장음표시 사용
101쪽
Photium non continetur. Hac ex parte no mocanon ecclesiae ByZantinae cum traditionibus ecclesiarum Antiochenae, Ie-Xandrinae Romanaeque congruit. In additamento autem adiectit eis canon 8. Chalcedonensis, confirmatus similibus et finitimis legibus civilibus et ecclesiasticiS. Quin etiani con-Mciarium eductum est primatum ecclesiae polim Sse translatum. En ambiguam calliditatem ByZantinam, quae canone 28. Chale in ecclesia Byzantina λ invaluit Contra canonis 28. Chalc. Octrinam atque contra eiuSdem ConSectaria trenue pia abant monachi Graeci, qui Supplemento Byr antino adiecerunt scholia, antiqua traditione orientis detendentia. Itaque Omo canori cum additamenti Oppositas doctrinas trium illeologiae rationum scholarum de primatu is mul comprehendit: l. Doctrina Byrantina legalis , itan cum claram approbati lonem pCStolicae Originis primatus Romani uineiusdem prima ius negationem vel primatus politani declarati Oinem Canonem 3. politatium et 28. ChalcedonenSemagnoscebat, pugnam cum Roma autem vitabat, etSi semper procli si ad conisectaria BYZantina deducenda, si id sine unitati eccleisiae scissione ieri posset. Nomo canon ante Photium Sine additamentiis in . . Doctrina canonem 3. politanum et S. Chale publice defenden uisque ad extrema consectaria Byrantina, primatum Romanum negantia Additamentum de privilegiis patriaretiae politani). 3. Doctrina apostolicam originem primatu Romani strenue approbans, canollem politanum et Chalcedone in Sem cum con, Sectariis ByZantini oppugnans Scholia monastica). Quas dissensiones theoria pentarchiae, Omnibu tribuis scholi ex parte Saltem commulliS, Seu liam componebat ByZantinaeque de primatu cogitandi rationi viam parabat Scholia monaStica, cotiisentientia cum Uitis s. Cyrilli et ethodi, theoriam pentarchiae Saec. IX. nondum omnium in oriente animo occupium teStantur. β Tn. spem sici 296.
102쪽
capite in privilegii patriarchae politani scholium B Vantinum canoni 28. Chalcedonemi atque post ipsum Se quentia duo Scholia lavica monastica tantum deprompSLIn omnibu Secutus sum textum a Paulo Uirant. Uremenni 180T g. 150-l52 e codice monasterii T. S. avra L
Sequuntur 1. Fragmentum se canonis Chalcedonensis cum Scholio. 2. Fragmentum T. canonis Chale. 3. Cano 28. Chalc cum scholio sequenti.
103쪽
M Hoc loco textum valde corruptum esse, Paulo dicit. ν In S additur H.' In utroque manu scripto IIpnaaraae textum correxit Paulov.
104쪽
Sequuntur 6 fragmenta ex legibus Justiniani.
I. Sciri vero oportet. quod hic canon non accipietur a Sancto papa Leone, tunc veteri Romae thronum administrante. Nec consensit hac in re sancto Chalcedonensi concilio, Sed et)scripsit concilio . nihil tale Se a cipere possct et 'at deni propter novitatum ambiguitatem episcopi politani liuis temporiS, Anatolio tunc episcopo existente). Quam ob rem epiSCo- si norinulli, in concilio prae Senios, non subscripserunt huic canoni. Nec Sicut hic canon dicit, isqilia regnat Vetui Roma,
Iideo honorem ipsi Romae tribuerunt sancti patres. Sed deSuper ab initio gratia divina, propter fidei gradum, id est
Supremo apostolorum Petro honor collatu esti. Nam ab ipso Domino Jesu Christo vocem audien S: Petre, ama me PaSce Veis meas, honorem praecedentium in Sacerdotibus, ordinem et primam Sedem obtinuit. Si enim', Sicut dixerunt Scholio antecedens componenteS, . quia regnavit Vetu RO-ma, et honorem Oh tinuit, nunc quidem poli regnante, haec
II. Notum sit, Mediolani et Ravennae in urbibuβ imperatore confititiSSe, quorum palatia usque ad hunc diem stantlman enit, tamen hiSce urbibus honor ideo non est Collatus. Sacerdotalis enim ordinis honor principatusque non mundi gratia conferturi, Sed divina electione atque apostolica potestates honoratus est sacerdotum ordol. Si enim sancti 7 Paulo proponit lectionem Me me. In versione conficienda iuvabat me R. ah tigal, inguae Veterosi avicae in universitate abacensi Ljubi jana professor. Unci rotundis adita sunt illa archetypi verba, quae in vir- Sion omitti possunt; uncis vero illa, quae in archetypo non in
Versio a M. Linci e edita o. c. 7 s. multi locis a nostra discrepat.
105쪽
patres Hierosolymam uictem propter regem re antium, Deum Dominum nostrum Jesum ChriSium crucique alii Xam ius pamsionem Orioraturi, metropolis honorem ipsi lirmaverunt, noci autem patriarchale privi egium contulerunt, ilia non potuerunt termino amovere, quo S Verae fidei praedicatores D OSuerulat; quomodo possibile est, ut propter imperatore inlierrestrem dona divina atque aposto ici honores transierantur, fideique immam ala praecepta mutentur. Immobile enim g
que ad inem Sunt veteri Romae hocioreS. Ideo, quia et praesidet omnibus ecclesiis eius episcopus propter honorem non cogitur, ut convelliat ad Salacia universi mundi concilia Ast Sine ei uis consensu, per nonnu II ab ipso missio suo throno
subditos legatos universi mundi concilium non existebat; et quia ipse sponebat praesidium praesidere in concilio.
Si autem quidam contra dicunt huic Sermoni, non ita rem Se habere, exquirat lab eodem sarictissimo papa Leone Scriptum
opis solam Marciano et Pulcheriae in finem piis. quod etiam I item ad dictum episcopum politanum Anatolium atque ex his veritatem diiscat. Ad noua trio ni s. imae tormula scholia incipere Solent graece δε εἰδευαι); scho iam II. incipit simili Iormula notum
Sil). - Scho tum patres eo a cilii Chalcedonensis alloqui videtur, eo moliendo. Fortasse error librarii vel intei pretis obie Sit Secundum sensum Verti potest canon non St approhatuS. - . eo id legatis suis scripto mandavit scripsit concilio), ne permitterent, ut quaestiones de ecclesiarum privilegiis iti concilio tractarentur vide supra n. nota ); huiusmodi decreta Se non Se approbaturum Sequeri Propositio ab et quidem uisque ad inem magnam iiii
cultatem parat quia Semiliter versa est ex Graeco Paul Ov p. 50 dicit, se non potui AS eruere sensum huius Ualde gluboko corrupti loci . Si autem textus Graecu recolastruitur et ad epistolas Leociis M. attenditur, sen Sus erui pote St. Verbum lavi cum AK reddit Graecum 11ς, tio hic inducit propOSiti ei causalem, qua explicatur, Cur nihil ta e accipi possit . itaque se hic simili cat Siq/cidem, nam et quiuem, quae Signiticatio etiam apud auciore classico et apud patre Graeco Occurrit. Eandem significationem habet jakο sy
106쪽
in sequenti propcGitione: Nam ab pSo Domino Ocum dativo vel locali cauRam simili eat. ARO o reddit Graecium se ira vel simile quid Leo M. Anatolio Obiciebat ambiguitatem duplicem iidem), quia concilio convocato ad fidei quaestion os traetandaS, ab usu est ad privilegia eccle- Siastica assequenda. Ambigue ergo appetebat nova privilegia, o cilio Nicaeno contraria Verbo duo Perie forsan redditur Latino-graecum μἶtetito supra nota 53. Iuxta sensum verti poteSt: propter ambiguitatem ambitionem Anatolii, illius temporis episcopi politani . - Α δια χI:λευε verba canoni 28. Chal ). - , Textu Slavicus verti potest vel , ,honoirata est Romal vel honoratus est sacerdotum ordol ,
SetiSi sentialiter non mutato. - In textu lavico propositi incipit numero plurali contradicunt in pensequitur autem numero Singulari exquirat, discath, quae in versione Latina
mutata non Sunt. - finem piri forsan verbis piae memoriae verti poteSt. Marcianui et Pulcheria vere pii erant. Pulcheria ab utraque ecclesia sancta veneratur. lavi cum bla-
odestio reddit Graecum ευσεἶa titulum imperatorum
Byrantinorum. Sicut in ita Meth. ita etiam hic imperator titulo honoratur, Anatoliu autem solum episcopus dicitur. In textu lavio post verbum Scriptum primo sequitur,atilius Sine praepositione, Secundo vero praepositio ad.
107쪽
Christiani orientales non solum doctrina, Sed etiam cogitandi ratione menta lite a catholici disierunt. Sicut propria est Graecorum cogitandi ratio de pro cossione Spiritu Sancti, ita propria S BYZasitina agitandi ratio de primatu et unitate ecclesiae, discrepans a Cogitandi ratione monachorum Orientalium Sque ad saec. . tractatu I p . - 133. Sede opiscopalis patriarchalis Bygantina, titulo apostoli eo carenS, historica evolutione exorta et promota est Graeci Byrari tini, civili in perii principatu elati, sacerdotii quoque primatum appelabant. Primatum ecclesiae non immobilem esse initio Obscure et incerte suSpicabantur, OS saeta IX. autem a perte docebant, ementialia ecclesiasti eae constitutionis elementa cum accidentalibuS mutabilibusque coniundenteS.
Tituli is episcopus veteris Romae papa et epiScopus novae Romae olitanus civiliis ratio primatu indirecte innuitur, canone autem . politano et 28. Chalcedonensi diserte docetur. Defectus tituli apostolici titulo Oecumenicus patriarcha cf. titulum atholikos Armenorum et Syroruin obtegitur, quo titulo deae canoni Chalcedonensis non approbati exprimuntur ira et II, Og 14-20).
Ecclesia Romana, contra ambitione ecclesiae Byzantinae ad divinam apostolicamque primatui institutionem atque ad apiostolicam eccleSiarum patriarchali una Origitiem provocanS, per excellentiam antonom astice apostolica dicebatur. I iidearitonomastici tituli Sedes apostolica, apostolicus dominuS .
Qii tituli in oriente quoque pro Romana ecclesia adhibebantur, praeSertim a monachis Graecis, qui saec. VIII et X contra haereticos politanos patriarchas ad apostolicum Saepe recurrebant Monachi Graeci, antiquas Orientis de primatu traditio nescuStodienteS, a BYZantina cogitandi mentalite dicendique terminologia ratione discrepabant. Unde titulus apostolimi legendi Pannonici explicatur iraci III, g. 44-56).
Bygantina doctrina de primatu et unitate ecclesiae indirecte promovebatur doctrini de pentarchia, de primatu honori atque myStica ecclesiae consideratione. Quae theoriae initio incertae, nec Romae advereae paulatim notionem primatui R Omlani ob T. D
108쪽
scurabant Og. 20-43). Attentione dignum est, apud Ss Cyrillum et Methodium nulla inveniri vestigia theoriae pentarchiae, quamquam illa aetate in oriente etiam apud monach trita emet. Quo proprium Ss Cyrilli et Methodii ingenium
Saec. IX-XI. traditione de primatu Romano ControVersiis dogmaticis Filioque Obtegebantur, quo de rS Sae lorum demum factum St, ut hodie primatu Romanu praecipua dissensionis causa habeatur. - Si ecclesia Byrantina apoSto ica iuvis et ByZantina cogitandi agendique ratio proba-hi iter alia fuisset. Boantini senescentes, immobilem ecclesiae auctoritatem negligenteS. historicam symboli formam immuta
Monachos Graecos Contra theorias sinistra ByZantilia non lum visu. Ses etiam ioctrinis oppositi pugnasse, Scholia Veter lavica de primatu testatitur. Hoc grave eiuStati monumentum op p ita illeologiae orientali saec. IX. doctrinas
illustrat. Scholia dicendi genui stylum 4. Methodii produnt.
Stylus A. Methodii ex elencho conciliorum in 1 capite legendae Pannonicae cognoSei potest: in loci enim elencho inanibus verbis ad verbum doctrina . Methodii ex laibetur. I holici doctrina styloque cum Pannonica Vita . Methodii concordant. Legendae Pannonicae papam GyOStoli appellant, scholia vero
Cum e e M. ,Sacerdotii primatum ex apostolica potestate ortum me atque apostolicos honore transferri non posse docent. Utrumque monumentum testatur inter monacho patriarchatus O itani tradition os ecclesiae Antiochenae et lexandrinae viguiSSe monacho antiqua orienti traditiones custodiisses tract. VI.). Theoria petitarchiae in theologia orientali recentiore fere Oblivioni data est indirecte anien ei ta veStigia Servantur. Eiusdem loco doctrinae de invisibili universalis ecclesiae unitate tract. IV. et de Christo unico ecclosiae capite trari. . in primatui Romano opponuntur. Hi doctrinis noti schismatis ita Obscurata est, ut cum haeresi plane coniundatur tract. Iriri. 3). Statu rerum Conditionesque tempori magnas habent partes in hac theologiae ratione formanda.
109쪽
alphabeticus nominum et rerum.
Numerui indictit paginam. Africana ecclesia 11 episcopi tricani 46. Ainvido mo Eugenis Petrovie, protopreSbyter prolemor theologiae fundamentali in 'cademiae ecciesiastica Du-
Antiochia, patriarchatus Antiochen P 8, 1, 2, 14, 22, 20-31, 48, 40, 8T-0l synodus Antiochena 34lph I9; theologia traditioin Antiochena 80-91, 3. Antonius A. P. Hrapovicliij), Olim archiep. VolhynenSis,
nunc metropolita ijovensis Homjakovi sectator 33, 63,T0. Antonomastice, quid Significet MT-49. vide: ap tolicae sede' ap toli P. MOStolatus vester, titulus R. P. 1, 52. Apostolica Origo ecclesiarum patriarchalium a 39, 26, 48-50, 8T; apostolica Origo primatus, vide: primatuS in a. Mostolica sedes 20 4T-5b; vide: primatus.
Augustinui S. 46. Auto cephalae eccleSiae Orientales. 28, 58 6 l. Balsamon Theodorus, eleber canonis ta GraecuS, Saec XII.
110쪽
Batilio P. 10, 20, 26 42. Bel jajev Alexander Dimi trieuic, professor theologiae dogmaticae in Academia ecclesiastica Duliovnaja kademijain Moskovemi 60, 62.
BiologiSmm . Bo loto Vasili Uasiijevie 1853 - 1000), professor historiae ecclesiasticae Academia ecclesiastica Metropolitana cl4.27, 29, 36 41. Bonifatius . papa 418 422 46. Bre hie L. 33. Bb Tantina cogitandi rati, B theologia 4-l2, Id IT: vide
cedon Q. canon Constantinopolitanum 14, 21-23, 25, 26, 34 49, 3 6 cano Nicaenu 14, 20, 21, 23, 24. Caput quid Signi licet i5 66. caput ecclosiaes 35. 65 80:
quo Ser u papa caput ecclesiae sit 5-80.
Catholicus, Iatholikos 54 90. Chalcedonense ooncilium 14. I S. 10, 21, 22, 29, 47, 48, 82, 8T-89 28. canon Chalcedonensis 4, 15, 23-20, 34 50, 81, 82. 85, 2, 3. Chri StuS, unicum ecclesiae caput 4, 30 40, 3, 60, 6l, 63,
istit et 83. Coelestinus I papa 422 432 47. Coelibatu . 60.
Concilium, Chalci litanum Ephes.. Ni C. Trullanum: elenchus conciliorum in Uita Methodii 5, 86 uelatio R. P. ad concilia oecumenica 85, 88; concilii Oecumenici Suprema potestas exclusiva 32, 33, 3, 5T-50 80 septem concilia 64. Conte Sisio orthodoxa dicitur fidei professio a Petro MO-gil metropolita ijovensi h ad instar catechis nil exarata