B. Brissonii Selectarum ex iure ciuili antiquitatum, libri 4. Eiusdem, Ad legem Iuliam de adulterijs, liber singularis. De solutionibus & liberationibus, libri tres

발행: 1558년

분량: 316페이지

출처: archive.org

분류: 로마

241쪽

iussorum mandatorumq: solutionem reis proficere non dubitatur. Si tamen seruus silivsuciam. non ex re peculiari suscepta obligatione fidei usierit, de solucrit, non ante is, pro quo intercessit, liberabitur, quam dominus vel pater ratam habuerit selutionem V. Nam in hanc causam peculiarcs nummos alienare in aliena potestate constitutis personis non licet . Sed enim mandatoris solutio ipso iure reum non liberat, quod suae obligationis causa, cuius potestate ad solutionem compulsus est, suoq; nomine magis quam liberandi dibitoris causa sbluille videatur '. ideoq ; ci ,quas aduersus reum habet actiones praestare creditor vel post sblutionem necessehal, ct Qua ratione & quod alienae hereditatis posscsbrcreditoribus soluit, ipso iure verum hercdem non liberat videlicet quia suo, non hercilitatis nomine soluit, ut merito velut indebiti soluti euicta hereditate, ei repetitio tribuatur φ.

Hic autem non incommode velut excessus loco subiungetur, qu Oricias actione aliqua plures tenentur, quae rei, vel cius quod interest, persecutionem respiciat,unius sblutionem Ceteris omnibus prodesse, cum in poenalibus unius selutio alios

non liberct quia sui quisque delicti poenam susserat . Etiam

illud adiungam, quod non dii simili causa nititur, litis aestim tione ab co soluta, qui ex aliena hereditate quid dolo possidere desijt, posseslbrem non liberari , quoniam doli poena praestatur ab co, qui possessionem dolo amisit '. Vcrum e usdemum, quod in obligationem deductum crat, solutio ad liberationem proficit'. Nam quod p oenae nomine a debitore dependitur, lucro creditoris cedit, nec debito imputatur '. Idcoq: quod propter pignus surreptum debitor furti actione crcditori praestitit. pccuniae debitae non affert liberationem'. Vere autem soluta pecunia,non eo minus debitor liberatur, quod inductum chirographum non sit', quod ost solutionem etiam utiliter condicetur, quas iam sine causa sit apud crcditorem '. Hic videndum est, si ex pluribus causis debitor soluerit, quae potissimum obligatio tollatur. Piimum quidem is ipse qui soluit, dicere potest, quo se potius dcbito exonerare velit , nec quod in sortem se dare dixerit, in usuras iuste creditor retinebit '. Ccrtam enim lcgoni ci quod luit dicem cuique licet.Ideo i ta ita soluere,ut ex duobus fideiussori-

de solui. f l. si quid posse r. D.

plures. D. de eo per quem

vlti. D. quod

4. D. de his qui deiecer. 1 Ir. plan .

n l. id quod.

ne cau.

242쪽

1 DE SOLUTIONI B. ET LIB.

Ianliis. i. biis unum liberet, reus potest ': quo casu non ex uniuersitate

D.ςφι debiti decedet quod solutum erit, sed ei soli proficiet cuius

nomine sit solutum: quemadmodum scrvatur, & Cum unusii l quotiens. cx fideiussoribus partem suam siluit'. Quod sic accipien- . civi dum est,ut alter ex fideiu bribus,quo minus residuae portionis iudicium accipiat, recusare non possit. Ncc cnim quicquam prohibet etiam cum,qui soluit, in id,quod deest, conueniri,cum non ipsb iure inter fideiussores ab initio actio duuidatur, sed per cxceptionem demum citis quantitatis diui-x linter eos, sio fiat,qua litis contestatae tempore singuli deboni'. Quamici quam humanius sit, si & alter litis contestatς tempore sblucndo sit,exceptione ci,qui soluerit, succurri. Quod si simpliciter atq; indistincte debitor soluerit, nec dixerit in quam cau-

l i. Caeso sani selutum vellet, conuertitur clectio ad creditorem , cui

utro

lex arbitrium dat in re praesenti statuendi, cui dcbito acceptum ferat, quod solutum est: ita tamen, ut in id constituat x Li. D. leso tolutum, in quod ipse, si deberet, set soluturus . Nec enim morae cius voluntati res permittitur, qui proculdubio in infirmiorem leuiorcinq; causim sblutum imputaturus citct, utcst hominum ingenium: sed velut in viri boni arbitrio ponitur. Qirae res csiacit, ut in duriorem semper causam, & cuius dissolue lae riccessitate debitor premebatur, sibi accepto sema l. 3. D.eod. re debeat. Ita enim in suo constitueret nomine'. Aliter atque de pretio ex pignoris venditione redacto statuatur, quod vclin ca , quae natura tantum debentur, creditor imputare po-i test h. Cuius disterentiae causa in illo posita est, quantum ego: , α iudicare possum, quod apud creditorem constitutum pignus, quamquam simpliciter, vel etiam in certam speciem datum,

e l. quaesitu. in omnes tamen causas rotincri potest': ut merito cx eius quo λ, ista Venditione consectam pecuniam creditori in quodcumque iiter.infi.prin. debitum referre liceat, cum id pignoris retentione scruarea inibis potitisset'. At in contrarium summa ratione fit, ut soluta limtionem. C de distincto pecunia in cam causalia conuertatur, ex qua ad so-

es imob M. tutioncm Vrgeri debitor potuisset, quod eam esse soluentis rograph. mcntcna, ex qua huiusce rei definitionem petendam lex cene Arga cum suit,auguremur . Cuius personam quas creditor induat, vel 4 ibsit magis qxiasi rena eius agat, ita statuere debet quod debitum releuatum velit. Vtriusque vero demonstratione cessantc,id est,

243쪽

LIBER PRIMUS. S

est, si neque debitor quod potius debitum stolutum velit, en

presserit,iaeque id creditor constituerit, in grauiorem nihilominus durioremq: causam pecunia scinper imputabitur . Ita- ' haque in usurarium prius debitum, quam non usurarium, & in usuras prius, quam in seriem soluta censebitur, quae ei prae- grauent magis & debitum augeant, incrementoq; suo paulatim nec sic opinantem debitorem obruunt, ut tritum iam sit vetustate prouerbiu , Θαῆον ο ἡκορ ηρακλει-ω π -- ον DF. iEtenim,ut est eleganter a Demosthene ' striptum, ci h Hyessi, Dum pαπωρ α ραγαMa πι-ς m νε ευ- τανῖς, κονον υς ρον κρα ψς ον ων α 5--. Ex quo est apto epitheto a poctis vorax, veloxq: usura appellata. Lucan. lib. I. inc ,sura diorax, avidum; in rempore mus. Et Auson. in Egloga de Ambig.vitae: - Si turpia lucra moris, elox inopes χμra trucidat.

Idemq; aperte apud Aristophanem creditor ille significat, qui intcrrogatus quid esset ἀκν, respondet, πι δ αλλο γ, ανιΠ μιανα 19 ίαν ἡ αν Πλωον η'εορ π seMγύων αἰi γίν' - - ρεο ῖγ ms χονου, ut ad ca quae cauis nostrae propria sunt, v niam, illa quam initio posuimus ratione, & in iamosam potius , quam non famosam causam, S in id prius quod satis. dato, quam quod sine cautione debetur, de in id quod proprio nomine potius, quam quod alieno debetur, simpliciter

soluta pecunia accepto feretur. Qua in re,ut certos quoslam gradus faciamus, sic statuo, antc omnia in id quod proprio nomine debetur,pecuniam solutam videri. Et cum multis ex causis suo nomine quis teneri possit, in eo numero primum eius, quod cx poenali, famosaq: causa, vel quae infitiatione crescit, habendam esse rationem. Deinde cius, quod sub poena,vsuris, fideiussoribus,pignoribusue debeatur. Postremo in chirographarisis pecunijs in cas priore loco selutionem proficere obligationes, cx quibus ad solutionem reus tunc compelli potuistet,id est,quae praesentes sint,& utriusque iuris vin- i. t si mida. culo sustineantur Enimuero quod dicitur in usuras prius si , y, b.

quam in seriem pecuniam accepto serendam csse,ita proce- desolutio. dit, si xtroq: iure usurae debeantur, ut ad eas seluendas com- k l in hiis. s.

pelli debitor posset . Nam si quaedam naturaliter tantum d rami ix beantur, neque peti possint, utputa selo pacto in stricti iudi-

244쪽

ch contractu promissae, cx quo citra stipulationem usuras non d. ... ' constat', non repetCtur quidem nominatim in eas so luta pecunia : sed non co titulo soluta, cx creditoriis arbitrio in cas usuras non imputabitur , quarum nomine non allicr. solutio facta intellegitur, quam si hoc nominatim si expre stam. At in contrarium,si duabus cx causis debitor pignus dederit, cx quarum una pacto, ex altera per stipulationem usi rae debeantur,prctium ex distractione pignorum confectum aequaliter ad utramque causam pertinebit. Nam licet earum aliae naturaliter tantum debeantur, poterat tamen & has peris., rc a. rctentionem pignoris creditor sibi seruare',qui liberum pre usur. i lutu. iij in eam quam et erit causam, conuertendi habet'. Nec 2 . ambiguum est pignore interueniente ex pacto usuras liciton l. , trigin iure retineri ',quarum petitio citra stipulationem non detur. Atq: hic cst rescripti illius satis intricati,quod Vlpian. refert r, o i. pignoti . sensus. In quo indubitas Usuras & cas appcllat, quae naturalirer tantum debentur, quod scilicet peti non possint, licet so- ,. imperator. lutae retineantur. Dci cri cnim proprie id demum videtur,

:&seruos , dccos D de ver Q. qui natura dumtaxat tenentur, per abusionem debitores di

uis, o d. - ci' nostri consentiunt: α deberi pecuniam intellegunt, quaedia statiin peti potest Cum vero Usurae iure debentur, etsi cre- Iz ι ditor solutioncm accipiens cauerit sc in sortem & usuras ac

lor.D.de fide- cipere, prius tamen in usuras cedet quod solutum crit, post . . deinde in sortem '. Nec enim ordo scripturae causam iuris &

tus. in sitia ita VoluntariS Cius, qui soluit, mutare potest , cum non arbitratu

. s. g creditoris in cani, quae libuerit, obligationem pecunia conii l.1.I. Vticu uertatur, sed hoc tantum ci permittatur, Ut secundum iurisi ς' 4ς Wiψ definitionem constituat, quae potissimum obligatio Glutione pater. s.fidei tollatur. Atquin ex tacita soluentis voluntate lex statuit usuris

ης : gu prius proficcre simpliciter soluta pecunia, quam sorti. Eam liuris interpretationem sequi creditor neccilc hisci. Ac proinde licet scripserit se in sonum accepisse,post deinde in usuras .praeualet tamen scripturae ordini iuris ratio, & ca cautione actum id intellegitur quod ius commune dictat. Et ita in- , IoeE . xcrpretandum est quod Potae. ait: Mec enim ordo si es in lutio. s ectatur ,sed potius ex tunc sumitur id, quod si ridetur Eademi ratione si centum utroque iure ccbens N tantum-dera

245쪽

LIBER PRIMUS. 2 7

dem ex alia causa, quae petitionem non tribuat, sed retentionem solam, eam sumitiam soluent,quae ad quantitatem unius debiti susticiat, licet creditor cauerit ex uniuerse credito solutum, ea tamen sola dissoluta videbitur obligatio, quae petitionem tribuebat '. Plane si nummorum XXX. creditor, in XX. E l si is eu I.F.

fideiustbrem, in reliqua decem pignus acceperit, pignoris db Q. φstracti pretium in id quod solus reus debet,accepto scire potest, ut in reliquum fideiussor maneat obligariis': Cum indi- a tal, triginstincte seluta pecunia in id quod sub fideiussoribus debere- P deso . tur, magis esset imputanda. Quod si nihil eorum quae supra diximus, intercedat: si omnia nomina similia sint, vetustior contractus ante tolletur, in antiquioremq; causam potius id quod solutum est proficiet, quam in sit premam V. Proinde si s es fideiussor pro duobus in dena acceptus quinque soluerit, si p: b0 ε ci

non appareat utrum CX reis releuare Voluerit, ex antiquiore riui. D. te so

contractu quinque decedent'. Simili modo si in diuersas dies uex duabus stipulationibus obligatus post diem utriusque ce- sbiou. ' μdentem, soluerit, nec pro qua stipulatione selueret, dixerit: quod Glutum erit, cam stipulationem exonerabit,cuius dies antecessit'. In liberto porro antiquior esse contractus, quam ii lata operarum, quae ei libertatis causa sunt impositae, nullus P ribus.s .vitaletest . Nam quae in seruitute gessit, cum manumissus praestare non cogatur antiquiore obligatione quam quae Una cum li- to.D.eod. bertate contracta est, teneri non potest. Atque huc puto ς D.deri ιν Modestino transcriptum caput ε pertinere,quod alioquin ni- toto in. an hil ad titulum faceret. Postremo si par & dierum & contra- VM ς i vetuum causa sit ex omnibus causis pro portione videbitur so- g d. l. in li-hitum μ. Quae omnia uti quoq; ordine cxposui, in obscura nsoluentium voluntate sunt sequenda. Ceterum pecu- de solutiniae solutio testibus vel apocha probatur : ha- I pecunia.

bet & ad eius probationem aliquod momentum chirographi inductio. Sed haeci hactenus.

FINIS.

246쪽

l. sine. D. M acceptilatio. e lan inutilis I.i.D.de accepti l . 6.itemper accepti lationem.ltistit. quibus mod

B. BRIS SONII DE

RATIONIBUS, LIBER

DE ACCEPTI LATIONE.

V EMADMODvM Glutione liberaremur, satis explicatu arbitror libro superiore: sequitur,ut alios luberationum modos persequar, qui solutionis loco de ipsi cedunt. Quo ex genere Acccptilatio est, cuius nobis ex Modestino in haec verba definitio proponitur': EceptiL-l-- tis A ratio e 'per mutuam interrogationem. Quod sic accipiendum cst, ut ad accepti lationem sine duabus vltro citroq; interpositis interrogationibus perueniri non posse significet, quarum prior a reo stipulandi ad obligationem,posterior a reo debendi ad liberationem quaerendam concipiatur. Nec cnim accepto rogari potest non verbis contracta obligatio. Et ideo cum ei, qui alias quam verbis tenetur, Aquilianae stipulationis remcdio acceptum fit, duplex interrogatio interuenit. Verbis certe iam ab initio obligatus unica interrogatione accepto libcratur. Quae res ita geritur, interrogante verbi gratia debitore, merem quit,si promisi, accepta habes Et creditore respondente, utara,velfrio . Vel Graece sic , EDς λι βων is αεια se ; ιι λαβών. His ἄρ ν τυπω propositis, subtilius singula quae ad accepti lationes pertinent, eo quem antea secuti sumus ordine, pertractemus. ACCEPTVM ferre hi demum possunt, quibus vel ex negotio secum gesto, vcl cum co , cui ciuili honorarioue iure successerunt , debetur. Et ita si patresfam. suiq: iuris sint. Nam pupilli & his similes personae liberare per acceptilationem dcbitores, nisi tutoru curatorumq: auctoritate interueniente

247쪽

DE SOLVT. ET LIB. LIB. II 1 ν

niente non possunt ': sine qua nihil de suo iure utiliter mi-3e Ii e . nuunt. Ac nec tutores quidem curatoresue selos accepto iferre, quod his debetur, quorum negotia administrant, posse, sed nouare debere Vlpianus scribit . Hoc cur tam varic Mihi quidem in hanc quantionem incumbenti, cum se spc- iutor.eo. ciosae quaedam differentiae rationes offerrent, quae facile imperitis blandirentur,subductis tandem omnibus,summam seci cogitationum mearum,quam huius serupuli euellendi causa quam planissime porem exponam. Regula iuris ciuilis est, i Neminem alieno nomine lege agere posse '. Quae cum laus ih. n. a. i. sime pateat, ab Accursio valde coangustata est. Hunc autem gul.tur. meo iudicio sensum habet, Neminem alieno nomine legiti visis mos actus exercere posse. Itaque nec per alium adoptare μ, emancipare, manumittere ', hereditatem adire di nec alias adoptio. Llegitimorum actuum sollemnitates peragere quis potestEast: Hi ratio est, cur per tutorem hereditas pupillo non adqui- k l per Ir ratur ', sed ipsemet, nisi fandi impotens sit', tutore auctore adire debeat'. In legitimis autem actibus acceptilatio nume- l pomis ratur ': ideoq; nec accepto serre rogarciae quod vel pupillus

debet, vel pupillo debetur, tutor potest, sed ipse pupillus eo

auctore accepto serre debet. Ac ne iussu quidem domini seruum acceptum serre posse apud Caium extat'. Vcrum o Latius le-Cum euenire plerumque possit, ut pupillus vel absit, vel alias accepto serendi non habeat potcstatem, intersit tamen eius p ιφen.D.deco modo obligationem disset ut,remedium iureconsulti, quota δῆς*ῖ03 rum in cauendo munus consistit', monstrauerunt, quo salua

legum auctoritate pupillo prospici possit. Consilium ergo tu- pie. tori dant, ut si acceptilatione liberare debitores pupillares velit, quia nouandi et pupillaria debita citra staudem pol stas datur, idcirco nouandi animo ab ijs stipuletur quod pi pillo debent, de sic transsulam in se obligationem acccpto serat.' Et e contrario si pupillus a creditoribus liberandus sit, eius obligationem in se nouatione suseipiat, quae mox et acreditore accepto stratur. Sic ad accepti lationem nouati ne peruenient, translatumq: in suain persenam obligationem sito nomine acceptam rogabunt, vel serent. Idem in procuratorum persilia seruaridum cste ducta cx eodem sen- rLuremGteratione Vlpian ale' Ouamobrem dissimulare non postam ,

I mihi

248쪽

,so DE SOLUTIONI B. ET L I B.

a inl=ν,6 mihi valde suspectum esse quod ex Paulo uanscriptum est ,

Curato e , D 'procuratorem sine mandato nec accepto liberare, nec

r ' accepto liberari quemquam posse. Nam quo bonum cst hic

mandatum exigere, cum & absentem, ignorantem, inuitum, liceat extraneo cuilibet sine mandato liberare 3 Aut si mandatum alij accepto rogandi ius tribuit, cur non tutoribus idem ipsum concedimus, quibus laxissima liberrimaq; rcrum pupillarium administratio mandata emEt certe cx glos a- te cuiusdam,qui rationem iuris non tenebat,in ordinem verborum Pauli irrepsisse ea uerba, Sine mandato,suspicor,cius. niodici: imperitis adiectionibus multos iuris locos stadatos esse non dubito. Cetcrum vel uni ex duobus reis stipulandii L n aE *ζζζpto sic e licet , Vno quoque corum solida reii Mob. re. deat obligatio ', ut Unius acccptilatione etiam ab altero libe- uJ ratio contingat Non idem ci,qui obligationi adijcitur,pe

qui . heredibus I, & vel uni' cx his potest. Nec alij, quam qui de- P . ' :. bet , vel qui debitori iure potestatis adquirit, recte accepto usur.3 .i fertur. Ac proinde quod filiustam. lcbet fiuctra patri acceptotia, .. scratur quia CX filii contractu nulla pater vel naturali vel ci

a f.,n multa uili obligatione adstringitur, quamquam peculio tenus in Ἀ- filius 4- cum praetor actionem ex negotijs cum filio gestis tribuat V. b tristi quod Nec quasi in rem filia iacta interrogatio vires habitura est, cum ςο cum filio nihil per patrem adquiri positis. Acceptum crgo inst d.' inuti. rogare ipsemet filiusta. debet, in cuius persona radices egit', a ibri Dbligati Q. Planc qui in aliena sunt potcstate, his quorum iuri tractici'. D. subsunt, acceptu rogare possunt ca ratione, qua cetcra quo- - i. que his possunt stipulari. Vnde fructuarium,uci cum cui usus tof.Dde selii. datus cst ', vel cum a quo bona fide possidetur, vel eum quit VJς hostes est, vel suturum lic dem scrvus acceptum ros ἔ.sprete .D. gando liberare potest. Ex rc ςnim fructu ij, usuarij bona. Qi: aA. 6 dc posscsbri seruus adquirere vidctur, dum cos obligatione, do ν, 1. liberat Iaccnte Vcro hereditate seruus accepto rogans, h g 1- Te iij reditati liberationem quaerit, quae interim defuncti petibnam . Abi 'f' sustincns,hereditaria omnia iura conseruat F. Sed & commi D ': δ, ni seruus uni ex dominis acceptum rogans cum in solidum ictoli ' liberat'. Nam & uni ex dominis nominatim serum comi ΜΡ:ill si ' nis

249쪽

nis stipulari, ut ipsi ii adquirat, potest '. Ipsi quoque seruo i Lis.1.D. de utiliter accepto krtur, quod promisit, tollunturq: eo modo

honorariae, quae aduersus dominii ex ea causa competijssent, actiones . Sed non tutori curatoriq: quod eorum fidei com- k δ I. an misse personae debent,utiliter accepto seras '. Ea enim res in ter iplosmet creditores debitoresq; geri debet, nec alieno sed e .eo. ministerio, ut paulo ante posuimus, expediri potest. Pupillo sane ipsi per accepti lationem sine tutoris auctoritate libera torio. tio efficaciter praestabitur P. Meliorem enim ei sine tutore Dςο- condicionem suam faccre licet '. Aut si pupilli copia non est, tutorem ipsum vel extraneum quemlibet creditor adhibeat, de alvoravi. a quo novandi animo quod pupillus debet stipulatus deinde s P accepto serat. Hoc cnim modo dc ignorans & inuitus obliga tione dimittitur '. Estq; hoc absentium liberandorum causa o l. si debi-rcmedium proditum,ut a praesente quod nobis absens debet, xpro de sol nouandi animo stipulemur, mox ci acceptum feramus: quo facto uterque liberatur, & creditori res perit. Vni autem ex pluribus elusilcm obligationis sociis accepti latio facta, & ijs p t sex pla- qui eodem vinculo tenentur, proficit', nisi in corum pcrs na iuris impedimento acceptilatio liberationem parere non ' l. s. sa. D. postit Quamobrem si alteri dumtaxat ex duobus debendi dς 40 x in reis consilium quis velit, pacto cum debet,non acceptilatio- r l. nune ne liberare ': quod ad alias persisnas quam quae eo compre- 'hensae sunt, pactum non porrigatur', accepti latione contra s I sivi Q. s.

solutionis cxemplo tota dissoluatur obligatio . Sed haec ita vera sunt, si uni ex his Qui eadem obligationc in solidum ad- e tanstringuntur, acceptum fiat, ut accidit in duobus reis. Nam cuin solidum singuli debcant, eorum uni facta accepti latio Q tione. s. prolidam quoque obligationem tollit. At cum hominis promic sόιι

sor plures heredes reliquit, quia singuli partes tantum de- Y di in bent, licet partium Glutione non liberentur ', ideo si uni ac-- Σcepto latum sit, ceteris liberatio non contingit, sed sua dum- D de accepi d. taxat parte exoneratur is qui' accepto rogauerit ' Alia enim hic solutionis, alia accepti lationis causa est, quoniam quae de acceptita. partis selutioncm vitiat ratio, cadem accepti lationem partis quit ' aeqvh non impedit, ut mox ostendemus. Fidei ustbri, si acce- credit. Tum seratur,rco quoque liberatio competet , etiam si re sit obligatus , non verbis L Nam quod dicitur Acceptilatione d iussi, ii eo.

250쪽

DE sola VTION IB. ET L I B.

tantum tolli quae verbis contracta sunt, eo pertinet, ut acceptum rogare is tantum possit qui verbis teneatur. Ceterum verbis obligato factam acceptilationem,etiam iis,qui in ean- . dem causam alio obligationis genere constricti tenentur, prodesse nihil prohibet. Vcrum enimuero accepti latione per fideiussorem ita reus liberatur si iam ante essicaciter su rit obligatus. Proinde si fideiussori in eam pecuniam accepto,

quae Titio crederetur, ante creditam Titio pecuniam accepto latum fuerit, quandocumque post credita sibi pecunia, frustra Titius cx acceptilatione fideiussori praestita liberationem sperabit, cum antiquiore accepti latione quam obliga- d ' βς pq tio eius sit,liberari non possit Atidemq; si fidei istori sub con-3ζ'μ -' 'U' dicione ita obligato, ut ad tempus usque vitae dumta at i

neretur , pendente condicione accepto latum sit, & is ani h l peri ride quam ea otitist et, decesserit, confestim a reo recte petetur'.

M 'vi' i 4 Nec enim liberatus fideiussor intellegitur, qui nec debuit :eentiri fi de quandoquidem Vt cxistens post eius mortem condicio oblia γῆς. Q gationem propter stipulationis legem constituere non potuit, ita aliquid egiste nulla subiecta obligatione accepti latio potuit. Eadem ratione si fideiussori legatorum sub condici ' ne relictorum accepto latum sit, existente quandocumque post legatorum condicione heres obligabitur,qui cum accepti lationis tempore nihil dum deberet, ex ea ante liberarid d L&per non potuit quam obligaretur'. Na aduersatur quod Vlpia.

O . . respondit ,si fideiussori,qui iudicatum solui promisit,accepto

e i si ex ptu latum sit,liberari & iudicatum. Hoc enim ex ipsis vcrbis cuti. .. id denter apparet sic intellegendum esse, si post condemnati nem,iudicioq: iam sententia finito accepto latum sit. Quod superioribus nullatenus repugnat, licet Accursio nescio qua: ..hi l ' de causa ita videatur.Consequenter videamus, quid acceptog l.xperius seratur. Accepto serri,ut solui,id ipsum oportet, quod debe-iψ '4 Lςum tur Consentire enim cum obligatione liberatio debet', tali i .si ieruv. s. alio accepto lato, quam quod debetur,imperfecta acceptila- έ eς 'ς tio est s. Enimuero post moram a promissore factam mortuus p l. hromip homo accepto serri potest , quoniam adhuc debetur, ut& peti. & nouari, & in constitutum deduci possit', perpetuata kles is qui propter moram obligatione : tanietsi is rei exitus futurus suiu i est,ut in aestimationem hominis reus damnetur, quia i in per

e vlur. rerum

SEARCH

MENU NAVIGATION