Jacobi, sive Actii Synceri Sannazarii, ... Poemata ex antiquis editionibus accuratissime descripta. Accessit ejusdem vita, Jo. Antonio Vulpio auctore; item Gabrielis Altilii et Honorati Fascitelli carmina quae exstant

발행: 1731년

분량: 371페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

,c DE PARTU VIRG

Haec sera tempestas 3 quis te mihi fluctus ademit ΘQuae manus indignos foedavit sanguine vultus Cui tantum in superos licuit λ bella impia caelo Quis parat λ hunc ego te post tot male tuta labores, Postque tot infelix elapsae incommoda vitae Adspicio λ tune illa tuae lux unica matris Tune animae pax, & requies. spesque ultima nostrae Sic raperis p sic me solam, exanimemque relinquis o dolori exstincto jam te pro fratre sorores,

Pro natis toties exoravere parentes:

Ast ego pro nato, pro te dominoque Deoque Quem misera exorem p quo tristia pectora vertam pCui querar 3 o tandem, dirae, me perdite, dextrae:

in potius si qua est pietas immanibus armis obruite: in me omnes effundite pectoris iras: Vel tu si tanti est hominum genus eripe matrem, quae rogat, & Stygias te in due, nate, sub umbras.

Ipsa ego te per dura Iocorum, inamoenaque vivis Regna sequar: liceat rumpentem cernere PortaS 36sAEratas: Iiceat pulchro sudore madentem Eversorem Erebi materna abstergere dextra.

Hos illa, & plures sundet de pectore questus. Quod scelus Eois ut primum cernet ab undis Sol, indignantes retro convertere currus gro tabit: frustraque suis luctatus habenis, Quod poterit tandem, auratos serrugine crines Inficiet, maestamque diu sine lumine frontem Ostendet terris; ut qui jam ploret ademtum

82쪽

Auctorem, regemque suum. quin ipsa nigranti Fratris ab ore timens, & tanto concita casu Cynthia, caeruleo Vultus obnubet amictu, Avertetque Oculos, Iaaimasque effundet inanes. lAt contra horrisono tellus concussa tremore, Cum gemitu fremet: & ruptis excita sepulcris Emittet simulacra. Quid, o, quid abire paratiS, a iΙllustres animae 3 non omnibus Jaaec data rerum Conditio: paucis remeare ad lumina vitae Concessum. sed tempus erit, quum Μartia rauco Mugitu caelum quatiet tubar quumque, repente Corpora per terras omnes late omnia surgent. Nunc autem: set tartareiis claustra tyranni

Effringat rex ille: caligantia pandat Atria: diffugiant immisso lumine dirae

Eumenidum facies jactis in terga colubris. iquas atro vix in limo Phlegethontis adustum Accipiat nemus, & sumanti condat in ulva. Tum variae pestes, & monstra horrentia Ditis Ima petant: trepident Briareia turba, cerastae, Semiserumque genus Centauri, & Gorgones atrae, Scyllaeque, Sphingesque, ardentisque ora Chimaerae, Atque Hydrae, atque canes, & terribiles Harpyiae. Ipse catenato sessus per Tartara collo Ducetur Pluton: tristi quem murmure circum Inserni fractis maerebunt cornibus amnes. At nos virginea praecincti tempora lauru , Signa per extentos caeli victricia campos

83쪽

Tollemus, laetoque ducem clamore sequemur. Victor io, bellator io, tu regna profunda, Tu manes, Erebumque, potestatesque coerces Aerias, letumque tuo sub numine torques. Ille esto temone sedens, levibusque quadrigis Lora dabit, volucresque reget placido ore jugales, Non jam cornipedum ductos de semine equorum, Nec qui consuetas carpant praesepibus herbas. Primus enim valido subnixus eburnea collo Fert juga sermosi pecoris custodia Taurus: Stellatus minio Taurus: cui cornua fronti Aurea, & auratis horrent palearia setis: Perque pedes bifidae radiant nova sdera gemmae. Torva Bovi facies; sed qua non altera caelo Dignior, imbriferum quae cornibus inchoet annum, Nec quae tam claris mugitibus astra lacessat. Et juxta nemorum terror, rexque ipse ferarum Magnanimus nitet ore Leo: quem fusa per armos Convestit juba: pectoribus generosa superbit Majestas: non jam ut caedes, aut proelia saevas Adpetat innocuis armantur dentibus ora: Grataque tranquillo ridet clementia vultu Sed caelo ut spatietur, & alta ad sidera tendat. Hos post insequitur pulchros pennata per artus Alituum Regina: sacrae cui vertice plumae Adsurgunt: flavoque caput diademate fulget. Ipsa ingens alis, ingentis fulminis initar Supra hominum tecta, ac montes, supraque volucres μ' ΑΙ ΑΥ s

84쪽

Pertur: & obstantes cursu petit obvia nubes. ultimus humana sociat cervice laborem Natus tergo Iuvenis: cui lutea laevom humero chlamys Eois inspersa lapillis

Pendet: eam variant centum longo ordine reges , Antiquum genus, & Solymae primordia gentis,

ostro intertexti. veros cognoscere vultus

Est illic: veros montes, & flumina credas: Et vera extremo Babylon nitet aurea limbo. Tali sidereas curru subvectus in auras Indutos reserens spoliis pallentibus axes, Perveniet: recto qua panditur orbita tractu Lactea, & ad sedes ducit candentis olympi. Illic auratae muros mirabimur urbis , Auratasque domos, & gemmea tecta, viasque Stelliseras, vitreosque altis cum montibus amnes. Atque ibi, seu magni celsum penetraIe tonantis, Sive alios habisare lares, ac tecta minorum criti Isim dabitur, stellas numerare licebit: Surgentemque diem pariter, pariterque cadentem Sub pedibus spectare, & longos ducere soles: Longaque venturis protendere nomina tactis. Haec ubi dicta; patres plausu excepere frequentes Fatidicum vatem; sublatumque aggere ripae Adtollunt humeris, latumque per avia ducunt. Intremuere Erebi sedes, obscuraque Ditis Limina. suspirans imo de corde Megaera Dat gemitum, & torvas spectat sine mente sorores.

85쪽

- alia

, 6 DE PARTU VIRG. LIB. I.

Tum caudam exululans sub ventre recondidit atram Cerberus, & sontes latratu terruit umbras: Commotisque niger Cocytus inhorruit antris z.

Et vaga Sisyphiis haeserunt laxa Iacertis. O

86쪽

S AN NAZARII

NEAPOLITANI

VIRGINIS

LIBER SECUNDUS.

Eat NA ut subitos imo sub pectore motus Sensit, & adflatu divini numinis aucta est: Haud mora, digressu volucris suspensa ministri, Exsurgit; montesque procul contendit in altos Festinans. ea cura animo Vel prima recursat: sMatronam defessam aevo, cui nulla fuissent Dona uteri mirum dictui jam segnibus annis Foecundam, sextique gravem sub pondere mensis Protinus adlari, vocemque audire loquentis, Et spectare oculis sterili data pignora matri. IOErgo adcincta viae, nullos studiose paratus

87쪽

,L DE PARTU VIR G.

Induitur, nullo disponit pectora cultu: Tantum albo crines injectu vestis inumbrans, Qualis stella nitet, tardam quae circuit Arcton

Hiberna sub nocte: aut matutina resurgens Is Aurora: aut ubi jam oceano Sol aureus exit. Quaque pedes movet, hac casam terra alma ministrat, Pubentesque rosas, nec jam maestos hyacinthos,

Narcissumque, crocumque, & quidquid purpureum ver Spirat hians, quidquid florum per gramina passim ZoSubgerit, immiscens varios natura coloreS.

Parte alia celeres sistunt vaga flumina cursus: Exsultant vallesque cavae, collesque supini: Et circumstantes submittunt culmina pinus: Crebraque palmiseris erumpunt germina silvis. a somnia laetantur. cessant Eurique, Notique: Cessat atrox Boreas. tantum per florea rura Regna tenent Zephyri, caelumque tepentibus auris

Mulcent, quaque datur, gradientem voce salutant. Ut ventum ad sedes, vultu longaeva verendo Ioobcurrit conjux iussi senis: atque repente Plena Deo, subitoque uteri concussa tumultu, Excipit amplexu venientem, ac talibus instro decus, o laudis, mulier, dux praevia nostrae, Caelitibus sola humanum quae digna reperta es ps Conciliare genus, coetusque adtollere ad astra Femineos: gremium cujus divinus obumbrat . . i , lPalmes, inexhaustis terras qui compleat uvis:

Quis me, quis tanto supersim dignatur honore λ

88쪽

LIBER II.

Tune procul visura humiles, regina, penates MVenisti tune illa mei pulcherrima regis

Mater ades p viden', ut nostra puer excitus alvo, Quum mihi vix primas vocis sonus ambiat aures, Iam salit, & dominum, ceu praecursurus, adorat Felix, virgo, animi, felix, cui tanta mereri sCredulitas dedit una: in te nam plena videbis omnia quae magni verax tibi dixit olympi Niger, arcano delapsus ab aethere cursu. Illa sub haec: Miranda alti quis facta tonantis, o mater, meritas cieto quae tollere laudes soVox queat λ exsultant dulci mea pectora motu Auictori tantorum operum: qui me ima tenentem, . Indignamque humilemque suis respexit ab astris. Munere quo gentes felix ecce una per omnes Iam dicar: nec vana fides: ingentia quando uesIpse mihi ingenti cumulavit munera dextra omnipotens, sanctumque ejus per saecula nomen, Et quae per magnas clementia didita terras undat; qua passim omnes sua iussa verentesiasque fovens, nullo neglectos deserit aevo. ω Tum sortem exsertans humerum, dextramque coruscam,

Infanos longe fastus, mentesque superbas Dispulit, affixitque super: solioque potentes Deturbans dedit in praeceps, & ad ima repressit rExtollensque humiles, aliena in sede locavit: 6sPauperiemque, famemque sugans, implevit egenos Divitiis: Vacuos contra, nudosque reliquit,

89쪽

Qui nullas opibus metas posuere parandis. εPostremo sobolem neque enim dare majus habebat PAEternam genitor sobolem, saeclisque priorem roomnibus, aequalemque sibi, de sanguine fidi Suscepit pueri stantis quod honoribus unum erat adhuc 2 non ille animi, morumque suorum oblitus. quippe id meditans promiserat olim

Sacrificis proavorum atavis, stirpique nepotum. 7 Haec virgo. At senior, nullus cui vocis ademiae Usus erat, supplex nunc gressum observat euntis, Virgineosque pedes, tactaeque dat Oscula terrae: Nunc Iartus tollit duplices ad sidera palmas: Quoque potest, solo testatur gaudia nutu: : : roostenditque manu vatum tot scripta priorum: Quae quis agente Deo, quondam, dum vita manebat, Edidit, & populis liquit celebranda suturis: iScilicet effusum tacitis de nubibus imbrem Lanigerum in tergus: germenque e stirpe vetustie 8s Arboris exsurgens: incombustumque sonoro Igne rubum: & priscis stellam de patribus ortam. Quae dum cuncta gravi venturi haud inscia visu Percurrit relegens: alto cum corde volutat Conceptus virgo insolitos, & ab aethere lapsam -so Progeniem, pluviae in morem, quae vellere molli Excepta, haud ullos sonitus, nec murmura reddit. Seque rubum, virgamque, alto se denique missam Sidus grande mari prorsum agnoscitque, videtque.

Non tamen ausa loqui, tanto aut se dicere dignam

90쪽

LIBER II. ,s

Munere : sed tacito affectu tibi, maxime diesim,

Grates, rector, agit, mentemque ad sidera tollit. Et jam Luna cavum ter luce repleverat Orbem, Ter solitas de more intrarat caeca latebras: Quum virgo in patriam reditum Parat, omnia quando I Certa videt. subeunt dilectae grata parentis Adloquia: adsuetaeque piis sermonibus aedes: Quaeque salutantis voces ac verba ministri

Audiit, & primos excepit cella volatus: Cella choris superum lustrata, & cognita caelo. rus Ergo iter inceptum caris digressa propinquis

Adcelerat: relegitque viam per nota locorum,. Nec mora, nec requies usquam: nec lumina flectie.

Caelicoldm quamvis sacro circumdata coetu, Donec ad optatum pervenit sedula limen. Iro Atque ibi, dum consueta suo cum pectore versat

Gaudia, paullatim maturi tempora ventris Adventare videt. scires jamrnumen in illa

Grande legi: nullos adeo sentire dolores Dat supersim genitor, nullaque ex parte gravari. III Interea terra parta jam pace, marique Augustus pater aeratis bella impia portis Clauserat, & validis arctarat vincta catenis: Dumque suas regnator opes, viresque potentis Imperii, exhaustasque armis civilibus urbes I 16 Nosse cupit; magnum censeri jusserat Orbem, Describi populos late, numerumque referri Cunctorum ad se se capitum, quae maxima tellus

SEARCH

MENU NAVIGATION