장음표시 사용
652쪽
assirmat omnes Apostolos, exceptis Johanne di Paulo, uxores habuisse. Confer quae viri docti ad I. Cor. IX. s. & Epistolam Ignatii interpolatam ad Philadelphienses. In veteri Ecclesia certum est Clericos non suisse prohibitos a matrimonio, ad Conciliumvsq ve Nicaenum,& cum inConcilio Nicamo coelibatus Sacerdotum introducendus proponeretur, ei ita contradictum esse ut rejectus fuerit. Paullatim tamen ab illo tempore magis magisque invaluit, ut Episcopi primum deinde Presbyteri, tum diaconi quoque a conjugio arcerentur, praecipue in occidente, de quare operae pretium est consulere God ridiBoosaria librum editumParisiis A. 1sos. de caelibatu Sacerdotum, ubi disquiri t q vatenusPontifici integrum sit conjugii veniam dare sacris ordinibus. Nam apud Orientales etiamnum lex de caelibatu Sacerdotum exulat, fatentibus ipsis Pontificiis apud
Gundlingium p. 8. R. ad Eustratii delineationem Ecclesiae Graecae, licet
Ratramus IV. 6. contra Graecos, ubi caelibatum Sacerdotum tuetur, auctor est in Thessalonicensi Ecclesia depositos fuisse Clericos, qui uxoribus suis q vas ante clericatum legitime duxerant,cohabitassent. Dacher. spicileg. tomo 2. p. I 36. sq. Archieratico quoque Isaaci Haberti praefixa est bulla Clementis VII. in qua Graecis Episcopis N Presbyteris uxores concedit. Habessini similiter Clericos habent conjugatos. Vide&BEovium ad A. C. I332. num. q. Russi vero sive Moscovitae Graecis in hoc succinentes adeo non probant caelibatum Sacerdotum ut ex I.adTim.III. contendan Fecessarium esse ut Presbyter atqVe Episcopus matrimonio Junctus sit, staque nemo apud hosce in sacrum ordinem cooptatur, qui non saltim constituerit se proxime uxorem ducturum esse: uxore autem defuncta necesse est utSacerdotis ossicium exuat,& vel monasterium ingrediatur vel ad communem laicum ordinem redeat. Secundum vero matrimonium non Russis tantum S apud Graecos, sed & plerosque alios Christianos Orientales Sacerdotibus est interdictum. Caeterum, quae ex historia Ecclesiastica pro caelibatu Sacerdotum proferri solent, fuse consutata sunt tum ab aliis tum aGeorg.Calixto in libro de conjugio Clericorum. Conser Andream Hyperium tomo II. Opusculor. Theol p. Philippum Mornatum lib. 2. de Eucharistia c. 9. IO. II. I2. Jose phum Hall, decade Σ. Epist. 3. p. 297. R. Operum, dc in libro cui titulus: the honour of the maried clergie maintained, p. 7I9. sq. Jac. Capellum ad I. Timoth. III. 3. Henr. Mulierum in patrocinio Conjugii Clericorum ex Oriente & Occidenter Warthoni Historiam coelibatus, Anglice editam
dic. Iudaeorum 8c Muhamedanorum argumenta contra coelibatum Sacerdotum exhibet Hottingerus inHistoria Ecclesiast. seculo I6. P. 2. pag.
653쪽
n .sq. Primus post coeptam sacrorum reformationem e ministrisEcclesiae Protestantibus uxorem duxit Bartho Bernhardus Feld irchen piaepositus Kembergensis, de q vo singularis D. Jo.FridericiFeusthingit diatriba exstat, it meminit Sechendorfius in Historia Lutheranismi lib. I. p. I7o. Feldhirchenii hujus exemplum sequutus est Carolostadius Si hinc innumeri alii, ipseque adeo Lutherus, conser Rev. Joh. God fridi Olearii strinium antiquarium pag. I92. & B. Doctoris Mayeri dis de Boria Lutheri conjuge, de qua etiam multis agit Baesius inLexico,voce Boree. De mulieribus vero dc fratribus συνεισάκτοις sub honesto ii tuto in veteri Ecclesia multi scandali ansam praebentibus ac per Canones pluresConciliorum proscriptis, vide Iustellum S Beveregium ad Canonem Nicaen. I. Trull. s. Ancyram I9. Gangrensem q. Nicaeni secundi can. I8 & et O. 8cc. Dodoellum di . Cyprianica, Valesium adEusebium p. Is . Sulcerum in ἀγαπητοὶ, ἀδελφή, συνει,-τ',praecipueLud. Anton. Muratorium in AnecdotisGraecis quae cum magna doctrina atq3 ingenii laude ante paucos annos publicavit, p. i832 2i8. Io. Frontonis dissertatio de Virgini late honorata, erudita, adorata, tacunda, lucem vidit paris I 6 si . . X. Secundas nuptias & longe magis tertias quartasque multi
Christianorum olim inter prohibitas habuerunt. Vide Thomam Milles ad Cyrillum Hierosol. p. 6 o. SB. Henrici Mulieri disi . de digam is non ordinandis. Illae hodieque ab orientali Ecclesia fere improbantur, prae cipue vero Sacerdotibus atque Episcopis bigam is esse haud licere contendunt e locis I.adTim. II l.2. S ad Titum L 7. ubi Apostolus jubet Epistopum esse unius uxoris virum, hoc est non modo a plurium simul uxorum connubio abstinere sicut Pontifex maximus in V.T. unius conjugis
vir erat, vide Io. Braunii selecta sacra p. 3Iῖ. &Melch.Zeidierum de polygamia p.8s. sed etiam ab uxore post divortium ducta esse alienum. Conis fer Cotelerium tom. I. Patrum Apostol. p. 9O. R. Grotium S alios interpretes ad laudata Apostoli loca, Jac. Gousietum in VesperisGroningensibus p. iῖ sq. I 7. D. Calixtum de conjugio Clericor. pHO.R. Justellum ad Codicem Ecclesiae univer p. 2OO.'. Petavium in notis adEpiphanium p. 343 sq. &B. Ittigium appendice de haeresiarchis p. I7 . R. In veteri quoque isderePontifici Maximo viduam ducere interdictum,
Levit. XXI. I 3. reliquis Sacerdotibus solam viduam a Sacerdote relictam ducere integrum erat. EZech. XLIV. 22. Neque Pontifici maximoRomae veteris primum licebat nuptias iterare, testeTertulliano &Hieronymo, quod tamen postea neglectum fuisse constat. Vide Jo. Andream Bo- sum de Pontifice maximo Romae veteris p Fq. R. QVartaS nuptiaS ne
654쪽
Imperatori quidemGraeci concedunt nedum alii Laico,undejam saeculo decimo ingentes turbae obortae propter improbatas aNicolao, Patriarcha Constantinopoli tano quartas Leonis Imperatoris nuptias. Et nuptiis secundis jam pridem a saeculo secundo insesti fuereMontanistae,quorum causam tuetur Tertuli. in libro de Monogamia,confutatus ηο. Fabricio, Τheolog. Heimstadiensi, in Scylla Theologica p. 9. R. Montanistarum sententiam secuti Novatiani, neq ve inter Catholicos desuere q vi secundas nuptias similiter improbarent. Coni Beveregium ad Canonem VIII. Nicaenum, ad Canon. III. 8c VII. Neocaesariensem. Digami in Ecclesia
olim nec benedicebantur nec coronabantur. Vide Edm.Martene part.2.
lib. 1. de antiq vis Ecclesiae ritibus R. 39. sed &Ossicium in bigamos apud
eundem p. 66O. Sed S inter Ethnicos reperio qui Digamiam velTrigamiam successivam pro crimine habuerunt, vide B. Gerhardum Loco de conjugio g. I 89. Berneggerum qVaest. It O. ad Tacitum, &Jo.Beverovicii quaestiones Epistolicag p.r . Apud Syrianum quoque in notis ad Hermogenem p. IOI. mentio fit legis Atticae, qua mulier, quae tertio nupserat, Infamis habebatur. XI. Polygamiam binorum vel plurium eodem tempore conjugiorum, diserte satis improbavit & primae institutioni divinae adversari testatus est Servator noster Matth. XIX. q. Qq di veteris mos Ecclesiae, quanquam hinc inde reperti sunt etiam inter Christianos, qui eam sive defenderent sive permitterent. Sane Ualentinianus Senior apud Socratem lib. IV. c. i. duas legitimas uxores habere concessit & ipse Severae Iustinam superinduxit. Argumenta, quibus Socratis fidem sollicitatBaronius ad annum Christi 3 o. nihil solidi habere assirmat Nicol. Uedeliusti, de prudentia veteris Ecclesiae p. 9.R. &Christiseidus aeclitterus in Epistola ad D. Jo. Burchardum Menchemum, inserta ActisErud. tom. . supplementi p. I 68. R. Quanquam cum Baronio facit etiam Melchior Zeidlerus, quem videre operae pretium est in Tr. de Polygamia paI7. sq. Alioq vi nota est Lex Diocletiani &Maximiniani Lege Σ. Cod. deIncestis
Nuptiis, Neminem, qui sub ditione Romani nominis, binas uxores habere posse, PYlgo patet, cum etiam in edicto Praetoris hujusmodi viri infamia notati sunt. Tum
Valeriani & Galieni: eum qui duas ut habuit uxores , sine dubio comitari infamiam. Caeterum paucissima dc extraordinaria quaedam PoIygamiae inter Christianos vel admissae vel toleratae exempla non magis quam quilibet alius excessus sive crimen quodcunque connivendo transmissum vel Legi Christi vel unanimi Ecclesiae Christianae sententiae ac consuetudini praejudicare potest. Cui accedit quod nulla cuiqvam interChristianos
655쪽
nos nubit, nisi ea lege, ut sela & unica conjux sit quamdiu vixerit. Quod vero pontificii scriptores Lindanus,Maimburgius, Varillasius, Bosive US, tantopere insultare solent B. Luthero quod in Philippi Hassiae Land gravit Dgam iam consensi prioris uxoris suscipiendam utcunque visus est consensisse, adversus hos praeter ea q vae pro Luthero disputat B. Sechendorfius Lib. 3. Lutheranismi p. 277. observandum est quod etiam PontifexRomanuS,Honorius III. abAuctoribus non contemnendae fidei tra- HAE L
tisexJudaeis, in Italia praesertim, Polygam iam concessit, teste Leone Mutinensi. Vide Seldeni uxorem Hebraicam p. s I. Colomesii Biblioth. Ω-
lectam p. q. R. Christoph. Arnoldi Paralipomena ad agensellii Sotam, P. I 2O3. sq. Omitto q uod Joh. Bodinus scriptor Pontificius in colloquio
inedito heptaplomere Lib. 2. Auctor est se cum esset inHispania comperisse Magdalenam Cruceam Monasterii Cordubensis Principem a Paulo IlI. Pontifice maximo veniam im petra fle, quae annos amplius 3 O. cum a trato daemone ephi alte concubuisset, tametsi tantam vitae atm religionis integritatem prae se ferret, ut quasi ab AngeIo. dum sic a fierent sublimis Veheretur a terra, qVod Eunaplus etiam Jamblicho sacra facienti contigisse tradit De Judaeorum Polygamia videndus Heide ggerus in Hist. Patriarcharum, Seldenus lib. I. uxor. Hebr. c 9. Interpretes ad Matth. V. ἰ2. NXIX. 9. Montacutius mapparatu p. 393 sq. Josephus quoqVenarrans Herodem novem simul uxores habuisse, adjungit hunc esse patrium morem Judaeis, ut plures uxores ducant. Lib. XVII. c. t. De Gentibus non opus est plura addere, cum paucae sint suerintque qui polygamiam non probaverint Vel permiserint. Cons. Zei dierum lib. laudato P 34. R. Tho. Crenium Parte XI. Animadversp. Σ3I sq. Atheniensibus tamen a Cecrope vetita multi nubentia,Vide Petitum ad LL. Atticas pag. 3 . S de Numae Romani Regis lege Festum in pesiex. Vulcanum vero quod AEgyptiis legem tulisset de Monogamia, inter Deos propterea relatum refertEusebius inChronico. Eandem Vulcani legem memorat scriptor Chronici Alexandrini. Diodorus tamen Siculus lib. I. c. I. aufinrestiEgy ptiorum Sacerdotes q videm unam tantum,alios veroqvot qViS-que vellet in matrimonium duxisse. De Germanis antiqvis auctor est Tacitus, quod prope soli barbarorum singulis uxoribus contenti fuerint, exceptis admodum paucis, qui non libidine sed ob nobilitatem plurimis
nuptiis ambiuntur. Virgines unum accipiunt maritum, quomodo unum corpuae
656쪽
unamque vitam,nec ulta cogitatio ultra inec longior cupiditas,ne tanquam maritum
sedianquam matrimonium ament. Conser Bernegger. qu. 92. ad Tacitum.
Lacedaemoniis vero Lycurgi leges promiscuam uxorum consuetudinem concesserunt, ut praeter alios narrant Theodoretus lib. 9. de curatione Graecarum affectionum. Ita deAgathyrsisHerodotus I TIOq. -- κοινον θ των γυναικων την ποιεῖσα , additqVe causam, ut velut consanguinei omnes procul odio ac livore vitam degerent. Idem cap. 172. apudNasamonas Libyae populum narrat sponsam prima nocte obire singulos convivas, & ab iis concubitus praemium marito referre. Eodem Ploco testatur tum Nasamones illos tum Massagetas polygamos promiscue uxoribus uti, posito ante fores cum ad mulierem intraverint baculo, in signum. Gindanum vero mulieres cap. i76. tradit nodis fimbriarum palam testari q vot cum viris concubuerint, & gloriari maxime q vae plurimas habet, tanquam plurimis amatam. C. I 8O. de Ausibus Nomadum gente, quod κτ-gis pecudum more promiscue coeant. In Platonem eodem nomine, quod communionem uxorum in republica sua admisisset, passim jnvehuntur veteris Ecclesiae doctores, licet Platonem defendit Bessarion lib. IV. contra Calumniatorem Platonis cap 3. Confer Holstentum ad Porphyrium de vita Pythagorae p. 83. R. Livium Galantem in comparationeTheologiae Christianae cum Platonica lib. I. p. 26.R. Mosellanum ad Gellium XVIII. Σ. Cotelerium ad Patres ApostolicosT. I. p. s82. QVanqvam Vero LactantiuS lib. q. cap. 3. negat matrimonium dici posse ubi mulier una multos viros habet, tamen S hoc Polygamiae genus in Britannia olim obtinuisse testatur Bardesenes apud Eusebium lib. 6. c. IO. praeparat. S Caesarius q v. 47. S de Medis quibusdam Strabo ac de Lithuanis AEneas Silvius. Idem de Malabaribus relatum memini,
Ut praeteream quae collegit Zeidlerus in libro de Polygamia p. JΣ. sq. vide
etiam Augustinum de bono conjugio c.I7. Quod vero ad alterum Polygamiae genus attinet, qUO unuS Vir plures ducit uxores, illud non tantum apud plures gentes hodie receptum est, sed ita quoq ve receptum,ut Missionarii testentur, nullum majus obstaculum introducendo Christianismo se reperisse quam Polygamiae improbationem, praecipue apud Sinenses. Et iam Mahomedanis probari polygamiam notissimum est,& ex ipso Alcorano constat. ConserLudovicumVivem lib. IV de veritate fidei c. I3 Maurorum Imperatori plures qVam qVatuor uxores simul habere non permittitur, sed idem plurimas alit concubinas, ut Moullam Ismae. lem Olonus Gallus in relatione de Imperio Maro ccano testatur quadringentas propemodum habere, quibus quingentae allae sint famularum
657쪽
larum loco, atque ex his jam suscepisse masculos CX VIII. tamet-las CC. XII. Veteris puerperii antiquitates brevi Synopsi, eum opus
ipsum incendio periisset, complexus est Tho. Bartholinus, quam Cominmentario illustravit Casp. Bartholinus Thomae filius, qui cum patris ad filium Epistola lucem vidit Hatiniae I 6 6.8. N Amst. I 676. Ιχ. Praeterea Romae I 678. 8. apud Mascardum, prodiit ejusdem Casparis Bartholiri expositio veteris in puerperio ritus ex arca sepulchrali antiqua obser vati, qui etiam uberiores Commentarios de hoc argumento promisit. Vide praeterea potierum IV. iq. Archaeol. N Joh. Meursii filii de puerperio veteri syntagma, recusem tom. 8. Antiquid Graecarum Gronovit, qui Graecos pariter ac Romanos ritus attingit. Infantibus vagientibus di immorigeris terror incusius proclamato nomine Cyclopum vel Lamiae vel vel larvis propositis. Vide EZ. Spanhem. p. I74. R. ad Callimach. & i 78. In insula Corsica virum loco puerperae per aliquot dies decumbere solitum narrat Diodorus Siculus lib. V. p. 2 s. De nutricibus , paedagogis, peculiaris extat diatribe Joh. Jacobi Claudii. Ultrajest. I7ΟΣ. Ιχ. De cuni Sinfantium Joh. Als orphius libro de lectis veterum cap. XIV. De respectu parentali lc privilegiis πολυτεκνιας vide Phil. Lud. Hannehenium diss 3. de cura domestica Romanorum. De conviviis ablactationis,dentitionis icc. Stuckius AntiqVitat. Convivat. I. II. De dilatis praegnantium supplicis Menagius cap. 2 l. amoenitatum Iuris. De Natalitiis veterum sacris&mophanis Ioachimi Hildebrandi liber lucem vidit Helmstad. 166i. q. cui addendus Michael Piccarius oratione X. q vae est de natalitiisVeterum Casp.Sagittarius in dis . de natalitiis Martyrum his dies martyrii ipsorum innuitur: vide praeter alios
exercitatione de natalibus Christi recusa est in syntagmate primo diss. Philologicarum, apud Batavos edito 8.& recensetur in Ludolph. Neocori Bibliotheca librorum novorum A. I 699. p. q74. sq. Varia etiam de natali die, strenis 'natalitiis,sacris celebratis Amphidromiis quae etiam ὐφαμφιον ημιοιο notante in Obs Joli Frid Gronovio Meursius Graecia feriata p. 26O. R. & Meursius filius de puerperio veteri c.7. De conviviis natalitiis aliisque laetitiae signis observa vit etiam nonnulla Henricus Lindebrogius ad Censerinum de die natali: nem Η. Dod elli praesectiones I.& Σ. Cambdenianae praetereundae, in quibus praecipue de observatis
Ovidius I. I7. de arte amandi: Magna supersitio tibis natalis amicae,maque ac quid dandum es, ista μ atm die . Idem de die Natali videndus III. i3. Tristium.
658쪽
apud Romanos Natalibus: tum Martini de Roa l iber de die natali sacro &prophano, singularibus S. Scripturae subjectus Lugd I6ci . 8. Ioachimi
Immanuelis Nendii diis de natalium apud vetereS solennitate,qVae prodiit Witteberg. I 687. De conviviis natalitiis agunt etiam Lud. de Orieans lib. 6. novarum cogitationum in Tacitum. Guil. Stuckius antiq vitatum convivalium lib. I. c.I6. Tassinus c. ra de ludis secularibus tom. 8. Antiqv. Roman. pag s O. vide & quae viri docti notant ad haec Ciceronis Orat. Σ. Philippica c.6. dat natalitia in hortis, tom. 6 Grae v. p. AOq. De varii generis ritibus quibus veteres, Ethnici maxime, in natalibus usi sunt, item de varii generis natalibus, Vitae, muneris, Martyrii, S de die nataliChristi agit
Rich. Montacutius in apparatu ad Origg. Ecclesiasticas pag. ῖ77. R. S in Analectis q vi idem propemodum liber est sub alio titulo editus p. ;7O. R. De natali Herodis celebrato adeundus idem Montacutius, parte secunda Origg p. IAI. R. Interpretes ad Matth.XIV 6. Isaacus Vomus ad Catullum p. 3O7. q Vi observat, non diem q va natus es Herodes,sed diem quo ad regnum evectus est, eo in loco intelligi. Confer Ioh. Gregorii scholion Graecum ad illum Matthaei locum, q uod habes etiam in Actis Erud. 17O . p. ς 2. sed & Henrici Dodwelli praesect. Cambden. pag 169.
De natalibusHomeri, platonis,Epicuri,Virgilii S aliorum celebriumVirorum solenniter oc instituto convivio celebrari solitis nonnulla collegit
Ioh. Jonsius de Scriptoribus Historiae philosoph. p.s8 sq. Etiam Urbium
natales celebrati, ut Γενεθλιον Urbis Cpolis de quo auctorOriginumCPOL in fasciculo Combefisiano p. 2 'Alexandrinos memoriam terrae motus, qvo Urbs sua propemodum conciderati appellasse Γωσκα observat Ualesius adSozom. VI. 2.sortasse q uod post illum restaurata pulchrior ac veluti renata est. Et Genethlia vivis, Genesia mortuis destinata ut notat Laurentius lib. I. polymathiae diss XI. ubi perperam viris excusiam pro vivis. Vide&Hesychium in ΓενεΤ-4. Quanquam vero haud dubie antiquus mos est natalem diem solenni ritu obeundi, ut praeter jam laudatos ostendit Ioh. Dougtheius in analectis adGenes XL.ΣO. Valde tamen dubium est, q uod Jac. Boulduccius, homo mire credulus, vel potius mire credulos requirens lectores, de Ecclesia ante Legem capite di libro primo tanquam rem exploratam tradit primos homines, quotannis natalem suum celebrasse. Eodem, quo nati fuerunt die mortem obiisse observati sunt, ex veteribus q videm Plato, Pompeius, Antipater Sidonius, quem praeterea quotannis die natali febre correptum ferunt: ex recentioribus Hermolaus Barbarus, Pet. Pithoeus, Ioh Hevelius S multi alii. Natos sibi infantes parentum erat apud Romanos ex lege M. Antonini
659쪽
CURA VIRGINUM, GENEALOGIT. 6os
Philosophi intra tertium a nativitate diem profiteri apud praesectum re
rarii Saturni, in acta hoc relaturum: porro die octavo laminis, masculis nono nomen imponebatur qVi dies lustricus,atque nomasteria. Deliberorum abdicatione Sam. Petitus ad Leges Atticas p. Is 7. R. De vendiatione liberorum apud Gentes permissa olim ac recepta Job. Philippi Dat ii,
Consiliarii Nurtenbergici liber prodiit Ulmae i7OO.8. De liberorum exispositione s nece apud veteres, Gerardi Noodi JCti praeclarissimiJuliusPaulus, sive singularis liber de hoc argumento editus Lugd. Bat. I7OO. 4. 8c inter opera ejus recussis. Ioach. Christophori Stisseri diss de liberis exposititiis, Helmst. i 677. S Ioh. Christoph. Frauendor fit de iniqua liberorum expositione, Lipsi692. Δὰια sive Mα expositis infantibus quo agnosci possent appensa memorat Dio Chrysostomus dissIU. de regno p. 63. De jure patrio post Petrum Hrodium erudite commentatus est Abraham a Kerkvaad, Ultra ject. I7O8. 8. XIII. De cura virginum apud veteres diss duae Io. Phil.pseisseri, Pros Regiomontant,recusiae sunt in Belgio inSyntagmate 1.diss Philolog.
&recensentur a Ludolpho Neocoro in Biblioth. novorum librorum Ao. 99 p. 74. De Variis rationibus pudicitiam virginum S puerorum custodiendi, vide notas ad Ciceronis Orationes tom. 6. edit. Graevianae p. 467. Potterum IV.-Archaeologiae Gr. De infibulatione agit Mercurialis lib. I. Var. lect. cap. I9. &Jo. Rhodius libro de acta Celsi. XIV. De cura Judaeorum circa genealogias consulendus Melchior LeydecheruSVI.9. de Rep. Hebr. Apud Athenienses duplex suit liber publice asservatus, q Vorum primo infantes statim a nativitate inscribebantur, altero qui vocabatur ληξιαρχικον, nomina eorum qui jam ex ephebis excesserant. VideScholiaGraeca ad Lueianum tom. Σ.p. I. De δε-
miliis Romanorum jam pridem interciderunt scripta Varronis, Titi Pomponii Attici, Hygini, M. ValeriiMessalae & Suetonii, de quibus videndus Reinerus Rei neccius in praefatione ad Glandorpitonomasticon, ubi etiam notat recenti aetate, DR Rosam, de Romanis familiis commentarios Jenae, ubi humaniores & sacras literas docuit, molitum, eqsque in summa exspectatione fuisse sedAutorem interea opere neutiquam edito defunctum testatur. Hoc argumentum sparsim&obiter attigit Raph.
Volaternuntu, in anthropologia sive commentariorum urbanorum libroi 3. & sq. Diligentius Richar Streini Baro Schwargenavius in libro degentibus & familiis Romanorum. Parisiis i3 3 9. ap Henr. Steph. in sol le
Obiit Is71. petat. 39. Hic est Rosa cujus eruditi in Ciceronis Academicas & de finibus libros commentarii exstant.
660쪽
Venetiis apud Ald. Manut. juniorem IDI. q. Is 9 I. 8. & tomo VII. Antiquitati. Romanar. Grae vii. Consulares tamen familias tantum expressit S multa sine auctoritate,multa contra Historiam S temporis rationem
scripsitjudice Christoph. Adamo Ruperto, quem vide in Epistolis 6-gii Richteri p. s 64. R. ubi&ipse gentes familiasque patricias ac plebeias
collegisse se testatur. Johannis Giandovisonomasticon Historiae Romanae neutiqvam hoc loco praetereundum est , utpote praecipuarum familiarum Romanarum stemmata ordine alphabetico explicans, di innumera intelligendis Romanis scriptoribus utilia observans. Lucem adspexit post Autoris obitum demum , curante eius discipulo Reinero Reineccio Francos apud echelos A. Is 89. l. Tuisitia sint de familiis Romanorum
opus abU C ad Augustum non Augustinum ut typographi lapsu legitur in Bibl. numaria Labbei) ex antiquis numismatibus collectum Rom.
IS 77. sol. cum appendice 3O. familiarum ex Antonii Augustini Episcopi Alerdensis libro de Familiis Romanorum, exstat etiam lom. VII. Antiquit. Rom.Graevii recusum. SeptingentosUrsino memoratos S alios ducentos ipsi praeteritos familiarum num os possidere se testatus estSegvinus P. 2Oq. Ubi circa numos Pompeianos Ursinum ali quoties emendat. Idem p. 6s. duodecim ex illis Ursino praeteritis exhibet S illustrat. Abrahami vero Gortii familiae Romanae ab U. C. usq ve ad obitum Augusti, ex nummis, quos Ursinus vel omisit vel aliter posuit, lucem viderunt Animerp. A. I6OS. sol. Ab eo tempore laudatissima industria i ini qui post Ursinum diligenter est in hoc argumento versatus ParisI663. sol. Conserendus etiam Laur. Begeri tomus 2. thesauri Brandenburgici p. S29. R. praecipue vero Joh. Dillant, cujus numi antiqui familiarum Romanarum perpetuis interpretationibus illustrati lucem viderunt Amstet. I7Oῖ. sol. In hocVaillanti opere familias nonnullas quarumPatinus meminit omissas notant Acta Erud. A. 17Oq. p. Αο7. quanquam vicissim ex Golati numis consularibus A. Is 7I. ad calcem Historiae Jul. Caesaris editis N iis scriniis non paucas i 3Σ.)Patino praeteritas vir doctissimus adjunxit. Neque enim omnes Goletii num i a Patino omissi pro supposititiis habendi lunt, utjam notavit A. Morellus p. 238. specim. Omitto Eliae Re neri lcaliorum scripta, familias Romanas illustrantia, quarum plures quotidie, novas sive ex nummis sive ex aliis veteribus monumentis eruditorum industria observat. De prisca familia Caesiorum singulare S locuples opus Io. Baptistae Fonteii, cum Julii Iacobini appendice lucem vidit Bonon. IF 82. sol. Familias Byzantinas illustravit Carolis et Parisi68O.