장음표시 사용
21쪽
lioque distinguuntur dumtaxat rutionc quia, secluso Omiai Opere intollectus, a Petro, ut inter sit distinguuntur. Quocirca ea di- retinguuntur foraualiter, quanto uis diversis concoptibus attingi queunt, ut horum unum olum in i lii iur,altoro noti intellicto sit. Prop. Distinctio formulis soli, Si tilia, Duam vi mulisone dicam , Πιm da UNI. Probatia . Non ultu distinctio Oxtra intollectum invi Diri poserrit, quum quae tutor ros viget, quia quidquid i xtia in fellectum cst , aliquid reale sit oportui. Atqui distinctio formulis, o Em Ot 3 docontes , non Ost distinctio . quae in intello tu dumtaxat invenitur. Ergo distinctio formulis Scisti di bot ossu distinctio, iuueintur rus i istit. Atqui ilisci lac suit osse distinctio, quae inter sul - Νtuti laus ut, se disiunctas locum lial,ct, i prati divorsuit criti tutes, si ui ornaue in codom individuo , secundum Scotum, Deque intor Sutrivio m , D quo ab individuo. ita quo sunt, ima liter distinguuntur. Ergo rosint, ut sit ca distinctio, quae ab intollcctu in ro una, sod pluribus ni qui vulcrito sit 3, nempse distinctio viri utilis. Quare distinctio formulis a Scoto conscia, si ultu, quam vir ualis, i sudicatur, intolligi non Pot St. ΑRT. III. De cntium divorsitate, similistidirect t aequalitatest . Ea quae tutor su distinguuntur, si co respiretu considor 'Π-tur, quo ossitntia uia ius non Osi ossoritia allorius. diversia. vel distinferentia dicuntur; divorsu, si considerentur turi tum quaturitis Us- sonitu unius non est id, quod est essentia ulturius; diue rentia vcvo, si considoretur aliquid in Di, commuta , quini in uno , SECUS vir in alio, en nimiitor dolei minutur Τ. E. g., Si consideretur hinminem non esse id, quod Ost brutum. Et brutum non osse id, tu ost homo, homo, ut brutum voluti duae ros divorsae intelliguntur; sin in homine et imito considui tur unimauetas quae por Curionialitatem determinatur in homino, ut i, et irrationi ditiatem in bruto, homo, ut brutum intelliguntur veluti duae res disserunt '.
3ὶ Super uniuers. Porphyr. , passim. uaste plura a me actionem intellectus habent fundamentum in ipsa re. m ab eo distingui possim, sed vetuit distincta inter se, et a re , in qua sunt, nonnisi ab intellectu ei ucipiuntur. γ cs s. Tliom. is q. uis . , De μι. . q. VII. a. 3 ad 23. Εlsi dirersuas, oliam ex a Mentibus ossici possit, tamen vexa,et proprio sumia diverSilas ea est,quae ab essentia cnicitur. ε Diversitas, inquit s. Bonaventura, attenditur secundum Principia essenii alia, sive substantialia 3; in lib. t Sent. I is l. XIX, q. I, a. I re- sol. Idem dicatur de disserentia, quia sola disserenita specifica noluen dissereuitae stricie sumtae muretur.' Advertendum est nos hic loqui de rebus er alis; nan tres Personae Divi Iaae, cibi sitit rciali. ur ei: iiiiciaci tui neu nec diversao, nec uilsercules uici possum.
22쪽
nulla, vel dissimilia, prout qualitatibus, et aeq/tidia, vul inuo Psalia, prout quutilitate convolaturit, vel di SCrepunt. E. g., PSall, dine luc mi i similo osso, et cx quatilitate triangulum quadruio arquale osmo dicimus. Itaque similia ea dicuntur, quac in quali- intimus conveniunt, nompe vel qualonus eiusdem quali talis PMrti Cipes sunt, Vel quatenus qualitas eodem gradu in cis invenitur , vel etiam quat nus aliqua res quodammodo particeps .eηι illius qualitatis, quae secundum ip sam suam resentium in alia r Pst, P. g., Si corPus mixtiam igneitate diceretur simile is si ignι y.
Haec postrema ratio similitudinem inter creaturas, ut Deum Coustituit '. Aequalia aut in ea dicuntur, quae vel in quantitate dimensisa conveniunt, vel in iis persectionibus, ex quibus quari litas virtualis oritur '. Tl. Ilac in re illa quaestio dirimenda nobis est, num dentur, nut dari queant duo critia re ecte similia.
I vibnitius praecipuo inter recentos utrumque pra 'Ducis DPM Vlt: nam arbitratus est non existere iri inundo, lacritie misi cruposse duo po ecto similia V. 72. Leis nitium, eiusque associas omnino hallucinatos esse his duabus propositionibus evincitur: Prop. l. ' Dos niri neqnit utrum, necne duo Perfecte similia
Probatur. Similitudo porseola duorum cialium Oxpostulat ipso rum Consensum tram in cunctis qualitatibus, tum in haria in gradibus. Atqui haud possibile est et ouariis, quae in mundo sunt, observatione complecti. et ou, quae observari possunt, adeo intro-5Picere, ut non modo num in cunctis suis qualitatibus, scd etiamnum in gradibus ipsarum consontiant, nobila patescat. Ergo d siniri nequit utrum, noctio duo po ecte similia ita mundo Oxistant'.
II. Prop. 2.' In ossibile non est duo Perfecte similia exi
nilius liane suam doctrinam prine inium indisce ibilium vocavit, quia si duo perfecte similia darentur, ea ab se discerni non possent. β) uic non loquimur de similitudine in universum sumta, quae in eo consistit, quod duo. vel plura entia qualitates specifice easdem hahoni. Dubitari enim nequii quin plurima hae ratione similia in mundo Osistant. Re vera, quis, niSi scepticiis, dubitare potest, quin aqua sit aquae similis. ignis igni, alias suo eiu si nodi Quis umquam negabit similes csso fructus. quos plania' eiu domspeciei pro lueuuti uul similos esse partus, quos bruta ciusdem speciei Eduul
23쪽
22 ONTOLOGIA Probatur. Illud, quod ost impossibile, ne mento quidem cogitari potest. Λtitui persectum similitudinem duorum enitum concipere uobis licet, Dum qualitates, quae in una re Suiat, in alia etiam, atque in codi in gradu, uir in illa cogitare possumus. Erinliersccta similitudo duorum cntium noti cst impossit ilis. 74. Ohiic. t.' Si Deus duas tres persecte similes crearet,aliquid sine ratione Sussici titu ageret, quia Dulla iratio εxistontiae utrius quo cXCOgitari potast. Atqui Deus, utpote sapientissimus, aliquid sine rationc sum riuuin usum non pol St. Ergo. 75. Resp., IV g. mai.; conc. min.: n g. cons. Propositio maior salsa int, tum quia ratio, ob quam Deus res extra Se producit, uti alias Osaeiadcinus, in ipso Deo quaerenda est; tum quia, Si haec ratio in rebus quaeratur, nihil causae est, cur valde dissimilia, Dora vem persccte similia ad ordinem mundi ossiciendum aliquid
76. Obiic. 2.' Si duo persecto similia existerent, unum ab altum nullo modo differret. Λtqui duo, quae inter se nullo modo disserunt, Sunt una, cadonaque M. ENO. 77. Rusp., NS. vini. Etenim, etsi duo perfecte similia sociandum qualitates, harumque gradus non disserant, tamen s cuti dum Substantiam uia iam eorum non Pst aliud. Ex quo vides hac obicctione Doliones identitutis, ot similisti finis ab adversariis perpcram cons undi. Audiatur s. Thomas: ε Id latitas ponit unitatum
in essentiu Secundum numerum . . , a quali uis, et Similitudo . . .
Don important unitatem quantitatis, vel qualitatis in num tu,sed susscit quod sint idem spocte. Haec autum unitas est in diversis Suppositis; et ideo aequalitas, et similitudo Simul cum unitate important distinctioncm v. ΛRT. IV. De entium VPositione 73. Superest, ut de rerum op ositione aliquid innuamus ; siquidem a distinctio aliquorum, aiunto Aquinato, habentium unam
naturam sultem genoris, esse non potest, nisi ratiorio alicuius Olis positionis: undo invenimus quod cuiuslilvit generis disserentiae sunt Opposita v.Iam Ormosita Pa dicuntur, quae aliqua ratione Amum pugnant'; et quoniam divvma est ratio ex qua haec inpugnantia ossici potest, livorsae oppositionis specios LX istunt. EDimvero oppositio rerum vel ex relatione unius ad alteram, VPI EX eo,
quod una alteriam excludit, enascitur. Si primum, oppositio di-
εὶ In lib.I Sent. ,Dist XIX, q.I a. 1 ad 2.-M Pq. dimp., De Pol. , I. X, R. S e. ὶ De rerum oppositione hie loquimur, non vero de oppositione enuuetalio num, du qua vid. Lis., pars I, c. II, ari. 6, p. 26 vOl. l.
24쪽
ONTOLO si1 23citur, relativa. Hii iusmodi oppositio appellatur minima, pitu distinguit tantum duo extrema, intor quae inici cedit Sin alterum, ea potest csse aut contraria, aut Privatisa, uat Contradictoria.
7: . Oppositio contraria inter ea existit, quae se ab eodem Subiccto invicem expoliunt ἔ c. g., contrarie opposita sunt CHLV , et friguS , quia ituri nequit, ut idem cornus sit simul calidum , ct frigidum. Ex quo perspicitur contraria esse non posse, nisi quue ob divorsitatem formae intor se dili erunt.Vnde s. Τl1OuinS: Contrarietas ost dissurentia secundum formam y s. Oplκ sitio Pri να- iiDa est inter aliquam qualitatem, quum nutum alicuius subiecti expostulat, et illius qualitatis desectum , c. g. , inici Visum, ut Caecitatem in homine. Denique Oppositio contradictoria mi m- Pugnautia intercus, ct non ens. Quare contradi inrie opposita iusmodi sunt, ut nullum medium inter ca existum pOMit, quid nihil medii est inter esse, ct non mi.
Ana . I. E licantur nonnullae notiones circa veritatem lis . Veritas sportat osse rerum , prout istud ad int0llo tum aliquo modo resertur. Quapropter voritas in univcrsum risidcruta dosinitur: Adia quatio, si vo conii nientia res, et intellectuS , ct salsitas, inuo rilistis res, et intellectus A. 3l. Iam res ad intellectum referri possunt vel quatonus ab illo pmducuntur , vel dumtaxat quaterius ab ipso cognoscuntur. E. g. , Onan lautumius roseruntur ad Intellectum Divinum .priori ratione, quia ipsae ab In tolloctu Divitio noti solum cogit Muntur , Sed etiam ram suum accipiunt ; ud itit Ilo tum autem humanum Posteriori ratiorio, quia ab ipso dumtaxat Cognosi n-tur. Ex his cui scitur divisio voritatis in metaPhy sicam, et Dicam. Vcritas inuta physica consistit in convcnientia rorum tintimi ilium cum Iutellectu Divitio, a quo pendunt '. Voritas autem
33 Haee oppositio, uti paulo ante aduolavimus, realem distinctionem tuler Personas Divitans constitui . 3 l 2 , q. XXXV, a. 4 e. - I, q. XVl, R. E.' . in Etsi ros arti liciosao, quas uumpe liousiues ex varietate rerum naturalium Concinnam, possim in laphysice verae appellari, quatenus consentiunt cumideis exemplaribus, quae in eorum intolloc tu sunt, tumeti vi rilas motaphysica litu a uobis consideratur duuilarint, Pro ut ubi propria I cI um uaturalium, quia
25쪽
2, ONTO LOGIA logica, ut alibi diximus a posita ost in convenientia conceptio num intellectus nostri cum rubus, quas roPrn sentant. n2. De veritato muta phvsica lite a nobis agitur , ad cuius noli otium, quom admodum Ox dictis colligitur, duo roquiruntur, Miluo sunt ortu Dei, atque adaequatio citis ad Intellectum D vinum', quorum primum critatis scin tu motitum', altorum cius sentiam, sive, ut aiunt, nutioncm fmulou Constituit.
35. Ad quam rum errores IVollit, ct Lochii discipulorum sequenti propositione explodimus. Rutio formalis , sise rasontia veritatis neque in lima ontitate rei, ut II Ol uni docent neque , quomadmodum Lockiani si
Herit, in convenientia cxistentiae reialis rerum cum ideis intellecitis humi i Posita est. Probatur prima pars : Si putilas rei v rilatoni eius constitue-
iret, Verum non adderet res ullum respoctum , sud essct Omlaino Uuum, idemque cum UO, proindeque criti ias, ct voritas non aliud ment, niSi duae Voccs , cpiae rem omnino camus ni signisi ant.
Λtqui hoc consi clarium, ipsis Volsiatiis concedentilius, est sal sum, quia ip si do 'orat vorum Dori osse ipsum oris, sed proprietu-t m transcondentalem ontis. Ergo iratio veritatis ira etalitate rei
η4. PDobumr nitora pars : Essontia verilatis rerum ponenda non ost in iti tollectu , ad quom rus P r accidens , sed ad quem
nuce aris , seu Per Sc ruseruntur. Atqui ros neci sarri , Suu per Se reseruntur ad In Lolluctum Divinum, por accidens autem ad intellectum humanum. Ergo veritas rerum in conveni ratia sui cum Intellectu Divino, Dori autem cum humano ponenda CSt. An T. II. Omne cras esse verum Ostonditrarilii. Explorata notione voritatis, demotistramus SequentCm pro positionum: idquid est in navius a rerum. cri vcrum. Probatur. Voritas rerum Daturulium in consonsu sui cum idcis archetypis , seu cxcii laribus Intellectus Dixini posita est.
Onlologia non do prineipiis, legi husque artium, sed de supremis principiis en.
lis, seu rerum naturalium disputat.
26쪽
ONTOLO UIA DAtqDi res Daturatos a cui utissime respondent exemplaribus , se cundum quae Deus illas condidit. Ergo quidquid in natura rerum est, est Vcrum.
lueti. Minor ita sucito domonstratur: Si res naturales non a curiati ime responderent PAemplaribus , si cundum quae Deus illas condidit, dicondum forci Dcum aut nescivisse, aut Non potui meros conditro, qualos in se intelligit. Atqui illud infinitae sapientiae, hoc inlinitae potentiae Diri repugnat. Ergo repugnat res Naturali s non accuratissime respondum cxemplaribus , quae in Intellectu Divitio reperiuntur. 3T. Hinc scite a Scholasticis sancitum fuit verum cum micconverti; scilicet omne verum est cim, quia veritas rei, ut diximus, in Pntitato rei suridatur, et Omne ens est verum, quia Omne
ens ordin m ad Intellectum Divinum necessario habet M. d3. Ex liis intelligitur nullam salsitatem metaphysicam in rebus inveniri posse, et, si quae res salsae dicuntur, id voluti δε- Promis dictum accipiendum esse, nempe, ut A. Thomas inquit, in Ordine ad intellectum nostrum, ad quem res Per accidenS rinseruntur . Scilicol, si res roserantur ad intellectum humanum, quodammodo salsae dici possunt, quia sunt quaedam, quae ei Si
V m in se sint, tamen ita Datura sua Comparata sunt, ut ScuSibus nostris et quae non sunt, aut qualia Don sunt 3, apparer qu rit. Ita auri calcia in per se, pol inde ac aurum, est vorum, quin DdtUra Eius, Dora Sectis aC auri, memplari Mentis Divinae consetitanea est; at quia Ap ciem, seu similitudinem auri habet, proind si te occasioncm praebet intellcctui nostro, ut illud Psse aurum iudicet, salsum quodammodo dici ptitost ).
An T. III. Vtrum una sit tantiam veritas. an Plures s39. Ontologi docent ii Dam esse veritatem,ncmpe Deum, Cet rasque res non nisi veritato Eius osse veras; ex quo colligunt, ut alibi dictum ost, mentem humanam Don posse ullum VCrum Cognoscem, nisi Deum intueatur, quia , cum Deus sit Unica . O IUCsumina Veritas, nulla res v luti vera alibi, quam in Deo, up-
' Aliam quaestionem, quae ei rea veritatem versatur, utrum nempe dentur eritates, quae sint neeessariae. immutabiles, et aeternae, hic omittimus, nam paulo ante ostendimus contra Carlesianos veritates, quae ad essentias rerum FP etant, Esse necessarias, aeternas, et immutabiles; olt in Crueriologia re. ulavimus Progressistas, qui veritatem ab una ad aliam aetatem progredi obganniunt.
27쪽
Esse Dui, t lumen intelligi libile intollectus humani sit quaedami articipatio luminis intolligibilis Di i , inition Domo, nisi qui pari iboisinum pi sitetur, Do re pol si osse cuiuslilvit rei crimine rellisa distingui ab Esse Dot, et iunion intolligibilo intellectus humani in se reipsa distingui ab intelligibili lumino Dei. Atqui esse
Proprium rei uin Pst fundamentum veritatis ipsarum, aC CODCC-Ρtioncs nostri intolluctus sunt v ime. co quod per Proprium tu men in tolligibile voritatem, quae sun latur in rebus, assequimur. Ergo, si esse cuiuslilint rei reipsa distinguitur ub Esso Dei, ot lumen in tolligi hilo intolluctus humani re ipsa distinguitur ab intolligibili lumine Dei, conso lusens ost quamlibet rem, et quamlibet Concuplicanum propria veritate gnudore R.
cratis, e liciatur 9 l. Ens, prout ad appotitum rescitur, dicitur bontim. Vt aut in notio honitialis recto cognoscatur, opus nobis ost in primi Sui clarare, in quo persectio consistat, Dum bonitas iti persectione suriuntur. 9 2. Perso mu id dicitur,cui nihil oorum quast ud ipsum Cori- Alituondum roquiruntur, dire si, quodque tanta pollet virtute, quanta ad oportationem sui propriam Uxercendam opus vi est, utque ita comparutum ost, ut Proprium sinom Sua operatione Cous muntur. E contrario imperfectum vocutur id, quod vol uno. pluribusve eorum destituitur, quae ad ipquin constituendum ii coSS: -ria Sunt. Vol actionem sui propriam Oxororo ab aliqua causa prohi- Iietur, ideoque si noni suum non assi uitur. Ita impci si tum Pst homi agium, si una, plurusve partes ira ea desidorantur, Vol Si. Cum nullii parto dostituatur, aliquo vitio laborat, ob quod horius Vol perponum, v l nullo modo indicat.
. Iloe sensu omnes res, et vis intellectiva montis humanae ad Deum, tamquam ad liri tuam, et supremam sui causam rPlatae considerantur; ne proindeonines res naturales, omnesque conceptiones nostri intellectus verax Px veritate Dei esse quodammodo diei potest. Cs s. Aug., Solit., lib. I, c. l. u. 3 cs s. Aug. . marr. in Ps. IX, n. 2, ri s. Tho m. in lib. t Sent.. laist. xi X, η V, B. 2 3st. Ex quo Palescit onlologismum vel in hoc cupitu ebbe pauli ei-5mo adliuem.
28쪽
ONTOLOGIA 2Tsb. Porm absolute persectum a relative porsecto distinguendum cst. Absolute pellectum, ut suo loco ostendemus, est unuS Deus,quia quidquid entis esse potest, in Eo nullo limite circum- Scriptum invenitur. Relative persectae sunt res creatae; nam HDΩ- quaeque illarum, quippe quae per diversa genera, liversasque Spe cies discriminantur, tantum persectionis habet, quantum geum, quo continctur, CXpostulat . 94. Ex notione periectionis iam explorata facile est demon- Stram lius propositiones:
Prop. 1.' Notio perfictionis non constituit notionem bonitutis, sed est huius Princlytum, et fundamentum. Probatur prima pars: Ens dicitur persectum, prout in Se SpCCtatur. Atqui ens, non prout ost in se, sed prout Ordinem ad aliud habet, vocatur bonum, quippe quod dicitur bonum, prout ad appetitum resertur. Ergo notio bonitatis ex notione persectionis non constituitur.
35. Probatur altera pars: Ens ex eo, quod est persectum; int
principium, ex quo aliquid perfici potest. Atqui quaelibet ros
naturaliter appetit id, ex quo ipsa persici Potcst 3. Ergo ens EXCO, quod est persectum, ost appetibile. Atqui ens, prout ad appetitum refertur , dicitur bonum. Ergo principium, seu fundumentum notionis bonitatis est Dotio persectionis. m. Ex his intelligitur ens non dici bonum ex eo dumtaXnt, quod persectum est , quemud modum Wolsaui contondunt, scd ex eo, quod, cum Pers tum Sit, appetibile est; quapropter ratiolioni proprio posita non est in eo , quod ens est Perscctum , Sed in eo, quod est appetibile, et bonum proprie dicitur ens, quatenus est appetibile, non Voro quatenus Est Irii sectum Τ.97. 2. ' Omne ens est boniam. Probatur. Omne cns est persectum, quippe quod, ut ex dictis Patet, sieri non potest, ut quaelibri res essentia Sua, ac proinde iis, quae essentiae respondeiat, nempe virtute agondi, et sine filii Ρmprio per se destituatur. Atqui ens , quatenus est persectum, cst appotibile, et quatenus est appetibile, ost bonum. Ergo om-
, Ne cns Ost bonum. Ita DC Oh rationem honum, a que ac unum, Ut verum , cum cute converti di itur, quia Omne bonum Ost Ens , et omne ens, quatenus ad appetitum rosertur, est bonum M.
93. Ex indu perspicitur bonitatem, prout ost transcendentali S
J Advertendum est rses erealas, si ad Deum relata considor nlur,imperso- ias dicendas esse, quia limes,quo esse euiuslibet rei creatae coarctatur,quaedam imperseetio est s s. Aug., mare. in m. XCVIII, n. 12.
29쪽
Proprius iis rerum, in m consistero, quo i res. piraut CSt CDS , ap- Irtitur. Bonitas, si hac ratione spectotur, dicitur bonitas metu- Physica, quae a boni toto Physica . et boni tuto moriali distingui iur. Nimirum bonitas mota pl1ystra in eo consistit, quod ros, prout est eus, appotitur; unde honum motuPhysicum ost ipsum cnc mi CX ea parte spretatum . quatenus appetitum movore polost. Boni vis physim autem rei in m posita ost, quod rus , non prout PStetis univorse spectatum sod prout est aliquod dolorini iantum otis, oppetitur; hinc bonum Physicum . seu nuturale diritur omia oris determinatum, quod aliqua natura. prout ab ipso porsicitur, appetit. Donique honitas morulis ex eo existit, quod res appetitur, prout Cum r gulis morum Cori Sentit. ART. II. Nonntillast thooriae circa malum culicanturl 9. Bono opponitur mulum. Iam malum dicitur donotus alicuius propriuialis , quam natura cuiusdam Pialis Oxpostulat quidem, sed non ita ut, ipsa sublata, ros tollatur. E. g. , Cacriinsin homine ost malum, quia ost dosocius visionis , quae ad Dalu-ram animalis perso ti constituondum ire ira initur, ita lam H. ut Pl-iamsi homo, ob vitium oculorum, visione uostituatur, homo rΝ-so non desinat '. Hinc l. ' malum non ost positum iri aliqua entitato , ct nc in simplici quidem desectu entitatis, sed in illo do- sectu ciali in iis, qui Privatio dicitur : privatio enim uti antea di-
Otum est . denotat dos etiam oti litatis in re, qiano illum naturalitor habero delint. E. g. , ε carentia vi inu in lapide potest dici di socius. sed non mulum: homini vero mors est ci dos retus, ot mn-lum ' η.
aliquod ens , sed Degat aliquod ens in subiecto , quod nil illum
Lahondum naturalitor comparatum ost β ; Dompo non significat non em absolute sumtum, sed non oris, quod ost in ento, voluti subiecto sui.
nitur in Datum rerum, Donape non ost in Datura rei. Voluti pars
eius. quia malo nihil male rospondet in re, cui ipsum tribuitur; Sed in iantura rei, tamquam in subi olo sui , invenitur , quia in re, cui tribuitur, reapse ost desectus alicuius rotalitatis, quam Nntura eius opostulat q. E. g., cum di Citur, Potrus est caretis. il-
30쪽
lud est non denotat quid 'in caecitatem habere aliquam rculit uti miti Petro, sed caecitatem rcipsa Cum Petro osse coniung ridunt. l00. Explorata notione mali, in promptu cSt Scquutites proposit toties demonstrare: Prop. t.' Malum in aliquo bono fundatiar. Probatur. Mulum, ut modo diximus,cum non sit ons, sod ii socius critis, seu privatio, non potest inistere luT M, Sed o pol tot, ut in utiquo subiecto exi stat. Atqui Omnu subiectum est LO-num. Ergo mulum in liOno sundatur L. 10 l. Prop. 2.' Causa Diadi non est malum, Sed bonum. Prohatiar. Mulum est desectus boni , ad quod ens naturaliter comparatum est. Atqui ε quod aliquid desiciat a sua naturali , et debita dispositione, non ivit Si Provcnim, Disi in utiqua CBum trahunte rem extra Suum dispositioncm . . Ergo malum aliquum Causam Oxpostulat. Atqui et Ome caumin non pol Si convenire , nisi bono, quia nihil potest osse causa, nisi in quantum est cras; omne autem cias, in quantum huiusmodi , bonum cst v. Ergo causa mali est bonum. 102. Hic autem adnotandum est bonum Per accidens causam muli dici posse: ita ut malum Ox bono oriatur non propter ip sam virtutem ossicientem causae, sed propter desectum, qui causae os
sicienti accidit , vel propter aliquod impedimuntum , quod ipsi
oppora itur. Num c malum, ut S. Bonavuntura argument itur, Comodo, quo habet esse, eo modo habet et sicut , ct quoniam malum privatio est, ct des tus , hinc est, quod sicut malum osse Dori ost aliquid vere esse, sic iam mulum estici est vere ab aliquo fieri, ut esset unte, sed vi deficiente ' a. E. g., imporsectio mi tus procedit in animali non ab ipsa vi motrice, prout est vis, scd ex eius debilitate, vel ex membrorum desectu. Quod si interdum malum ex ipsa virtute agentis Oritur , hoc praeter eius intenti nom. ac proinde etiam per accidens ab illa eslicitur; nam, cuin Omne agens agat propior bonum fieri nequit, ut ageus sua acii De ad malum spectet, sed tantum fieri potest, ut spectet ad bonum. cum quo illud malum coniungitur. l05. Prop. I.' Aliquiam naturam , seu substantiam malam