Institutionum et regularum iuris romani syntagma, exhibens Gai et Iustiniani Institutionum synopsin, Ulpiani librum singularem regularum, Pauli Sententiarum libros quinque, tabulas systema institutionum iuris romani illustrantes, praemissis Duodecim

발행: 1880년

분량: 431페이지

출처: archive.org

분류: 상속법

241쪽

in viriles partes oblisse uti tr. ideiuῖ80res vero perpetuo emitis nil mero, in- tenentur, et quol Illo eriint numero, singuli in soliduni guli iii solidum te

obligantur. itaque liberum est credi nentur. itaque liberum est creditori atori a quo velit solidum petere. Ἐμd quo velit solidui petere. Sed ex epi- nunc ex epistula divi Hadriani com stula divi Hadriani compellitur creditor pellitur creditur a singulis, qui modo singulis, qui modo solvendo sint litis

solvendo sint, parte petere igi contestatiae temp0re, parte petere.

tur distat haec epistula a lege Furis, quod si quis

ex sponsoribus aut sidepromissoribus solvendo non

sit, ioc onus ad ceteros non pertir et sed eae fideiussoribus etsi unus tantum solvendo it, in eum Musu

ceterorum quoque pertinet. Sed cum lex Furia tantum in Italia locum habeat, Venit, ut in ceteris provincii Sponsore quoque et sidepromis- soles proinde ac ideiuSS0re et perpetuo teneantur et singuli in solidum obligentur, nisi ex epistula divi Hadriani hi quo Vite adiuventur in p3rte. g 122. Praeterea inter sponsores et iidepromissores ex Apuleia quandam societatem introduxit nam si quis horum plus Sua portione solverit, de eo quod amplius dederit adversus ceteros actiones constituit quae lex ante legem Furiam lata est. quo tempore in solidum obligabantur. unde quaeritur, an post legem Furiam adhuc legis Apuleiae beneficium supersit. et utique extra Italiam superest; mam lex quidem Furia tantum in Italia valet. Apuleia sero etiam in ceteris pr0vinciis ideoque, si quis ex side- sed an etiam in Italiis bene licium legis puleiae iussoribus o tempore sol- supersit, Valde quaeritur. Id deiusso S autem vendo non sit, hoc cete- Lex Apuleia non pertinet itaque si re ros onerat sed et si Ab uno fideditor ab uno totum c secutus fueris iussore ireditor totum consecutus huius soliris detrimentum erit scisset suerit, huius solius detrimentum erit, si is pro quo id eiussit solvendo ton sici pro quo fideiussit solvendo non Sit ed ut eae supradictis apparet is sit: et sibi imputare debet, cum quo credit0r totum letit, loterit ex potuerit idiuvari ic epistula divi

epistula divi Hadriani laesiderare, it Hadriani et desiderare, ut pro parte pro parte in se detur actio. 123 in se detur a tio.

Praeterea lege Cicereia cautum est ut 4 qui Sp0nsores aut sidepromissores accipiat praedicat palam et declaret, et de uua re Satis accipiat, et quo Sponsores aut sidepromissores in eam obligationem accepturus sit it nisi praedixerit, permittituri sponsoribus et si lepi omissoribui intra diem XXX. praeiudicium postul3re, quo quaeratur,

' haec ad senEum nunc proponit Ommsen. a cf. Gai fr. 26. Ulp. D. 27. Pap. r. 51. . de fideiuqs. 46. 1. ius novum

est in OV 4. G. 1.

242쪽

206 GAI III l 124-m IUST. m. 20. 6 5. . an ex e lege praedici una sit: et si iudiealum fuerit praedictum non esse, liberantur. Qua lege fideiussorum utentio nulla sit sed in usu est,etia in si ideiussores accipi3mus, proe liCere.

124 ε beneficium legis Corneliae omnibus commune est qua lege idem pro eodem apud eundem eodem anno vetatur in ampliorem summaria obligari creditae pecuniae quam in xx milia; et quamvis sponsores vel depromissores in ampliorem pecuniam, velut si sestertium c milia se obligave 3 in tamen duinitana XX tenentur. Pectiniam autem creditam dicimus non solium eam quam credendi causa damus, sed omnem quam tunc,

cum contrahitur obligatio, certum est debitum iri, id est quae sine ulla condicione deducitur in obligationem itaque et ea pecunia quam in diem certum dari stipulamur eodem numero est, quia certum est eam debitum iri, licet post tempus petatur Appellatione autem pecuniae omnes res in ea lege Significantur itaque et si vinum vel frumentum, aut si standum Vel hominem stipuIemur, haec lex observanda est. g 125. Ex quibusdam tamen calusis permittit ea lex in infinitum satis accipere, vehit si dotis nomine, vel eius quod ex testanteiit tibi debeytur, aut iussu iudicis satis accipiatur et adhuc lege de vicesima heredi- talium cavetur, ut ad eas sati8dationes quae ex ea lege proponuntur ex Cornelia non pertineat. 126. In eo quoque iure gi. Fideiussores ita obligari non possunt, par condicio est Omnium, spon ut plus debeant quam debet is pro quo oblisorum, depromissorum, ide gantur: nam et eorum obligatio accessio est iussuruili, quod ita obligari principalis obligationis, nec Plus ii acces- non poSSunt, ut plus debeant Sion esse potest quam in principali re atquam debet is pro quo obli ex diverso ut minus debeant, obligari pos-gantur: at ex diverso ut miniis sunt. Itaque si reus decem aureos promiserit, debeant, obligari possunt, sicut deiussor in quinque recte obligatur contra in adstipulatoris persona dixi vero non potest obligari item si ille puremus t 11 l. nam ut adstipulato promiserit, fideiussor sub condicione promitris ita et horum obligatio ac tere potest contra vero non potest non 8ο- cessio est principalis obligatio lum enim in quantitate, sed etiam in temporenis, nec phi in accessione esse minus et plus intellegitur plus est enim Sta- potest quam in principali re. v tim aliquid dare minus est post tempuS dare.

g 127. In eo quoque par onmium causa est si . Si quid at quisl

fidei. 46. 1.

243쪽

GA III. 6 128-132. IUST. III. 20. φ . 21. 207uod si quid pro reo solverint, eius rhciperandi autem fideiussor pro reo ausa habent cum eo mandati iudicium. et hoc solverit, eius reciperandimplius sponsores ex lege Publilia propriam habent causa habet cum eo manctionem in duplum, quae appellatur depensi. dati iudicium.

βουλομαι sed et si φημι dixerit, pro eo erit ac

sorum sciendum est generaliter hoc accipi, ut quodcumque Scriptum sit quasi actum, videatur etiam actum ideoque eon Stat, si qui se ScripSerit fideiussisse, videri omnia Sollemniter acta.

128. Litteris obligati sit veluti hominibi is

panscripticiis. fit autem nomen anscripticium uplici modo, vel a re in personam, Vel a perona in personam. g 129. A re in personam ranscriptio sit, veluti si id quod tu ex emptionis ausa aut conductionis aut societatis mihi debeas, expensum tibi tulero. 130. A persona iuersonam tr3nscriptio sit veluti si id quod mihi itius debet tibi id expens uni tulero, id est Si

'itius te delegaverit mihi g 131. Alia causa

s eorum nominum quae arcaria Vocantur in

is enim rei, non litterarum Obligatio consistit: uippe non aliter Valerὶt, quam si numerata Sit ecunia numeratio autem pecuniae rei, non littearum facit obligationem qua de causa recte diemus arcaria nomina nullam sacere obligatio-em, sed obligationis actae testimonium prae-ere. g 132. Unde perperam dicitur arcariis non in Cod. st rein Stud re facit obligationem. a ch. 6. 9 2. 10. 11 D. mand. 17. 1. b cf. Gai IV. 9. 22. 25. - Gai pit. II. 9. quaedam de fideiussoribus iubet, quae unde originem traxerint, incertum eat Creditor autem qui pecuniam edit in potestate habet ad reddendam se metiam quem velit tenere, utrum ip8um de-itorem an fidei sorem. Sed si debitorem tenere lege rit fideiussorem absoἶvet; sirro fideiussorem tenuerit, debitorem absolvet quia uno electo, quem idoneum creditor ιdicavit, alterum liberat. c Pseudo-Α8con ad Cic. Vere ΙΙ. 1. 23. 175. Oreli.): Moris autem fuit unum-umque domesticam rationem sibi totius ita suae per dies singulos Scribere, eae is areret, quid quisque de reditibus suis, quid de arte fenore lucrove deposuis quoque die et quid idem sumtus, inive fecisset. - Sed sostquam obsignanis litteris remum eae 1tis quisque tabulis damnari coepit ad nostram memoriam ta haec Oetu consuetudo cessavit. - Seneca de breV. it. c. 13. plurium tabula-- conteatus code apud untiquos appellabatur. Cic. pro Rose com passim codeae pensi et accepti). Cf. Gai II1. 137. 138 etc. in Verr. II. 1. c. 23. 36. 39. deiff. l. 14. ad Att. IV. 18. Orutor T. g 158. Plin. II. N. l. 7. Cellius XIV. . liuo. bilus h. t. r. r. 52. r. iu med. D. de pecul. 15. 1. h. 13. pr. D. ud C. est. 16. I.)

244쪽

quod gentiri obligationis iuris genituri est g 133.

transcripticiis ver nominibus an obligentur peregrini. terito quaeritur, quia quodammodo iuris civilis est talis obligo i io quod Nervae placuit. Sabin autem et Cassio risuiu est, Si a re in personam fiat nomen transcripticium, ii 3m peregrinos bligari si vero a per8ona in et Sonam, non obligari. si M.). Praeterea iitterarum obii-gatio fieri videtii cliuographis et Syngrai' ιiS,' id est si quis debere se aut daturum e cribat; ita scilicet, si eo nomine stipulatio non sat quod genus obligationi proprium peregrinorum St.

olim scriptura fiebat obligatio quae nominibus siet dicebatur, quae nomina udie rion Aunt in usu Plane si quis debere se scripserit quod ei

numeratum no 1 est, de ei uni minime numerata post multum temporis exe epitonem opponere non P0it: Si hoc enim saepi Ssini λ constitutum est Sicim, ut et hodie, dum queri fiat quo eri non pot-eSt, Scriptura bligetur; et ex ea nascitui condictio cessante scilicet verborum obligatione.

Mullum autem tempus in hac exceptione antea quidem eae principalibus constitutionibus usque ad quinquennium procedebat. Sed ne reditoregdiulius p0ssint sui pecu illis forsitan defraudari, per constitutionem nostram' tempus co 3matum est, ut ultra biennii metas huiusmodi exceptio

minime extendatur. sit. XXII. CONSENSU DBLd GA

Cons0n Si fluuit obligationes imo napbi0sibus venditionibus locationibu conducti unibus, Societ δlibus, mandatis ideo aut Em tis modis consensu dicitur blig9ti conti abi, quia neque Scriptur neque praeSentia Omborum eque Scripturue ni modo pug est, ac sol ni ne lal nec dari ulla proprietas desidera quicquam necessu est, ut substantiam 3piat obli Di 35. Consensu fiunt obligationes in emptionibu venditioni hus locationibus conductionibu S, societatibuS, mandatis. Di 36. ideo autem istis mo

245쪽

GA III. 37-139. IUST. III. 22. φ . 3. 23. pr. 209tur, sed sumcit eos qui negotium ge gatio Sed Sufficit eos qui negotium gerunt consensisse. unde inter l,sen runt consentire I. unde inter Ab-tes quoque talia negotia contrahuntUr, veluti per Sentes quoque talis nego-ρpistulam aut per internuntium, cuin alioquin ver tia contrahuntur, vehitiiserborum obligatio inter absentes fieri tori poSsit epistulam aut per nuntium.

37. Item in his coliti actibus ulter g 3. Item in his contractibus alter alteri obligatur e quod alterum alteri obligatur in id quod alterum

alti ri ex Jon et aequo praestat alteri ex bono et aequo praestare oportet, cum cilioquin in Verb0rum mi Oriel, AE m alioquin in verbor uni obligationibus ratius isti puletur alius obligationibus alius stipuletur, alius promittat, et in nominibus alius expen promittat.

sum serendo obliget, alius Obligetur 138. Sed

absenti expensum derri potest rigiast, etsi vel his obligati cum absente contrahi non poSSit.' sit. XXIII. DE EMPTIONE ET NUND

Di 39. mpii , et enditio contrahi Empti et venditio contrahitur situr cum de pretio convenerit, quam Vi mill 3tque de pretio convenerit, quam- nondum pretium numeratum Sit, ac ne ViSI 0ndum pretium numeratum sit, ac arra quidem data sueta l. nam quod ne arra quidem data fuerit nam quod arrae nomine alui argumentum S 3rrae nomine datur argumentum estomptionis et venditioni contractae empii0ni et Venditionis contractae. Sed haec quidem de emptionibus et venditionibus quae sine Scriptura con Sistunt oblinere oportet: nam illi a uobis in huiusmodi venditionibus in . novatum est In iis autem quae Scriptura on-siciuntur non aliter persectam esSe emptionem ei

I cf. c. 17. . de fido instraura venditionem tonstituimus nisi ij instrumenta

emptionis ueri ut conscripta, vel manu propria contrahentium, vel ab alio quidem scripta, a contrahente sal contrahentibus autem subscripta, etsi per tabellionem fiunt, nisi et completiones acceperint, et suerint partibus 9bsoluta donec enim aliquid ex his deest, et poenitentiae locus est, et potest emptor vel venditor sine poena recedere ab emptione ita tamen impune recedere eis concedimus, nisi iam arrarum nomine aliquid fuerit datum hoc etenim subsectito, Sive in scriptis sive sine scriptis venditio celebrata est, is qui recusat adimplere contractum, Si qui, dem emptor est, perdit quod dedit, si vero venditor, duplum restituere compellitur, licet nihil' gum 138. ut glossema expellere vult rueger, coli Q. 136 in tui Ilii Airhoe 9 137. 138. inverso ordine legere mavult. u de arra vid Gaior 35. pr. . de conti emt. 18. 1. Varro de L. L. V. 175. Militer): Arrabo sic dicta, ut reliquum reddatur. Hoc verbum α Graeeo ἀρραβών. Reliquom, quod ex eo quod Lbitum religiwm.

246쪽

GAI III 4 140. 141.1usae. 1Ι1. 23 4 1. 2. 140. Pretium autem super arris expressum St. g 1. Pretitum autem certum esse debet: nam alioq i in si ita inter nos convenerit, ut qua uti ilius rem aeStimaverit, tanti sit empta, Labeo negavit illam vim hoc negotium habere; cuius opinionem 38Siu probat Osilius et eam emptionem pretate venditionem; cuius opinionem ro

culus secutuS St.

constitui oportet: nam nulla emptio sine pretio esse potest. Sed et certum pretium esse debet alioquin, si ita inter aliquos convenerit, ut tuanti Τitius rem aestimaverit, tanti Sit empta inter veteres Satis abundeque hoc dubitabatur, sive conflat venditio, Sive non. y sed n0stra decisio ita

141. Item pretium in numerata pecuuia consistere debet. nam in ceteris rebus an pretium SSe 0SSit, veluti homo aut toga aut standus alterius rei pretium esse possit, valde quaeritur nostri praeceptores putant etiam in alia re posse consi Stere pretium unde illud est quod vulgo putant per permutationem rerum emptionem et venditionem contrahi, 3R1que speciem emptionis venditionisque h0 constituit, ut quotiens sic composita sit venditio, quanti ille aestimaverit, sub hac condicio ite stare contractus, ut si quidem ipse qui nominatus est pretium definierit, omnimodo secundum eius aestimationem et pretium per-S0lvatur, et res tradatur, ut venditi ad effectum perducatur, emptore quidem ex empto ctione, venditore autem ex vendito gente. Sin autem ille qui nominatus est vel noluerit vel non potuerit pretium definire, tunc pro nihilo esse venditionem, quasi nullo pretio statuto quod ius cum in venditionibus nobis placuit, non est 3bsurdum et in l0cationibus et conductionibus trahere. I. Item pretium in numerata pecunia consistere debet. nam in ceteris rebus au pretium SS P0SSit, veluti 0m aut suudus aut toga alterius rei pretium esse possit, Valde quaerebatur Sabinus et Cassius etiam in alia re putant posse pretium consistere unde illud est quod vulgo dicebatur per permutationem reruli empti0nem et venditionem contrahi, eamque Speciem emptionis venditionisque VetuSt1SSimam 8Se argumentoque VetuStiSSImam SSe argumentoque utuntur Graeco poetamo utebantur Graeco poeta Homero qui aliqua parte mero qui aliqua parte sic exercitum Achivorum vinum sibi compar38se ait, ait: permutatis quibusdam rebus, iis verbis:

' vel ba Iliad. VII. 472-475 in Cod Ver A librari suo more missa. Iisdem Mevqibus utitur Paul D. 1. Q. D. de contr. int. 18. 1. qui eandem quaestionem plenius tractat. Cf. Ulp. r. 5. Q. D. Praefer VerbiS. 19. 5.

247쪽

enditionem alioquin non posse rem 3xpediri permutatis rebuS, quae Viseatur res venisse et quae pretii nonine data esse; sed rurSu utramque rideri et venisse et utramque pretii nonine datam esse absurdum videri. Sediit Caelius Sabinus, si rem tibi tenalem habenti, veluti fundum, acceperim et pretii nomine honinem sorte dederim, undum luidem videri venisse, hominem

lutem pretii nomine datum esse,nem it venditionem. alioquin monposse rem expediri permutati rebus, quam videa uiri rex venisse et quae pretii nomine data esse nam uti anique videri et venisse et pretii nomine datam esse rationem non pati. Sed Proculi sententia dicentis permutationem

propriam SSe Speciem c0ntractus, 3 venditione Separatam, merito praeValuit, cum et

ipsa aliis Homericis versibus adiuvatur, et validioribus rationibus argumentatur quod et anteriores divi Principes admiserunt, it undus acciperetur et in nostris digestis latius significatur.

ore. 8. pr. . de perio et comm g3. y Cum autem emptio et venditio contracta

sit quod es sic diximus, simulatque de pretio convenerit, cum Sine Scriptura re agitur): periculum rei venditae statim ad emptorem pertinet, tametsi adhuc ea res emptori tradita non Sil. itaque si homo mortuus Sit, vel aliqua parte corporis laesus fuerit, aut aedes totae vel aliqua ex parte incendio consumptae suerint, aut suadus villuminis totus vel aliqua ex partu ablatus sit, Sive etiam inundatione aquae aut arboribus turbine deiectis longe minor aut deterior esse coeperit: emploris damnum est, cui necesSe est, licet rem non uerit nactus, pretium solvere. quidquid enim sine dolo et culpa venditoris acciderit, in eo venditor securus est sed et si post emptionem undo aliquid per alliivionem accessit, deinptoris commodum pertinet: nam et commodum eius esse debet cuius periculum est. uodsi su- gerit homo qui veniit, aut subreptus fuerit, ita ut neque dolus neque culpa venditoris intervelitat, nimadvertendum erit, an custodiam eius usque ad traditionem venditor Susceperit. Sane enim, Si susceperit, ad ipsius periculum is casus pertinet; si non Susceperit, securus erit idem et in ceteris animalibus ceterisque rebus intellegimus. Utique tamen vindicationem rei et condictionem exhibere debebit emptori quia sane qui rem nondum emptori tradidit adhuc ipse do minus est item est etiam de furti et de damni iniuriae actione. 4. ' Emptio tam sub condicione quam pure contrahi potest sub condicione, velut si Stichus intra certum diem tibi placuerit, erit tibi emptus aurei tot. Si. Loca sacra vel religiosa, item publica, veluti forum, basilicam frustra qui scien emit.

248쪽

quae tamen si pro privatis vel profanis deceptus a venditore emerit, habebit actionem ex empto, quod rion habere ei liceat iit consequatur quodsii interest deceptum eum non esse. Idem iuris est, si hominem uberum pro servo emerit. Τ 42. Locatio autem et coiiunctio similibus reguli constituuntur: nisi

'nim Merce certa ratatui sit, non videtur Iocali et conductio contra-

lii. 143. unde si alieno

arbitrio merces permissa sit, hveliit quanti Titius aestimaverit, quaeritur an uocatio it conductio cola trahatur. qua de causa si sulloni p0lienda curandave sarcinatori sarcienda vestimenta dederim, nulla statim mercede constituta, postea tantum daturus quanti inter nos coli venerit, quaeritur an locatio it conductio montrahatur;

g 144. vel si rem tibi

utendam dederim et invicem aliam rem utendam acceperim, quaeritur an locatio et conductio On

Locatio et conductio proxima est emptioni et venditioni. iisdemque duris regulis tonsistunt.' Nam ut emptio et venditi ita contrahitur, si depretio convenerit, sic etiam locati et conductio ita contrahi intellegitur, si merces constituta it. Et competit locatori quidem locati actio, conductori vero conducti. I. Et quae supra m. 23. Ildiximus, si alieno arbitrio pretium permissum sal promissum fuerit, eadem et de locatione et conductione dicta esse intellega -

s 45. Adeo autem emptio et venditio et lomus, Si alieno arbitrio merce permissa suerit. Qua de causa si fulloni polienda curaudave, aut sarcinatori sarcienda vestimenta quis dederit, nulla statim mercede con Stituta, sed postea tantum daturus quantum inter eo convenerit, non proprie locatio et conductio contrahi intellegitur, sed eo Domine prpescriptis verbis actio datur. g2. Praeterea, sicut vulg0 quaerebatur, an permutatis rebus emptio et venditio contrahitur Iu 23. 2l ita quaeri solebat de locatione et conductione, si sorte rem aliquam ibi utundam Sive ruendam quis dederit, et iuvicem a te aliam utendam sive ruendam acceperit et placuit non esse locationem et conductionem, sed proprium genu esse contractus. Veluti si cum unum quis bovem haberet et vicinus eius unum, placuerit inter e0s, ut per denos dies invicem boves commodarent ut opus lacerent, et apud alterum bos periit neque locati vel conducti, neque commodati competit actio, quia noti sui gratuitum commodatum, verum praescriptis verbi agendum est. deo autem familiaritalem aliquam inter Se habere videntur emptio et venditio, item locatio et

a similiter Gui D. . . locati 19 2. cf. Paul l . . eod. Gai III. 162. Ulp. libro I. Inst. ex fragm. d. nillicher): Locutum tuoque et conductum ius gentium induait Naan ex quo coepimuri possessiones proprius et res habere, et locandi ius Maricti sumus, et conducendi res alienas et is qui condurit iure gentium teuctu ad

inercedem eae

b os Gai fr. 25. pr. . locuti 19. . et D. 22. . de praeser verb. 19. 5.

Gai III. 205. i

249쪽

GA III. I 146. 47. IUST. III. 24. o. 213 ratio et conductio fami conductio, ut in qLibusdam causis qua uri soleat uti umiaritatem aliquam inter emptio et Venditio contrahatur, an locati et cotulu- hahere videntur, ut cito. Ut ecce de praediis quae perpetuo quibus iii mn quibusdam causis fruenda traduntur j est ut quamdiu sensio sive re-3uaeri soleat, utrum dilus pro his domino praestetur, neque ipsi condu-3mptio et venditio con e tori neque heredi eius vive Ponductos heresve eius rahatur, an locatio et id praedium vendiderit aut donaverit aut dotis no-:οuductio 'veluti siqua mine dederit aliove quo modo alienaverit, auferre es in perpetuum o liceat. Sed talis contractus quia intei veteres dubitarata sit, quod evenit balur, et a quibusdam localio, a quibusdam vendition praediis municipum existimabatur lex Zenoniana lata est quae emphyluae ea lege locantur, leu800 coii tractu propriam latuit naturam, nequeat quamdiu id vecti ad locati0nem neque ad venditionerni inclinat lem, sed a praestetur, neque Suis pactionibus sulciendam, et si quidem aliquid psi conductori neque pactum fuerit, hoc ita obtinere, acsi natia ratis sal. acredi eius praedium natura talis esset contractiis; sin autem nihil deluseratur Sed magis periculo rei fuerit pactum, tunc si quidem totius

3lacuit l0cationem con rei interitus accesserit, ad dominum Super hoc so luctionemque esse dundare periculi uia, tu particularis ad emphyleutica -

c. I. C. de iure empti t. rium huiusmodi di inunil venire quo iure utimur.

146. Item quaeritur si gladiatores ea lege

ibi tradiderim, ut in singulos qui in logii exie in pro sudore denarii XX mihi darentur, in eos ter singulos qui occisi aut debilitati suerint, de-iarii millo quaeritur utium emptio et venditio, ut locatio et conductio contrahatur et magis pia fuit eorum qui integri exierint locationem et conluctionem contractam videri, at eorum qui occisii ut debilitati sunt empti0nem et venditiovem Sse: dque ex accidentibus apparet, tamquam suli condi-:ione acta cuiusque venditione an l0catione iam nim non dubitatur, quin Sub condicione re ve-tire aut locari possint I47. 'Item quaeritur, si 4. Item quaeritur, si

um aurifice mihi convenerit, ut is cum auris e Titio convenerit, ut is: auro suo certi ponderis certae ex auro Suo certi ponderi certaeque lue formae anulos mihi saceret, et formae anulos ei saceret, et acci-icciperet verbi gratia denarios o C, peret verbi gratia aureo decem, itrum emptio et venditio, an localio utrum empti et venditio contrahi videa' conducti a contrahatur. Cassius tur, an locatio et conductio Cassiussit materiae quidem emptionem vos ait materiae quidem emptionem extilionem contr3hi, operarum autem venditionem contrahi, purae ala emocationem et conductionem sed ple locationem et conductionem sed pia 'isque placuit emptionem et venditi cui tantum emptionem et vendisii a similiter Gai fr. 2 go locati 19. Do praediis in perpetuum localiis

18. 1.

250쪽

GAL III 4 48. 149. IUST. ΙΙΙ. 24 4 5. 6. 25. pr. o. 2.nem contrahi atqui si meum aurum ei deder0, mercede pro Opera On- Stilius 40nvenit locationem conductionem contrahi.

nem contrahi quodsi suum aurium Τitius dederit, mercede pro Opera Constituta, dubium lion est quin locatio et conductio Sit. 5. Conductor omnia seciundum legem conductionis sacere debet, et si quid in lege prae termissum fuerit, id ex bono et aequo debet praestare. ut pro usu aut vestimentorum, autat' genti, aut iumenti, mercedem aut dedit aut promisit, ab eo custodia talis desideratur qualem diligentissimus paterfamilias suis rebus adhibet. quam si praestiterit et aliquo casu rem miserit, de restituenda ea non tenebitur. 6. Mortuo conductore intra tempor conseductionis, heres eius eodem iure in conductionem Succedit. Τit. IXV DD SOCIETATE.

Societatem coire solemus aut totorum bonorum, quam Graeci Specialiter κοινοπραξιαν appellant aut unius alicuius negotiationis, veluti mancipiorum emendorum Vendendorumque, aut olei, vini, si umenti emendi vendendique.

Et quidem, si nihil de partibus lucri et

damni nominatim convenerit, aequales Scilicet partes et in lucr et in damno spectantur. Quod si expressae suerint partes, hau serv3ri debent nec enim umquam dubium fuit, quin valeat conventio, si duo inter se pacti sunt ut ad unum quidem duaqpartes et damni et lucri pertineant, ad alium tertia.

I49. Magna autem quaesti fuit, a. De illa sane conventione quae

g 148. Societatem coire

solemus aut totorum bonorum aut uti tu alicuius negotii, veluti mancipioriam emendorum aut vendend0rum.

3n ita coli' possit SocIetaS, ut quis maiorem partem lucretur, minorem

damni praestet quod uintus Mucius

sitit: e Servius Sulpicius, cuius etiam prδ evaluit sententia, adeo ita coiri posse societatena existimavit, ut dixerit illo quoque modo coiri 0SSe, ut quis nihil omnino damni praestet, sed ueri partem capiat si modo opera eiu tam pretioSa. Videatur, ut Aequum Sit eum cum hac pactione in Societatem admitti nam et ita situm est, si itius et Seius inter se pacti sunt, ut adaitium lucri duae partes pertineant damni tes lia, ad Seium duae partes damni, lucri ei li3 an rata debeat haberi conventio Ouitatus Mucius contra naturam societalis talem pactionem esse existimavit, et ob id non esse ratam habendam. Servius Sulpicius cuius sententia praevaluit c0ntra Sentit, quia saepe qu0rundam ita pretiosa est pera in Societate. ut eos iustum sit meliore condicio ite

in societatem admitti: nam et ita coiri posse societatem non dubitatur, ut alter pecuniam conserat, alter non conserat, et tamen lucrum uter' ita exclust. Instit eoli Paul. r. 30. D. pro socio. 17. 2. Ulp. r. 29. eod.

SEARCH

MENU NAVIGATION