Commentationum Lysiacarum capita du

발행: 1869년

분량: 64페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

memus atque uberius expchus t itfrum tangam. Ut enim historici est, omnia, quae alicujns omisti ad historiam con-ibri dam norint, sub uno quasi compsctu posita, quo quid- quo plus valeat, eo aecuratius describere, cujus rei exempliam Xenophonis nequaquani proposuerim , orator in accusando hoc habet ossicium, ut ea, qui, culpa adversarii aliqua ex rations contineatur diligentissime exponat a clarissima luce perfundat. Si igitur complura ad malum emi

ciendum, vel, ut nostram qnaestionem spectem, ad rem publicam diruendam simul contulerint, oratori aliqum ex auetoribus malorum, quae acciderint, a usanti, ea sola, quas ab

illo malo facta sint vel aliquo modo in eum cadant, reliquis ita ut tota res intellegi possit commemoratis explicanda et quam maximo illustrahda sunt. Quo difficultas, quae historico in orationibus in usum suum adhibendis ecurriti mcitur; neque ver eam ob rem oratorem quisquam jure vituperet. A mirum sane ac ridiculum esset, si Lysias inaratosthens et gorato accusando de Lacedaemoniorum me

pi ili in urbs Athenas odio deque ejusmodi rebus dissorores, quod aecusati illi ad Lacedaemoniorum imporium instituendum ontulissant loriter tangoret. At nihilo minus Statelaldius. Dum p. 7 Lysiam nequo famem eque Lacedaemonis 1 adversus Athenas animum unquam commensim

rare dicat, rem uiso pius examsrat. v. XIII g. 11 iam

--- -- εἰδου του μετερον πληθ- ώ πορέω ἐχύμνον και διὰ τι πολεμον και τα κακὰ - πολλοδο ν - - δε- ἐνεια oriae, νομίζων εἰ διαθειεν νειε --- ώσπερ λέθηκεν, ἀσμένως ὁππιαν-- ἐθελησαι - εἰρθην ποι. --νθαι. ec non Lacedasinoniorum monti injicitur XII 44: σουgως ora πὸ τῶν rutiψων μόνον ἀλλ ωαι no τουτων notimis ἔντων ἐπεβονλεέμ a. Quas ipsa verba indicium quasi sunt, Lysiam non consulto de Lacodaemoniorum insidiis tacere, e sam ob caussam, quod notissimas in ac nemini non antis cognitae, sibi ipsi autom de aliis robus dicendum si Qua ratione simul hidicant, quo modo ornioribus utendum sit igitur in eo, quod Lysias ea, quae Lacodaemonii moliti sun minus respiciat, ns minima oratoria fides addubitandas caussa inest, haud major su8pitio ei inde oritur, quod Xo

optimatum insidias neglegat. Quum enim in universum quisque, ne ex scriptoris silentio conclusiones suas temere ducat, maximopere cavero debeat, tum hoc loco caussae pleraeque,

quam ob rem Xenophon de his rebus tacuerit, adsunt. Nam optimatum insidiae ei non tantae videbantur quantae fuerunti Quae res facile explicdri potest, quod Xenopnontem, qui praeterea posterior tempor smysit, rei publicae partium cogn4

12쪽

tionem non tam diligentem, quam Lysiam, motoecum quidem, sed sorte sua his rebus maxime implicitum es Froliber r.

Philol. voL XIV, p. 29. Arnold chaoser Philol vol. XVIII, p. 189 habuisse verisimile est. Fortasso autem, ut Stete-feldtus ipso in universum indicavit p. 7 sq.), de hi rebus

narrare nolisit. Xenophontem enim Spartae laudatorem optimatumque fautorem esse notum est, sed illius ipsius partis, quam Theramenes, per maximum vitae patium, Sequutus est, rationes in universum amplexun esse Theramenique ipsi, ut ex tota ratione, qua res ab e gesta commemorat, eum

loquentem facit, Critiae opponit, favisse videtur Τ). Atque omnino, etiamsi illud Niebubrii, Xenophonte priorem civem non habuisse Athonas sortius dictum est, tamen is, qui res Atheniense penitus perspicere a recte describere velit, aliter sentia neceSSe St. Quae mota quamvis vera sint, ne Xenophon quidem Theramenti quam ego cum multis V. d. statu proditionem prorsus tegere potuit Crius rei indicium praebent verba

hist. Gr. II, 2, 6), quibus Theramenis ad Lysandrum tor

δ ιολογήσειν ἐπι σῆκε τάρτω νι ἀπηγγειλεν ἐν ἐκκλησί , et αὐτὸν Pusa 'doος τέως μέν κατέχοις quae Si quis curato pendat fidem Lysiacae do optimatium insidiis nam rationi non esse denegandam indici sunt horamen enim, ut posteriore tempore partis optimatium alterius principem fuisse constat, etiam ante urbem captam parti civium minori, quae quo magis reliquos animus deficeret, eo magis robore cresceret, praefuisse verisimillimum est Qui quum illo tempore cum parte sua urbem Lacedaemoniis tradendam conditionesque acerbissimas cs praeterea Xen. h. r. II, 2, 15 cum II, 2, 20) imponendas curaverat, ut Lacedaemoniis adjuvantibus res publica evertoretur sibique ipsis subjiceretur, quis neget, hanc partem, quam primum posset, ea quae ad consilia sua perficienda maxime idonea essent, aggressam esse Atque eam jam tum aliquantum valuisse, reliquum autem populum ad tantam desperationem ductum esse, ut illa poenas delictorum timere non deberet, heramenis legatione probatur. 1 cs otiam Hectat, di Sehiasit ei de Arginuson. Programmdes Johanneum et Hamburg. 855. p. 58 sq. e quem citat nuo. VIII, 93, 3. Quod Agoratus atque etiam Nicomachus nusquam ab historio commemorantur, de hae re L Vser Philol. si XXV, 323 sq. a Stolossidio igitur Xenophontem negaro dicenti, Theramenem

quadquam perniciosi in Patriar ultro molitum esse , non adsentiam.

13쪽

Quum autem disputatio in illud horamonis iis indido-rit Lysiae de hac re narrationem, quippe in qua Steteseldius

praecipuas allacias caussas deprehendere sibi visus sit, accuratius contemplemur. Lysias in or. XIII g. 9 heramenem, postquam legati a Lacedasmoniorum finibus irriti s-dierint, dicit pollicitum esso, si populus ipsum legatum space summa potestate praeditum crearet, se effecturum, στερεήτε τῶν τειχῶν διελεγ ιιεμ αλλο την πολιν ἐλαττῶσαι ρWδέν οἷοιτο δε καὶ ἄλλο, ἀγαθον παρὰ Αακεδαιμονιων si πολειώ-εσθαι. c re vera Spartam missum ibique, quum cives suos maxima inopia laborantes reliquerit, diu moratum esse, ut ad quamcunquo pacem propensos saceret. Quo in loco Lysiam a narratione Xenophontea II, 2, 16 , qua duas Theramenis legationes, altera ad Lysandrum, altera ad Lacedaemonios discernuntur in), sam ob caussam Steteseldius recossisas putat p. lb), quod judices rebus secundum veritatem traditis intellexissent. Theramenem antequam ad Lacedaemonios mitteretur nihil promisisse civitati, neque pacis eum solum auctorem fuisse neque longae moras, sed utriusque rei 3 parem vel etiam majorem culpam transserendam ess in novem ejus collegas, quos populari caussae addictos fuisse censet. Qua in quaestione Lysias quae sibi hoc loco voluerit respiciamus

necesse est.

Propositum autem est oratori, ut Theramenem proditorem, qui cum hostibus acerrimis conspiravisset, probaret. Quam ad rem demonstrandam accurata narratione ei opus non fuit. Sed tantum abest, ut re diligenter exposita clientis commodo ecerit, ut omnia optime in usum suum convertere potuerit.

Quid enim magis opprobri Theramen dari potest, quam illa apud Lysandrum commoratio, quam conjurati illa cum homine popularibus omnium insestissim in cives suos acta γCoterum promissa, quae heramenem dedisse Lysias narrat, quamquam Xenophontem in universum de his logationibus accuratius tradidisse verisimile sit, vera nobis habenda esse

1 Lysiam has res non accurate narrare, primus, quantum quidem noto Savppius apud Rauchensteinium ed. IV, p. 254 expressis verbia oomparat praeter Xenophontem Plutarchi Lysandro . XV monuit 2 Quum Theramenes ad Lysandrum solus prosectus ibique plus

quam tres menses temporis moratus sit, Ora oti a n eum solum

eaMe. - Simul afferre libet, serotium VIII, p. 308 he - Theramenea mas ac Hingi sent, in spite os stron protest rom in senato os Me pagus and thera, quem Stotosoldius p. 7 ,Therammes . . . . frustra interio a ntibus Areopagitis ad Laosdaemonem mittitur fortasse respexit, aleatis sui verbis justo longius recedere Lysiae verba enim, in quibus nititur, haec III, 69 sunt Ῥμεῖς G, O, M. πραννον- - ἐν Αρειεν πεπω βουλῆς ιυνηρμου,--λεγδντων δὲ ποHῶν Θηραμένεο .... μως ἐπε- me ναε αντε πα-ιδα sqq. t. Curtiua, GHechisino Goschichto, molis

14쪽

Puto si quidem ea ante Therampnis ad Lysandrum iter facta esse accipiamus ). Quum enim Xenophon II, 2, II 46)tradat, priori Atheniensium legationi hoc praecipue mandatume SSe, ut muri Semarentur, Lacedaemoniis autem partem decem stadia, murorum longorum diruendam eSse O8tulantibus populi scitum esse factum, quo caveretur, ne de his rebus quis diceret, quomodo fieri potuit, ut populus hominem. quem Paullo ante non gratissimum fuisso Lysias XIII l0)certo argument allato comprobat, ad hostem infestissimum

mitteret, nisi p:ie m 1eliorem se persecturum Ss Pr0mbsisset y Fac igitur judices re accurate relata Theramenem ad ephoros profecturum nihil promisisso intellexissent nihil hoc ad viri culpam minuendam meliusque de eo judicium emciendum valere potuit. Cujus astutia et ignominia ea in re infuit, quod populum e temp0ro, quo malum etiam litigari pOSSet, dictis fallacibus decepit.

Nequo vero judicos, si Lysias Rec a te narravisset, parem vel majorem culpam novem Τhoramenis collegis adjudicaturos suisSe putaverim. Quis . est enim. qui etiam si Xenophontem solum ostem adhibeat, non statim perspiciat, Theramenem, ut omnium, quae eum hostibus hoc tempore acta sint, auctor fuit, sic etiam in hac legatione principem se gessisse et vocem praeivisses Nam reliquorum legatori1m nusquam nomina reseruntur. Iheramen ex πρεσβενιῆς αἰωκρατιυρ Xen h. gr. II, 2, 17 tantum adjectis verbis δίκα ς αυεῖς mittitur, legatis autem reversis ναμένης cium προηγορυ Xen. II, 2, 22 f.

Pluti Lys. XIV ac paullo anto g. 2I Θηραμέν ς καὶ ο συναπιω πρέσβεις commemorantur os . Lys. . XII. 73-74). In universum autem hic divendi usus constat, ut nomen proprium verbo αυιος et nul erali aliquo adjecto torum, qui simul munere iuncti sint, excellentissimum significol δ). . Ac ne illud quidem novem reliquos legatos a parte populari stetisse verisimile est, ut Rauchensteinius si semonstravit Schweia Mus. voLVI p. 270) omnino autem altera illa ad ephoro legatio, in qua Theramenes novom collegas habuit, ad rerum cursum haud magni momenti fuit, quippe qua, quae in Lacedaemoniorum castris inter Lysandrum et Theramenem convenerant, simplicitur rata facta Sunt.

I Ita statuerunt Scheibe, ligarchiseha UmWaliun p. l. Curtius. Gr. Gr. I. u. KO hi Aristoph. Panaeia ML 1856. praes p. 18. Etiam Grotius aliqua eum promisisse concedit vol. VIII, 308 his proten Hiarther in posses persona influence, o dedisti circumstances leti Q could uot divulge suo as Ouid ver probata ensuro a mitigatiora os

15쪽

enim loriquo votorum de Athenaaeum deditione nuntios ita intollexerunt, ut pace facta Lysando Athenas vectus navea murosque Molpere conditionesque tempore constituto pedificiendas Asteniensibus relinquorρι Quo acto mutus in Sami oppugnatione porrexi indo ab optimatibus os a

Theram e solo nuntio clam mimo revocatus Atheniens pacis conditiones non exsequutos esse accusat murosque disruendo navesque comburendas tibicinibus adcantantibua oum summo sociorum gaudio curat ac statim contione convocata ut XXX viri instituantur Lacedaemoniorum auctoritate evincit δ). manc igitur narrationsm istolaidius Scholiat inventa nominat, quibus tamquam expositionis undameuto Curtius nixus sic p. 14, Explicari nim non posse orbitratur, quam ob rem Lysander, ubi primum Athenas vehit, muros avesquo diruendas non curaverit, a numquam ducem sapientsm fortunas tantum odisse statuit; praeterea autem maxime miratur, quod Spartanorum socii contra e valem hominum naturam non statim post rem peractam, Sed -- pluribus monaibus post gaudio elati sint. Quas omnia statim post deditionem facta esse persuasissimum est SteteseldιO... Videamus igitur primum quidem, num illa per se spectata minime varisimillima, ut Sisinsolatus judicat, sint, deinde automi utrum rum eis, qua lantes exhibeant, concin/n an Schsibi inventa sint. Rebus Atheniensibus autom post pugnRin apud Aegos flumen commissam accuratius consideratis L sander illa, qua rataeibius statuiι, ration nihil fere fortunae dedisss mihi videtur Steteseldius enim omnium rerum inopiam et magnitudinem calamitatis, quae pugna in Hellesponto facta Athenis exorta est, omnino non respexit. Bellum Peloponnesiacum extremis anni summa tantum omnium virium contentions ab Atheniensibus contra riphrtanos Persarum subsidiis adjutos gestum esse notum est. Iam clado in Hellesponto accepta statim omnes Samiis exceptis socii, in quibus totum Athenarum robur positum erat, desciverunt Lysander totum maro Aegeum pontique uxini, a cujus oris plurimum Athoniensibus frumonium afforobatur, aditus obtinebat, ab Atheniensibus ipsis autem in doditione obsides accepit ).

16쪽

Quibus omnibus si addamus , Athenis captis jani optimatium laetionem Spartanis amicam propendere, quid periculos habuerit, quod Lysander pacis conditionum partem non XSequutus Athenis discesserit, equidem non intellego. equi Vero auSSae, propter quas inlaeta, ut videatur, re discesserit,deSunt. Notum enim, Spartanos hostibus d obollatis rem ita instituere solitos esse, ut sua sponte so subjicere viderentur pacisque conditiones ipsi exsequerentur Τ). Accedunt, quae

Stetosoldius ipso indicavit

Jam vero si do scriptorum testimoniis disputatio oritur, Scheibius fulig. UmW. p. 61 sq. scriptores recte demon-Strarit ea in re consentire, quod Statim post muros dirutos

XXX viri instituti sint Xenophon IL, 3, 11 nim dicit:

Quibus locis conferri potest Lysias XIII, 34 '-ιδῆ δε γὰρ

ἐκευοι συλληφθέντες ἐδέθησαν, τοτε καὶ ὁ Λυσανδοος εἰς τονς λιμένας ους μετέρους εἰσέπλευσε καὶ αἱ νῆες αἱ μέτεοαι - κεδαιμονιοις παρεδοθησαν καὶ τὰ τείχη κατεσκάφη και

ἐγένετο, de quo loco postea videbimus ) Jam quum ab Athenarum deditione usquo ad XXX virorum imperium solutum anni fere spatium intercesserit ), XXX viri autem percomaptela laborare neque vero G. Hermanui conjecturam, qua si χρη- pro α χρὴ δόνυς scribatur re optam quidem a Sintini si satis verisimilem esse etiam Grotius VIII, 31 adn. censet. I CL Curtius ΙΙ, 721 of 406, ubi do Plataeonsium deditione L88, 1 acta agitur. 2 Stolo id tu putat, Plut ehum his verbis inum auetorem Ephorum, sequutum eas res, quae in inihi capitis heopompum sequutus narraverit, iterum alia ratione proferre, quae narratio a verbis ελοε ε ... φασιν, quae Paullo antecedunt, incipiat. Sed quum tete-kldi p. 32 ipsa Plutarchum Theopompum EphorumquB, quos antea

Perlegisset quantenu narrationem eorum memoria teneret, conjungero et consarcinare studuisse putat, sortMSe etiam sola verba Dιο δε . . . .

πολ- Ephoro attribui possunt, quibus dictis oratio ad verba Eraραμ. . . λελυκοτων adnectatur. Id quod voce οἶν significari existimaverim , sententia autem non male progreditur. Antea enim Lysandrum nuntios dopacis conditionibus non servatis misisse dictum est, hoc loco imperatO- rem quem XXX virorum institutioni inuisse etiam Lysiae or. XII g. I probatur, Athenis jam praesentem videmus. 3 Unus Diodorus XIV, 3, quod Suhethius non monuit, dissentire videtur, qu auctore muri statim post pacem saetam diruti, XXX viri Posteriore tempore discordia orta et Lusandro Samo revocato iustituti

sint cujus testimonium praeterea quum nonnulla hoc loco minus aecu rat eum prodere Constet, non satis valet.

17쪽

Oct menses imperium obtinuerint, muros statim post Athenarum deditionem dirutos esse accipere non OsSumus. Lysiae autem verba cum Xenophontis et Plutarchi narratione in universum concinere neque ad Lysandri secundum adventum relata quidquam in quo haereamus, si a verbis a νῆες . . .. παρεδοθνων inaccurate dictis discesseris, habere

videmus. Sed ne tum quidem, si Stolesolduras his rebus sententiam probaremus, scriptoris fidei aliqua inde suspitio

oreretur. Quis enim aliam sententiam in bis verbis invenire potest, quam omnia quas ibi commemorantur, post duces illos captos accideruntas Apparet, tales enumerationes et ad idem tempus et ad tempora diversissima referri Posse; ut migitur statuamus, ex rerum ratione dijudicandum est, ex

verbis nihil sequitur ). Ceterum Stolossidius p. 18. statuit, Lysiam solemniter

pronuntiantem τοτε και ὁ - σανδρος εἰς τοὐς μένας τους

ιμ-ovς ωιπλεουσε judices, ut de primo Lysandri adventu

antea ' commemorato cogitarent, perducere voluisse. Qua ratione si nostrum qum decipere voluisset, orator non prudenter neque vero inepte egisset, Veterum autem, qui utrumque adventum quatuor annis ante vidissent, quem tandem

sapientem ore ut falleret speraro potuit Jam vero pi nihilo secius diffideremus, quo modo Diodorus Siculus, quo teste hac quidem in re allato inconstantiae crimen subire non vereor, commotus est, ut XIV. 3 prior Lysandri itinere

non commemorat eisdem sere verbis scriberet: παρακαλου- των δ .... αλις δε - Lysander - μετὰ νεων κατὸν

κατέπλευσεν εἰς ων Πειραια An hic quoque eos, qui legerent, ut de primo Lysandri adventu cogitarent, adducere voluit. Quo loco etiam Lysiam fallaci consilio in hac narratione usum non esse verisimillimum fit '.

versio commentationes do Xen Heli. auctoribus spatium etiam longius eat.

I Aliter, at exemplum simile, quod cum quaestione nostra cohaeret, proseram, de r. XIII g. 46 censendum est, ubi res diverso tempore saetas enumerata esse et Sohestius o. U. 56. adn. 8 recte do- monstravit et quod ad La daemoniorum praesidium pertinet, ex Mn. h. or. II, 3, 13 14 et Diodoro XIV, 4 concludi potest. f. XXV, 27, ubi ne ordo chronologicus quidsm servatur. Quibus ex loci Lysia decipiendi studium nequaquam cognosci potest, amplificatio rhetorica sano inest in 2 Lysiam etiam in orationis XII, 8 sqq. eam, qua pax accipitur,oontionem silentio praetorim, etiamsi non nominatur, non cum Stetesiadis statuorem. Nam verbi g. 70 ἔπεισε μας ποσξαι ea, quae in illa contions saeta sint, ita ut aequalos de contione dubitare non potuerint, significantur, quibus commemoratis verba g. 7 και ὁ λευταῖον, au. . u. ποοτεοον εμπε τὴν ἐκκληoων - πεοι ni munis q. 72 γενέσθαι ad res Posterior tempore actas resere vocabulo τελετταῖον os XIV, 38.

18쪽

Alia autem quaestio est, quo modo actum sit, ut mcundum illud, dum prius neglegerent, Lysandri ita scriptores tam aceurate describerent. Quidni primus illo, quo primum post hominum memoriam hostilem lassem excepit Piraeus cita ut exspectamus, in Lysias memoria ponitus imsedit. Id quod non tam mirum Ost, quam cui primo obtusu Videatur. Nam quuin primum thenas veniret Lysander,

nihil novi, quod Athenienses offendit, attulit pax jam a

civibus accepta ab utraque parte rata facta est, condiciones Atheniensibus ipsis exsequondae permissae sunt intior enim Spartanorum et hocaeensium contris Thebanorum et Corinthiorum, sensentia vicerat ). Quum vero Lysander ab optimatibus revocatus et Oxacerbatus -- praeterea, id quod facile concedam, ipse iratus, quod suis optimatiumque, consiliis plerique quoquo nodo resisterent isthenas rediret, ea, quae populari caussas addictum quemquo maxime laederont omniumque mentibus infixa haererent, facta sunt: moenia diruta, naves Ombustas, XXX viri instituti sunt. Spartanorum autem socios, Corinthios et Thebanos, qui antea Athenas diruendas esse censuerant gaudi quum illa fierint

elatos esse es lut Lys. c. 25. quis miretur γΜaximam autem difficultatem in se in inplicanda Lysias narratione XIII, 13 34, ubi do insidiis in homines populares ac de contionibus tempore post legatorum Spartam missorum reditum habitis agitur, b negaverim. OL latet. p. 6 sq.)Id quod jam inde apparet, quod viri docti diversissima intor pretandi Via inierint neque quisquam omnes feliciter explicaverit nodos. Neque mirum, si Illa, quas supra in adn. d.

habita multo molius quam oratione in Agoratum uti pomo historioum adjiciam. Ut enim verbis, de quibus egimus, res gestae melius quam XIII, 1 sqq. perspici possunt, ita omnino narratio orationis XII multo magis definita et luculenta quam or. XIII. s. ex o XII, 67 sq. um XIII, 9. Cujus rei caussas plures exstant. r. XII statim foro post imperium populare restitutum, or. XIII quattuor, ut plerique judicant, annis posthabita est. Praeterea autem prorsus aliam indolem praebat Eritosthenica os Blaas a. B. p. 548. 562 sq. quam oratio XIII. Totam enim rerum illo tempore actarum seriem orator ipso in ratostheno Musando non sine aliqua modwatione percenset, nonnulla tantum chao aerio excisa quasi in Agorati culpam definiendam homini privato in rerum publicarum minus perito ex ipsius iudicio proserenda tradit. Quare ut in Lysia et rhetoris ingenium et viri rei publicae amantis animum

magni aestimemus adducimur.

1 os Xen hist Gr. II, 1 16 sq. lnt Lys. o. 15 smis VIII, 310 quiras caussis, quibus Lacedaemonii ducti sint, motissima udinat.

Fortasse autem Lysander ipse otiam eam ob aussam in Athonis ea acrius vindicare noluit, quod, qui Heraclidarum imperium evertero in animo haboret, Plut Lys. c. 24 Athenas, unde ineriora aggrederetur, sui ipsius imperio subjicere vellet. f. Curtius HI, 8 sqq. m. II, 4, 29 Παυσανίας ὁ βασιλευς φθονησας οσάνδρε , t ... Me πο-σο-

19쪽

indole orationis diximus, in memoriam revocaverimus Lysias antam relari, viros populares, duces et centuriones Theramenom 8parta reducem adiisse pacisque conditio,ita explorasse qua quum comperissent, se talia ut exsequerentur non concessum esse confirmaverunt. Id quod nisi e modio sublati essent re vera effecissint. Theramenes autem ejusquo

socii animo illorum cognito priusquam emtio e uice haberetur insidiis eos implicaverunt. Hactenus Lygiae narratio. Cui praecipue obstat, quod Xenophon contionem, qua pax accepta sit, die post Theramenis reditum habitam ess samo diem crescente, in qua caussa insit, quaproptor cunctatio omnino fis non potuerit, commem0rata certissime tradit. M o vera Blassius Mesch. p. 56 adn. ex Lysias sententia omnia, quae XII, 13-34 narrantur, uno die inter heramenis reditum es contionem a Xenophonte commemoratam lacta esse, id ust per se spectatum bene fieri potuerit, contendit Attamen quamyis multae res gestae angusto temporis post bellumloloponnesiacum finitum usque ad imperium populare restitutum spatio 'nchisae sint, illa omnia a Lysia tradita, viri illi heramenen ut pacis conditiones cognoscant adeunt, se eis restituros esse profitentur, hex.menesi nusque socii eonsilium, quo illi necandi sthi, ineunt, Agorato persuadent, a delator exsistat, Theocritum ut gorati dolά-tionem paret, in senatum mittunt, senatus nonnialis suorum, ut Agoratum in irae corripiant, mandat, legati enish in Piraeum, Nicias ceterique pro Agorat spondent, legati in urbs redeunt, eum senatus decreto, quod post ipsorum reditum factum est, Meniunt, Agoratus sponte sua eis se tradit, in senatum ductus nomina desert homines mi eorripiuntur haec onmin quo modo intra unius dis sns fieri potuerunt vel etiam quo modo Lysias se judicibus talia persuasurum esse potuit speraret eque vero rem ita explicari posse, u jam ante Theramenis reditum optimatis consilium illud iniisse statuatur, auehensteinius SchW. us. Ol. VI, 273 explicando conrurationem omismi popularium Theramene demum reverso, quum durae adis conditiones displicerent, fieri potuisse si ut mihi videtur probavisse. Jam vero quum Lysias narret, cistionem, in qua duces et cen- Mirions delati sint, Munyehiae in theatro habitam esse , Blassium sequutis statuendum nobis esset, hoc loco etiam paeem acceptam esse. Id quod minime verisimile esso Scheibius Dostondit. Gum Blassio autem ea in re consentit

20쪽

Rauchensteimus, quod et ipse praetores ante pacem factam pios esse putat, recedit ab eo tempore, quo pax sit sacta, constituendo. . Theramenem enim dis post raditum ad populum d legations retulisse statuit, sed auceptam non esse pacem hac contione. Jam praetores paci rosistonios insidiis implicatos esse. Quo facin altera contione convocata pacem acceptam. Sed a Xenophontis testimonio certissimo ex quo Propter samem in diem crescentsm nulla omnino fieri potuerit cunctatio, me recedere non posse lateor neque vero intellego, quid paucorum dierum cunctatio profuerit. Facile enim Pisret, propter inopiam fiori non potuisse, ut pacis condicionibus auditis alteram legationem Lacedaemonem mitis-retur; neque eam, si mitti potuisset, priori meliorem eventum

habituram fuisse cogitari potest. Blassius igitur p. 63)imperatorum et conturionum conjurationem jam ab initio omni eventus prosperi spo caruisse censet. Qua in re recte judicat, si homines illos solum pacis condicionibus accipiendis resistere in animo habuisse ac jam ante pacem coeptam captos esse concedamus. Prorsus aliter autem res se habet, si duces postsa demum insidiis implicatos esse statuamus. Tum quidem eos, quum Theramenis Sparta reducis proditionem intellegerent, ira, qua in hominem nefarium jure suo utebantur, commotos paci turpi, qua jam respuenda non erat, sese opposuisse, sed pace accepta assequutos spe intellegimus, ut pacis conditiones non perficerentur. Itaque verba go. 15 et 16 quidem οοκ ἔφασαν etρέφαιgαυτοι γενέσθαι .... ονδ' .... v - μον-ς εἰρήνην γιγνεσθαι, ἀλλὰ μολύμενοιωτιο ταντης εἰρήνην ποιήσασθω praecipue ad sermones Theramene syerso habitas, in quibus Lacedaemonios ipsos

antea meliorem proposuisse pacem recordarentur, reserendis videntur neque vero non verisimile est, ea jam rationem ali-

uuam habere, qua, id quod postea demum patefactum est, fieri potuisse indicetur, ut pacis conditisne non efficerenturiuo denuo de pace meliore cum Lacedaemoniis ageretur. Verbial. 17 autem Domo δῖ - σθαι και ἔπραξαν ἄν --, εἰ μὴ 'π' Ἀγορατον τουτουτ α λοντο ea, quae post pacem acceptam illi moliti sint ac perfecissent indicantur. Quae si recto disputata sunt, verba g. 174uοντο optimates , πριν τὴν ἐκκλησιαν τὴν περι- εἰρηνης γενέσθω, τολονς

πρωτον εἰς χιαβολὰς .... κα-στῆσαι corruptelam continerBut de viris illis Moer est mnyisiam onvocatum osse loes enim Lysiaci IIII, M. 32, 55 demonstrant, doliberationem do ducibus illis

primariam, propter quam contio illa lacta sit, aussam non offecisse. l. Frobbergor, adn. ad XIII, 32. Quam ob rem ne a quidom, quactschsibius I. o. ha d re dicit in duobus locis Lysiacis ubi lacontione illa formo sit, nihil commemorari nisi praetore in ea captos esse, quia salso intelligi possint, prorsus Probem. Dj0jij sdi. IOOQle

SEARCH

MENU NAVIGATION