장음표시 사용
491쪽
in libro cui titulus Brutum fulmen Papae Sixti U. adversus Henricum Navarrae Regem, p. 87.' 9 q. R. 96.' Sc. Daniel Cham Ierius tom.2. Panstratiae lib XV Shb. XVI. c. et O. R. Theodosius Gibellinus sive qui sub illo nomine latet Matthaeus Goebel ius, Consul B idimnus in libro Germanice edito cui titulus: Caecareopbpia Romana. Gui I Rarctatus de Potestate Papae in Principes Christianos, Laurentius Banch de Tyrannide Papae in Reges ic Principes Christianos, Franeher. I 6q9. q. Marcus Antonius de Dominis de Rep. Eccles lib. 6. cap. 8. N 3 S i O. S i I. Elia A dupin dis VII. dedisciplina Eccles Natalis Alex. in Historia Eccles tum alibi passim, tum tom 8. edit. in sol. p. 3. Ubi contra Franciscid'Enghien Auctoritatem sedis Apostolicae in Reges disputat. Jo. Christoph. Becmannus notitia dignitatum illustr. p. ii .sq. Christianus Dreierus disi . XV.&XVI. controvers. cum Pontificiis, Hermannus Conringius &Jo. Hoornbeckius m examine bullae innocentii X. contra pacem Osna brugensem, di nuper Joh. Petrus Ludovicus JCtus Hallensis in tractatu sine nomine edito ' qui inscribitur Passiliter un*g mider die
begangen. Coloniae Brandenburgicae i7OR. q. Videndus etiam liber editus Leodii 1643 forma minore, cui mulus Jαι Belgarum circa Bullarum Pontificiarum receptionem, de quo Rich. Simon T.I. Bibl. selectae p.29O.sq. ΙU. De Sacerdotibus & sacro ordine apud Hebraeos diligenter prae caeteris agit J .Lg, Dotu tom. a. operum, in libro de ministerio templi: D. Mubertin in operibus postumis : D. Lundius in opere Germaniae edito de rebus sacri S Judaeorum : Ioh. Andreas 'uensadira antiquitati. biblicar. cap. I. S Jonaου Mumbholia, Pastor No comii Dresdensis, in secerdotio Hebraico, Dresdae i7O7. 8. Ante Legem Mosaicam
Sacerdotes passim fuere patres familias di filii primogeniti, post Legem
hoc ad posteros Aaronis& tribum Leviticam restricium suit, quemadmodum etiam apud gentes quasdam Sacerdotium haereditarium fuisse observat H. Dod ellus de jure Laicorum circa sacra p. 2i9. R. &EZechiel Spanhemius p. F67. sq, ad Callimachum, q vibus adde quod ρ ι dignitas apud χgyptios hereditaria erat, ut docet Herodotus lib. 2. cap. *7. & apud Rhodios sacerdotium teste Diodoro Siculo V. p. 227. d. Fuit S apud Hebraeos Princeps reliquorum summus Sacerdos, qui inpen
492쪽
tateucho sere simpliciter Sacerdos dicitur, de quo post alios videnda D. Theodori Dassovii dissertatio Κilon. I7Oῖ. . quae inscribitur Dissidium Pontificis Romani & Hebraei. Post Pontificem Maximum apud Hebraeos erant reliqui Sacerdotes, tum Levit stricte dicti, quos tres ordines invicem distinguit Clemens s. Epist. ad Corinthios s. O. atq ve non absurdum videtur viris doctis, ' ansam eos dedisse distinguendis in Christiana Ecclesia ordinibus Episcoporum, Presbyterorum &DIaconorum. Apud Judaeos hinc Nathinaei atq ve Scribae, qVos a Legi peritis non differre, contra Jo. Cameronem probat Jo.Vorstius lib. l.deHebraismis N.T. p. 8 . Vide etiam quae de scribis Judaeorum observant Daniel Fesselius libro Sccapite primo adversariorum sacrorum, Caspar Barthius lib. SO. adversar. cap. I. Praecipuum Pontificis Maximi ministrum fuisse seo, praeter alios notat Beveregius ad Synodicum M. p. I96. Conser alios laudatos Clariss. Zellerop. 3I8 R de Vacca rufa, quod vero hic Sugansive γος τὰ χῆ perpetuus fuerit ejusdem summi Sacerdotis vicarius, singulari dissertatione negavit Johannes Nicolai A. I699. q. Sagani suberant Catholici de quibus dixi infra c. i . . R EX Diaconis sive Levitis duo erant collectores cisae, quorum erat Vesperis sabbati pecuniam pro pauperibus colligere : alii tres coissectores catini, qui cibos quotidie colligebant ic inter pauperes distribuebant. Vide Clariss Rhenserdium dedecem otiosis Synagogae p. I47.
V. De Judaeorum Patriarchis & Primatibus agit Petavius p.6. ad Epiphan. Jac. Gothosredus ad codicem Theodosianum P. 2IJ. tom.VI.
Groticis cap. IO. de imperio summar. potestatum circa sacra p.27L. Bec- mannus XVII. 2. Is'. dignitati. illustr. Sam. Petitus lib. 2. c. IO. Uar. lest.
dc lib. s. c. 3. Var. Obs De Presbteris urbium politicis, a Sacerdotibus 5t magni Synedrii senatoribus distinctis vide Seldenum lib. I. de Syne-driis cap. XVII. Grotium ad Matth. XXVI. 47. & Luc. XIX. ult. Sune- o m no Pontifex Maximus non semper praeerat, ut ostendit Selde-nus cap. XI. de anno civili Judaeorum. Sed de magno illo Concilio videbis ubi lubebit scriptores plures infra c. XIV. g. 2. a me laudatos. Iam adversus eundem Seldenum notare juvat Pontifices Maximos a Romanis non suisse exutos Potestatejuris dicundi in rebus civilibus nisi forte in capitalibus delictis) ut ex Josephi XX. 8. & aliis locis demonstrat Humfredus Hody in libro Anglice A. I69, . edito de causa sedium vacantium post injustam & non canonicam depositionem p.3 s. ubi di de eo
Beveres. lib. r. eap. II. Codicis Canonum Vindicati,
493쪽
quod ἀρχιερεων nomen pluribus commune fuerit praeter Pontificem Max. & expontifices pontificesque exauctoratos. De Archi senagogis, Capitibus Academiae & Doctoribus nonSacerdotibus,Grotius ad Matth. IX. 18. Sin florum sparsione ad Jus Justinianeum p. 339. ubi eosdem facit Archipherecitra memoratos in NovellaJustinianea CXLII. Vide etiam Sam. Petitum lib. 2. c. 2O. Uar. Lectionum. Franciscum Burmannum Parte II. Exercitationum, Io.Morinum EXerc.Bibl. p. et . R. Campegit o
Uitringae Archi Synagogum, Franeqverae I683 . .ec Jac. Rhenlardiumetu. 2 'ridi libro de decemotio sis Synagogae sive dedecem hominibus ingenuis pubertias, busque, qui debebant in Synagoga praesto este ut quolibet tempore advenientes invenirent justum coetum, ad legitime orandum DEum, ibid. A. x686. q. De Maniliis metIn sive ministris Synagogae,qui lectorum,
cantorum 8c aedituorum vice fungebantur, Petavius p. s8. ad Epiphan. De quindecim praefectis sanctuarii vide Misnam Schehalim tomo Σ. edit. Surenhusii p. I9 I. seq. De tribμου quaestoribus s. thesaurariis templi, totidemque Emarcasim s Camerariis, S duobuου praefectis id. pag. I92. sq. Ad Didascalum & Majores Iudaeorum Lex Honorii Sc Theodosii tom. 6. Cod. Theodos. p. 2 8. De XXIV. Ephemeriis Sacerdotum s vicibus hebdomariis per quas singulae sacerdotum familiae ossicio suo sungebantur, qvorumque principes videntur dicti perinde ut illi sacerdotes qui simul erant assessores magni Synedrii, consule praeter interpretes ad 2.
Chron. XXXI. I 6. Nehem. XIII. RO. SLuc. I. v. s. Constantinum i Em-
pereur ad Bertramum de Rep.Hebraeorum cap. XVIII. Josephi Scaligeri notas ad fragmenta selecta veterum Graecorum subfecta libris de emendatione temporum pag. sq. R. Lud. Cappelli opera posthuma p. 6sq. Abrahami Sculteti exerciti. Evangelic. lib. I. cap. 7. & D. Jo. Henr. Majidissertationem de hoc argumento, aliamque Pauli Stev ti Jen. I649. editam , nec inter caeteras Stevogii dissertationes Jen. I6s6. q. iunctim vulgatas obviam. Pontificum maximorum successionem praeter Volsinium ad Raymundum Martini, aliosque quamplurimos, diligenter tra dit Waltonus in Apparatu ad Scripturam S. S Caresus Sigonius lib. V. de Republ. Hebraeor. c. 2. Ante Aaronem nullum suisse pontificem Max. probat Chamierus tomo Σ. Panstratiae lib. IX. cap. 9. Neque inHataonaeis sive Maccabaeis veram Pontificum successionem interpellatam, Sel-denus de successione in Pontificat. p. 226. & r Empereur ad Bertrami c. I δ. de Rep. Hebr. Neque duos simul aut annuos Pontifices fuisse Rich. Montacutius Apparat. ad Origg. Ecclesiast. p. 222.2Js. R. Talmudi starum inscitiam circa numerum S successionem Pontificum maximo-
494쪽
perstringit Joh. Morinus Exere. Bibl. p. 186. Samaritani in Epila ad Josephum Scaligerum assirmant ab Aarone usque ad suam aeta- numerare se summos sacerdotes CXXII. VI. De Sacerdotibus apud gentes varias, quorum alii annui, alii fuerunt perpetui sive βιου, vide Valesium p. i93. ad Euseb. eo MI umqVe generibus nonnulla collegerunt Alexander ab Alexandro lib. 2. genialium dierum cap. 8. p. JI8. sq. & Joh. Saubertus lib. de sacrificiis cap. 6.8c 7. ubi singillatim de Sacerdotibus veterum Germanorum,Gal.
Iorumque. Praeclara etiam de ordinibus Sacerdotalibus apud varias gentes annotavit Huetius lib. II. Alneianarum qUaestionum c. ΣΟ. . 6. uti de Graecorum Sacerdotibus Potterus II. 3. A rchaeol. tom. ult. thesauri Gronov. Idem argumentum sed admodum leviter attigit Franciscus
Rous Archaeol Attic. II. 8. ubi etiam de Mystagogis sive Hierophantis ex Meursii lib. de sacris Eleusin. cap. 13. Multi ut Sacerdotes Cereris perpetuo caelibatum servabant. Vide notas ad Lucian tom I .p 9ψ.edit. Amst. alii ut Megabyzi sive Sacerdotes Dianae Ephesiae te Strabone galli erant sive spadones, ut Sacerdotes Deae Syriae quoque, de quibus idem Lucianus. De Pontificibus Graecorum Asiarchis Act. XIX. 3 i. neocoris, id. XIX. 3I. Sacerdotibus Stephanophoris, aliisque uti etiam de Fratriis sacrorum,orgeonibus, thiasotis & archithiasotis, suse disierit Antonius van Dale in Dissertationibus ad antiquitates e marmoribus antiquis illustrandas Amst. I7Oχ. q. editis. Idem diis V. agit etiam de Prytanibus, quod genus Sacerdotii magistratui politico sere annexum erat, de quo exstat etiam eruditus Ezech. Spanhemii liber de Vesta Scprytanibus Graecorum tom. V. Antiquitati. Graec. De Pastophoris illustris Cuperus in Harpocrate pag. IsI. De Melanophoris Steph. leMoyne Epistola singulari ad Cuperum, eidem Harpocrati adjecta. De Sacerdotibus Κgyptiorum Clemens VI. Strom. p. 6Jῖ. R. Ia Gotho-fredus ad vo . expositionem Mundi p. 2s. Joh. Marshamus in Canone
Chronico, H. Witsius in AEgyptiacis et Joh. Nicolai libro de Synedrio AEgyptiorum
VII. De ἀρα γερμους & Sacerdotibus taminis variarum Dearum apud Graecos Romanosque consules Clariss Monifauconum in Palaeographia Graeca p. i6O. 8c Caroli Patini commentarium ad Vetus monumentum Marcellinae, ubi Si de tribus ordinibus Antistitum taminarum
ut apud Romanos Vestalium)-iερπις,&παζιεζαιs e Plutarcho
495쪽
ctio p. 79 s. an seni gerenda ReSp. Praeter quas erant etiam lipατευουσα Sacerdotibus taminis ministrantes, & α τειρ quae preces fundebant. Sacerdotis maximae matri S DEum Magnae Idaeae & Sacerdotis maximae Vestalis icon apud Sponium P. IS O. Misc. De flaminicis, mulieribuso sacra curantibus atque in his de virginibus Vestalibus plura Saubertus lib. de sacrificiis cap. VIII. &Justus Lipsius libro de Vesta di Vestalibus, sua . . 'vi S separatim, atque inter opera Lipsit saepius recusius,in quinto etiam M- seu aes thesauri Graeviani tomo legitur. Praeter virgines Vestales quinque sextamque Vestalem maximam, de q VibuSOnufriuSetiam lom. I. GraeU.υ-ἀ- λής p. 227. 237. R. fuerunt Romae e flaminis Sacerdos Cereris, di quindecim flaminicae Diales, totidem virgines saliares, &Sacerdotes bonaeDeae,aliorumque flaminicae Deorum. Flaminum quoque uxores flaminicas Has idem Onufrius observat p. 2i9. Apud Persas μα Αρτί g A--τ' x. 'in Ecbatanis. Plutarch. Artaxerxe p. t Ozi. Apud Argivos inali-πώε- ν ε a.des ab Adamanta, Sacerdote Eurysthei filia. Synceil. p. 172. Sed apud .Egyptios teste Herodoto II. 3s. uti Hebraeos quoque& Christianos ει- minae Sacerdotes nullae. Cantricum mentio Nehem. VII. 67. sed docere in Ecclesia prohibitum taminis I. Cor. XIV. 3q. Ambrosius in psal. r. Mulieres Apostolus in Ecclesia tacere jubet, Psalmum etiam bene clamant. Hic omni dulcis .emti, hic utrique aptus es sexuLVIII. De Sacerdotibus veterum Romanorum post Fabii Pictoris, M. Varronis aliorumque scripta deperdita, consuli possunt libelli Pomponii Laeti, Raphaelis Volaterrani&Henrici Bebelli frequentissime excusi, tum seorsim tum in PetriScriverit republica Romana N ad calcem compendii antiquitatum Romanarum concinnati a Philippo Caroli. Libellus de Sacerdotiis Romanorum q vi sub Lucii Fenestellae antiq vissimi scriptoris nomine prodiit, autorem habet recentem scriptorem An dream Dominicum Floccum, ut eruditorum consensu hodie constat. Prae caeteris autem diligenter in hoc argumento de sacerdotiis Roman rum versatus est Onuphrius Panvinius in prioribus I s. capitibus operis luculenti de civitate Romana tom. I. Grae v. q vi Pontifices Maximos, quorum memoria extat ordine Chronologico recensuit lib. V. Fastorum: Guielmus Choulius in tractatu brevi de Sacerdotiis, libro de religione Romanorum annexo. Paulus Merula in tractatu brevi de Sacerdotiis bus Romanorum, qui cum aliis ejusdem scriptis posthurnis lucem a spe -xit Lugd. Bat I68 . q. Jacobus Gutherius, vir praestantissimus licet ab H. Notisio in Cenotaphiis Pisanis N a Graevio praef. ad tom. F. thesauri
496쪽
s, cAp. XIR SACERDOTES ROMANORU
subinde castigatus in in libris quatuor de veteri jure pontificio, Parisiis
I6i2. q. Nintomo V. antiqvitati. Romanari Graevii. Praetereo quae de Sacerdotiis Romanorum habet Fre inshemius ad Flori lib. I. cap. Σ. ubi octo ordines a Numa institutos perseq vitur, tum Rosinus l. 3. & ad eum Demsterus, Voti . Laetius lib. 3. de republ. Romana, StruVius cap. I 2. aliique qui corpora atque systemata antiquitatum Romanarum composuerunt. IX. Locus insignis Festi non est praetereundus: Ordo Sacerdotum aestimatur Deorum majesate, ut maximus quisque. Maximus videtur μRex, deinde Dialis, post hune Martialis, quarto loco auirinalis, quinto Pontifex Maximus. Itaque in convipiis solus Rex supra omnes accusat , sed Dialissesnu Martialem s auirinalem e Martialis funa proximum, omnes dein supra Pontificem. Rex quia potenti simu/ : Dialis quia universi mundi Sacerdos qui appellatur Dius e Martialis, quod Mars conditoris urbis parens. Auirinalis, socio Imperii Romam Curibus adscito Auirino. Pontifex maximus, quod judex atque arbiter habetur rerum divinarum humanarumque. De Rege sacrorum, cujus uxor Regina sacrorum appellabatur, videndus Alexander ab Alex. III. 27. Onufrius de CiV. Romana tomo I. GraeU. P. 243. 23 8. N Gutherius lib. I. dejure pontificio cap. 3Liom. V. Grae v. qui etiam de Pontificum collegio & ossiciis ac Pontifice Maximo diligentissime disserit lib. I. S it provocationem ab hoc ad populum suisse observat lib.2. c. IO.seq. De collegio Fratrum arvalium aliisque sacris sodalitatibus Pontificum augurumque agit Alexander ab Alexandro lib. I. cap. 26. & ibiTiraq vellus: tum Gisbertus Cuperus lib. q. Obs c. I 3. ubi contra Gutherium observat quatuor summa Sacerdotum collegia Romae fuisse ; Pontificum, Augurum, in indecimvirum& Septemvirum Epulonum, non vero Aruspicum ut viro doctissimo visum fuerat. Pontifices maximos veteris Romae recenset onustius libro V. fastor. Romanorum p. 9 .3ῖO. R. De Pontificibus idem Alexander lib. 2. c. 8. & diligentius Joh. Andreas Bosius Pros lenensis in differt. de Pontifice maximo '' Romae veteris, N
Tamen Regis sacrificuli sacrificium Pontifici Iubjectum diserte testatur Livius II. a. ne
additus nomini honos as quid tibertati, cujus tunc prima erat cura, ο ι eret.
' Sic dicti etiam maximi & maximae Sacerdotes, turiones maximi, maximi augure. &Q
Vide illustrem Cuperum ad Lactantium de Mortibu5 persecutor. P. a H.
497쪽
s ACRI ORDINES ECCLESIASTIC 4 3
S de minoribus, antea dictis scribis Pontificum) Η. Noris Cenotaph. Pisan. diss 1 c. s De Augustalibus flaminibus, sodalibusque idem c.6.
Uide&disset. c. &7. ubi de Pontificum vestibus, aetate &α Dediaumviris, decemviris, quindecimviris sacris faciundis, a quibus Sibyllina quum opus esset consulebantur, praeter eundem Alexandrum lib. ψ. c. I6. atque eos q vi de Sibyllinis carminibus scripserunt, videndus PetrusTa finus cap. s. de anno secuIari Romanorum, tom. VIII. thesauri Graeviani
pag. ψ94. R. De septemviris Epulorum Christophorus Cellarius ad Plinii Epistolas pag. 86. De gallis Sacerdotibus Cybeles , Archigallo, Rigaltius ad Commodianum Instruct . XVII. ι. De Saliis Tobias Guthberlethus libro singulari Franeqv. 17O4 8. &Io. Dan. Ramus in diss. de An ibus Romanorum Hasiniae i7C6. . Singulis templis Diisque singuli flamines q vi sacra facerent, sed plures sodales. De Sodalibus, flamine &s aliis ad cultum principum ciseres θεντων constitutis vide Dod-
melli praesect. Cambden. pag. i6O. R. De ministris sacrorum populi
Rom. Onufrius in civitate Romana tom. I. Gr . p. 2s I. 2S9. & Guthe
rius dejure Pontificio II. I3. sq. tom. V. Graev. De aedituis Alexander etiam ab Alexandro lib. s. c. 17. De Tibicinibus eorumque collegio praeter Dempsterum ad Rosinum Casp. Bartholinus libris 3. de tibiis veterum. Neque vero mirum tot & tam diversos ordines sacris rite colendis apud Romanos constitutos fuisse, quoniam diligentissime illa ob servari summi esse momenti semper existimarunt, ita ut si minutissima etiam aliq vis neglexisset, statim tota actio esset vitiosa, summi magistratuSexauctorarentur, triumphus negaretur, QVod nimirum persuasum
esset Romum s magis ad Reip salutem facere si Magistratus ac viri principes divina suspicerent ac religentes essent quam si profligarent hostes, ut notat Plutarchus Marcello f. 3OO. cui jungendus Valerius Max. lib. I. ubi , de relig. auspiciis. X. Sacri ordines Ecia iustisi vel nascenti Ecclesiae peculiares sunt, vel cum succedentibus temporibus communes, vel postea demum superinductL Nascenti Ecclesiae peculiares sunt Apostoli proprie sic di- ει & Evangelistae, quanquam Apostoli nomen non tantum Christo ipsi Ebr lII. I. N Johanni Baptistae apud Tertuli. imponitur, sed & LXX. discipulis Domini, & discipulis Apostolorum, & iis qui diu post Apostolos in Ecclesia docuerunt &Evangelium propagarunt. Vide Valesium ad EUseb p. zi. sq. & p. I s' M. Antonium de Dominis lib. 2. de Rep. Ecclus. c. 2. S. qq. Blondellum de Episcopis P. Petavium
498쪽
dogm. Theol. de Hierarchia Eccles MaturinumVess laCrose, in dialogis Gallice editis p. I i. R. & D. Ioachimum Hildebrandum libro de
Hierarchia Ecclesiastica Sc. Quemadmodum Constantinum Manter Principes Apostolum ἐν βαπι υσί LGςολον dictum observat Grotius p. 2I. de jure summarum potestatum circa sacra. De Apostolis eorumque ministerio Sauctoritate vide Franciscum Burmannum de ministris N. T. extraordinariis differt. Σ. usque ad undecimam : Casau bonuS ad Baronium p. 277. R. Ρetavius lib. I. cap. s. de Hierarchia Eccles Tho. Bilsonus de perpetua Ecclesiae Christi gubernatione,Frid Spanhemius in quaternario dissertationum historici argumenti, tomo secundo operum recuso, pag. 289. R differt. de Apostolis & A postolatu. Eorum episcopatum suisse Oecumenicum s nulli certo loco alligatum ostendit
Walo Messalinus L Claudius Salmasius in libro de Episcopis & Presbyteris p. 198. R. Episcopos quoslibet orthodoxos dictos fuisse Apostolos
di Apostolicos & Ecclesias Apostolicas non tantum Romanam ostendit Blondellus loco laudato & B. Dorschaeus part II. Uindic. in Exodum p.ris. agnoscunt etiam Balu Eius ad Uincentium Lerinensem p.368. &Paschasius Quesnellus in notis ad Leonem M. p. 867. & 87I. Neq Ve prae tereundum quod non modo Johannes Baptista, Prophetae & doctoresApostolorum nomine veniunt, videSirmondum ad Ennodium p.76. Sed
etiam η έποςο- si ve Apostola in sceminino dicitur S. Thecla, apud Joh. Ernest. Grabium tom. I. spicilegii p.;3I. S similiter aliae mulieres
sanctae apud Frontonem Ducaeum in notis ad Chrysostomum tom. I. p. 9o. De Apostolorum proprie dictorum praerogatiUa, vocatione, ministerio & donis singularibus agunt etiam Henr. Dod wellus in dig. I. ad Irenaeum, & Guil. Caveus in introductione ad vitas Apostolorum. V ut vero haud plane certum est quod a Judaeis nomen Apostolorum mutuati sint Christiani, cum apud Graecos vetustissimos quoque passim Apostoli nomen pro ministro vel legato occurrat, ut apud Herodotum lib. cap. 2I. vide tamen quae de Apostolis Judaeorum Baronius ad A. Q 32. Canubonus ad Baron. p. 27 .R. Grotius ad Matthaei X. I. Heinsius ad Lucae VI. Morinus p. 26O. Exerc. Bisic. Sam. Petitus Var. lere c. ΣΑ. lib. 2. cap. 2O. Seldenus de anno civili Hebr. cap. I s. p.8q. Petavius ad
Epiphan. haeresi δO. S tom. 3. dogm. Theol. pag. 683.& 739. edit. Paris D. Joh. Frid. Mayeri μακαρ- ου dissertatio de Apostolis Hebraeorum, GryphisWald. I7O . in qua etiam de illorum Patriarchis duobus, uno in
Palaestina, altero in Babylonia, quorum Apostoli illi suere administri. XI. De
499쪽
XI. De LXX. disicipum praeter Burmannum parte Σ. EXerc. pag.
diligenter agit David Bion delius libro de Episcopis p. 99. usque ad p. i 2 s. qui p. O9. cum Apostolis aequo jure atque conditione fuisse contendit. Quod per Omnia admittendum non videtur, ut perspicue patet ex electione Matthiae, q vae nulla fuisset, si Matthlas & Barnabas, utpote jam inter 7O. disti pulos constituti, non per promotionem ad Apostolatum majus aliquod ministerium fuissent adepturi. Pseudo Doroiathei libellum commentitiis LXX. distipulorum nominibus refertum, Scde iisdem Jambos Nicephori Xanthopuli, lubens praetereo. Omitto etiam meu apostolos, de quibus D. Io Georgii Neumanni diatriba lucem vidit Niteb. I7O8. 8. De angelistis, quos Evangelizatores vocat Tertullianus libro
de Corona militis, agit Burmannu S pari. 2. e Xercitationum pag. 2IF. seq.Quanquam vero propria ec singulari q Vadam appellatione IV. tantum stat Evangelistae, cujus numeri rationes allegoricas ex S. Irenaeo & aliis
veteribus attuli in Codice A pocrypho Novi Test. in quo etiam plura Apocrypha recensui Evangelia: tamen Elymologica usurpatione ita dicti sunt non tantum Apostoli, Apostolici viri qui Evangelium Christi hominibus annunciarunt, sed etiam post illa tempora Evangelii doctores quicunque, quemadmodum Caeserius qVaest. S. quoque Magos qui ad
Christi cunas venerunt vocat Eυαγγελις ας κομ πρωτους κ'υκας εθνῶν ἡ
Θεανδοκης επιφοιτησεως. Quamobrem dc Epistopus Meldensis Jo. Benignus Bossvetus in historia Variationis Ecclesiarum protestantium p. 26. R. sine magna ratione carpit Lutherum, quod in subscriptione literarum ad Georgium Saxoniae Ducem, se Evangelistam Wittenbergensem appellavit, quod ex more illius aetatis fecit. Memini me in Bibliotheca Rev. D. Mayeri videre Literas A. ISΣO. scriptas ad Lutherum ter tio die Novembris a Sebastiano Ho ei stero, in quarum subseriptione hic se vocat sacrarum literarum Dodiorem Evangelistam apud Minores Constantiae, ut adeo hac aetate istud nomen usurpare adeo insolens haud fuerit. De Pn tu Novi Testamenti vide eundem Burmannum Parte II. Exercitat. dissert. ΙΣ. & sq.
XII. Ordines Ecclesiasticinastenti Ecclesiae S sequentibus seculis communes fuere hi tres, Episcopi, ' Presbyteri S Diaconi. Ac de Epi- , scopo -
Α Σκοπος & επι ιοπύγ pro custode & inspectore apud Aschylum, Callimachum, ciscronem VII. II, ad Atticum , alio5Me. Vide Ezech. Spanhemium ad Callim chum
500쪽
scoporum quidem ac Presbyterorum dignitate & juribus, num eadem utrorumque fuerit Apostolicis temporibus auctoritas,an Episcopi Presbyteris, jam ab Apostolorum tempore suerint superiores, acerrime dc
plurimis scriptis a Viris doctis fuit disputatum. Episcoporum sepra
Presbyteros auctoritatem Sc divino iure competentes praerogativas defensitant Bellarminus libro de Clericis tom. Σ. Controvers & de Ordine tom. Dionysius Petavius in libris de Hierarchia Ecclesiastica o. Morinus Part. 3. Exerc. 3. de sacris Ordinationibus, Thom. Bilsonus, Episcopus Winthoniensis , de perpetua Ecclesiae Christi gubernatione Lond. I6H. q. Jo. Pearsonius in Vindicit S Ignatii pari. 2. cap. IJ. Beve- regius Codice Canonum illustrato lib. 2. cap. II. Henr. Hammondus in
libro de Episcopis it Presbyteris, aliique Episcopalium partium Angli
S Scriptores Romanae Ecclesiae. Henricus Dodmellus in variis scriptis, Franciscus Brohesby in Historia Hierarchiae Ecclesiae primitivae per tria secula it initium quarti, Lond. I7I2.8. E contrario Episcopos&Presbyteros divino jure & Apostolico more ejusdem plane esse dignitatis icauctoritatis disputant prae caeterisDavidBlondellus in libro de Episcopis
et Presbyteris, Claudius Salmasius in apparatu ad libros de primatu Papae Si in dissertatione Lugd.Bat. I 6 I. 8. edita de Episcopis & presbyteris sub nomine Walonis Messalini: Christianus Dreierus in controversiis cum Pontificiis dissert. ΣΙ. D. Jo. Franciscus Buddeus Exercitatione de origine S potestate Episcoporum, Jenae 17Os. q. 8c Protestantes sere communiter, atq ve in Anglia presbyteriani. Vide & Balvetium p.366 &367. R. ad Lupum Ferrariensem. Cum autem longo Ecclesiae usu Episcoporum ordo ac presbyterorum distinctus esset, Aetiani ' in quarto post Christum natum seculo qui nec dum ullum eorum discrimen sperinde ut hodie Presbyteri ani)esse volebant, haereticis ideo adscribuntur apud Epiphanium, Haeresi 7s. num. Alia tamen Protestantium nostrorum ratio est, qui Episcopos & Presbyteros jure divino q idem 6c Apostolico usu pares fuisse assirmant,subordinationes tamenEcclesiasticas ideo non improbant,ut plerique ipsorum in Ecclesiis suis eam ample ctantur ipsi, dum supra Diaconos oc Pastores habent vel Episcopos &
chum p. I 8. Pontifex Maximus παμενο θν ιεζουν ἐπι ιοπ'. Plutarch.in Numa. επισκοπου ἰες τοι θ πολεως ψιοι. Schol. Aristophanis ad Vespas, i 3 8. Everhardus Otto de AEdilibus Coloniarum p. 237. . Salmasius in Apparatu de Primatu Papae p. ii 3. Romanam Ecclesiam ipsammet arguit Aetii vestigiis insistere in eo, quod in septem ordinibus Episcopos sub Eresbyteris comprehendit, atque unam ταξιν utrorumque constituit.