장음표시 사용
621쪽
calceos, praecipue ad Mensam, vide Guil. Stuckium Antiquitatum Convivalium II. 27. pag. 227. seq.
De primo homine nudo condito, de gentibus itidem quibus
nudis incedere mos, de Adamianis haereticis nuditatem assectantibus, de Philosephis Gymnosophistis Sc. vide disiertationem Rev. D. Jo. Schmid i de nuditate hominum in triplici statu, integritatis, lapsus S post resiurrectionem, LipsI7O6. Jo. Gollieb Harditi binas de nuditate exercitationes ibid. i68 & Pauli Henr. Tillemanni de eo quod justum cst circa nuditatem Jen. I 692. Dicuntur etiam quandoque nudi qui superiore veste modo carent, ut notatum in Amplisi Cuperi observationibus p. 36. N a Borremansio de poetis & Prophetis pag. II9. De Platonis lege nuditatem in Rep. sua suadente Jo. Baptista Crispus de philosophis caute legendis p. 'II. sq. Squi Philosophum excusat Bessarion IV. s. contra calumniatorem Platonis. De stolis beatorum , Rev. D. Samuelis Schelmigii diatriba exstat in lucem edita, Gedani I 692. XI. De more scindendi vestes in luctu & indignatione vide interpretes ad Num. XIV. 6. Jos VII. 6. Iudic XI. s. Matth. XXVI 6.-MSc. fischylum Persis v. lG6ς. Cerdam S alios ad Eneid. V. 68s. XII. 6ΟΣ. Pullae vestis usus in luctu Athenis iam periclis tempore, ut docet Plutarchus de laude sui pag. s 3. Carthaginienses luctu publico nigris
pannis moenia Urbis suae circumdabant teste Diodoro Sic. lib. XIX. tom. ααῖα aet. pag. 74O. De Romanorum lugubri habitu, in moerore publico pratis 'sertim, consulendus Henricus Noris ad Cenotaphia Pisana dissi 3 c. et, Nigris vestibus in luctu usi etiam Christiani vide Asterii homiliam r. intomo I. auctarii novi Combefis pag. 92. licet improbante Cypriano, de quo Franc istus Pithoeus in Pi thoeanis p. s. De vestibus sepulchralibus B. Jo. Frid. Mayeri dis . Gryphismald. 17O6. Conser etiam scriptores de luctu, infra capite ultimo a me laudatos. XII. De vestibus militaribus & armis pauca quaedam subiungendaristant. Ac de secutorum quidem forma quae Hebraeis in usu fuit consulenda Theodori Dassovii dissertatio ad titulum Celim f. a. seq.Witeb. I 696. De gerro Scythico scuto praeter graecos Lexicographosic interpretes Festi consule Scholia graeca ad Lucianum tomo Σ. pag. 32.
Gerrae Persarum etiam scuta e viminibus contexta ut notat Adr. Relandus parte a. dissi Misc. p.I86. De decumana, scuti majoris genere vide
622쪽
quae viri docti ad Hirtium de bello Afr. cap. 29. &Festum. De Parma clypeo , scuto, pelta , cetra , quae Afrorum fuit)S aliisque scuto. rum generibus agunt Aldus Manutius in quaesitis per Epistolam tomo IV. lampadis artium Gruterianae p. JO .sq. Frid. Taubmannus ad culicem Virgilii p. IO6. Lipsius l. 3. de militia Romana c. I. & 2. & in analectis ad idem opus: Petr. Petitus lib de magonibus cap. 2s.& 26.' ubi singillatim de pelta. Mai. Zimmermannus in analectis pag. Ff6. seq. Herm. Hugo lib. Σ. de militia equestri cap. q. Henr. Dod ellus in dig. postuma de parma equestri Wood ardiana , Oxon. 17I 2 8 ubi
etiam de aliis quibusdam ornamentis vestibusque militaribus veterum Romanorum. Fortunatus Schachus lib. R. myrothecii cap. I9. seq.
qui cap. I s. seq. fuse agit de Cerethatis & Pheletatis, quos milites & stipatores Regis Davidis a cetris & peltis ita dictos contendit, quasi cetratos S peltatos dixeris. Confer D. Joh. Ben. Carprovii NH. Opitii
dissi de his Davidis satellitibus. Declypeis extat&dissJos V assii Angli, cui addendus Tobias Gutberletus libro de fallis, cap. Ιχ. seq. ubi deforma anciliorum quae saltantes Martis Sacerdotes circumgestabant: Jo. Danielis Rami erudita diss de Ancilibus Romanorum Haim. I7O6. EE. Spanhemius pag. I67. ad Callimachum, qui de clypeorum formaec appellatione, totoque eorum discrimine alibi accurate egisse se testatur. De Clypeorum aureorum usu idem Scacchus III. 22. Clypea votiva in templis suspensa ecc. Salmas ad Trebellii Pollionem , Sponius p. is L. R. Misc. ubi exhibet lcillustrat clypeum votivum Scipionis Africani lc p. IS . plura depromit e numis. Γωρυτος τορο Θήκη, pharetra sagittarum, sagma scuti, Sirmond. p. 239. ad Sidon. Scuta ex plurimis
sibi superimpositis laminis sive pellibus consecta observatGrae vius p 86. sq. in lectionibus ad Hesiodum. An tota aerea in usu fuerint disquirit Arcerius in notis ad filiani Tactica p. I3Σ. Insulam Cyprum scutoGallico similem esse affirmat Hyginus fab. 276. De scutis θυρεοῖς oblongis Gallicis in acutum desinentibus Cangius ad Alexiadem p. 396. Idem de
scutis per naves dispositis,ut pone illa milites tutiores pugnarent,p.283. R. adVilleharduinum. Prae caeteris vero omnibus de omni generescutorum consulenduSHenr.Speel mannus in Aspidologia, Londa 6sq. l.
cum Nicolai Upioni libro de studio militari, & Jo. a Bado aureo traftatu de armis, notisque Ed. Bisset. In clypeis imagines di insignia pingi mos antiquissimus, de quo Rigaltius ad paginam i 7. Tertulliani. Clypeus cum inscripto voto apud G. Hichesium diss Epistolar. pag. I 87. R.
623쪽
Summum dedecus habitum, si quis scutum abiecisset, de quo Lindebrogius ad Codicem Legum antiq varum p. I 76. N ego notis ad Sexti Empirici Pyrrhonias Institutiones lib.isect. 2I6. De galea, lorica, & aliis similibus eorumque insignibus agit Alexander ab Alexandro lib. I. geniat. dierum cap. 2O. Lipsius lib. 3. de militia Romana c. I. 6cf.&6. De loricis textis Casaub. ad Sueton. Gallam cap. I9.6c Joh. Clericus ad Exod. XXVIII. 32. De cultrovenatorio , spatha, machaera, Rhodius p. 43'. ad Scribonium R. 8t Burmannus pag. I79. Petron. ubi di clypeorum gladiatoriorum essigies. De fago, lacerna, paenula, armilausa Philippus Rubenius II. IE. electorum. De paludamento Imperatoris Lipsius lib. 1. de militia Rom. dialogo IΣ. De telis, hastis,gladiis,pilo, Gellius lib. IO. c. 2s.& ad eum locum Proustius aliiq ve interpretes, Turnebus lib. I9. adverscap. 32. Scaliger ad Varronem dc Festum, Brodarus lib. 6. misceli. cap.26. Lipsius lib. 3. S in analectis ad lib. s. cap. q. de m ilitia Romana, dc in electis lib. r. cap. 7. De bipenni, cujus figuram exhibet πελεκυς Simmiae, vide Barthium ad Statium tom. 2. p. s66. sq. Petrum petitum de Amazonibus c. 32. Petronium Burmanni p. 627. &Joh. Carolum Scholium in nova explicatione apotheoseos Homeri p. SO. bisacuram vocat Guis el- α
mus Brito II. ῖOs. Paterniaci apud Helvetios monstratur ephippium -- cum saperi, ttigissilege0 quo usus sit Iulius Caesar. Sed veteribus 'M-I W usum stapedis ignotum misse contendit Carolus Patinus in itinere sues Gallice descripto p. 269. sq. Vide tamen Vomum lib. i. de vitiis sermonis c. 7. De equis camphnactis praeter Lipsium lib. 3. cap.7. de militiaRomana, Hermannus Hugo lib. 2. de militia equestri cap.3 De levi S gravi armatura idem Hugo lib. 2. cap. 4. De arcin Scythici figura, cuius a varios scriptores mentio, post Scaligerum & Valesium disputat Issuetius in notis ad Manilium p. s7. adde Scalig. ad Euseb. ubi de Graecis literis 8t quidem de Sigmate, Valesium ad Amm. Marcellinum p. R F. 8c conser arcus figuram apud EZ. Spanhemium p. 277. ad Callimachum, aliasque apud Peri Zonium ad JElianum pag. 7;6. Sicae figuram inquirit Barthius in advers p. 26; . sq. N Lipsius ad lib. 3. cap. 3 de militia Romana, ubi de pugione. Pili sormam ex Rubenio it Lambecio exhibet Graevius ad Flori I. I 8. apud quem dolabrae imaginem quoque habes ex columna Trajana, ad Flori IV. IO. Gladio accinctum ire per publicum non licebat nisi militibus, vide ad Suetonii August. c. 26. ec Petronium Burmanni p. 4O7. De ritu arma in sacris gestandi vel deponendi, vide Calvoeri rituale tom. I. p. 69I. &Rev. Ottonis Kegelii diss de gladio de-
624쪽
s78 CAP. X I. ponendo ad baptismum Helmst. I7O9. Sc. De more arma gestandi vel deponendi inter epulas Guil. Stuckiu.II. 29. 232. R. & II. δq. p. 23 2 Antiquitat. Convivalium. De quinque modisjaculandi S arcum tenendi Valesius ad Ammiani XXV. 1. De usu tela veneno saturandi Fre ins- hemius ad Curtii IX 8.1O. & Raph. Fabretius ad columnam Trajanam p. IJ. De caestibus quibus usi pugiles, Ald. Manutius in quaesitis per Epitomo IV. lampadis Gruterianae p ῖΙΣ. R. S Stephanius ad Saxo-- Grammaticum p. 8 . R. Sed de universa pugilum S gladiatorum η armatura videndi Petr. Faber es Hieronymus Mercurialis in athleticis atque gymasticis, et Lipsius in libris duobus sermonum saturnalium. De rude q vo donati gladiatores emeriti, consules Camillum Silvestrum ad Iuvenalem P. 346.
XIII Uaria acceptio vocabuli armorum movet me ut hoc loco etiam de insignibus it arte Herat dica nonnihil subjungam. AtqVe antiquissimum quidem illum esse morem scuta insigni aliquo notandi, multis Veterum locis clarissime patet. Ita Plutarchus in vita Alcibiadis Pag. I98. tanquam singulare notat eum in scuto suo habuisse ὐδὴν ἐπί- μον τῶν πατριων, άλλ' ερωτα κεραυνοφορον, Idem in extremo libri de solertia animalium pag 98s . ex Stesichoro resert insigne scutiUIyssis suisse delphinum. Confer Cerdam Salios ad illa Κneidos VII 617.
- - - clypeoque insigne paternum
Tiraqvellum de nobilitate p. 6s. R. Ulysem Aldrovandum ornithologiae lib. I. p. 4s. R. Sc lib. 2. p. 96. sq. Stephanium ad SaXO-nem Grammaticum p. 1ΟΣ. & Acta Sanctorum Iunii tom. Σ. p. 62. Attamen nondum constare affirmat Arnoldus Buchellius Epistola ad Petrum Scri verium, inter insignium Uirorum Epistolas editas a V.C. Jan. GVil. Meelio p. I 28. ante annum a Christo nato millesimum hereditaria obtinuisse familiarum insignia, quorum originem Casa novanus in Originibus Gallicis ' repetit a seculi decimi extremo, sive temporibuS Hugonis Capeti Galliae Regis, sub quo lauda hereditaria esse coeperunt Nexpeditiones cruciatae in Palaestinam suscipi, quod etiam probatur Stephano Baiurio in Historia Genealogica Principum Arverniae. Vide &
625쪽
Silvestrum de petra Sancta S. I. de tesseris gentilitiis Rom. 16;8. sol. Inister Pontifices primum Bonifacium VIII. insignibus usum esse observatum est. Insignia urbium, γνοήσματα των πολεύων vocat Procopius lib. q. Gothicor. Atque de ejusmodi insigniCasaubonus inCasauboni an is P. I 41. accipit, q uod Imperator Hadrianus super Hliae portam jussit Suistatae poni simulacrum, teste Eusebio in Chronico Baron. ad A. C. I;7. Catalogum plerorumque omnium scriptorum, qui de Arte HeraIdica Latine, Gallice, Italice, Anglice scripserunt, OXOniae A. I 674. q. vulgavit Agora quidam, cui etiam praeter illos quos memorant Carolus Arn-dius in Bibl. Politico Heraldica Rostoch. I7Os. 8. vulgata, multi ab illo praecipue tempore editi adjungi possunt, sed cum institutum meum alio me vocet, hic capiti praesenti finem impono.
De conviviis & re cibaria Veterum.
Grytores generales de hoc argumento. I. De modo accumbendi a mensam uel assidendi. Σ. De caenaculis, mensis, lectis, poculis, patinis G. 3. De tempore cibi capiendi. 4. De Pariis potuν generibu . s. De cibis omnia generis. 6. De ab tinentia, frugalitate s luxu. 7. De partu ad mensam ritibus f de iuribitoribus aliisque qui ad mensam opemm suum conferebant. 8. Sacra mensa cae hostitit. 9.
AD convivia veterum S universam rem cibariam rectius intelia
telligendam faciunt inprimis Iosephi Laurentii collemnea convivalia, secundum ordinem literarum digesta lib. 6. Polymathiae pag. 6 .sq. Guilelmi Suuii praestantissimum opus tantiquitatum convivalium, quod Tiguri primum Is82. in fol. , novissime apud Batavos inter Stuckii opera Lugd. Bat. i 693 . Iucem adspexit. kl. Andreas quoque Baccius non praetereundus in opere haud usque
t Laudat Lipsius Centur, 1. Misc. Epist. 6s. Vide etiam II. 26.
626쪽
s8o CAP. XIX. RES CIBARIA UETERUM.
quaque obvio de vinis, crevisiis ac conviviis antiqvorum Rom. Is 86. sol libris VII. quorum primo agit de naturali vinorum historia, vinearum N vinorum cultu, cura, asservatione : libro Σ. de vinorum facultatibus it disserentiis: tertio, de usu S essectibus vinorum. Libro quarto de conviviis, quo inter alia pag. I96. explicat Virgilianam descriptionem convivii Didonis, quae occurrit Lib. I. AEneidosic pag. 2ΟΣ. . Homerum a Virgilio in descriptione convivii superatum esse contendit. Hic liber quartus longe auctior S in V. libros distributus postea separatim a Baccio editus est, S recusus tomo IX. Antiquitatum Graecarum
Gronovit. Caeterum universi illius quod primum dixi, operis Bacciani liber V. s VL agit de vinis Italiae, liber Vu denique de vinis extra Italiam, Sc p. 33 2. R. de cerevistis S aliis potibus factitiis. Julii Caesaris Buleveri libros IV. de conviviis qui primum prodiere Lugd. I627.8. recusos invenies tomo Iet. Antiquitati. Roman. Graevii, in quo etiam pag. IJ3. Occurrunt Erycii Puteani rei i quiae convivii prisci, qui libellus lucem prius adspexerat Mediolani IS9 . q. Sin ejus Amoenitatibus primo loco legitur sub titulo genialium sermonum. Lovanti I 6Is. 8. His
addendi Potterus IV. I6.χO. Archaeol. Tiraqvellus ad Alex. ab Alex. V. et t. &Phil. Lud. Hanne henius de cura domestica Rom. Pag. 72. sq. Iani Cornarii de conviviorum veterum Graecorum ritibus, moribus, ac sermonibus , cum ejus libello de amoris praestantia, &de Platonis ac Xenophontis dissensione prodiit Bas. Is 8. 8. 8t a Gronovio deinde insertus tomo 9. Antiquitati. Graecarum, in quo etiam exstat Josephus Laurentitu de prandio & coena veterum , ic Meron. Mercurialis de potionibus S eduliis antiqvorum, & Dauchei dissertatio de Conviviis veterum, inserta Memoriis Trevoltinis A. I7O6. p. 48O. seq. Ludovici Nonii vero
Medici Antwerpiensis diaeteticon post primam editionem Anni i633. longe locupletius lucem adspexit Animerp. I643 Α.& non indiligenter agit IV. libris de universa re cibaria antiqvorum, merito hinc laudatum a Vignotio Marvillio in limine Tomi primi miscellaneorum literariorum & historicorum Gallice editorum. Musdem Nonii Ichthyopha-gia sive de piscium esu commentarius lucem vidit Ani erp. I6I6.8. NJo. Erici Ostermanni de Vett. Romanor. convivandi ritibus Witeb. I649. Johannis quoque Mane hi coena Romana sive Urbana victus ratio huc spectat edita Rom. I63 O. 8c ex antiqvis Apicii Coelii Latini scriptoris de opsoniis, condimentis sive arte coquinaria libri decem , & curiosissimum opus Naucrati tae Grammatici Graeci Athenaei, quod sub dipnosophi.
627쪽
sophisticon nomine notum est, ct Latine versum a Natali Comite, melius longe etsi non usque quaque feliciter a Jacobo Dalechampio, denique eruditissimo Is Casauboni commentario illustratum. Ex hoc Athenaeo Suphanus Niger derivavit Musonium suum sive opus de nimio vitae luxu atque nimia opsoniorum appetentia. Basil. Is . q. Stomo VIII. thesauri Gronou. De sacris epulis peracto sacrificio fieri solitis praeter Stuckium videndus Jac. Gurberius IV. 23. de jure veteri Pontificio tomo L Graev. R Rudolphus Cud orthus in libro edito Anglicae, de genuina notione S. Coenae Dominicae. Lond. I 6 2. . 8c I 676. sol. Spencerus III. I. de legibus Hebr. cap. 7. De conviviis in sacrorum religiosorum ac scholasticorum munerum susceptione; Stuc ius lib. I. c. I8. A ntiquitatum Convivalium : S cap. ΣΟ. ubi de epulis inauguralibus Magistratuum Principumque. De victu & conviviis veterum Germanorum videndus Philippus Cluverius Germaniae Antiquae lib. I. c. I7. pag. WI. R. De veterum Hebraeorum cibis it conviviis Leydecherus XII. 7. de Rep. Hebr. Augustinus Calmetus dissi I. praemisia commentario ad Ecclesiasticum, Parisi7iq. . ex Iudaeis R. Bechai in libro Schulchan Arba de quo Collega & amicus noster clarissimus Io. Christophorus Wolfius in Bibl. Hebraica Caeterum sacra res, mensa hospitalis qua de re Andreas Dounaeus notis ad S. Chrysostomum tom.8.
p. 33 6. De precibus & benedictione ad mensam Quintilianus decla
matione 3OI. adisti mensam, adqvam cum venire coepimus, Deos invocamus.
Plura Lindebrogius ad Codicem Legum antiquarum p. Iῖ63. S Gret- serus de benedictionibus lib. I. cap. IJ. De lectione super mensam, Theophilus Raynaudus tomo Opp. II. Apud vetustissimas gentes & antiquissimis temporibusat.1 -- non minus sedendi mos ad mensam obtinuit , quam accumbendi. Vide, Interpretes ad Genes XLIIIHῖ. I. Samuel. XX. Σ32 Grotium ad Matth.
XXVI. 2O. 6c ad I. Corintn. VIII. IO. Henricum. Hammondum ad Matth. IIX. II. Stuckium II. 3 . antiqv. Convivat. Bonifacium in Historia ludrica lib. 7. cap. 26. B. Sebast. Schmidium de Paschate p. 98. R. P. 22I, χῖ7,2ῖ8oqχ. 9 4O9. Suiceri thesaurum & Cangium in τον & ἀκουμβιον. Propriam observationem in Herculis sacris notat Macrobius III. 6. Saturnal. epulari sedentes. De statione in agno Paschali edendo praeter Interpretes ad Exod. XII. II. S Matth. XXVI, 2 O. videndus Franciscus Burmannus Parte II. Exerc. p. 783. Non semper tamen illam obtinuisse , sed accubitum quoque deinceps tanqVam
628쪽
s81 p. XIV. TRICLINIUM, COENACULUM.
signum securae libertatis, postJosuae tempora adhibitum esse, multi sen.
tiunt: conser Scaligerum de emendatione temporum p. 3 O. edit. Ulti- Apud antiquissimosGraecos, ut ex Homero Constat, non accUm-- bebant in tricliniis, sed in δίμοις, Θ ονοις, sive sellis ad men-πιρ--infidebant, ut notavit Eet. Spanhemius ad Juliani Caesaris pag. r& 3GO. 6 ad Callimachum pag. 229. seq. Apud Romanos militibus in usu fuit stantibus cibum capere. Vide Valesium ad Ammianum Marcellinum XXV. 4. pag. 42ῖ. edit Parisiensis in Fol. Caeteri teste Uarrone, Servio, Isidoro, primum assederunt mensiae, postea devicta Graecia accubuerunt, luxuriae ita magis litantes. Adde Octavii Rubet memorias Brixianas Italice editas pag. IO. seq. edit. secundae A. i693 4.&Josephum Laurentium lib I. Polymathiae dissi 8. Exstat & erudita Rev. Theodori Da vii dissi de accubitu veterum Hebraeorum ad agnum Pa-Witteb. i698. 4. Caeterum de modo & ordine accumbendi apud
πειθ -- Veteres, de forma mensarum lctrium lectorum, unde triclinio nomen,
introductique in eorum locum Stibadii, quod in modum Sigmatis semirotundi excurrebat, videndus Salmasius ad Solinum pag. iass. 886. edit. Ultrajectinae) N ad Historiam Augustam tomos. pag 8;2. seq.
Imagines veteres apud Lambecium lib. 2. pag. IOO9. lib. g. comment.
de Bibliotheca Vindobonensi post pag. IO. S lib. q. pag. 3O9. seq. ec Dan. Nesselium in epitome Lambecii Parte I. pag. 88. Hier. Mercuria- e flem in arte Gymnastica lib. I. cap. u.' Pet. Aring hum Romae subterra in se neat IV. I . VI. 27. tomo 2. Pag 36. N J IJ. Sirmondum tomo A. Opp. pag. 66s. Vitruvium Jo Laetii ad VI. s. sol. IIO. seq. Ciacconivnede . - - ρ ατ retriclinio. Fulvium Ursinumhn appendice ad Ciacconium: Rom. I 88. Pignorium lib. deservis pag. 19q.& IF 6. Baldui- mi-,' num de calceo pag. 26O. Nigronum de caliga pag. 8I. vide etiam Li-psium Centur. I. Misiceli. Epist 6s. Villalpandum adEZechielem tom.r. p. 29o. Camillum Silvestrum ad Iuvenalis Sat. 2. versi ΣΟ. Colomesii observationes sacras ad Iohann. XIII. 2δ. Baccium de vinis p. i 6. R. octavium Ferrarium II. electorum, ubiJacobi Sirmondi siententiam notis ad Sidonium expositam expendit. Ephemerides GallicasParisienses anni I 69 pag. F88. Suidam in σπιμαλια , Weitzium ad Co-P3m P g. R . III. Triclinium, coenaculum, diaetam sive Zaetam, ut alii vocant describunt jam laudati Ciacconius S F. Ursinus, itemque Hieronymus Mercurialis, quibus addes Joh. Bapt. Casialium de tricliniis, Misi
629쪽
conviviis, hospitalitate &tesieris, de quibus ' etiam praeclare scripsit Jacobus Philippus Thomasinus) Josephi item Laurentii collectaneade convivii , hospi talitate, tesseris, S strenis, quae ex ejus Polymathia, ut Castilii ex ipsius opere de ritibus veterum decerpta leguntur in tom. 9. Antiquitatum Graec arum Gronovit. De mentis, lecticis, lectis, ecpoculis veterum post Stucklum Antiqv. Conviv. II. I6. R. & 34.qVatuor
diis egit Vir Claris . Theodorus Jan nius ab Almeloove en, qVae prodierunt Hai derovici A. i7OI. . Delictis S lecticis Johannes Alsior-phius quas sub Ameloveonio defensitaverat disertationes in libri modum auctas edidit Amst. 17C . I i. De mensis conserenda sunt qVae praeclare notat Octavius Ferrarius II. 9. S maxime I7. electorum, qVi c. I 8. agit etiam de reposi oriis ciborum apud veteres usitatis. De lectis idem cap. 26. ubi de capite aselli coronato posito in fronte lectoriar stricliniarium. De lecticis etiam nonnulla Scacchus III. Myrothec. c. 28. sq. Delectis, sellis curulibus, cathedris sedilibusque veterum Θρονοις, κλισμοῖς , Athenaeus V. pag. I91. Lipsius electis lib. I. cap. II. N I9. Valerius Chimentellius opere de honore bisellii, quod ex edit. Bononiensi A I 666. q. recusum exstat tomo VII. thesauri Graeviant. Idem Chimentellus Johannis Baptistae Donii ineditam de scabellis diatri ben commemorat, de quibus agit etiam Aldus ManutiuSion og. lampadis artium Gruterianae pag. 3OO. quemadmodum de lectulis coenatoriis eorumque stragulis ac culcitis Baceius in opere de vi-nIS pag. I 37. seq. N Sigonius ad Livium 39.6. Canuboni affectus de veterum testis, stragula veste commentarius Iocem nunquam Vldit, in quo auctor dost issimus testatur se pluribus egisse de χαμευνια, σκροκοιτια, notis ad Capitolini Antoninum tomo i p. 193. De mensiS delphicis, monopodiis, abacisque ex quibus vina ministrabantur, Vide quae notant viri docti ad Alexandrum ab Alexandro lib. I. c. I9. N philippuS Ruben ius lib. I. elector. cap. 3q. De mensa Solis osse ne affl)apud mihi opes, ad q vam accedere cuilibet fas erat & epulari, Herodotus Ill. 6t G. Nicolaus Κriegh in singulari dissJenae i7οῖ. De Ahas veri Regis Persarum pretiosis lectis stragulisque agunt interpretes ad Esther. l. 6. Quod autem eodem loco pavimentum smaragdino & Ρario lapide stratum fuisse legitur, hinc Musivorum operum Originem e
Persia repetitJohannes Clampinus in Parte I veterum monumentorum cap. IO. De more in rosis sive pulvillis rosa fartis cubandi J. F. Grono-vius Vide supra cap. XVR 4.
630쪽
vius ad Senecam de vita beata ea R. XI. De vasis cibariis, vinariis, poculis, Panc troilus I. 8 sq. Var. leri. De cornuum v se pro poculis Iose. Lantani diss inserta Musto Minervae Venetae tomo p. 08s. R. ubi more pocula praebendi. IV. Persas semel tantum per diem, idque sub caenae tempus cibum capere solitos, docet Stanteius ad Hschylum pag. 767. quanquam Ammiano teste XXIII. ult. p. 383. ed. Paris Perse, de longe juniore aetate loquitur) quando volunt, cibum capiunt, venter illis solarium est. Sauroismatas tertio quoq ve die cibum capienteS memorat Plinius Hist. naturalis lib 7. cap. 2. Gellius IX. q. Graeci uno die saepius comedebant icRomani quoque, vide Nonii diaeteticon p. q. R. ubi morem illum frequentius modico cibo utendi longe salubriorem esse contendit quam siqvis semel graviore cibo sese ingurgitet. Romani antiquissimi sere semel de die cibum sumserunt, ut ostendit Ioh. Rualdus ad Plutarch. pag.
x39. sed postea & ipsi saepius una die cibo usi sunt. Conser octavium
Ferrarium II. 23. electorum. Mercurialem IV. II. Var. lect. & II. ΣΙ. Stuckium lib. r. cap. II. R. 6 Joseph. Laurentium c. 19. Polymathiae libro . Hinc nominajentaculum, prandium, merenda, coena, comessatio. Vide
Vossit etymolog. in his vocibus: Joh. Bonam p. 43 6. Operum. Baccium lib. . p. i3O R. S e veteribus Plutarchum lib. 8. symposiacon cap.6. Intempestiva convivia sunt ultra tempus vel in noctern protracta, ut idem Ferrarius loco laudato docet. De antecaenio priscis usitato propomateque sive promulside Laurentius lib. I. Polymathiae dig. 7. de prandio dig. 8. Impomenta veteribus, Festo teste,dicta quae post coenam mensis imponebantur. In Italia Sc Sicilia bis per diem cibo impleri solitos homines Platonis testimonio constat Epist. 7. ad Dionis amicos, qui mos etiam apud Judaeos di plurimas alias gentes obtinuit, ita tamen ut apud
Hebraeos, Graecos N Romanos legitimum ac praecipuum esset cibi tempus caena. De more portiones ciborum aequales convivis distribuendi,
unde ipsum juris vocabulum pro aequo usurpari coepit, vide Suidam in δαι τή Sc δ τρος. partes convivis dabantur pro illorum dignitate vel voluntate Convivatoris praestantiores aut duplae vel quadruplae. Vide Ioh. Henrici Mai i, filii, observationes sacras lib. 2. p. 36. R. U. Dapes proprie dicebantur Deorum, epulae vero hominum, ut docet Georgius Henr. Ursinus inobservati. philologicis cap. 6. Vulgatus quoque mos suit Diis in coena libare, de quo Baccius p. 192. De Vinis