum inScriptura fit, Francos. m. dic sit. De gemmrus quarum praecipue Exod. XX. 8c Apoc. XIX. I9. seq. de Dieu & alios interpretes videnduS S. liber arει των δωδεκα λ sive de gemmis in veste Aharonis
ε -- 'd editus separatim cum versione Dia Hieronis Tarentini, atque inter Epio
observationes suas it Salmasii ex Plinianis ejus Exercitationibus ad Soli num&Homonynis Hyles iatricae addidit. Epitome libri Epiphaniani legitur in quaestionibus Anastasiti Sinaita quaestione 4o, illamque ipsam e