장음표시 사용
261쪽
Nam myrtum regio illa non habebat. Quae jussit pietas sacrare, ut esset 6o Naturae tibi terminus sepulcrum. XVI.
IGNES NOCTURNI ROM AE. AD spicis, ut picti vultus imitetur Olympi,
Certet & astriferos vincere Roma polos . Scilicet hos, Auguste, tibi largitur honores; . Ne cupias magni tecta videre Iovis. Alta coronatae jactant incendia turres: sEt vaticano fulmina monte tonant. Dumque palam tantos cupit ostentare parat rUrbs nimium in laudes ambitiosa suas: . Vivant astra, inquit, summo contenta tonantes Pareat Augusto dummodo Roma suo. Io
XUII. DE TYRANNIS, ET BRUTO. QUOM tot Tarquinios passim consurgere cernas Μiraris, Brutum ou serat Italia XVIII.
NATE, patris, matrisque amor, & suprema voluptas. Accipe, quae nobis te dare par fuerat. Busta eheu, tristesque notas damus; invida quando Μors immaturo lanere te rapuit. XIX. Disiligod by Cooste
262쪽
XIX. DE HERCULE, ET GANYMEDE. ΡΑLLviet Alcides teneri Ganymedis amore:
Et vetus amissi cesserat ardor Hylae. Quid linquet nobis puer hic λ ait uxor: honores Eripuit quondam, nunc rapit ecce virum . . XX.
IN UFENTEM CRAPULATOREM. NON futuit, non paedicat, non irrumat Ufens: Ista olim: quid nunc λ aut vomit, aut comedit. XXI. IN DE GENERANTEM. NOMEN avi, non facta resera: diceris ab illo Alter; sed juvenis tu, precor, ille seneX.
DE Veneris nato questa est Dictynna tonanti, Quod nimis ille puer promtus ad arma soret. Tum pater accito ostendens grave fulmen Amori, Hoc tibi, saeve puer, spicula stanget, ait. Cui lascivus Amor motis haec reddidit alis: sQuid si iterum posito sulmine cycnus eris p
XXIII. IN RICCIUM.AEOR Oeta et sedis vitio, & male Riccius audit. Quid, si esset surdis Riccius auriculis XXIV.
263쪽
FORΜosAM Danaen munibat ahenea tuo ise Et satis hoc vanus credidit esse pater. Indoluit, tenerae miseratus .fata mestae Iuppiter, & subito factus amator. ait: Ergo arcere potes natam divisque, virisque: sAt si non arces imbribus. imber ero. XXV.
DE LUCIO GRAMMATIS TA. Noc τε s, & noctes iterat dum Lucius, illi
Perpetuam noctem praebuit altus Arar.
HORRiva caelicolis narrabat proelia Μavors, Saevaque terribili capta trophaea manu rQuod Venus audiret doIuit Vulcanus. &, Reus tu, Inquit, an exspectas, ut mea vincla canat
XXVII. DE S E I P S O. MIRARis, liquidum cur non dissolvor in amnem,
Quum numquam siccas cogar habere genas. Miror ego, tu tenues potius non isse lavillas, Assiduae carpant quum mea corda faces . SciIicet ut misero possim superesse dolori, sSic lacrimis flammas temperat acer Amor. XXVIII. Diuiligod by Gorale
264쪽
in XXVIII. DE HERCULE, ET . IOVE. PENDEa A et Phrygii Tirynthius ore inunistri;
Delicias magno dum facit ille Iovi. . Tum pater, haud equidem favi, sortissime, dixit, Formosum rapuit quum tibi Nais Hylan. XXIX. DE VENERE, ET SOLE. I NOUERAτ thoraca humeris, galeamque decoro Aptarat capiti, Marte rubente, Venus. Nil opus his, Sol, diva, inquit: sumenda suerunt,
Quum vos serratae circuiere plagae. XXX.
CATONIS TUMULUS. HIc, ubi Libertas, magni & jacet umbra Catonis, Quam melius poterant Caesaris ossa tegit XXXI. DE VENETORUM SIGNIS. , ROMANAs Aquilae postquam liquere cohortes;
Magnanimus turmas ducit in arma Leo . .
DE ANDREA MATTHAEO A QUI VIVO, DUCE HADRIAE. ΜORsTA Bituntinae duxerunt otia Nymphae,
Nec Faunis selitos exhibuere choros. . . Scilicet optato quidquid sine principe cernunt, Ingratum est; tantus principis urget amor. Nec Dissiligod by Corale
265쪽
Nec satis est, positis arcum sprevisse sagittis, s estubus & totos continuasse dies: Ast etiam nostris faciunt convicia terris: Et nos Sirenas. Lotophagosque meant. Vera loquor et divae, veniam date vera loquenti: Non amor hic certe, sed magis invidia est. Io
XXXIII. E THELES INAE CRINIBUS. DUM nectit flavos auro Thelesina capillos,
Contraxit radios Phoebus, & erubuit. Mox haec ad superos: En auro jungitur aurum: Hoc est mortales, hoc superare deos. XXXIV.
HI pro LYTEN, Leden, Thelesinam diligia unus: Dic mihi, quid tota restat in urbe boni XXXV.
DIci του, semidei, silvarum numina, PaneS, Et si qua adventu es Nympha fugata meo: Cui licuit tantas saxorum evertere moles, Quas jam disjectas vix nemora alta tegunt Hiine olim sueta est cuneis Campana juventus 5Λmphitheatrales laeta videre jocos Nunc ubi tot plaususque hominum, vocesque canom, Tot risus, tot jam gaudia, tot facies Scilicet, heu sati legest rapit omnia tempus Et quae sustulerat, deprimit ipsa dies. Io XXXVI.
266쪽
Fons, arenosum prope litus; unde Saepe discedens sibi nauta rores Haurit amicos. Unicus nostris scatet ille ripis, smntis immenso sitiente tractu, Vitiser qua Pausilypus vadosum eracurrit in aequor. Hunc ego vitta redimitus alba, Flore, & aestivis veneror coronis; Io Quum timent amnes, & hiulca lavum
Antequam festae redeant Calendae Fortis Augusti, superantque patri Quattuor luces; mihi tempus omni rue
Bis mihi sanctum, mihi bis vocandum, Bis celebrandum potiore cultu, Duplici voto, geminaque semper
Namque ab extremo properans Eoo, Hac die primum mihi vagienti Phoebus illuxit, pariterque dias Hausimus auras. Hac & insigni peragenda ritu asSacra solennes veniunt ad aras C c Nm Dissiligod by Corale
267쪽
NaZary, unde omnes tituli, meaeque Nomina gentis; . Narari vastas cohibentis undas AEquoris, tavosque domantis aestus . . . . 3
Quidquid & vani truculenta jussit
Ira Neronis. o decus caeli, simul & tuorum, Rite quem parva Veneramur aede; Cui frequentandas populis suturis Is nimus aras: Si mihi primos generis parentes,
Si mihi lucem pariter dedisti: Huc age; & sontem tibi dedicatum. Saepe revise . Ao
Quod tua nascenti lux mihi prima fuit: Actius hoc riguo parvum cum λnte sacellum Dedico; tu nutu fac rata vota tuo: Ut quae Sextiles lux venerit ante Calendas sQuarta, sit hic generi bis celebranda meo; s Et quod solennes revocat tua festa Per aras, Et quod natalem contigit esse meum.
XXXVIII. DE LAURO, AD N ERIT INORUM DUCEM. ILLA desim laetis olim gestata triumphis ,
268쪽
Iampridem male culta, novos emittere ramos, Iampridem baccas edere desierat. Nunc lacrimis adjuta tuis revirestit; & omne Frondiferum spirans implet odore nemus. Sed nec eam lacrimae tantum iuvere perennes, Quantum mansuro carmine quod colitur. Hoc debent, Aquivi ve, duces tibi, debet & ipse Phoebus; nam per te laurea silva viret.
XXXIX. IN TUMULUM COTTAE VERONENSIS .
SPERABAs tibi, docta, novum, Verona, Catullum: Experta es duros bis viduata deos. Nulla animum posthac res erigat: optima quando Prima rapit celeri Parca inimica manu. Quae tamen ut vidit .morientis frigida Cottae ora, suum fassa est crimen, & erubuit. XL.
IN PICENTEM MEDICUM. oo noctu latras, quod sellas olfacis unus;
Da veniam, Picens, hoc canis est vitium.
Sed quia tu Cynicus vis dici, & clinicus idem; Esse idem poteris merdicus, & medicus. X LI.
SI merita audieris Ferrandi, Nestora credas: Si numeres annos, dixeris Antilochum. C c Σ
269쪽
NE valeam, Superi, bene si facere hic pote, quem sors Exsilio, & vinclis vexit ad imperium. Et peream, ni cuncta evertere jam volet hic, qui Nil meminit praeter vincula, & exsilium. XLIII.
FILIUS UNICUS.CUκ heu Laetitiam falso dixere parentes,
Tristitiam qui me dicere debuerant Natus erat miserae lux unica matris, ocellus
Unicus; hunc Lachesis noxia subripuit. I nunc, vel Nioben conser mihi; cujus habet sors sHoc melius, fieri laxea quod potuit. XLIV. IN PICTUR ΛΜ. AN NA parens, cui caelestem sperare nepotem
Contigit, intactae virginis, Anna, parenS: Ut tandem te te meliori in sede locares, Credibile est artes edidicish novas. Scilicet obscoenae semper convicia turbae, SEt scelera antiqui perpetiar domini λVix haec; & medicas invadis protinus artes Nec mora, jam caecis lumina restituis. Accurrunt aegri; complentur compita rhedis; occupat angustas sedula turba Vira. Io Ecce
270쪽
2o sEcce in quo picta es, paries exscinditur; & te Accipit hospitio nata benigna pio Nimirum sapis, Anna; hoc contulit ipsa senectus: Haud aliter poteras hac caruisse domo. - XLV.
JUssERA et Iliacum mensis adstare ministrum Iuppiter: at conjux, Quis mihi miscet, ait Ille verecondis libat crystalla labellis: Cui dea: Amatori da, puer, ista tuo. XL UΙ. IN CΛΤΟNIS LAUDEM. AE tegit exstinctum cum Libertate Catonem,
Insultat tumulis, Caesar, arena tuis .
- XL VII. DE HOMERO IN LATINU Μ VERSO.QU i o septem de vate sacro contenditis urbes λEcce potest civem dicere Roma suum. At vos aut nostrum, si fas, auferte Maronem; Aut alium vobis quaerite Maroniden.
X L VIII. IN TUMULuΜ ΑSSANII. Tu, qui disjectos artus, inhumataque surtim
Assanti occulto membra refers tumulo; 'Macte animi pietate, tamen nihil irrita busti Gloria tam claros adseret ad cineres: Quandoquidem voluit potius sic sparsa jacere, Quam cadere ad tristes nobilis umbra rogos. Nunc
