장음표시 사용
51쪽
midpost tantam potentiam supersit. mi contra illum eo iurariant Archiepiscopus Coloniensis,isc istop me 'gensis, Hildesheimensis, &Ηalberstadensis, quibus seiunxit ex veteri a parente Ducis derivato odio Marchio Albernis Eprovincialis Thuringiar ComesLudovicus,erupitq; disse diu illud,quod sub doloso cinere diu latuerat,in apertam MN lissamam, absente in Italiariiderico I. Nec tamen sibi erim ' re patiebatur Leo, quae austo titulo possidebat, ostentabatq; rictus&ungves inimicis suis, non minore sertitudine d fendere sua paratus, Wiam ipse & maiores sui acquisiverant. Id quod Halber densis Episcopus Ulaicus imprimis incendio urbis &terrarum suarum expertus est. Pomquam tamen Caesar in Germaniam rediit, & ipse iam alien, ore ab Henrico animo, suggestione Principum stimul tus, in Comitiis Gegni saecAebratis, de consensu Princi, pum & optimatum Imperii, utroque Ducam Saxoniae de Bavariae Henricum privavit, simulque Palatini Rheni &Saxoniae dignitate & omnibus seudis, quae vel ab Imperio, vel Archiepiscopis vel Episcopis tenuit, exuit. Bavariae seu Noriciun Ducatum accepit Otto Comes de Schira r de quo hoc loco agere non licet. Sooniae magnus ille Duc res divisus tumest. Titulum quidem, cum Ducam tamen minore, accepit Berctardus Ascanius, filius Marchionis ruberti, non frater Ottonis Comitis de Schira, ut gravier-xore, licet ad Chronica Schirensia provocet, stribit --dreas Pres ter Chronico Bavariae p. Π8o. inphalicae
Saxoniae pars altera cessit Philippo Coloniensi Archiepist .po cum titulo Ducatus estaliae &-, superstitibus hodieque non tantum Friderici I. seu etiam Philippi &otto IV. tabulis, quibus ea, quae dixi data &conminata
simi, quae accurate legi merentur, hic a me nunc non e
plicanaae. QuamVis autem non amiesceret' , sed ii
52쪽
i querenar, A criptis illoriam quibusdam probe se ulciscere-
tur, tamen deinde potentiae Iimperatoris in Saxoniam V mentis cedere,& triennii exilium subire coactus est. Cum tamen non seudalia tantum bona plurima ab Imperio,
Archiepiscopis, Episcopis d majoribuspraelatis, sedeti multa patrimonialia , propria, Sigenei de quibus nemini tenebatur berba ipsius Imperatoris Friderici II. in tabulis Erectionis Ducatus 9 non iis tantum in locis , quae nunc D catu Brunsvicensi & Lyricturgensi dicto comprehenduntur , sed in Thurino cruoque A Transolbina Saxonia de
alibi ut prolixius sin ari opera ostendam) habuisset
separata illa stat, & ereptis licet Ludalibus, patrimoniali
ut sarta tecta conservarentur, promissum est, quibus etiam Cars, praesectos constituit, absente Henrico eorum rati
nem & curam habituros. . Utinam autem illi bona siduegissent, vel non patrimoni ima quoque Leonis invasissent vicini aemuli & hostest certe magna ex parte Violenter a multis id occupatum scribit diuerse Arnoldus Lubecensis
Chronic. l. a. c. Ir. Illa igitur de causaredux ab exilio Hemricns, querelas apud Imperatorem instituit, a γ' non pri missis tantum inanibus lactatus, sed etiam, cum inia,quaeses interea adversa accidissent, Henifici, licet absentis, consiliis & insidiis tribueret, iterum in exilium ire computas est. Absente tamen deinde Imperatore, cum ab illo nullam opem mei are posset Hemicus,patrimonium vero suum a vicinis, Asentia Imperatoris in rem suam abutentis, magis magisque chripi videret, ipse ad sua recuperanda non animum tantum, sed arma quoque, cum filio Henrico ex Anglia redux, admovit, recuperatis selici siaccessia nonnul
iis, &punitis iis, qui dedere sese recusabant. Mox tamen fortuna eum deseruit, cum Friderici laip. mccesser Hen ricus M. ipsi p trimoniali Ducis Urbi Brunsvico inhiaret, eum marescendum omem operam adhiberet, qui
53쪽
escere, & filios dare obsides coactias est, post aliquot annos in illaucte sua mortuus. His igitur temporibus, imperam te Friderico I. alium plane a priori habitum induit Sax nia. Nam ab ea estphalia & Anguia mulsa & proprio meatu insignita , exuviis Leonis Archiepiseopo Colo niensi, di quibusdam etiam Vicinis Episcopis Omabrugensi, Paderbornensi dc Mindensi cedentibus. Dux Saxoniae novus priori potentia impar, cum Tractum Witteberge sem ad Albim, ubi Sorabi quiondra , etiam accepisset, inebergae aulae sedem constituit, a Comitibus vero non pari veneratione & subjectione cultus est. Merentur legi quae de Comitibus sub Duce Berct do distincte nobis nase, rat Arnoldus l. 3. Chron. Sim. e. r. Venit Dux cum Paciestio Alberto Marcitione Erteneburgum hodie Atlinburg ab hac ripa Albis) praecepitque, ut omnes nobiles terrat Comes Holsatiae, Comes de Racesburg, Comes de Dan nenberg, Comes de Lucho & Comes de Sue in , reeeptis eo beneficiissuis, dominium facerent, dc fidelitatem per sacramenta confirmarent. Venerunt etiam reliqui, d
Adolphu Tatiae Comes se non sistit, quamvis antea sub
Ducibus Saxoniae i& ,ovissime sub Henrico Leone misset: id quod male habuit Ducem , exortaeque sunt inde discor, diae, coniuraruntque cum Adolpho reliqui Comites , etiamta Bernhardo offensi, & terras Uucis hostiliter intrahunt. rebus tandem Imperatorisauctoritate compositis, ut citato loco exponit Arnoldus. Arbitror autem tum iugum Ducis Saxoniae excussisse dc ab Imperio seudum suum cinpisse recognostere Comitem Holsatiae, quod etiam existi, mat C praeus in Historia Ecclesiast Slesvie. dc Holsat. c. u.
p. zo6. Utietiam Adsiphum illum M. Comitiis Imperii tape intermisse, & in Diplomatibus Augustalibus testein nomi nari, pridem docuit Amus meus Notis form. Lobni Chron. Comiti Schaumb. p. dediti phim. a Sacro
54쪽
Romano Imperis dictos comitatus recognitos re comitatum pQ essores in testitos fuisse, discim exTabulis Friderici III.
Imperatoris, quibus An. Ia7 . ComititusΗolsatis & sto mariae in Ducatum, ut hodie simi, mutavit. Raceburgensis Comitatus mansit interim sub Duce Saxoniae,& tandem,l extincta illa Comitum fisilia in Berialiaeso eiusque filiopamulo rediit tanquam beneficium vacans adSaxoniae Duces, qui hodieque illum habent, uti clare exponit Vandaliae L VI. c. 31. Mavorum Obotritorum Domini, postquam Regia di tate orbati sunt, Saxoniae Ducem Comiter quidem re exerunt, ut ex Historia Henrici Leonis clarum est, illo tamen exauctorato etiam ipsi se subduc re caeperunt. De Slavorum regione audiamus priusHeia oldum qui Saxonicam factam notat, iis Verbis, quae min
. . mintegra legi : Omnis Mavorum regio incipiens ab Ara quae est limes regni Danorum Dextendit uri inter mare Balthicum εα Albiam perlongissimostractus ins Sueris olim insidiis horrida Erpene riserta nune dante Deo tota 'est velut in unam Saxonum coloniam Uinstruuntur illis cimitates fisoppida' Caeperunt etiam Christianismiuriamplecti, quamvisPribistes, qui ultimus Regio nomine
sest, nepos Henricus tres haberet os, & hinc tres α- su gerent lineae, tamen primogenitus Johannes selus studii
pem produxit, quae adhuc in Ducibus Meclenburgensibus noret, ex quibus Alberius & Iohanneae primi a Carolo IV. . I3 9. m' λὶ honorifico diplomate in Ducum Ordis
nem relati, dignitatem ad posteros transmiserunt. InP me ianon minusmagna facta est mutatio. Nam,quamqvis eius Duces Saxoniae Duci post gravissima bella & ex sam pene gentem, tributo odnoxii essent, Casmirusq; i gustaus sub Henrico Leone, Danicarum mirium metu regnum suum huc u liberum Saxonici muneris fecissent, ut Uus expres istis Garamaticus l. I . p. 337. tamen α' auctorato
55쪽
nuctorato plo Itidem sese sibtraxerunt, dc se imperio Romano non jure gladii coam, aut vi, vel metu, sed solum θοntauea subjectione dediderunt, ut loqillantur Status Pomersein litteris supplicibus ad Ducem suum, quae extant in
inerit. Saxo Grammaticus l. IF. p. 37o. scribit Fridericum Imperatorem eos promissione potentiae dc claritatis incr mentorum,subornata legatione, in suas partes pertraraue,
cum ab illis sibi metueret, & hos dictos B laum &mirum datis solenniter Aquilis, id est, vexillo Imperiali,in
Duces Imperii sublimasse. Excisi autem tum sunt Slavi in Occidentali Pomerania cumque aliis gentibus Saxones in desertas terras vocati , cumque lininia illorum mores quoque assumpti, ut pluribus ostendit doctissimus ori t isorus Hari noch, indiffertat: de Orion. Pomeran. p. sti&7I. ubi etiam ostendit non paucas eorum nobiles familias ex Saxonia & Duram Brunsvicensi venitae; quod de Bla chenburgiis, Platis, Munchusiis , de Leina , non videtur Proba e. Tum quoque Imperator Fridericus Urbem beta qua proscripto, cui hactenus paruerat, He rico Leone , inter Bernhardum Ducem Saxoniar&Ado, phum Comitem Holsatiae, lites ortae erant , propter utilita
ιem tributorum , mel quia in me imperii sita est, sibi retinuit,
ut loquitur Arnoldin l. 3. c. q. Et hic affulgere primum lis hertatis & Imperialis gratiae splendor Urbi illi carpit, quo
deinde ultra omnes alias in illo Balthici maris littore essul, sit, quamvis inter initia graviter offuscatus fuerit, ut mox dicam. Minores mutationes, quas hoc tempore Saxonia passaest, non addo, cum potissimae jam enumeratae sint,
ct . Ducam illo divulso, non potuerint non aliae atque aliae sensim subsequi Quamvis autem ita meam utroque Barao dc Sax tuae esset privatus Leo , tamen Ducatus titulum
56쪽
non dum erant . vel ipse , vel eius Henrieus, qui
Comitis Palatini ad henum filia ducta Palatinus C mes factus, hoc nomine Vulg' vocatur: id enim ex phuri bus eorum tabulis & sigillis citendere positi . Post qua
quidem Henrici nuptias , reconciliato, qui eas quam mmmme impedire conabatur, Henrico Imperatore, novam Iucem se in Saxonia exortam, pacis videlicet 1οconditatem ,
es se terra maris depraedationes, ingemuisse latrones, patri se portas cimitatum, Θ castrorum cessasse excubim , grae
inlabundiis exclamat Arnoldin Lubec. l. q. c. ao. Non tammen illa quies diu duravit. Mortuis enim ct Henrico Lemne, &Henrico VI, Imperatore, cum Otto, Henrici om filius, a nonnullis Principibus Coloniae ad Rhenum Rex Aectus, Phili us vero Suevus, Henrici M. frater ab aliis Ottoni opposita esset, non tantum passim Germana: ae, sed saxoniae quoque, gravissima tempestas incubuit, cum non tantum in Westialia, sed talia quoque, seu Saxonia nostra, nonnulli a partibus Phili pi starent, ut Goslaria aliaeque urbes, quibus ut Brun cum iungeret, mediain Saxoniam ingresuis est Philippus, sine succ ii quidem, Brunsviga non tantum des via, sed Goslaria e iam capta . direpta. i. Cum t ei' idei'de alii Principes Ottonem de , sererent, & Pontifex Romanus quoque Psilippo favere in ciperet, gravioribus adhuc turbis commota misset Saxbnia, nis1 morte Violenta conatus eius intercepti fuissent. Iam tum vero a pluribus annis Saxonia Nordalbingica gra
viter erat afflicta per Canutum Regem Daniae eiusque tia trem aldemarum, qui initio seculi XuI Comiteth ΗΟ, satiae Adolphum invaserat, Isamburgo ocςupata, dchub ca quoque, salvis relictis priyilegiis legibusque, deditione recepta, Comite ipso capto, & in Daniam abducto . Sane, siquam si e Canuto mortu0 ad regni culmen perve-
57쪽
se Dominum salutari, solemni in Urbem Lubecam invinsit,fecit, ut diserte scribit Arnoldus Lubecensis l. VI. c. i7. Addit Pontanus histor. Dantc. l. VI. Lubecenses illi ut Im- is DNordalbingia Domino sacramentum dixisse. Mox tamen vertit fortuna vices , & non tantum Waldemarus ipse ab Henrico Comite Sumnense captus , ut libertat impetraret, iurare coactus est, se nunquam in Nordalbin-giam re,turum; quae cum deinde, Lubecensibus etiam J gum D icum excutientibns, insiaper habuisset , cruenta pugna penitus Viehisisc prostratus est, Archiepiscopo Bromensi,Uuce Samniae, dc vicinis contra eum coniurantibus, ct sociato milite stio bellum illud gerentibus.Commissum estprielium M.Julii, die Mariae Magdalenae sacro Α.na7. apud Bornbomedam, missam Holsatia parochialem, uti eam appellat Hermannus Lecte e in Chronico Schaumb. de qua multa egregie disserit P. Lambecius Rer.Ηamburg. La.n.37. Fuitvero illa pugna plane fatalis his terris,dc quicquid dein Dani pro recuperandis amissis tentarunt, Intra conatus stetit, Lubeca vero a Friderico II. Imp. splendido privs gio interIlisperii urbes recepta est, locumq; illum in hunc usque diem praeclare metur. Contigit vero circa tempora non levis etiam, dc ad pacem tran uillitatemq; Sax niae plurimum conserens mutatio per Ottonem , Henrici Leonis Nepotem, quem merum Annales vocant , quia mortuo Wilhelmq Patre, cum unicus haeres avitorum bonorum possessionem arripere deberet, puer adhuc erat non Purum, i uti in Tabulis Genealogicis Latine& Germanice editis vir quid insignis nominat. Illi dem,postquam adoleverat, durum videbatur non tantum
seu ibus dignitatibus &bonis, quibus mores ipsius gainvisi,sed qtiam estodialibus, quae semino iure sibi deberentur, privaria eoq; opinarchion Brandenbiurge umJohar
nis Ottonis, quorum se rem Mechtudui,
58쪽
ImperatorisFriderici H. eripuit. Dein tamen patrimonio suo Brunsvicensi&Lyneburgensi contentus vixit, nec ballis, ipsi' etiamPontiῖce,instiga iis, i contra Caesarem . qRid m reniri induςi potuit, favor alique Principum Ge maniae, si inis vinculo sc amnitate magnam partem sibi comunctorum, meruit. Unde factum est, ut, cum Fi
dericus V. ImperatorDro resormatione totius terrae status,
ut natium verbis loquar) Curiam generalem Mogum tiae no Ir3 p. indixisset, Princm de uanquillanda etiam Saxonia &0udne elevando solliciti, Imperatori & Ottonipersyaderent, ut hic suas patrimoniales & nulli obnoxias
terras Sccasti a Caesari resignes et, ille vero, non minus ac suum in urbem Brunsvigam cessionis factae titulo praeten mimus, in Imperium transferret,omnia uniret, isc inde Catum crearet, Ducatumque illumnovum,de Brunsvic dc
neburg, in f dum Imperii Ottoni concederet, ad filios& filias haereditarie devolvendum: Et ita hoc anno Iunmense Augusto novus Ducatus Brunsvicensis ix Lynaeburgensis in Saxonia carpit, cujus Natalem diem Vt omnibus
Anninbus adscribi, quod illo Romonum isse tum novo Principerjsset V Gohfridus Monachi ad x Pantue
leonem inruo Chronico notat jussi Imperator, ita nos sacrum habere debemus, quiSaxoniae pacem attulit, dc Illos Principe' novo iterum Ducali titulo, in ea firmavit, qui ad hunc usque diem Patriae honorem, gloriam, dc libertatem, contra apertos dc occulto hostes, mascule dc prudenter tui, ii sunt. Ipsas Erectionis Ducatus Caesareo infulas ex Historicis illustratas edidit Avusmeus. Ex eo tempore in Saxonia Inseriore maior quies ; interdum tamen inter Principes obortae turbae, nec inter illos
Iantum, sed Dynastas quoque, Noyses ct ci itat i, eo pe- ne,c.nci e Caesariun ahctoritate. xeb' devenientibus, ut
59쪽
latrochiari non in te & puniuile, sed gloriosum.& liel
tument , cum aliis idcirco sui defendendi causa,tum II bibus quoque propter commercia, tactra inter sese nece sitate Agentoracientibus, quae deinde non ibisteterunt, ubi ceperunt, sed ad alibrum non minus oppressionem, quam lata desensionem adsibita fuerunt. Id tamen, non Sax niae proprium, std Germaniae commune malum, a me hic latius non exponetur, cum deinde etiam cessarit ex quo majoris potentiae isc auctoritatis Principes, compescendis turbis, tam pares quam is figilantes, imperatori dignitate auctimerunt. Unius tamen mutationis, quae circa Duc tum neburgicium eontigit, mentio facienda est. Cum scilicet A. 13s . Dux otio,& deinge 3368 vel 1369. Dux Wil, helmus mortui essent, e haeredibus masculis, Duces Saxoniae ad se Ducatum neburgicum pertinere judicarunt,ta occupavit illum homirie Matins Elisabe, , Willielmi
filiae, inertiis Dux ancoriis cui Carolus IV
Gp L ns Ducis Lynaebur cum in tetidum contulit, excluso Magno Torquato legitimo haerede ) ducta dein
Mami vidua, qui siaccedeps encestaus Frater non misen is orquati liberis mitin stus. Qia vis autem posse sonem' Dueatus mamma partem' adepti essent Saxoniar Duces, Min titulis suis laudes se ne inenses etiam seris herent, Zc illorum insigne suis adderent, tamen Magni . Torquati filii Gidericus dc Henriciis memorabili illo ad Wimenam praelio A. 7388 yictores caeso eiiceslao sua recuperarunt&' deinde, 'cum modo dicti Ducis Sax niae filias Aiaham dc Margaretam, hancBernhardus, illini Dater eius memoratus Fridericus, ambo Magni Torquati kii, uxores duxissetit, omnia feliciter conmolata sunt , dc ad veros suos Dominos Ducatus Lynaeburpicus rediit Quod si r quorundam aemulorum dc invidorim scelus
60쪽
scipe, recuperisset Imperatoriam dignitatem saxonsa , ct
antiquissima Brunsvicensis domus, cum in Regem uerm niae Francofurti iam tum electus esset A. 1 oci. Fridericus, ct inde redux in nefarias parricidarum manus incideret, Hassia ad papio Engelis in Frisiaria: uti alias plenius exposui, hic saltem indico. Neque tamen etiam uteritio praeterire positim, quae post septendecim annos in Marchia, Scnon diu post in Milinia acciderunt, Saxonicis rebus magnam inductura mutationem. Cum enim antehac Ma chia alios habuissetDominos, dc tandem ad Simmundurn Imperatorem pervenisset, ille Fridericum M. Burggravioum Norimbergensem, ex antiqua Comitiun de Lodlerensimilia oriundum, optime de se & imperio meritum, primo suum in Marchia Provi brem Supremum , ut Paulus Lan artus Citicensis ad A. I ir nominat, id est, locum tenentem, Vicarium, more loquendi tum usitato , constituit, deinissam accepta magna pecuniae summa cum dignitate Electorali consentientibus Priticipit iis ei contulit, investiti in solemniter in Concilio Constantiensi A. I 17. d. 18. Aps lis peracta. Penes hujusenim defici haeredes maseulos mansit in hunc usque diem terrarum illarum possesso de dignitas , indeque ortus incomparabilis Heros pridericis umilhelmin cista alibi buitis acquisitisque noviter te
ris, tum in hac Saxonia hodie late diominatur. Qui etiam hactenusfuerant Misiniae Marchiones dc Thurino e Lan gravit in Friderico I. Bellicoso dicto Armoi as, post mo rem AlbertiIR Electoris ex Ascania stirpe ultimi,Elector tum Saxoniae a Sigisinundo Caesare, Pres iso in Hiingaria acceperunt, cujus posteritas per tot Herora sago togaque inclytos ad modernum JOIAE GEORGIUM Ducem Saxo-ndae dc Electorem, ipsi Orienti terribilem, devenit. Quae alias illo XV seculo contigerunt , ebriis hoc lodo meni aran non merentur, nisi OH novos duos Duces, Medietis