장음표시 사용
51쪽
Ille vel ille meae, clamamus, calua ruinae est Nec tamen, ah liceat dicere vera, fuit. In nobis est causa mali. Mens nescia voti, Aut incerta sui, solaque crimen habet. Haec est consiliis, haec est virtute regenda:
Haec est ossici faege monenda sui.
Nunc tibi facta Patauin, veterumq; exempla virorii, Nunc Diuum monitus in sacra verba refer. Nunc etiam in tineris robur mirare puellis: A sexu vinci sit lemore pudor. Cur virtus odio est male sarcina magna putatur: Ne tua te leuitas auferat, illa facit. Vt sit onus, prodest ventis obsistit indis, Cur, quod te seruet, ferre grauatis onus Quod nisi te firmet vinus immota, suique Conliiij, quamuis exagitata, tvnax Heu frustra alterius felicia vcla videbis, In mediis lacera nave, relictus aquis Nonne vides, ut se pelago male crec raperio, Nec tutum faciat puppis inanis iter Vel rudibus saxis, vel adhuc humentis arenae Providus instabilem nauit mole grauat.
Ni faciat, nauim leuitas euertat euntem.
In cursu stabilem iusta saburra tacit. Illa suo trepidantem examine librat in undis: In latera impulsis illa resiliit aquis. At labatisfelix, dc tantiu voluitur undis, Hac sime per fluctus quae ratis errat ope. Non illi portus, non exhectanda corona est Exitium siniis perdita debet aquis. Vt careat scopulis, quodcumque subluerit aequor, Pro scopulis miserae fluctus de aestus eiunt.
52쪽
An fracta pereat ad vada circa rate Num minus immanes pasces sub gurgite phocas' Num miniis eiectuin vilis arena teget Ergo animum firmet tanto in discrimine Virtus. Pondus, quo ventos e mare Vincat, habet,
LIntea si ventus tua deficit, utere remis: Ventorum remi saepe fuere loco. Nec pigeat fessbs pullo vertare lacertos AEquore si cessent, auferet unda ratem. Tu licet obnixus vento lucteris Qvndis, Sitque proc. remis terra petenda tuis: Et licet erumpat toto tibi corpore sudor, Laedatri ainitas pustula rupta manus Non animus, non tu desis tibi. Nil sine magno, Quod iuuetvi prolit, vita labore dedit. Dum latiens corpus, dum mens est apta labori, Illuc agat partes, nec minus illa suas. Aipice tot celebres muris desturribus urbes, Fluminaque inluetas cuirere iusta vias : xq; operum moles,monumentaq; docta,tot arte Omnia sollerti nata labore vides. Signa manu docti nondum formata Myronis duid nisi marmor iners, rude pondus erant a
cuid nisi cum lappis tribulos, Minutile gramen Qincribus nullis saucia fundit humus Et
53쪽
Et labor emendat tristes in palmite succos, Et facit, ut fidus femina reddat ager. Fama senem celebrat prisca de gente Qiiritum,
Cuius opes messis, cultaque vitis erant.
Ipse suam subisebat humum, seu vomeris usus.
Seu curvae falcis, ut e ligonis lat. Sive fotetriccus ventis, aut solibus annus, Non illi segetes sicca negabat humus. Sive sata uerras nimius pei funderet imber, Humida speratas terra ferebat opes. Fallebat vicina seges quandoque colonos ;Illius semper luxuriabat ager. Semper in illius uirgebant vilibus uuae; Parcior, aut sterilis proxima vitis erati Quidquid peccabant soles, auraeque malignae, Supplebat varia sedulus arae labor. Nemo sine inuidia felix. Et agrestialium Culmina, non tantum regia tecta petis. Inuidiam meruit virtus operosa coloni. Arte ei a magica dicitur esse selum. Luce sacra posuis cessabat pagus aratris :Fumabant calidis annua liba focis. Turba frequens ibat templis latura coronas,
Parvaque Dis ruris munera, ruris opes.
Qua via ducebat, primasurgebat in herba, Sed reliquis multo hetior una seges. Hanc aliquis comitu spectans: ii tendimustinquhὴ Gens rudis,4 nobis non satis aequa sumus. Quid frustra toties fruges lultramus QUIOS, Et Diuum templis irrita serta damus
Hec picis placanda Ceres, nec palmite Bacchus: Est alia, & melior victima danda Diis.
54쪽
Ille senex, cuius tam Letum cernitis agrum, In sua cantatas horrea condit opes. Carminibus fruges nostris traducit ab agris, Traducit nostra semina iacta manu. Esse nefas constat cur non defertur ad aures
Iudicis,in merito plectitur ille sues Vt veniant messes, veniant selicius uuae, Haec melior magnis victima danda Diis. Dixerat assensit gens rustica mittitur index Criminis accusan curia mota fuit. Iamque dies aderat, quo iudicis ora subire Rusticus. pro se dicere iussus erat. Consedere patres posito stetit ille timore, Et baculo nitens hos dedit ore sonos: Non agit ulla meam, nec agat facundia causam: Alterius verbis rebus agenda mea est. Nec mora splendentes versa tellure ligones, Sarculaque in medio ponit adunca foro, Tribulaque,4 falces,4 iniquo pondere lassios Nec teres ingenti mole cylindrus abest. Astiterat patri robustis nata lacertis, Grandis, Maestiuis solibus usta genas. Astiterant soliti glebas inueriere ferro, Innexique iugo colla torosa boues.
Dum stupet, expectatque silens cum plebe Seruim Tam noua iudici,quia sibi forma velit. Callosam senior tendens ad singula dextram Ista veneficii sunt, ait, arma mei. His mea carminibus vitis purgatur,4 Vuas
Tot parit his felix en mihi, sitque seges Hας, ego si damner, mecum damnuntur opori Criminis auxilium pariaue fuere mei. Simplicitas
55쪽
Simplicitas placuit, placuerunt verba coloni, Tutaque Romano iudice causa fuit. Tu quoque quae timidis virtutis proiia votis Expetis, in manibus crede reposta tuis. Has memo exerce, natasque impende labori: laboris erit.
In tempestate nauem ancora firmandam: Spem in resin aduersis retinendam.
CV tibi tempestas animos irataque frangant
AEquora non semper ventus funda furit Speranda infestis tibi sere est altera rebus t Res mala felicis semina sortis habet. Si puppim Boreas tamen abripit, ancora Πrmet. Hanc Spes formosa porrigit ipse manu. Quamuis iam tabulae ventis soluantur indis. Et tumicta feriant ora precantis aquae :Quamuis iam puppim torta vertigine fluctus Mergat, in medio destituare freto et Spes tamen adiiciat vires animesque natanti: Illa per inuitas brachia ducet aquas. Omnia cum terrent,vi deplorata videntur, Quod iuuet, in mediis inuenit illa malis- Illa nec ad scopulos allisa naue fuiscit, Nec fracta pariter cum rate fracta perit IIla etiam in vasto reperit sibi gurgite portum; Illa suas, quamuis naufraga, seruat opes. Te quoque votitiae doceant sperate tabclia,
In quibusiniusti eritam picta marii.
56쪽
Quid tibi post casum lacrymae funduntur inanest Non est avisium planctus, inerique dolor.
Mucius victus rectit in certamina miles, Et fert exuuias qua modo vincla manu.
Sit' muis sterili delusus messe colonus,
Rursus arat, rursus semina mandat humo. Sustinet, insectos cancer cui serpit in artus, Ut vitam redimat, parte carere sui. Spem reus infelix, seu crux ignesque parantur, Seu micat ante oculos stricta securis, habet.
Sors ebur, fasces, & auitos tollere census; Tollere spem cuiquam non tamen illa potest. Quam sors nulla potest, hanc tu tibi demere noli Non tibi si fuerit nunc male, semper erit. Consule Maeoniden vitae praecepta ferentem: Quae firment animum fabula vatis habet. Seu Mars seu pelagus patientem iactet lysem, Inuictum quamis ad mala pectus habet. Spes illi celerem versabat in omnia mentem, Praesentesque animos consiliumque dabat. Tunc quoque sperabat, Him gens Troiana latem In sibi sulpecto paene videbat equo. Vrite, clamabat vates male creditur hosti et
Fraudem dona tegunt: rite, Troes, equum
Audiit, hisque ipsis, per quos periisset Ges, Sperauit vinci Pergama posse dolis. Dum patriam repetit, dum tetris omnibus er Num minus huis sors est, quam fuit ante si Τ' Non illum elapsi potuerunt viribus Euzi
Frangere, caerulei non grauis ira Dei.
Cum saeuis toties undis, populisque locisq*n Et Du luctanti spes bo semper grati
57쪽
CvRSVS VITAE HUMANAE. 7 Hac quoque Lotophagos , hac Circen auspice fugit,
Hac Vestrigonias, Antiphatisque mantis. Nec spes d. stituit vasto Cyclopis in antro Spectantem comitum viscera sparsa soli, Spectantem repidos avidi, sub dentibus artus, Oraque crudeli sanguinolenta dare. Illius et iugio quis non praeclusa putaree Omnia qua fugeret, pus patefecit iter. Naufragus nudus cum se seruauit in alto, Plus tibi, quam si ij, totaque classis erat.
Nec tu cede malis vinci mala sortis accrbar Posse puta, vinces fur modo, spemque tene. Parne suo semper metus est distriinine maior: Vulneris est peior vulnere saepe metus. Sementes non omnis habet trigrcique L oique Silua nec ex omni fulmina nube cadunt. Undarum Boreas dum voluitii. Equore montes,
Et quali tacturas iidera tollit aquas; Si molim pectes, quaecumque allabitur, undae: Otruct haec dicus, quae venit unda ratem. At nihil illa nocet tantummodo tollit in alaim, Dum venit; & saluam prataerit illa ratem. Ipse tuos animo referri circumspice casus, Quos modo te forti mente tulisse iuuat. Di isti quoties rebus deprensus in arctis: Tempestas puppim deprimet illa meam. Tempestas abiit pumicti xu salua cucurrit. Ne quidquam grauius palla timore fuit. Si fortuna camen, quidquid tibi contulit, auferet, Non spem, non animos auferat illa citos.
Omnibus amilliis si spes animusque supersiit, Pars melior censius est tibi alua tui.
58쪽
Prudenti vita necesseriam esse
ΙΝuigilat minimis citam Prudentia rebus, Ne tenuis culpae grandia damna serat. Crede mihi minimis debent se maxima causis I pia leui nou statque caditque salus. In rate pax quamuis minima est exilemaque Esa , At primum pars hac in rate munusina t. Sci placet Aurora populos, Nabathaeaque e MVSeu petere occiduo qua loca te tepent; Seu semper madidas nimbis Australibus oras,
Sive Lyca iae risida regna plagae;
Ille per aduertis cucum quoque diriget Vndas, Et quocumque volas limite flectet ster. Ille etiam scopulos ventis obnixiis iniquis Vitat, dubiis vela retorquet aquis. Hoc sine si ventis, si te commiseris undis, Quo tua te puppis, quo tua vela ferent i Hoc sine quos tanges portus iactabere tantuin, Nullaque erit velis utilis auTallu S.
Hoc sine nec Colchos teperisset Thellata pini , Nec stolium Minyis fulva fuisset ouis. Ars tua, si claui careas ope, jphy, iacebix; Ludibrium ventis ille peritus eris. Non satis est puppes validis impellere ren ii Non satis est ventis credere vela sui S. Rςmigi inficium, puppim qui telnperat, an Ni
Pugnaci ductor milite plura facit.
59쪽
Nauta tenet cursum, quamuis superanda resistam AEquora, nec vento namget ipse suo. Scit bene nil Zephyris incertius esse secundisi Scit bene diuersis motibus aequor agi. Quod venti peccant, facili moderamine claui Corrigit, incepta perrequiturque vias. Saepe sibi aduersas videas occurrere naues 'Illa volat pelago nec minus illa volat. Si celerem spectes sulcata permotiora cursum. Haec vento, dicas fertur, a suo. Vtraque vela tument, ventoque feruntur eodem tHoe modicus claui flexus utrimque facit, Tu quoque,dum versa est,& vultus sumpsis acerbos, Desine fortunae de lenitate' ieri Illa nihil, quod durat, habet mutatur ut aura: Nunc seu is prodest; minc mimica nocet. NDI Prustra, quom am numquam sibi constat,in orbe Pingitur,vi dubio labrica tare pede. Quidlibet eueniat, nil non prudenti ancet: Qua durum superes, illa docebit, iter. At tibi dum pontus eantum spectatur Se aeuiei. Nullaquet produnt ii tribra, nulla Pharog, Astra regant cursum catellia suseice signa, Atque oculis Helicen Pleiadasque nota. Nec tu nescieris, quid promis peccedit Orion Quo fremitu nigras concitet Haedus aquis Nec tu nescieris, quid Surtis caeca minetur, Nec quam Nisaei monstra timenda eanes: Prospice quis copulis alios impegerit endri Alterius damno disce cauere tuum. Dum Grairriaeum, re adhuc fumantia cernunt Pergama, laurigera o in unda rates.
60쪽
Exiiij tanti male cognitus ante Caeliarcus, Qui latet Euboico gurgite, caula fuit. Caeca prilis multas fregere Ceraunia puppes, Quam rudis Illyricas nauta timeret Uuas. Eheu, quam multi sero doluere Charybdin, Et rabiem ser nosse Malea tuam lTu quoque ne fias documentum triste caueto, Si temere ignotum Per mare vela facis. Ah caucas hic cauta satis hducia nulla est: Viscoirus eas, omnia tuta time. Tranquillas etiam formidat naufragus undas. Vtilis hic timor est. Qui timet, ille cauet.
Viam tenendam esse in mari: In vita humana non qua itur sed qua ιντdum est, contendendum esse.
DVm licet, mediis senu tua pinus in undis,
Proseice quae velis terra petcndla tm S. Scit benesciuo currat, qui palmaei rit amose, Scit bene qua teneat parte viator iter. Tela nec incertas mutit iaculator in auras: Luminibus praedam, quam petit, ante notat
Tu quoque, cui votum cst per aperta pericula id qTendere, qui rapiant te tua vela, vide Alter eos nosse labor, ne dcuius erres. Non alius damnum tristius eam ha t. Quaere ubi sint Syrtes, quo latret in aequore Sc ain, Qua Vomat epotas parie Charybdis aqua .