장음표시 사용
501쪽
Archi-Episcopos ut in Suecia, Daniaque, Pruma ac Britannia : vel Praepositos, &Inspectores, Superintendentes ac Superintendentes generales ut in Germania passim. Ac Superintendentis quidem vox licet arrogantior videatur Danaeo& Sibrando Vomelio apud Crenium tom. 16. animadvers p. 22 3.) apud Hieron. Epist. 8. ut dixi obvia est, uti verbum superintendere apud Augustinum XIX. I9. de C. D. In Saxonia frequentari coepit post visitationem A. Is 28. notante Sechendorfio. Confer Casp. Ziegleri Superintendentem ad normam Constituit. Ecclesiasticarum in Electoratu Saxonico descriptum, Dressi. 1688. q. Ambrosio perisseector cap. 6. de dign. Sacerdotali. Episcopos in primitiva Ecclesia parochiis fere tantummodo, non amplioribus dioecesibus praesuisse disputat auctor libri Anglice vulgati Lond. I7I2. 8. cui titulus : a clear account of the ancient Episcopa9. Acta Eruditor. tom.6. supplementi pag. 6o. seq. Episcoporum praecipue erat ordinare in Clerum cooptandos, baptizare, confirmare, causas Ecclesiasticas decidere, pauperum curam habere, templa consecrare, disciplinam Ecclesiasticam moderari aliaque
similia, de quibus idem Blondellus late disserit,& ea interdumPresbyteris quoque concessa suisse probat; Quod singillatim circa ordinationem praecipuum quoddam Episcoporum munus haberi solitum) probavit D. Joh. Huliem annus, Theologus Lipsiensis, indis . de ministro ordinationis, Rev. Jo. Guntherus, Ecclesiastes itidem Lipsiensis meritissimus, in Apologia Ministrorum Lutheranorum adversusChristiani Hel-wig librum Uratistav. i 697. 12. vulgatum quod Presbyteri destituantur facultate ordinandi Presbyteros, Lipsiae I698 q. Germanice edita, icnovissime scriptorGallus de praejudiciis falsis S legitimis, Delph. i7Oi. praeiudicio 1. Vide etiam Rich. Simonem Blbi selectae tom. r. p. Ιχ. sq. ex Isaacit Ioberti ἀοχ oneω, Sp. I 8. Edmundum Marte ne lib. I parte Σ. de Ecclesiae Christianae ritibus p. 186. seq. Apud Vopiscum in vita
Saturnini memorantur Christi Episcopi, quod non aliud est quam Episcopi Christiani. Vide Jo. Sel denum ad Eutychium p. I 6. Episcopis
neutiqUam competere ut arma tractent, aut cum Julio II. Papa abjectis Petri clavibus gladium Pauli arripiant, probavit Caspar Zieglerus o μακαριτης in libro qui inscribitur: Epistopus miles in veteri Ecclesia invisus. Episcoporum fuisse in coetibus publicis praedic; re, jam su ra, cum de Concionibus veterum dicerem, observare me memini. Nunc addo etiam catechizandi munus eis tribui ab Hieronymo Epist. ad Pam-M m m machium
502쪽
machium de erroribus Joh Hierosolymitani. DeEpiscoporum ossicio circa paenitentes conser Morinum lib. VI. de poenitentia cap. 76. S IX. δῖ. Episcoporum esse benedicere notatur in constitutionibus Apostolicis ib 8 cap. I. Praecipua quoque ipsorum cura fuit ut doctrinaedi vitae Cleri observatores essent, et exemplo pariter atque doctrina gregi suo praeirent, tanquam speculatores a Domino constituti sive praesides, praesidentes, praepositi ac Superintendentes, ut Hieronymo S aliis veterihus appellantur. Conser in Joh. Filesiaci opusculis variis diatribam primam, quae est de sacra Episcoporum auctoritate, Paris i 6I . 8. De antiquis it majoribus Episcoporum causis, condemnationibus, appellationibus videndus Jacobi Boileau liber Lugduni A I 678. editus contra Cl. Davidis librum de judiciis Canonicis Episcoporum. Solis Episcopis competere jus Haereticos ab l vendi S Ecclesiae reconciliandi, ex veteris Ecclesiae usu probatum ivit libro singulari Jo. Baptista Thiers, de quo Elias duPintom. I 8. p. 28 i. Num integrum fuerit Episcopo successorem sibi ante obitum designare, vide Rob.Jenkini defensionem Augu-nini contra Johannem Phereponum sive Clericum Cantabrig. I7O7. 8. p. 9 sq. De Episcopi throno in Ecclesia, Menardus pag ad Sacramentarium Gregorii M. De Episcoporum ordinatione, elemone idem pag. 299. sq. curi si qVis usum Ecclesiae Rom. recentioris aetatignosse velit, junget Cerimoniale Episcoporum. De baculo sive pedo Episcopi Cangius Gissar. in ποιτ ριμον, Macri fratres in Hiero lexi covoce baculus S p. 38'. ubi Icon Gelasii I. Papae cum baculo: S Jo. Ciam pinus in dig. Historica an Romanus Ponti sex baculo pastorali utatur, Rom. I 69O. . De depositione Episcoporum S accusationibus ad versus eos non facile admissis, agit Petrus de Marca in opere de concordia Sacerdotii & Imperii lib. 6. N 7. Quanquam vero Episcopi ex Presbyteris & Diaconis legendi essent, tamen non desunt exempla Episcoporum ex Laicis ad illam dignitatem per fallum ut loquuntur evectorum, quales sunt Ambrosius, Nectarius, Tarasius, Nicephorus, Photius alii mapud Leonem Allatium p. i69. libri de aetate S intersit tiis ordinum apud Graecos. His addes Thalassum de quo Socrates VII. 48. N quae Valerianuq Flavingius in vindiciis ad thesin Clevesianam de Episcopatu, de quo libro Elias duPin tom. XVIII. Bibl. scriptorum Eccles p. IO2. De translationibus Episcoporum ab unale de in aliam Ecclesiam adeundus laudari Ziegleri libellus de Clerico renitente. De Episcopissis, edita est Rev. D. J. F. Mayeri dissertatio, cujus tItulus non ita est intelligendus,
503쪽
ac si regimen Ecclesiasticum olim commissum fuerit etiam taminis, sed quod inter primos Christianos etiam Episcopi non desuerint uxorati. is ιμας vocat & Epiphanius LXXIX. q. De Episcopis titularibus sive titulotenus Episcopis in Romana Ecclesia vide Michaelem Siricium in abominationibus Papatus pag. qq. Hallensium observationes selectas tom. I. p. 6 δ. sq. S Matthiam Flacium in limine confutationis Episcopi Sidonii, quibus adde quae de simili apud veteres usu Beveregius ad SP
nodicum pag. 63 . a. pag. 67. b. 8c quae de Episcopis honoris causa ob insignes virtutes ad nullum certum locum creatis notat Mich. le Quieta ad Jo. Damascenum tom. Σ. p. 667. licet olim vix quisquam ordinatus est sine titulo, hoc est ut non ad certam Ecclesiam destinaretur. Vide Balaetium ad Lupi Ferrariensis Epist. 19. μ 363. De Chorepiscopis sive villanis Episcopis, stand Bis stoifin episcoporum veluti adjunctis atque ut ita
dicam suffraganeis, videndi Sulcerus in Thesauro, Sin Glossariis Cangius ac Lindebrogius, imprimis vero Morinus pari.J. Exerc. ψ de sacris Ordinati. 8c Blondellus lib. de Episcopis p .sqq. qui primam eorum mentionem in Concilio Ancyrano can. Iῖ. 6c in Occidente serius receptos observat. Multa etiam de iisdem Chorepiscopis etsi non admodum inter se conspirantia Petavius ad Epiph. p. 277. R. S tom G. dogm. Theol p. 789. 79s . R. edit. Paris Petrus de Marca II. 13. sq. de concordia Sacerdotii & Imperii, M. A. de Dominis II. 9. de Rep. Eccles Salmasius sub Natonis Messalini nomine latens p. 22 F. R. Jl2. sq. 6c apparatu de primatu Papae p. 3 q. ' 9 .' BeVeregius adcan. I R. Ancyran p. I7R R. Dan. Larroqvanus Adversa r. sacr. p. ff. pompeius Sarnelius in EpistolisEcclesiasticis Italice editisEpistola s. dc Franciscus Brohesbyin Historia Hierarchiae Ecclesiae primitivae c. 13. A Chorepiscopis distincti erant Periodeviae sive Presbyteri εχτι-οι ac vi tores, in Concilio Sardicensi & Chalcedonensi memorati, regendis per Vic OS ac pagOS parochiis, licet nonnulli confundunt. Vide Bevereg. ad can.S7. Laodicen. Caveum primitiv. Christianita. pag. 2Σ . Menagium Amoenitati juris cap. 3i. S Justellum ad Codicem Ecclesiae universae p. 217. sq. Episcopi- Cardinales, quibus praeter Episcopatum suum alius quoque morte Episcopi vacuefactus ac vacans ita fuit subjectus, ut binarum essent Episcopi Ecclesiarum. Acta Erud. A. 17iῖ. p. 381. De Suffraganub Andreas SauDiaus p. 89.sa de Mysticis Galliae scriptoribus. Iam Coepi copi iam Comprovinciales ab antiq vioribus dicuntur, qviMetropolitano subduntur Antistites. Laund. inquisitione in chartam immunitatis p. 39. sq. De E-M m m a piscopo
504쪽
piscopo vi tore quando Ecclesia Antistite proprio destituitur. vide Francisci Nicolai dissRom. i7IO. A. & Ephemerides Paris. A. I7IO. NOV. P.S9 I. schic Α .i7i2. Octobr. p. 468. De Episcopis pleraq ve notatu digna collegit Casip. Z glerus in crudito suo de Episcopis libro. Ad Jacobi Usserit consilium de reducendo Episcopatu ad formam regiminis Synodici in antiqva Ecclesia recepti, disputat nonnulla Joh. Hoornbeckius lib. I. misceli. sacror. cap. 1s. De cathedra Episcopi Pompeius Sarnelii in antiqua Basilicographia c. 48.
XIII. Presbyteros dictos Sacerdotes secundos notat Sirmondus T.
I. Opp. p. 93R R. 967. omniaque illis fuisse communia cum Episcopis fatetur Hieronymus, solam excipiens ordinandi potestatem, de qua jam supra dixi. Apud primos vero Christianos Presbyterorum munuS peculiariter etiam fuisse Ecclesiae negotia externa curare, neqUe Omnes
functos fuisse ossicio docendi ac praedicandi Evangelium, contendit V. C. Iustus Henningus Boetimerus observationibus selectis ad Petrum de Marca P. 23. R. provocans ad locum Apostoli I.Timoth.U. 17. Vide sis etiam Claudii Fonteii, disis de antiqvo Presbyterorum jure in regimine Ecclesiae. Presbyteros vero temporarios in veteri Ecclesia nullos fuisse probat Hugo Grotius cap. XI. libri de potestate summarum potestatum circa sacra g. IJ. Presbyteri debebantesie 3O. annorum, ut probat SViceruS πρεσβυτερ' ic Leo Allatius in libro de aetate in collatione ordinum apud Graecos p. 37. R. Rom. I 638 8. ubi S de aliis ordinibus qua
aetate ad illos admitterentur. Inter presbyteros praecedebat, qVi prius ordinatus esset, ut docet Paschasius Quesnellus p. 27O. ad Leonem M. Plerum ave XII. erant Presbyteri in una Ecclesia secundum numerum totidem Apostolorum, unde Marcum duodecim Presbyteros Alexandriae constituisse narrat Eutychius. Conl Grotium ad Apocalyps V. i. &7. SDod Nellum libro Anglice edito de uno Sacerdotio Suno altari c. I 2. p 349. sq. sed si usus Ecclesiae plures ferret,plures etiam adsciscebantur, uti CPolitana Ecclesia Iustiniani temporibus habuit Presbyteros LX.
De Presbytero poenitentiario videndi Socrates V. I9. Sozomenus VII. I 6.
S i bi Valesius. B. Martinus Chemnitius examine Concilii Trid. pari.χ. ubi de consessione p. 3 8. R. Joh. Forbesius Instruct. Historico-Theol. p. 666. seq. Joh. Dallarus de Confessione IV. Σ. Guil. Caveus Epist ad Casp. Calvaerium; tomo posteriore ritualis Ecclesiastici aCalvceri' editi subjesta , atque in Actis Eruditorum A. I7Os. p. I 67. repetita. DionysPetavius diss Ecclesiastic. p. I79. seq. Latinus Latinius tom. I. Epist. P. 3Iῖ.
505쪽
3i8. Emmanuel Scheis ratenus ad Concit. Antiochen. p 289.6c Natalis Alex. Historiae Eccles tom. 8 i76. R. edit. in fol. De Presbyterissis sive viduis S matronis aetate provectis quibus negotia quaedam externa pauperes P & aegroti ab Ecclesia curandi committebantur, mir- vocat Apostolus Tit. II 3. nonnulli etiam πρεσβυτερ δοις) vide Sulcerum in πρεσβυτις, Samuelem Basi, age Annal. to m. I. p. 43 2. CΟ-teler. ad constitui. Apostoi III 9. Noli angum Gund lingium aliosque viros doctos ad Can. XI. Laodicen. ubi Presbyterae sive ut Isidorus ter cator appellat matricularia constitui prohibentur, , Matthias Zimmer- mannus Superintendens Misenensis libro singulari de Presbyteris it Presbyterissis, Annaeberg. I 68l. q. inprimis a p. 48. Ubi Presbyterorum etiam uxores Presbyteras dictas observat,&pag. 78. ubi de Presby terarum abrogatione, & quomodo a diaconissis, quae sepe erant virgines, differrent.
XIV. De Diaconis consuli poterunt B. D. Casp. Ziegleri liber de
Diaconis & Diaconissis Veteris Ecclesiae Niteb. I678. q. Morinus pari. 3. Exerc. 9. De sacris Ord. & Jo. Pearsonii lectiones ad Acta Apostolorum p. Fῖ. R. Sam. Bassi age ad A. JS. n. 8. IJ. S Menard VS p. 287. seq. ad Gregorii M. Sacramentarium. Campegius Vitringa in Synagoga Vetere IIb. 3. c. M. 22. 23. ubi ministros Synagogarum Judaicarum confert cum Diaconis Ecclesiae Christianae, quemadmodum praesectos Synagogarum cum Presbyteris &PraepositisChristianis. Diaconos septem memorant Acta Apostolorum cap. 6. Sic Romae VII. Diaconos fuisse testatur Sozomenus lib. Vii I9. adde Edmundum Marte ne lib. I de antiqvis Ecclesiae ritibus psit 8. sq. Quem numerum Henr. DodWelluSin libro Anglice edito de uno Sacerdoti S uno altari cap. I2. repetit a VII. Angelis Apocalyps. I. ΙΣ. Ψtas Diaconorum debebat esse annorum 2S. ut probat Allatius p. 37. sq. de aetate Ordinum. De diaconisiisqUae ante annum qO. aetatis non adsciscebantur, agunt viri docti ad celebrem Epistolam Plinii, tum idem Zieglerus libro de Diaconis cap. ult. Cangius ad Alexiadem Annae Comnenae p. 416. 42r. PompeiuSSarnelii in Basilicographia cap. II. Beveregius ad Canon. XU. Chalcedonens Justellus ad Can. XIX. Nicaenum, Morinus pari. 3. Exerc. IO. de sacri Sordinat. Basnage ad A. 3s. n. Iq. R. qui illis quoque manus impositaS num. II. observat, contra Baronium : Cotelerius tom. I. Patrum A
postol. P. 274.287. Allatius in consensu orientalis S occidentalisEccle-
506쪽
461 c P. XIII. De ARCHIEP. METROPOLITANIS &e.
p. FOχ. Sororem Augustini, praeposi-m ancisiarum DEI vocat Possidius
in Augustini vita cap. 76. De virginibus Ecclesiasticis quae a Monialibus distinflat vide Valesium ad Sozomeni VIII. 23.
XV. Praeter Episcopos, Presbyteros & Diaconos succedente tempore, atque Religione Christiana latius latiusque propagata S invalescente, longe plures Ordines Ecclesiastici in usiuesse coeperunt, atque in singulis etiam illorum trium plures excogitati gradus atqVe praerogativae titulorum, primis temporibus ignoratae. Henricus Noris dis de quinta Synodo p. 76. qVatuor ordines Episcoporum introductos observat, unum qVidem eorum qui uni urbi Vel Parochiae praeessent: Alterum Metropolitanorum ' qui uni provinciae: tertium Autocephalos Archiepisicopos sive primates Exarchos μ' qui aliquot provinciis essent praepositi, & denique Patriarchas qui plurium dioeceseon praesulatum tenerent. Dum
nempe civilem provinciarum distinctionem sequuta est in plerisque hierarchiae etiam Ecclesiasticae ratio, hinc metropoleos Antistes praerogativam 8 jura nactus prae Episcopis per dioecesin illam cujus metropo litanus erat, sedem obtinentibus. Conser Jac. Usierit librum de Episcoporum & Metropolitanorum origine, Londini I687. 8. Launrium parte VIII. Epist. iae. Beve regium lib. II. Codicis canonum vindicati cap. s. Emanuelem a Schel strate dissi de auctoritate Patriarchali , Metropolitana adversus Stillingfleetum, Rom. I687. q. Marcum Anton. de Dominis lib. 3. de Republica Ecclesiastica c. 2. S s. di Gebh. Theodori Meieri politiam Ecclesiae primitivae ad politiam civilem formatam, Helmst.i676. Ob similem causam factum, ut qui in aula Imperatoris vel Regis praeesset
sacris, archicapessanos vocaUit sequior aetas) praeserretur omnibus regni
Episcopis, Archiepiscopis , Metropolitanis, ut notatum Balvetio adLupum p. FO. 7δ. qVi pag. 4 2. docet munus illud quandoque datum obeundum tantummodo ad certum tempus, qui vero illud gereret,eum non modo Ecclesiastica dijudicasse, sed alicubi civilibus etiam negotiis in palatio interfuisse. Vide pag. 38 . Caeterum Johanni Morino assentiri non dubito, qui libro I. Ecclesiasticar. exercitationum, exercitationex s. a Patriarc his ex antiq vo Ecclesiae usu diversos ponit magnae alicujus S plurium provinciarum metropolitas,sive ut Η.Noris dis .de
De suffraganeorum Metropolitanorum BaluZius p.42 I.Iq. ad Lupum Ferrariensem. ' De Ex archis Jo. Morinus p. 2so. R. Operis de sacris Ordinati. De aliis Ecclesiis quae praeter primarias quinque sedes, Patriarcharum titulo uia sunt, vide Allatium lib. I. de Consensu utriusque Ecclesita c. al.
507쪽
Synodo V. p. 76. Vocat, Exarchos primates, quales in Africa Senes dictos observat SirmonduS tom. 2. Opp. p. 838. Arabibus 8c aliis orientalibus Catholicos. Beveregi u Sp. 2I6. ad magnam Synodicum. In primariis deinde dioecesibus Episcopi metropolitani interjecto tempore vel archimetropoliram vide Baiurium ad Lupum Ferrariensem p. 4is. vel usitatiore vocabulo Patriarchae disti sunt, quorum celeberrimi fuere in Oriente quidem Hieroselymitanus. Antiochenus, Alexandrinus, Constantinopolitanus 6c in occidente Romanus. A Theophane primus Patriarcha Cpolitanus appellatur Anatolius in coronatione Marciani Imp. pag. 89. Primus Patriarcharum Christianorum meminit Socrates lib. V. cap. 8.
Nam in Vopisci quidem Saturnino cap. 8. φθ- lege cum IcVosso mi l) Patriarcha, & apud Marcellum Empiricum cap. 23. Gamalielm Patriarcha Judaeorum intelligitur. Quinque Patriarchatus Ecclesiae Christianae primum stabiliti in Canone 36. concilii CPolitani in Trullo habiti, A. C. 68O. qui adeo Patriarchae, Plure Setiam sub sed loeceses, plures Metropolitanos& Archiepiscopos habere coeperunt, inde Patriarchae titulus tributus quandoq ve etiam Archi-Episcopis, ut notavi t Allatius de consensu p 436. Confer quae de Aquileiensi Patriarcha H. Noris diis de V. Synodoc. IO. p 89. quae depatriarcharum ac Primatum origine ac iuribus, Beveregius S alii viri docti ad Canon. UI. Nicaenum , ad Canongm I. Constantinopolitanum: Jo. Sel denos ad Eutvchii origines Alexandrinas p. 3. R. & Marcus AntoniuS de Dominis lib. δ cap. Is. De ritu creandi Patriarchas apud Graecori Allatius contra CreyghtOniam p. 72, . sq. XVI. Neq ve vero Patriarchis his quinque,nedum uni Romano tota subiecta fuit Ecclesia, sed ut Eduardus Brere oodus in veteriEcclesiae gubernatione patriarchali ' probatum dedit. tempore Concilii Nicaeni di post plures mansere Ecclesiae nulli ex Patriarchis su eme, ransmarinae praesertim, ut Africanae, qVarum primas fuitCarthaginiensisEpiscopus, S Patriarchicojure in VI. provincias Dioeceseos suae usi s. Similiter Britannica Ecclesia nulli externae subdita jurisdictioni, sed primatem suum habuit Episcopum Eboracensem , quod argumentum tractaVit etiam Jo. Barnesius de Ecclesiae Britannicae libertate S exemptione aRomano patriarchatu, & Eduardus Stillingsse eius '' in Originibus Britannicis.' Subjicitur Jacobi Usserit opustulis de origine Episcoporum & Metropolitanorum, &de
Stillingfleeto Emanuel a ScheIItrate opposuit dissertationem de auctoritate Patriarchali& Metropoliticab Rom. 16ὀ7 4.
508쪽
nicis. Quod porro Cardinalis Perronius in Perronianis p. ΣῖΣ. omnes Patriarchas vicarios esse Pontificis assirmat& hoc jactat se unum observasse, merito illi relinquitur tanqVam commentum nulla dignum fide, nullo argumento saltim verisimili confirmandum. Ita quas Pontifex Romanusjam a tot saeculis sibi arrogat super omnes Ecclesias atque Episcopos praerogativas, auru ritatem potestatemque, per prima a Christo nato secula toti Ecclesiae ignotas fuisse, a multis jam est ostensum non Protestantibus modo, ut Davide Blondello de primatu in Ecclesia, q uod opus Gallice prodiit Gene v. 16 3. fol. sed & ex ipsa etiam Ecclesia Romana, praecipue a Gallis, inter alios ab iis q vi Canonem sextum Concilii Nicaeni illustrarunt, di adversus primatum, sive ut Paulus Venetus apud Claudium Sarravium ' non absurde vocaVit, Tomum Salmasius sivreis malum) PapaeRomani,scripserunt non minus candide quam solide atque erudite. Olim electioni Pontificis adsuere & electionis decreto subscripserunt universu corus, Optimates sunmersa milimris praesentias cuncta gene vilitas populi Romani. Vide librum diurnum a Jo. Garnerio cum notis editum p. . Iῖ. I 6. 2O. 23. 32. Sc. A soli S Cardinalibus inconsulto
reliquo Clero & Pop. Rom. primus Senis A. iO3 9. Papa electus est Nicolaus II. Postea jus illud confirmarunt Alexander III. Gregorius X. 8c Clemens V. Confer Papebrochium in propylaeo ad Am Sanctor. Maii p. 8196. qui etiam exhibet varia Acta Electionis ut Urbani VI. Ao. xῖ78. p. 93 .R. Nicolai V. A. I 7. P, C listi III. A. I s .R117. nec minus historias Conclavium Julii II. & sequentium, & historiam interpontificiorum. Pontificis Romani titulos & elogia perseisqvuntur Theoph. Raynaudus tom. IO. OPP. Abrahamus BZovius Sc. De Cardinalibus il praeter scriptoresLipenio notatos videndus liber Gallicus de origine Cardinalium, ante paucos annos excusus trai te det Origine des Cardinauxdu St. Siege) Wagensellius libro de educatione Principis, Germanice edito p. 177. R. Speel mannus in Glossario Et Rev. Jo. Franciscus Bud deus in libro de origine Cardinalitiae dignita. iis, qui recensetur in Actis Erud. A. 169ῖ. p. pridem longe p m-ciores & XXIV. tantummodo fuere, nomenqVe habent exinde, quod
' P. M o. Epist. editionis primae. it Graecis dicuntur κα-νοιλιοι, καλδηνάριοι, vide Nili δαλεξιν a Salmasio editam, Cangit glossar. Cotelerii monumenta Eccles Graecae p. 674. &Allatium contra Creyghtonum p 36. Latinis in cardine bonstituti, cardinati, in- cardinati, cardinaria: Lindebrog. p. I 83. ad Codicem Legum aluiquarum.
509쪽
olim praecipui Presbyteri cujusque Parochiae Cardinales appellarentur: uide M. Anton. de Dominis L. V. c. i. quemadmodum Protopapam pro Archi-Presbytero dictum notavit Morinus f. Σχῖ. de sacris Ordinati. Hodie ex instituto Sixti V. Cardinales numero 7O .sunt, ex quibus 6. sunt Cardinales ' Episcopi, Presbyteri so. Cardinales Diaconi I .q vi postremi Cardinatatu relicto secularem vitam repetere & connubio sejungere
postant. Vide librum Gallicum Tableau de la Cour de Rome p. 219. R. Exstat 5: Dominici Veneti, Episcopi Torcellani de Cardinalium legitima creatione liber ad Calcem Marci Ant. de Dominis tomo I. operis de republica ecclesiastica. Pontifex quidem cumCardinalem creat, hisce
verbis utitur: Creamus te socium Regibus , superiorem Ducibis N putrem mis isrum. Recens vero creatum caeteris sistens Cardinalibus, Habetis, inquit, 'utrem. Ornat eosdem μ' ex instituto Urbani VIII. ab A. 163o. Eminentissimi titulus, qui olim praefecti Praetorio fuit notante Salmasio p. 1ss. de primatu Papae, ic Seldeno de titulis honorum II. p.668. sed& Anentia digniratis jampridem tributa Episcopis , ut observat Baturius p. 61. ad Lupum Ferrariensem. De Cardinali Decano vide librum Tableau de la Cour de Rome pag. χῖ . &B. D. Mayeri dissertationem ante paucos annos editam Κiloniae, cujus etiam notus est liber de electione Pontificis Romani per Cardinales fieri solita, ut Cerimoniale Rom anum& Historias Conclavium a pluribus vulgatas praetermittam. De ossicio , . - ελ ί l
& potestate CardinalisCamerarii, disertatio Italice edita Didaci Ag Virre, fq JCti& in Collegio Sapientiae primarii Romae Doctoris laudatur in Memoriis literariis Trevoltinis A. I7Os . p. I 8I . Scriptores alios de Cardinalibus diligenter recensuit Caspar Sagittarius in introduct. ad Hist. Eccles cap. 3I. p. 77Ι. R. uti Scriptores de Pontificibus Romanis cap. 13 . R. p. 6so. R. Sex ipsis qui Romanae Ecclesiae addicti sunt, Ludo Ulcus Jacobus a S. Carolo in Bibliotheca Pontificia. De ossicialibus Pontificiis et Congregationibus atque Tribunalibus Curiae Pontificiae Romanae, consuli possunt Cardinalis Joh. Baptistae de Luca relatio Curiae Romanae Colon. i 683. q. , Hunoldi Plettenbergit S. J. notitia Congregationum di tribunalium Curiae Romanae. Hildesii I693. 8.XUII. De ArchiPresbytero, Archi-Diaconis, Oeconomo S defensiori-bis Ecclesiarum Morinus de Ordinati. parte 3. Exerc. I 6. De Archidiaco-
In inscriptionibus literarum tamen Cardinales Episcopi vel Archi-Episcopi, non solent Episcopatuum titulis appellari. Vide Latinum Latinium tona. I. Epist. pag. 2o3. Vide Clarissi. Becmanni notitiam dignitati. illustrium dissert. XVII. cap. I.
510쪽
nis sngillatim Sirmondus tom. I. Opp. p. 967. AndreasSaussaeus de Mysticis Galliae Scriptoribus p. IO8. R. N paschasius inesnellus in notis ad Leonem M. pag. 883. & 894. qui Presbyteris praelatos interdum etiam fuisse observat p. 887. Nonnulla arrogata illorum jura ad eXamen re Vo- catJoh. Baptista Thiers dissertatione de P Dole, & altera, dela depouideriso Cures. DeArchidiaconorum in veteri Ecclesia ossiciis N auctoritate exstat etiam diatriba Nitebergae pridem vulgata a Rev. D. Georg. Henrico Gaerio, Praesule hodie Lubecensi. De Subdiaconis Squatuor minoribus ordinibus apud Latinos, S ubi serius illi obtinuerunt apud Graecos,
videndus Morinus libro laudato pari. R. EXerc. II. I 2. II. I . Ηypodiaconorumjam meminit Cyprianus Epistola VIII. N Cornelius Romanus apud Eusebium L. VI. Hist. c. 43. nec hac in parte fides deroganda videtur libro Pontificali Damasi, q vi Subdiaconorum institutionem resert ad Fabianum Pontificem, defunctum A. C. et so . nam in primi & secundi
saeculi scriptoribus nullam eorum mentionem occurrere lubens assentior Sam. Basnagio ad A. C. 3 s. num. χO. De illorum ossiciis vide praeter Morinum, notas Menardi ad sacramentarium Gregorii M. p. 28O. R. di Beveregium ad Canonem X. Antiochen. XVIII. Lectorum quoq ve munus ex Iudaica Ecclesia in Christianam derivatum satis antiquum esse ex Constitutionibus Apostolicis, Tertulliano,Cypriano aliisque monumentis constat. Vide Beveregium loco jam laudato & lib. 2. Codicis Can. vindicati c. 2. g q. Menardum p. 27 q. R. Willi. Ernestum Tentetelium dissert. de ritu lectionum sacrarum,&D. Jo. Andream Schmidium, indissertationibus de Lectoribus: quanquam distinctum ordinem Anagnostarum fuisse in Ecclesia primis statim temporibus, non aeq ve certum esse videtur, cum Diaconi di Presbyteri, quin Episcopi etiam sacraeScripturae capita in coetibus Christianorum praelegisse reperiantur. Vide Menardum pag. 288. Apud Judaeos quoque olim Sabbatis lectores septem in Synagogis erant, non stati tamen sed quoscunque ad hoc munus idoneos Chasan evocaret. Vide Franciscum Burmannum parte Σ. Exerc. p. so. & Jac. Rhenserdum dedecem otiosis Synagogae p. 2 8. R. Postea vero obtinuit ut lus Chasan ossicio lectoris perfungatur. Id. p. 276. Fuerunt di ερο ρυ' qVilectiones sacras vel etiam homilias in notam linguam ignarorum gratia
inter Abbo Floriacensis in Apologetico p. 3 97. Clericorum ordo tribus Inndibus fecialiter ἀμ singuitur, Diaconomum, Presbyterorum re ui coporum o nam omnes qui ut tu seMoris gradus, per abusionem Curici Focaintur.