Apologi graeci antiquissimi historia critica

41쪽

natura Credamu nee 0SSe est. Eam aulem ipso illius ii omine perspicuum est Signifieari ueriSSimam Orto uidelicet a uerbo ἐι θ pG: cit i. e. perSunderi. ObSequi. Suidas quidem qui cone inente Et M. Meriuari uult uocem

tem iam habuit Henricum Stephanum et ipS Se refutat, Cum n 'I 'κοι idem ualere prioribus diei nem Oeem Misi DOriginem dueentem n μιι ει σθαι Qua propter in eo qui peruersis popoli consiliis libidinibusque obsequi contendunt Optime quadrare Sinai nomen, Si qua imagine ab animalibu Sumpta opus St, One edendum St. CuiuS nominis adeo inualuit usu tralaticius praeeipue apud eos qui de causis agebant publiei S. Ut UOCe Πιθι κοί, Πιγοκι ιν promiSeue adhiberentur non solam pro ipsis κολα et κολακευκειν ' Sed etiam pro ii qui mala Sequerentur in re publica ratione aut omnino quibus quidlibet ad rem publicam Spectan opprobri Seu iure seu iniuria daretur ). Iam etsi apud nostrate quoque et ortasse litarimos populo simi nomen Satis multi Steritur et prouerbiis et Onuietis quae ad tabula nequΛ- quam redeunt, tamen hane Graeeorum dicendi ora Suetudinem manasse e sabula XiSlimauerim, propterea quod eodum demum illa orta es Se uidetur tempore quo frequenti Ssimum et admodum insanum fabularum sabellarumque Sum extitisse Atheni certo Scimus, et rebuSquae ad morum prauitutem Speetunt inseruiebat palam perstringendi meque tam saepe et libere illux oratori-

in uelut Aristoph. locis supra laudatis omnibus, lat. rep. IX590 B Phryn. 0kk. an. 34, 18 At Pindari loco Pyth. 2, 73 nomen Diaseo, non eum Significare posse, qui ipse adulatur, ipsa rei simplicitate et membrorum in comparatione aequalitate euine iam Supra dictum St. uolub Phryn D. 588 P Moin. Aristoph. Aeli 907 eccl. 10 2 eiusd. r. 34 Dind. Plat Hipp. a 289 B, Demosth de cor. 242 Phryn Bel k. an. 60 10. Etiam ab Hiis locis Pindaricus illo dissimilis St.

42쪽

34bus et poetis omici utendum suisse putem, nisi fabula pr0he nota conuicii leniisset importunitatem. Iam eam ingressi iam qua fabularum ipsarum ingulis aetatibus apud Graeco condicionem perSequimur Aesopi montionem e tenebris Subito emergenti omnibusque narratiuneuiarum generibu Obrepenti non eu-ranteS, pergendum arbitramur eadem, quoad ad Aluxandri Magni peruentum erit aetatem noua ex Oriente inserentum in Graeciam doctrinae ultusque elementa.

Ac brevi primum dicundum est de Sophoclis epigrammat ab Athenaeo XIII 604 D tradito. Nam res, quam ill Hieronymi Rhodii nixus de narrat, uera ut sit. tamen huc eam pertinere nego ideo quod qui a

Sophocle tangi dieitur λογος περ τολυλίου κα Γορεου ) in mythologicis eum habendum SSe narrationibuS, non in apologi persuasum mihi St. Sophocli paene aequalem Aeliaeum poetam tragicum retriensem ad apologorum saltem in fabulis Satyricis descendisse usum fragmentum eius a Diog. Laert. II 17 13 sq. soruatum testimonio est, quod, niSi ab . 420 uel eius aliquam similem speetatore noui SSent intellegi non potuit. Quin adeo eum paueisSimi uerbis apologi hie reuoeetur memoria non ita noti et multa illius uerba parum plana ne perSpi Qua esse AthenaeuS

451 iudie set otiam pluribus locis ab illo apologoSleole signi siento esse licet existimari, quos ab aequalibus sciri ipse non ignorabat uel Sperabat, Sed quarum Ath0naui temporibus iam diu inferiisse uidetur memoria. Consilio autem quonam sabulam de aquila et testudine usurpaverit Aeliaeus, ex ipso fragmento non patet nee tamen dispar illud suis se ab eo OnSilio, quo JOSP Centum et quinquaginta anno Menedemus

43쪽

35 philosophus Diogene auctore eadem usurpauit Achaei

Democriti quae apud Stob stor. X 69 XStant uerba

tiquam esse tabulam 233 H. docent quae cum in tali re a philosopho adhibita sit nouum prioribus aecedere videmus testimonium, quo fabulas hominibus non bonorum morum blanda incitamenta Sed tanquam Xempla SSe prOPOSita quibu a morum peruersitate deter 'rerentur, egregie Stendatur. At nouum in Democrito illud cognoscitur, quod non Singulo sabula ista ut uidetur, perSequitur qua praua eorum agendi ratio ceteris de ridenda committatur, sed omnes homines fabulae de cane cibum serente iniecta mentione monet, Ut auaritiae, quae beluarum Sit, uitium quam maxime et Ormident. Etsi porro, qui ab Aristotele phys auscult. II p. 496 A laudatur is παλαιος λογυς 4 έναι oων τὴν τυχον, quo teStudo X aquilae per aera uolanti anguibu elapsa et hominis in caput sorte inlidiSSe narratur, eum Democrito esse uetustiorem . Rhode' causis probabilibus coniecit tamen tacendum hi omnino esse de eo

quippe qui alienus sit a sabula 4l omniumque sabularum genere C rutione.

Ac profecto ipsius Socratis frequenter in Ore suis Sesabulas, quamquam ne ille quidem inter has et ceteras narratiuneula quibus abundabat eius aetas discrimen sinebat esse, certi probatur testimoniis. Sunt enim praetermittendae, quae uulgo eum tabularum genere Confunduntur narratiunculae eius mythologi eae, aetiologicae, Simile quae apologorum indignae Certo Sunt no

44쪽

Deiss illa uerba neutro Sali assii matur Oeo, lamen Soeratum in or habuiSSe sabula Comprobare uidentur. Sud suid in tantillis Oramur indiciis, eum etiam earmin Condidisse Soeratem fabula pavet antequam decessit oti Plato certissimus sit auctor haud GlΗΘ uamquam quod Diog. Laert. I 42 sabulae a Socratem uiro ligatae initium Se habere putat genuinum paene

Iam Consideranti, quae uerit fabularum usque adilhid tempus apud Graeeo condiei et qui fieri potuerit, ut Socrates, tum fabula aliquas et hymnum Apollinis

y Xonophontis hunc locum ob complures auSa memorabilem puto. Omissa primum AeSopi mentio cuius loco, quamuis asepe Socratos ses0pi nomon et auetoritassem laudauserit fiam locis parum idoneis Xenophon copiose illii in saeit Xordientem 16 160

Quaslusero se ipse iis excusare uoluerit, quod res tam mirabit sesnarrarot Ac profocto, talia si quis illis temporibus, quibus fabulae primum i rasteis innotuerunt, fabulam narraturuS SSet praefatuS, nemo mirarsetur Xenophonii cur hoc additam sento insolito sit m0leSto Opu 0SSe ui Sum Sit causam inueni nullam nisi quod illo se aetate, qua mem0rabilia Socratis conscripsit post a. 385 fabularum cognitionem aut usum auctoritatemque inter Graecos admodum defecisse animaduertebat Simili commotus ratione Babrius fabularuni suarum librum in lucem cum oditurus Asset, ut fidem iis primum fac0rset, de aurea aetate, qua animalia humana uoce praedita fuisse tradobantur, profanda sibi non nuda in prooemio putabat. Item Mononius Agrippa plebi fabulam, quae ad illud tempus is tria SSe omnino inaudita erat, probaro orbis studuisse his a Liuiori 2 traditur tempor quo in homine non ut nunc omnia iri uim in cim si ni ii ii fila si nam Di, mi mi um mcuique consilium suu sorino fuerit indignatas reliquas parie otc. Quibuscum donique conferas lat. polit. TZ sq. Do

45쪽

3Tmetro StrinXisset Eueno se aemulari noluisse die eret in etiam Parium illum sophistam praesertim eum OrenSi Seloquentiae fuerit magister atque de Orationis quaedam instrumenta et artificia uersibus eum tradidiSSe Constet 'i, tabula ligasSe uersibus nonnullas haud contem nenda Hariungi esse coniectura mihi uidet tu prolata ius in eleg Graee. d. I p. 131. Praeter Socratem qui proxime ab eo stat Antisthenem Cynieum ut peruersum aliquod ad rem publieam administrandam Spectans consilium dissuaderet, dissuasionem sabulae cuiusdam mentione ornasse eetis est Aristoteles, qui ubi exponit in eluitate quae Optimatium arbitrio regatur nullis eos legibuS Oere eri posse polit III 13 p. 284 A addit α γα γελοιος rei' i et vos o-

mium tribuamus ponderis de Anthisthene iudicio monendum est qui or. VII p. 21, dieit D 1ιῆν ἰλλα κα i

suerint illi ira . 'οι iure potest ambigi et illi Platonis D 90ι.id quod sequentibus demonstrabitur. Speciem praebent tabulis dissimilem. Fabularum condieione hue usque reeognita quae apud plurimos etiam nunc obtinet sententia puerorum antiquitus in disciplinam eas collatas esse ne paene qui Q quam utiliu uisum esse Grae eis ad more insantibus blande et iucunde edocendos quam sabulas hane nune

in Xamen Oeare quoniam ad Platonem peruentum eSt. meum S Se existimo. Nam Oe' grauissimo utitur

' Plat Phaed. p. 60 D. coli. Plat Phaedr. p. 26ia et pol. 20 B. ' D Aristophanis au 47 dicetur p. 70.

46쪽

38test in ista probanda re resSelius. Cuius uerba e re erit ipsa asserre, ut quam inconsiderate sint dicta acilius appareat. Apud quem legitur p. 2T: in te telitiges, nacti Aristophane au. Tinunerlassitelius elementdi ausopisoli sabul in de jugend0rgiehun bui en Atheneri War, dapiiber hando it Plato rep. I p. ii A. Nach den animunmarchen solgien eriliolitet ei Zahiungen,

a Platon significari ille opinatus est) und iidete soeinen paSSenden libergan Zu den rein belehrendenVOrtragen. Quanta re quam breuibus absoluta est res- solio uerbis Utinam paululum ireumspexiSSet Nam quo ualeat quantumque pateat Platoni hie O sti 90ς est quaerendum. Et perlegenti quidem totum locum usque ad p. 3i dubium non erit, quin ab infantium dis ei-plina excludenda Plato cenSeat s ιυθου Sive narrationeSd dis et heroibus ab Hosiodo Homero alii poeti tradita eaS, quibu impia ac parum honesta facinora illi

edidisse narrantur, leta maXim e parte, ne puerulo liceat dicere coς, ut latonis utar uerbi 3T B, αδικων

nibuS, qua StudioSe X eludendas e puerili disciplina esse Plato praecepit, apologos hic opponi qui eorum apud Graecos diligentur explorauit condicionem debet Suspi- Curi. Nee magis de iis cogitandum est legenti apud

Tacendum plane de Theaet. p. 176 B. Verumtamen etiam apud Platonem obuia sit tabulaea nimirum in re, cui tum soli inseruiisse illam cognitum est Alcibiadem quidem Lacedaemoniorum auaritiam

perstringentem his adit illo Aloib. I p. 23 A uerbis

47쪽

θε λα, ζιοντος δε οε δαμῆ αν τις δοι Alludit profecto ad sab. 246, eamque in antiquissimis habendam probatur inter Omne autem quarum adhue uestigia deprendimu apud Seriptore Graecos, primum in hae sit leonis

mentio.

Aristoteles denique quod de fabulis non in arte poetica sed in rhetoricae II, 20 disseruit, summi esse ad earum indolem et Ondicionem recte neSlimanda momenti Grauertu p. 1 iure disputat. Itaque ne AriStotelis quidem aetate sabulas ad ludicrorum uilitatem puerulorumque utile oblectamentum delapsa eSSe praeelare

ab ipso indicatur. Etiam aliud in hoc Aristotelis loco

memoratu magis Si dignum quam quiSquam adhue sensit. Etenim quid sit πα9αβολο ut dem OnStret praemissa obiter Socratis mentione utpote in ea re Clari, eXempla tamen Sua ipsius mente excogitata ille profert Sed fabula una cum ausis et euentibus eorumque nominibus, qui illis usi sunt, prosert. An AriStoteli. Cum quid esset tabula esset exemplis ostendere, sabulae de- suiSSent a causarum et personarum mentione liberae, si nudas ab illis rebus narrare tum moris suisset aut hoc earum melius Onuenire naturae et condi et Oni Sensisset Ceterum quia eum plerisque qua antiqua eSSecognouimus tabulas, tam aret cohaeret eiu nomen, qui primu ea usu est ut Seriptori, qui post illum eandem adhibet, paene nefas uideatur illius reticere et nomen et casum haud ita crebro usu detritum esse fabularum genus XCepto illo tempore, quo PerSarum bello consecto Athenienses earum insanum tenebat tu

48쪽

40 Aristoph. vesp. 258 aptissima erant et unaquaeque sere eius nomine Cireumferri solebat, qui primus eam nobilitauit. Ex Aristotelis mul. II. 3 quae uulgo in sabularum numerum resertii hi Storiola Halm. d. 19),

eam procul hine elogandam Sse OneedeS. Atque quamquam uerendum erat, ne Simula magnum iliud paucos inter et Persas Certamen XOrtum SSet,

more CultuSque, qui X Orionte utpote sabularum pleno Semper habito in Graeciam inuaderent, aliquantum etiam commutarent Graecarum fabularum condistionem tamen eam haud aliam suisse post bella Persica quam ante illa uidimus atque adpo proficiente magis magisque dicendi arte et perducta a Demosthene eiuSque aequalibu ad summam perlinutionsem sabulas ab iis oratoribus quorum ratione ad nos peruenerunt plane ContemptaSesse oonStat δ). Illi id autem etiam atque etiam inluendum est, ut sabularum antiquissimarum praeeipuuS O-eu apud os fuerit, qui rei alicuius peruersitatem quam grauiSSi me efferre studurunt aut iniurias blandis uerbis defendere '), ita uestigio nos ad duei a nequam nullo, Ut iisdem semporibus illas tanquam prima eruditioni elementa morumque praecepta communia pueritiae radisolitas esse di QRmUS.

Extremo loco atrachomyomachia in hae quaestiOni parte eoat commonere, in qua Sane animalia hominum ritu locuntur et belligerant sabula tamen aliud

' Dem0sthenem cuiusuis generis narratiunculas excludendas QSSe ab oratore perfocto censuisso apparse e Plut uit. X rat.

Hanc solam fuisse fabularum antiquissimarum uim ac uirtutem unum praeclare perspexisse ac professum esse uideo tricium OeS hist. II 45 sq. Quamquam, cetera quae de fabula disputauit si recognoueris etiam illum nimi procliuem esse non poteris non arguere ad opinionom fabulam antiquitu poetarum praeSertim nomicorum fuiSs propriam.

49쪽

4l nihil simile apparet. Neque enim alii, consilio nisi ut parodia eluderetur diuinus poeta orta illa est. Oe autem maximum inter illam et labulas esse discrimen animaduerterim quod in his diuersae opponuntur animalium naturae et mores humanis in illa hominum ritus et mores illepido ut nonnullis uidetur. Od et in-lio et bestiolae quaedam imitantur. Ac ne ulli de fabulii rum antiquissimarum Condicione et origine quaerentis parti de suis Se uidear. a Sorum

Graeeorum quae eunque enumerantur in eatalogi muSei

Bero linensis Monaehensis Petropolitani. Neapolitani. etiamsi permulta res a dis et heroibus gestas aut opera hominum cotidiana aut animalium es igies mixtas humanis deseribunt atque adeo paene uniant quodque m-beunt nonnulli circuli beluati tamen in nullo quiequam cernitur quod ad sabularum rationem uel uideatur propius aceedere. Id quamquam nimii saCere Olim tamen Singulari fabularum apud Graecos condicioni respondere mihi uidetur digitumque in id uisendisse satis

habeo.

Admodum igitur minutam suisse fabuliarum laudem

et saniam Demosthenis et Aristotelis aetate euieiINUS. At horum temporum dixeris in monumentis ae litteris illas quidem non apparere cotidiano tamen hominum usu uigere non desiiSSe. O nimi argute Obloquare neque ego fieri illis temporibus unquam potui SSe Ontendo. Primum enim sere Septem ae eulorum perS Putati Spatium ne tenuiSSima quidem Suspieio nobis est Oborta in consuetudine hominum subulas etiam aliis in Serviis se causis atque in litteris. A: quae enim restant eausae in quibus ad sabula narrandas deS 'ndisse putanda Sit ueterum Graecorum consuetudo An in tradendi moria in praeeeptis qua e re Contra nostratium consuetudinem a Graecorum gnomologicis 'teribus subulas exclusas uidimus esse An in oblectandis infanti-

50쪽

42bus, quibus sabula narrari Olita eSSe credere Platonis uetamur uerbis Neque cogitari potest futurum suisse ut tabulae, quibus tantummodo qui in re publica uer- Sabantur maxime utebantur, a DemoSthene Oratore eiusque aequalibu magnopere neglegerentur, niSi earum de eoisset etiam Ommuni USuS. Nee uero ampliorem fuisse in consuetudine Graecorum tabularum uSum atque in litturis egregie testari mihi uidentur Graecorum pa-roemiae, Sapientiae eiu quidem theSaurus, quae libris non comprehendebatur et per manus instar suppelleCtilis ad uitam expeditae tradebatur. Hae qua ne seminae ignorabant nec imperiti et parentibus tanquam Πατρ0Πα9αδυTον σοφίαν debebant liberi, eum numero paene areant et permulta contineant quae X animalium natur aut On-Suetudine Sint petita, ut quicquam exhibent quod sabulae proseet commoneat. Neque enim in Zenobianae Diogenianaeque prouerbiorum sarragine, quae Sati integra ad hane aetatem propagata est, quiequam inuenitur quod fabulae originum debere constet aut putare neeeSSe Sit Uulpi Sane in prouerbiis gratum Graecis aeceptumque fuisse usum intellegitur ex Zenob. I 67,

Diogen. V l Macar. VIII 17, quae cum eandem uulpis prodant naturam quae in tabulis describitur, ad certas tamen quasdam stabulas resurri ne queunt nee reserri OpuS St. Ad sabulas etsi ignota redire Suspieere tantum Zenob. III 20 45, 4, IV 60 Diogen V, 96. XAesopi sabulis uota prouerbia quae quidem LeutSehiuSeSSe in indie ad ed paroem adnotauit GCm 86

M III 42 a quidum prouerbia a postremi laudari paroemiographorum, in Zenobii Di0genianique e0piis non

Fabulas, quamdiu usu florebant et Suam paene habuit quaeque euasionem nominisque auetoritatem, qui buSeum iuneta per ora circumibat ac hominum menti-