L. Andreae Resensdij Eborensis, Poemata, epistolae historicae, orationes. Quibus praeter exquisitum verborum ..

331쪽

Quum itaque duas Veteris Lusitaniae pa teis possideamus, Vna excepta, quae eX prius Lusitania facta, eti ia est, sine iniuria, qui in duabus his partibus regnat, Lusitaniae rex potest adpellari. Non igitur Legionensis. Breuiar ij conditores perperam Lusitaritareanum dixerunt. Neque nos erigimur, aut inuasi Lusitania insumimus. falsosue nobis titulos induimus, Vt a te ambitus, tametsi ioco, notari debeamus. ais cum Lusit nia. Sed nos heinc vobis illin cedimus. Lepide

Sed utrum nobis ceditis ' Terram ne ipsam Lusitaniam, an nudam adpellationem ' Si terram dixeris, duas certe eius parteis Vos nobis non cessistis, sed eas nostri maiores labore & sanguine infidelibus ademerunt. De tertia quae apud vos est, quam prouin- .iam Vettoniam dixi, utinam decederetis. Sed Vereor ne non velitis. Si vero adpellati nem solam dicas, mirifice liberale is vos.Est: quia r gratiam magnam vobis habeamus quὶ tan a nos nuncupatione donatis. Verum ista

omittamus.

Miraris, in cales dario Breuia ij Eborensis a me facti, quarta decima Fcbruarii die Ta-Ientinum presbyterii & martyrem Barcinonensem reperiri, & ignotum Vobis esse ais Valentinu hunc Barcinonensem. illi quoque ign otiis seque est. Sed quibus alti oculi

hoc in meo Breuiario legistit Hyalinime.

an tuis'

332쪽

- AD BAn Trio L. KRBE v. an tuis' Si hyalinis, sesellerunt plane. Si tuis, festinabas. Diistio enim Barcinonensis, non additur Valentino presbytero & martyri. VI. Cal. Mart ij sed fulalia virgini & ma

tyri, pridie eidus Feb ruarii. Cui Dius lectiones ideo non adposui, quia quae de illa ci cum seruntur, fere ex Emeritens Eulalia sumpta sunt. AEtas annorum tredecim, habit, tio in suburbano praedio, presbyteri Don ti eruditio, spontaneus adcessus ad sorum, libertas in respondendo, & denique Praesidis carnificina, sere sunt eade, ut hoc sorte nonnullis imposuerit, unam tantum fuisse Eulaliam existimantibus. De Emeritensi, ese stant & acta,& sacer ille Prudentius.De alte-Ta, viderint ciues Barcinonenses, & sole tius in uestigent.

Redeo ad Kalendarium Breuiarii. Contuli data opera, supra centu volumina, heic apud bibliopolam reperta, & totidem sere

per sacerdotu manus, mire consentientibus exemplaribus. Fieri tamen potuit, ut atramenti viscositate correpti laxius haerentes

typi,euulsi fuerint,&ab igua uis operis loco non suo repositi, in pauca aliquot exemplaria. Credo te no ignorare typographorum, praesertim indoctorum oscitantiam, cui neque tres Argi sufficiant.Sed arbitror satis me de h oc capi te apu d te esse pii rgatum. De Valaeo quod scribis, fateor a me adiu

333쪽

LPIsaeo LA. iraum inplerisque vis tuum fuit, homne boteuolentem, quem in Gallia Belgica, Nicato Clenardo viro doctistimo, ac pientissimoicerdoti, in Hispaniam me impulsore ven-uro prosectionis comitem addidera, quoue posteaquam Salmantica Cle nardii ab-uxi,etiam in Lusitaniam aduocanduim cu-aueram. Sunt itaq; no pauca, & sere quae ad aliquitii rem pertinenti vel a me data, vel cer

e communicata mecum .Reliquorum om

ium co n lecto r ipse suit,& omnino Chronis oeum suorum auctor. De altero quem prolist Tomo, nihil habeo quod respondea, is apud me non esse. Tantum petierat a te, Ut quosnam Deos ante Christi suscepta aliam peculi riter Hispani coluissent, adscribere ne grauarer,&quaedam alia. qam commentarer,ingratus de morte eius ancius commentationem meam illam ha- emis interrupit.

Librum AJ aut prosapiarum, si ibi permittant Ciceroniani prisco uti vo-bulo , nobilium Hispaniae familiarum,iem Gaspar Barrerius in sua Chorographia Omittit, antiquum esse scito, auctoremq;as Petrum Comitem Barcellensem, regis, stri Dionysij nothii. Liber est, etsi stylodi, vi illud erat seculum, lectione tamen, indignus. Comptiorem eum facere po-pat sarrerivi, cui nodeest ingenium & ser

334쪽

l 114 AD BARTHOL MKEBED. , monis usus,nouu facere no poterit, nisi plagiose inuoluat aduersus auctorem, simile ei quod in Chorographia pleris'; locis aduersus ane,commisit.Vsq; aded verum est, quod ait Martialis. Qui velit ingento cedere, rarus erit. Albquam tamen illi gratiam debeo, quod mea sic tractauit, ut aperte domini fide implorare videantur. Sed haec latius in expostulatione cum illo mea. A Barrerio vero nescio qua circa familiaru notitia versato, quid exspectare possis no video. praecipue post motatu viis prioris institutia. Quae res ut illi bene & feliciter,atq; ad animae salutem Vertat, Christum omnipotente quaeso. Tractat idε

argumentum,ex aulica nobilitate D. Antoniis Limicus, materiae susceptae non paulo adcommodatior. An summam imposuerit manu, equidem modo non scio.

Sanctum posteriorem Lusitaniae rege,qui ob socordiam, no quide regno priuatus, sed motus regimine exstitit, quia ignominia no ferret. Toletum ad Hispanig rege cosanguineum, auxilii petendi gratia se cotulisse, ubialis atq; alijs causificationibus,quum esset de spe deiectus,mqrore actsdio vita finisse,ibuque sepultu,scriptores nostri oes comemo- xant. Flectium autε Con imbricensis arcis &Vrbis praefectu, quu nullis conditionibus ad

duci

335쪽

Ε ris To La. 2ys duci posset ut urbem fratri subcetari traderet, mortuuq; nuciati no crederet, 'ostulasse ut explendae fidei itatis stis causa. Tolem sciscitatum de morte eius adire permitteretur. Interea, ab urbis oppugnatione abstinerent milites. Quu placuisset hominis postulatum, permissu adire Toletu. Vbi sepulcro adaperto, Con imbricae claueis mortuo regi in m nu posse isse,iatiq; usu oratione. Qua diu Rex Sanci. Vivum te arbitrabar, extrema omnia

sum perpessus Corijs famem, lotio sitim t ieraui. Ciuiu animos consilia de deditione γgitantiit,ad maloria patietiam erexi. uidis quid a me homine tibi ligio, atque in verba tua iurato, prs standuerat,prq stiti bona fide. Mortuo, tuae tibi urbis claueis trado, sacromento me soluo. Ciu ibus decessisse te nunciabo, ne pertinaciter in sua perniciem sub- cessori resistant. Haec Toleti facta scribunt historici nostri. Ex vestris quoque, ea tepora qui attigerunt, idem confirmant Satisque sit, gestorum Alphon si regis vocati Sapietis caput septimu indica re. Arbitrabar me qua iuuenis Toletu deueni, in altero cellae summi templi latere,infra Magni Alphosi mau- solaeum, huius nostri vidisse conditorium, statuamque super porrectam, in schemate

monachi ex Diui Francisci, in quod propensus so regia

siuerat, instituto. Verum corΟ-

sepulti olim dignitatem attestante.

336쪽

116 AD BARTHOL. KEDE D. Nescio an fefellerint tunc oculi, an γάνοντι- κωs vacillet ipsa memoria, an potius ablatus inde,& alio translatus sit. In tota certe Lusitania nusquam sepulcrum eius exstat, nec vel tenui saltem fama. De cognomine Legionensis urbis, quod post Vasaeum me interpellas, respondebo adhuc timidiuscule. No enim temere vetu stiorum auctorum lectionε soleo in uertere, nisi ipsa ratio conuincat loci corruptio

twτη.&c γιωρ. . μυικη ades',segio septimaeermanica. Quam lectionem sequuntur interpretes,&noster Nebrissensis. Multum tamen moveor Antonini auctoritate, ubi.

scribit iter a Mediolano Vapinquum, trans Alpeis Cottias,atque inde ad Callaeciam, ad Leugas VII. Geminam, quod legendum me di xi a rb itrari,ad Legionem sieprimam Geminam. Nec parum incitamenti addit inscriptio ista inuenta in pago Legionensis agri, qua I adcepi lateritiam esse, quasi desuerint ibi lapides. Quuius exemplum neque Vasaeus, neque tu modo ad me misisti. Quod maluisse

percensendς rei causa, quam adnotatione illi modo adiecta. In Claudio Luperco,atque Vietorico in hanc partem iam ante inclina': ueram, sed tamen reuerebar Ptolemaesi. V

ru si inscriptio ista ad Antonini itinerariu

337쪽

admouere,&illud,λεγιων. .γερο νική, emendare, Vt γεμινιαι Grati muneris loco mihi suit commenturiolus Translationis nuper Eu-r iiij primi Toletani episcopi,& martyris, si

modo Toletanim Episivus ille suit. Neque dues altationem meam de nihilo prouenisse a bitreris. Vester II ephon ius in Cathalogo viro- uminis 'rium, de maximd eorum qui Tole-anae ecclesiae praesue runt, duos tantu Eug

aios recenset,alteru Helladii di cipuluin de ulli consortem,sub Chi tilia, Tulgane, & hin dasuintho regibus,alterum,cui selide- ,honsus subcesiisse testatur,sub eode Chin- asiuintho &l ecesuintho, Eugenij prioris λbbcestarem. Hunc Iulianus,qui libello. illidditamentum secit,secundum vocat Eugeium,de Ildephonso ita scribens. Prasul post cundum Eugeniumssit de Iuliano altero Ioquit, Eugeni ecundi discipuluι.Tam Il- ephonsus igitur,quam Iulianus, sanctissi-ium hunc martyrem Eugenium Toleta una episcopum non agnoscunt. Si in tanta ostrarum rerum iMoratione locus conie- urae sit dandus,prsdicasse euangeliumTo' Tanis non abnuerim , credendum enim aliquitati, sed quum non multum sorte Omouisset,in Gallias,unde venerat,vid

x verissimile rediisse , parum alioqui os G

338쪽

cio episcopi sunctum , si primis illis initiis

bonum praedicationis subcessum solo videndi magistri desiderio reliquit. Imo si veritas patefacienda est, Quid nim oportet falsis nos titulis gloriarit , E genius hic qui primus vestrie urbi Christum adnunciasse perhibetur Dionysii Parisioruepiscopi ac martyris exstitit discipulus, quuis Dionysius non Areiopagita ille fuerit, quod nobis persuadere nituntur Galli, sed

alter circa annum Seruatoris nostri ducente limum quinquagesimum tertiit, Decio ge Graio Coss Romae ex presbytero cum aliis sex episcopus ordinatus, atque in Gallias ad praedicandum missus, ut auctor cst S. Gregorius Turonensis in primo historia russeat rum libro,Gallus ille quidem, atq; in sua in alioqui gentem propensus, reuocada ad calculumn ineunda iterum tuae tibi supputationis ratio illa est, post quadringetos quinquaginta supra mille annos , ex quo passus sit esse tran statum. Atque etiam si Epilvum' suisse donemus, neq; seuerius disquiramus, an a solo Dionysio ordinari potuerit Nis copus,& ab eo in Hispaniam delegari, quod factum in eius legitur historia , expendendum, an in illum conueniat id quod ais,3 oli-ratia urbis, M totius Carpetaniae primm fuisse an

tistitem si primuin, non ad tempus, sed ad di-τnitatὲs praerogatiuam reseras. Quod si ad

339쪽

EPIsTOLA.' 2 tempus reserendum dicas,explices, oportet quurtam Ildephonsus, quam Iulianus T letanae ecclesis alumni duoru tantum Eug

niorum meminerint. Propter vetu statemne & exoletam seculorum memoriam' An

quia omisso Toleti grege recessit An m gis quia Vere Toletanus episcopus non neorit, licet ibi Christianae religionis sendam laiecisset' Et quidem memoria usq; eo obsolevisse,putandum non est, quum a Decio& Graio Cossad Christianorum persecutionem quae sub Diocletiano iacta eli, postquam Toletanam cspisse ecclesiam mox aperiam,annitatum intercesserint quin qu ginta, uno plus minus , quumque inde ad Constantinum & Iliberitanum concilium,

quo tempore Toletanam Ecclesia episcopalam habuisse etiam ostendam, pauci admodum anni praeterierint. Non poterat igitur memoria tanti Alartyris, si Episcopus fulsisset,ex Episcoporum serie interiisse. Sin quum primum dixisti prsrogatiuam sedis intellexisse te inquias.hoc quonam pacto postis tueri,non video. Nondum enim illo tempore Toleti erat Ecclesia constit

ta,quum neque dum, eo veniente Datiano,

esset, verum pauci atque latentes suscepta non ita pridem abEugenio religionem formidolose seruarent. Post martyrium V

Io saacta virginis Leucadia , videlicet a

V puellae

340쪽

:ro AD BARTHOL. KEBED. puellae sortitudine animo liores factos, E clesiam instituere coepisse, testatur Rases hisce verbis. Diocletiani tempore, Christiani qui Toleti in Hii'ania erant, Ecclesiam csnstruere coeperlint, qua postmodum regum dictasuit. Chrn im vero Sanctam adpellant Leucadiam.

Nec puto,non dico iam Toleti, sed etiam in tota Hispania, Episcopum posse iustum, ordinariumue ostendi, ante Constantini 1lagni tempora. Si qui autem ad id tempus alicubi suisse legantur, quum inter paucissimos profiteri religionem pers

quutorum metu Vix audenteis, praeter o

dinem, praedicationem , & ad martyrium expositam mentem, episcoporum nihil habuerint , talibus quae praerogatiua conu i iat,ipse videris. Imperio itaque Constantini episcoporum dignitas,& sedium eme sit praerogativa. Is enim optatam Christianis pacem reddit, & episcopos archiepiscoposque fieri per Hispanias edixit, & metro- tropoleis ordinauit, per iuridicos Hispaniae conuentus iuxta Diui Clementis prSscriptum, in epistola ad Iacobum statrem Domitu, quod citatur a Gritiano, 8o.distinctione. De qua rς ita Rasus. Constantinus diuisit II stolai ex epi- suis qui religione Christianam populos docerent. Primum secit Narbonensem epistopum, iderit alias ciuitates sex, quib. in animarum cura ux-tachristianerum tem praeesset,pidelicet Blitteras