장음표시 사용
481쪽
mum p. 483. In Veteri diplomate quod edidit V. C. Iustus Fontanini ad calcem librorum de antiquitatibus Hortae Coloniae: per Ssedis Apostolicae s Domini nostri Alexandri Papae salutem. In capitularibus tamen Caroli Magni III. 42. vetitum ne qui juret per vitam Regis s filiorum ejus. De more jurandi per vota sua, siVe id quod maxime quisq ve exoptat,Valesius ad Sozomeni VII. 19. De iureiurando per omnes Deos & Deas idem Seldenus p ἡχ. Jovem lapidem junare apud priscos Romanos suit jurare per fictile simulacrum Jovis, uinotavit Justus Rycqvius lib.de Capitolio p. 229. vide etiam D. Georg. Noli . Nedelli Exercit. Medico- Philolog. Centur. a. di K IO. De jure junundo judicum Petrus Faber Commentario de Magistratibus Rom. atcb Erycius Puteanus Mediol. 16G6.8.& tomo V. thesauri Graeviant. Alia de Romanorum jurandi formulis videbis ubi lubebit, apud Barnabam Bristantum operis praeclari de sormulis libro UuI. Dan. Heinsium ad Lib. l. Silii Italici. Thomam De II p sterum libro deiuramento, Mich. Piccarium Deca de quarta, Observ tione Σ. Massieum dig. de veterum Graecorum S Rom.juramenti S, de qua in Ephemeridibus Paris I 7IO. Octobr. p. q;Σ. R. N Joh. Henelium cap. XV. Otior. Uratistaviensium. De facnumento militari Stemechius ad Vegetium II. s. p. 97. R. S Lipsius de militia Romana lib. I. cap. 6 dclib. V. cap. is. ubi de eo quod milites jurarent se furto nihil ablaturos esse, 6c ad Taciti II. Annalium p. 88. sq. ubi de jurejurando per signa mi litaria. Morem jurandi Imperatori, gladio cervici admoto, sub execrationibus diris, tangit Ammianus XXI. s. X. E Primis Christianis multi omnino sibi religioni duxerunt bino iri jurare, atque ab omni jurejurando diligenter abstinuerunt, qua de re Vi- α h. I A D. de Grotium ad Matth. V. 3 . &Jacobi V. I 2. locisque ab eo allatis adde haec in Clementinis a Cotelerit editis p. 6O3. - ορκίσαι , επέ se εξμιν. Athanasius doctrina ad Antiochum: ομον ' Δικαίως η άδίκως εκφευγε.Tomo 3. p. 2H. Basilius in Psal. XIV. S de legendis Graecorum libris p. 96. edit. Grotii, Nilus lib. I. Epist. 3.&lib. 2. Epist.ΣΙΣ. Isidorus Pelusiota lib. i. Epist. Iss. Posidius de vita Augustini cap. 2s. ubi pro verbis ne ad modicum quidem, Bene distini legunt ne ad mensam quidem.
generosium decet jurare. Addit Photius pudori fore viro gravi & honesto, si injurato fides non habeatur, ut Catoni olim N Xenocrati, de qVO
482쪽
Menagius pag. I69. ad Laertium. Aulanius de parente suo Julio Ausonio: Dirare falsum disere par habuit. Nicolaus Cabasilas Oratione contra foeneratores p. 3O8. Illi Ηebraei junure etiam lege jubebantur, quod nunc hypocritarum, s improborum, cs hujuι farinae hominum est.
Est tamen hoc reprehensum in Pelagianis,cum S ipsi statuerent nefas esse j urare Christiano homini, ut postea docuere Waldenses, A na
baptistae, Mennonistae, Socini schola, atque illi quos Qva heros vulgo appellant. Vide Vossit Hist. Pelagianam lib. V. parte Σ. p. in. R. N MAntonii Reiseri Anti-Barcia jum p. 3sΣ. R. In hoc quidem conveniunt omnes, non modo abstinendum ab omni periurio, sed etiam nonjurandum temere levemque ob causam, adeoque ab illis abstinendum, qVantum potest fieri salvo ossicio Scharitate quam debemus aliis & quae potest a nobis req virere, ut dicta nostra jurejurando quo omnis contro versia praescinditur Hebr. VI. I 6 ) confirmemus,uti facere non dubitavit
Apostolus RomA. 9. IX. I. & 2. Cor. I χῖ. XI. II. 3I. Galat. I. 2O. Phila.8. SI. Thessal. II. f. cujus exemplum multi sunt e Christianis etiam antiquissimis secuti, ut apudGrotium & Uossum videre licet & inBebelli Antiquitat. Eccles Seculo IV. tom. Σ. p. 872. sq. Sed inprimis consulendus Lud. Thomassini liber de Ueritate & mendacio juramentis S periuriis A. 169O. editus, in quo de veterum Christianorum sententia usu ecformulis juramentorum fuse disseritur. Elias du pin tom. 18. Bibl. scriptorum Ecclesiastic. p. I94. R. Apud eundem Thomassimum, Grotium, Seldenum II. de Synedriis Hebr. cap. II. p. 298. R. &Huetium Alneian.
quaest. III. s. habes plura dicta Judaeorum &Ethnicorum juris jurandi usum coercentium. Et Phryges a jurejurando abstinuisie notavit Sto-baeus serm. ΑΣ. -7O. De Banianibus Indis idem legas in Joh. Ovingtoniitinere p. 23 I. S de Algi retanis in Ottonis Dapperi Africa p. 247. De
Slavis, Helmoldus cap. 8 . Iurationes disissime admittuntur. Nam jurare apudMavos quasi poenare es, ob invicem Deorum iram. Herculem Aλαβῆ προς ορκον semel tantum per omnem vitam jurasse notat Plutarchus in quaestionibus Romanis p. 2 i. editi Ald. Pythagoras apud Laertium VIII. χχ. μηδε ομινυνομ Θεους, άσκειν si ἀυτον σειν ἀξιοπιτον παμχειν. Epictetus cap. 44. Enchiridit: οοκον , έ--ν τε , εἰς απαν.
ει 1 μή, ἐκ των - οντ is, quae a Paraphraste Christiano omissa miror, Christiano
483쪽
stiano calamo certe haud indigna. Nonnullos religione jurisjurandi ευλαζμα τορινυειν tantum diXisse μά τοι, nomine ejus per quem jurandum estet omissa, notavit e Scholiaste Pindari Menagius ad Laeristium pag. 2I8. De pessuriorum detestatione di poenis Balthasar Bonifacius VIII. I 8. Hist.ludicrae S χO Freinshemius adFlori III.H. 6. Tobias Pi annerus in Theologia Gentili p. ;Iq. R. Grotius II. 13. de iure Belli S Pacis, Pusendorfius IV χ. de jure Nat. & Gentium. De styli
Ethnicismo circajurandi adverbia mehercule mecastor dic. Christianis sugiendo, digna lectu Jacobi Thomam Exercitatio Lips 166 XI. De iuramento per festucam, sive virgam indicium potest
iis, Zimmermannus p. IS. R Analect. per regium holium iurare apud Scythas mos, τας βια λειας λίας Herodot. IV. 68. Avarum morem jurandi stricto gladio tangit Menander in excerptis p. IO6. edit. Hes hcilia De juramento per panem O salem vide Isinaelem Bullialdum in notis ad Ducam pag. ΣΑ . Cotelerium ad Patres Apostolicos tomos. p. 6Oq. dc Stephanum Morinum in octodis p. ID sq. De veterum Germanorum juramentis Christianorumque persequiora tempora vide Lindenbrogii, Speelmanni &Cangit glossaria. De Gasiorum,Vertotum, in Ephemeridibus literar. Eruditori Parisiensibus i7io. Octobr. p o h Dejuramentis Anglo Saxonum Georgium Hichesium in diss Epistolari quae extat tom. I. thesauri ejus septentrionalis sol. ΠΣ. sq. De juramento nobilium per sidem fui corporis agit Tiraqvellus Lib. de nobilitate p. si .
Per pedes DEI, per guttur DEI, per sanctos Enuncia, Barthius notis ad Guil. Britonem p. sis sq. 737. De more imagines sanctorum extra urbem portandi ,ec nudipedem flexisque genibus , cum cereo ardente in manu per illasjurandi, vide Jo. Sebas .Mulieri Annales domusSaxonicae,Germanice editos ad A. Is 29. Formula μνά των ποδων cras per pestia tua, in Concilio Chalcedonensi frequens. Per corpus s sanguinem Christi, Cornelius Episcopus Rom. apud Eusebium Hist. Eccles VI. 3. p. 2 s. Per Crucem Greissertas lib. I. de cruce cap. 7I. Per Apostolum Petrum, Constantinus Porphyrogeneia de administrando Imperio pag. 98. Tacto sacris Evangeliis, Valesius ad Sozom. VI. ῖo. di Meursius ad Palladii Lausiacam P. I83. R. Tam sacris reliquiis, Cangius p. O L. ad Alexiadem. Alia Lindebrogius p. I ΣΟ. ad Codicem Legum antiquarum. Formulae
jurisjurandi violati, in bello adversus foedistagos praelatae in vexillo exemplum vide apud Cangium in Zonaram pag. De iuramentis scripto iactis Natianaenus Epist χ19. quam illustratValesius adSOzom.
484쪽
De Misamedanorum jurandi formulis per tres ordines Angelorum,per regionem eccanam, per Solem, Lunam noctem) et eum qui creavit masculum & taminam, per auroram, nostes decem, conjunctionem & separationem, per coelum & noctu venientem, per caelum habens turres, per diem promissam,per testificantem 5c testificatum,quae omnes in Alcorano occurrunt, vide Lud. Maraccium in prodromo refutationis Alcorani p. 46. sq. De jureiurandoTurcici Bas Ibrahimi perMosen, Psalmos&Evangelium, dc alio Solim anni Imperatoris vide Caroli Andreae memorabilia Saeculi XVII. lom. I. p. 62. 6ῖ. De Persarum juramentis Joh. Chardinus in itinere suo Gallice edito tom.IV. p. IO3. edit.
XII. Quomodo disserant vota a iuramentis vide Seldenum de J. Naturae & Gentium p. 833 . &Grotium II. 13. deiure belli S pacis. Seb. Schmidium in fasciculo dig. p. 6I9.6 627. R. Idem p. 628. docet vota dissuaderi a cordatioribus Judaeis; quod non sine causa ab illis fieri nemo prudens negabit. De Voto Iephtae & aliis Iudaeorum religiosis sponsionibus praecipue caelibatus videndi Interpretes ad Librum Iudicum XI. 3I. Jo. Jacobus Schudi, in libro, qui recensetur in Actis Eruditorum A. I7O2. p. 3O. R. Petrus Jurieu in Historia Critica pag.ῖ76. R. Eduardus Pocockius in miscellaneis sacris p Ii. R. &Sebast. Schmidius in fasciculo dig. p. 337. sq. Casaubonus ad Baronium p. IO8. sq. ubi singillatim de voto caelibatus quod Mariam virginem secisse q vidam parum certa traditione opinantur. Nasiraeorum Vota cum Monasticis contulit singulari dissertatione Rev. D. Theodorus Datavius Κil. I7Oῖ. Rechabitarum Votum praeter interpretes Jerem. cap. 33'. ad examen revocarunt Hermannus Nitsius diss de Rechabitis, praefixa Moysi & Aaroni Godruini: & D.Sam. Schel igius in Exercitatione vulgataGedani 1689. De voto Corban interpretes ad Matth. XV.F. S Marci VII. D. 6c Grotius II. de jure belli & pacis cap. I3. g. 7. Scaliger. trihaeres. cap. IX. Drusius de tribus sectis Hebr. II. 17. D. Sebast. Schmidius fascic. disp. Theolog. p. 3 8 .R. N Georg. Elieser Edrardi ad Avoda Sara cap. 2. p. 293. 29s. R. Extant ic in Talmude singulares Codices hoc ad argumentum speruntes, ut tomo J. Mishnae Surentiusianete
Pleraque etiam de votis Hebraeorum tum consecratoriis si ve promissoriis tum obligatoriis si ve interdictoriis succincte persecutus est ex Uimoniὐ dc alus Hebraeorum Magistris Joh. Schelviigius disssi de votis Hebraeorum Witteb. 1697. De
485쪽
De votis Graecorum, Romanorumq Ve variis Alexander ab Alexandro lib. III. dier. genialium cap. 22. S ibi Tira questus, IanusRutgersius Uar. lest. lib. V. cap. F. Christoph. Schula dissertationibus de votis
veterum Lips I663 . iacobus praecipue Philippus Thomasinus lib. devotis, donariis, anathematis & tabelliS VotiviS : Utini I 639. 4. Patav. 36s . q. N tomo XII. thesauri GraeViani. In qVo p. 963. occurrit etiam manus duplicis votivae delineatio, cum explicatione Angeli Causset de 1a Chauta ex eius Musto Romano, Rom. I69O. sol. quod recensetur in Actis Eruditor. tomo Σ. supplementi P. 3ῖ. Eandem alteram veteremiconem manus Cecropii votivae illustravit laudatus Thomasinus, cujus
explicatio subjecta legitur Menis Isiacae Laur. Pignorit, atque hinc inserta tomo X. thesauri Gronoviani p. 637. Gestus vota facientium fuit ut illa nuncuparent manibus leviter pandatis, ut auctor est Quintii ianus XI. 3. 5t videre licet etiam in numo apud Rubenium Tab. XXXVIII. s. De votis decennalibus Imperatorum Sc Caesarum, quorum observatio non exiguum Chronologis usum praebet, erudite egit Henricus Noris in auctario ad dis de duobus numis Diocletiani & Licinii, Patav. I676. sol. De iisdem videre etiam juvabit Antonii Pagi dissertationem hypaticam S primum Annalium Tomum passim, Caroli item dia Fresne dissertationem de inferioris aevi numismatibus ad calcem glossarii mediae Latinitatis: Varia votorum genera formulasqVe, praecipue apud Romanos, erudite perseqvitur Briss nius in opere de formulis lib. I. p. 9s . R. Videndus etiam Jac. Gutherius IV. IJ. de jure Pontificio tom. s. thesauri Gratu. ubi inter alia disserit de Vere sacro sive voto quo Diis immolanda vovebantur pecora qVaecunqVe illo anno a Calendis Martiis ad Calendas Majas nascerentur. XIII. De votis quae Sanctis nuncupantur vide Bellarminum Q - θ III. 9. de cultu Sanctorum , dc Clarisimi Viri Ludov. Antonii Muratorii dissi XVIII. ad carmina Paulini pag. ibo. seq. De votis aliis in Ecclesia Romana, praesertim Monasticis, simplicibus ac solennibus,M. Antonium de Dominis lib. 2. de Rep. Ecclesiastica cap. I 2. & q vae contra
eorundem abusus B. Lutherus tom. 2. Niteb. Latin . pag. 27O R. Fri
dericus Balduinus, Vileb. I626. D. Io. Georgius Dorscheus in indice Iniquitatis Moguntinorum Jesultarum in materia de votis Monasticis, Argentor. I6SO. q. adversus Melchiorem Corneum : D. Sebast. Schmissius in fasciculo diss p. 6os. R. Christianus Dreierus in controver-
486쪽
DE VOTIS.' , CAP. XLI. siis cum Pontificiis diis XXV. seq. Andreas Rivetus tom. I. Opp. pag. 1o97. ' ec Henricus Morus in Oporibus TheoloSicis p. q96. seq. FOO. q. Sc. De quarto perseverantiae voto, quod praeter triplex illud continentiae, obedientiae S paupertatis facere solent Benedicti ni,memorant tum alii tum Dandinus Alleserra in Asceticis. Nota quoque sint, q vetede Iesultarum quarto Voto missionis ad infideles, a multis sunt tradita. Est & votum quartum Carmelitissar u Monialium quod auctore Rerullo suseipiunt, ut se totas mancipent S. Mariae. Vi de Rich. Simonis Bibl. Criticam lom. r. P. JH. R. De tribus VotiS ordinum equestrium religiosorum vide Jo.ChristophoriBeckmanni notitiam dignitatum illustr. Pag S. 483. sq.
Scriptores de Sacerdotibus, ordinibusque sacris, Monachis, & Beneficiis Ecclesiasticis.
Distinctio inter CDritos s Laico,. I. Sacerdotes iidem N Reges, s de Pontificatu
maximo Christianorum Imperatorum. 2. EpiscoFatusPrincipum circa exter na Ecclesiae, s Pontisi um arrogatum ius inPrincipes. 3. De Sacerdotibis nisterum Hebraeorum 4 s. De Sacerdotibin AEnptiorumGraecorum,aliarum gentium. 6. Sacerdotes foeminae. 7. De Sacerdotibus Romanorum. L9. De sacris Ordinibus Ecclesia Christianae nascenti proprio. IO. II. De ordinibin communibus cum siuccedentiaetate. ΙΣ. II. Iq. De Ordinibus sacris deinceps demumstuperinductis. I6. II. I8. 9 2O. De Pocatione Ministrorum Ee-Hesse. 2I. Ordinatione sive Consecratione. 22. De beneficiis Ecclesii isticis σParochiis. 23. De Monachis eorum B Ordinibuου ο institutis. 24. M.
DE distinctione Sacerdotalis S Levitici ordinis a Laicis apud
Hebraeos agit Fortunatus Scacchus III. Myrothec. cap l. seq. Eandem ab Hebratis accepere christiani, itaque jam Apostolorum
487쪽
lorum aetate Clemens Romanus Epistola ad Corinthios Laicorum meminit c. Αο. τὼ si ἀρχιερο ἰδαs λειτουζγίμ δεδομενιακ εἰσι. Καὶ τοις ιερευσιν
λδ . 3t Petrus de Marca disssi de discrimine Clericorum 6c Laicorum ex jure divino, ad calcem operis de Concordia Sacerdotii & Imperii. . Iustum vero Henningum Baetimerum illam distinctionem juris esse divini negantem diss 6. 8t 9. R ad Epistolam Plinii de Christianis it loca quaedam Tertulliani) refellunt auctores Memoriarum Trevohinarum A. I7ΙΣ. P. I 8OO. Omitto quod constat apud AEgyptios Sacerdotibus solis fas fuisse sacra facere, ut apud Persas Magis, apud GallosDruidibus. Bongiis hodie apud Indos. Quanq vam vero laxa it Mystica significatione omnes Christiani sunt sacerdotes: Confer Casa uboniana p. iar. Scinterpretes ad Exod XIX. 6. Es LXI. 6. I. Petr. II. F. Apocal. I. 6.8 U.i O. non tamen inde Qq vitur nullum esse discrimen inter illos quos Spiritus S. peculiariter vocavit ad pascendam Ecclesiam DEI, Actor. XX. 18 liqvos non vocavit, quibusqVe hunc honorem arrogare sibi non licet, Hebr. U. q. Quamvis etiam Clericorum dignitatem super Laicos nimium extollere non dubitarunt multi in EcclesiaRomana: vide D Christiani Thomasii observationes ad Lancellotum T. I. p. 2s. Laicorumtamen appellationi per se nihil ignominiae adhaerere, uti nec Clericorum nomini arrogantiae quicquam inesse ostendit Stephanus Anstreas Mir
letos disssi de Clericis Sc Laicis, Witeberg. 1697. β. 38. Laici in Ecclesia alii fideles erant sive per baptismum jam initiati,alii Catechumeni. Adde
Tho. Misses ad Cyrillum Hierosol. p. 17. A κος ἰερευς recentioribus seculis dictus, qui non est Monachus : uti Hieromonachus, Monachus qui idem est Presbyter. Vicissim Monachus άνιερος, qui non est sacerdos, nec sacra faciendi sive Missam celebrandi habet potestatem. II. Sacerdotes apud Judaeos, eosdem etiam Reges' a Mose usque ejusque filio Arva semper fuisse assirmat Trogi Eprio maior J bist nusΚkk 1 . XXXVI.
' Nomen in quod rectorem & praepositum significat, qptimatibus & Sacerdot bus est
commune, de quo vide sis Grotium de potestate fiammarum potestatum circa sacra c. IX. & ad Exod. III. r. 2.Sam.VIII.I8. Caeterum NaZianZenusqViorat. VI. P l37. Moysen non modo facerdotem sed etiam ιερεα ιερεων sacerdotem sacerdoti nituisse contendit, perinde ut αζχssice primip 'princi'em, parUm proprie est locutus. Et plerumque verum esse comperitur quod aitSynesiusEpistola i 7.
488쪽
XXXVI. z. quod facile resellitur a Jo Jacobo Schudi in Historia Iudaicap. t 8 I. R. Quemadmodum B. Glassius in Christologia Davidica p. 1 9. consutat quae Enjedinus ad Psalmum CX. scripsit, ut probaret Davidem Regem simul qu ve sui se Sacerdotem. Quin tamen Imperium NPontificatus juncta quandoque apud Hebraeos fuerint, negari nequit. Confer Jo. Seldenum lib. I. de successione in Pontificatum c. II p. i 8O. R. qui de potestate forensiPontificis maximi agit etiam libro Σ. deSynedriis cap. IO. & per totum illud opus passim. Equidem de Johanne Maccabaeo diserte Iosephus lib. I. Antiqvitati. cap. 2. p. 7i2. ιοι γῆν Τά
Sed & apud Gentes constat passim Reges eosdem simul functos sacerdotio. Sacerdotesque eosdem simul fuisse Reges. Conser Synesium epistolas 7 p. I98. cap. Petavium in noti Sp. 36. ubi singillatim de Egyptiis, de quibus etiam Marshamus p. 3 ῖ8. Canonis Chronici. De Sicyoniis Syncellus p. 97. Consule etiam Grotium dejure summar. potestatum circa sac ra cap. IX. Canubonum ad Strabonis lib. XIV. p. 233. edition. Morellianae&ad Suetonii August cap. Ji. NicolaumPetilpie diractatu Gallice edito de juribus S praerogativis Ecclesiasticorum in administratione Justitiae saecularis, Parisi7Os. q. de quo libro Ephemerides Parisienses literariae illius Anni p. IO9ῖ. S Ludovicum Borghesium in Historia Critica Melchisedechi Regis , Sacerdotis cap. X. Bellarmi num libro V. de Pontifice Romano c. 9. sed & B. Gerhardum nostrum Loco Theolog. de Ministerio Verbi,g. 3I8. Praecipue apud Romanos hoc semper observatum fuisse videtur, ut iidem sacris praeessent & auspiciis auguriisque, apud quos summa erat in republica auctoritas : hinc deinceps Imperatores quoque Romani iidem Pontifices maximi, quod dignitatis nomen per longum tempus etiam Christiani Caesares gerere non recusarunt. Confer Jo. Andreae Bosii dissertationes de Pontificatu
maximo Imperatorum Christianorum Jen. I63 6. q. qvae recusae sunt tom. V. Antiquitati. Romanarum a Graevio collectarum. In his contra Johannem Pacidium sive qui sub hoc nomine latebatJacobum Gothoi re- dum qui in Epistola ad Rivetum de interdicta Christianorum cum gentilibus communione deque pontificatu maximo num Christiani Imperatores eum aliquando gesserint, negaverat hoc ab illis factum esse, uti negant etiam Antonius Pagi ad A. C. 3I2. IS. I9. & 3I3.7. ' &Tille monitus tom. q. Hist. Imperat. p. 8O. R. copiose ostendit, Zc argumentis
non inficiandis demonstrat titulum Pontificis maximi utique gessisse Im-
489쪽
peratores etiam Christianos, quanquam sacra ethnica abominarentur,
falsumq ve esse quod nonnulli tradunt, in Episcopi Romani gratiam hoc
se nomine abstinuisse Gratianum. Vide sis etiam quae de Pontificatu maximo Imperatorum disserit Ezech. Spanhemius in praeclaro opere de usu numismatum p. 6 9 i. dc Antonius van Dale dissi Σ. ad Antiquitates ex
marmoribus illustrandas. Duos Pontifices maximos Imperatores eodem tempore videntur svadere numi Commodi superstite M. Aurelio cusi, vide tamen qVae notavit praeclarus I illemontius tom.3.Hist. Imperatorum nota XI. ad vitam Septimii Severi. III. De eo quod Constantinus M. apud Eusebium in eius vita lib. IV. cap. χε affirmavit se in externis ' rebus Ecclesiae Episcopum esse, tonsulenda praeter Jo. Morini Ecclesiam perConstantinum M.liberatam, scripta contraria Nicolai Vedelli, post Utenbogardum jura Principum asserentis,& Jacobi Revii de Episcopatu Constantini M. Amst. I6 1.I2. B. Gerhardus loco Theol. de Magistratu g. i77. Quo sensu Leo I. Papa Imperatori S Regibus etiam sacerdotalem palmam tribuat, disquirit Paschasius Que mellius in notis adLeonem M. p.I96. . edit. in q. Praetereo quod Graeci Imperatores in multis Ecclesiasticam sibi arrogarunt potestatem, de quo vide sis notas ad Joannem Curopalatam, sub init. quod Rex Francorum Johanni Gersoni dicitur Rex Sacerdoralis seu Pontificalis, quod sacerdotum instar sacro inunctus sit oleo, unde longo post se intervallo caeterosChristianiorbis R eges omnes relinquere scribit,Gallus i 'e, Johannes Filesacius lib. 2. electorum p. 2sq. Et quod Carolum V. Imperatorem Pontificis maximi Romani dignitatem ambiisse. Vide Baelii Lexicon tom. i. p. 897. nota Y &Maximiliani I. feruntur literae ad Lichtensteinium, quibus in locum Iulii II. Papae Pontifex Max. creari serio desideravit, aliaeque ad filiam suam ' Margaritam Austriacam, datae I8. Sept. 1s II. quibus optat fieri Coadiutor Pontificis adhuc superstitis. Confer K. Christ. Κriegs manni differt. de attrito per Papas imperio Sc
ριμεν P Fπισκοπος αν εσην. Allatius p.23o .sq. deConsensu utriusque Eccle sue verba τοὐν εκτος intelligit de rebus Civilibus, Petrus de Marca II. lo. de Com, cordia sacerdotii& Imperii pag. 34. de Gentilibus adhuc extra Ecclesiam constitutis. Utrique contra Constantini mentem & Eusebii, qui eodem loco capitibus praecedentibus & proxime sequentibus leges ac constitutiones Imperatoris Ecclesiasticas diserte
memorat, qualibus reserti etiam omnes Annales, plena omnia monumenta.
490쪽
Pontificatu per Caesares capessendo,&Sam. Strychii dissi quod quilibet
Princeps in territorio suo sit Papa. Rariora exempla sunt quod Uladis- IausPoloniae Rex Doctoris simul &Pastoris munere functus, Jacobus Nisibensis Episcopus idemq ve strategus ac πο λι ,GeorgiuSPrinceps Anhaltinus idem ordinatus pastor N editis quoque homitiis sacris clarus. Quae vero Magistratus politici etiam circa sacra, circa vocationem, depositionem N punitionem Clericorum, suti Salomon Rex exauctoravit Abiatharem Pontificem maximum I. Reg. II. 26. Antiochus Epiphanes Jasonem 2. Maccab. IV.ῖῖ.) atque adeo in Ecclesiasticis universe quod externa & adlaphora spectat, sit autoritas, ex sententia veterum Christianorum disputavit Marcus Antonius de Dominis VI. s. seq. de Rep. Eccles&Grotius in libro de jure summarum potestatum circa sacra. Cui in Germania Francos. 169O. q. recuso subjectus est Davidis
Blondelli libellus de iure plebis in regimine Ecclesiastico , S alterius
nescio cujus opusculum M officio Magistratus Christiani. Videndus etiam Gilbertus Burnetus in Historia iuris Principum circa beneficia Ecclesiastica, Anglice edita Lond. 1682. 8. Fridericus Spanhemiust m.2. Opp. p. I2 O. sq. Et qVae de Imperatorum Rom. Monarchia atque circa res Ecclesiasticas juribus collegit -λκεντερ Goldastus. opponenda tantisper Eugenii Lombardi Regali Pontificis Sacerdotio A. I 68 . . atque Jo. Thomae Rocaberii ' Bibliothecae maximae Pontificiae, XXI. tomis in fol. editae Rom. I 699. donec alius vir eruditus jura Principum collectione ampliore selectorum in hoc genere scriptorum asseruerit. In quibus locus etiam debetur Archi-Episcopo Paris. Petro de Marca in praeclaro opere de concordia Sacerdotii di Imperii edito Paris. 1663. Sccum Observationibus Ecclesiasticis D. Justi Henningi Boetimeri JCti Hallensis Lips i7o8. sel. licet is praecipue dejuribus Regum Galliae circa
sacra est Q llicitus, q uemadmodum & Carolus Mol inaeus in Monarchia Francorum P. I Ol sq. N Matthaeus Larroqvanus libro postumo Gallice edito de Regali rejure. Roterdam. i58 Ιχ. De Pontificis Romani arrogata auctoritate di potestate in Principes '' ejusque origine videndi Samuel Pufendorfius introductione in Historiam lom. I. cap. Ult. S in libro de habitu religionis ad vitam civilem : Franciscus Hottomannus in
vide Acta Eruditor. A. I7o8. p. 38ς ' Apud Meroenses veterem Ethiopum populum summa potestas teste Strabone XVII.
P. 822 fuit penes Sacerdotes, tantaque austoritas ut nonnunquam misso nuntio mortem Regi imperarent; & ei alium sufficerent. Postmodo Rex ovidam confve-