장음표시 사용
641쪽
IX. I s. ubi etiam de domiductione sponis ad maritum. De more spa gendi nuces Servius & Cerda ad Virgil. Eclog. VIII. 3O. De conviviis nuptialibus, plura apud Stuckium videri possunt lib. I. c. 2 . R. in antiquitatibus convivalibus, & Sam. Petitum ad Leges Atticas p. li I. R. In praesenti suffecerit notasse, quod apud Graecos di Latinos scriptores vocabulum nuptiae & γαμ pro conViVio nuptiali ponitur. Vide qVae .. viri docti notant ad Matth. XXII. 2. Menag. ad Laertium pag. 42. CO-cherti indicem ad Terentium in vocabulo nuptia. Exstat quoque bre- - M. Vis Gabr. Marqvardi dig. de coena nuptiali Lipsiae edita. De taedis quae rami solebant nec gamis praeserri, disserit 6t Deirio in Comment. ad Senecam Tragic. p. I .sq. &Tristanus in numis Imperator. tomo 2. De Deo domiduco&aliis diis nuptialibus adeundus Franciscus Pomey in pantheo & Dempsterus ad Rosnum p. ῖ83'. ῆ93 . De sescenninis carminibus Menagius in Origg. Gallicis vocabulo charisari, Dacerius ad Festum & Horatii lib. 2. Epist. r. Talassii nomen unde originem duxerit tradit praeterLivium l. I. c. 9. N plutarchum inRomulo, idemPlutarchus in vita Pompeii p.62O.' S in quaestionibusRomanis. Erudita de carminib' nuptialib' diatriba Io. Christoph Businanni prodiit Helmsta 71O. q. VI. Gradus prohibitos lege divina exponunt Interpretes ad Le-
vitici XVIII. Joh. Seldenus de jure Naturae lib. V. it in uxore Hebraica V lib, I. prioribus sex capitibus, B. Jo. Gerhardus & alii Theologi Loco de 'Conjugio, Jo. BartholdusNiem eierus Theologus Helmst. indissertationibus de consanguinitatis N amnitatis gradibusHelmst. i 699. . Theod. Beeta de repudiis S divortiis tomo Σ. Opp. p. 66. sq. Jac. Perletonius in diatriba de constitutione divina super ducenda defuncti fratris UXore, Deut. XXV. s. Quod praeceptum assirmativum derogare negativo, Levitici XVIII. I6. 9 XX. et r. assirmant Judaei apud Seldenum p. 62.&66.uxoris Hebraicae. Vide & interpretes Matth. XXII. ets. Utrum fas sitChristiano fratriam vel uxoris suae defunctae sororem ducere 'superiore dc nostro seculo variis scriptis disceptatum suit. Negativam sententiam defendunt praeter alios complures B. AEgid. Stratach lus in tractatu Germa
nunino ostfie siet e iteb. 1699. D. Mich.Havem annus,Superintendens Bremensis in defensione responsi Mosis contra matrimonium cum defunctae Uxoris sorore, opposita caecutientibus Judaeis di novaturienti in
Zonaram ad Can. LXXXVIII. S. Basilii, in Synodico Magno Beveregii p.2a4.si.
642쪽
3ρ6 CAP. XX. GRADUS PROHIBITI.
bus Iesultis, Gies ae 166 . q. Antonius a Mara sive Elias Schnegamus, JCtus,Hamburgi 1697. menseMajo denatus,in dis de coniugio jure naturae& lege divina prohibito privigni cum privigna, duorum fratrum cum duabus sororibus, patris & filii cum matre di filia r inter vitricum dividuam privignae, inter viduam desunctae privignae Rost. I693. q. Robertus Nacheseid in GVre, sive fragmento codicis Nachfeldi, in quo probatur conjugium cum sta tria illicitum esse Lond.I3 27. & novissime D. Frid. Ernestus Κetnerus, Superintendens Qvedlinburgensis, in scriptis adversus D. Jo. Melchior. Gaeetium, Antistitem Halberstadiensem editis, S B Tho. Ittigius in Historia Synodi Pictaviensis p. set.' Contra vero licitum es e cum sorore uxoris defunctae conjugium tuentur Theologus Helmstadiensis Dan. Hossmannus, Christophorus Joh. Bucholletius JCtus Rintelensis, Vagensellius, in libro A. I7Os . Germanice edito ad calcem voluminis de ratione legondi scripta Judaeorum Germanica,Hebraico charactere exarata,& alii,novissime D. Gcerius modo memoratus in libro cui titulus: die an nod, ungestancite Chre deres emit deeverissorbenen grauen Solvester qui S aliorum testimonia adduxit. His
adde, quod A. I68i. Dux Oetingensis Albertus Ernestus uxoris suae defunctae sororem Eberhardinam Catharinam, Ducem Uurten bergicam, in matrimonium sibi iuncturus, hoc nomine Variorum Theologorum&JCtorum consilia requisivit, quae videri possunt in libro, cui titulus:
cos i682 . Notum quoque est quod Carolus Blount, Anglus, qui primores duos libros philostrati de vita Apollonii Anglice cum notis edidit, itemque alia nonnulla,alienum a Christiana religione animum spirantia, idem A. I 693 seipsum interfecit, quod viduam a fratre suo relictam ducere prohibitus suisset, quod legitimum esse matrimonium probare conatus est in libro postumo, oracles ofRaison p. I33 sq. Cons Bauli Lexicon in voce Apollonius, tomo L pag. 3I3. editi primae. Ηisque adde quae pro ejusmodi conjugio GrotiuS lib. 2. de J. B.&P. cap s f. Iq. qVitantum Epistola 326. & ῖ27. profitetur a Principe posse illud matrimonium ut quemlibet alium contractum prohiberi. De conjugio Jacobi binas serores ducentis agit D do. Frid.Mayerus in dissinauguraliLipsiae edita I67 . in cuius praefatione tangit Caini & Abelis matrimonium cum
sororibus suis initum. De conjugio Abrahami cum sorore semi-germana praeter Interpretes ad Gen. XX.ΙΣ. adi Seldenum de iure naturae p. 64. Baylii Lexicon in Sini. Videturque hoc loco annotandum, quod Solon
quoque Atheniensibus permisit ducere sororem ex patre non sororem
643쪽
uterinam. Adde Suidam in Κ ri Muretum l. is. Var. Lectionum c.F. Gebhardum ad Corn. Nepotem in vita Cimonis. Contra Lycurgus permissa sorore ομογατριο in prohibuit sororem ex patre, ut notat PhiloJudaeus lib. de legibus specta l. ad praeceptum VI. p. 6Oχ. Alioqui communibus Graecorum legibus iratrum di sirorum germanarum conjugium vetitum esse constat vel ex Artemidori l. s. c.2 . quibus accedit plato octavo de Legibus. Similiter Macedonibus non permisium cum sorore conjugium probat Henr Noris inEpochis Syro-Macedonum p . I3i. . Persis contra sororum connubium, uti matrum quoque suisse legitimum plurimorum testimonio constat, vide Menagium ad Diog. Laert. p.6. Freins
hem. ad Curtii VII. 2 sest. I9. Ritters husium ad Isidorum Pelusiotam lib. I. Epist. 64. De JEgyptiis idem Freinshemius ad Taciti lib. 2. Annal. cap. 7. Witsius in JEgyptiacis p. 98. sq. VaIesius in excerpta Petresciana p. 12. R. De Atheniensiibus,quod apud illos quoque legitimum cum sorore connubium fuerit, res nota vel ex Nepotis praefatione. Cons paul. Uoetium in notis ad Herodianum p. 7I. R. Desiderium Heraldum lib.I. Adversar. c. Iq.qVi&ipsenniat apud Athenienses, ut paulo ante observabam, permisium fuisse conjugium cum sororibus consanguineis sive ex uno patre susceptis, non uterinis nec germanis: apud eosdem tamen pupillae ic matri pupillorum nubere tutori aut ejus filio non licebat, nemmatri cum tutore ejusve filio habitare. Cons. lib. 2. c. IO. Sam. Petitum
ad Leges Atticas p. 4q7. R. , Menagium ad Laert. p. 33. Hodie P Barbaros in Ludoviciana austral iores narratHenne pinus ternas quandoqVesorores simul matrimonio sibi jungere, tranquillius sibi matrimonium ea ratione spondentes, Praetereo quod in fabulis Saturnus Opem sororem, Iupiter Iunonem sororem duxisse perhibetur, & quae de Britannis
Caesar. lib s. c. i q. Matrimonium porro cum Uxoris sorore vel fratre mariti, etiam inter Christianos non inauditum fuit, vide quae de Honorio Imperatore duas filiasStiliconis ducente pet.Baylius in Lexico,& q vae de Julio secundo, Arthuri S Henr. VIII. fratrum conjugium cum Catharina Ferdinandi Hispan. Regis filia dispensante Bossvetus tomo I. variationi SEcclesiarum protestantium p. 32I. Sed & indultu Pontificis factum est ut Ferdinandus Siciliae RexIohanna in Patris sui sororem, Jo. Casimi rus Rex Poloniae duas interiecto tempore sorores& Rex Portugalliae Petrus,
fratris tunc adhuc superstitis uxorem duxerit Emanueli itidem Portu- galliae Regi concessum ut duas succedente tempore sorores aliis permittente Papa Martino V. vel Calixto III. ut germanam sororem in uxorem
acciperent, jam a multis animadversum. Conser Pauli Hulsit Historiam
644쪽
sacram turpitudinis incestae,Groening. I7sq. P.37. CaeterumqVanqVam gentes plurimae in connubiis etiam consanguineorum aperte incestus admittere non dubitarunt, ut pluribus exemplis demonstrant Tira-QVellus ad Leg. 7. connubialem, & ad Alexandrum ab Alexandro lib. I. dier. genial. c. Σ , Non omnes tamen neq ve in omnibus ita suerunt a sensu hujus rei alieni, ut non & ipsi incestuosas atque exleges nuptias condemnarent. SicCicero proCluentio in matrimonium generi cum so
cru invehitur his verbis tom III. edit. Graevianae p. 98 Nubit genero socrin, nudis a ficiis, nullis autoribus, funestis ominibus. O mulieris scelus incredibile N praeter hanc unam in omni vita inauditum. inin multi persuasi erant etiam bruta animantia ab incestu ejusmodi sororum v. g. matrum,filiarum, S c.
abhorrere. Sic notum illud Senecae Tragici:
Fera quoque ipse Veneris pultant nefas, Generisque leges insciis servat pudor.
Adde quae de camelis filianus lin. historiae animalium c.ultimo, de
vis Hieron Rorarius de ratione brutis competente p. 72. de aliis animantibus Bonifacius i. I. Historiae Ludicrae c. q. Quanq vam sublestae fidei esse videntur, quae de animantibus hisce scriptores nonnulli tradiderunt. In Insula Ceylon,& ap. Siamenses incestum solis esse licitum Regibus tradunt itineraria. Apud Tschinenses in omnibus religiosissime observatur ne quis uxorem omnino sibi ducat cognominem,tametsi nulla sanguinis inter utrum B intercedat necessitudo. I schinensium porro cognomina haud paulo pauciora sunt quam a p. nostrates, neq ve enim mille numerantur, nemini v. licet novum aliquod cognomen eiungere, sed ex iis quae antiqvo usu recepta sunt, unum habeat oportet, di quidem illud a majoribus, patrum non matrum serie deductum,nisi forte quis in alienam fuerit familiam cooptatus. Assinitatis di consanguinitatis gradus in diverso cognomine nihil attendunt, atque ita proles suas connu blojungunt cum maternis propinquis in quolibet sere gradu. Vide Nic. Trigautium de regno Sinico p. I 88. R. De Ecclesiae Latinae sanctione matrimonium cum compatre sive patrmo S susceptore baptismali vetitumjudicante ex institutione Papae Theodoti, atque duos tantum concedente diversi sexus susceptores, ne matrimonia impediantur, jam supra notare me, cum de baptismo agerem, memini. Arborem consanguinitatis sive delineationem graduum videre licet in JCtorum libris passim expositam libro 38 Digestor. Graecam vero cognationum N assinitatum delineationem ex codice MS. vulgavitNesselius inCatalogoBibliothecae Vindobonensis Parte V. p. 12. Sex eo Tenaelius in dialogis vernaculis menstruis A. 9s. p. 66. VII. De
645쪽
VII. De aevortiis apud Hebraeos consulendi sunt Commentarii ad cap.XXIV.Deuteron. Talmudici in Tr. Gittin tom. 3. p. 322. sq. edit. Surentiusianae, Seldenus libr 3. uxoris Hebraicae, ThomasPius de di vortiis Judaeorum Lond. 16Oῖ. q. Grotius S alii ad Matth V. 3 i. Jo Buxtorsius in libro de sponsalibus & divortiis Hebraeorum jam supra a me laudato. FormulamJudaicam libelli repudii, quam praeter Matthaeum memorat Josephus i. q. c. 8. sere Σῖ. S libro XV. II. in Graeco c. 9. in Latino) exhibent Sam. Petitus c. 22. Var. lectionum, Fesielius i. 2.adversa r. c. I. Seldenus lJ.uxorisHebraicae c. ΣΑ. Buxtorfius in Synagoga Judaicap. 6 . Scriptus vero fuit in hanc sententiam, ut extulit etiam Grotius
loco laudato: Mea Jonte nullius coactu te uxorem hactentu meam dimittere a me, deserere ac repudiare decrevi jamque adeo te dimitto, desero, ac repudio, atque a me dicio, ut tuos potestatis, tuoque arbitratu ac lubitu quolibet discedas, neque id
quisquam ulta tempore prohibessit, atque ita dimissa e so, ut cuivis viro tibi nubere liceat. Confer Clariss Surenhusii praef. ad tom. 3. Misnae '' ' Σ. b. qui formulam renunciationis sponsaliorum exhibet tom. 3 P. 227. e Nagen- sellio ad Sotam. Cum vero prius maritis tantum integrum esset uxores
dimittere ob graviores cauns quanquam ob levissimas id factum saepe,
indignatur Malachias cap. 2. v. 16.) ab eo tempore evenit ut etiam uXO- res possent divertere a maritis, iisque libellum repudii mittere. Confer Interpretes Marci X. I 2. Joh. IV. I 8. I. ad Corinth. VII.27. Prima autem fuit Salome, q vae discedere a marito suo ausa est, ut notatJosephus p.ΣΣ .edit. Lipsiens deinde ejus exemplum plures sunt insecutae,utHerodias, de qua idem Joseph. p. 266. Thecla, de q va Epiphanius tom. I. p. IO 8. dc Basilius Seleuci ensis in vita Theclae. Cons Seldenum in uxore FIebraea, P. qOI. IO.&ἰis. R. ValebatqVe libellus repudii, uxoris manu scriptus, modo testium subscriptio adesset. Conser Mistinam Surentiu sianam lom. q. p. 30 I. Apud Athenienses uxor divortii sive ἀπολειψεως, nam si vir uxorem dimitteret, vocatur tabulas ad Archontem deserre ipse jubebatur, quae divertere a viro vellet, quemadmodum Hipparchia Alcibiadis uxor factura inducitur ap. Plutarchum. Conser Meursii Themidem Atticam l. 1 c. I9. Sam .Petitum ad Leges Atticas P. 4sq. Scaligerum ad Eusebium p. 173. seq. N potieri Archaeolog. IV. Ιχ. De iure divortiorum apud Romanos recepto plura Henricus Bromerus praeclaro opere de iure connubiorum lib. 2. cap. 33. Apud illos quidem divortium inauditum fuit per annos amplius quingentos ab U. C. primusque repudium uxori misit Spurius Carvilius,ut testantvrplutarchus in vita Numae , q vaestione Romanari valerius MaX. lib. 2. c. I. sect. q.
646쪽
6oo CAP. XV DIVORTIA ROMANORUM. Gellius IV. quibus adde Tertullianum cap.6 apologetici S in libro de
monogamia,qui sere sexcentos annos sine divortio exactos suisse stribit. Ab eo tempore usque adeo freq vens fui t uxores dimittere, ut Seneca dixerit, illustres quasdam ac nobiles is minas non Consulum numero sed maritorum, annos suoS computare & exire matrimonii causa, nubere repudii. Equidem Romulus teste in eius vita plutarcho prohibuerat ut uxor virum repudiaret. Conser Senecam lib. III. cap. I 6. de Beneficiis icIU. M7. Sed crebro etiam apud Romanos uxores a viris suis divertisis testatur Juvenalis VI. ΣΟ.- - - - Sic sunt οἱ io mariti , uinque per autumnos.
- - - - totIes qua nubit, adultera lege est. Offendor moecha simpliciore minus.
Vide it si placet Asterii homiliam tomo I. Auctarii novi Bibl. Patrum Combefisiani p. 8M Charondas quoque apud Thurios lege sanciverat
ut uxori licitum esset conjugis in locum quemvis alium in matrimonium adsciscere, priore repudiato: ita q videm, ut marito quoque liceret uxori nuncium remittere. Accidit igitur ut quodam tempore uxor aetate integra provectiorem maritum desereret, qui Ut mos erat gutture laqueo inserto mutationem legis suasit in eam sententiam, ne hoc alia ratione fieri concederent, nisi ut uxor nec juniorem duceret maritum, nec juniori uxori nuberet maritus, quam prior fuerat, populique suffragio mutationis huius nasio comprobata est, ut resert Diodorus Siculus lib. XI. p. 42I. Formulas divortii apud Romanos tradit Brisionius lib. VIII. rmul p.722. R. & Bonifacius lib. r. Historiae Ludicrae c. 6 . Christiani quoque veteres a divortio non plane abstinuerunt, sed post repudium, quod sere solius adulterii causa faciebant, secundas nuptias fugerunt. ConserCotelerium ad patresApostolicos tom. I. p. 87. sq. Jo.Schilteri observationes ad Augustinum de adulterinis conjugiis , Steph. leMoyne in Variis sacris tomo I. p. 291. Ηenelium in otio Uratis laviensi cap. 48. Petavium lib. 2. disi Ecclesiast. cap. 8. Seldenum in uxore Ηebraica lib. R. c. 22. R. SIoli. Meyeri uxorem Christianam disset. Amstet. I688. 4. Ut omittam quae de divortiis etiam extra adulterii casum licitis disputant Leo Iudae in Epistolis ad calcem tomi tertii rerum Alemannicarum Goldasti, tum Erasmus, Bucerus S Joh. Miltonus. VIII. Ex consensu nonnunquam continentiam sibi indixerunt atque
647쪽
atque abstinentiam conjuges non tantum Christiani, sed etiam Ethnici nonnulli,de quibus videPlutarchum in Alcibiade p. Σοῖ. JElianum lib. Variae historiae cap. 3O. & Photii Bibliothecam p. 7 .ex Damascio in vita Isidori. Castu & abstinentia atque οι ae Dii culti. VideTheodorum Canterum II. 2I. Var. Lect. ubi ue castu Isidis S Cybeles, Cererisque icValesium ad Sozomeni V. 3. De Christianorum conjugum continentia consulendi Interpretes ad i. Corinth. VII. s. Conradu tittershusius ad Epistolam 4 Salviani, Johannes Savaro ad Sidonii Apollinaris lib. 9. Epist. 6. Tobias psennerus parte I. observationum ecclesiast. p. qo6. R. Godf. Arnoldus vota der der erilen Christen cap. IO. Pamelius adTertullian. p. 29. Elmenhorstius ad Gennadium p. I98 sq. Suare sius ad Nilum p. s 99 Ros eidus ad vitas Patrum p. 783. R. Barthius in adversariis p. 29ῖς. Inter Judaeos quoq ve similis abstinentia conjugum non inusitata fuit, & Iosephus testatur se *O. annos natum cum coniuge sua summa continentia vixisse. Praecipue vero ad sacra solennia Ethnici pariter &Judaei continentia se praepararunt ut docent Grotius, Clericus 6c alii interpretes ad Exodi XIX. 1 f. & I.Sam. XXI. . Similiter apud Christianos viguere leges icconsuetudo continentiae conjugalis diebus dominicis, festis it quadragesimae, tum antequam ad Eucharistiam accederetur, vid. Augustini Sermonem 3. de Tempore, JonamAurelianensem lib. 2. Instit. Laicalium c Io IIa8. Io.Mabillonium in notis ad Naselini
Epistolam de continentia conjugatorum ante communionem, tomo I. misceli. p. 3 s.sqq. COtelerium tOm. I. monumentorum p. 33. Stom.I.
Patrum Apostol. p. 7s 76. sq. & Edmundum Martene in ritibus Ecclesiasticis, ubi de conjugio agit, lib. I. parte a. p. ori. R. CoelibatuS apud gentes plerasque omnes opprobrii loco, vel, ut apud Romanos etiam
poenis obnoxius per legem Juliam Papiam, sive Papiam Poppaeam. Confer Camillum Silvestrum ad Juvenal. IX. 87. IX. Sacerdotes a conjugio nullae sere gentes prohibuerunt, si a paucis quibusdam discesseris,quales fuereSacerdotesRheae siveCybeles, Deorum matris, quiGalli etiam vocabantur,& genitalia sibi acuto lapide abscindebant, vel cicutam bibebant, ut vires libidinis extinguerent, vide Κircherum tom. I. Oedipi p. 2 O. Apud Judaeos quoque Sacerdotes icProphetae suercuncti connubio ne summo pontifice quidem excepto,ut doctissimi quique in Ecclesia Romana viri dissileri non possunt. Apostolos itidem, saltim aliquos & in hisPetrum matrimoniojunctum fuisse perspicuum est, ne dicam quod Pseudo Ambrosius in II. ad Corinth. XI.