장음표시 사용
231쪽
posuisse tuum vel primus diceris ensem, Et monstrasse palam primus inerme latus. Quid majus populisve tuis, Federice, vel urbi V sAccidere huic nostrae per tua dona potest Post domitos hostes, inter tot commoda pacis, Contigit exemplis vivere posse tuis. Publica nimirum res tunc sibi constat, & aequum Imperium, quum reX, quod jubet, ipse facit. ro XIII.
DE EMENDATIONE CATULLI AD 1OVIANUM.
Docetus ab Elysia redeat si valle Catullus;
Ingratosque trahat Lesbia sola choros: Non tam mendosi maerebit damna libelli, Cestiet ossicio quam, Ioviane, tuo Ille tibi amplaxus, atque oscula grata referret; sMallet & hos numeros, quam meminisse suos.
, XIV. . . DE CAESARE BORGIA. Qui modo prostratos iactarat cornibus ursos,
In Iatebras taurus concitus ecce fugit. Nec latebras putat esse satis sibi: Tibride toto . ib. Cingitur, & notis vix bene fidit aquis. Terruerat montes mugitibus: ob a nunc est, SEt facilis cuivis praeda sine arte capi. Sed tamen id magnum; nuper potuisse vel ursos Sternere, nunc omnes poste timere seras. Ne tibi, Roma, novae desint spectacula pompae; Amphitheatrales reddit arena jocos. Io
232쪽
PREMERETUR. O TAR Rε, praesens qui fugis periculum: l .
Nam te nec odio, taediove tam bonas Sprevita silvas, tam bonos putem lacus a Dic, quis propinqua nubibus tibi juga Molestus invidet iuga illa jam tuis sSudata cornibus, tuisque proeliis Devicta quis saltus, & amnium uberes
Cursus, torosque marginum virentium Quis uda rivis prata λ quis recondita Nemora λ quis umbras sibilantium arborum IoMale advocatus abstulit tibi deus pNon amplius videbis, ah miser, miser, Amata regna; non videbis amplius Tuos amores; non licebit, heu, tibi Posthac cubanti sub genitalis tuis, Ismilive fulto niveum amaraco latus, Audire voces ruminantium gregum; Meridianum non inire somnulum. Quae nunc adibis tesqua λ quae petes loca,
Miselle taure quas subibis ilices 3 ao Ubi myri ubi virentis arbuti Iucunda sedes p ubi salicta, & omnibus
Eheu juvenca praeserenda pascuis p ' Iuvenca, soleri quae relicta ad aggeres Padi sonantis, heu malum sororibus et s
233쪽
omen, dolentes inter orba populos Te te requirit, te reflagitans suum,
Implet querelis nemus; & usque mugiens Modo huc, modo illuc furit, amore perdita: Iomnia peragrat arva; lustrat omnia; 3o Num qua bisulcae signa cernat ungulae:
Quaerit per alta montium cacumina; Quaerit per ima vallium cubilia, Memor locorum, non tamen sui memor : γ Te mane primo, te rubente vespero IsLuget: nec illam Luna quum recurreret Caelo, nec atrae noctis alma sidera Videre dormientem. abire flumina,
Abire Solem, abire cernit omnia; At ipsa moestam sola non abit domum, Humi recumbens, strata sub nudo aethere. Hanc & puellae nemorum, & ipse corniger Silvanus adspicit; hanc bubulcus intuens, Miser bubulcus, nec juvare eam Valens, Tantum, quod unicum in malis refugium habet, 4s Suspirat, ingemit, desim invocat fidem, Iratus ursis, quod coegerint procul is ιΛbire silvis albulum juvenculum.
Et tam venustam clamitare buculam. XVI.
Et nitet articulis unica gemma meis; Cujus
234쪽
Cuius in exiguo ductor stat Troicus orbe, Anchisesque senex, Ascaniusque puer: Quis credat veteres inter neglecta ruinas, sEt vili latuit semisepulta selo.
Tu tamen obrueras; nec te, Sinuessa, pudebat Hoc decus heu terris occuluisse tuis. Scilicet AEnean natumque, patremque gerentem, Ignibus ereptos obrueresque deos λ io Parcere debueras, cui jam pia flamma pepercit; Nec te tam turpi dedecorare nota.
Et dubitem Belgasque seros, rigidosque Britannos Hac comite, ignotos & penetrare sinus Haec est Iliacos pietas spectata per ignes; ISQuum verita est profugos laedere flamma deos. XVII.
DUM Venus armatum 'complectitur obvia Martem; Distrinxit teneram fibula adunca manum . Sensit, & ante Iovem ridens ait aemula Pallas: Bella iterum gessit cum Diomede soror.
XVIII. DE ENDYΜIO NE, ET LUNA. SPREVERAT hirsutas pascentem Pana capellas
Candida nocturnis quae dea sertur equis. At postquam niveae conspexit munera lanae, Posthabuit notas Endymionis Ovra. Qui simul ac tristes somno inclinarat oceIIos; smrs haec, mors, inquit, non mihi semnus erit.
235쪽
COR Ni GER aesculea Faunus recubabat in umbra; Quum prope latrantes sensu adesse canes. mx juvenem superis similam, divinaque tela Conspiciens, trepido sic movet ora sono: Seu Mars, sive alto Phoebus descendis olympo; sIam jam linquo omnes te veniente seras. XX.
DE POGGIO FLORENΤINO, HISTORICO.DUM patriam laudat, damnat dum Poggius hostem,
Nec malus est civis. nec bonus historicus.
INGENi A, & mores, vitasque, obitusque notasse Pontificum, argutae lax suit historiae. Tu tamen hinc lautae tractas pulmenta Culinae: Hoc, Platina, est, ipssis pascere Ponxifices. XXII.
DE DIANA, ET F E R O I N. II. ERRAa A et Diana suis immista puellis;
Quum procul ecce mei conspicit ora ducis; Atque ait: Huc , Nymphae, concedite; namque PrOPinquat, Qui regat in saevas certius arma serra. XXIII.
DE MANE, ET UESPERE. SOL jubet exoriens, Faunos, Dryadasque puellas
Quaerere, & herboso ducere monte choros.
236쪽
Declivis, vitreas suadet descendere ad undas, Doridaque, & lusus, o Galatea, tu . Caussa patet: quia, sublimes quum tendit in arces, sNos quoqtae per saltus, & juga summa rapit. Quum vero Hesperios petit imae Thetyos amnes, Exemplo ad sontes nos vocat ipse suo. Hinc adeo natura hominum loca mane requirit Ardua; caeruleis vespere gaudet aquis. Io XXIV.
MIRAMOR tacitis Vulturnum currere lymphis, Et tardos dura compede serre pedes. At magis occulto mirabimur arier igni, Et puerum tota nocte vocare suum. Tune etiam, sormose puer, vaga flumina torques sAn fuerit reges perdomuisse parum quinetiam combure deos, dominoque deorum Λrma move; & pulso da Ganymede merum. XXU.
IN QUINTIUM. CLARA tibi videor scripsisse Epigrammata, Quinti.
Sunt, sateor: medio scripsimus illa Ie . Tu latebras obscurus amas; quia lumine nullo, Atque intempesta scribere nocte soles. XXVI.
V M comes aligero Cyllenius iret Amori' Niger, incauto subripuit faculas. Y a Dein Diqitiam by Corale
237쪽
Deprenso tum fure, manum reserebat ad arcum; Sed non inventa risit Amor pli retra.
XXVII. IN TUMULUM HANNIBALIS. HANNisAL huc victas secum Carthaginis arces Transtulit: haec ambos terra Libyssa tegit. XXVIII. . di DE VENERE, ET IUNONE. CONFi Di et nimium jaculo dum pulcher Adonis;
Inguina setosus candida rupit aper. Accurrit miseranda Venus . tum nupta tonantis Quid gemit haec λ nullo Mars meus ictus apro est. - . ,
XXIX. IN FABIANUM .ESsε tibi sapiens, & vir, Fabiane, videris:
At mihi nec sapiens, nec, Fabiane, vir es. XXX.
AIr nefastas esse nundinas praetor Fari recusat: quid nefastius diras XXXI.
FERRUM putre situ spumanti servet aceto,
Mandet ut aeternis scripta voluminibus. Scilicet hoc illud, vatum Volitare per ora, Hoc est, Pyramidas Vincere, Nile, tu . ' ,
Infelix fatumi sanies rubiginis ergo sEripit inviso nomina notira rogo
238쪽
FEDERI CUM REGE M. NE tibi non aliquid Iani misisse Calendis
Arguar, aut laetam non celebrasse diem: Mittimus hibernis servatas mensibus uvas; Insuper & faustas addimus ore preces Ut tibi qui nitido cum Sole renascitur annus, Felici redeat candidus usque pede .
XXXIII. IN MANCIN UΜ. OUi serro statres, stupro, Mancine, sorores Fas violare putat; quid putat esse nefas XXXIV. ΤUMULUS MAXIMILLAE.HIc hic siste, precor, gradum, Viator.
Hoc sub marmore Maximilla clausa est: Quacum frigiduli jacent Amores, Et Lusus, Veneresque, Gratiaeque. Hanc illi miserae severa Clotho sno dulci thalamo domum paravit. Has matri dedit, has patri querelas Pro plausu, choreisque nuptiarum . Quid firmum tibi, quid putes, Viator, Μansurum inviolabile, aut perenne λ Io Si quae deliciae iuvenculorum, Et decus suerat puelluIarum, Nunc eheu jacet ecce Maximilla, Luctus
239쪽
Luctus perpetuus juvenculorum, AEternae & lacrimae puellularum. Is
XXXV. DE MIRABILI URBE VENEΤIIS.
STARE URBEM, ET TOTO PONERE IURA MARII NUNC MIHI TARPEIM QUANTUMVIS, IUPPITER, ARC OBIICE, ET ILLA TUI MOENIA MARTIS, AIT. SI PELAGO DBRIM .PRAEFERs, URBEM A PICE UTRΑΜΘE: sILLAM HOMINEs DICES, HANC POSUIME DEOS.
XXXVI. DE ALFONSO DUCE CALABRI AE.
ALFoηsus magnum dum trajicit Apenninum, Castraque non setita primus in Alpe Iocat: Λrmorum sonitus, galeasque, aerataque tela Silvarum dominae pertimuere deae. Nec minus occultas Satyri petiere latebras. se Assueti imbelles ante videre seras: Spectaruntque procul celsa de rupe silentes; Agmina dum, & magnos cogeret ille duces . Atque aliquis signa adspiciens, miratur, & inquit: Imperium vobis urbis, & orbis erit. Io
XXXVII. DE INNOCENTIO VIII. PONTIFICE ΜΑX. INNocuo priscos aequum est debere Quirites: Progenie exhaustam restituit patriam. XXXVIII.
240쪽
XXXVIII. AD VENERE M. Quin mihi te facilem blandis promittis ocellis,
Si miserum sic post uris, acerba venus Non decet hoc superos. aut te mihi stonte serena Concilia, aut torvo lumine bella move.
XXXIX. DE GALLA.OΜNEs, quos scripsi, versus vult Galla videre: Μittam ego, pro libris si mihi labra dabit. XL. DE VETUSTINO. EΜiτ sepulcro praedium vetustinus, Sed quod suturos non sequatur heredes;
Iratus aeque mortuisque, vivisque. Scribique curat grandibus notis, demens,
Habitat sub urbe scandulis tribus tectus; Ne pensione degravetur, aut sumtu . Dormit grabato, quo nec ipse jam vellet Dormire cimex, nec lacerta, nec ser . Ccenat per hortos alliumque, caepasque, Io
Et salgamorum jure lividos caules: Vel, squid optat unctius sibi poni. Piscatur ipsis in paludibus innas:
Aut e cloaca colligit meras sordes, Putrem palumbum, mortuumve Caronem. II