Jacobi, sive Actii Synceri Sannazarii, ... Poemata ex antiquis editionibus accuratissime descripta. Accessit ejusdem vita, Jo. Antonio Vulpio auctore; item Gabrielis Altilii et Honorati Fascitelli carmina quae exstant

241쪽

Tamquam Falernum consulare, vel Chium, Opimianae quod refuderint cellae. Nec jam profestis hoc, sed Idibus tantum Sacrisque potat fercuIis Calendarum. Et mane veste currit anxius rapta Ad architectos, marmorumque sectores, Ut de sepulcro conserat novas lites. Quos jam misellos pessimis modis muIctat; Ducit, reducit, distrahit, rapit, veXat, Per angiportus, viculosque, clivosque, Et per ruinas urbis, & per anfractus: Monstrat theatra, porticusque priscorum, Arcusque claris principum sacros armis; Hinc & deorum templa, & obrutas thermas, Et quidquid altis fornicum subest clivis: Nec jam favissas linquit, & nigros manes. Demum trecentis quum laboribus fractos, Et aestuant es pariter, & fame siccos Uix officinae post meridiem reddit Iam seriatae, vectibusque adhuc clauis;

Culpat coronaS, Tophorumque permutat: Spiras reformat, & scapos columnarum: Et nunc Etruscas, nunc Corinthias mavult: Nunc Doricarum laudat ordinem tantum; Guttas, triglyphos, taenim, toros, pIinthos.

Quid cum columnis nunc tibi, Vetustine, Aut cum voluta, Ionicisve pulvinis pDormi, miselle; sat diu laborasti:

242쪽

LIBER I.

Coenare sessos & aliquando permitte. Aut, si sepulcri cura te coquit tanta, Cadaver clud vel Gemoniis conde. XLI.

Vae voces Charitum . quae circum pompa λ Neaerae Unde odor hic λ cineri tura ministrat Amor. Unde pyra λ ex pharetra. quinam struxere λ Lepores. Ast haec illacrimans quae legit ossa λ Venus. Fortunate lapis, tumuloque beatior omnii sTu tegis in terris siquid honoris erat.

XLII. DE HYBLA. HYsLA, mei quondam dulcissima cura Marulli; Hybla, suburbano nuper humata solo:

Accipe quae multo promuntur verba dolore: Accipe de lacrimis humida serta meis. Te rosa, te violae, te mollis amaracus ornet: sTe pia suspenso pondere velet humus. Et tibi, quod rarae possunt sperare puellae, Contingant vatis carmina docta tui.

X LIII. DE AUFIDIO. DUM caput Aufidio tractat chirurgus, & ipsum

Altius exquirit, quo videat cerebrum;

243쪽

Hic, Alsonse, tuos corruet ante pedes. Quaeque viret nostras quercus passura secures, Deseret immundos Fulmine tacta sues. Victa dabit Bellona manus: Pax arva reviset: Claudentur dirae Marte sedente seres . Tunc pia Parthenope laetos tibi ducet honores. Per sera, per vicos otia vulgus aget. Sebethosque pater fluviis metuendus Etruicis, Aurea caeruleum tolIet ad astra caput. XLV.

IN LYDΑΜ. u M dixi medio tibi macram algere sub aestu, Non dixi fluvium, Lyda: quid ergo p cutem. XLVI. IN OLLUM.κ ΜηiΑ facturum te dicis, nil facis, Olle. Nil mirum: levius dicere, quam facere est. Y L VII. AD RUFUM.t 'AMevAM prisca mihi, iamque inventa vetusto,

Disticha, Rufe, soles saepe referre tua. Stultum adeo me, Rufe, putas p ego tam mala credam Carmina Romano marmore posse legi λΛrchemoro longos adfingis Nestoris annos. Andromaches puerum Laomedonta vocas.

244쪽

Desine mentiri Pyliam, Phrygiamque senectam. Sint vetera haec aliis, mi nova semper erunt.

XLVIII. DE CYPARISSO PUERO.

FLEs AT adhuc moerens cervo Cyparissus ademto, Quum sua conspexit cortice membra tegi. Delius exclamat: Quid nostro, silva, dolore Crescis' tu Daphnen, tu Cyparisson habes.

XLIX. DE HARMOSYNE. HARMosv NE N quisquis seu vir, seu semina vidit,

Deperit: anne oculos Actius unus habet Θ

DE IUCUNDO ARCHITECTO.

JUcu Novs geminos secit tibi, Sequana, pontes: Iure tuum potes hunc dicere Pontificem.

DE AENEA, ET DIDONE. IMMEMOR ah miserae cur ensem linquis Eliis,

Nate dea 3 profugas non gravat ille rates. Anne parum fuerat caussam dare mortis acerbae, Ni serrum fugiens tu quoque triste dares Tolle, precor, tumidas tecum hoc, jam tolle per undas . sDiscessu, satis est, si perit illa tuo. LII. IN CAECILIANUM. SI tibi per genium fas est jurare Minervae, Per Veneris flavas, Caeciliane, comas id a Nec

245쪽

18 o EPIGRAMMA TON

Nec jubar excipitur Solis, nec cornua Phoebes , Nec Capitolini crura, caputque Patris: Cur mihi tu ventrem, cur intestina deorum, sHispana tactus relligione, sonas λNon pudet heu caelum rebus foedare pudendis Λn credis magnos haec quoque habere deos λLIII.

AD MARINUM CAR ACCI OLUM. O Dvιςε, ac lepidum, virine, factum,

Dignum perpetuo joco, atque risu, Dignum versculis, facetiisque, Necnon & salibus, Marine, nostris lIlle maximus urbis imperator iCaesar Borgia, Borgia ille Caesar, Caesar patris ocellus, & sororis, Fratrum blanditiae, quies, voluptaS,Μontis pupulus ille Vaticassi, Ille inquam dominae urbis inquinator Caesar Borgia, Borgia ille Caesar, Moechus ille sororis, atque adulter, Fratrum pernicies, lues, sepulcrum, Montis bellua taetra Vaticani; Quingentas modo qui voravit urbes Imbutus scelere, & malis rapinis, urbes sub ducibus suis quietas, Quascumque aut Latium sero virorum, Aut Campania pinguis, aut per alta

Divisi juga continent Sabini

Hisque

246쪽

LIBER I.

Ηisque ingessit Ariminum, Pisaurum,

Urbinum, Populoniamque magnam, Camertes pariter, Forumque Livi, Cornelique Forum, Faventiamque, Et quantum aEmiliae est, Etruriaeque, Quantum circuitu hinc & inde longo Neptuni lavat aestuantis unda. At nunc quis neget esse opus deorum pDum vecors animi impotente morbo,

Quaerit plura, nec est potis misellus Explere ingluviem periculosam; Ecce ecce evomit. Ο Iovem facetum lo pulchram Nemesimi o venusta fatalverum scilicet id, Μarine, verum est , Quod dici solet, en fides probat nunc; Fortunam si avide vorare pergas, Eamdem male concoquas, necesse est . Ut jure evomere hunc putemus ipsum, Qui tantum miser hausit oppidorum. Λst id omne, quod hausit, oppidorum, Quod quinque assiduis voravit annis, Imbutus scelere, & malis rapinis, Scis quot evomuit diebus p uno .

o lucem niveam l o Iovem facetum lo pulchram Nemesint o venusta fatalo dulce, ac lapidum, mrine, factum l18 I

247쪽

18L EPIGRAMMA TON

DE CAESARE BORGΙΑ. A Ur nihil, aut Caesar vult dici Borgia: quid ni Quum simul & Caesar possit, & esse nihil.

ΟΜ Nia vincebas: sperabas omnia, Caesar. Omnia deficiunt: incipis esse nihil.

AURELi, persunde meis unguenta capillis, Tu super & vernas sparge, Nearche, ros . Sed prius aestivum ramis defendite solem; Et viridi mollem sternite stonde torum. Non plumae, non picta juvant me stragula, nec quae Pavonis vario sponda colore nitet. Larga coronata disponite pocula mensa, Setino & gelidas adsociale nives: Certatimque leves potanti inducite somnos. Sic juvat aetatis ducere fila meae. An scimus miseri, quid Iux ventura minetur pVivamus: mortem fallere nemo potest.

L VII. AD AMICAM. DA mihi tu, mea Iux, tot basia rapta petenti, Quot dederat vati Lesbia blanda suo. Sed quid pauca peto, petiit si pauca Catullus Basap pauca quidem, si numerentur, erunt. S

248쪽

LIBER I.

Da mihi, quot caelum stellas, quot litus arenas, sSilvaque quot frondes, gramina campus habet; Aere quot volucres, quot sunt & in aequore pisces; Quot nova Cecropiae mella ruentur apes . Haec mihi si dederis, spernam mensasque deorum, Et Ganymedea pocula sumta manu. IOL VIII. AD BASSUM DE PHYLLIDE. QUUM de cathedra, Basse, surgeret nuper

Mammosa Phyllis; tunica mollis, ut, saepe filis accidit qui obesulas habent clunes; Intravit illuc unde prodeunt aurae Quae de Sabaeis messibus nihil spirant: sQuod ut animadvertit dicaculus quidam; Urbaniorem ut se faceret, ait ridens: Heus Phylli, quisnam mordicus tenet vestem prVorabit hanc, ni praecaves. Ad hunc Phyllis, Immo, inquit, ut scias, sibi labra abstergit: 1o Accede, pupe, basiare te nam vult. LIX. AD VESBIΑΜ. AD spicE, quam Variis distringar, Vesbia, curis. Uror, & heu nostro manat ab igne liquor . Sum Nilus, sumque AEtna simul: restinguite flammam, o lacrimae, lacrimas ebibe, flamma, meas.

249쪽

AD AE Q L E N. SI tibi sum Phoebus, si sum tibi Iuppiter, AEgle :

AD PULICIANUM.AΙt nescio quis Pulicianus,

Ni pulex mage si vocandus hic, qui Unus grammaticus, sed his minutis Vel longe inserior, minutiorque est; Divinum sibi passerem Catulli Haudquaquam bene passerem sonare; Nec jam id esse quod autument legentes , Sed quod versiculis parum pudicis Ludens innuat ipse Martialis:

Da mi basia, sed Canaiana: ne s tot fuerint, quot ille dixit, Donabo tibi passerem Catulli:

Ut sit, quod puero poeta possit 'Post longas dare basiationes, Quod salvo nequeat pudore dici. Proh dii, quam vaser es, Puliciane; Solus qui bene calleas poetas lNimirum, & quod ab omnibus probetur, Mutandum quoque suspicaris illud Quod nunc illepidumque, & infacetum Mendosis Epigrammaton libellis Insulse legit imperita turba:

250쪽

Sic forsan tener ausus es Catalluso Magno mittere passerem Maronidinum sit simpliciusque, rectiusque, Mitti, dicere, mentulam Maroni. Sed quid vos, Aganippides puellae. Ridetis meus hic Pulicianus Tam bellum sibi passerem Catulli

Intra viscera habere concupiscit.

V Miratur aliquis audiens mortalium Ausumque caelo vincula inserre irrita Saevum Typhoea, quum Jugosum Pelion Adderet Olympo, matre nec Terra satum . Agnosceret se se; impium donec pater Iratus ardenti igne sustulit caput; ut par erat: nam quis petat sanus deos λAt minc quis hoc, quis hoc serat mortalium Iners, pusillus, unus heu pulex ciet Turmas, cohortes, copias, manipulos Μuscarum; & altos scandere adparat toros Heroum, opacis qui sub umbris arborum Strati, ac perenni flore subsulti caput, Ducunt quietem perpetem , aeternam, Optimam; Nec nostra curant dicta, vel facta amplius.

Ut qui beatos incolant tuti locos . t . Et nomen alta in arce sacrarint suum, Functi