Titi Petronii Arbitri Satyricon, ex optimis exemplaribus emendatum. Tomus primus secundus

111쪽

IOS PETRONI Iruin anseres limen intrasse. Consu sus itaque, et novitate facinoris attonitus , quaerebam, quid excanduisset , aut quare anseris potius, quam mei, misereretur P

CXXXVII. At illa, complosis

manibus : Scelerate , inquit, et loqueris 3 Nescis, quam magnum flagitium admiseris. Occidisti Priapi delicias, anserem omnibus matronis acceptissimum. Itaque, ne te putes nihil egisse, si magistratus hoc scierint , ibis in crucem. Polluisti sanguine domicilium meum, ante hun diem inviolatum ; secistique, ut me , quisquis voluerit inimicus, SaCer

dotio pellat.

Haec ait, et tremuIo deduxit vertice canos , Consecuitque genas: oculis nec desuit imber; Sed qualis rapitur per Valles improbus amnis , Cum gelidae periere nives, et Ianguidus aust*T

112쪽

Non patitur glaciem resoluta Vivere terrae. Gurgite sic pleno facies manavit, et alto Insonuit gemitu turbatum murmure Pectus.

Tum ego , Rogo, inquam, noli clamare : ego tibi pro ansere struthio- camelum reddam. Dum haec, me stupente , in lectulo sede L, anserisque satum complorat ; intexim Proselenos cum impensa sacrificii venit, visoque ansere Occiso, sciscitata causam tristitiae, et ipsa flere Vehementius coepit, meique misereri, tamquam Patrem meum, non publicum anserem, Occidissem. Itaque taedio fatigatus, Rogo, inquam; expiare manus pretio licet, Si Vos provocassem , etiam si homicidium fecissem. Eceo duos aureos pono, unde possitis et deos et anseres Emere.

Quos ut vidit Enothea, Ignosce,

113쪽

1o8 PETRONII inquit , adolcscens, sollicita sum tua

Causa: amoris eSi hoc argumentum,

non malignitatis. Itaque dabimus operam, ne quis hoc sciat. Tu modo deos roga, ut illi laclo tuo ignos

cant.

Quisquis habet nummos, secura naviget aura , Fortunamque suo temperet arbitrio. Uxorem ducat Danaen , ipsumque Iicebit Acrisium jubeat credere, quod Danaen. Carmina componetat, declamet, concrepet, omnes Et poragat causas, sitque Catone Prior. Iurisconsultus, PARET, NON PARBT, habeto , Atque esto, quidquid Servius , et Labeo. Multa loquor; quidvis, nummis praesentibus, oPta ἔEt veniet. Clausum Possidet arca Iovem.

Interea haec satagens, infra manus meas camellam vini posuit, et , cum digitos pariter extensos porris apioque lustrasset, avellanas nuces cum precatione mersit in Vinum: et, sive in summum redierant, si vo

114쪽

SATYRICO N. IO9 subsederant, ex hoc conjecturam ducebat. Nec me fallebat, inanes scilicet ac sine medulla Ventosas nuces in summo humore conSistere, graVes autem et plenas integro fructu ad ima deserri. Tum ad anaerem appellens sese, recluso Pectore, ese

traxit sortissimum jeciar, et inde mihi sutura praedixit. Immo, ne

quod Vestigium sceleris SuperesSet, lotum anserem laceratum Verubus

confixit, epulasque etiam lautas, paulo anto, ut ipsa dicebat, perituro, paravit. Volabant inter hae

potiones meracae. '

CXXXVIII. Prosert Enothea

scorteum fascinum, quod, .ut oleo ct minuto pipere atque urticae trito circumdedit semine, paulatim coe pit inserere ano meo. Hoc crudelis

115쪽

Sima anus spargit subinde humore semina mea. Νasturcii sucCum cum abrotono miscet, persusisque inguinibus meis, viridis urticae fascem comprehendit, omniaque infra umbilicum coepit lenta manu Caedere. Urticis ustum , suga subductum , Naestuans Consectatur. ' Aniculae, quamvis solutae mero ac libidine essent, eamdem Viam tentant, et per aliquos vicos secutae fugientem,

Prehendo furem l clamant. Evasi tamen, omnibus digitis inter praecipitem decursum cruentatis. ' Chrysis, quae priorem fortunam tuam oderat, hanc Vel cum periculo Capitis persequi destinat. ' Quid holosormae aut Ariadne habuit aut Leda simile 3 quid contra hanc Helene , quid Venus posse t 3 Ipse Paris, dea-

116쪽

Him libidinantium judex, si hanc

φήn comparatione vidisset tam pel Iantibus oculis, et Helenen huic donasset, et deas. Saltem , si permitteretur osculum capere, si illud Coeleste ac divinum pectus amplecti; forsitan rediret hoc corpus ad vires, et resipiscerent partes, Veneficio,

Credo, Sopitae. Nec me contumelia lassant. Quod verberatus Sum, ne

cio ; quod ejectus sum, lusum puto ;modo redire in gratiam liceat. 'CXXXIX. Torum frequenti tractatione VexaVi, amoris mei qua si quamdam imaginem. ' Sic pervicax

Non soIum me numen , et implacabile fatum Persequitur. Prins Inachia Tir3nihias ira Exagitatus, onus coeli tuli tr anto profanus Iunonem Pelias sensit i tulit inscius arma Laomedon e gemini datiavit numinis iram Disitstoc by Coral

117쪽

Telephus t et regnum Neptuni pavit UlyX . . . Me quoque per terras, per cani Nereos aequor, Hellespontiaci seqnitur gravis ira Priapi.

Quaerere a Gitone meo coepi, num aliquis me quaesisset y Νemo, inquit, hodie: sed hesteaeno die mulier quaedam haud inculta januam intravit:

Cumque diu Ine cum esset Jocuta, et me arcessito sermone lassasset, est,mo coepit dicere, te noxam meruisSe,

daturumque serviles poenas, si 1ae-Sus in querela perseverasset. ' ΝOndum querelam finieram, cum Chrysis inter venit, amplexuque essusissimo me invasit ; et, Teneo te, inquit, qualem speraveram : tu desiderium meum, tu Voluptas mea, numquam finies hunc ignem , nisi sanguine exstinxeris. Unus ex novitiis ser vulis subito accucurrit, et, milii

118쪽

vit, quod biduo jam ossicio desui

Sem recte ergo me facturum, si excusationem aliquam idoneam prae- Parassem. ViX enim posse fieri , ut rabies irascentis sine VerbeTe Considat. CXL. Matrona inter primas honesta , Philum ene nomine, quae mustas saepe hereditates ossicio aetatis

xtorserat, tum anus et noris oX-

stincti, filium filiam quo ingerebat

orbis senibus, ct per hanc successionem artem Suam perseverabat extendere. Ea ergo ad Eumolpum Uenit , et commendare Iiberos suos, ejus prudentiae bonitatique credere se et Vota sua. Illum esse solum lix toto orbe terrarum , qui praeceptis etiam salubxibus instruere juVc neg

119쪽

114 PETRONII quotidie posset. Ad summum, relinquere Se pueros in domo Eumolpi, ut illum loquentem audirent, quaesoIa posset hereditas juvenibus dari. Nec aliter fecit, ac dixerat ; filiam que speciosissimam cum fratre ephebo in cubiculo reliquit, simulari que, se in templum ire ad vota nuncupanda. Eumolpus, qui tam frugi erat, ut illi etiam ego puer Viderer, non distulit puellam invitare ad pygisiaca sacra. Sed et podagricum se

esse Iumborumque Solutorum, Omni-hus dixerat, e t, si non seMasset i tale. gram simulationem, periclitabatur totam pene tragoediam eVertere. Itaque, ut constaret mendacio fides, puellam quidem exorarit, ut sederet Supra commendatam bonitatem ;Coraci autem imperavit, ut lectum,

120쪽

SΑΤYRICO N. II 5 in quo ipse jacebat, subiret, Positisque in pavimento manibus, dominum lumbis suis commoveret. Ille lento parebat imperio, puellaequo

artificium pari motu remunerabat. Cum ergo res ad essectum spectaret, clara Eumolpus voco exhortabatur Coraca, ut spissaret ossicium. Sic inter mercenarium amicamque ρο- situs senex, Veluti oscillatione Iudebat. Hoc semel iterumque ingenti risu, etiam suo, Eumolaus fecerat. Itaque ego quoque, ne desidia consuetudinem perderem, dum frater sororis suae automata per clostellum miratur, accessi tentaturus, an Pateretur injuriam. Nec se rejiciebat ablanditiis doctissimus puer, sed me numen inimicum ibi quoque invenit. ' Dii majores sunt, qui me