Carmina illustrium poetarum italorum

291쪽

Antoni Bracelle togae, lumenque senatus Gloria nostra domi, gloria nostra foris Si mea Musa tuum leviter delibat honorem,

Teque refert operis taenia, parce precor.

Quod collega tuus consors patriaeque ducumque Pertulit, in libro perfer cisse meo. Tu Ligurum victor rediisti nuper ab oris, Cum Duce Baptista magna trophaea merens. Legibus, citudiis radiabas omnibus olim, Accessere tuae Martia gesta togae. Jam te nostra suum Ciceronem nominet aetas Muneribus pacis , militiaeque parem. Sed tibi jam natus, Cicerone beatior ut sis, Surgit avo dignus , teque Parente puer.

En novus hic vates ingentem pectore Phoebum Accipit, is antat Carmina digna Lino.

Declamator item non contemnendus habetur rQuid faciet canus nobilis iste puer pVivite felices ambo, tu est is annos,

Tuque Sibyllinos nate, Paterque simul. Ad 1,am jum Platum fratrem optimum.

Lue peritorum juris quia pectora quaedam studiis novi non aliena meis: ς

Scis ea , mi frater rerum studiose mearum, ore quiden memori quas recitare soles,

His ubi tempus erit vacuum ; nam saepe notavi Vos apud ingenuis seria mixta ocis. Hunc permitte brevem librum per rostra legendum. Qui parat Etruscam protinus ire viam . Causidicis illic succenseo jure quibusdam, quibus offendor cetera turba placet. Vos observo fori reges, agnosque patronos,

292쪽

RApHAELIS LACENTINI.

Ad Hilarium. SAncta bonis, Hilari , multis te altaria ditandi

Nec tibi adhuc faero est chrismate tacta manu . Conduxisti alium ossicio quem paupere znsu, Suffieis,in satis hoc esse putas animae. Hac vitium regis arte : Deus non fallitur en quam

Desipis uxorem ducis, di alter habet. Ad Obmpie . Discere vis asino cur maior Olympice, sit bos

Tu bove, dic nobis, cur minor est: simus 'Ad Romulum Visebat sua regna Leo, nemora aequora, ct Alpes, offerturque fero res nova mutu erat. Dic genus, patrium nomen, rex inquit at ille Est mihi Caesareus frater, ait, sonipes. Et reges portabat avus pendentia Romae Lucratus cursu serica avunculus est. Stemmata sic vanus matris iactabat AselIo De patre vox tandem Romule, nulla fuit.

Ad G parem . Est anus estque senex, odio tibi Gaspar iniqui Fis reusa ad vulgi sed male verba redis. Nam nova si placeant medicum quid Nestora quaeris rEt nova quid laudas vina, vetusta bibis δ

293쪽

Servat Idumaeus centum latitantia messes Balsama : amore nihil dulcius est veteri. Ergo tibi prius ulla genas quam ruga cutemque Ctimet, omnis adhuc Barba rubet, morere. De laco. Candidior cur barba Lyco sit crine, rogatus tSaepe fatigor, ait, gutture, non cerebro.

Ad Aldinam id furis, tota eupis Atticus urbe vocari Te, tua no pariens Thestylis, Atyn ait. Ad Gallum. Quid tibi, Galle, precor rogitas te , praemia certe Digna Iovis faciat mater ut alma suum. Ad Alexis . Qualis, Alexi, rogas Tortellius est bonus inquam

Mulaa, tamen melim, si tacuisset, erat.

De Euphori Ducis obitu Dialogisinus .

Peremptus est os Largius amabitur, Sed ejus inquam , nominis magnum Uirum. Quid ergo mors novi dedit Mortis genus Craudele Plurimae viae, sed exitus Est unus omnibus tyrannique hoc fuit. Fleamus, est fletum satis, dum viveret.

Ad Pobdorum. Vis aliquem , cum sim, Polydore Poeta Iepotem. Blandiri nulla est fortibus utilitas Nec dape nigra carens avis est laudat i sed audia Cum sis venator , tu mihi da leporem.

294쪽

Ad Aldum. perpLonga quid hae nimis, Alde vocas Epigrammata semis

Sunt duo longa nimis carmina si mala sunt. Que bona fiat sine fine precor neque credimus ulli, Si bona sit, longam displicuisse viam. De Doro a Sum Dorus inquit, mense natus septimo. Inrerrogatus . sciret illud quo modo pC1tius maritum non habebat, ait, Parens.

Ad Lucillum. Lueti in dixi tu sum Lucillius, inquis.

Ardentem Cum te videro, Verus eris.

Ad Primum a Carmina, Prime, veru recitabas dignara sed illis Di xx opus est obelis tu mihi das obolum. Num me Irum fortasse putas me tempore falli Arguis r at videas, tu mage falsus eris. Digna tamen reor est mini res admissa piacio

Non dicendum obelo Prime sed igne fuit iAt socios inter quid nomine plaudis inani3 Quolibet esse idem qui potes in scelere imas Campetii epitaphium

Lex , aequum, pietaς, quo totum Vere per orbem, Hoc jacet, asstra tenens marmore campetius. De eodem.

Vin scire, quam Reohes docere Dis placerat 'Camperius hic cubans, polo sublatus est. AHAlanum. Haec legis , o ma Ia sunt quae fibri in elligis, 3nqum pCU: nihil erreo scias, dic quid Alane bonum est

295쪽

SERA VALLENSIS .

Tumulus Pernardini Tomitani. HI artos varias, illis sapientis honores

Attribuit summus , qui regit omne , Deus. Sed, quae distinxit multis, o miranus abunde Polside iue unus, qui jacet hoc tumulo. M Gmdem. Cum dotes natura suas componeret omnes, Fingeret ut clarum quam studiosa virum et Te Tomitane ciuis complexa est fortiter ulnis, Et geris in gremio tot bona dona tuo. Ad Lectorem. Ignotus cum sim, forsan mirabitur orbis, Cum mea pervcnient auribus ista suis. Me mea sors fundo numquam deducit aVito. Nec licuit regum visere delicias. Sed quamvis nostrae veniant de rure Camoenae, Nil tamen incomptae rusticitatis habent. Si non cum primis mea carmina nota poetis; Proxima erunt saltem vatibus illa bonis. Ad Titianum pictorem eliberrim&m. Parce meae iuvenis formosos pingere Vultus. Et paene arte tua sic dare velle animam.

296쪽

Nil opus es picta nobis, Titiane, figura Infixa est medio pectoi vera prius. Hanc in C de meo, quae est dotatissima forma, Sedula cum placido pinxit Amore Venus.

nam si tantillum quisquam delere medullis Optavit, sensu aeleat ille meos. Ad Gammis Galle quid Hesperio properas invadere campos,

Immemor antiqui roboris Hesperiae ΘAn bello egragii contemnis Caesaris arma A quibus est vestro sanguine tinctus Arar 'Si te nulla movent jam prisci Caesaris armas baltem , nota novi Caesaris arma timc .

Hanc magnus custos ovium, tibi Mopse, ga seruim Pastorum sancta mittit ab urbe Μycon Sedulus ut secum pascas securus ab aestu, Nec timeas tristes, cum furit A Uster, aquas is Nunc custos ovium , tibi Mopse galerum hunc Pastorum sancta mittit ab urbe Mycon: Post tamen Elysii cum pascua viserit ille Hoc tibi, commisso cum grege sume pedum

D Laudem M. Amonii Flaminii

FIebat adhue cari Benacus morte Catulli, Crudeles refcrens per vada moesta Deo se Cum tandem undisonae cantantem margine ripae Sensit suaviloquo carmine Iaminium.

A Deus haec jam flete nimis et vale, amice Catulle Non Mors, sed rapuit te miti Flaminius. De Vinea. Hinc fueram praeceps illinc collapsa ruinis, Invia sive viris, invia sive feris

297쪽

Vinitor hanc pulchram tribuit, mihi respice, formam, Excultamque tibi me bone Bacche, dicat. Tu facilis, tu dexter adegra tu congrua tanto Munere, jam domino praemia redde meo. BaraboL Purtilius donatur Evangeliorum libro.Quem magis hunc pulchrum deceat, san tumque libellumam te, qui auctorem sedulus usque colis ΘHunc tu sume libens nec dantis munera tantum Respice, quam quae sunt condita muneribus.

d Alpes. Magnus Acon rigidas Cadubri cogitat Alpeis,

Consulat ut caris finibus Italiae. Alpinae rupes, rupibus eddita saxa, Per quae tam duram cogitur ire viam :Sic vos perpetuo decoret pulcherrima pinus, Atque abies vestrum cingat ubique jugari Nunc saltem, dum magnus Acon vos ultrat, eunti faciles aditus, o reditusque dato. De se, Tandem de miseris me solvi nox ibus urbis Jam repeto optati rustica tecta soli; Quae longum servent Jorenti semper age IOBacchus, Cinnumeris frugibus alma Ceres, Grata cano sors nulla meas spes reddat inanes τIsoc uno maneat vitaque morsque loco,

Ad Franelyeum Robortellum.

Si qua recordanti veterum praecepta virorum Grati animi semper maxima laetitia rvobortelle, tui tam clari nominis, Omnis Graecia perpetuo sat Latiumque memor.

298쪽

Eidem aDe te de docto quoquam si dicitur id quod

Nulla dies adimat, dicitur ingenue; Ne plura enumerem, quidquid tulit inclita fama olim aliis, uni nunc tibi Iarga dedit. Ad eumdem a Invida mors ne forte semel quae straverat, altet Erigeret firma vividus historia, Roborrelle suos in te fera dirigit arcus;

Incassum in laudes sed furit illa tuas. De Suesio ieb. Turriani. Tu qui tam pulchrum mira pierat Sacellum, Et colis in verum saxa polita Deum: Obscenae Veneris si qua est sibi nota figura. Aut alia e falsa relligione silex rNon solum impuras dicas picta te, sed arte Cuncta piis illis cedere imaginibus.

Ad Villum Guidi Ferrori Caν d.

Villula quae fueras avidis habitara coIonis,

Et quondam agricolis non nisi nota tuis Adventu tanti potetis celeberrima dici Ρrincipis, claras inter ubique domos Quod si saepe tuos colles herus 1lle reviset; Non locus in terris uotior Itur erit. Ad eumdem. Dcer Antistes quis, te nunc viderit, non Mox dicet summum te fore Pontificum Sic erit ingenui mores, Qvita pudica, Et virtus, summi sunt bona Pontificis. De

299쪽

De berilla, Deida. Ardentem Lycidas Solem vitabat ad umbras, Cum subit umbrosum pulchra Therilla locum: Atque hec ille inquit umbrae valeatis amatae ἔHeu, nihil hoc gemino tegmina Sole juvent. Ad uillulam suam. Multos per scopulos. multa per a Pera vitae IAufugio ad parvi jugera parva soli.

Ut me post tristes casus, post vulnera rerum, Accipiat tuto villula nostra sinu. Quandoquidem post te. numquam me saeva vide lun AEquora longinquis terra nec ulla locis. Jam mea nunc me cara dico tibi villulari tu sis Et maris,is terrae meta quiesque mihi. De Catella Ortua , ad Sirium. Invide, quid placidam, canis, est tibi morte Catellari Perdere, Sc e domino surripui Te sinu δTe coeli custode tuo sub idere nobis lEripitur quid si non ore ista canis δScilicet immites tanto prorumpis in vines, Ne foret ista tuis aemula lumiNibus. Sed numquam poteris flammas accendere . qu s non Extinguat lacrimis pulchra catella meiS.

me sua Musa,

Quid mirare meam curarum in turbinemusam Edere, quae laetis sunt magis apta iocis Non haec eveniunt humanis viribus orta, Coelestis sed enim nobile mentis puS rQuae cupiens misero terrarum carcere scivi;

di in secus albus olor concinit, illa canit. De

300쪽

D. Ursa puella.

Ut nitet coeli, nautaeque reguntur ab illa. Hac regimur terris; nec minor iste decor.

Illa vagis i quid ni formosa est stella carinis rIIaec pelago, terris, pulchraque Coelicolis. De Um atalis Domin . Lux oritur de noEte, dies fit nocte sub ipsaro mirum exoritur hac quoque nocte Deus Pro Chariclo. Alta petit nivibus semper conspersa Chariclus,

Atque etiam medio frigore currit iter. Ah ne illum tantae laedant pluViaeque, ni Vesque, Iuppiter averras, tristia quaeque cadunt. Te quoque ne pigeat paulum cessare Charicle: bat citus ad dominum, si modo salvus, eas.

Ad Deidam.

Noster adest, Lycida , natalis collige fores , Insideant capiti florea serta meo. Non pudor est, senio quamvis sim crinibus albis, Me teneros vinctum ducere flore choros. Hoc natalis opus et virides mihi praebuit annos ἔAtque ita perpetuo quod velit esse, rogo. Vinea ad suos dominos. Si en agitur vobis adeo male grata noeensque Dicar , Ut alterius jura subire queam ΘΟ dulces domini quod non s fertilis istis Temporibus, culpa est, credite, Ulla mea. Quid mihi si pluviis, nivibus, si grandine laedor, Surripiunt fures si mea quaeque bona