Titi Petronii Arbitri Satyricon, ex optimis exemplaribus emendatum. Tomus primus secundus

91쪽

PETRONI InerVos tuos, si triduo sine fratre dormieris. Nam , quod ad me attinet , non timeo , ne quis inveniatur, cui minus placeam. Νec speculum mihi , nec fama mentitur. Vale , si

Ut intonexit Chrysis, me perlegisse totum convicium, Solent, in quit , haec fieri, et praecipue in hacciritate, in qua mulieres etiam Iu- nam deducunt. Itaque hujus quoque

Yei Cura agetur : rescribe modo blandius dominae, animumque ejus candida humanitate restitue. Verum enim latendum est ; ex qua hora injuriam accepit, apud se non est. Libenter quidem parui ancillae , Verbaque codicillis talia imposui CXXX. POLYAENos CIRCAE AA-1.UTEM. Fateor, me, domina, saepe

92쪽

Peccasse; nam et homo sum, et a

huc juvenis. Numquam tamen ante Iiunc diem usque ad mortem deliqui. Habes, inquam , confitentem reum. Quidquid jusseris , merui. Proditionem soci, hominem occidi, templum violavi. In haec facinora

quaere suri licium. Sive occidere placet, serro meo Venio ; siVe Verberibus contenta es, Cureo nudus ad dominam. Id tantum memento, non me , sed instrumenta Peccasse. Ρa- Tatus miles arma non habui. Quis haec turbaverit, nescio. Forsitan animus antecessit corporis moram forsitan, dum Omnia concupiSCO, VO-luptatem tempore consumpsi. N Oninvenio quod seci. Paralysin tamen cinere jubes; tamquam major sieri

Possit, quae abstulit mihi, per Phod

93쪽

M PETRONII

etiam te habere potui. Summa tamen excusationis meae haec est: PIacebo tibi , si me culpam emendare permiseris. Vale. Dimissa cum ejusmodi pollicita lione Chryside, curavi diligentius noxiosissimum coaepus , balneoque praeterito, modica unctione uSus , mox cibis validioribus pastus, id est, bulbis cochlearumque sine jure cervicibus, hausi parcius merum.

Hinc ante somnum levissima ambulatione compositus, Sine Gitone cubiculum intravi. Tanta erat placandi cura, ut timerem , ne latus meum frater convelleret. CXXXI. Postero die, cum Sine', offensa corporis animique Consurrexissem , in eumdem platanona de

cendi , etiamsi locum inauspicatum

94쪽

timebam ; coepique inter arbores ducem itineris exspectare Chrysiadem . Nec diu spatiatus consederam,obi hesterno die fueram, cum illa intemenit, comitem aniculam trahens. Atque, ut me consalutarit,

Quid est, inquit, fastose, ecquid

bonam mentem habere coepisti Τ vla de sinu licium protulit varii cesoris filis intortum, cervicemque Vinxit meam. Μox turbatum sputo pulverem medio sustulit digito, frontemque repugnantis signat:

Dum vivis, sperare Iicet: tu, rustice custos, Hue ades, et nervis, tente Priape, save.

Hoc peracto carmine, ter me iussit exspuere, terque lapillos conjicero in sinum, quos ipsa Praecantatos purpura involverat, admotisque nia

95쪽

nibus tentare coepit inguinum vires. Dicto citius nervi paruerunt impe Tio , manusque aniculae ingenti motu repleverunt. At illa, gaudio exsul

tans : Vides, inquit, Chrysis mea, Vides , quod aliis leporem excitavi 2

Nobilis aestivas platanus dispuderat umbras , Et baecis redimita daphne, tremulaeque cupressus, Et circumtonsae trepidanti vertice pinus; Has inter Iudebat, aquis errantibus , amuis spumeus , et querulo Versabat rore Iapi IIos. Dignus amore Ioeus , testis silvestris Aedon , Atque urbana Progne: quae, circum gramina fusae Et molles violas, cantu sua rura colebant.

Premebat illa resoluta marmoreis cervicibus aureum torum , myrto'que florenti quietum Verberabat. Itaque, ut me Vidit, paululum erubuit , hesternae scilicet injuriae me mor : deinde ut, remotis omnibus ,

96쪽

secundum imitantem consedi, T mum Super Oculos meos posuit ,

et, quasi paricte interiecto, audacior facta, Quid est, inquit, Paralytice , ecquid hodie totus Venisti 2 Rogas, inquam ego, Potius,

quam tentas 2 totoque corpore in amplexum ejus immissus non precantis, usque ad satietatem osculis

CXXXII. Ipsa corporis pulchritudine me ad se Vocante, trahebat ad Venerem. Iam pluribus Osculis collisa labra crepitabant; jam implicitae manus omne genus amoris ii Venerant; jam alligata mutuo ambitu corpora, animarum quoquo mixturam secerant. ' Manifestis matrona contumeliis Verberata, tandem ad ultionem decurrit, Vocatque

97쪽

diare. Νco contenta mulier tam Πα- vi injuria mea, Convocat omnES

quasillarias familiaeque sordidissimam partem, ac me conspui jubet Oppono ego manus Oculis meis, nullisque precibus effusis, quia sciebam quid meruissem , Verberibus sputisque extra ianuam ejectus sum. Hi citur et Proselenos, Chrysis Vapulat, totaque familia tristis inter se mussat , quaeritque , quis dominae hilaritatem consuderit. Itaque pensatis

vicibus animosior, Verberum notas arte contexi, ne aut Eumolpus comtumelia mea hilarior . fieret, aut

tristior Giton. Quod solum igitur, salvo pudore, poteram Confingere, Ianguorem simulari , conditusque lectulo, totum ignem furoris in eam

98쪽

converti, quae mihi omnium malorum Causa fuerat.

Tex corripui terribilem manu bipennem; e, Ianguidior coliculi tepente thyrso , Ferrum timui, quod trepido male dabat usum. Nec iam poteram, quod modo conficere Iibebat. Namque i IIa, metu frigidior Tigente bruma, Contagorat in viscera, mi IIe operta Tugis. Ita non potui supplicio caput aperire rSed, furciserae mortisero timore lusus, Ad Verba, magis quae poterant nocere, fugI.

Erectus igitur in cubitum, hac sere

oratione contumacem vexavi: Quid dicis , inquam , omnium hominum deorumque pudor 3 Nam nec nominare quidem te inter res serias, lasest. Hoc de te merui, ut me, in Coelo positum, ad inferos traheres ut traduceres annos primo norentes VigOTe , Senectaeque ultimae mihi

99쪽

si PETRONII

mihi apodixin defunctoriam redde. Haec ut iratias effudi:

Illa solo fixos ocuIos quersa tenebat, Nec magis incepto vultus sermone movetur, Quam Ientae saΙices, lassove papavera coIIo.

Νec minus ego, tam foeda objurg tione finita, poenitentiam agere Se monis mei coepi, Secretoque rubore persundi i quod, oblitus verecundia meae, Cum ea Parte corporis verba contulerim, quam ne ad cognitionem quidem admittere severioris notae homines solent .MOX perfricata diutius fronte, Quid autem ego, inquam, mali iaci, si dolorem meum naturali convicio exoneravi y aut quid est, quod in corpore humano ventri maledicere solemus, aut gulae , capitique etiam, cum Saepius

dolet Τ Quid Z non et Ulyxes cum

100쪽

sATYRICO N. 95 corde litigat suo 2 Et quidem tragici

oculos suos, tamquam audientes .

castigant. Podagrici pedibus suis maledicunt , chiragrici manibus, lippi oculis ; et, qui offenderunt saepe digitos, quidquid doIoris habent, in

pedes deserunt.

Quid me spectatis constricta fronte , Catones, Damnatisque novae simplicitatis opus Sermonis puri non tristis gratia ridet, Quodque saeit populus, candida lingua reseri; Nam quis concubitus,Veneris quis gaudia nescit Quid vetat in tepido membra calere toro ΤIpse pater veri doctus Epicurus in arto Iussit, et hanc vitam dixit habere deos.

Nihil est hominum inepta persu sione salsius, nec ficta severitato ineptius. CXXXIII. Hac declamatione finita, Gitona Voco, et, Νarra mihi, inquam , frater, sed tua fido : ea