장음표시 사용
271쪽
LIBER SECUNDUS.27 3 quicquam, tamquam donauerit', repetere possit'. Quod si m l. ibadb; per errorem delegatus promiscrit, petenti quidem ei, cui de- 'st:
legatus est, nullam exceptionem obi jciet ', nec soluti Vclut D.dereg.tur. indebiti condictionem habebit , quam creditor tum quia al- 22 m j 's terius contemplatione ci solutum est', tum quia suum accc- n Isiquis depit non timet. Hac enim in specie maxime procedit vulgata sententia, quae dictat, Repetitionem nullam esse ab eo, qui o l. si Titi uti suum recepit'. quam vereor ne ex particulati N singulari thz- mate inscite Tribonia. ad regulam generalem traxerip. Ce- tem. liber-terum ne in damno versetur, qui per ignorantiam alterius P.4ς dolo circumuentus est, selutam pecuniam ab eo, qui deleg fierethio. uit, quasi indebitum eius voluntate alij soluerit, condicet': si modo non transigendae controuersiar causa Promiserit '. Aut mi odiis. D.de si nondum ei quicquam abest, liberationem condicetis quae , ἡ ipsa quod in oculos sensumq; corporalam non cadat, cetera' autCin D.D. rum rerum incorporalium exemplo incerti condicitur''.Haec ita, si creditori quis delegatus sit. Nam cum is situm persequa- Dae eo saud
tur, sibiq: vigilet, nec dolo facere quicquam dici potest nec
exceptione repelli: aliterq; obseruantibus summam fore ca- qui, deleg, ptioncm Constat, quandoquidem bonum nomen secutus , non suum amitteret. In cadem causa est maritus, cui in dotem Oh iii mnon debitor delegatur. Hic enim, creditori similis est ' , dotemq: ex onerosa causa habere intellegitur': nec facile decipiendus est, ne indotatam uxorem, quam alioquin ducturus non fuerat μ, praeter spem cogitationcmq; suam habeat' lesu. I in eau-Ideoq: dc huic suo nomine agenti sibiq; negotium gerenxi, nihil eae exceptiones nocent quae petentem mulierem sum' i l.nillil d
minuise Aliud iuris est , si ei cui donatum volumus, non 'φ debitor delegetur.Nam N hic exceptione doli mali teneri se, ζ'- ,' & praeterea incerti condictionc cilicere potest,ut sibi sua sti- tW se uo pulatio accepto seratus. Merito id quidem,cum eius qui do- Leisd.D.-- nationis causis delςgatum sibi non debitorem accepit, longe, i alia sit, quam creatioris ratio , qui de sito recipiendo non ι ih ue borat, magisq: ex aliena iacturaductu quaerere videtur,qui rQk
272쪽
P Aetu. tali id agere, ne damnum sentiat . Plane si verus debitor, dona praetor limi tionis licet immodicae causa, alicui deleratus cst, petentem
ii modo. quae . . , a , . . Q -
in frauit ei ed. cum quidem certe debitor, cuius nihil interest,non repellet:
sed ego ante solutam pecuniam rescissoria actione consequar, ut co quod legitimum modum excedit, rescisse, in reliquum tibi debitor maneat obligatus: vel si iam soluta pecunia est,in id quod supra legis modum solutum est, condietio-E IH mihi. nem contra te habebo β. Hoc amplius, & si is qui mihi do-D 4ς ψ nare volebat, ei cui donatum volebam, o voluntate mea
promiserit, in solidum non id quod facere poterit, damnabutur , tametsi me petente cius rei ratio habenda taet ne ege-b ret M. Sunt & aliquot notandae superioris regulae exceptioncs. ἡ.. ' Nam si maritus post solutum matrimonium alij in dotem a muliere delegetur, eatenus dumtaxat, quatenus salua dignun tilia, ' rate facere poterit , priori tenebitur , quoniam hoc iuris boneficium , nec si ci directis verbis renuntici, a se abdicare, non potest . Quod in honorem matrimonii sibi benignὸ triai a butum integrum quoad soluerit, maritus retinet Namsbluniarims.D. te tum licet ibi uendo non sit, ideo non repetit', quia omni i in uiam rus re debet'. Delegato vero, quia adhuc omnia integra sunt, cum maritus. cxceptione uti permittitur. Quae mihi verit linia esse eorum ' locorum conciliatio videtur, quae Accumum malo torquet. Quinetiam si mulier ab eo apud quem contra Senatusc.ii D d. s. I g. tercessit,alij delegata promiserit,exceptione se tuebitur',pro- ο ι doli. D, pterea quod hac quoque delegatione alienae in sic obligatio- '' nis onus contra ac liceat, suscipit, Senatusconsultoq; tam prior quam posterior infirmatur obligatio. Aliter atque dicendum sit, si a vero creditore mulier debitrix delegata, alij promiserit. Hic enim cum a creditore suo liberetur, sua se veritis,quam aliena obligatione onerat,nec exceptione uti po-i d.bstis . test'. A muliere sane Contra sC. obligata non debitor ei, Dad Valeri. apud quem intercesserat, delegatus exceptione Senatusco sulti,quod interuentoribus accessoribusq; summouit,proculdubio petentem cum, cui delepatus cst, repellet'. Praeterea si circumscriptus minor promiserit, post delegatus sit, exceptione se aduersus eum, cui delegatus est, tuebitur: quia ut in promissione, ita in delegatione quoque circumuentus iure potest in integrum restitutionem desiderare Quocirca si
273쪽
maior factus delegetur ab eo, cui minor promiserat, cis tempora restitutioni praestituta nondum praeterierint , cxccptione tamen non utetur, quoniam aetatis auxilium eo tempore
deficit, quo delegatur. Sed cisi maritus soluto matrimonio adebitore sibi in dotem delegato petat, de dolo uxoris et cxceptio nocebit, quoniam non iam suum ius persequitur, sedvxori vigilat L Itaque bene Paul in hac quaestione, Numquid, so a. de dolo mulieris excipiendum sit aduersus maritum qui do- condiciud leni petit, addidit nisi iam Huerrerit. Eo enim casi de dolo uxoris, cui pecunia statim quaereretur exceptio ci obstaret. Et Ii eice . idcirco in his Pauli ad Epistolam Apollinaris' verbis: Cinsimisis est maritus, maxime si conseunte matrimonio petat: non die sic maximo, aecipi debet,quas & idem sit, sed ita quasi idem non sit soluto matrimonio, ut & aliquoties' verbum hoc a cipiendum csse in libris nostris docere possum.Quod Accum eap. ta. sium in errorem impulit. Aut certe maxime, eo adiectum di 'M ila ceremus, quod nec soluto matrimonio in eo quod viro exdotc quaeratur, ci cxccptio obstat . Nam quod Accursindi y ujstincte ac generaliter idem admittendum putat, si soluto in ha, 'trimonio petatur, id ex ea lege, qua moucri se ostendit φ,duci et i, sed hoe
non potest: quae & longe aliam speciem habet, & in secero Σ' dotis promistore procedit, cui soluto matrimonio & ita dirempta adfinitate non eundem quem constante matrimonio honorcm tribuimus'. Posticino,ut hunc totum locum conciti a tpen.D. dedamus, de in operas, quas patrono promisit creditori, eius in bortus delegatus tribus liberis susceptis, legis Iuliae & Papiae beneficio, a creditore aeque liberabitur, atq: ab ipso patronos pristina obligatio mansisset , liberaretur. Nam titulum & bcausam debiti inspiciendam prudentes censuerunt, qu ex D de Oretatis obligatione opcrarum patrono proinissarum manat:a quibus cum ex lege liberetur, creditori quoque teneri desinit. Quod si ab initio delegante patrono creditori promisit let, contra statueremus. Nec enim hic in Persena patroni ullatenus obligatio constitit, ut operarum aliqua ratio sit habenda. Ceterum si non debitor debitorem suum delegaucrit,exceptione nulla eum, qui stipulatus cst delegatus submouebit,sed ab eo . ibi , is qui delegauit,pex condictionem hoc repetet Ullud notan- autem. in finia
274쪽
bitorem non posse. Proinde si usus vel ususfructus vel habita tionis debitorem tibi delegauero, ipso iure delegatio non a i s abs pQ scitur' mutationem enim persenae haec non admittunt, rem Diae no- nec ad alios transferri ciusmodi obligationes iure ciuili pos.s,si , sunt sed tamen cum pactiones seruari placeat , doli mali,
tio. D. quido vel in factum exceptione petentem me debitor repellet, &ὸ vel post imortem meam superstite co cui delegatus est, te viii DIe iuraot. fructu rem conuenietur, nec iam ad cum finiendum mea,
ii . , cui me delegante promisit, mors spectabitur 'o' i si sui. Delegare ijdem possunt, qui & nouare. Pupillus ergo sine Iructus dςbi, tutoris auctoritate debitorem suum delegare non potest': Chus illo. tutoris auctoritate interueniente, potest A furiose quoque Da io uti factam delegationem ratam non esse haben tim nemo am- de auct tui. bigit: quamquam si a furioso, quem sanae mentis esse existimabat, delegatus quis creditori eius soluerit, & cum eo ite-k Is debi- rum agatur,exceptione doli se defendat : cum & bona fides . .. 'φ' bis idem cxigi non patiatur, & damno nullo furiosius adficiatur, qui a creditore suo liberatus hoc ipse pecuniam cepisse, i ArgJ.1.D. locupletiorq factus intellegitur l. Eadem ratione si ex delega- ita P tionc pupilli puberem sic fingentis pecuniam creditori eius de lut & l. quis soluerit, doli cxceptionem petenti pupillo nociturami Iulian.scribit . Tutores vero, pupillares creditores vcl credi-
ter vir. toribus suis recte delegant , eoq: modo liberatio cis a pupillo 2- . . .' contingit , si non malo consilio cum tutore inito hoc factum de doli exe. esse probetur'. Filius paternos debitores delegare non po-o j. α Sed nec si peculiari nomine quid seruus crediderit,de
O l.filius. D. legatione debitorem liberabit quamquam ei recte soluatur'.
' i. si niliterq: dc si mihi aut Titio dare stipulatus sim, accipiet
sale solat. do 'ion item delegando, debitori Titius liberationem prae-o i quod qL stabit'. Celetiim debitores tam creditoribus nostris, quam i hi 'λ' ' aliis corum iussu delegamus. Eaq: res voluntatem suam quo- est. D de quo modo exprimente debitore peragitur.Nec cnim vcrb μ βψ rum, nec scripturae ulla proprietas desideratur, sed vel nutu 3 ι Hegare ab eo, qui fari non potest, delegatio recte fit'. Quod sic inde tibiles. rellegendum cst, ut inter ipsum delegantem & creditorem sufficiat vel voce vel epistola,vel per nuntium vel iudici js colis in hoc consensum esse. Delegatum utique debitorem posteriori creditori spondere, Sc verbis obligati necesse est,ut increditor
275쪽
creditorem obligatio transferatur. Atque hic est vulgaris d legationis modus. Dicitur & fieri delegatio per litis contest tionem '.Nam si cui absque delegatione mandatae sint aduem l Oel uesus debitorona actiones, isq: litem cum debitore contestatus M 00- sit, in eum a priore creditore debiti causa translata ', perse- u L . C. dectaq: delegatio intellegitur,cum litis cotcstatione totius cauta RQ ito De dominus procurator fiat'. Quotiens igitur vel cmptum x Isi procu- nomen est, vel doti datum, vel qualibet alia ex causa actiones abutacthia mandatae sunt, lite contestata ab co qui in rem suam procu- in rena. D derator datus est, haud secus ac si delegatio intercessitet, in his ' ecum obligatio transfertur, adeo Vt CXinde mandanti non reia de procur. cte soluatur. Et ideo bene Impp. Quamui S nec delegatio γ Inl.i.C. de praecesserit,nec litis contestatio secuta sit, cum utriusque sp ciet eadem vis sit, idem effectus. Sed illa propria delegatiocst, quae per stipulationem volente & consentiente debitore fit: haec impropria, quae per contestationem, vel maxime r pugnante & inuito eo contingit. Omnis delegatio nouationem in se contindi. Et ideo d legatus debitor in totum a priore creditore liberatur contra quam accidat, cum nulla interueniente delegatione aduer sus debitorem actiones mandatae sunt. Nihilominus enim ἴ i. αὸ b mandanti adhuc saluae sitae actiones manent, quas re integra
exercere, illisq: ad Glutionem debitorem compellere po- L. t a.
test Atὰ contrario ipse iure delegatio liberat.Pro iusta enim pecubpraestatione cst', solutionisq; vicem obtinet '.Nec quicquam f.is' facit quod non seluendo sit is, qui delegatus cst.Bonum cnim ad Vesteia. nomen creditor accepisse videtur , qui eo contentus fuit, 'Lit Vis,' idq: ipsum, quale initio obligationis scit, secutus cst. Et ideo ilia milii Mi periculo eius postea id nomen est, nec Vllam euictis pignori- αιό ss.
bus,quae prior creditor acceperat, Cum eo actionem habcf. e l. in GanIdemq: seruabitur,dc si sola conuentione, nulla interposita r his, delegatione inter creditorem & debitorem placuisset, util- λcer. D. dele nomine debitoris contentus nihil peteret Diuersum lon' hin m est, si periculo debitoris ab cius debitore sit stipulatus F. mittendo. g.a Nec cnim propterea pecuniae, quae a delegato seruari non : hi ' ς Potest, exactionem amittit .
276쪽
E N 1 T & in hunc numerum Confusio: quae solutionis quoque specie ipso iure obligationem ioblit. Confundi obligatio dicitur, quotiens debitor creditori, vel cicditor debitori hercs cxistit. In candem cnim personam utriusque iure concurrente in cum res redit locum, ut manere obligatio non possit . Alioquin sibi ipse debere quis videretur, quod ncc naturalis nec ciuilis r tio patitur . Sed eo modo ciuiliter liborari dicimur': nimiarum quod sola iuris rationc ,absque naturali pecuniae numeratione vel rci promistae praestatione liberatio contingat, in-essicaxq: ita constituatur obligatio,vi iam peti quod debetur non possit. Fit haec confusio tum quoque, cum ad fiscum tam creditoris quam debitoris bona pcruciacrunt . Quinetiamsi hereditatem restituere rogatus heres ante cana restitutam hereditario debitori heres cxtiterit, semel confusa obligatio ex Trebelliano postea restituta hereditate, non redintegrabitur ε. Vcrum enimuero pro ea tantum parte obligatio comfusionis iure tollitur, pro qua defuncto succeditur h. Nam cum catenus dumtaxat defuncti locum subeat, eiusq; persenam repraesentet quis, quatenus heres est, co sit ut creditore quas aduersus defunctum habebat actiones , pro ca tantum parte ex qua successit pereant ', & debitor heres a crcditore relictus pro hereditaria tantum portione obsto libere lucide reliquo saluae mancant cohercdibus, de in coheredes, acti nes ri Iam vel ex asse a debitore scriptus heres ita Ῥnfusione creditor esse desinet, si hereditatem retineat. Vendita enim hcreditate, suae venditori integrae manent actiones.', cum id agatur, ut quasi heres cmptor extiterit, ita commoda & incommoda hereditaria agnoscat ''. Euicta quoque pet inoiscios querelam hereditate debiti petitio ei qui victus est competit '. Non enim seluille libi ipse pecuniam intellegi potestis, a quo hereditas euincitur Sed dc pupillo qui aduersus aditionem restitutionis auxilium limplorauerit, actiones confidas restitui placet '. Restitutaq; hereditate in suo statu dimrant, quae vel heredi in destinctum vel defuncto in heredem compeiijssent actiones'. Hoc amplius ex Iustiniani constitu-udae
277쪽
tione & creditoribus obligationes conseruantur, qui inuentario seu rcpertorio facto debitorum hercditatem adierint . t l.vitis.&si Plane ei, cui ut indigno hereditas auscrtur, vel quod necem defuncti citus non est,uel quod post aditam hereditatem eius mortem non defendit', vel quod in staudem fisci fidem ac- , t Elui Oh commodauit,ei consulet aditione actiones non restituuntur . ix : Nec enim auxilium meretur, cui propter dolum delictumq:
suum hereditatis emolumentum extorquetur'. Vnde si facti 'i: ignoratia deceptus necis defuncti vindictam defensionemve λήιὸ o. 'fomisisset, non improbe confusas sibi reddi actiones intcgr riqi ius debiti postularet L Certe N qui coactus hereditatem siti.
adijt, quam alii restituere iusius crat, aditione actiones suas rede. amittit .Confusio autem solutionis exemplo liberat,&quod ae , ita nplus cst, selutionis potestate'. Nam cum debitor creditori d. propter. S. heres existit, ratio inter heredem ει hereditatem ponitur: V 4. debilibricoq; amplior M locupletior hereditas quasi soluta pecunia, Do Trebes. quae debebatur, ad creditorem peruenisse intellegitur'. Et o h. vice versi cum debitori suo creditor succedit, minus in he- a l si debiti reditate esse videtur,tamquam ipsi hereditas heredi solucrit. v , n. aE Quae ratio essicit, ut in legis Falcidiae ratione ineunda, quae fideiussori mortis tempore vel heredi defunctus,vel defuncto heres de- ι-ο .buit,reputentur', licet verum sit aditione confusas actiones. euictio. Etenim cum bonorum quantitas ad calculos illic reuocetur, seri; huius quoque aeris rationem haberi consentaneum est, ex C.adl Falea. quo vel augeri vel imminui patrimonium intellegitur. Porro quae ex confusione contingit liberatis,quia totam obligatio- qui snis subuertit potestatem, accessoribus quoque & adpromiL i Q soribus quibuscumque prodest, qui pro eodem apud cundem ex intexcessione obligari non possunt . Sed enim ea d i qui homitantum confusio solidam obligationem tollit, quae inter creditorem dc reum fit. Inter creditores enim & accessores fa- oiux. desidem confusione reus non liberatur ', sed fideiustoria sela obligatio hereditaria manente tollitur. Maior enim obligatio bu,. D de so- minorem tollit quemadmodum seruatur & cum fideiuslbr iureo debendi heres existit. Quoticns enim in candcm peti, H ereditor. α
nam α principalis & fideiustoria confluit obligatio, a princi- ω λις visio pati potentiore infirmior fideiussistia obligatio, quae acceL.isonis locum obtinet,tollitur :nec tamen quod in suam obiugationem
278쪽
gationem pignus dederat fideiustar, quamuis in rei ipse locum iust successerit, liberatur . Ex causa enim fideiussionis sola ciuili ratione teneri .lcsijt, quae pignoris dationem non infirmat. Sed & si principalis obligatio naturalem tantum causam continet, fideiusseria durat, quamquam fideiussori reus heres extiterit': quia tunc demum cum principali concurrens accessoria obligatio tollitur, quotiens utraque ciuilis est. Plane si utroque vinculo principalis obligatio sustinetur, licet Praetorij iuris auxilio per in integrum restitutionem in fringi ea possit, non idcirco magis fidei usibris obligatio reti netur. Nec enim quod plenior fideiuslbris obligatio est, rei infirmiorico impeditur quae iuris ratione contingit libcratio Quo fit interdum, ut qui nullam propriam defensionem habebat fideiusser, a reo heres relictus exceptione se tueatur, videlicet quia posita intercrebris persena rei induerit personam, ex qua auxilium in integrum restitutionis implorare potest . Porro duobus reis promittendi acceptis,si allexi corum creditor heres existat, non quasi pecunia soluta tota obligatio tollitur, sed confusione obligationis persona dumtaxat eximitur L Ideoq: alter manet obligatus, S cum eo vel in selidum, si nulla cum correo societas intercesserit: vel iopartem, si socij suerint, creditor recte aget. Ac per hoc nec mandatores, quiq: in eam obligationem dati erant fideius. sores, liberantur: qui tamen cum solutam pecuniam vel ab ipse creditore qui reo successit, repetere possint, propterea quod eligendi arbitrium habent, exceptione doli petantem creditorem, quod Qtutum restituere mox cogi possit , repellent. Quae exceptio eiusdem pecuniae reo dari non potest, nisi in partem, si socij suerint. Hoc enim casu perinde omnia se habent, ac si viriles singuli promisissent'. Et haec cst Pauliani responsi ' sententia. Plane cum duo rei debendi vel stipulandi inuicem succedunt, nulla confunditur obligatio ': quod utraque aequalis sit & ino porro i, nec dici possit utra alteram magis tollat'. Itaque duas obligationis species hic reus sustinebit': quod non csse nouum aliis quoq; exemplis Vlpian.confirmat Et hae solae confusionum species ii
279쪽
in B LATIONE etiam atque obsignatione eius, quod debetur, liberari debitorem,obligationemq:
tolli dicimus. Vtrumq; autem non abs re coniungimus , cum non suificiat verbo tenus pecuniam
offerri, nisi & consignata deponatur'. Quo facto confestim p p 'debitor liberatur, aliter atque sola oblatione fiat, qua non Daea m. iii protinus, scd ita demum si res postea sine dolo malo debla ris amisia deperditaue fuerit, libcratio contingit. Et hoc quin latiui edix dem casu,si ex iudici js bonae fidei, quibus exceptio doli inest, dς compens. res debeatur,ipto iure actio ' tollitur,recteq: intenditur post- b. t is bon ea petentem nullam omnino habere actionem. In strictis sitius, i. ι.vcro iudicijs exceptione opus est, quae summo iure utiliter homine. agente creditorem aequitate dessensionis stubmoueat'. Vtil e L I A autem post legitimam oblationem secutus rei promist, inte- D: soluta. ritus debitori liberationem adsert,quamquam aliquando in- T b.
terpellatus non soluisset. Nec cnim per cum iam stetisse vi- ob g. detur, qui obtulit, & vel ante commissam moram oblatione purgari atque in creditorem transferri auctoruni sententijs comprobatum est', siue ipso debitore,siue alio quolibet cius d l illud. in
nomine osserente accipere creditor recusauit: ut enim alte ς ρο aerius solutionem, ita & oblationem & absenti & Ignorati Pr terdum 4. vlti
desse constat .Verum enimuero fiustrandi animo a credito- eL-2re recusatam esse pecuniam necesse est. Vnde cum velut alia solutio. t eum die accepturus creditor distulisse proponeretur, mox c Rc- public. pecunia tamquam aerosa sublata esset, periculo credi- mu&pom. toris non suturam eam rem Scaevola respondit Sola sane de- f I erediisti bitae quantitatis oblatio usurarii cursum non retardat, ideoq; - ωlu oblationem obsignationi iungi semper rcperias β, quotiens g t r.f.vsti Lde inhibendo usurarum cursia agitur. Nec refragatur Imper torum rescriptum ',quo continetur,cum ita conuenisset ut si D.de usura taad diem usurae non soluerentur maiores praestarentur: si creditor minores useras sibi oblatas accipere noluerit, Vsurarum min. tur.
non augeri quantitatem. Non enim usuras minores in oblu e . gationem deducta deberi negat,quarum cursus cx sola oblatione sortis non potuit retardari. Maiores ex stipulatione ideo peti posse negat, quod obligationis condicio deiecerit, N cum
280쪽
i iij besu; cum per creditorem factum sit quo minus usurae minore, li.D.de resul. soluerentur. Certissima cnim iuris regula cst, pro facto haberies..I., at id, quod ne fiat impedimento in is cui debetur . Plane nee verb.obi. pigneraticia actio debitori ex oblatione sola adquiritur, sed di . - consignatum esse oportet id quod debetur , quia suas con
d 4. ii ,ii. δέ dibile, habet pigneraticia, si solutum sit Vel saxi iustum,qui
a. bis bus cessantibus institui non potest Solutionis autem vim I is rem. s. nuda oblatio non habet, nisi & cam obsignatio sequatur. Et mn ς pis 'quod edicto perpetuo comprehensum crat, ut soluto in L lLC.de debito vel si per creditorem factum csset quominus soluer .itto h tur, pigneraticia actio competeret, sic per interpretationem a Ll.alici acceptum est, Vt offerri creditori pecuniam, & co non accipiente deponi oporteret'. Quamquam in iure facta oblatio OH de pign. pigneraticiam actionem institutam confirmat Quod vero. i ii a si Paul scripsit', si debitor offerret pecuniam, quae peteretur, eotii de so- creditor nollet accipere, praetorem ei denegare actionem' et i ta n accipiendum, Ut si post oblatam pecuniam debitam e Mibal. creditor porro petere pergat, praetor, cuius officio continci, tur dare Vel denegare actiones', quiq: lites resecare studet Lx s. inde quae- cum amplius non audiat. Vnde dubitatum est, quid statuen-nxu - - ς RQ dum sit , si procuratore petente rcus offerat. Nam certe ini-rta. D. quum cst cogi reum iudicium accipere, utcumq; suspicione - 'R . non careat, qui domino litis non obtulerit. Itaque in aede sa--LD.de mi- Cra deponi pecuniam placuit',ut in pupillaribus pecunijs fie-ιb gaEsar risiis'. Enimuero aequum non est eum, qui sine iudice set iussor.' uere paratus cst, hoc nomine iudicio adstringi,quod plus ad- .ii 16, j. uersarius eius per iudicem sit consccuturus '. Haec, cum uolaobL '' oblatio intercessit.Ceterum si eam sollemnis depositio sec ἴ-ta est, protinus debitor liberabitur, nec expectandum crit,ut res pereat. Deponebantur vcro signatae res interdum apud
, A , . . acta Vel ossicium ', interdum ctiam in M- t , vel aliod α. publico loco ', quandoque & apud virum aliquem bonum H - μα iudicis arbitratu: ut plurimum aurem apud aedem sacram 'ν Jaede a Cic. ad Attic. Graecis postulantibus ut in fano deponerent, C:-- β' non concessi. Quod ex antiquis motibus fluxisse puto, qui-