장음표시 사용
11쪽
ε si Princi 'ium contradictionis. Ergo principium contradictionis
est Omnium primum t. 25. Probatur minor: Et satio, principium contradictionis ex conceptilius entis, et non entis conficitur. Atqui conceptus cutis, et non entis sunt illi, ud quos, veluti ad omnium supremos, re liqui omnes reducuntur . Ergo principium contradictionis eiusmodi est, ut ad ipsum Omnia reliqua principia r ducantur. In de sit, ut principium contradictionis sit laudamentum reliquorum principiorum , quia firmitatem suam ceteris principiis Omnium scientiarum communibus largitur; siquidem si cluis investigare velit, cur de illis principiis ne minimum quid om dubitare possit, Statim deprchendit id ix eo cumire, ii iod si salsa Sunt, idem Simul nisi marctur , ct Dogaretur; unde reliqua prin cipiu possunt indirecte domonstrari Τ per princirium contrudici ionis contra illos , ii quibus impugnantur ; quisquis cuina aliquid illorum impugnat, ad idem simul O e, et non eSSU RSwinu dum tandem cogi potest. 26. Quod ait altoram quaestionem spectat, Loibuitius statuit Princi tum contradictionis osse primum principium verilatum DCC muriarum, et principium rationis snil sentis , ii uoci significat his verbis , Nihil est sine ratione sus ienti , csse Primum principium veritatum contingentium '. M. Quid do hac Loibnitii sententia tonendum Sit, ad Struitur in sequenti propositione: Princiρὰ rationis susticientis est verum, et valet non SO-lum Pro veritati s contingentibus , sed etiam pro veritatibuS ne nariis, ita ut tamquum Princi 'ium imurtim habendtuu Sit, sed non tamquam Primum Princi 'ium. 23. Probat in prima pars: Vt aliqua res in mundo potius PX
Fiat, quam non eXistat, atque existat potius hoc, quam illo modo, non solum requiritur aliquid, quod sit causa, ex cuius vi e-ristat, sed etiam aliquid , propter quod ad potius existendum ,
quum non existundum, atque ad existendum potius hoc , quum
illo modo determinetur. Atqui illud, propter quod res ud certo
Advertito priueipium eoniradictionis non esse huiusmodi, ut ex ipso sine principiis propriis realitas rerum eliei possit. Hinc erravit Uollius f OnIOl. , Part. I, secl. I, e. l), quod ab unico principio contradicιωnis omnes scientias derivari sensit. vid. quae dixivius in Log., p. III,e. IV, art. 2, P. 76,u. 1, Ol. l.
Τὸ Indirecte inquimus, quia puneipia eommunia, eum sint ex Se perspicua, proprie suiniam demonstrationem nou admittunt. CI Log. , p. ll, c. lli, ari. I, p. 52, VOl. I.
12쪽
quodum modo DXLwndum deici initiatur, si ratio sussciens cxiastentiae eius. Ergo nihil sine aliqua ratione sulliciente existit. 29. Probatur secunda parS: Omnes res creatae non solum mu- tingentos , Sed etiam De Mariae, puta non posse existere hominem, nisi rutione polleat, ordinatae sunt a Metite Divina, Cum Deus inlinito sapiens sit. Atqui ubi est ordo; iratio quoque CSt . Ergo Non solum rerum contingontium, Sed etiam neces Sariarum rationes sussicientes sunt. 50. Probatur tertia pars : Omncs veritares tam ne CSSariae ,
quam contingontra in essu tum rationis stillicientis resolvi po sunt 3. Atqui illa voritas, in quam aliae resolvuntur, eSt princi Pium eurum. Ergo effatum rationis Suisscientis est principium
veritatum tum ii cessariarum, tum Contingontium.
5 l. Maior ita demonstratur: Si cuiusque rei sive contingen iis, sive necessariae aliquid esse dehet, per quod ad certo modo
istendum determinatur. consequens est in resolutione cui V ut voritatis cum contingentis, tum necessariae posse tandem PCGL
uiri ad aliquid, ex quo, cur potius uno, quam alio modo cUStat, intelligatur. Atqui id est, quod ratio sussiciens dicitur. Ergo Omnes Veritates tum contingentes, tum necessariae in ossatum rationis sussicientis resolvi pomunt.
52. Probatur quarta pars: Illud principium omnium primum dici nequit, quod in aliud se superius resolvitur. Atqui effatum rationis sussicientis in principium contradictionis 'resolvitur. Eingo risu tum rationis susticientis primum principium dici nequit. M. Minor probatur hoc modo : Si nihil in re est, per quod
ipsa ad curtum modum existetidi potius detorminatur, quam nox detorminutur , consequeus cst posse Panadem irem corto quodammodo simul raso, et non esse. Atqui id contradictionem involvit. Ergo ossutum rationis sufficientis in principium contradictionis Solvitur. Ac dit, quod primum principium ita dubet esse ex Se Perspicuum, ut non solum demonstrationem dimotam, sed etiam indirectam respuat. Atqui Ossatum nationis susticientis etiam Hrgumento directo, ut in prima parte propositionis vidimus, di monstrari polost. Ergo Pssatum rationis susscientis tamquam Pri naum principium assignari nequit.
ὶ et Deus, inquii Tertullianus, omnium conditor, nihil non ratione iraelari, Iolelligique voluit I; De Poenu., c. I. Reaolni possunι, inquimus, non debent, quia, quamvis certum sit nihil esse sine ratione sussilienti, lamen non semper ratione 1 rerum sussicientes du- legere nobis licui.
13쪽
54. Postquam ilissmiimus de cuin absolute Spoctatis , Prout num pQ quidquid in rubus nobis occurrit, volui quoddam esse nnobis intelligitur, ad diversas rationes, quas in esse rerum Cron larum intolligimus, nempse orae rascntiae, Acciatias, Et PLULic-tultun cxponendus progi Ediamur. ART. I. Notiones essentia , existentiae, et I Urietatum declarantur
5 3. Esse essentino, vel simpliciter ossentia di sinitur, id, quo tiliquid in corta rerum Fecie collo tur , vol id , Per quod rosost id, quod ost. tic a cet ι is robus discrimmatur . 56. I mentia dicitur quoque t ratio roi, quin ipsa ost natio , ob quom ros ost id, quod est; 2' id litus, quia ost id, quo ri Sporidetur ad qua stionum, quid nos sit'; 5'yorma, quia sbrina, ut suo loco , id bimus, ost id, quo vos in sportu Coristituitur, ni quia distinguitur u mutoria, perquam specios in aliquo indixi luod terminatur; 4' nutura, quia ipsa ost principium , CA quo Pim
IT. L,istontia autem variis modis exponi solet, qui ad id mmcidunt. Ipsa. onim dicitur actus, quo ros, sive res titia rat, VCI id, quo res, Seu rasensiti extra nihilum Sistitur, vol tu vius, a cmulitas o cratia . lue. Denique exm Pro ri tutiun , viri attributorum ost illud , quod culino iam constitutae adiicitur, ut, ouque si Vc Di ΓΝ - rio, sive contiu Durr promu rant. An T. II. Loctii, in Giobertii error circa cognition me entiae rerum rcfuimur 59. Lochius ossentias in nominialos, oi r idos distinxit. Roab scssentiao, cius iudicio, sunt quae phusico ros constituti rit; raram Hulcra voim , quae a rorum constitutione haud pondoiit, scd opus Surit HOStrue m ntis , quae r V ut varias res ad nonnullas spC-
εὶ IIic alior modus desinipndi ossontiam consequitur primum, DBm r A PT M , quod ad certam speetem pertinoi, osscitur id, quod est, nique a coieris rutuis discriminatur. Ex eo autem, quod res per ossentiam cst id, quod est, emcitur, quemadmodum s. I honias inquit, ui ipsa per essentiam, et in essentia habeaι esse; De ente, et essentia, c. l.
- lianc Oli causam dicitur etiam de Dio rei , quia di suilio , ut diximus tu Lugicu P. Ii, c. lli, uri. 2, p. b. vol. lj, deuolui quid ru, bd.
14쪽
cies,ut confingit generalia quaedam nomina ad illarum discrimendos igDandum. Docuit praetcrea nominatos quid in ossotitias, Dumquam vero mulos a uolnos Cognosci t. Eam scin sentcntiam tuitus est Giohortius ; hic enim essentias , quas LOCI ius nominulos ap-1κ lavit, rationales vocavit, atquc: ementius ronios noti Solum impor vias nostro intellectui, sed in se inint iligibiles, sive ineri gitabiles esse pertendit . 40. Huiusmodi sententiae absurditas hac propositione evinci-lur: Multarum rerum essentitic rcules a nobis coguoscuntur.
Probatur. Dubitari nequit, quin multis in rubus quus iam dinfoventius concipiamus, quae illus constitu uiat in doterminato crilium gradu a ceteris distincto , Suntque Veluti sonios , unde Oarum attributa pullulant. E. g. , quisquis admittit hi ut a dissori cu plantis , et plantas u lapidibus , eo quod bruta sentiunt , DOn oro Plantae, ct plantae vegeta ut, non aut in lapides. Atqui huiusmodi disterentiae sunt i cales, ipsamque rerum Constitiariori na, hoc ost. Ossentiam ingredi uritur; Dum sive cogitoritur , sive non cogitentur, sive his, sive aliis nominibus illae ni pollontur , si vovit has, sive ad illus speci PS a nobis rex Unlur,s mirer Vorum PSt bruta sontim, ob id luc u plantis differre. Butum igitur, si muni-
qiit' sit essentias rerum a nobis cognosci δ. 4 l. Praeterea, ε res, at ute Aquinate, Por suum Pssini iam CD-gnoscibilis ost, ut in sporte ordinatur, Vol in sori 'rν ' ν; quapropter, si malis cuiuslibet rei ossentia nos lateret, haud possibilo si
rei nos sciunt iam rerum adquirem, quia Omnis nostra cognitio OH Cir a Cai, X quibus rus constituuntur, Sed circa i , quilo de rebus nobis apparent, vorsaretur. Atqui id non nisi ii Scopticis ussori potest. Ergo, si nullius rei essentia malis conatici ta nobis Osfiet, Purus, putusque Scepticismus obtineret. 42. Illud contra Globortium speciatim adnotandum est, quodox Dius sententia hoc maximum absurdum etiam fluit, nompe De Deum quidem ess ritias rerum cognoscere posso. Elonini cmontinexorum, ipsius Globoetii iudicio, sunt immutabiles. Ergo si ipsue
Introu. , lib. I, e. 8, uol. 2. 3 Advortito essentias rerum non raro non a priori,sed a postersori a nobis cognosci, ita nempo ut non ex seipsis Eus comperiamus. seu Px Parum pro prietatibus. et accidentibus delegamus sCs s. Thoni. , Pq. uiam De Pol. , q. IX, a. 2 ad 5j. Quod autem do cognitione distincta essentiarum rorum intelligenduin est si enim de cognitione confusa agatur,rssenita rvrum materialium, tit sarpo diximus , est primum obiectum intellectus nostri, ac proinde illam primo, et nou iam PI Eius proprietatibus, el accidentibus apprehendimus.') De Ente, eι esSe ιιια, c. 2.
15쪽
obiectise in se inexcogitabiles sint, numquatu potest seri, ut intelligibiles evadunt. Λ nT. III. Nonnullae qua stiones nil notionem res ratiae mimis, magis e declarandiam valde titiles solutuitur 45. Tros quaestiones in hoc articulo investigandas sumi pimus,
nempe i' utrum ess titiae rerum sint simplices, an composilao 2 utrum esse resentiae ali esse existentiae distinguendum sit, D CD ; T qualiam ratione omentiau rerum si ut aeternae, no maria ,
et immula hilos. Quid circa has quaestiones sentiundum sit, exsequentibus propositionibus planum sui. 44. Prop. l'. omnes essentiae sunt comPositae ex quibusdam Princi iis, quae tumen ita inter Se cohaerent, til. aliquo illorum subluto, essentia illico Per ut . Probatur prima pars contra Cartesianos '. Qua lil,sti osseniicioiusmodi esse dolint, ut habout tum aliquid, por quod cuna nitis cotisunt ii, tum aliquid, per quod a ceteris discriminatur; quia,
si primum doesset, ros, quae in mundo sunt, Dullo nimia ponti-DPruntur; sin alterum, omnis rim unum, idonaque forent. Qua proin Ptor. cum ros dos Diuntur, sive carum ossentia signiscatur, nabilietur genus ProximNm, quini complectitur aliquid commune reidosi uitae cum aliis, et di erentia, qua Oxhibetur aliquid, ox quo ros di siritia a coloris robus discriminatur ). Ergo essentiae rorum in variis principiis sunt composita . 4:3. Probatur so unda pars : Essontia rei constituitur ex omnibus iis, quibus res est id, quod ost. Ergo, subtracto vel minimo Comm, quibus res cst id, quod est, ementia rei perent necesse ost. Hinc Sesolastici sapientor decreverunt resentias rorum COH- si toro in indivisibili, et nil mororum iustar se haboro, quia si Ox munero vel unitas una tum Subtrahatur, non manet idem specio
46. Prop. 2 Inter essentiam, atque existentiam realis Hstinctio admittondu est M. Proba tir contra sero omnes recentcs Philosophos: Si existentia
3) Hie loquimur de essentiis rerum ercalarum, quia, tum Essentia, sive Esse Dei sit simplieissimum, nulla in Eo composilio inveniri potest. in Cartesiani censuere essentias rerum in unica proprietate e nsistere, ni que hane, quod ad spiritum attinet, esse etaifalionem, quod ad corpus esse
)ὶ cs Log., p. II, Ioc. cis., n. 2, Vol. I. AE) Id quoque ad res creatas tantum spectat; in Deo enim, ob ins nilam Εius simplieitatem omnia unum, idemque esse nullus sanae frugis philosophus in-lleiatur.
16쪽
O N T O L O n i 1 45 ianum, utemque osset cum ossentia, haec sine illa intolligi non po Set, cytia insentia, ut diximus. consistit in indivisibili, ac proinde non potest intelligi, nisi omnia, quae ait tam spectant, intelligantur. Atqui indubium est nos posse intelligere ossentiam nlicuius rei, quin ipsam in rerum natura existore in teli igninus . Ergo essentia, Et eXistontia non sunt unum, idemquo, sed aliud est sentia, aliud vero cxistetitia. 47. Praeterea, si existentia in rebus creatis osset unum, id m-que Cum Sentia, reS Creatas per suam cssentiam existere dicendum foret. Atqui hoc absurdum cst; nam, cum a s Creatae nou Oxistant a se, sed a Deo ad Psistentiam perducantur, Oxistonitation inscutialiter, Et nec Mario, sed lautum accidentaliter, Pt contingentur illis convenire potest. Ergo essentia ab existentia in robus crontis realiter distinguatur ne me ost'.
43. Prop. II Essentiae rerum, protii sunt in Intellectu Divino, Sliari intrenae, necenariae, et in tittibiles.
Probatur. Essentiae rerum, prout in Intelloclii Divitio Suni, ipsao Ideae Mentis Divinae sunt. secundum quas Deus res in Propriis carum rationibus novit . Atqui ideae, secundum quas Deus
novit, sunt noternae, iam maria , Pt immutabitos. Ergo P QD-tiae rerum, prout sunt in Ira tellectu Divino, Sunt a terna , Nec s-sariae, ct immutabiles. 49. Prop. d.' Essentiae rerum, Prout in rerum natuVa sunt, NDn sunt a ternae, Sita in temPOrc. Probatur. Duus res in tempore condidit. Ergo ossent in rorum spectatae, prout in rerum natura existunt, non sunt nctorian , sed in lem PDI P. 50. Prop. 5. ' Euontiae rerum. Prout Sunt in rum Nntum,
Sunt non absolute, sed bPothesimi necesSariae, et immuttibiles, Ni referuntur ad Deum. a qtio ad actum reducuntur; sunt antem absciliate necessariae, et immutabiles M, si referantur ad Princi-Piu, ibus constit iamtur β.
PCG tur prima pars, nempe non osse absola te necessarias: Deus ox libera sua voluntate res creavit. Ergo essentiae rorum,
, e Possum, nil s. Thomas. in lolligyroqii id rxl lio mo. v I pho nix, et lamen ignorare, an esse linbont in rerum natura 3; De ente, et eas ., c. 5. 3 conιr. Gent.. lib. II, c. 52, n. 7.
Necessitas alicuius rei potest osse vel absoluta, hoe est, piusmodi, ut a nulla hypothesi, seu condition pendeat, vel hypoιheliea, hoc est, Eiusinodi, ut, nonnisi statuta aliqua condition , PT ista l.
17쪽
pi ut in Natum mistunt, si reserantur ad Deum, a quo ad actum reducuntur, non sunt ni solute nec Asaria . 5l. Probatur secunda pars, D mpe osses Pothesim D ressarias: Res por essentiam suam sunt id, quod sunt. Ergo, otiumst Deus Potuisset res Non creatu , tamen . POSita earum Creatione , ipsae essent iis suis Dinu urit destitui, novasque adquirere , alic- quin simul om nt, Pt non essent.
52. Probatur tortia pars: Illud absoluae necessarium dicitur, cuius oppositum impugnat. Atqui ropugnat omentium iis principiis destitui, ex quibus constat, quippe quod simul esset, et non
esset, scilic t esset quat nus sumitur esse , simulque non Um t quia non italioret principia, Ox quibus cotistii uitur. E. g. , triangulum, quod quatuor lateribus, Pt quatuor ungulis constat Pt, os- Qt Simul, et non esset, quia tria ligulum, quod plus, quam tria latera, et tres angulos ha ivit, triangulum dici Dinuit. Ergo ossontiae, si ad principia proxima ex quihus constant, rosornuit P. ut soluto nocessariae sunt. Quod do necessitato ossentiarum domoD- Atratum ost, nil rarum immutabili intoni quoque spectat, 'ita illud, quod est necessarium, osse nequit aliter, ac est, et ideo immutabile Psi t.
55. Tros a Philosophis maxime sonoratos 'priciatos ontis distinguuntur, unitaS nompo, veritas, et bonitas, cum qua PHLcrisudo arcto coniungitur. Ilac vocantur transcendentales, ut distinguantur ab attributis crategoricis, iis nempo, quae Corto quodam genum, Sive cat Soria continentur.
Λ r. I. Ea exmnuntuT, quac Proprie ad unitat in Uectant 54. Vnuin, ut s. Tliomas advortit, nihil tiliud significiit . quam ens indiυistim '; undo haco ost vora di sint: io unius: I nnm cst ens, quod non diDiditur ).55. Exinde intelligitur unum non addoro enti aliquid ronto. Sed tantum aliquam Dogationem, quia ipsum, Cum non uliud si-
j Ex his, quae domonstravimus,saei te est redarguero error m Carlesii, qui sensit i Repons. auae sistem. Obiecι. , g si essentias rerum n libera voluntate Dei pendere, ita ut essentiae rerum, quas Deus condidit, possent aliter se ba. here, quam se habent. Sed do his in Theol. naturali.
18쪽
mori ne inde inferas conceptum uniuS esse negativum. Num Unuin, Cum significol ens, quod est indivisum, signi sicut principulitor ens Sive sunstantiain , et Secundario Degutiori in divisionis,ac p inde eius conceptus non est Dogativus, sed affirmativus '. 56. His praestitutis , demonstrandum nobis est unitatum emupmprietatem Omni enti Communem. Prop. mine eras rat unum. P Obiatur. Omne cns por suum omentium est id quosl est. Λtqui
sisntiu est id , quo unumquodque ens ab aliis distinguitur, otons ex hoc ii so, quini tib aliis distinguitur . est indivisum in M. Ergo omne otis ost indivis in in so. Atqui ons, prout ost indivi-
57. Hanc ob rationi in ianum cuin orato converti dicitur'; DPmpo, ut Scottis ait, e et cm est aliquid ons, ot unum V s. Et Dina, omni' enS Por os Diium suam ost unum ἰ it inque pon CSSUritiam cst id, quod est; quapmptor cx eo, quo i CSt ens, int imum, ut que ex eo, quod Est urium, CXt enS. 53. Quoniam unum cum otiis convortitur . et culis plura sunt
g nem, plum etinta potiora uni insis ab so discriminari oportet. Ex his praecipue explicauda nobis ost unitus sim licitiatis, et unitus mPositionis 59. Vnum unitato sim licistitis dicitur illud, quod non solum rectu ost indivisum. Aod oliam Potentia. Huce unitus ciatibus Νimplicibus convcnit, siquid om ipsa, cum currunt sartibus, Non Solum re ipsa non sunt divisu, sod ne dividi quidi in possunt. Ipsa urit in maior . vel minor cst, quo maiori . vol minori simplicitaterias gaudiri. Hinc Deus Pst maxime unus, quia, ut alius Ost Iad mus, non modo Compositionem partium, sed quamlibet alium composition in irespuit. G0. Vnum vom unitato con ositionis dicitur illud, quod est iu se indivisum actu, non Voro Potentia. Eiusmodi sunt enita, tune cx partibus Componuntur, ipsa enim , dum in su sunt indivisa, dividi possunt. Ita homo est unus utiliato com Ositionis, quia a Mima, ct corpus, ex quibus ipse Componitur, uti quid in Sestic tu indivisum constituunt, seci eiusmodi sunt, ut ab se dividi
pellarunt. I ui s.cuRIST. OMPEI D. II.
19쪽
48 o X T O L o s. I Aul. Illud autem advertendum cst, hanc unitatem comρ AD-nis ad illa ontia proprie portinum , quac constant ex Partibus, quarum una ab altora, VPluti potentia ut, a tu persi itur quae idcirco unicam sui stantiam completam Constituunt, unamque LXi- stetitiam has,ont. Quare huiusmodi ontibus, aeque ac iis, quae compositionis partium sunt xpertia, unitas Per se convcuire dicitur. E. g., homo cst unus Per se, quia cX anima, et Corpore in uDicam substantiam perscctam coaloscit. E contrario, illuit ens, quod Ox partibus componitur, quarum una ab alia noti perscitur, sed distinctam existunt iam hul κ'nt, dicitur unum Per accidons. ΙIoc modo unus dicitur exercitus, quia unusquisque militum, cX quibus Componitur . est Per se substantia Completa, atque cxisteni iam a ceteris militibus distinctam linivit. ART. II. De id mitute, et distinctione 62. Montitas in oo consistit, quod ens cum seipso consentit.
inuo osse id in sibi . m. Quod si identilas indivisionem, nempe, iat Aristot los ait ', tinitatem jsitis osse in sui conceptu includit, patet idonii lati in Proprio Pana osso, quae CODSidoratur in aliqua re, prout est in soipsa, seu respectu sui ii sius. Quocirca illa id unlitus, quae consi-doratur in nliqua re, prout cum ni in Comi Bruttii , U. g., cum CD-gitamus Petrum idem specie esse cum aliis hominibus, ct idonisi nore cum brutis, non est proprio, Pt stricte identitas. sed lanium secundu mali quam ration ira, quippe quod non unitati in ipsius esse, sed potius conveniensium plurium rerum in aliquo
uno donotat 3. ν64. Identitati opponitur distinctio. quae consistit in eo, quod urium ens non est aliud. Iam duplex distinctio est admittenda, scilicet realis, et logica. Distinctio realis intor res cXistit. cum
una res non ost alia, sed duae res sunt; logica aut ira, scia nationis Pst, cum intollectus rem in m unicam in Varios con optus
distinguit. Prior vocatur malis, quia in robus ro ipsa invenitur; post orior autoni dicitur logica, quia per considenationcm intollo ius os scitur. Gli. Vtra quo distinctio in alias dividitur. Disti nolio rotalis ostvol substantialis, vel modulis. Distinctio Substantialis ceti est,quaui, es B. Alli V., Vet.. lib. X, c. 2. - ὶ vet. , lib. v, e. 9. De eroa iuris lilc loquimur; quocirea omillimus identilatum trium Divina
rum Personarum in una numero Es*onlia.
20쪽
intcre dit vel inter substantius separalas, c. g., inter μωum, et Paulum, vel inter principia quae sutritantiani compositam COH-Stituunt, D. g. . inter animam humanum, ct c Pus, quae hominem Efficiunt, quia, etsi huiusmodi principia unicam substantium Completam constituatit, tamen singula per Se separat ina speciata substantiae sunt. Distinctio modalis aut in ea ost, quae inter substantiam, et quemlibet modum eius, Vel inter modos eiusdem substantiae viget. Huiusmodi distinctio inter corpus eiusque exten-Sionem, ni non inter extonsionem, et siguram existit M.
66 Itona distinctio rationis duplex rat, nempe una, quae in intollo tu dumtaxat existit, set dicitur distinctio rationis ratioci-riantis; altera, quae, dum opus intollectus est, in natura rorum laudatur, et dicitur rationis ratiocinat . Etenim intellectus inierdum qua am inter se distinguit, quae in se unum sunt,quin
in hoc uno ulla ratio sit, ob quam illa possint ab eo di si iugui,
P. g. , si Pereum, Pham, et Barionum, sola filium Ionae distinguit. Interdum vitro plum intor se distinguit, quae unum im ipsa Sunt, scd hoc unum intellectui praebet sundamentum plura in ipso distinguendi. E. g. , si in tollo tus distinguit in anima humana lilia principia, scilic t rationiale, Sensitivum, et vegotiativum,sundamentum huius distinctionis in ipsa anima in senit, quia a-Diina humana, quamvis sit re ipsa unicum principium, inmori triplicona virlutoni Pxercet. scillaci rationalom , sonsilivam, Et V gelativam. Haec altera distinctio rationis appellatur olium Nit
malis . quia obi .ctum , in quo intollectus plura distinguit, etsi
Unum revora sit, tam 'n virtute multis ii qui valol, i locique intel- 1 olui standamentum ad efformandos plures concopius Obiccti V
illius prael, t. 67. Pen tor has distinctionis specios Scotus distinctionem formalom invexit. Hare, secundum Doctorem subtilom, intor 'edit intor Pas Putitatos, sola, ut lyso vit, formas, quarum una concipitur ab intellectu sine altera. ita tam n, ut ipsae Doque realiter, DP- quo dumtaxat ratione ab individuo, in quo sunt, atque inter sedistinguantur. Noti realiter, quia ipsase una ros cum individuo Aunt. Non ratione dumtaxat, quia ante Omnem a tioncm intellectus ab individuo , atque a seipsis iuvicem distinguuntur. E. g., Me hominem, et esse mimal in rivo, non distinguuntur realiter, quia neque ab ipSO Petro, neque a Se mutuo Separari possulat,
Ille non loquimur de distinetione reali, qua Tres Personae Divinae interae distinguuntur, ea enim, ut Theologi docent,non nisi ex oppositions r lationis oriri potest, quatenus nempe Pater relative opponitur Filio, et Pater, Filiusque relative opponuntur Spiritui S., cuius unicum principium sunt.