장음표시 사용
101쪽
GAI . 6 14a--20. IUST H. 67 g 14 a.)' Est etiam alia rerum divisio nam ut nancipi sim aut nec mancipi. Mancipi sunt, elut undus in italico scito, teni aedes in italico solo;
item servi et ea animalia, quae collo dors e domari olent, veluti boves, equi, muli, asini; item servitutes ortaediorum rusticorum. Nam servitutes praediorum
urbanorum nec mancipi sunt g 15. Item sti- endiaria praedia et tributaria nec mancipi sunt.
sed quod diximus, ea animalia, quae domantisolent, Mancipi esse, quomodo intellegendum it, quaeritur,
mi non statim ut nata uni bismontur et nostrae tuidem scholae aues re statim ut nata Sunt auripi esse putant Nerva vero, et Proculus et reteri diversae scholae auctores non aliter ea Mancipi esse putant, quam si domita sunt; et; propter nimiam seritatem domari non pos-gunt, tunc videri mancipi esse incipere, cum ad eam aetatem pervenerint, qua domari solent 16. Item serae bestiae nec mancipi sunt, Velut ursi leones, item ea animalia quae sere bestiarum numero sunt, velut elephanti et cameli; et ideo ad rem non pertinet, quod haec animalia etiam collo dorsove domari solent: nam ne nomen et iidem eorum animalium illo tempore notum fuit, quo constituebatur quasdam res mancipi Sse,
quasdam nec mancipi. g 17. Item sere omnia
quae incorporalia sunt nec mancipi sunt, exceptis servitutibus praedioriam rusticorum; nam ea man-eipi esse constat, quamvis sint ex umero rerum incorporalium.
18. Magna autem disserentia est' inter mancipi res et nec mancipi. g 19. Nam res nec mancipi ipsa traditione pleno iure alterius fiunt, si modo corporales sunt et ob id recipiunt tra
ditionem. D20. Itaque si tibi vestem vel au
rum vel argentum tradidero, sive ex venditionis causa sive ex donationis sive quavis alia ex causa, ' Quas in o 14 et 15 desunt supplevi praeeunte rueger ad exemplum
Ulpiant XIX. 1: Omnes res aut mancipi sunt aut nec mancipi mancipi uni Praedia in Italico solo, tam rustica, qualis est fundus, quam urbana, quali domu8 item serτ et quadrupedes quae dorso collove domantur, velut b e8, muli, qui, Sini. et Gai I. 120. Isidor Origg. IX. 4 6 45. Mancipium, quidquid manu capi sub-dique potest, ut homo, equus, ovis. Haec enim animalia tatim ut nata lint maricipium esse dicuntur. Nam et ea quae in bretiarum numero urit tune videntur mari- ipium Me quando capi sive domari coeperunt. Alit0r g. gupplevit Huschk0. E cf. io pro Flacco . 32. 80 Illulu qu ro, sintne ista praedi censui censendo habeant ius civίἰe sint, ieene sint mancipi; ub8ignari apud aerarium, apud Consorem p Sint. aul. Diae ex sesto Censui censendo agri proprie appellantur qui et emi et venire iure civili possunt. Μuolt p. 58. Modo acquirendi dominii iure civili enumerus Varro de re rustiea II. 10.4 4. pag. 78 infra et Ulp. XIX. 2.
102쪽
68 APII a 21 - 27. IUST. II. statim tua si ea res, si modo ego eius dominus
sim. si L In eadem causa sunt provincialia
praedia, quorum alia stipendiaria, alia tributaria vocamus. Stipendiaria sunt ea quae in his provinciis Sunt, quae propriae populi Romani esse intelleguntur. Tribularia sunt ea quae in his provinciis sunt, quae propriae Caesaris esse ereduntur. 22. h ancipi vero res Sunt quae per mancipationem ad alium transseruntur; unde etiam mancipi res sunt dictae vin autem valet mancipatio, item nati et in iure essio. si 23. Et mancipatio quidem quemadmodum lial, superiore commentario T. tradidimus. D24. In iure cessio autem hoc modo fit apud magistrat tm ο'puli Romani, velut raetorem vel apud Praesidem provinciae is cui res in iure ceditur, rem
tenens ita dicit: UN Eoo ΟΜ INEM EX IURA QUIRITIUM ME U ESSE IO. deinde postquam
hic vindicaverit, Praetor interrogat eum qui cedit, an contra vindicet quo negante ut tacente, tunc ei qui vindicaverit eam rem addicit idque legis actio vocatur hoc fieri potest eliam in provinciis apud Haesides earum. φ 25 Plerumque
tamen et hi e semper mancipalionilius utimur. quod enim ipsi per nos praesentibus amicis gerepoSsumus, hoc non est necesse cum maiore dissicultate apud Ρraetorem aut apud Praesidem p
vinciae agere. 26. Quodsi neque mancipata,
neque in iure cessa Sit res mancipi, sed tunium tra itra desunt 31 m. J T. Praeterea oeloco adrnonendi sumus, etiam dumtarat Italici ἰinexum esse, provincialis soli nexum non Os ' nam recipit Maeetis significationem solum non aliter quam si mancipi est; as provinciala nec mancipi est aliter enim veteri lingua de
rebus mancipatis.' φ 22 24 seqq. partim suppleri possunt e Boethii Comment ad Cic. Opic. c. 5. g 28 cf. Ulp. XIX. 9. 10. '' Codicis Ver pagina 60 quae sequitur paucis exceptis legi non potes Et in sequenti paginae in. -7. pauca apparent Gaius videtur egisse de tuae eius, cui res mancipi tradita tantum sit tum fortasse do iuris commercii Ulp. XIX. 4 5.ὶ 9um 27. resarcinare conati suu Goeschen et B ehho ut supra scripsimus. a cf. Gai I. 6. I. I. b de voeis nerum generali notione vade Varronom de L. Lat. VII. 105. p. 161. ueli ): Neaeum Mamilius serimit, omne quod per libram et aes geritur, in quo sint mancipia. Mutius, quae per aes et libram fiant, ut obligentur, praeter quae mancipio dentur. Hoc erius esse ipsum nerbum ostenda, de quo quaerit. Nam idem quod obliuatur per libram neque suum fit, inde eaeum dictum. - Festus . . nexum Mueli pag. I65 Neatim est, ut ait Gallus Aelius, quodcunque per aes et
103쪽
pere manifestum est. D29. Sed ii ira praediorum urbanorum in iure cedi tantum posSunt rusticorum vero etiam mancipari possunt. φ 30.)Usus ructus in iure cessionem tantum recipit. Nam dominus proprietatis alii usumlauctum in iure cedere potegi, ut ille usumlauctum habeat, et ipse nudam proprietatem retineat. Ipse ususructuarius in iure odendo domino proprietatis usum ructum efficii, ut a se discedat et convertatur tu proprietatem alii vero in iure cedendo nihilo minus ius suum retinet creditur enim ea cessione nihil agi h
g 31. Sed haec scilicet in Italicis praediis ita
sunt, quia et ipsa praedia mancipationem et in iure cessionem recipiunt alioquin in provincialibus praediis sive quis usum ructum sive ius eundi, agendi, quamve ducendi, vel altius tollendi aedes, ut non tollendi, ne luminibus vicini ossiciatur ceteraque Similia iura constituere velit, pactionibus et stipulationibus' id efficere potest; quia ne ipsa quidem praedia mancipationem aut in iure cessionem recipiunt. 32. Sed cum risus
fructus et hominum et ceterorum animalium Constitui possit, intellegere debemus horum Sum mictum etiani in provinciis per in iure cessionem
constitui posse. g 33. Quod autem diximus
usumlauctium in iure cessi0nem tant in recipere, non est temere dictum, quamvis eti8m per mancipationem constitui possit eo quod in manciparda proprietate detrahi potest: ' non enim ipse usu8- fructus mancipatur, sed uan in mancipanda proprietate deducatur, e fiat, ut apud alium usus-
fructus, apud alium proprietas sit. 34. Hereditas quoque in iure cessionem tantum recipit.
g 35. Nam si is ad quem ab intestato legitimo
libram geritur idque necti dicitur quo in genere sunt haec testa nunti factio, nexi dando, eae liberando. - Neaeum aes pud antiquo dicebatur pecunia quae per aeum obligatur.
a d in iure easione rerum incorporalium vid. Ulp. XIX. Ii-15. Gai III. b. Dagm. Vatic. 45. D. 20. H. h. 21. 27 6 1. . de serv. Priaed. urb. 8 2. b cs. Iust. II. 4 φ 3. Paul. III. 6. 28-31. r. 6. . de iure dotium 23. 3.)c es Inst. II. 4. Q. II. 3. A. Gaiu libro II rer quos interpolatus in se. 3.Ρr. . de usuli. 7. 1.): sine testament autem Si quis velit Sumfructum constituere, pactionibus et stipulationibu id esticere potest. d Paul in Vatio fragm. 3 47 Per mancipationem deduci Susfructus potest, non etiam trαnsferri. Per do ego legatum et per in tigre cessionem et deduci et darὰ pote8t. Item stes constitui et familiti erciscundae vel communi dilidundo iudicio le9itimo. In re nec mancipi per traditionen deduci usust ructetin non o est, nec in homine, Si pereorino tradoture civili enim actione constitui potest, non traditione quae iuris sentirin ea.
104쪽
70 GAL II a 36-41. IUS P. HI iure pertinet hereditas, in iure eam alii ante aditi0nem cedat, id est ante quam heres extiterit, proinde sit heres is cui in iure cesserit, ac si ipse per 'egem ad hereditatem v atus esset: loStobligationem' vero si cesserit, nihilominus ipse heres permanet et ob id creditoribus tenebitur, debita vero pereunt, eoque modo debitores hereditarii lucrum faciunt; corpora vero eius hereditatis perinde transeunt ad eum cui cessa est hereditas, ac si ei singula in iure cessa suissent.
36. Testamento autem scriptus heres ante aditam quidem hereditatem in iure cedendo eam alii nihil agit postea vero quam adierit si cedat, ea accidunt quae proxime diximus de eo ad quem ab intestato legitimo iure pertinet hereditas, si
post obligationem in iure cedat. grai. Idem et
de necessariis heredibus diversae scholae auctores existimant, quod nihil videtur interesse utrum aliquis adeundo hereditatem sat heres, an invitus existat: quod quale sit, suo loco II 152 apparebit sed nostri praeceptores putant nihil agere necess3rium heredena, cum in iure cedat heredi
talem g 38. Obligationes quoquo modo contractae nihil eorum recipiunt nam quod mihi
ab aliquo debetur, id si velim tibi deberi, nullo
eorum m0do quibus res corporales ad alium transseruntur id enicere possum sed opus St, ut iubente me tu ab eo stipuleris quae res efficit, ut a me liberetur et incipiat tibi teneri: quae
dicituri novatio ibligatiovis g 39. Sine hac
vero novatione non poteris ullo nomine ragere, sed debes ex persona mea quasi cognitor aut procurator meu experiri.
40. Sequitur ut admoneamus apud peregrinos quidem unum esse dominium nam aut dominus quisque est, aut dominus non intellegitur. Quo iure etiam populus Romanus olim utebatur: aut enim ex iure uiritium unusquisque d0minus erat, aut non intellegebatur d0minii 3 sed postea divisionem accepit dominium, ut alius possit esse ex iure uiritium dominus, alius in bonis habere.'
41. nam si tibi rem mancipi neque mancipa-' Sic Cod. Vor. moes hen hi et o 36 in fine mavult ditionem. Sed illuisobligare se hereditati s etiam in Digestis usitatissimum est. De re es Ulp. XC12-14. et Gai III 85-87. st de duplici civium Rom domini ci Gai I. 4. 35. 167. II 88. III 16 Theophilus ad Inst. I. . in bonis bonitarius, eae iure Quiritium. De traditior rerum mancipima II. 26. 204. IlI. 80. IV. 36. Ulp. I. 16 coli. XIX. 7.
105쪽
vero neque in iure cessero, sed tantum tradidero, in ovis quidem tuis ea res efficitur, ex iure 0uiritium vero mea permanebit, donec tu eam possidendo usucapias: Semel enim impleta usu
capione proinde pleno iure incipit, id est et in bonis et ex iure uiritium pata vel iri iure cessa Me 42. Usuoupio autem 'MO-bilium quidem rerum anno completur, fundi vero et aedium biennio et ita lege
xii tabularum cautum est. 43 Ceterum etiam earum rerum usucapio nobis competit quae non a domino nobis traditae suerint, sive mancipi sint eae res sive nec 3ncipi, si modo eas bona side acceperimu8, cum crederemus eum qui traderet dominum
ceptum videtur, ne rerum dominia diutius in incerto essent eum sussiceret domino ad inquirendam rem Suam anni aut biennii spatium, quod tempus ad usucapionem possessori tributum St.
45. Sed aliquando etiamsi maxime quis bona side alienam rem possideat, non tamen illi usucapio procedit, velut si qui rem furtivam aut vi possessam possideat; nam surtivam lex itabularum Sucapi prohibet, vi possessam lex Iulia et Plautia. si 46. Item provincialia praedia usucapionem non recipiunt. D47. Iten olim mulieris quae in agnatorum tutela erat res mancipi usucapi non poterant, praeterquam si ab ipsa tutore auctore traditae essent idque ita lege xii tabularum cautum
Iure civili constitutum fuerat, ut qui bonaiide ab eo ut 0minus non erat, cum crediderit eum dominum esse, rem emerit vel ex dynatione aliave qua iusta causa acceperit, is eam rem, si mobilis erat, anno ubique, si immobilis, biennio tantum in Italico solo 1Sucapiat, ne rerum dominia in incerto essent. Et cum hoc placitum erat, putantibus antiqui0ribus dominis sufficere ad in thurenda re Suas praefata tempora, nobis melior Sententia resedit, ne domini maturius suis rebus defraudentur neque certo loco beneficium hoc concludatur ei ideo constitutionem Super h0 promulgavimus, qua cautum est, ut re quidem mobiles per triennium usucapiantur, immobiles vero per longi temp0ris possessionem id est inter praesentes Gennio, inter absente Viginti annis usucapiantur, et his modis non solum in Italia, sed in omni terra quae n0Stro imperio uberitatur, domi ilium rerum iusta causa possessionis praecedente adquiratur.
maxime quis bona fide rem possederit, non tamen illi usucapio ullo tempore procedit, veluti siquis liberum liominem vel rem sacram vel religiosam vehiser
Furtivae quoque res et quae vip0SSeSSae sunt, nec si praedicto longo tempore bona fide possessae fuerint, Sucapi poSSunt. uam furtivarum rerum lex duo-
c. I. e. de suo transform. r. 31. ef. c. 12. C. de praesor. X. 7. 3.)a do usucapione vide etiam Gai II 64 204. Ulp. XIX. . a D. 1. Modest. D. . . de u8ucap. 41. 3. b ir. 60. . de surtis 47. . ceterum es Gai r. s. D. de usucap. 41. 3. c cf. Gai I. 192. Cic. ad Atto 5 id mirabamur te ignorare de tutela legitim in qua dicitur 88e uella nihil succlvi orae p. laec. 34: Su non potuit Nidi enim soleε de tutela legitima in omnietis tutorvin auctoritate deminui.
106쪽
erat. 48. Item liberos homine, et res decim Abimarum et ex Atinia
49 Quod ergo vulgo dicitur sui uvarum rerum et vi posseSSarum Su-
capionem per legem xv tabularum4 prohibitam esse, ora eo pertinet, ut ne ipse Iur quis per Vim possidet,ia Sucapere poscit suam huic alia ratione usu capio nun competit, quia scilicet mala tae possidat); sed, ut- Iu aliu8, quamquam ab eo hinna fide
emerit, usulapiendi ius habeat. φ 50.)Unde in rehus mobilibus ora jacile procedit, ut bonae dei possρSsommucapio competat, quia qui alienam rem vendidit et tradidit furtum committit idemque accidit, etiam si ex alia causa tradatur. 9d tamen hoc aliquaudo alIter se habet. nam si heres rem defuncto commodatam aut locatam vel apud eum depositam, existimanseam esse hereditariam, vendiderit aut
committit item si is ad quem ancillae ligusfructus pertinet, partum etiam suum esse credens vendiderit aut donaverit, furtum none ammittit; turtum enim sine affectularandi non committitur aliis quoque modis accidere potest, ut quis sine vilio surti rem alienam ad aliquem transserat et es liciat, ut a po8SeSSOre
usucapiatur. Db1. Fundi quoque
alieni potest aliquis sine vi posse gra serio autem dictum est furti
i apionem per legem prohibitam esse, non eo pertinet, ut ne ipse fur quive per vim possidet usucapere posSit nam his alia ratione usucapio non competit mi scilicet male fide possident); sed ne ullus alius, quamvis ab eis bona fide emerit vel ex alia caum deceperit usucapiendi ius hasionem nancisci, quae vel ex negligentia domini vacet, vel quia dominu sine successore decesserit vel longo tempore afuerit quam S ad alium bona id accipienteii, tranStulerit, poterit 8ueapere p0MeSSor; et quamvis ipse qui vaeantem p0S-SesSionem nactus est, intellegat alienum esse fundum tamen nihil hochoi Unde in rebus mobilibus non facile procedit, ni bonae fidei pos-
alienam clim vendidit vel 4c alia causa tradidit furtum eius cuni mittit g Sed tamen id aliquando
aliter se habet. iam si here rem de innicidi commsdatam aut locatamve apud tum depositam, existimans hereditariam esse, bona fide accipietiti vendiderit aut donaverit aut dulis nomine dederit, quin is qui acceperit usucapes epossit dubiti non est, quippe ea res in furti vilium non cecidesit, cum utique heres qui bona lide tamquam suam alienaveri sui tum non committit. gr. Item si is 8 quem ancillae usus ructus perti
diderit aut Ἐ0naverit surtum mone immittit urtum enim sine assectum raudi non committitur Aliis
quoque modis accidere potest, ut quis sine vitio furti rem alienam ad aliquem
transserat et efficiat, ut a poSSUSSOre
usucapiatur. 7. Quod autem ad eas
re quae sol continentur expeditius procedit. Di si quis loci vacantis pos-Se8sionem propter absentiam Ut negligunciam domini, aut quia sine Successore decesserit, Sine vi naneis catur.
qui quamvis ipse mala de possidet quia intellegit se alienum landum Occupasse), tamen si alii bona de accipienti tradiderit, poterit ei longa pos
107쪽
GA II. g 52-55. IUST. ΙΙ. 6. I 8 - 11. 23 bonae dei possessori ad usucapiovem vum neque vi possessum accepit ab nocet, cum inprobata sit eorum en lita est enim quorundam veterum sententia qui putaverint furtivum sui1 tentia, existimantium etiam undi lo- dum fieri posse cive surtum fieri, et eorum utilitati Jqui res soli possident principalibus constitutioni-I I t. o. 1L C. undo vi bus prospicitur, ne cui longa et indabitata possessi auferri debeat. gra. Aliquando etiam surtiva vel si possessa res sucapi potest veluti si in domini potestatem reversa fuerit. tum enim 2 f. r. 24. 1. D. vitio rei purgato procedit eius usucapio. si . Res fisci nostri sucopi non potest. Sed Papinianus scripεit bonis vacantibus fisco nondum nuntiatis bona de emptorem sibi traditam rem ex his bonis usucapere posse et ita divus Pius et dixi Severus et Antoninus reSeripserunt. 3 cf. D. 18. D. M. 10 Novissime sciendum est rem talem esse debere, ut in se nou habeat vitium ut a bona fide emptore suc3pi possit, vel qui ex alia iusta
non parit. velut Si quiS, cum non emerit, mi ASese existimans, posSideat; vel cum ii donatum non uerat, quasi ex d0natione possideat. 52. Ruietus ex contrario accidit, ut qui sciat alienam rem Se possidere usucapiat velut si rem hereditariam cuius possessionem heres nondum nactus est, aliqui possederit; nam ei concessum est Sucapere, Si modo ea res est quae ecipit usucapionem. quae Species possessionis et usucapionis pro herede vocatur Db3. Et in tantum haec usucapio concessa est, ut et res quae Solo continentur anno usucapiantur 51. Quare auten hoc casu etiam soli rerum annia constituta sit usucapio, illa ratio est, quod olim reriimhereditariarum possessione triaut ipsae hereditates usucapi credebantur, scilicet anno. lex enim Πtabularum soli quidem res biennio usucapi iussit, cetera vero anno. ergo heredita in ceteris rebus videbatur esse, quia soli non est, quia neque orporalis est et quamvis postea creditum sit ipsas hereditates usucapi non posse, tamen in omnibus rebus hereditariis, etiam quae Solo tenentur, annua usucapio remansit 55. Quare auten omnino tam inproba possessi et usucapio
a de usucapione pro hered cf. Gai III. 201. Cie pro Flacco . 34. Ad Att. I. p. b. de Legg. I. 19. 20. Sonee de benef. VI 5 - . 4. C. VII. 34. oll.α 1. 2. C. de suo pro herede 7. 29. et r. 29. D. 32. DL D. de usurp. 41. 3.)
108쪽
74 GAI II. 56 - 61. UbT. II. . concessa sit, illa ratio est, quod voluerunt veteres maturius hereditates adiri, ut essent qui sacra sacerent, quoru in illis temporibus summa observatio fuit et ut creditores haberent a quo suum consequerentur. φ 56 Haec autem species possessionis et usucapionis etiam lucrativa vocatur: uam sciens quisque rem alienam lucrifacit. φ 57. Sed hoc tempore iam non est lucrativa. nam ex auctoritat Hadriani senatusconsultum factum est, ut tales usucapiones revocarentur; et ideo potest heres ab eo qui rem usucepit, hereditatem petendo proinde eam rem c0nSequi, atque Si Su- capta non esset 58. 'necessario tamen herede extante nihil ipso iure pro herede usucapi potest. 59. Adhuc etiam ex aliis causis cietis quisque rem alienam Sucapit. nam qui rem alicui fiduciae causa mancipio dederit vel in iure cesserit, si eandem ipse possederit, potest usucapere, anno Scilicet, etiam Soli Si sit quae species usucapionis dicitur Ureceptio, quia id quod aliquando habuimus recipimus per Sue3pionem.
φ 60. Sed fiducia contrahitur aut cum creditore
pignoris iure, aut cum amico, quo tutius nostrae res apud eum sint et Siquidem cum amico contracta sit fiducia, sane omni modo conpetit usus receptio; si ero cum creditore, soluta quidem pecunia omni m0do conpetit, nondum vero soluta ita demum conpetit, si neque conduxerit eam rem a creditore debitor, neque precari rogaverit, ut ean rem possidere liceret quo casu lucrativa
ususcapio conpetit. 61. Item si rem Obligatam
sibi populus vendiderit, eamque dominu possederit, concessa S usus receptio sed hoc casu praedium biennio usurecipitur et hoc est quod vulgo dicitur ex praediatura p0SSeSSionem usu recipi. nam qui mercatur a populo praediator appellatur.
' ita nune Studem. Alii se vel et vel suo et n. id Zeitaehr. sur gesch. R. W. XIV. 167. et Puchia Inst. 239. Ol. s. a III. 201. e. 2 C. h. t. 7. 29 a Isidor Orig. V. 25. g 23: Fiducia est, cum res liqua tonendae mutuae pecuniae grati vel mancipatur vel in iure ceditur es Gai III 201. Boethius ad Cie. Top. 10. 41. Oreli pag. 40): Fiduciam vero accepit cuicunqὶμ re aliqua mancipatur, ut eam mancipunt remancipet Ielut si quis tempus dubium timens amico potentiori fundum mancipet, ut ei, quum templis quod suspectiun est praeterierit, reddat haec ominatio fiduciaria nominatur idcirco, quod restituendi fides inter sonitur Cic. pro Flacco 21 pecuniam adolescentula grandi oeriore, fiducia tamen accepta, occupavisti. Haiae Mucium commissam tibi dicis, tenes hodie ac poessides. CL aul. S. R. I. 13.b cs. Gai IV. 28. Cic. pro Balbo re 20. Ab cum de iure praedistorio consul resur in Verr. II. 1. c. 4. 142 ubi illa consuetinio in boni pro 'dibias prae
109쪽
12. Diutina possessio quae prodesSe coeperat defuncto et heredi et bonorum possessori continuatur, licet ipse sciat praedium alienum quodsi ille initium iustum non habuit, heredi et bonorum possessori, licet ignoranti, possessio non prodeSt. quod nostra constitutio similiter et in usucapio nibus observari constituit, ut tempora continuentur. φ 13). Inter venditorem quoque et emptorem coniungi tempora divus Severus et Antoninus rescripserunt.
14. dicto divi Marci cavetur, eum qui
fisco rem Iienam emit, si post Venditionem quinquennium praeterierit, posse d0minum rei per exceptionem repellere. Constitutio autem divae memoriae Zenonis bene prospexit his qui a scope venditionem vel donationem vel alium titulum
aliquid accipiunt, ut ipsi quidem securi statim
sant et victores existant, sive conveniantur sive experiantur adversus Sacratissimum autem aerarium usque ad quadriennium liceat intendere his qui pro dominio vel hypotheca earum re um quae alienatae sunt putaverint sibi quasdam competere actio ines. Nostra autem divina constitutio quam nuper promulgavimus etiam de his qui a nostra vel venerabilis Augustae domo aliquid acceperint, haec statuit quae in scalibus alienationibus praelatae Zenonianae constitutionis continentur. I it. III. DE DONATIONIBUS.
Est etiam aliud genus acquisitionis, donatio.
Donationum autem duo genera Sunt m0rli cauS3,
et non mortis causa. gQ. y Mortis causa donatio est quae propter mortis sit suspicionem cum quis ita donat, ut si quid humanitus ei contigisset, haberet is qui accepit; sin autem Supervixisset qui donavit, reciperet, vel si eum donationis poenituis8et, aut prior decesserit is cui doliatum sit. viae mortis causa donationes raddiisque vendendi omnium Co-dum ut optima conditione sit is uia res sit, cuium periculum Pseudo-Asconius h. l. Oreli p. 196. Praedia sunt res ipsae praedes homin , id rat fideiussores, quorum res boη praedia non uno nomiste dicunt ιr. Varro do L. V. 40 Praedi dicta, item ut praedes, a pracitando, quod ea pignori data sublice vi ancet is fidem praestent. I. 74 Praes, qui a magistratu interrogαtus, in pubIicum ut prae siet; a quo et quom respondet dicit Praes. Suet. Claud. c. s. lege praediatoria). Festus v. Manceps dicitur, qui quid a popai emit con ridie, qui manu sublata significat e uetorem emtionis 88e qui idem prae dicitur, qui tam debet populo praestare quod promisit, quam is qui pro Uprae factus est. Mull. p. 151. Aus alucitanum c. o. Mommsen. Cf. HuschheZeitschr. s. gesch. R.-W. XIV. 145 qq.
110쪽
76 ΛL M IIIST. II. I. a 2 3. exemplum legatorum redactae sunt per omnia. nam cum prudentibus ambiguum fuerat, utrum donationis an legati instar eam obtinere portet, et utriusque causae quaedam habebat insignia, et alii ad aliud genus eam retrahebant a nobi constitutum est, ut per omnia sere legatis connumeretur, et Sic procedat quemadmodum eam nostral est . 4 C. us . . donati sorma it ConStitutio. Et in summa mortis causa
donatio est, cum magis se quis velit haber0. Nam eum cui donatur sal dontii , magisque eum cui si s Marc. fr. 1. D. bos donat sal nretur , quam Θredem suum sic et apud Homerum Telemachus donat Piraeo: Πείραι , ου γαρ H ἴδμεν. πως ἰ σωι τάδε δεγα Εἴ κεν ἐμὲ μννηστῆρες αγηνορες ε αεγαροισι
2. Aliae putem donatione sunt quae Sine ulla mortis cogitatione sunt quas inter vivos appellismus quae omnino non comparantur legatis; quae Si fuerint persectae, temere revocari non possunt. erficiuntur autem, cum donator Suam voluntatem scriptis aut sine scriptis mauisestaverit: et ad exemplum venditiunis nostra constitutio eas etiam in Se habere necessitatena traditionis v0luit, ut etsi non tradantur habeani plenissimum et persectum robur, et traditionis necessitas incumbat d)M. c. 35. ib. coH. 29. 31. C. dodon donatori Et cum retro Principum dispositi ines insinuari eas actis intervenientibus volebant, Si maiores ducentorum suerant solidorum, mo8tra
M os o 36 3 3. c. do donat constitutio et quantitatem usque ad quingentos
solidos ampliavit quam stare et sine insinuationestatuit et quasdam donatione invenit quae penitus insinuationem ieri minime desiderant, sed in se plenissimam habent firmitatem. Alia insupermulta ad uberiorem exitum donationum inveni-5 cc. 34. 35. 37. C. de don. muS, quae omnia ex nostris constitutionibus quas
super his posuimus colligenda sunt. Sciendum tamen est, quod etsi plenissimae sunt donationes, tamen si ingrati existant homines in quos beneficium collatuni est, donatoribus per nostram One eat . 10. C. de revoc don. Stilutionem licetitiam praestavimus certis ex causis ea revocare ne qui suas res in alios contulerunt
ab his quandam patiantur iniuriam vel iacturam,
Secundum enumeratu in nostra c0nstitutione mo-73 cf. o. 17-20. c. dedon. anis nupti dos. ὁ . y Est et aliud genus inter vix is una-