장음표시 사용
141쪽
tione Anacreontis Carminum tertia locupletiore, quae prodiit Argentorati apii I. G. Teutiel, 786, forma a Pag. 1o9.: Libros quinque carminum, quae scripserat Anacreon vi rex οἴνου, ὁ συγ μεροις, absum sit deplorandum illud naufragium , quo tot antiquitatis monumenta intercidere. Superstitem unicam tabulam, qua auo continentur festivissimi senis lusus, studio debemus Constantini Cephalae qui saeeulo . vixit. Is quum noVam Sylloge eoneinnaret Epigrammatum, in capita distributorum, simul compositis quae eiusdem essent argu menti, Anacreontis reliquias ei inseruit,
admixtis aliis, qua homines haud illepidi,
142쪽
Anacreontem pro ingenii sui modo aemulati, conscripserant, sequiore aetate, quum iam dudum temerata fuisset graeci sermonis puritas, et metri eae leges observari desiissent. uio apiti titulum feeit 'Aυακρε-
ipsum credidisse, omnia ista sonasse elum barbiton. Prudenter quidem fecisset, si sui euique odario auctoris nomen praefixisset Verum quibuscunque integer est sensus, i faelle avem ex cantu dignoscent. Si ille, eteroquin recte, nisi quod metri legibus soluta horum carminum pleraque credebat, quem errorem ne quis in posterum erraret, supra operam dedimus. o by COOste
143쪽
1am breviter indicabo, quae a me in his
carminibus sensorum et metrorum causa mutata fuerint, tacite receptis pristinorum
editorum, et inprimis Brunckii viri elarissimi, lectionibus, quarum de veritato non nisi inter malo doctos litigari adhue posse videretur. Nomen Galli eruditi, qu niam saepius memorat ire, litera B significo.
Carminis a. ad versum . . anter recte annotat, penultimam vocis κερατα editam in Orphicis produci apud Proclum :
Poterat Euripidis quoque ruti aestimonio Bacch. 9 9. Carminis, euius initium 'Eπι μυοσιναις τερειναι Versu 16. odiet vaticani seriptura o by COOste
144쪽
dum fuit. Carm. e. i. 'Υακιvsιυ μ. . . . merito B in dubium vocat vulgatam lectionem σει-v, quae explicanda fuerit insolite quidem, ιπιζωv, α, νυχων, suspicaturque s Tiptum olim fuisse σαιυων. quod Tecepi. Sophooles ed. COL 298. Φαιδοα γουν - μ-
145쪽
Non nemini placebat vαχορεμ vi , quod non inelegans. sed nihil mutandum. Carm. 'Eρω- Μηρ. . . . . legitur hiuleo 'Eτω δέ οἱ ., quod ex interpretatione fluxit Cerea deorum signa, Praesertim in usum pauperum, publice Vendebantur.
Carm. οἱ δε καλη Κυβηβη V. 3. quod vulgo obtinet 'oωντα, mutavi secutus Rich. Bentiolum in literis ad D. Franc Gaconem, scriptorem libri Les de d'Anacreon et de Sapho en vors franqois par e Poete ansfard. Ipsa enim, inquit Vir elegantissimus, Cybebe, sive Cybelo, amore Attidis percussa, insaniit quippe quae amatorem evi-xavit J, ut ex Phrygum historia rem diserto
narrat Diodor Sio libro S. coapp. 58. 59. edit. esseling. p. 26. Cybebe ergo hio
puella est nondum scilicet inter deos relata neque καλε est alma, sed, ut Passim, formosa neque ημίθηλυς est gallus, spado, d by COOste
146쪽
sed mollibus femineisque fere membris praepulcritii dine ut in illo Ausonii: Dum dubitat Natura. marem faceretno puellam, Factus es, pulcher, Irens Puella,
Pene uella est ipsum illud ,μίθηλυς mane nostram emendationem et Verborum series constructioque, Diodori Iocus. plano effagitat. Hactenus enti eius. Eodem dari post versum a . Vulgo haec inculcantur: Και 'M 4μM 4ταιρης, quae a proposito carminis abhorrent: nam Cybelen dicit amore insaniisse, Clarium Apollinis fontem bibentes vaticinandio rore corripi, se ipsum vero ab his divorsa appetere, vinum et unguenta. Carminis Θελα, ελ- λεσαι versu ult. editur duro sensu, a. -- 44 4χουσης το by COOste
147쪽
Carm. δε αδ ετ ιυδ ἐροὶ vulgo eoni-gitii cum praecedente. Separandum erat, non της νοθείας insimiliandrim. Legitur autem in codice Λέγη μη σε δεῖ πίνειν, insuavibus numeris. edea Euripidea v. 225 οἴ- πιμπι ε, και βίου χορι μεθεγα, κατsαυελχει , ψ nou. Aliorum mutatioues enarrare Iongum est. Carminis in vas argenteum V. . ον υ πιο Ωριωνα. υγγου, quoniam procellosi eius
Carm. Καλλιτεχνα Versui. Vulgo legitur Τα τερπω τὴν πρωί η acctu, sed insulse se quentatur το τεοπνου , et Pendet sententia. V. 4. V. ρόδα φερουσα - ρην prorsus
αμετρως sed multa in his carminibus plane innumera esse, putabat . itaque in hoo quidem dari emendando supexbe lasciviit. o by COOste
148쪽
trigide et inconcinne Codex παραιυω, unde Salmasius fecerat παο δεινον Παροινοι τελεται, sacra vinaria, Bacchica, a quibus alienum
librum V. 14. Codex, inverso ordine: αρ me.
149쪽
numeris, et sententia minus bene coniuncta cum antecedentibus. Carm. ' Ταυταλου ultimo V. vulgo Imgitur πατεῖ με, ambigue. B. κάτει με, nimis abrupte. Tecte habet πατεῖσθαι nam puellaetantum pedes intelligi per se liquet. Carm. Δοτε μοι δοτ ω γυναικες V. 4. Code habet a prima manu πυρωθεις, cunda ooδοθεις, quod cum Salmasio erum censebat B., ut hoc significaretur: παοδοsεὶς υφ' μω αναςευαζω π καυματος deamius, derelictus a vobis, Prae caloria aestu aegis animam duco. V. 6. B. εφανους , 7οις π Abest e
puta a S. Vividio nostra leotio, nisi fautor, eat, et auavior. V. T. V. τα μετωπα μου μαίει B. ικαιω. irum, quantum male disiungendis verbis et syllabis peccaverint librarii, velut et Philostrati senioris imagg. c. 16. exararunto by COOste
150쪽
T χρυσος ωφελεῖ με; quae tam frigent, ut pro supposititiis habenda sint. Versu ultimo in vulgatis est τα ἀφροδ., corrupto dari metro, quod puris iambicis decurrit A et I literae passim inter se ex-
Carm. 'Eπε- φρονος γ ετ versu 2. V. estro. δευειν, nullis numeTis. I. B. Bodonio, typographo doctissimo et elegantissimo, Placuit ταφους, quod recepissem, si constaret, verbi pluralem numerum in usu esse. Eundem sequor versu I. ubi vulgo editur, o ridioribus umeris, Ἀρουον γυωv, o παρὴλ d by COOste