Apologi graeci antiquissimi historia critica

21쪽

habet eXeusationem apud unumquemque Poetarum. UOS adhuc adiimus quorum admodum rarae et breues X parte restant uerSuum Ompage nedum integra Carmina

sabulas data occasione Carminibus insertas inuenimUS, ut fuisse eas atque etiam floruisse uel iritale inter eius populare iure Oniceretur euius in poetae ullum sabula uestigium desideratur reliquiis praesertim iS. quarum et maiorem quam apud priore se stimus QRSUS Opportunitate messem et re numerique sabulas non dieam enarrare sed langere permittebant ne in eorum inter quo Carmina panxit quidem uita et Sermone illas notas aut usitatas suis Se haud vana est Su Spiet O. Quo quamquam poetarum Silenti nullo modo Stringimur ut sabula Seorum popularibus prorsus ignota suis Se Credamus tamen credendum puto SSe eo magiS, suo apud quosdam plure neeedent auSae, quibu quae Su Spleamur firmiora

D Tyrtae breuiter potest diei. Nam quia . in Signi SHOmerus Tyrtaeusque mares animos in Martia bsella V0rsi bus exacuit ' ut ab illius ita ab huius Canendi ratione alienum erat fabularum mentionem, Si qua tum Laeedaemoniorum populus nouerit embalerii et hypotheeiS inserere. Alt 0rius Laeedaemoniorum poetae Alemanis qui Ol.

imagines et Comparationes Xhibent, quae Oetam eum naturae tum animalium amanti SSimum suiSSe testantur '' , tabulae ne umbram quidem Hoe mirum St nee enSuSiniquitatem reprehendas Soliam quod tali rei nobi reliqu0rit nihil. Fabularum enim propter miram Singula-

' Quae hic iii univorsum disputantur magis illustrabuntur in Aleae et Sapphone p. 4 Sq. et praecipue p. 2. Tyrtaeum Lacedaemonis indigenam fuisse ac nobilem dueem, postquam Thierschius et phil. Monae. III p. 58 Sqq. Graecorumis Sorum commenta del0uit, nemo iure negauerit.' cf. r. 23, 2 qq. 25, 26, 28, 60 quin etiam omnium auium se callere modos D. 6 gloriatur.

22쪽

14 renaque Spe Clelia quae earum pud poetas Oecurrebant naetitione a fruStula ea sue ilius ab excerpioribus gloS- Satoribusque ConSeruata SSe quam alia multa et per se consentaneum S et in re hilocho ut Simonide sumus Xperti. Neque quem tantum tenuit Studium Subtilus naturae imagine Carmine Xprimendi, eum Oeplane praetermiSSurum suiSSe narratiuncularum genuS, si alie ul)i apud Lacedaemonio reperisSet, OleS CO-gilari. Argumentis his aequies ei OSSe enSeo, quibuS PO- l)etur Laeedaemoniorum populum ne Ortasse Dorieam CVn Clum gentem. Cum gnomi ea poesi salseque dietis uald deleutarentur, a sabuli tamen Alemanis temporibus abhorruiSSe. Eliam Aeolaim gens, quae Lesbum insulam incolebat, eum Pari Sami earumque in Colonii iam ante Saeeu- im tabularum magna suiSSet auctoritas ea Si non igno-rRSSe t Certe Videtur respuisse Etenim eum Alcaei et Sapphoni quae SuperSunt fragmenta non paueiora Sint

quam Arehilochi, Simonidi aliusque amplitudinem nu- traii Si reSpiet si agmentorum, meliore in Condistione quam illorum inter Alcaei reliquias duas tantum imagine e animalium uita petita et a poetis omnibus admodum tritas r. 2 0 9 inuonius et r. 99, 10, 1l prou0rbia indidem sumpta, quorum ad sabula quie- quam redire alae temere credas. Et ne in Sapphonis quidem uersibus sat muliis relictis fabula est aut uola aut uestigium. Atque adeo, quod de animalibu agat, non uerbum inuenitur; plantarum Ontra Comparandi QRuS deSeription magnopere Obleetatam illam esse amoeni SSimae D. 93 94, 10 declarant imagines. At enim, etiamsi horum in utriusque Carminibus fabulae nullius obuium sit uestigium, Lesbiorum tamen ipsam gentem ea nouiSSe quominus putemus quid Obstat 3 Largire ni alia aue eduret cogitatio Considerant enim maginibus ab animalibus petitis Alcaeum usum eSSe ruriS-

23쪽

siniis iisque tritissimis Sapphonem Omnino abstinuisse et illis temporibus poetas non tam quae ab pSi QOgitabantur quam quae totius laterumque populi implebant agitabantque mente ea mi inibus reddere solito eSSe tLesbum non plus distare ab Asiae litore quam Samum. ubi lana sabula florebant se inter Lesbum Samum Parum antiquitus suisse Commercium frequens in albula ab Aeoliea gente aut ignoratae aut Si tuae ad eam peruenerint prorsus repudiatae atque Ontemptae uidentur mihi esse. In lusi chori Himerensi carminibus quae aetat semtulerunt nullum fabulae inuenitur uestigium. Verum Aristoteles rhet. II 20. euius uerba ad Philistum etiam uetuStiorem auetorem referenda SS Bergilius poet lyr. IIIp. 233 haud inepte censet, a Stesichoro sabulam de cervo et equo Himerensibus narratam esse tradit cohortem praetoriam Phalaridi daturis. Et quidem sestimonio quamuis uetustiore ortasse firmato Philisti uoloritat0 dissidondum esse sibi persuaserunt elekerii opuSQ. p. 12 et eberia poet eleg Graee. p. 3ll. sed erg-

hil fid0 detrahendum esse asseuerauerunt. Ae elekerus qua erat Ogitandi Subtilitate a teSiehor O. ut Omnino hominum qui cuiusui premerentur tyrannidi importunitate describeret Condicionem hane fabulam inuentam SSe concedit inuentae ab alio nes ei quo adsietam esse narrationem demi morensium eo natu Stesi- Chorique dissuasione. Hui sententiae quid aetas haud ambigas quaestione ad hune perdueta loeum. Neque enim unquam saetum esse adhue uidimus ut commu-' Tanta locorum, quae commercio inter se coniuncta fuisse certo constat uicinitate meo iure puto uti licero testimonio. Siquidem doeti uiri uel remotissimarum regionum situ nullo obloquente abusi sunt ad fabularum originem demon Strandam, quamquam idone illas intor se commercio iunctas fuisse ipsi satis probare nequibant.

24쪽

quamquam Phalaridis mentio, qui Agrigenti, non Himerae fuit tyrannus, uel adeo Gelonis, qui Conon narr. 42 perhibetur Offensioni quibusdam sit δὶ sabulam a re illa gesta. iii aut Originem debet aut famam Seiungendam eSSe negandum Si t aequies oendum in Aristoteli au-Ctoritate. - pologum qui ab Uliano h. a. XVII ieidem tribuitur 10siel, oro utrum narrauerit neene St quod dubites' in Bergilio autem qui poet lyr. III p. 22 T. et Irtungo, qui tyr Graee. I p. 17 sqq. y illi eum uindicant ipse Suffrager propteron, quod illum rebla Pu'blieis in Sicilia non impigi' in101 suisse e ii quae antecedunt et X uniuersa poselarum illis temporibu Ru' eloritate apparet ut hanc quoque fabulam eum Irra SSeae fortasse ipsum inii senisso ueri simile Sit - POph-

a Olog aliquo profectum est ut diei ui poterat, nisi qui audirent sabularum rationi ita suissent assueti. Utreeonditum huius dicti sensum quem hodie ipsi uix

Iam utrum Carmine an solutis uerbis sabulas illas retulerit Stesichorus oeptam uia est obortum inter Har- lungum qui uersibus as dictas contendit, et elekerum ae mergilium Sedus sentientes Hie eg alter-

- Aristot0lem pro AgrigentinominamimerenSium nomen, quo rum e ciuitate Stesiehorus erat ortus. serperam posuiSS Bergkius conicit.

': Dubitationem primus Wolcherus l. l. p. 213 0uit.' eius interpr0tandi ego argutia hic non curo.

25쪽

l Tutrum pro Certo latui posse nego. Inclinatior tamen mens mea ad Harturigi est Sententiam, non quo illius mouear ausi maiorem partem suttilibus, sed quia temporum illorum tenebri nulla sabula niSi quae numerorum OnStri et erat ineli S. posteritati relicta est nee quae Cetera Soluta ratione Stesichorus unquam dixit praeclara atque utilia, eorum quicquam aetatem

gimur, ut pedestri Sermone sabulam de ceruo et quo narratum putemus esse, quod in appellanda sabula illauo λογος iam mullo ante AriStotelis tempora paene sola inualuit. Et ne in hac quidem re de cornenda Aeliani mihi uidetur contemnenda uel Oritas, qui perorat de aquila et messore sabula hae addit λέγει o Aotir ic,

Cum igitur Stesichorus tabulas usurpasset, etiam eiuSciuibus sabulas tum non iam ignotas aut insueta fuisse sequitur. At qui modo orieam gentem alienam a sabulis fuisse statueramus, ipso nostra nune di Spulatione, quod ille Dorica de gente erat Ortus reselli qui Spiam dixerit Minime uero . Nam quod Himeram alterum partem ore alteram tenebant Iones, O sabularum usum intulisse in urbem ueri Simile est, ad quorum indolem

ac Sermonem Stesieliorum etiam uniuersam Suam canendi rationem Onsormauit in).

Duabus imaginibus praedita sunt Solonis fragmenta ab animalium natura et OnSuetudine petitiS, quae nimirum ad sabulas prope neeedere prim obtutu uideantur. Quarum altera r. 3T, ut recte intellegatur opus S Sesabularum cognitione equidem nego. Immo quae illis

26쪽

18lemporibris et iii illa regione OrtaSSe uili raro Obserituri poterat naturae imago eam iuibus la Oe in animum reuoenuit uer Sta poeta. Sed r. 1, etiamsi nulla certa tangitur sabula hane distendi rationem qua calliditatem reprehendit ei uium quorum Suum quisque plinae Seiret

Sequi Commodum, communelia non euraret Salutem.

supp0 dilatam illi 0sse a sabula non OSSumu non arbitrari. Attamen quoniam altior aut subtiliore subularum cognitione pia Prose et non est ut qui vulpis in iis cognos ea parte uerborumque illorum perspiciat Sensum, tantissum rem ne nimi urgeamus neue uel probe notum aeceptumque suisse iam tum Alli uni sensi bus tabularum genu temere Onehidamu enuendum est. Solon quidem quin in itineribus, in litibus phirima civitatium in Stiluta earumque regendarum arteSCognouit, etiam sabullirum Cognitionem hominibus qui in negotiis puli et uorsabantur tum pergratam Sit adeptus non est quod dubito muS. Enimuero eum muXimus illi labor sexstitissset tutum animos ad oeta in republiea consilia quavis ratione dirigendi conlinuisque laetaretur domustieis simulantibu eum suo musto plura Silae uera siue sieta tradita nobis Sint, quae Solonis aetate Athenis et gesta et tela die tantur quam eodem tempore Himera gesta a Coepimus, ubi uetus saluilarum memoria Seruata Si ad fabula tamen in persuadendo adhibenda quod illo paene non deseendit Athenienses tum ea aspernati esse ne in ullo habui SSe numero Xi Stimandi Sunt.

Hippon notis in is qui nobis relieti Sunt uersibus. quippe sui Archilochi studiosissime presserit uestigia

quod fabulae requiri uestigia mirum Sane St. Neque enim ea re Sermo eius comparationibus ad animali

phano littor angi Suspio ere sabulam liquum, quod εο--διον sabularum narratoribus haud ingratum suisse ani mal Simo n. m. r. 8 Oeel.

27쪽

is Ibyeum, Cuius Carmina epi ea et elotica apologi ullius mentionem ui uidentur admisisse mythum de asino et Serpente aliquo carmine reddidisse Aelianus . . Ibi auctor est. At ut omittam otiani hoc testimonium SuSPleione non urere maxima, ne sabularum quidem innumero dueendam 8Se hane historiolam contendo in qua tantummodo de dipsadis origine mirabilia quaedam narrantur miXta uidelie et rebus mythologi eis. Ea nimirum, quae tantopere recedant a fabularum Specie aenalura, eum in quaeStionem assere testimoniorum loco doeti uiri non dubitassent atque sabularum Colligendarum studiosi eum iusti Componere fabulis ut turbaretur potius et ObSeuraretur de sabularum antiquis sima rum origine et Ondi ione quaeSti nee esse erat lieri quam ut in lariore poneretur luee. Ν0 Simonidis se amplus si agmentorum numeruSquiequam eontinet fabulae. Vitam eiu et more qui bene explorauerit sabularum eum alienum sui S Se pondereo dignitate non mirabitur. Tantum a Diogeniano' Kα-

spexeris. Simonide illum quidem non indignum fuisse homine saeptiarum suis eque diotorum gnaro ) Sed X- eludendum hinc esse eadem de nuS ConcedeS, Unibyei modo repudianda nobis in hae quaestione erat

In insula Samo unde prior Simonides Amorgum transtulit sabulas, Cum nee ut post Commoraretur Ana- Creon, sabulas iam tum adeo credere sorvi Sse, ut aliquid earum irreperet huius in poesin. At aruisse hunc dient quis iudicio de rebus publici hominiantiliae mori-

i ense ix et quam potest ireuissime exposita inueniuntur

28쪽

20bus graui ne prudenti totamque eiu pO0Sin plenam fuisse uini amorisque. Sed Straboni uerbi XIV p. 438, quibus Polycratem tyrannum ille mulli uersibus tetigisse traditur, si aliquid tribuendum est fidei ), in Anacre ontis reliquiis Saltem unita sabulae, qua erat antiquitus Sami auctoritate, mentionem iure XSpectaueris. Nec lamen uiuS sunm Sermo magi Caret subularum uestigiis quam An aereonti S, euiu ante ipSum illii aduentum Aesopus paene immortalem ibi tabulis comparauisso dieitur laudem. Thoognidis in ologiis Berghius hist liti Graec. I p. 3i sabulas tangi non ignotas siet sortiter assirmauit e quibu unum uellem Signi lieasset. Mihi quidem nulla unquam quam CeurntiSSi me en perSerulanli facta obuia St, ni Si sorte, qua animalium natura ei

praustitit liguras et comparatione uia. 215, 293. 59 sqq. ,347 579, 1257, 261, 266 ad sabulas non ignotus redire sibi persuasit. Kessero subula latere uisa estu. 602 a Sinieni et Hariungo te Comparato φυχρον

praebent Satis anum et idoneum, emendatores illi non contunt poeta sabulam auSi Sunt imputare neque curantes, num ipsa ea sabula i . quam Spectabant quamque ui in tabuli numerem, iam tum suisset satis nota, neque Xperti, equa iam tum fuisset assimitas gnomi eam inter poesin et sabula S. Fabula unique haud dubie ab antiquissima Originem traxit seolium ab Athenaeo XV p. 69, serualum hoc

Nimium prossit hoc Strabonis testimonium Flachius, qui hist lyr Graec. II p. 52b hoc nixus Polycratem consilia publica

cum poeta illo communicasso ab eoque ne crudelius quicquam imprud0ntiusve committorset, deterritum Saepe SSe uula probare.

29쪽

Tandem aliquando per Siluarum densitalem longam uiam et flexuosam emens emergimus in lucem ubi paulum potest subsisti. Nam uni ineunte Saleiit a. Chr. n. quinto ingruisset X Orient in Gra00iam selli QOS ex omnibus Siae tum cognita partibus conflata populorula turba et Graecorum uita et ultu Orienta lium populorum moribus artibuSque per uim mi Seeriine iperet priusquam noui huius temporis in fluxum abripiamur, breuiter Colligenda nobi Sunt animo, quae priorum temporum. Cum tranquillo Graeci populorum uterentur Commeret Suoque paene integro more et uitam sibi compararent ingenio litterarum pereurSi mO- numentis de tabularum Condicione et Origine possint

statui.

Fabularum igitur uigebat fama Hesiodi temporibus apud SeraeOSCir . . . Chr. n. 688 eum Clarus qui Archil. apud

Pari OS.

JOnieae Solius gentis in usu eas suisse lique Ignoratae sunt aut contempla a Dorica et Aeolica Multum inesse ei grauitatis atque adeo auerbitatis et in Seruiisse ea uidimu aut perstringendis hominibus molestis et inuisis aut demonstrandis rebus ad rem publieam pertinentibus latibus. in quibus iliquid reprehenderetur

' Huie nihil omeit rei Hosiodi fabula. quam ab onibus illi acceptam ipsa forma indicat uid supra p. ).

30쪽

ininum nomicorum X antiquissimis illis temporibus numerus plane libera illa quod sunt fabularum uestigiis id equis iure tribuerit casui praeSertim cum aliorum populorum poeta ut ita di eam gnomi QOS, ut mores bonos suaui et subtili Commendent ratione, ad nihil proniores SSe perspicuum sit quam ad tabulas

uel narranda uel tangenda A. Fabularum autem hane si respici acerbitatem, easdem num idonea uisa eSSe arbitremur antiquissimi Graeei ad morum prae Cepta communi tradenda, quibu praesertim imbueretur tenera iuuentus Atque quoniam ea non omne Grae- eorum gentes pariter eupide ampleX Sunt neci raecipue Dorica gens, quamuis uerit gnomi eae Studiosa OeSeOS ut 0nluntiis breuibus Salseque diuti plena, Si Spernatu, apud One autem tum reti sunt sines in quibus earum Cernitur SuS tamque Sane infesti eae inSeruiebant hominum consiliis ipsas primo non ita arrisisse Graeeorum ingeniis et nescio e qua barbarorum terra ab onibus illatas esse certissimum est. tinna URe peregrina regione in Graeeiam irrepserint antiquissimae Graecorum sabulae, Certiit Spero OSSe erui. Animalia quae in iis partes egiSS Seimu haec Sunt ulli QS, COPULIS, quuS, quil R. USeinia ardea, unguilla, anguiS, Caneer te non Comparet. X hi ardeam, anguillam, anguem, an erum, Si quid e animalibus ertius se sabularum origine liei licet maiori esse ad eam rem momenti debere Censeo quam elera in Graecia

eiuSque ieini in regionibus re silentissima. Atque fluminis magni ostium illis indi ari luis non uidet Iam eum in insulis, in quibus maxime antiquitus sabulas floruisso didicimus tale inueniatur nullum, Maeander autem sumsen in ipsa sabula Simo n. m. r. 8 laudetur

Cumque apud eundem r. 11 Sq. de ii anseris Maeandriae Sermo Sit neque alia ex omni sabularum multitu-