장음표시 사용
111쪽
96 esse Auistorem : quicquid autem sit, Auctorem illum misenon ex plebe aliquem , ne ex minori quidem nobilitate, sed ex optimatibus dc Principibus Imperii, potentem in Caesaris palatio , familiaremque ipsi, satis legentibus m nifestum est. ' Hunc libellum cum Epistolis peratoris ad diversos Reges Principes & Episcopos Hel ouo Bosovi ensi a selocupletato adiecit, &Francofurtiapud Wechelimia.118I.eXcudilaciti emerusRemeccius,bono DblicoJuvando&Historiae illustrandae natus viri Cum igiturin vastis suis EcclesiasticisAnnalibus suo merito multum alioquin aesti, manuis) ad Henrici IV. tempora pervenisset eminentis, mus Cardinalis , sine omni fronte, pudore,&v recundia ita scribit: Qui nuper edidit mitam Henrici hujus, auctor idei iis promulgator 'Bennonis in Gregorium Papam cal inimis onferti voluminis egregii mendaciorum conteritoris opais , quod saepe supertim contigit rationibus apertisii
mis refutari, hic, inquam, confartor imposurarum, com-. mentitius quasdam litteras ad Annonem Coloniensem Archivisivum , de indictioine Concilii Vmmatiensis pos Henrici ju dem vitam apposivit. De quo alterum de Δο-bus dicendum est, vel quod ipse eos commentus sit Ab A vieii duci , mel ,siis e non fecit, sed ut eas invenit antiquitus seri ,
pira , ididit bona fide vi in malo animo potuit esse bonasides
nunc summe oscitantve, obtusi ingenii redarguendus idem .
s homo , qui adeo manifestam falsitatem, sui planἱ magnia
itidine portentosam non cognozit Margini autem para- graphi sequentia adscripta sunt verba: Minerus damnatus
auLIOr jure perfringitur, qai historiam de avita Henrici IV. . P demita Gregorii VII. ex Bennone edidit, cusem Fran-
112쪽
ra licet, adscribere, quoniam penesine omni exemplo innocentissimus homo tam atrociter perstringitur, ut jam ostendam. Non nunc tamen de veritate histori , in illa vita det Epistolis contenta, agam, re jam sincienter ab aliis taputata,sed tantum a Reinereio eas non confiiris aut primiim publicatas docebo.Iohanne enim Culpinianus edicus,Ma ximili l. orator & Urbis Viennensis praesectus, ubi in Historia Caesarem de Henrico IV. agit, circumserri vitam Imp. eleganter perscriptam ab incerto auctore, ab Amentino Reginobum in aede D, II erant repertam ac publicatam cum Epistolis cruibusdam ad Regem Franciae, cipes, & Episcopos scribit, easque legendas dissis commendat, ut res gestas cognoscant. Editae fiant ab Aventino Augustae a. 1318. Cuspinianus vero obiit A. Isas. duodecim annis ante natum Reinererum. Post Amentium , λXennio tamen ante natum Reinereium, Oriminus Gratiis
in Academia Coloniensi Prosesser, in libro, qui inscribitur Fasciculus rerum expetendarum Ufugiendarum , hane et am Vitam Henrici publicavit, lectorem advertens, in ea admiranda quaedam lectus digna Θrara admodum reperiri.
Biennio autem ante, octo ante Reineccium natum annis,
Iohannes Hermagius Typographus Basileensiis, opera Maristini Frechti, cum mitissis , Monacho Corbejens, Vitam Henrici dc Epistolas illas ediderat. Et tamen a Baronio Reineecius, tamquam malae fidei homo traducitur, & con- fartor imposturarum audit y Vix credibile est, Baronium, helluonem librorum, qui suis f mei δε μισεῖον audit, ignorasse hujus scripti editionem, nec legis se, quae de eo refert Augustae Historiae scriptor Cuspinianus.
Sane, aut extrema est haec malitia, aut cum turpi oscitan-' tia conjuncta insultandi bonis libido. Vertim e divertic lo in viam. Magnus auctoritatis Imperii Germanici as
113쪽
sertor Melchior Goistus in Apologia pro Henrico IV. co tra Gregorium VII. inter alios pudiicavit Anonym Poetam de bella Saxonico, supra memorato Brunoni, qui pontificis partes sequitur, opponendum, cujus omnino utilis lectio est , cum rebus gestis interfui , Ec in comitatu Imp. vixisse, cum existimatione aliqua auctoritate, ex ipso linello manifestum sit. Non possum vero non etiam laudare CL. Georati Schubarti Henricum IV. Impera rem in e emplum turnatae reip. propositum, ubi sub finem Saxonicum illud bellum ex icloneis scriptoribus egregie e plicat , & prudenter considerat. Quae sub Lothario deinde & Suevicis Imperatoribus in Saxonia acta sunt, non
quidem seorsim a quoquam exposita te ntur, Hemouu
tamen, Lepi a nodis meinpratus, qui illis circiter tem 'ribus Vixit, eiusque continuator Amolns, Lubecensis A bas, sepius mihi antea memorati, non pauca nos docent
de iis potissimum, quae ultra Albim ad mare usque coni, gerunt: quibus, ut veritas magis pateat, jungi potest, Sa xo Grammaticus , Saxonibus tamen fortastis paullo iniquior, qui licet tam opera res Danicas describat, sepius tamen vicinas Saxonicas illis admiscet. Qiapniam autem illius temporis, seculi intellige duodecimi, Historiae Saxonicae maximam partem faciunt Henrici, Leonis db icti, res pace dc bello gestae, infelixque cassis, & hinc secur tae in veteri amplissima Saxonia Principatuum mutationeS, non tantum Helmoldus, es Arnoldus de eo legendi sunt, sed etiam Gerhardi, Praepositi Stederburgensis, Ducis ad
Caesarem L Mtiae postremis ejus rebusgesis semetisu Histo-na,quam primus e tenebris eruit Avus meus, qui & in dii 'soribus additis notis & etiam alibi, & imprimis in Histo'ria Bardemisi, maerimi istius & incomparabilis Ducis ros gestas plurimum illustravit. Ottonis vero, Henrici Lein filii, qui culmen Imperiale, exemplo Paeoavi siti
114쪽
materni Loth , per mille quamvis dissicultates, pervenit, historiam, in secus duodecimi finem & dec,
mi tertii initia incidit, non parvis quoque in crementis ab tantum, MPapae addictiosi lex Germanis Conradus a Lichtenali Sebamantis Mun- serus, Casparvs Peucerus, Horatius Turfestinus, alliclue
la convitiis onesareu in-la tri non fuissent veriti, Avus meus longam pro otione APologiam, iam senex, conscripsit, Mex ipsis ntibus rei magno intelligentium applausu excepta fuit. v. CL. Boeclervs notis in Aneae et si Frid. m. p 138. spologiam Metu mi anam non tam de Imperii statu exhibendo, quam de peratore Saxone purgando laborare scribit, cum tamen
Ottonis non tam privata , quam publica , ea Jue maximi momenti acta recenseat la defendat Avus meus, quae Imperii status magna pars sunt. Non tamen plenam 'oluit esus historiam dare Avus , nec quae in Apolopia narrantur . ad Saxoniam omnia pertinentideqque ad alia pergo. Post Ottonem IV. i. Chronico suo quod in Anno M CCL VI. finivit , , Monachus Benedictinus & Abbas Stadensis. caenobii, res S'onicas quoque memoravit, dignus, qua legatur, Quo- , quamvis in alti limitichindum, Adamum Bremensem, Hemoldum, insperg aliosque, ne mutatis quidem Ve dis , desicribat, interdum quoque ad nugas dc fabulas delab mr, multa tamen egregia, & propria, dc aliis indicta, in
incipum S Oniae Genealogiis habet. Multa illi dubet
antrius, multaque ex illo, in Metropolin praesertim stiam, transscripssit, quod dudum observavit uatthim Flac Illyricus, intractam de translatione ImperiiRomani adGerma-N a nos.
115쪽
nos, quamvis nomen Alberti non addati Ignotus tamen reliquis omnibus erat, donec eum ex Bibliotheca Rangovi na publico bono ederet An. 87. mperioris seculi Reineris, Reineceius, adsipersis alicubi eruditis notis r quas quidem
cautillime legendas ob justam suspicionem Aratoris monet in supplemento de Scriptoribus Ecclesiasticis nuperus industrius scriptor Casimirus Oudinus, scilicet, quia Gregorii VII. a res alicubi detegit & perstringit; fortassis tamen sine
causa , nam ego tanto diligentius eas legendas propterea moneo, quia Albertus Henrico IV. Ottoni IV. & Fr, derico II. Impp. alicubi videtur iniquior : continent veriro Relaeccii notulae, praefationes, dc additamenta, multa etiam alia,ut ilent axonicae Historiar illustrationi servie tia. Et habemus nos in Bibliotheca Academiae Juliae MStum Albertini Chronici exemplar, cum supraemento, dc forte eundem codicem, cujus meminisse dixi Haesum, cum illius praestans Bibliotheca aliqua sui parte in nostram concessorit. Pertinet vero huc, & multam lucem rebus Saxoniς is
ab Anno MCXXIV. ad MCCXXV. assundit Ano mi Chronicon Montis-Sereni seu Lauterberetense, coenobii B. Petri in Episcopatu Magdilutaenii, quod, quamvis saepiusl CLL. Historicis Saxonicis Iob. Albino dc Georgio Fabricio, adduceretur, intra illorum tamen manus delirescebat. Factum autem est , ut ad magnum JCtum & Historicum Ararquartam Deberum perveniret exemplar, qui Avo meo, Amico suo intimo, id Anno 16oo transmisit, eique, ut cum Saxonicis suis scriptoribus ederet commendavit , qui etiam sua manu ex MSto, mox remisso, descripsit d ad editionem paravit. Periit autem illo mortuo , cum aliis
MStis, in fatalibus illis belli turbis, sed ita feliciter periit, ut in manus Magnifici Isistoriae Patriae amantissimi Viri ,
IOHANNIS SCH ART OPFII, Ducis Brunsvi ac
Lyneb. Cancellarii meritissimi, incideret, qui suo aere re demtum
116쪽
tandem CL ViroJob Oacb. dedit, qui, post tam V
ria fata , egregium rerum Saxonicarum annotatorem, Npis Academiae nostrae ante XI. annos reviviscere fecit, additis
non paucis Θ, itidem ad Saxoniae historiam facientibus. Seculo NA V. Henricus de Hervordia, ordinis Praedicatorum monachus, ct Rebus Asserabilibus I Dbrum scripsit in ri tates distinctum, ab orbe condito ad sua . usque tempora, id est seculi XIV. medium, quian posteri rum 1eculorum isc sibi aevi historia multa de rebus Saxonicis egregi Salibi non obvia, veteris imprimis Saxoniae, na
Irithemius male nomnat Erfordiensem , quem sequis tur Vossus, cum fuerit ex Hermordia in Westialia, Mon chus Dominicamus aedis San-Paulinae in urbe Mindensi. Hermannus de Derbe e in Chron. Schaumburg. Vocat eum magnum & doetissimum virum. In Chrisico Mindensimemoratur, eum post labores, quos in madendo dictandoque destitaverat An. 137o. obisse sepultum ante ostium chori ambitum versus, de Voluntate autem ac mandato Caroli IV. ex humatum & ante altare majus denuo sepultum, unde iacile comisare licet, magni nominis &αistimationis virum fu- MIe. Rerum certe Saxonicarum diligentissimus est scriptori , ct e omnibus post eum chronicariis describitur,non tamen hactenus lucem vidit, sed in quarundam Bibliothecis, &mea quoque, asservatur MStus. Seculo XV. Hermannus Lornerus becensis, itidem Dominicanus Monachus, toriam ad An. r 3 . scripssit, qui, quamvis in rebus Sax niciis Stoicisque Helinoldum S Arnoldum, ne mutatis quidem verbis, describat, parte secunda quoque fateatur, se Henricori Hermordia, tamen non pauca in eo si gularia, ubi ad sua tempora pervenst, invenias. Non est autem hactenus editum opus, sed alterum Lubecae, ait
xum neburgi, duobus integris tomis, nitide scriptum es
117쪽
servatur, quo utroque usus sum. Uti vero ex Romem, ea
potissimum haurire licet,quae in inferiore Saxonia ScTran libiana contigerunt, ita seculi hujus initio vir priustans Gobelinis Persona in Cosinodromio pluribus nobis exposuit res inveteri Saxonia, id est, in Nestialia gestas, quem cum alii excerpsissenti, suisque Chronicis inseruissent, ut in
Chronico Magno Belgico Monachi N pensis a Pistorio edito
videre licet, Crantrius Vero, non nominatum tapius in
Metropoli sua descripsisset, Avus meus dignum judicavit,
quem ex Ninto primum ederet, ubi de Autore non pauca praefatus est, egoque in novissima editione alia addidi. C tat Gobelinum etiam Theodoricus Engelbusius Saxo, qui Chronicon ab orbe condito An. C. CIOCcCcH. circiter scripsit, in quo prima quidem Vulgaria & nullius momenti,
non paucae etiam nugae; in ultimis tamen reperias non
pauca, quae Saxoniam illustrent. Multiscitatum public vit tandem Cl. AEaderis. Excerpsit scilicet sua ex script ribus, quoriun aliqua pars hodie non amplius extat, licet ab ipsb citentur. Quorum tamen testimonio frequenter utitur, Henrici Nienburgensis, ct Theodori Longi
Eimbecensis, eorum poematia erudit ante 3 . annos parens meus Iob. Henricus Meibomius. Rosia Poemation, non ineleganter scriptum, ut in isto aevo, agit de bello inter Henricum Mirabilem, Ducem Brunsvic. dc Lynarb. ac coms deratos Saxoniae Principes An. claCcLXXoII. ob arcem Herlingsbergam gesto , & non pauca, . alias incognitanos: docet, ut in notis ostendit Parens meus. Theodori
Lonai , seu Tiderici Langen Canonici beccensis de
Gostariensis poema, sub titulo Saxoniae adiecit Rosia P rens meus , ex Engelissio autem titulum fuisse , PossDuciim Brunsvicensium, disto. Dictio sordida est, versus interdum ridiculi; quae tamen narrat, de sui arvi Urbibus, Comitibus, Nobilibus in Saxonia, annotari merentur. Edis
118쪽
Da Editum quodue est a Pistoriolom. I.y. 7o7. Chronicon, Esecerptiun ex viversis Chronicis, usque ad A. I 7 . in quo primo quidem ea narrantur, quae nulliui non obvia mel, ' us etiam Sc rectius ab aliis traduntur, sub finem autem multa de rebus Saxoniae Inferioris . c Brunsvicensibus. A ctor quis sit , non additur: ex iis tamen, quae ad A. I 68.& r 73. narrat, monachum eum fuisse in monasterio S. JE-gidii in urbe Briinsviga colligo. Sed pene priaetermiseram noc in locu memorare Scriptores illo , quos conjunctim annot seculi huius vigesimo edidit Avus meus ex Amtis, Hermanni de Leerbehe Chronicon Schomburgensitim Comitum, Anon)mi Chronicon Minde e , Iustini Lippistorium,
ex quibus non tantum Seombur sia, Holsatica, Mindensia, i Lippiensia illustrantur, sed universi Saxoniae hist via, illius aevi, lucemininnem capit. Cum autem haec &alia Avi metopera historica, sive aliena, dc ab imprimum publicata, sive propria in magno apud intelligentes essent pretio, & exemplaria distram nullibi amplius comparerent, caepi nuper consilium, non de iis tantum omniuus, quidem auctioribus , uno tomo recudendis , sed etiam pluiribus aliis ,-MStis erutis & ad Germaniae Saxoniaeoue Historiam illustrandammea opera elucubratis, duobus aliis Tomis, adjiciendis, qui jam ultra umbilicum perducti, si Deusiaverit, intra menses non ita multos publicam lucem aspicient. Sunt penes me alia multa Chronica Urbium &Monasterioriun Saxoniae nostrae, non ita quidem conte. tu, ut publimi poni meremitur, milvibus. tamen, non secus, atque olim ille exstercoreEnnii, gemmulam ad S xoniae illustrationem eruas. .
Sed jam pervenimus ad illa tempora , quibus stib : finem scilicet XV. dc intium seculi XV L. cuna albbi in Germania , tum in i Saxonia quoque , bonae litterae ren in . historiae cumue iustum Dretium
119쪽
periant, &,favente Typographiae usuipublicari. Tardius t
men inSaxonia res proceint,primumq; , quod editum siciam, ChronicomSaxonicum,rude &jejunum,laudari non meretur. Conscriptum id est vernacula lingua Saxonica, Sc sub tit: ronehender Sassen Moguntiae a. 7 92. publicatum est, ad
ditis figuris, unde vulgaru is picturata Saxonum Historia nomine citatur a Paulio Langio incironicq Citieensiin primcipio. Auctor incertus Brunsvigae videtur conscripsisse, vertit autem illud 2persoris Saxoniae sylo M.Job. Poma rius , Ῥastor Magdeburgensis ,& integri pene seculi hist riam adjecit,magna idcirco laude a D. Si rido Saceo inpra
satione affectus,auamvis ne mediocre quide mereatur, esto;
septimo anno post a Matthaeo Dressero, Professore Lipsienditerum revisum&publicatum.Unus magno animo, plurimis undiq; conquisit subsidiis, Saxoniae omnis,imo dc vicin rum regnorumSeptentrionalium Historiam facram ct civilem scribere aggressus est, quem supra laudavi, Albertis Crantalus, magni & excellentis in nit, iudicii accurati, ac
memoriae tenacissimae, qui eo etiam nomine laudandus,
quod unam Christi fidem in multas familias & factiones distractam, Ecclesiam corruptelis ex stiperstitionibus imbi tam , totumque Imperium Germanicum turbulenta sediti dinum ac discordiarum tempestate jactatum serio doluerit,&veraci liberoque calmo omnia descripserit. Notum qui'. dem mihi, quam Vapularit aliis, Astrido μιro Frisio in primis, & quam Moiter tanquam partium studio agit tum publice traduxerit, fidemque ebus dubiam reddiderit Petria Albium Progymn. Historiae Sraonicie, p. 96.97 Nestio tamen, an ex proposito falsa scripsisse convinci pos sit. Id scio, non illum in omnibus sequendum esse, sed im primis, O. vetustiora stant, ex aliis se toribus examis
naniui; id quod quidem nunc tanto facilius fieri potest, postquam non a tantum criptores, ludus Cranulus usis
120쪽
est, quosque interdum ne verbis quidem Hoserinsit sed & plures alios, ipsi non lectos, habemus. Multius illeo laudando est Ianus Dosia Annal. Vollandide l. i. p. pr. eo maxime nomine, quod primus recentiorum ex inti indi, moles M. similium Scriptorum sententia Normannos 4mnis, 1 Sumnibus Gothos, ab Hunnis Vandalos, Ostrogothos rursum a Visigothis,summo iudicio ac delectu,rati . temporum observata, subtilissime distinxerit, cum Galliae Britanniaeque Chronolosi omnes eas nationes communi Normannorum appellatione consula atque promiscu.
indigitassent. Ad nostrum vero institutum imprimis sacit ejus saxoniae civilis historia peculiaribuslibris, Si sacra in Metropoli plenε accurath proposita. Obiit HAmburgi r Dςcembris. A. i i . morum ρο mirtutum specimen ει exm plar,patria decus, ejus Epitaphio, quodin summitςmpli caemeterio ibidem exstat. lisdem temporib' vixit Le, gum & Canonum Doctor, Min eadem Academia Rostochi, ensiProfesssor, DuciMeclenbiirgico a consiliis, molausina
datorum libros VII. in quorum praefatione se eorum, quae tradat, partim oculatum testem est e,partum ea Sanctariis Reguexceris e. monet. . Vir est doctiis, merenturque Annales illi legi, Crantrianis tamen non comparanssi: uti etiam ad nostrum institutum minus faciunt. In superiori Germania hoc tempore XII. voluminibus Franciscus Irenicus, Germaniae Exegesim edidit,sed quae de rebus Saxonicis habet, non sunt magni momenti, sequiturque Se allegat frequen ter Hermannum Scriptorem Saxonum , & distinguit ab Her-