De ruinis gentium et regnorum aduersus impios politicos libri octo ... Auctore Thoma Bozio Eugubino ..

발행: 1596년

분량: 598페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

491쪽

Aduersus imp pHit. Lib. VII. o

Abus est aflictatus intra ipsius Angliae fines . Anglicanum tamen Regnum se se attollere, eo vivente, ad magnam felicitatem coepit, quam nactum est summam Richardo ipsius filio regnante . Nam, cum seret Henricus Normaniae, Bononiaeque Dux,accessit ad Anglicanum Regnum,tanti Ducatus potentia: ipse praeterea Hyberniam magna ex pacte subegit, concedente id Pontifice Romano, ad quem spectabat insula illa, quod Hybernia recta pietate in plurimis discederent,ut est auctor

Polydorus i vita ipsius. Cumbriam similiter, Nothumbria. m. que Scotorum Regi eripuit,&hunc captum iurare in verba B sua coegit. At Richardus eius filius ex hereditate materna praeterea dominatus est Cenomanis , Turonis , Aquitanis ι& quamuis Philippus Galliarum Rex adduxisset in suam .

potestatem Cenomanos, ac Turonos, recepit tamen eos Richardus, ita ut praeter memoratos, Britanniam, cuius Duxerat frater Arthurus, Pictonesque, Bononienses Andegauenses Imperio contineret, atque,ut erat ardoris bellici Dux,

Orientem petens , Cyprum inuasit, quod Choniatas testa, tur, eamque subegit, Guidoni Lusiniano vendidit, eius Io -- Iura, Titulumque Regni Hierosolymitani recipiens. Re-C uersu R. ex illa expeditione, Arvernos, Vasconesque in Gallia sibi subegit,ac talis denique suit, ut ausus fuerit de illo Polydorus asserere, cunctis examinatis, aut omnino nulla, aut pusilla

in eo vitia fuisse. Non ita Ioannes,Richardi stater, ac successer,a quo impium decretum manavit, ut, qui Romam profici sceretur, hostis esset, Monachosque Cantaurienses egit in exilium, quod Episcopum Cantauriensem legissent. Ob id Inn centius Pontifex Ioannem Regno priuauit, cni iam prope omnia Galliarum Rex abstulerat in Gallijsposita. Hyberni desecerant, bellumque Scotus intulerat. ab lutus ab excomunica D tione Ioannes, & ad obedientia rediens aliqua recepit,a sacri Iegijs tamen adhuc abstinuit,bellaq. intima a Gallom, Scotoruque Regibus in Anglia perpessus,veneno creditur obijsse,irasmisse ad posteros Regno undique conciso, ac mutilato. Ioanni suffectus est anno in i . Henricus iii.cultor religionis, inquie Polydorus,&aduersus inopes liberalis. Huic Edoardus, ex hac stirpe primus,religionis, ait idem,studiosissimus. His asmodum dissimilis memoratur suisse Edouardus ii.quem deuium tradit ille praecipitemq. nihil non praepostere egisse.quocirca Scoti eo regnante se in libertatem receperunt, ac muruN n n ta An.

492쪽

so De Ruinis Gentium, Regn.

ta Anglis damna intulere, ipse vero Edouardus, suorum bellis Aexagitatus, a proprio filio captus, & in custodiam missus est, inqua, vςru per clun s adacto, transfixus , interiit . Edouardus autem, filius ex ordine tertius, patris excipiens Imperium, multis virtutibus cxcelluit. Quaobrem, celeberrimis victoriis usus, Ioanne Galliae Regem acie superatum cepit,ac, pace facta, eoque dimido, multa in Gallis recuperauit. Verum nihil si mum fuit. Nam paulo past Pictones, Aquitani, Britannaniquem ope omnes ad Galliae Regem defecerunt, quo iam tempore Edouardus legem promulgari studebat, ne quis a pontifice Romano beneficia Ecclesiastica impetraret, neq; ad illum causas, pisi per appellationem, deserret,quae quidem lata est,apposita que xmmanis poena non obseruantibus, Ac, duobus post haec annis vita defimctus, successerem filium Richardum reliquit, qui variis domesticorum bellis vexatus, ct in acie captus ab Henrico quarto Sobrino, huic regnum concessiit, ac fame necatus obiit,Gallicanis quidem rebus ad Angliae Regnum specta

tibua omnino accisis,ac prope funditus euςrsis anno: a 399. , Quintum tempus , ab anno I 399. Od. tatem nostram. .

I Nciderat iam maxima in Ecclesia Dei seccessio. Gallici enim quidam Cardinales,coniuratione aduersus Vrbanum e sextum facta, fusum Pontiacem crearunt, qui se Clementem septimum vocavit. Adhaesit huic Galliae Rex Carolus quintus ac sextus; Vero autem Rex Angliae cum suis . Quo tempore maxima pars Galliarum venit in Angli potestatem, unam cum Rege Carolo sexto, filiaqoe ipsius Catharina,quae Henrico quinto nupta: Regnique Gallicani successio post obitum Caroli stati patris in dotem data, quamuis superstes esset filius Carolus, qui septimus,est vocatus Tunc etiam, propter huiusmodi pacta Regni administratione suscepit Anglus, ac Fraciae,sive Galliarui eges est appellatus, ac plerique Galliarum proceres in ipsius

verba iurarunt . Q iainobrem,cum Lutetia, cum primariis Re .gni Vrbibus. obediret Anglo, solique ex illustribus Bituriges

franco, hinc factum, ut hic Biturigum Rex, ille autem Galliae nuncuparetur,atque ita quamuis Anglus Pontifici Romano. s erorum summo Praefecto, pluri mu iuris, ut supra afferebamus. ademerit, cum tamen verum,non secutus sueriti Gallus autem falsum fouerit ante omnes, Hinc euenit,ut Deus Anglomagis,quam Gallo, uuerit. Postquam vero Schisma est subla. tum anno x i8. mirabili modo recreatae simi res Gallici Ro

493쪽

Α gis . Obiit namque Henticus quintus non sine veneni susipicione,vir,inquit Polydorus, quo nemo animi celsitate, & magnia tudine,ac virtute, clarior natus, nemo pietate praestantior. si cessitque illi filius Henricus sextus anno i 23. bellis autem magis in diem saeuientibus inter Gallos,& Anglos anno x a ripuella quaedam Ioanna, uti supra memorabamus, extitit,quae I se diuinitus missam dicens,arma tractas, aciem ducens,proelio saepe Anglos deuicit,ac breui maxima patrauit. Ex eo tota fere Gallia liliat exacti Angli. anno enim i si . Normania tota a Gallo est adducta in potestatem, post annos triginta , quams Henricus quintus Angliae Rex eam ceperat, Aquitania similiter anno i a. illi cessit post annos ducentos nonaginta notae', quam Henricus secundus illam nomine dotis Eteonorae uxori, acceperat possidendam,ac post annos ducentos viginti duos, quam Henricus tertius Ioanni Patri ademptam receperat'. Quae notauit Polydorus. Post haec ab Edouardo quarto Henri Lib.

cus sextus Regno spoliatus est,quod viri sapientes,inquit idem rim scriptor, diuinae institiae adscribendum iam tum existimarunt quod Regnum ab Henrico quarto', sexti Henrici auo, per vimia quaesitum non potiusGr perdiu ab ea possideri familia, atque C ita aut peccatum ad nepotes redundasse. Haec ille. Fuit autem moribus admodum sanctis Henricus sextus, magnaque incuria contigit, ut libri de imperio Virtutis primi capite quarto

Henricus hic appositus fuerit veluti simulator, cum fuerit apponedus Richardus tertius,& tamen flagitiose dicitur interuptus sextus. Quocirca Diuina ultione exigente eius successore, qui eripnit ipsi Regnum, Edouardum quartum veneno interis.

se creditum fuit, eiusdemq. filii per summum scelus a RichaEdo fertio fratre, qui Regnum inuasit, sunt intersecti, ipse' ai tem peremptus in proelio ab Henrico septimo, Henrici sexti D nepote ex Edn vido patre uterino septinio. substitutus est silius

Henricus octauus,qui, cum virtutibus multis ab initio praesta. ret, mox, Annae Boloniae flagitioso amore irretitus,miserrime incidit in haeresim, cancroq. depastus, obiens, Eduardum reliquit heredem,qui cum seret haereticus, sicuti & Pater, haeres sbus Angliam tbiam eorrupit,ac veneno, ut Lazius testatur,

est a Duce Northumbriae sublatus: Huic successit Maiia i Otholica illa quidem, sed quae Anglis imperarςt, maxima ex parte pietatem Catholicam simulantibus, haeresque variae occiit te addictis,in quam meditabantur aperte erumpere, ubi illa

494쪽

oso De Ruinis Gentium, oe Regm

decessisset . quo tempore exacti e Gallis, & continenti terra AAngli omnes, amisso Caleto, qui destincta Maria prodierunt in haereses patentes, substitutaque Elisabetha, in Catholicos Anglos acer bissimum bellu concitarunt: ac nunc videntur sibi gna temporalium felicitate persevi neque vident,quam mise. re exciderint ab i ila olim Britanni antiqui imperante Maximo inuadentibiis Anglis Insulam haeresibus contaminatam: quam misere Angli ceciderint, cum Rex in Dunstanum fuit iniuriosus, ac factus est per Anglos, aduersante Dunstano Rex , qui fiat rem peremerat Et mox Dani sevissimo dominatu oppresiserunt Anglos Non vident item,quod, cum,contra iurisiura- Bdi religionem, Sanctique Edouardi propositum, fauerunt Haraldo,& ad uersati sunt Northmannis, hos irritatos domino ' duriis imos perpeti sint compulsi, Insula ab ipsis occupata. Non vident similiter, hos ob lacrilegia, & iniurias Catholicis illa. tas concidisse, ac Francis Insulam cessisse. quibus tum felicis sime fuit,cum pietatem Catholicam sunt amplexat uti secerenichardus,Henricus tertiuS,atque Edouardus primus 'non ita,

cum lex auctoritati pontificiae aduersaria promulgata est. D nique cum pro vero Pontifice aduersiis Gallos Δἰso Pontifici studentes, steterunt, tunc maxime sunt ampli ficati,& euecti ; Q conciderunt autem, cum Galli resipuerunt. Et adhuc stabat lax Pontificiae potestatis inimica,atque haereses paulatim furtimq. in Insulam prorepserunt.Nunc aliqua adhuc ad idem a gumentum spectantia discutiamus iaPrima obseruatio ἀC post Romanos Britanniam tenuerint Angli, Dant,

Northmani, Franci queaut Galli , numquam maiores illa clades,ac vastitates est perpessa, quam cum, varijs haeresibus' contaminata ab Anglis est occupata. Tunc enim dirutae omnes urbes,& castella, ita, ut in virgeis casis homines habitaret. I, qnod Ioannes libro de Geticis rebus tradit.sic etiam nunquam magis ad internecionem deleti Britanni,ut ex Beda supra resexebamus. Nam & ex illo tempore usque ad Henricum Muum numquam magis insula haeressibu&est infecta ac scςleribus

alijs,qu e Gildas proprio libro deplorat: atque ita maiori delicto maior poena respondet Secunda Obseruatio

CVm sanctissimus vir Thomas Cantuariensis ab Henrico,

secuta exagitaretur, atque ex eius dictis arripuerint lce-

Iesti

495쪽

Aduersus imp piab. Lib. VII. si

lasti ansam,hominis illius occidendi, contra Henrici volunt A tem,qui multis modis expiare sit quid admisisset in eum crimianis est conatus, praedixisse tque S. Ber nardus, sere, ut posteritas Henrici secundi inter se perpetua bella exerceret, mirum sit, fere protinus id post obitum Henrici contigisse. Ioannes namque ipsius filius, Arthurum e x statre nepotem, ad quem Regna spectare dicebatur, regnandi causa interfici curauit. quod in eius vita resert Polydorus atque,Vt videbimus, numquam gladius hostilis e manu agnationis istius potuit auferri. Tertia Obseruaticia OVocirca ex Henrico tertio,Ioannis huius filio, atque ex eo secundi nepoti prodierunt duae familiae, quarum alteri rubra,alteri vero alba rosa fuit insigne,quae perpetuis inter se diuidiis digladiatae sunt,agnatique inuicem se te Regno expulerunt,ac vita spoliarunt.alterius,priniceps suit Edouardus, Henrici patris successor alterius autem, irater istius Edmumdus,ambo geniti eodem parente. Quarta Obseruatio- OB id Henricus quartus,ex Edmundi stirpe orturi Richa dum secundum e nepotibu& EGuardi bello captum,car-C cerςquainclusiti fame enecauit Regnumque inuasit: Edo sedus autem quartus e genere Edouardi Henricum sextum solio deiecit,ac cepit,qui in carcere moxest interfectus, nec Ed uardi genus ab Henrico septimo,per affinitate genus ducente, in Edmundo est exturbatum- Qvinta seruatio-SEd enim nati adhuc ex eadem semilia, siue tubrae, siue albae rosae, saeuius inter se sertio pugnas te videbuntur, atque ob rem odi cupidinem nihili iura caeta iecisse. Edouardus enim secundus, Henrici tertij ex, Edouar Primo nepos, a propria. coniuge,filioque ipsius Mouarta iii.captus, incustodia tr D ditus vera scribitur per claues adacto transfixus. At Richa dus tertius, cum tutor esset filiorum Edouardi quarti fratris , eos per summum sceluς inter secit,v d in se Regnum transerre quod secit, quamuis ab Henrico, septimo sit ipla postea n

catus a. Sexta Obseruatio ..

O Vamobrem,cum Reges decem numerentur ex agnati , ne Henrici secundi post illum.Richardus primus, Ioannes, Henricu&iii. Edouardus primus, Edouardus it. Edonardusii iactatosi Henrie sextus,vi ardustriRichardus iii exhis,

496쪽

Ex his ocelQex seruntur, Ioannes veneno, Edouatans ii. veru Atratisfixus, Richar sit. fame, Henricus vi. gladio, Ldouardus 'iv. veneho,Richa duς tertius ferro. l idia Septima Observatro.

Olvinium' diutissime regnarunt imiteteus' tertiust an istis

quinqua nia sex, Ed ardus iii. quinquaginta & viatu tridenrieum qindem tertium sic laudat Polydorus, quod culto reli onis esset, atqtie aduersus inopes liberalis, Edoti ardum vero iii his verbis: Hidc' regi inquit, ingenium fuit prouidum, perspicax,as Inite. nihilporro non sapienter, non considerate Bagebat: horrio perni odestus, ac frugi, illos summe diligebat lionoribusque ornabit, de amplificabat, qui probitate,m' situ, vitae innocentia alios antecederent. Haec illo: Sic ita que e taetii bonorum fuerunt,qui diutissime imperarum: Oinanium porro breuistimeQbui matus est Richardus, quis nepesiabus trucidatis, Regnum inuasit, atque annis duobus haud in tegris tenuit. Atque ita in eadem Regum successione boni diutius, quam mali imperarunt. Vt enim quispiam bonus breuius,quam' malus aliquis;tamen,qui longissime,l ἀά,.

Dania tribus temporitas maxime praeseitit temporalium bon rum fel iritate,'iquibus amplexata eri maximesinceraret pietatem. cap. VII.

, Ngliam sequetur Dania, non admodum lato mari diuisa , cuius antiquissimas res decribit 'Saxo: quamuis eum labi putemus in assereni' disquihusdam nimium vetustis. ad hanc ita, que ueluti viciniorem transeamus, eius te , pora siliciora recen tes. Primum tempus, Chanuto regnante, anno millesimo post Or tum Christi. lGΗanutus omnium maxime prouexit ad summam seIicita. teri, Danis Remu ldite eniim ridi eum Danih lim

a finiuebrem sic de illo S1xo libro e cimbu Hutic s momitiis exilium habuit, quo nemo nostrorum 'Re n clamerii plura alii victoriis illustranerint, splendidior fuit . Adeo enim perum eius magnitudinem propitiae lamee fides auxerat , ut,

497쪽

A quos rerum gestarum gloria pares habuerat amplitudine et ritatis excellat .' Cumque aliorum splendorem ignorantia o,scuritas, ac vetustatis rubigo perederit . huius deras longa D,- -mE usurpatione submissum perpetuis memoriae fructibus reui rescit. Si quidem, sanctitate ac sortitudine instructissimus non minus religionem, quam regnum proferre,curae habui . inimpe eum bellicis late titulis inclaruisset, placidiore cludio usus, ex fisco ibo compluribus in locis priuatorum clericorum con-luictu instituto , cellularuri frequentiam nouis conuenticialis auxit, crorumq. venerationem,quam maximam semper exhiae buerat, Regiarum opum impendio stipendiis multiplicauit, Monachalem quoque ordinem uberiorem reliquit, ne ferociae propior,quam pietatis officiis,videretur, aequam sibi utriusque laudem adiicere: cupiens. Haec Saxo. Subiecit autem sibi Am iam Chanutus,cum Sc Edouardus a suis est intersectus, vitimoque supplicio intersectores ipsius aflacie. Qnamobrem siede illo Polydorus: Chanuto paulo ante mortem nihil alienius fuit,quam extrinsecus,aut bene,aut male vivendi suspensas habere rationes: quippe qui non aliunde, quam ex pietate, pendebat: id quod praecipue demonstrat eius facinus, cum primum C memorabile. sane usu ita venit, ut animi causa aliquando secim dum meani littus,haud procul a fluthantonensi portu ambu-

lauerit, ibique per otium a milite auribus seruiente appellatus se rex regum longe omnium potentisiimus , qui hominibus, qui mari,qui terrae imperitaret: tum ille,tacitus, animo repente ad Dei potentiam contemplandam erecto,ut suorum vanas assentationes aliquo argumento coargueret, vestem exuit, ac

ei flabum Deit superque sedit quam proxime aquam, aestatum sorte ex alto se incitante, ac inquit Vnda,libi iubeo,ut ne pedes meos tangas.quae ubi est istus,suis demirantibus; quate, D nus ista Dceret, unda insurge ius totum madesecit. Tum, illa retro progressa,En. inquit,Principes , vocatis me Regem, qui hanc paruulam undam meo imperio cohibere,vel remorari nequeo'Nullus nempe mortalium est tali nomine dignus est Rex unus, pater Domini nostri Iesu Christi, cum quo ille regnat, euius nutu cuncta regunturi hune veneremur, hunc Regem adipellemus,hunc Regum,hunc Populorum omniu dominii, hunc Caeli: Terrae Maris rectorem non solium confiteamur, sed etiaprofiteamur, praeterea nemine m . Post haec, Vintoniam profectus, coronam,quam gestabar, capiti simulaeti Christi Cr

498쪽

cifixi, qnod in templo Apostolorum Petri,& Pauli pendebat, Astis manibus imposuit, nunqua post hac eiusmodi ornamento capitis usus insigni. Haec Polydorus. Defuncto Chanuto,concidere coepit Daniae Regnum,Chanum tertio, Magno, Suenone secundo, Haraldoq. quinto ex ipsius stirpe prognatis imperantibus. Nam Sueno,contra iurisiurandi religionem, bellum M gno consobrino mouit. Reiectus est ac victus,eo tamen defun- regnum inuasit: & quamuis operum proeriorum studiosus fuerit, luxui contra deditus,ac libidinibus incestas nuptias est amplexatus, a quibus vix recessit, Episcoporum primo contemptis monitis, deinde auditis: quibus postea sic paruit, ut in B magnae felicitatis tranquillitate Regnum Daniae oruegiaeque subernarit. Cui successit deses atq; iners filius Haraldus. Huic substitutus est Chanutus quartus, sanctitate praestans, ac Sanctis ascriptus, qui Danico Curorum, Sembonum, & Estonum Regna adiecit, Antistitibus primas in eosessibus,& honoribus inter Principes assiguari constituit, decimas eis solui . Quas ob res odia multorum subiit suorumq. fratrii machinationibus impiis est interfectus, ac miraculis multis illustratus, in saetos est relatus. Ex illo res Danicae vehementer afflictae, ac prope funditus euersae sunt, domesticis, exterisque hostium bellis C miserrime dilaniatae. Nam breui tempore lex hi Reges inter se plerumque pugnates imperarunt, Olauus,S.Chanuti frater,& parricida, Henricus secudus similiter,& Nicolaus,eiusdem Chan uti in tres. Henricus tertius secundi filius,&huius frater

Sueno. Secundum tempus,

Vnestimaro Chanuti filio , qui dictus en cognomento Magnus .

ad Vuestimarum tertium.

REs post istos Danicas maxime subleuauit, atque amplificauit Uualdemarus, S. Chanuti filius pietate, religione, D' ac meritis sui parentis. Nam Regna diuisa in unum coniunxit. Rugiam, Vuandaliamque magna ex parte deuicit, ac Daniae subiecit; ac faelix, si varios superiorum casus, atque aerumnas - inspicias, dicendus, quamuis & primis ,&extremis annis ali quid aduersi passus fuerit, Regnum tamen potentissimum p sieritati suae reliquit, Friderico primo imperante. Desuncto Vualdemaro,substitutus est filius Chanutias Danorum, Vanda lorumq. Rex, ac Nordalbingiae Dominus. Ver defuncto hoc, eiusque filio Chanuis quinto,& V ualdemam secundo , quem

499쪽

Λ nonnulli volunt Unaldemaro natu na, alii Chanuto quinto, discordiae domesticae inper.Henrictim quartum, Abelem & Christophorum primum, mox Henricu in quintum, sextum , 6 Christophorum secundum tot,ac tantae exortae sunt, ut Regnumiserrime concisum diu iacuerit , ac plurima sit detrimenta perpesium, Vuandalis desciscent bus, Scania, Noruegiaque iampridem amissa. Atque hec non ob aliam causam, nisi quod parum pii Reges, in semetipsos, suosque agnatos obliti prae

cepta sacrosanctae religionis arma acciperent, ac saeuirent. Tertium tempus, a Vuesdemaro tertio, 'usque ad Chri renum

UValdemarus Rex, ab initio una cum Patre in magnas est

adductus angultias. diu namq; exul vitam traduxit, quadiu Lodovico Bauaro Pontificiae potestatis inimico fauit aduersus Carolum quartum verum Imperatorem. Sed, ubi ab illo discessit, huic adhaesit, maximam tranquilli ratem naetiis, Got Iandiam regnis auitis adiunxit, ac, pietate adductus Aueni Evenit ad Pontificem Romanum. Successit illi, cum decessistet anno et 37 1. Margarita filia, quae nupta Aquino Noruegiae Re Ci.susceptoque filio Olauo, qui non multo post obitum patris C est mortuus,Regnum Noruegiae tenuit, mox capto Alberto Rege,Suetig regnum pristinis adiecit: atque ita nunqua post Cha- nutum primum magis Dania floruit, quam Margarita tamina regnante, tanti generis illustrissimo ornamento, quae cum sine filiis ellat adoptauit sibi Pomeraniae Ducem. Decessit hie an-- no I 38. abiectis ob intestina dissidia trium regnorum curis. Quocirca a trium regnorum proceribus est delectus Christ phoruς, ex Bauariae Ducibus ortum ducens. Eodemque absque prole destincto. delectus est Cliristiernus Aldeburgensis, qui tria Regna moderaretur: cui Fridericus Imperator Ducatum D Holiatiae, Stormatiae, & Thielmarsiae subiecit: atque ita tribus regnis est haec facta adiectio. Idem Rex Christiernus Romam, pietatis causa, ad Sixtum quartum venit, Apollolorumque limina inuisit: Sueci tamen ei,Thiethmarsi a. non omnino paruerunt. Successit huic filius Ioannes anno i 81. Cui substitutus Christianus secundus e Regibus primus filii, qui Lutheranis auli erens,ab auita religione desci Iceret, ac proinde dςsciscentibus ab eo Suecis ipse cum suis regno expulsus , mox captus caueaqne ferrea inclusus,miserrime vita migrauit. Atque

ex hoc Suecia sese prorsus a Daniae Regibus disiuiixit : hi quo

500쪽

o o De Ruinis Genlium N Re D.

haeresibus adhaeserunt: Christianus scilicet tertius, Fridericus Αsecundus, & Christianus quartus. Sic igitur, quoties Danici Reges, ac populi, veram religionem proiecerunt, temporalis felicitatis damnum maximum pertulere. Vt appareat, ab illa hanc pendere. Toloniae quinque tempora asseruntur, quibus, quoad bona temp

ralia,maxime excelluit simulque pietati vera magis aibaesit, o contra. Cap. VIII. ia

Mittamus Sueciae,Noruegiaeque Regna, quod a haec aliis hodie sint adiuncta:&ad Poloniam transibimus, in cuius rebus describendis Cromerum sequeinur , quod hic diligentius eas fuerit persecutus. Igitur,cum Polonorum no- -men antea fuisset obscurum, Poloniaque ipsa maxima ex parte inculta esset,deserta,nemoribus horrens, de anula, attollere se se maxime coepit, Ex quo Mi inaus nomen Christo dedit anno nongentesimo sexagesimo quinto, ad summam vero felicitatis alicuius dignitatem , potestatemque euecta videtur filio Miecisai regnante. C

T Gitur primum tempus sit ab anno Iooi. quo Boles ausia Miecissai filius,Regium nomen assumpsit,concedente id Othone t vult Cromerus, tertio, coronamque impoluit uncto a se Regi Gaudentius Archiepit copus Gnesinensis; subegit, ac tributariam sibi fecit nolestauς Boemiam, Silesia, Morauiamque, Pomeraniam,regiones omnes,vsque d Albilia, Salamquesuvios,&Cinabricam Chersonesum, Quae a Stauis, ac Umidis tenebantur, qui iurarunt cuncti in verba Polonici Regis, Prusesa sinit iter . sicut autem Mieculaus deditisiimus Christianae Dreligioni titit, sie& ipsius filius I olestatis.Na sic de hoc Cromerus: Nulla autem in re Boleslaus erat seuerior, quam in comitemptu religionis, templorum profanatione, di Sacerdotum iniurijs, atque contumelijs vindicandis. ad quae facinora, cum plerique equestris ordinis homines, partim pristinae impietastis consuetudine, partim licentia militari incitati ferrentur ;& decimarum quoque onus detractarent, Sacerdotesque pulsarent , in auctores quidem poena capitis animaduertit, cet

SEARCH

MENU NAVIGATION