장음표시 사용
21쪽
ruptionis illorum in Galliae littora sub Valentiniano,y.
lente & Gratiano meminit Ammianus Marcellinus c. 8.&La8.tas. Sub Theodosio Seniore Romanos contra Sax*nes maritimis praeliis pugnasse isc victoriis inclaruisse, d, scimus ex Latini Pacati Paneuri eo , Theodosio dicto,ubi, dum attritam pedestribus. pra sis Bataviam refert, Saxonem bellis naetialibus consumptum memorat. Et tum Sax nes captivos Romam ductos&spectaculis publicis destin tos ex Symmacho discimus Epist. 6. l. a. Sub Honorio sibliconis effectum curis, ne Britannia littore toto tProspiceret dubiis venturum Saxonamentis, scribit Claudianus , sed fortassis poetice nimis, cum ne peripsti quidem Stiliconem, sed Victorinum Tolosanum, ab eo missum, Saxones repressi sint, ita tamen, ut formidabstes adhuc Romanis manserint. Anno enim Christi post quadringentesimum quadragesimo nono, qui fuit Vore, gerni Regis Britannici quartus, Saxones in Britanniam vocati , Virtutis suae militaris & maritimae specimen edideriuat, dum post varia bella nova ibi regna condiderunt, Orientales in Essexta, Middelseria dc australi Hertfordiae parte, Australes in Susiexia dc Surreiae parte, Occidentales in Suthantonia, Bercheria, Uiltonia, Sommersetia, Devo nia is c. de quibus nunc pluribus agere animus non est, legi
autem ponunt Britannia, & La hornius iti Antiquitatibus Albionensibus stib finem, & in Chronico
Regum Anglor. p. Qu9dVero ex eo tempore non desie. rint Saxones Romanis in Gallicis littoribus esse molesti,
istisdimus ex C. Blli' Apollinari Sidonio , Arvernorum icopo, qui fissi Leone Zenone floruit, dc l. VIII. Epiis αad Nammatium Archipiratas vocat, quos exerceant nau fragia, non terreant quibus cum discriminibus pelagi non n
litia tantum, sed miliaritas sit: dc in Epist. s. ad Lampridibum in non inclegantibus phaleucis, salo G caerulos Upellat,
22쪽
appellat, id est, coloris caerulei dc quasi marini, a mora in mari contracti. Et propter has piraticas irruptiones Littorum Prosectos Romani liabebant, qui etiam Comites vocabantur, uti Amm. Marcellinus L 28. c. . Nannetem C mitem Saxonicae eruptionis processam sustinuisse scribit, 3c maritimi tractus comitem nominati. 27. c. 8. Q d ossiciunt durasse ad Caroli M. tempora discimus ex EginLar . in vita Carolic. 8. ubi Rullandus Britannici littoris praefectus, ct in Annalibus Francicis demi ad An. 799. Wido Britannici littoris comes ac praefecta s non hatur. Diserte vero in Notitia Imperii mentio sit Comitis littoris Saxoniciper Briatanniam p. Iro. & Tribuni cohortis primaenomae Aremoricae in littore Saxonico p. ar7. qui ad Saxonum depnardationes impediendas erant conuituti, quando scilicet - Aremoricus piratam Saxona tractus
tannum. Lusis, μέδuto glaucum mare findere lembo.
Videtur autem totus ille tractus a Ligeri ad Albuti iisque Saxonicum littus vocari, quod scilicet respiceret Saxones,& ab illis advenientibus infestaretur, Romanique Caesares posteriores ibi praesidium perpetuunt adversus piratas SMYones hab-nti quamvis aliquando Saxones V ea ora Galliae, quae ostiis Sequanae alluitur, hi itasse, ex hob ipso nomine Littoris Saxonici colimi doctissimus colus sinomondus not. ad Capitulariamncor. p. 77I. edit. B uZ.pi tetque locum a sum propius iudicaria serestoriis taron quando Saxon Bajocas qs ca7. o modocumve autam haec sese habeant, possent a iic longe plura a me idduci, Saxonum antiquorum nauticae resperitiam 'maritimas excursipnes tessaritia, nisi res clari esset. . Philippi Claverim in Gom. Antiq. illam artis nauticae peritiam, a priscis Saloiubus ortam, i dieque
23쪽
sae, Batavlar De incolis observari, Gallos
at me Hisbanos, qui Oceanum magnum navigant, ab his i. di cisse scribir, cuius documentum certum praebeant pleraque Vocabula nautica, quae in hunc usque diem apud iblos quoque sint meia Germanica. 4 Sicut autem Saxones primo Chaucorum , ct ad mare, fluminumque ostia sitas terras occupaverant, ita 'inde magnam inferioris Germaniae partem dc illa mediterra nea loca invaserunt, quae Sicambri, Ampsivarii, Cherusti,
Marsi olim tenuerant, Francis expulsis: auamvis certo
serere nequeam, armisne populos modo uictos stibegerint, an illi ultro in faedus cum ipsis, unamque rempublicam crierint 3 Nomentum certe Saxonum, reliquis abolitis, praevaluit. Non reseram autem nunc, Pomodo Saxo nes Francorum fines populati ab illisque repulsi, interdunt
etiam victores, ut Amoinus refert l.a c. 27. extiterint qu
modo tamen seculo. sexto terminos suos per Thuriniam promoverint, data per ipses Francos o mone, qui Rege Theodorico, Cladovari blas ii filio, contra Ermenseidum Thurii Mum Regem eos in auxilium vocaverimi, tace do praeterire nequeo cum ex solis fere Egiubardi libris d perditis, quorum aliquod Excerptum nobis conservavit Adamus Bremensis, deuridicbindi Monachi lib. i. historiam illam haurire liceat, dum Gallici scriptores taeerit, & -- hi mi Is l. a. c. s. hanc quidem Francorum in Thuringos . peditionem narrat, nullam maen, vel uho verbulo, Sari num mentionem facit. Quinam saxones illimeriint,mi. . busqtie in sedibus tum haeserint, nec Eginhamus, nec i' lici diis distincte narrant, non longis tamen itinei ibus ad Francos accessisse, sed in vicinia misse, is tota nare nonis serie patet, ut mirer Virum doctissimum Saxones e g hic Velle repetere, dc ea occasions .m loco Pr copii constantem lectionem tollere, dc pro pilo ς intri
24쪽
s dere , dc non observasse, Procopium ibi a di stinguem numquam autem terram Thuringorum Saxonibus, si vincerent, permiserat Theodoriciis, noni tamen , victoria licet cruenta, semillibus suorum amissis reportam,statime adepti sunt, sed odio Herminiidi ergat eos, qui se dedere Francis quam Saxonibus malebat, pene omni excidi sitiit; compertis tamen machinati nostilibus , c Rem Ermi fidi, constantia dc virtute Ducisi sui quem Hadagatum Eginbardus, Hathagasti DF, Ηaturato intergensis.nominant, & solum quidem ill l lum, nulla facta mentione BernthoWaldi vel B Valdi, quem, Ascaniae dominum, recentiores Brotrinus aliique l huc adducunt, cuique Scheidingam cessisse volano urbem l l Scheidingam ad Unstrutum fluvium, in q*3 haerebgt He mintadus, expugnarunt, caesis, qui aderanti ThuringiΤ, Rege licet cum uxore liberis elapso. Cum igitur ita Vbi l ctores ad Theodericum rediissent, simul in possessionem terrie promissae venerunt, sociis Francorum o amici appei lati sunt. Non omnem tamen Thurinoam acceperimi Saxones, sed facta divisione a qua ipsi urbi scheidingae nomen obtigisse suspicatur celeberrimus Sagittarius, S noster, antiquit. regni Thurinoci L a. c. tr. illam tantum, quae est nobis cis Unstrutum fluumna, ceu notat Eglabar : De qua divisione multa etiam praeclara observat nobilissimus Conrimus noster in dissertatione de antiquo Helina stadii statu, S illud imprimis, quod inde hodie' Impei tes illae urbes Mulliuium dc Northusi ., Thuringicae licet, Saxoniae tamen tribuantur , Circulo scilicer Saxonico inseriore comprehenta. Auctor quos Historia de Lan ramus Thurinis recentior licet c. V. a Duce tum Saxonum ad desesionein terrarum accepi rum castriun extructum scribit, quod nominaverint secvn-
dum suum nomen intellige gentis Saxonum
25쪽
burg cuius hodiem rudera supersunt. Meretur igitur tempus huius Saxonicae victoriae , dc secutae inde in his terris mutationis , diligenter notari, anni scilicet post natum Christum DXXXIV. primus Octobris dies, quam
propter victoriam reportatam Smones non tantum, que
ori pagani fuerunt, sed postea quoque, Christiani facti, ieiuniis, orationibus, oblationibusq; coluerunt, ut refert mitichindus. Tunc igitur terminos illos accepit Saxonia, quos in stio de ea carmine, a Patre meo primum publicae io, exponit Theodorus Lanste seu LonPs Eimbeccensis. . ii
obiicibus musis includitur is spatiosis .. Limitibus , cujus etiam me ipialia pars e L iEbenus ab occasu, simul Odera solis ab ortu , i.
. Oceanus Borea, qua terminat Visrot ab ortu. Ab eo enim tempore a Saxonibus possideri caeperunt haec lasa, quae nos incolimus, loca, quae olim quidem ad Nor Thuringiam pertinuerunt. Neque tamen, Saxonibus licet dominis, statim nomen ipsum Thuringiae evanuit, sed diu post haec tempora mentionem adhuc neri Pagi Nort- Thurinnici Procinciam Nort-Thuringicam vocat Dit marus Mersburg. l. VllI. observamus, non tantum Caroli M. & Ludovici Pii arvo, sed Ottonis quoq; primi secundi, ut ex illorum tabulis seperstitibus patet, complexusq; ille est omnem terram illam, quae jacetinter Haselgicam sylvam, Salam& Albim ad Haveli ripas &Ala amnem usque, ut pluribus docuit Avus meus Henricus Asibomius dissertatione de Pagis Saxoniae: cuius quidem rei causam ex Elahardo ut illabindos petendam arbitror, ut narrant, Saxones, cum multis millibus suorum a PS, totam terram Occupare non possent, colonis tradidisse exercendia, sed sub tributis, unde factum, ut, cum non postiderent ipsi, sed tributariam tantum haberent terram, vetus Thurinniae nomen tanto retinuerit diutius.
26쪽
Et sta qisdem sarcones pq sessa terra 'mma pace qui
merunt, societate Francorum reamicitia tisi, ut loquitur ilichindus : tat tamen Saxonica gens inter illas, quae bona paeis ignorarent, ct quiescere nescia hoc inso seculo sexto multos sitorum magno numero Longonardis in Italiam euntibus iunxit. Alboinus stilicet Longobardorum Rex cum a Narseae ex Pannonia in Italiam vocare- mr , non contentus multos secum ex diversis, quas vel
alii Reges, vel ipse c erat, gentibus, Gepidis, Bulgaris,
Sarmatis, Pannoniis, Suavis , Noricis tantae expecutioni
suscipiendae adduxisse, etiam a metulis suis amicis Saxoniabus auxilium petiit, quorum plusquam miginti millia mirorum cum uxoribus simul ει parmulis menerunt in Italiam ituri, verba Paulli Diaconi de gest. Longob. l. a. c. 6. quique dein in Galliam quoque irruerunt, praedasque magnas egerunt. Repressi tamen ibi, cum dc Longoba di proprio eos iure subsistere pati nollent, ct Saxones ill
rum imperiis se sit icere refragarentur, de patria repotenda consilia inierunt, cumq; uxoribus & lideris itinere per Gallias, permittente Rege Sigisberto, ut explicat Almolaus l. 3. c. 7. instituto, domum redierunt. Illa tamen patria loca, statim ac Saxones ex iis exierant, Reges Frai corum Chlotarius & Sigilaberius Suavis aliisq; gentibus dederant, unde redeuntibus post sextum decimum at num clun his pugnandiun fuit. Obtulerunt tamen novi possessbres antiquis incolis tertiam partem regionis, dein mediam, deniq; duas, sibi servata tantum tertia, & pecora quoque, obtinere tamen pacem non 'potuerunt di ad bellum res devenit; in quo tamen, cum Saxones primo im
felici praelio viginti milli suorum amississent, & altero iterum ter atriti essent, Quiescere tandem coactis si uti omnia illa nobis narrat Marnes ridus seu Paulus Dia- sonus supra citatae histpria: c. 7. De suorum Saxonum in
27쪽
Italiani excursionibus loquitur etiam Paetiner TheodorILeus Lonmi in Saxonia sua.
Ductus Saxo Herulis) Romanam subdidiι urbem, In qua bis septem re ravit Odocarus annis. Tune Longobardis allectus opem tulit idem.
Ianiferi cunei tune caelo currere visi. . De quibus hastis atque aciebus i eis assidue a Septemtrionis partibus apparentibus, & ex mente S. Gregorii ingentem mortalium striagem ab ea parte denunciantibus re re Car. Si onius i. r. de regn. Ital. ad An. DLXVI. Hinc iam ad Seculum VII. dc Carolo M. proXima tempora dilabimur, quando Saxonium per bella cum Fra cis gesta major & accurratior caepit esse notitia. I in etiam divisionem illam Saxonum in tres Gentes , in I-
malos, qui alias interlingi, & Austertandi apud Auzorem mira caroli M. ὰ tbaeo editum, & Orientales vocanti et Esphalas & Angarios. Apud Egmbartum quidem, vita
Caroli accurate satis scripta, nulla, quod mireris, hujus dis stinctionis fit mentio: n Annalibus Francicis Adelmi Beri dictini monachi, Angariis silentio praeteritis, Mehbalabi αOrientales Saxones tantum nominantur ad An. 78 .' ipsis tamen Caroli M. Capitularibus scribunmr congruati Saxones de diversis paeis tam de umbifalatis rarus, quam et .
de Onatabis. Nominant quoque illos Leges Saxonum a Frider. Lindenbrogio editae. Meminit quoque illorum 'poeta Anonymus, qui de gestis Caroli M. Anni tum libros quinque scripsit, cujus bintum unicum, nimor, quod extaO nosseae Academiae Iuliae Bibliotheca publica se
vatur, o quo ante octoginta annos edidit V. CL. Rein 'rus Reiueecius. Vixit quidem ille aliquanto post Carolum temnoris spatio sub Arnolpho Imperatore, non tamen nomina tantum horum populorum, jam alias nota, ex eo discimus, sed terminos quoque, quales in genere tu rint , mereturque in his tanto majorem fidem , quoniam
28쪽
i se Saxo, fiat, rerum peritus. Ipsa proinde
Hus verba , qualia habentur l. I. p. a. adducam:
Sed generatu habet populos di isto ternos. Infignita quibus Saxonia floruit olim.
Nomina nunc remanent, mistus antiqua recessit,
Denis me alas moestant in parte manentes Occidua, quorum non longὲ terminus amne A Rheno distat. Regionem Solis ad ortum Inhabitant inertingi, quos nomine quidam, malos alii vocitant : confinia quorum
Infestant comuncta suis gens perfida Sta vis
ter praediaos media regione morantur Marii, populus Saxonum tertius. Horum Patria Francorum terris sociatur ab Austro, Oceanoέ eadem coniungitur ex Aquilone. Hinus divisionis in tres gentes meminit deinde adhuc, cst -- Ottonum Imperatorum tempora. tichindus Monachus l. I. Nec facile asserueris, quando primum estialia Sax nue nomen antittere, &OsUalia illo κῆ gaudere car- perit. R Mnerus Remeccius libello de Saxonum omne prius factum esse putat, quando Ludolis, Waltperti silibus , Widechines maeni pronepos, sedem suam ex Vest- a, ubi hactentis merat, in Ostialiam transtulit, dependente ita nominis Saxoniae usii ab Aulae sede. Q. Conringius non multum diversus tum factum illud existimatiquam do a Francorum Regibus, oc postea Imperatoribus Ge manicis universee Saxoniae Ducatus Principibus in Osci lia degentibus commisiis est. Sane, diu satis pro una quasi gente habebantur, unoque duce, Saxoniae dicto, gaud
dant Vestiali, Angrarii Ec Ostiali, quod ex historia L starii, Henrici Superbi & Henrici Leonis manifestum est,
nulla tum ducis estialiae aut Anmariae extante momoriae. Post Henrici Leonis vero a Friderico I. factam v 3 exaucto-
29쪽
exauctorationem, lul peculiaris i& mori longe minor s
xoniae Ducatus const iunis, ita tum qu ue non amplius estAliam Saxoniae nomine comprehensiam, sed suo proprio appellatam censeo. ii In Diplomatibus, Friderici I. quo
A. Ii8o. Friderico Archiepiscopo Coloniensi , & Philippi Caesaris, quo Adolpho Col0niensi Aresuepiscopo A. iro
eundem conserunt, & confirmant, Ducatus estialiae . Angariae prima mentio, quod sciam, occurrit. Tum enim Ducatus ille magnus Saxoniae totius, quem hactenus majorum suorum exemplo habuerat Henricus Leo, divistis est, dc pars Arctiiepiscopo Coloniensi, pars Berctardo B
lenstedio ex Anhaltinis data est, habentque. hoci nomine Colonienses adhuc equum candidum, antiquum Saxoniae insigne, in clo Deo, quem pari jure Sax L uenbur ici sibi sumere potuissent, cum ducatus illius altera pars, Rescimpto Caesareo, ipsis data sit, nec alio nomine equum illi 3 habeant Colonienses. Hinc Guniberus in Ligurino l. r. 'etoo. u es Daliae urbes paratim locat,&a Saxonibus distinguit. Sed redeo ad antiquos Saxones, qui postquam semel in terris modo dictis pedem figere caeperiint, non paraquidem semper fortuna usi fiant, nunquam tamen ex illis
iterum expelli potuerunt. A Slavis Olivatos misy infest tos, jam tum ex Poeta sub Arnulpho audivimus, alii cui diis finitimis sitis , ortis, ut fieri solet, litibus, interdum cum Cattis sive I assis, frequentissime ciun Francis bella gesserunt, memoratu digna. Et Franci quidem sub Cloth rio, Dagoberto, Carolo Martello, Carolomanno, Pipino
magnas Saxonibus intulerunt clades, terrasque eorum la te vastarunt*tributarias secerunt. Non credo tamen Ai-
momo monacho, qui lib. q. cap. i8. p. Clotharium post Boethoaldi Saxonum ducis caedem ingressiim in Saxoniam& ita eam depopulatum scribit, ut nullum in ea bor in m vi,
30쪽
mia sane hyperbole, dc vix in poeta toleranda, nisi demo dica aliqua parte Saxoniae id intelligas. Elevavit vero jam tum narrationis hujus fidem Adrianus Vallistus lib. XIIX.
Renun Francicarum. Tributum tamen pendere Francis, sub Clothario quidem Vaccarum certum numerum regiae
menta inferre , illo autem sub specie parandi in Stavos pro Francis belli,seluti,a Pipi ova victoria i bacti,annis sim
gulis honoris causa ad gs Alem conventum trecentos quos mittere coacti sunt: quae Pipini in Saxoniam ire prio maxime notabilis fuit. Quamvis enim Saxones munition fecissent , easque sortissime tuerentur, tamen Franci, pulsis praelio propugnatoribus, per ipsum, quo paniam defendere conabantur, malium, intra terunt , ut na-bent Annales Rer. Francic. ad annum modo dictum.
Appropinquabat tandem tempus, qVb gens natura ferox O cultui daemonum dedita, ut loquitur Eonhardus, mitesceret, dc Christianam quoque religionem susciperet, quod sub Carolo M. factum, sed non nin post XXXII. a norum acerrimum bellum , quo nullum neque prolixiω, neque atrocius, Francorumque populo laboriosim susceptum est, ut iterum Eginhardus, Carole, qui Frisones, Ligures, Italos, Aquitanos, Hunnos, Illyricum misisti tempore par o,
In sex Saxoneου lustris mix perdomuisti
inquit iterum in Poemate de Saxonia. Causam belli illius repetit a terminis Saxoni cis &Francicis pene ubique in plano contiguis, unde caedes& rapinae dc incendia , quibus Franci irritati, non vices res dere , sed apertum contra eos bellum fluscipere decrevertinti-Taxat ibi Eglabardus Saxonum & perfidiam, dc hinc factiun, quod non citius finitum fuerit libellum - scribit. Et de feritate quidem Saxonum nota res ex iis, quae supra ducimus, dc ex Sidonio lib. 8. l. 6. Salmianus