장음표시 사용
251쪽
rerum naturam desierit dari posse Non tantum autem inte- i igra obligatio, sed&stipulationis pars accepto serri potest, siue numerata pecunia, siue certum corpus debeat ''.Quinetiam hominem aut decem stipulatus, si quinque accepto qui siticeonserat,partem stipulationis consumit ', & quinque, aut homi--o nis partem tantum petere potest. Similiq: modo Cum plures de acceptit hominis promissor heredes reliquit,quamquam parte homi nis soluta in nihilum liberentur, si tamen uni ex his accepi' o l i. g. mlatum sit, pars dumtaxad ceterorum obligationi sepererit'. ara bu 'Neque enim hic est verendum ,ut stipulatori diuerserum ho- p l.in exeis minum partes praestentur: quod euenire posset, si partium se p parata solutione liberatio promistori cotingeret,contra ipsam q l.&perius plane stipulatoris mentem, qui sibi unum aliquem hominem Rς dari stipulatus est'. Enimuero si quod in stipulationem de- r istae.tadeductum est, diuisionem sui natura non recipiat, inutilis erit ' ι ά, partis acceptilatio '. Ita promissam praedij seruitutem in pa o. tem frustra accepto seras . Vsusfructus plane, quia diuisio- : ,, ζ'iinem admittit ', in partem recte accepto sertur, manet q. resi- de usu & hab.
duae panis ususfructus. Ex usustinu quoque usiis accepto serri potest,ut selus fructus maneat. Nam & fructus sine usu ha- seu h. quea . beti potest Fundum aute stipulatus imitititur usumfructum, ut& viam vel iter, accepto facit, quia haeC iura tantum res usu & habiti sint, non partes': in tantum, ut qui sendum stipulanti dare spoponderit, usustinu siauto nulla parte obligationis liber tur Quamquam alioquin partis solutio in ei innodi obliga tione pro parte adserat liberationem . Quae omnia illa ge- d. a ui
nerali ratione continentur, quod qui accepto facit, vel rem x l.si ha m ipsam, quae debetur totam Vci cius partem aliquam accepto facere debeat'. Non absimili autem ratione, qui sundi Pro- y ta 6.1.l inprietatem legauit, iter adimens legatum non minuit, quia partem de legato detraxiste non intellegitur'. Sed δί qui viam obligit. stipulatus cst, iter tantum vcl actum acceptoserendo nihil agit. Quamquam enim viae itcr &actus, quasi sepa taeduae recepit .seruitutes inesse videantur μ , quia tamen in partem viae ac- .. .E,ὸtaceptilatio', vel ademptio Α, nullius momenti cst, propter iu- μο
252쪽
ε-ris ipsius vicum Caiis Iscam indiuiduitatem, idcirco alter : a bse' utrum eorum, ex quibus via constat, viae promissori frustra accepto ferimus. Itidem nec cum qui fundum stipulatus sit, li clausulam accepto serre possc Vlpian. ait'. non ea quam qu . sibi Accurs fingit, ratione, quod dolus nondum commissus pacto remitti non possit: quid enim hoc ad accepti lationum quaestionem & ante positam regulam pCrtinet 3 scd quia in . partem dcbiti ea clausula non consistit, cum accepto serenda vel res ipsa sit ves pars cius. Doli vero elausulam nostri appellant cxtremam illam stipulationis partem,qua Dolum malum dii .bis .m Rhivxvrumq; , stipulamur ν, vel ita, Cui rei dolii,h is, i m. o. malus ablacrit, aberit . Illud aut illud stipulatus,altero acce ἡn ό a. . px0 ἰMO:xoram obligationem consumit. Sic enim de huius ,, '. risi mocli stipulatione loquens Paulus ait: Me sitione, petiti s lita 'e, P ι -- έ ista retur OGAMutrio , ira m
si ut εἰ re non erat alienum, quae de eo loco sentiam, in medium pro-: i. AI iςπς --erpretationem eorum Verborum. a od si h si unci, Varictam sua incertiores Accutsius lectores dimittit, tuLDaedia quam acceperat. Mihi ccrte si a Franc. Connano dissentire liceat licebit autem per aequos iudices, cum verum in uesti gantibus praeiudicium cuiusquam auctoritas secere non debeat ca verba, turisne acceptigutione, punctis distinguenda, ut quae separatas species contineant, censuerim , non continnentor , quemadibodum ille censet, coniunctim Q legenda: ii Ar 6 pQxitionis Verbum quam apte ad accepti rogationem L. t id. tranSserat, e merit iudicium, qui Iureconsultorum phr
.h16 a. . ς0gnixas habent: noua quidem re inaudita haec interpre ρώ- b. y ' latio est. Didici vcro & petita una re per iudicem quandoq:i ' : a. x0tam obligationem disiunctivam tolli. Nam si Stichum aut - bo. Ohi. a. Pamphilum,utrum ipsis Vellet,lt illatus Stichum petierit vel Lia D ab alio procuratorio nomine petitum ratum habuerit, stipu-.;hubiti si nes lationcm consimi nostri auctores tradunt'. quoniam eligen
e o PQ st post petitionem, id ost acceptum iudicium, e -
α nescat. Et hanc interprctationcm verba ipse suadent. Nam ii. . ad iudiciales interpellationcs petendi nomen reseret selet atque adeo lite demum contestata petitum intellegitur '
253쪽
Hac eadem dicendi forma Iauolenus usus ', cum duo ean- n l. i. D. M dem pecuniam aut proiniscrunt, aut stipulatii sunt, ipso iure 4ψψb.
& singulis in solidum deberi , & singulos solidum tabere,
ideoq: petitione dc acceptilatione unius totam solui obligae tionem dixit: id est,sive unus accepto tulerit,stuc iudicio petierit, alteri adimi cxactioncm In Proposito, Vero cXtra d,
mnem dubitationem in , Vna re acceptolata, totam sub dis-i bus re.
iunctione conceptam obligationem perimi, quoniam re una parte soluta idem contingit. Nec aliud admittendum censet Iulian. y si iis, qui hominem stipulatus erat, Stichum accepto tulerit. Quod enim, ait ille, inuito pro iseri solui potest, id, deae fui. accepto latum liberationem parit. Cur ergo, quaero, aeque tota hominis obligatio pacto conuento de uno homine non petendo interposito, non submouetur Na' hoc Paul. gat '. Certe cum simpliciter hominem quis stipulatus est,quia, i Issvnu .l. tacite actum intellegitur, ut quemlibet hominem soluendi promistor habeat potestatem, tum viro aliquo homine accepto lato tota generis obligatio soluitur,quoniam inuito stipulatori eum hominem soluere promistor potuisset Quae cnimalia. ea acceptilatione utilitas accipi potest,cum nec ad eu
hominem soluendunt promissor urgeri potui feci Et ita Iulia
sententia procedit. Paulum vero in ea specie intellcgendum Contendo,qua creditori electio competit,quod euenit si homo legatus proponatur Hoc enim casu si deSticho non pe- , uetato ditendo creditor pactus sit, de Sticho quidem cssicaciter agere se in non poterit, alium vero hominem petenti, pacti exceptio ' β' non obstabit.Nec enim hic superiori rationi locus estu potest quia inuito creditori Stichus solui non poterat , uo pacto hoc commodi debitor capit,quod ad eum hominem solitendum cogi iam,ut antea poterat,non potest. Itaque non dixit
Paul si hominem Pener Hier Aputitus , quemadmodum de disiunctiva obligatione loquens ante dixerata sed si bom
nem generiaiter, mihi debeas, quod sic iuris ratione ductus accipio, cx legato scilicet uci stipulatione ita cuncepta, ut ad me clectio pertineat. Secundum quae & accepto iam Sticho ita eo , qui hominem quem vellet, crat stipulatus, Stichum inceps peti noni posse, alium quemlibct hominem peti
pota cestate hic contra Iuliani ratione dessendetur. Non
254쪽
sum. nestius quosdam illius nodi extricandi causa diuersam pacti de accepti lationis causam constituisse. Quod etsi in multis vcrum sit,in hac tamen parte sine ulla probabili ratione inducitur, cum in disiunctiva obligatione, quae ijsdem fere regulis iuris cum incola stipulatione consistit, acceptilationi pactum comparari non infitientur.Porro si Stichum aut decem sub condicione stipulatus,Stichum acCepto tulerit,d iis deinde pendentui adhuc condicione decesserit , decem post euentum condicionis petenti,quae sola in obligationem l. peruenerunt, accepti latio super care interposita, quae nullo momento debita intellegitur, non nocebit. Accepto aurem lata fideiussoribus ob rem iudicatam clausula & Ceterae stipu- r. l. iudieatu lationis Iudicatum solui partev evanescunt. Illud non dii Li' V 'in est, sitiuil ptistes res accepto serti posse, bc uno ex pluribus vel certis vel incolis contractibus, vel quibusdam h i L&-6.D. ceptis ceteris Unam acceptilationem feri'. Sed iam ad aca: de acceptii ceptilationis formam accedamus. Verbis autem ficri acceptilationem constat. Nec interest quibus, Poenicis an Assyrijs, Latinis an Graecisaeli inmodo sensus congruat,& uterque relu AtD Ii .s. Per se vel per verum interpretem linguam intellegat '. Hoc enii iure utimur, ait Vlpia vi acceptilatio iuri entium sit, ,'iΓΛ inuti- & idcirco quocumque sermone fiat. Quod ab illo anteceiis 3 vl dente, ut consequens, bene Vlpia.ducit. Nam quae sollemnis - r ' & legitimi & Quiritum proprij iuris crant, Latina dumta attingua olim utiliter explicabantur. Et vero summo semper Romanos linguae suae propagandae desiderio flagrasse Val Lib. i. et i rius non dimictur , vique ad ,ut vel in ipsa Graecia a magistratibus sine reprehensione squam Cicero non effugit nisi Latine responsa'non darentur. Imperatorem quidem cerse Tiberium Graeco sermone, cuius peritissimus crat, ita abstiai fuereri. in nuisse historiariim monumentis proditum cst F, ut monop Tiberae p. i. tium nominaturus pi iuς veniam postularit, quod sibi verbo, di QRi h π' peregrino utendum esset 1 sed &momen emblematis a leget quam ser bat reiecinit,testire niuim: interrogatos non nisia in C d. Latine respondere passupiit. Claudium quoque Suetonius v p is, Dione W consentiente refert, splendidum. Virum Graecae proh L h uinciae prineipem, ob Latinisermoriis imperitiam no0 m
do albo iudieiimeratais; vel leuani in peregrinatet in re
255쪽
degisse.Quamobrem Latinis verbis a Praetoribus decreta imterponi debuisse cum Tryphonino , dissentietibus licet acutis quibusdam interpretibus, censeo. Legata quoque Latine tantum relinqui potuisse Vlpianus auctor est . Eademq: dumtaxat lingua tutelas & libertates directo dari potuisse argumento est, quod, ut idem Graeca lingua facere liceret, postea sancitum reperitur. Nam post translatum Constantinopolin imperium, ubi Graeca lingua vernacula crat,dc decreta Graece pronutiari ',& testamenta Graece stribi & legata, libere tes F, tutelas directo Graece dari Imperatorcs permiserunt, quorum de ea re hodieq: extant in Iustiniani Codice Coim stitutioncs. Sed nescio quo modo de spatio & curriculo suo nostra deflexit oratio, sensimq: huc deducta est. Nunc ad
instituta pergamus. Accepti latione ea tantum perimuntur, quae vobis contracta sunt . Naturae enim consentaneum cst co genere dissolui unumquodque, quo & ligatum est . Sic quae consensu contracta sunt, contrario coniensu dissoluuntur L Verbis quoque ipso iure tolli, nisi quod verbis contractum est,nequit. Et ideo vire,vel consensu, vel alijs ex causis obligato accepto fieri posset, C. Aquilius Gallus, homo iuris consultissimus,& qui ciuibus suis multa in iure cauit '', stipi lationis formulam prodidit, in quam quae non verbis contra ctae essent obligationes transsatae, accepti latione deinde perimerentur '. Praebet autem nobis ca Aquilii stipulatio cem tissimum anxiae veterum in cautionibus componendis diligentiae argumentum, in qua ne quid omissum Videretur,multa ex abundanti sunt adiecta. In ca ita cst, a tinguus te nubi ex fuacumque causa. Causa negotium significat lc obligationem ': contractuq: latilis patet. Nam dc ad cas obligationum
species pertinet, quae ex delicto vel quasi proficiscuntur'. Adduntur ec generalia vcrba, Marescere, quae sine coniunctione proferri selent', quemadmodum de haec Vti frui, Ire agere, Agi fieri , Dare legare ', aliaq; Pleraque. Cic.I II. Osficior. Arbitrum illum adegit, quidquia sibi dare faccre oporteret, sicut in scriptis codicibus legitur. Nam impressi in hac parte corrupti sunt. Eodemq: vitio laborans Valerii Max. de cadem re locus cmendandus cst, in quo sic vulgo legitur: M. Porcium Catonem inclyti Catonis patrem arbitrum cum
e l. decreta. D.de re iud.d In institit. de fideicom. e l. iudices. e de senς
interi. f l. iae eon sultissima. s. vlt de testam.
256쪽
Claudio adduxit,ut sermulam daret,quod sit i de ea re sacere itiἡό 6 QPQxx et lς Πdum enim Vst, Dare facere. Quae verba in a. .ET . si actionum formulis usitata Vlpianus sic interpretanda dieit gruse. ut quamuis soluta sint, pro separatis tamen accipiantur, &. f. si si qu0duis eorum siussiciat probare. Faciendiq: appellatione eerea. .en. Omnis faciendi causa contineatur, siue soluendi, dandi, nim. meranssi , iudicandi, reddendi'. Dicitur autem interdum quilibἡ Dare,facere praestare. Et apud Liuium' in antiquis belli indi i is q* ccndi sollemnibus,Dari fieri solui. Sequitur, Oportet opora ptat, fisi ab At c, insius m diem-zVt non praesentia tantum, sed & quae , ita , , ni in diςm dςbςnxur,contineantur. Nam priore verbo praesens pulatu, sie a tantum debitum demonstratur': posterius etiam utrumque Ebi. i. oa: si inpxch Πῶς ' O Vm,aut , non ad facultatem iudicis, Mib. obii. i. si qui potest pluris Vel minoris condemnare, sed ad veritatem 22:β resertur'. tauarums mssi rerum tecum amo, eritis, res
,' ι.εibum cutis. Actio ini persisnam est,petitio in rem, persecutio adcxoponebit. D. traordinarias magistratuu cognitioncs pertinet '.Sensus ergos' i Eliata est, Quidquid actione in personam consequi, vel vindicare,oporiere. D. vel magistratu cognoscente caetra Ordinem persequi potes...tamo'ta uodve tu meum, luc abundant. Ex superioribus enim s de L&act. tis intellegebantur. Meum cst, cuius vindicandi ius habeo fisci; si a. Meum est 5 id,cuius proprietas ad me pertinet,licet usiisse vel b. si . eius alienus sit . Vues, tenes, postiges. Tenere ad factum re- , . sertur, Possidere ad ius: Habcrc N iuro dominij, & iure pol D.deaurat g. sellionis,& incra detentione dicimur . Ait, Doloue mago. D dE ei, si h lus enim pro possci ione est: semperq; possidere intellegitur, M. D de M. qui dolo fecit quo minus possideroth. Cetera plana sint,nccs' ''s . .. interpretatione nostra planius exprimi, vel ornatius explicari DMe verbor. possunt. Ad rem redeuntibus lumine notandum est,& iure- tib in, I sid iurando a liberto contractam Opcrarum obligationem recta quoque. D. accepto ferri posse, quia ab initio verbis constitit. Idq: Pau- sentire censeo,cum ait ', riusiurandum Blertii ter quid in loco fio operarum obligurio per arreptigationem rosi, potes. Et haec
ista o.4. iurisiurandi obligatio in solis libertis recepta est '. Quod si ei vi x via , t accepto seratur, qui re, non Vcrbis sit obligatus, ipsi, qui- . Liamori dem iure non liberatur, sta pacti exceptione vel doli quae
257쪽
sebsidium est pacti exceptionis ) se tueri potest, quasi tacita k laestrina pactione id actum sit, ne quidquam petatur'. Inutilis enim . ',' ρος
accepti latio utile pactum habet, nisi in hoc quoque contra i l. si uniri. 3.
sensum sit . Valeant itaque ridiculae interprctum de torn V ,ἡjἡόi:
ac matcriae vitio traditioncs, quos in errorum corruptuS VL h . D. de ae-piani locus induxit, nobis hodie Florentinarum Pandecta ςUxii rum beneficio restitutus: ut iam de eo qui dubitet, ipsam legem quae certissima est, semperq; fuit, in dubitationem adducere videatur. Secundum haec si emptor venditori acceptum faciat, non potestate acceptilationis obligatio tolletur, sed perinde valebit quod actum cst, ac si inter eos conueniLset, ut neuter ab altero quicquam peteret'. Ideoq: si omnibus integris accepti latio interposita sit, ipso tamen iure obligatio toltctur, quod ca sit corum negotiorum quae solo con-ssensu contrahuntur, natura, ut ipso iure contrario consensit dissoluantur '. Et quamquam ab alterutra tantum parte ac o Iab Gn-ccptilatio interces terit, utrinque tamen obligatio soluetur r: p P d seu hoc, uti dixi, nisi contraria accepto ferentis mens appro- p talli. D. debetur. Nam ca ratione inutilis acceptilatio vi ac potestate convcntionis valet, quod in libcrationem consenserit, qui acccpto tulit. Qui si seicias ac prudens nihil valere acceptilationem sic accepto tulerit, proculdubio pactus non videbitur , qui cum animum non habuit, cuiusque in huiusmodi actu talis cogitatio fuit, ut nihil agi cxistimaret'. Nec quic- q Aig. non quam facit, quod accepto serre se locutus sit, cum in pactis issi iti A non verba,scd cosensum placitumq: solum intueamur : nec r l. i. D. de verborum ulla vis sit, nisi obligationis contrahendae animus accedat . Qua rationc & cum, qui inuti iter stipulatus cst, cum stipulati voluerit, non constitui sibi, de constituta experiri posse negatur,quia non animo pro constituentis,sed promittentis hoc factum sit'. Itaq: ad agentium voluntatem tota e Li. ς.eum
In diem vel sub condicione accepti latio fieri non potest, quoniam,ait Vlpia.' lutionis cxemplo liberat. Quae ratio, Vnisi propius oculos admoueas,absurda videbitur. Potest enim 'μμ ξsub condicione solutio fieri , ut ei male in hac parte acce- x t sub con-ptilatio comparcetur, sed ca legis sententia est: Acceptilatio--ψ nem,cum statim atque ipse iure χlutionis instar liberet,nul- haec res rcferenda est. Κ r. lam
258쪽
lam temporis vel condicionis moram ferre posse. Nec enim natura patitur, ut quae ipso actu ex praesenti contingit, in diem suspendatur liberatio. Ridiculumq: & ineptum cum esse nemo dissilebitur, qui se liberare aliquem Kalendis proximis hodie dicat,vel qui acceptum serens, dicat se, si Titius Consili fiat,id facere. Nam actus ipse voluntati eius repugnat: nec absimilis est ei, qui parietem dealbans,Vel quid pingens, ex Kalendis futuris se dealbare vel pingere dicat. Quae &germana ratio est, cur ex die vel in diem constitui seruitutes γ L .. D. de non possint': nimirum quod earum constitutione qualitassς quaedam sendo imprimatur ,quae semel insita haeret, statimq: derex. D. de Vigct, nostra Vt Voluntate non possit non insita videri. AG 'T ii 4 6 quin condicione selui potest. Sed eo modo hoc non agi-Veib.Qu. tur, Ut in diem numeratio traditiove fiat, quod natura fieri non potest, sed ipse dationis effectus in diem vel condicionem consertur. Nec enim quidquam vetat ita rem tradi, ut, i qui is ea existente aliqua condicione accipientis fiat vel ita pecu senti. . i. de niam numcrari, ut statim quidem in accipientem transeat,ins' E.u , . selutu tamen tum demum cedat, cum condicio aliqua eue- de donatio. nerit, condicatur, si defecerit . Quod postremum tum fit, A. bis arsis cum Obligatio ipsa condicioncm habet. In summa factum lutio. ipsiim soluendi in diem differri no potest : dominij translatio, quae ex ea numeratione contingerct, incerto condicionis cuciatu inhiberi potest. Quae omnia causam non habent diLficilem & in naturali sensu atque intelligentia positastini. C rerum quod dictum est, condicionis adiectioncm acceptilationem non recipere, de expressa utique condicione accipiendum cst. tacitam enim non aeque respuit'. Nec nouum est,ut ea non cxprella non noceant, quae aperte comprehcn-
Tll vitium adserunt: nam & in cometuribus alijs iuris parim
& d m. l.ex- bux idem cst admissum A. Itaque ei, qui sub condicione promisit , utiliter acceptum ferri nemo ambigit, quamquam viqiuin n. D. de ipsa sub condicione ca acceptilatio fiat, cum ci tacita haec.' i ab condicio insit, si obligationis condicio existat. Nam deficien Om. i. iiii.de te ea, Cium non obligetur, per consequens nec accepto li-
bd i. berari reus potest ',nec ante cgisse aliquid accepti latio intelia
sub lcgitur, quam condicio promissionis venerit'. Addam ego A. i . hui' alium inrc retibus silentio praetermissum casum, quo tacita
259쪽
cita condicione acceptilatio suspenditur. Pone dotis causa debitori accepto fieri: acceptilationi utique tacita haec coim
dicio inest, Si nuptiae sequantur : nec alias mulieri actio p u
rit, non secus ac si hoc cxpressum cstet . dot l. .ga. de
Consentire autem cum obligatione accepti laxio debet r' i ἡό ό. idem ipsum accepto ferri quod rogatum cst. Stichi tamen alia,. D.de iis. promistor si ita acceptum roget, od SH um pro si Sti ὀά elum Pamphagum habe=De accepm supernacuc Pamphili seritiai. D. dementione accepti lationem non corrumpet . NCc enim su- . perfluae adiectiones alias utiliter gesta negotia Vitiant . Ita sit et v. D eo. vero, uti singillatim persecuti sumus , facta accepti latio ean- Iodem omnino cum solutione vim habet, Una hac disterentia I quae e tu intercedente , quod illa verbis, haec re fiat. Acceptilatione , enim liberatio omnimodo contingit etiam si Pecunia non m l. si aede interuenerit'. Quo nomine S ab apocha dissert, quae nisi vere soli ita pecunia debitorem non liberat,Cum contra Veri' o l. ne striatatis fidem ea seriptura laedi quis non possit, qua cautum sit plura. de coaccepta ea quae tradita non sunt ', ut vel post huiusinodi ex- positam scripturam, adhuc creditori petere sit integrum, si L .Q- spe suturae numerationis, quae deinde secuta non sit,scripsisse ista ' se intendat '. Apocha porro Graecis dicitur ea cautio qua sibi psolutam pecuniam creditor profitetur'. Quod nomen Lati- q l..1 . Uri ni suum quoq; fecerunt,eoq; iam ut Latino Vtimur Quam- x decond. quam a posterioribus Imperatoribus pessimis Latinitatis au ia, s ,poelia.ctoribus securitas appelletur'. Ccterum Ut maxime acceptilatio sine pecuniae interuentu liberet, non tamen gratuitam semper remissionem continet: cum non donationis tantum r i. si vado. causa ', sed de transigendi', & dotis constituendae', & volum P Ea . tatis desuncti adimplendae' gratia, & ut aliud nobis detur vel fiat , acceptilatio interponatur.
O s s t v v g N s est de Nouatione dicere, quam iis tertiam liberationis speciem initio huius artis po- suin C.de iras: suimus. Et hoc ordine cudum cst,ut Quid sit noua acti0n ta. Qio, Qui nouare possint, Quae obligationes, ruin v l. proniit
latum. D. dedi iratio cum similib.
260쪽
a li. D. de modo nouentur, Quae sint nouationis ci cta,videamus. Notas uatio Vlpiano auctore ',cst prioris debiti in aliam vel ciuilem
Davi tibicit. Vci naturalem obligationem transfusio atque translatio. Quae . o. όἴμ- definitio paucis totam nouationis substantiam cuoluit atqued i cotra. D. CXplicat,cuius ea Vis ac potestas est, Ut priore perempta no- de pactis- tu uam constituat obligationem.
bor oblis. Nouarc creditores ipsi quod sibi debetur possunt, aut ita na . etiam alij CX eorum iustia ρ.Pupillos prodigosq:, de his simile,
uatio. personas semper cXCipio,quibus absq: tutorum curatorumvehit, auctoritate novandi ius non est, nisi eo modo meliore suam g l tutor. D. condicionem faciant': qua in re aliorum auctoritate non in
, ἡ ' d. i digent '. Quinetiam si rem saluam fore stipulatus pupillus,du. f. t tutor. pubes factus cam stipulationem nouandi causa ratam habues rit , tutelae actionem tolli Vlpian. mittit , cum cadem omnia D de nouat. stipulatione illa contineantur, quae in tutelae iudicium ve- .iank..' niunt'. Tutori Vtique pupillares Obligationes nouare licet 'h Lbo ideo. s hoc pupillo expediat h. In his enim quae ad administratio-l Σα nem rerum pupilli pertinent, domini pcnc loco e Idemq: in
D eo. prodigorum furiosorumq: curatoribus probandum cst C D d. ,ti '' terum non cui soluitur, is protinus & nouare potest din tu rens s. quamquam hoc aliquoties verum sit Et hoc sentiens Pau- .hi. '' lus ': Nam nec atam nouare, ait umquam ei recte Usipos o l.ex duo- sit. Quae verba, qui ad alterum ex duobus rcis stipulandi rebus L OOψ serunt, in magno cirore vetiantur: huic cnim nouandi ius p l.&perius esse non ambigitur', cui & solidi petendi ',5 accepto seren- iurandii, in si, die, & iurisiurandi in iudicio desercndi 'Τ, hsq omnibus mo-q i Mob' o. dis communem debitorem in solidum liberandi ius est. Sed 44ς Q Paulo propositum fuit ostendere a solutionc ad ceteras libo
D.de iblutio. rationum species non recte argumentum duci: solutioncmq; - i xζος P posse quem iure accipere,ut tamen nouandi non habeat sem, I si debito- tcstatem: Iac enim ei, cuius nomen stipulataoni inscrtum cst, rem, Din recte soluitur, nec tamen is nouare potest'. Item si debito-t l. sugilis'. rem meum tibi soluere iustero , non propterea tu etiam stu. . putando id nouarc otcs, quamuis debitor soluendo tibi li-uin Dae me. berctur '. Fugitiuus quoq; creditam a se pecuniam accipiennii. do non etiam nouando debitoribus liberationem praestare, itio.D. te no potest '. Et omnino his, qui in nostra potestate sunt,peculi hs ria debita Iccte soluuntur nouare tamcn non possunt nisi P . libera,