Apologi graeci antiquissimi historia critica

11쪽

quibus quae fuerit apologi Graeci natura quaeque inter-

Cesserit ei neceSSita eum proverbio et gnomi ea quae dieitur poesi eruatur, nimis aetate in iis rebus uer-Satu praeter Ceteros est Burghius hist liti Graee. 363 qq. - . Propterea quod in re tam late palsenti tuetustatis tenebris obducta proseet nimis late uagari poteSt mens nisi fines quosdam habet antea Constitu-

cione usae in sabulae antiqui S Simae at lue apud poSleriores Graecos apud Romano apud nOStrate uel quem uis populatin id summopere erit agendum ut quam integerrimum in quaestionem asseramus iudieium nulla tinetum atque Oeeupatum alienarum rerum Cognitione De- indu quod cunetam istam fabularum salse dictorum hi Storiolarumque eothiuiem, quae qualibet AeSOpearum sabularum osseetion continetur quando eumque e reeSse uidebatur in Suum Conuertere Sum non dubitabant, Opprobri dem paene omnibus a Solum sabulas existimans utenda es Se pro testimoniiS, quarum de antiquitate dubitatio esse potest nulla. Etiam grauius est Catum est ab Omnibu eo, quod teStimoniorum quae Graeci pSi Graeculorumque ultimi de Aesopo sabularumque origine et condi Cione ediderunt maxime contraria inter Se ne pugnantia alteram partem nimis cupide arripuerunt alteram iust Citius abi eo erunt. In hac re quantae e singuli dederint credulitati aut Socordiae ipsa manifestum fore per diSSertatione mea. ControuerSiarum autem illa turba, quae apud ipsos Graecos de Aesopo et fabularum Origine obtinebat, nonne omnem incertiSSimum sui SSe pSOrum Graeeorum de iis rebus scientiam ostendit et ut summa prius diligentia in unius cuiusque idem ita quiramia quam quie- quam ei in his credamus rebus et flagitat uae tum

in) Eius quae rapui Teubnerum ec recogn. Halnii prodiit n. 1884 roforani in fabulis laudandi numeroS.

12쪽

il sint. omnium mi recte perpendatur aestimeturque testimoniorum uides nulla Ῥgo alia clieri ratione posse contendo quam Si sabularum reliquias quae in Grae- eorum litterarum monumentis Obulae fiunt, maxima qualteri potus diligontia inu0Stigemu et Contemplentur atque ad Cognitionem, quam inde de antiquissimarum tabularum origine et Condicione lucrati erimu integram, tanquam ad tormam reuocemus illorum auetoritatem illidem laque totius quaestioni eam inStiluere uisum nobis S rationem priore parte ut quid ad sabulas reserendum Sit monumenta ne littera Graecorum perlustrantes uideamus quidque inde ad arum indagandas originem et Ondicionem redundet lueis experiamur cinquo Sedulo erit cauendum, ne idem Committamus uitium, quod apud cetera frequens a Ximeque in elleri om-menlatione Omnibus magnopere probata grassatur Illi enim eum Saepenumero Aesopi Aesopeae fabulae, AeSopeae aetati mentionem priu quaestioni intulissent quam quid quodque horum ualeat ipsi uidissent nominum, fieri non potuit quin ut erant obsoletis ueterum erroribus ab initio apti ad inesertiore debilioresque pergerent On- elusiones. Mihi uero ne permisceam ab initio certa incertis uel ade, salsis, me nominabitur quidem priore parte Aesopus Ate qui quid et quando de sabulis meruerit nune ullom in oertissimum est. Muniti deinde certa quam πιι sabularum ipsarum contemplatione Compara uerimus Cognitione OSterior parte luidquid de AesopoeXStat teStimoniorum recensebimus et ad meritam idem rudi gomus Epimetro denique quae restant Graecorum testimonia ad ipsa fabulas antiquisSima Speetantia re CognoSeemu quidque maleant ambabus iiss0rtationis partibus Concinentibus caute moderateque inquiremuS.

13쪽

Litterarum prima illa monumenta mirabilia quae tanquam imaginem totius temporiS. et quo erant Plae quod ipsa describunt undique confirmatam Graeeum edidit inguntum Homerica carmina illorum temporum homine quae in animalibus uidebant esse memorabilia ea cum humana uiuendi agendique consuetudine omparare Solito eSSe egregie teStantur qua in re e progreSSUS St poeta, ut animalia pari atque homines iudiei ae mente praedita nonnunquam fingeret'. Sed e0lloquentes inter Se bestias inducere pie poetae. QuiUS nimirum maxime interesset ea tantum in arminibu referre quae saeta esse credibile est non leuit, ne qui laudantur uersus Grauerto p. 5 Il. VIII 8 sqq. d. I 44 sqq. ut prope ad fabularum rationem neeedenteSuerbo hi nobis digni uidentur. Obloquendum porro Berg-kio est, qui hist liti Graee. 369 no. Il. I 225 Agamem

antiquam hane esse amam pra0sumit ille nullis additis testimoniis nec hoc loco nec ubi uberius agit de ea re.

alia plurima. scholiastarum ad h. l. puto eum commotum doctrina.

14쪽

iii adnotatione ad Archilochi D. 31 poet lyr. II p. 424 sq.). Homericus ille loeus nonne melius et Simpli- eius illustratur atque explicatur ipso l. XIII 102, ut

inter prolatione uel a fabula neget qua repetit Opus omnino non it. Nuperrime autem El. Meyerus' nocessi- talem quandam esse Statuit inter i. XXI 22 sqq. t sabularum genus, in quo delphinus pi Seium re haberetur. Sed falso. Muli enim potiorum in mythologia d0lphinum Sse partium, in Graeeorum sabulis, e et omnem earum pervolita Copiam, paene nulli uirum sugiSSe miror Oetum. Etiam audacius idem uia. l. XXI 262sqq. fabularum, in quibus homines cum leonibus, hipi eum Ouibus paeiseerentur, Cognitionem redolere Contendit. Verum quamuis saepe de so0deribus inter animalia pse se nimiea saetis in fabulis sit sermo, ab Homero talia foedera siseri posse uidesne omnino negari Immonp0logum quemquam a poeta hic respici expressi uetamur uerbi suspieari ). At proseolo quia non tam ingulos bestiarum mores singulasque actiones isse attulit quam iustis de iis narratiuneulis, quae plus quam ad Ompn-randum opus sit nonnunquam Contineant ), Carmen Ornauit hac tanta ubertat et licentia in animalium rebus describendis futurum dixeris non fuisse ut illi utili Ceret nisi ipsarum fabularum audiente gnaro et eupido se tuisset ab his autem ipsi sane sietis rebuS, ne ceteri qua narrauit detraheret idem, abhorruiSSe Oetam epi eum. Simili de ausa, ut puto, Theon progymn. eap. III rhet Graeo I p. 72 C. Homerum tabulam cognoui Sse a stirmat επισταε ενος φαινεται potiuS, quam

in libri qui inseribitur Indogermanissilie Mythen II p. 20. y l. l. p. 348. R Meyer erroros roviter notauit iam . Crustus ἡLit. Centralblati a. 1888 p. 563. ' Exempla cum multa sint, pauca sufficiat apponere haec . 136-142. 54-558 XI 474-481, 547-555 557-561, V271 276, XVI 156 163, 259-261, 406-408.

15쪽

quod atraehomyomachiae aut Margilae auctor ferebatur suisse ). Fabularum denique non magi ad Speeiem quam earum ad uim a uirtutem quam eam suisse hie praemonendum est, ut quis ad quiduis laetendum uel omittendum handis quibusdam uerbi asterrime impelleretur, proxime aecedere mihi uidetur narratio quam ut uestimentum honestum ab Eumae aecipiat Ulixem saei ex cogitantem poeta d. XIV 459 sqq. Quae eum tela ut sabula sit dignior tamen multo armine pieO. u. 508 nuneupatur Doc, quo nomine Solo quantum SelmUS, antiquissimis saeuulis a Graeeis Oeata est fabula Iam igitur adultam uidit sabullam in Homeri carminibus Ul-rieius hist art. Oet Graee. II p. 456. Sed ego quidem, utut Sunt quae ipse Su Spieionem mouere posse asstr maui ea aetate eaque in regione in qua Homeri earmina exstiterunt sabulas iam innotuisse dubius tamen discedam ab eo poeta qui eum Omnem illorum empo

rito praedioetur sabulae ne leviter quidem XpreSSum uestigium reliquit. Et quod ne apud posteriore quidem poeias aut lyrieo aut tragieo sabularum magnu Cernitur in Carminibus usus id neget an magnam partem Homeri tribuendum sit avet Oritati quippe quem tanquam iudicii artisque Suae prineipem ae magistrum Seeuti Sint

Contra Hesiodus, qui in p. et di non re sortiter gestas aut uirorum sortium errores Celebrat ne Solos eos, qui plura Saecula ante ipsius aetatem fuisse existimandi sunt. loquentes inducit sed quae ipsum mul-Τ Philostrati quoque imaginum conferas LM II p. 298 ed. ays.)

Zenobii hic afferro uerba qui ubi V 68 Archilochi commomorauis prouerbialem sententiam e fabula ut uidetur petitam πολλ οὐδ' cuω

et Selineidewini ad haec adnotantis ad cyclicum carmen fortaSSe

16쪽

torum antior ulti Su uitaeque experientia oeuit Suo

profert ore, persectam reddit sabulam uv. b. 202-2I2. II in Hesiodi teniporibus, cuius p. et di. Ompluriumuirorum doctorum iudiei et ueterum et recentium ante Homeri ea carmina orta esse habentur, sabula saltem in eorum inter quos uixit aestimatione suisse luculenter apparet. An Hesiode operis Simplicitati magi reSponderet, his uerbis si inauditum usque ad illud tempus nequalibuS mi ει ψεω instrumentum uoluisset carmini in- serre, quod qui audivissut, nisi sabularum fuisset imbu- tu Cognitione, derisisset atque adeo in re tam graui respuisset Iam ouitlingius qua causam. 202 νυν ὁ αινον

tet equidem non uideo. Iure autem uia. 10 Sq. anaeSSe additamenta iam sensit Aristarchus, cui adstipulati Sunt restentium plerique. Quod si quis opimythium OS suiSSe ratus Sedem eis post . 12 Signare uult quod Sehoemann teste Graeuius conabatur, ne id quidem ferri poteSt. quod simulatque fabulae ab iis adhibentur, qui uel defendore se se aggredi aliquem uelint epimythium non modo Superuaeaneum Sed molestum eSSe et languidum Sponte patet. Atque antiquissimum quod quidem nouimus subularum lio exemplum non ad eunetOS homines ut uulgare aliquod pra0eeptum poetare Sed ad fratrem perlidum iniustosque iudice aerius perstringendo a liOeta SSe Surpatum memorabile est. Propteruo ei denique formam OL E psilos Ionio insignem sabulam hane ab Ionibus Aseram prosectam esse haud inepte mihi uideor Suspicari. Tempori nobis deeursum Sequentibus adeundus StArchiloelius. Cuius inter pagmenta Hus e likius ' et Gra- uertus duarum tabularum reliquias inueniri statuerunt

in Dissori de fabulis Archilochi, quae impressa inuenitur in Matthiae misceli philol. I. p. 23 sqq. et De Furia fab ΑeS0p. edit.

17쪽

quarum ad alteram pertinere r. 86 88 ligk. ad alteram r. 89 dixerunt Parum eos Sagnee suis Se apparebit. Iam sabulam de aquila et ullie ad quam priora fragmenta respiciunt quibus r. 126 cum Bergkio adsciuerim quin re hilo Chii a gente, inter quam erat acceperit nemo dubitabit qui uerberum Ooς τι ανγ9ώπων d Sen Sum ae pondia moderate ieri)enderit. Quam quod Aristophanes Aesopi esse aii. 65 dieit ne se is an ni Oris Sit momenti quam adhuc credebatur. Sed hac de re infra erit die0ndum. Neque alteram fabulam quae qua' Cum earum, qua nouimuS Sit Cone ilianda dis sterni ne

ptare Supersedendum est, ut a poeta Xeogitatam aut aliunde allatam ac non potius ipSum quoque rati0ι υν-γsesa υν popularibus iam diu notum putemus ullo huius frustuli movemur uerbo φ).

Nondum probabilito restitutum quidem eliseo AS id Iagmentum Etenim eum plenum enuntiatum emendatores uel sensum per se planum in hoc uersiculo ffici oport0re nescio qua moti causa autumaSsent, cedere temere iuSSerunt illud res μὴ quo ut Soamplissima coniciendi iis comparata est lesentia. Sed quidni simplicior mod0amur ration fragmento illi scribendo πυρυς nis Limum c λυξ ut referatur illud Lit, ad uostem quae praeceSSiSSe existimanda Si an At χνοι , quam etian Seruatam habe in pedestri fabulae huius narration stat, Aesop. 6. d. alui.). Ceterum d.

V l linus Mus Rhon. XXXIXQb6 assenti sente Hillero Burs ann.1886 uol. 46 D. 86 initium carminis non esse habendum probabilibus ostendit ausis Archilocho porro uindicanda et cum fr. eius 88 socianda Aristidis esse uerbam p. bl Ddf. a scholiast Euri

εχ ι nuperrime Blassius Flecheis anti CXXIX 496 probauit. Audio. Sed in eodem epodo ea fuisse atque r. 88 uel propter numerorum

diuersitatem caue puteS.

chilochi fabula commentatiunculam cognitu sane utilem et iucundam edidit, non recta puto profectum esse ab opinione Halmii certo esse fabulam 44 quam hoc narrauerit ep0d poeta. Cuius gratia sententiae uersum Mille sic mutauit λ;ρίων δεχυς κοιθ είς.

18쪽

kius ips0 ad 1'. 89 uerbis niXus Aristidis I 398 Phot.bibl. 43im probabiliter coniecit, complures tabulas, in

suibus sim in partes agebat Arehiloelius uideatur tradi

olim ad narratiun eulam quae St ab AeSOp. 80 d. Hulm. res erre Conabatur. Numuero ea fabula omnino sest Mutala deinde sententia ad tabulam eon sugil Hahia. 183 Seruptibili autem, quem elepha et eam elii utpote Are hilochi temporibus nondum iam noli ut parte aliquas in sabulis subirent illi reabant d0l0r sibi studet prolata nudae e sententia apologum hunc in Libyearum fabularum numerum SSe reserendum. En cluam Opportuno illi ueeurrit tempore nominis huiu memoria, quod cluantum ualeat ipse ignorauit . At ne haec quidem eius constitit opinio, sed delabitur tandum ill ad sub Babr. b, alta. d. 243, Qui non ita bene eonuenire ea uerba ipse Sentit. Sed alie uius etsi ipsam ignOramus, sabulae frustuli in esse D. 131 Bergkio largiendum Sane est. idem p. 39 sabulae aliquius esse initium eone edat qui Spiam. Quamquam priori uerSUS UOXL MG uerborumque Copi qua lauru ille ne curatius deseribitur sabula rationi tam parum Onueniunt, ut plane nouam ad Suamque ipSiu Causam inuentam et Ormatam his poetam ineoliasse arbitrere uerbis. Mihi uero tantummodo Comparationis SuperStilem partem ea SSeuerba habenda pronior est opinio. Iam muli minor est

d0 p. 10l 102. 13 dubitatio quin sint a fabuli Orta. Pra00ipue r. 3T quisquis legerit, ei exemplo in mentum uenire neeesse est fabulae 36, etiamsi illud εοχηι

Τ De Libyeis qua dicuntur sabulis id infra Sqq.

19쪽

11 coiet propter generi diuersitaten ad ipSam 1Oeem λc0- π ξ trahi nequit Fragmenta denique il8, 141, 1ii. 181, 188 in tabularum potius quam in alio OeSeo genere dueenda esse e XiStimo. Inter ragmenta igitur quasi dueenta, quae e toto Archilochi relicta nobis sunt naufragio eorum Pro nu'mer et tenuitate inueniuntur Salis multa, quae in sabularum dueenda sunt reliquiis. Quod comprobatur Juliani

testimonio VI 22 Tala Burghio ad Archil. r. 86 primum

Pari uitam dogit, deinde Thasi per breuo tempus Ommoratu est, postea illue remigrauit et Ol. 23 anno a. Chr. n. 688 clarus fuit h) ad annum a Chr. n. 700 sabulas apud Pari insulae incola S, qui Oniene erunt gentiS, iam innotuisse multumque ualuisse manifeStum St. Quibus qui largissime usu est, Arehilochia non in Ommunem, quoad perSpie poteSt, omnium obieetationem eruditionemque eas adhibuit, sed Hesiodi sequius morem aduerSarium suum Lycamben earum blanda acerbitaleeSt perSeeulus. Et quam parum ad ueri accedat similitudinem quod ulteriis p. 33 de Aesopo suo praedient seruo minus disitello esse negotium sabula cognOSCendi, colligendi inueniendi atque adeo minus turpe id uel in hoc poeta animaduertere licet nobilissim Oriundo loeo.

Circitor Ol. 29 664 in Jonum insula Samo et in

insula Amorgo, quo illine tum colonia deducta est, sabulas peruulgatas fuisse Simonidis Amorgini Dagmentorum Satis demonstratur ipsa paucitate. Quorum 84 9 sabulam aperte produnt. Eandem cadere in p. 13 suspicionem iam ergkius ad h. l. statuit. A de r. 11 et 29, quae' Hoc inter omnes constare puto coli. t. velleri hist. iit. Graec. I p. 23 sqq.

20쪽

12K0lleriis p. 383 in sabularum relii luiis nun)erare non dubitauit ego qui leni instertia haereo testimoni tamen

cum hae sunt tum ma Xime r. i, quam gratia Reeeptusque is uerit non modo Simonidi sed toti tum a

mi Orum populo OS Ut quae in animalibus Observabantea in ipsorum humana re et natura illustranda tranS- ferrent. Atque adeo nes ei illi an nunquam Contigi Sset, ut contra Homeri morem quo is quidquid comparandieausa adfert quam plurimis deseribit uerbis, breuissima animalium ipsarum mentione Singula mulierum Species CompleXu euiquam Se probaret, nisi qui tabulis requenter auditi unumquodque eorum quae in o laudantur Carmine quasi certae naturae imaginem habere

ita consueuisset, ut tantum nomine audit rriam in εκ κυνο

quodque certam Signi lieare naturam ne paulum quidem ambigeret. Nouum hi apparere Omparationum genuSatque ab Homeri quem nimirum Summum arti prinei pena etiam ille Seeutus St, comparandi ratione alienum On- CedeS. Nam re ut quam maxime es erret Ornaretque frequenti comparatione Homerum Sum S Se ConStat Simonidem autem more natura Sque Ut quam BCCuratissime uerissimeque exprimeret hominum eum ad animalium descendisset exempla, eam Oliu Seeutum SSerationem, in qua Summa uersatur sabulae Samiis ut uidetur non ignoratae apparet. Eodem proseeto imbutus iudicio Ribbeckius, cum totum hune iambum in meliorem Speraret redigere Se poSse Ondieionem, haud pau-Ca quae XStant fabulas auxili uocare non dubitauit Mus. h. XXI 249 sq. Simonides uero, quem Summoloe natum esse eonStat grauis est testis sabulas nobilium aut principum non modo fuisse non in Contemptu sed in aestimatione RXim R. Nun priuSquam pergatur, pavea praemonenda SSeuidentur Nam quoniam iraeter Homerum, qui Suam