장음표시 사용
281쪽
Ad Lectorem Quod non plura tibi dederim fastidia Lector,
Qui tibi majus opus forte driurus eram. Orphei Ricano grates age, qui mini nupcxIusserat in urcos arma ferenda truce . Quod ratus osse ratum , vetui prodire Camoenas Longius , icta est muta re piante chelys. Hac ratione libet breviusculus iste remantit Lucrifacis lector, qui satiare minus,
Ex quo me patriae jam septima reddidit aestas, Votum unum profugo quod mihi semper erat, Nulla dies adeo mihi felix, albave fulsit, Quam lux, immo loquar verius, hora brevis Ima mihi nescio quis domina assirmavit in arce vivere te nobis instituisse domi. Te quoque Principibus nostris servire paratum Addidit affectum conditione bona Gratulor anguigeris ducibus , Patriaeque, tibique, Sed magis atque magis gratulor ipse mihi. Nondum fortiades meritos accepit honore Se Inclita perscribes gesta, Philelphe, Ducis. Divinum illud opus te divo aequabit Homero, Nam tua post cineres gloria major erit. patria vate suo non ramplius illa carebit, Quo gaudet quantum an tua vate suo. Et quantum ossa Titi decorant Antenoris urbem, Tantum relliquiae moenia nostra tuae. Nune operam studiis navabit docta juventus, Principe Doctorum te Duce laeta suo. Tecum Pegasides Grajae, Musaeque Latinae, Et ieeum rediit cum Cicerone Maro. Iam mea Palladio pridem mens aestuat Igni, Hauriat ut rursus dogmaque meique tuunt
282쪽
Nec potui scaenare manum, quin ederet is id Nondum maturum, quod tibi mittit, opus εἰ ἰ tamen Alcinoo videar dare poma, fatebotomne meum lima Carmen egete tua.
Τalia crediderim Gallum misisse Maroni. Si modo Virgilii Gallus amator erat. Talia facundo Ciceroni Curio misit, Talia Nasoni culta Corinna suo Sunt de meme tua mea qualiacumque leguntur
Accipe de spicis grana , Philelphe, tuis . Ad Regem Franciae .
Caesaris invim clement a maxima pulsum Marcellum patriae vcstituisse fuit. Hic apud Insubres censebitur, optime regum
Carcere concivem te reserasse tuum.
Di tibi perdendi dent cunctus, jusque tuendi, Ut tibi servatum debeat omne genus.
Quod tibi libortas sit reddita care sodalisci
Ut tua testatur littera missa Patri, Auribus, laetis animis aecepimus omnes Audiit hoc hilaris patria, moesta prius. Contigit uberior nulli tamen ista voluntas, Quam mihi aeritia fine caren e mea. Nec tuus undecimi odionis eum mensibus anni Carcer iners ulli quam mihi pejor erat. Tecum ego laudebae, ubi discrimina tecum, Sustinui poenas, dulcis amice tua S. Sentio mutatos antactuς,- mea sorti I fortuna tuae candida, matra comes, Quippe Moguta tiaca latui capi vus in arcae Sex equidem lunae ornua tota decem .
Dii meliora dabunt, fore sideribusque fecundis Auguror, o nostrum vivat tergue simul.
283쪽
Interea superis, inegi demus honorem,
Carceris aerumnis qui statuere modum. Ad Antoniatu Vereellensem. Accipe divini praeconum maxime verbIA tibi devota Carmina missa manu. Fama tuarum audita mihi clarissima laudum olim me cupidum fecerat esse tui. Libato semel ore tuo cum pondere rerum, Divo Paulo non Pene pater ἔExtemplo majora fide sunt edita coram: Ipsa tuis meritis fama reperta minor. Serus in astra, precor, redeas, vir debit coelo,
Ut sit qui decoret pulpita sacra diu.
D finitione. Quandoquidem non est humerorum ferre meorum Quod Baptista jubes dicere quid sit amor ;Judicet inter nos Cicero rex iudiciorum, Lucidus orator, philosophusque gravis. Ut scitis, Baptista, latineque Tusculearum
Consimiles tangit quaestio quarta locos In partes hominis animum distingui et ambas Disserit: una boni est, altera causa mali. Paret enim melior rationi subdita semper,
Altera pars obstat, quae ratione Caret. omnis ab hac oritur nostrae turbatio mentis, Ut spes, atque timor, laetitia, atque dolor.
In valetudinibusque aliis, opinio, error, Hic fomenta ferunt ossiciosa rati. Ah pudet in morbis animi numeravit amorem, Naturae sobolem quem tamen esse negat. Si generi humano Natura dedisset amorem,
Unus ait cunctos usque teneret amor.
Atqui dissimiles labique videmus amore ἔIn inultis etenim non QPeriῖue amor.
284쪽
Denique in his, cupide quae fiunt, ponit antorem a Cum nihil ardenter vir bene sanus agat. Quid sit amor latis a nostro doctore docetur; Sed studium differt a Cicerone meum. Ad Hieroomum Berneri n. Gratia nulla potest a me tibi tanta referri, Quae faciat meritis vir satis ample tuis. Non alist, assiimo mea, non aliena acustas, Respondere tibi, muneribusque tuis. Ad sacra confugi tibi dono, Hieronyme, divus Mittitur, a culus nomine nomen habes.
Ad Franciscum Buzacharinum, civem
Ora Antenoreae decus a cultore Platino, Perpetuo salve, BUZacharine, tuo. Quae mea sit fortuna domi tibi Nuntius de Fidus erat Paulo qui meus ante puer. Accipe praeterez vates, a milite carmen Quod tibi sit nolitae Pignus amicitiae.
Ad Io: Franescum de Ia Curre. Ariusius Michael mea qui in Carmina reddie omni me studio, prosequiturque id Q.
Utor o veteri cunctis in rebus amico, Quo meus est usus ante cliente pater is
Omnia quae sua sunt, me jure negotia duco ossicium violo , si minus hunc tueor δIncidit in rabidos qui vemigalia quaestu Condu Xere, canes, incidit inque lupos. Vim prohibe praeses sci dignissime justa
Pro re, pioque tua nobilitare, recor. Tu vir patricius, tu servantissimus aequi.
Tam probus,in doctus quam generosus homo.
285쪽
Mirifice res una tibi devinciet ambos, Istaque apud memores gratia semper iit.
Noster ut est Iudex humero pendente sinistro, Sic animo pendet, iudicioque suo. Quam timeo causae communi, frater, ab ilIo pNil loquitur rectus, nil quoque rectus agit.
Ad Alaxandrum Raudensem Ducalem Senatorem . Vult sibi monstrati per me sua limina Iudex, Et petit in scriptis illa videre meis. Causidicus meus ista ihi nomine dixit;
Dispeream, si me continuisse queo, Quin armem subitos in eum conversus ambos. Et notet hunc omni fixa tabella foro. Differo rem secum non auferor munere functus
Quando erit ille suo fungar ipse meo. Si dubitat, poscitque fideiussore caveri, Sponsor Alexander tu meus est precor, Interea facito videat breve distichon istud, Ne putet ex animo se cecidisse meo.
Distichon, ad Nomam Dipbei. Odi ter quamquam mihi nulla stipondia solvis.
Vis, ut me solvam, teque solutus amem. Ad Iobaime Priamum amicum optimum. Sive sit a pueris avis haec querquedula nostris Didia suo nomen efficiente sono . Sive coturnicem culto sermone Iohannes. Ortyga seu Graece dicis, amica gulae estis Ne tamen hanc credas tantum servire palator Egri languidulo servit item stomacho. Utere securus studiosi rebus amici; En meus accipitet tris tibi coepit aves. Rura petam rursus Praeda majore potiribi dabitur, larga tu potiere manu.
286쪽
Ivterea cures omni Vir digne salute, Ut recte valeas, me quoque rumper ama. sAd Franeiseum Franchedimim. Tempore non ullo Musarum oblite mearum Franchedine mei maxima pars animi. Accipe quem dixti te velle videre libellum, Non quia sit doctas dignus adire manus. Qualemcumque tamen, quo me, precor, aspice vultu Et lege castigans quae meruere notam. Ad Adolescentem Ludovicum Guascum. Non video, Ludovice queas cur Marsya dici. Nomine blanditur quo tua Musa mihi. Carmine si tali certasset Marsya Phoebo
Me, puer, invitat quale , modeste , tuum. Non est et victus, non esset Marsya tristis, Et cute se tegeret qua caret ille sua Quid quod erat Citharoedus atrox , tu mitis ephebus, Indole promittens omne virile decus 'Ad tua ierides cunabula dona tulerunt, Uberaque admorunt pro genitrice tibi. Cum properare tuos Dianam frater ad ortus Aspiceret, Vates hic novus, inquit, erit. Ecce fides te prima facit lanugo politam, Cum tibi sit praecox , ingeniuntii Ue Crax. Quin etiam tibi summus adest praeceptor, apud quem Proficis ubertim , cottidie tu magi S. Ergo meos, aliosque requirere desiae Uivos, Hubertina tuam cum levet unda sit in i . Quod petis inter nos Pythiae, iam onis amorem Annum, perpetuam polliceorque fidem. Si non diligerem to certe ferreus essem indecus aetatis mi Ludovice tuae.
287쪽
Quod trage meas inter tua seria nugas Et legis. laudas debeo jure tibi. Ne valeam , si non isto delector honore, Meque juvat, nugae si placuere meae.
Ne valeam rursus, gravius te si quid Athenis, Aut in gymnasiis doctius esse reor. Ad 'eobum. Trivicium Duealem.
Non ridebis eques mea munera Parva modoste, Si bene te novi per tria lustra comes. Scipiadae summo mittebat talia prudens Laelius invicti clarus amore Iri.
Talia Messallis faciebat dona Tibullus; Tu mihi Messallam, Scipiadenque refers. Accipies igitur placido munu1cula Uultu. Quae tibi sint animi pignora magna mei. Ad meenatem pro Puero Ducali. Nostrae Cicche pater patriae, vigil, atque saluber Imperii custos . ducibus fidissime nostris,
Ut tua succurrat puero mihi gratia . supplex Oro, diu cistri sum Principis assecla gratis Pascit enim tantum Domini me Curia, vestit Ipse meus genitor . Maecenas optime, praestare: is ut accedat provisio menstrua, quaeso.
Ad Rhetorem 'eobum Balianum Nulla I ieet quondam fuerint mihi pignora tecum, Nullaque congressus copia facta tui;
Fama tamen laudum passim vulgata tuarum. Rhetora quae magnum te celebremqU 1 refert,
288쪽
Cogu itena tua, quam nulli probitate secundani Duco , nec orsicio me Baliana domus.
Dum mihi errati regio placidissima imontis Quaerenti sedes hospita prima foret. Dum facilem victum lunae ter quinque per orbes Celta mihi illius Principis aula daret. Omne genus meriti genus omne induixit honoris, Et mihi nunc reduci mitis, ut ante favet. sunt in ea fratres mira bonitate, fideque I Aurea Saturni secta redisse putes. Sunt igitur causae mihi cur Jacobe colaris, Et virtutis honos, gentis amorque tuae. Redde vices oro cum pignore carmine Rhetor, Ne te paeniteat ilitis ore cani.
In Iacobum Landrianum Comitem Illustris
Octaviani V. Maria. Nunc ea Nasonis credi miracula possunt De lacrimis Cyanes , Heliadumque piis. Funera sidere lugendo Iacobus alumni Landrianus obit questus acerba nimis. Qui legis ista, minus veteres mireris amico Rara fides haec est carmine digna OVO . In Cεmmentaria Gertini crescentinatis Rhetoris larisint
super M. Tullii Epipolaram codice .
Ingeniis antiqua suis ne siecula tantum Illustrata putes inclita nostra vide. Ex Ubertino Crescentinate latinis Utile manavit, quod modo prompsi opus . . In quo non haeton , sed Desilatus Orsa peregit Maxima, qui metam victor ad usque fuit. Omnibus, Octavi, Ciceronis, epistola fructus
omnis eo cuncta excDtiente, paret.
Namque super chartis labor Arpinatibus hujus Plura tot emissis,' meliora notat.
289쪽
ille rotas aperit dumis hinc inde remotis, Mellaque de plenis eruit alveolis. Tu quia nobiscum sentire putavimus olim, Qui praeter leges ista disertus amas Curio sis operi, neque enim livore carebit; Cum Cicerone suo nobile Vivat opus. In Pratorem Pisanum. Si Florentinos socios, cum bella timerent, Anguigeri numquam deseruere Duces. Auxilium Tuscis si quas misere cohortes, Regis Aragoni sustinuere minas. Die age pisarum Praetor, cur accip; omnes Tam male nos equites, municipesque suos 3
Me eommunis hericit; mulat vetus ardor honoris, ut repetam chartas cogit c ille datas.
carmina posthabitis, ita me Deus adjuvet, actis ut volui nuper scribere plura tibi Et dare, si quicquam possunt mea carmina, sam ,
Signorolse Dei, nobile nomen Horno. continuit dextram, quasi deliraret, Apollo: Rem tabulis actor vel reus, inquit agat. Non ego, non ipsae convicia ferre sorores Possumus isto tum , barbariemque fori. Iudicis ergo mei fueris cum munere funeus,
ossicio vatis funga Cipse tui Ad Adolesentem velum Politianum .
Angelo, cui puer facundia contigit omnis ἔAngelo, qui lingua clarus utraque vales Nulla tibi, solvens istinc , mea pignora liquis Diec .absentis nulla tulisse tui.
290쪽
Nec potui tibi discedens auferre libellum, Servandum dederam quem tibi castra petens. Ut suus hunc peragat librarius, ipse remittas, I siue meas cures hunc revolare manus. Annue, si domini communis honore moveris, Cui me commenda, Nicoleoque meo. Ad Antonium Medicem. Antoni edice haud inncianda propago, Maxima Tuscarum sit domus illa licet.
Hoc opus exiguum Domini communis honorem Commendare tibi non putat auctor opu S. Legeris ut titulum, cognatum M nomen herile, Enitere tua sponte , iamque dabis. Qua cito per certum puerum Laurentius heros Accipiat magna munera parva manu .
Adlcueam Grimaldum Duealem Senatorem praepantissimum.
Cum mira iam librum facerent epigrammata justum, Exiretque meas a liber iste manus. Erubui, Luca, velut a censore notatu S. Ipse quod in chartis non legerere meis . Quem colui semper, te praeteriisse dolebam ;Tanta quidem virtus prima canenda fuit. Non quia possim aevo quemquam donare perenni, Ut potuit sc raptis Appius ille suis. Sed magi illustres ut me iri mal de Senator, Neve auis ignci et te decus ess e Patrum Ergo meum positu claudes in calce libellum, Dux ubi signa bonuq subsidiumque Iodat. Heroas in fronte legas,o nomina magna, In quibus assinis sunt monimenta tui. Ad Antonium Praeerim Duealem Senat. O cui perpetuum propria virtute parentem