Jacobi, sive Actii Synceri Sannazarii, ... Poemata ex antiquis editionibus accuratissime descripta. Accessit ejusdem vita, Jo. Antonio Vulpio auctore; item Gabrielis Altilii et Honorati Fascitelli carmina quae exstant

발행: 1731년

분량: 371페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

Functi periclis, & malis laboribus;

Cunctasque Fortunae improbae calcent minas, Io Ne dum pusilli pulicissmorsus leves . a sAt tu, moleste, amare, vesane, impie i . lex, inepti concitamr agminis, Quo proripis te λ quo vocas muscarias Istra phalanges 3 quo volatiles.globos , . . 2sImpellis audax 3 i procul, miser, miser, I .. criminose, minimam. in malam crucem. Haud fas quietas nianium sedes deum Μuscas subire, Pulicumque copias . :

Nil hic negotii vel 'tibi, vel pessimis ao Tuis maniplis: quid moraris, impie i i Abi prosundam in noctem, & ultimum Chaos. d. Speranda certe gloria hie nulla est tibi. Quos dii probavere semel, hos semper probant.

MARMOREUS. VIDERA et Idaeo nudas in vertice divas

Phryx Paris. & dixit: Vincis utramque, Ven . At si, Gargaphiis quam nos male vidimus undis . Vidisset, poterat dicere: Cede, Venus.

ORPHEO RESPICIENTI. Hoc fuit, infelix, dc adhuc heu respicis, Orpheu,

Quod te, quod miseram perdidit Eurydicen. - .

252쪽

ECHO LOQUITUR. VI Di, ars, flevi, tristemque heu fatal repulsam

Spreta tuli: sum nune vox. sonus, aura, nihil. LXVI. .

QuuM facie caream, quaeris, cur diear imam: , Quum tua verba sequar, dic, ubi lingua mea est

I N ΜΛLUM LIBRUM. SI sapis, hospes, abi; miserum neu tange libellum. Non hic Μ: Fiden, Virgiliumve leges:

Sed scedas Bavit chartas, & olentia Maevi Carmina, Romani dedecus eloquii.

Quid dubitas sacros incendia poscere lucos; sΛbnuerit Iiquidas si dare Phoebus aquas Λ a 3 ACTI I

253쪽

LAUDAT FEDERICUM REGE M.

UuM vehor picta vacuus phaselo; Et modo septos jaculis echinos, Nunc bene haerentes scopulis laboro Vellere conchas: Tange vocales, studiosa, chordas, sΜusa; & auratum moderare plectrum: Pauca de multis reseramus acta Regis amati: Qualis herboso spatiata campo Virgo, jam matris decus, & voluptas, Io Nectit e solis violis coronam, taetera linquens.

254쪽

EPIGRAMMAT LIB. II. 18'

Hic ubi veras imitata turres . . l

Tot simuI pinnis, niveisque tectis, i Rupe Mergillina sedens, propinquum i Is Spectat in aequor, . . ' AAdsit ex imo Galatea fundo, ' . i. ι' Nil timens saevos Polyphemi amores; ii 3 Nec mihi durum refluens canenti aobstrepat unda. . . l. 3 2o Sit licet magnus, trepidasque turmas Fregerit primis Federicus ausis; i φ . lQuum puer celsas penetravit Alpes, Saxaque Rheni: . .. Texerit latis pelagus carinis, ' asDalmatsim dites populatus urbes: N iSenserit presso prope fulminantem ι

Cinxerit sacra meritum corona Et caput; Gallos quoniam semces . ' .'o Contudit: totas revocarit inci ex Faucibus urbes: . i. e Nil tamen majus, nihil egit umquam Fortius, quam quod titubante regno,

Quum sibi Leptrum, diadema pesset Is

Sumere tutus; . . .. ἴ ί. I , Conjugem caram. propriosque natos A . a Liquit, & fidas lacrimas clientum, .c ἰ i . lni c, IFratris heu pulsam sobolem secutus I fu.υἰ Per mare Vastum, . . . 3A .i i

Ergo

255쪽

iso EPIGRAMMA TON

Ergo nunc illi moderator alti γ et AEtheris; cui sunt pia facta curae Regium frontis decus, & negatos ..t

Addit honores. .i . ..

o Fides, rarum, placidumque numen; ' δ o mihi nullis reticenda inclis; . . . Te te ego aeternum prece, victimi ue

Pronus adorem . . I.

CERNis, ut exsultet patriis Aquivivus in armis, Duraque spumanti fiena relaxet equo Quis mites illum Permessi hausisse liquores Credat, & imbelles excoluisse lyras λ ι

Consurgunt niveae fulgenti in casside cristae: At clypeus torvo Gorgonis Ore tumet. Macte animo, rigidum Musas qui stringere ferrum, Qui Martem doctos cogis amare chorus. Haec ducis est virtus, non uni insistere palmae; Sed nomen factis quaerere, & ingeniis. i

AM quis te, inepte bubo, tam stolidus furor Λdegit importunum inire proelium. Isto indecenti rostro, & alis luridis Quid bellicola volucris, insulse, asperos . - tacessis ungues desine, miser, dum licet s

256쪽

Ne dormientis excites somniim tuo Cum maximo, ut par est, malo, ac clade ultima. Sed pervenire vis in ora vulgi; & hae c. , IVia cupis, sceleste. fieri notior λ : P Non assequere; nec profecto tam bono ' i . f Fruere fato. An hoc pudendo sanguine Se tingat aquila, fulminum & caeli immemor ponenda hone, mortis haec spes est tibI..

- Dicis amicitiam te, Matho, velle meam. Et tibi semper in ore duces, quos Grajus Homerita, Quos noster Latia vexit in astra tuba . . Dumque ego sum tanti te judice; venit ab horto sCum donis olimri bIsve, semeIre tuus : sScilicet aeterni pretium mihi grande daturus Nominis, & fidae pignus amicitiae. - ' . 1 ιο Matho, quam selix & amico, &.vate reperto es t Quam selix horto, muneribusque tuisl ro Si quod diu genitis vix tot peperere labores, i Id tibi lactucae, prototomique dabunt. lDE P A Ti R I A H. OMER a r MY R N A , Rhodos, Colophon, Salamiἀ, Ios, Argos, Athenae,

257쪽

Ε EI GRAMMA ION

D E L U N A, ET PAN E. EFruolet longas Tegeaea in rupe querelas

Pan captus forma, candida Luna, tua. . Quumque levi calamos cera conjungereri addit: Praedata es sensus tu quoque. canna, meOS.. , i i ' VII. . i s ta

IN TUMULUM AM A .R ANTHAE. HIc Amarantha jacet; quae, si fas vera fateri, Aut Veneri sinitiis, vel Venus ipsa suit. ε

AD F E R R AN DUM REGE M.' EX *rro nomen tibi sit licet, aurea condis

Saecula; nam sub te principe nemo metit . .

EX ciet A et obstrictas tumulis Summonitu umbraSὸ . Impleat ut sanctae munus amicitiae . re Utque prius vivos, sic & post ista sodales , , Observat; tristes re sedet ante rogini Nec tantuin violas cineri, ac bene olentia ponit Serta; sed & lacrimis irrigat ossa PitS i. I , t Parva loquor: cultis reparat monumenta libellis; Quum possint Iongam laxa timere diem. At tu, Virici quae sulcis nordina fama, discenti gratas, Muia, repende viceSοῦ P . Ut quoniam dulces optat sic vivere amicos ;Vivat, & in libris sit lacer ille meis .

258쪽

LIBER II.

DE VENERE, ET DIANA.ΙNcοιτAM adspiciens silvis Cytherea Dianam,

Risit, &, An tendes retia semper λ ait. Cui dea casta: Feris cur non ego retia tendam ;Tendere si potuit vir tuus illa tibi XI.

ABsENTEM quaeris, praesentem despicis, AEgle. Non redamas ; sed me vis in amore mori. XII.

DE VENERE, ET PRIAPO .

TRAcet Asar elypeum Marti placitura Dione: Saevaque seminea sumserat arma manu. Pone, dea, exclamat petulanti voce Priapus. Pone; decent istas haec magis arma manus . XIII. IN GELLI Λ Μ.

UEM tu nunc patruum, nunc patrem, Gellia, dicis, Hic tibi nec patruus, Gellia, nec pater est . XIV.

IN FLACCUM. Nos largitur opes, & vult Epigrammata Flaccus. Iure suo haec poscit; vult sibi verba dari.

DE PETO COMPATRE.PEτus deliciae tuae, Dione; Uni cui Charitum sales beatos, B b , Cui

259쪽

Cui sontes dederas facetiarum, Ae risus simul eleganter omnes;

ritus mortuus est tuus, Dione, s Petus Compater usque ad astra notus. Qui puro niveae eolore mentis Vincebat nitidissimos Olores.

Cui de Iacteolis tuis papillis .

Donarunt viola3 Iocusque, Am que, I IODonavit teneram Thalia myrtum: Mox promens citharam decentiorem, Versus addidit eruditiores. O saevae nimium, malaeque Parcae, 'Vestros non potuit tenere susos Isritus; qui rapidas domare tigres, Qui duras potuit movere quercus,

Vestras non potuit colos morari.

Sic, sic occidis heu, miselle Pete: Nec te Pierides tuae, nee ipsa 1o Quae te per Paphon, & Gnidon virentem,

Per colles Amathuntios vocavit, Fatis eripuere tam malignis. Λt non unanimes tui sodales, Quos tu pectore tam pio colebas, asQuos tristes obitu tuo relinquis, Hoc duro tibi desuere casu.

Quin me trans Ligerim, serosquo Celtas, Lustrantem Morinsim pigras paludes, Dum quaero Oceani ultimos recessus; m

260쪽

LIBER II.

veris nuntius obruit querelis. in Ergo quid tibi tam vagus viator, Cui nec pulchra Neapolis, nec alii Colles Pausilypi, nec ipse adesset Sebethos pater, aut pater Vesevus; Inferre exsequiarum, amice, possem Rupem, quam vagus hinc, & inde Nereus Alterna veniens retundit unda,

Accessi; & procul angulo in supremo

Stans, supra pelagi alluentis aestus, Manes terque quaterque convocaVi. Hic fudi lacrimas amariores: Hic vici gemitus vel unus ornhes, omnes & simul omnium querelas. Mox quamvis cineri tuo decentem Pontanus tumulum pararit, ac te Cognatas veneretur inter umbras; Quamvis & diuturnius sepulcrum, Quod nec saecula vincere ipsa possint, Divinis paret excitare chartis: Nostrum non tibi qualecumque munus

Inter frigora, solitudinesque Cessavit; nec honore te supremo Fraudavi miser: hoc scit ipsa Tethys; Scit Iare Oceani unda Gallicani. Stant arae tibi, stat videnda nautis Terreni tumuli pusilla moles; Et buxus super, & dicata quercus.

SEARCH

MENU NAVIGATION