장음표시 사용
61쪽
ctionem. Accepimus librum gratismo munere,
quem tu ad nos G DEI, ct DOMINI NOSTRI IESU CHRISTI rebus se
pium misisti, cujus argumentum praeclarum, amque nobile quum in resarem ostendat animi pi ratem, atque ingenii gloriam , Atque in eo nomen quoque nostrum ad memoriam eorum qui serituri sunt, qui μιαem innumerabiles stituri sunt in longa poseritate , immortalitati quo men sum, muneris lata magnitudinem hoc magis sentimus, quod quomodo parem referamus gratiam, halere nos non adibitramur . Si enim immortalitas optata, ct 4rata es omnibus , qui praesertim animo vegetiore atque erectiore snt, permagnae sunt illius partes nobis a te tributae. suamquam enim ea es Q etenda maxime, illisue elaborandum praecipue, quae ps discessim ex hac vita, in illa altera vita felici ct sempiterna nos cum DEO ipso collocat, tamen ne haec quidem non libenter adsciscenda, quae producit ad posteros nostri nominis perpetuitatem . pro qua, qui illam caelestem o divinam immortalitatem non plane cognoverunt, maximis Jaepe tamen contentionibus, ct acerbig is criminibus vitam, oe caput tuum objecere. quod profecto non fecissent, nisi a natura ipsa admoniti , Jummum quo iam bonum ex ere conjectuti fuissent, cujus in imagine oe simulacro tam multas partes experirentur esse delectat is, ct gloriae. enim profreto haec finmae ct laudis ad commemorationem bominum celebritas, imago illius verae immortalisatis quae eximio dono omnipotentis DEI,
uni Christiano generi, per D O MIN U M NO STRU Μ I S U M C HR IS T U M proposita es, ad quam poti simum aspi
62쪽
proborum oe prudentium tesimonium nobis deferatur, quod quidem in te nobis egregie contigit. Non enim ingenio solum tuo honorati, illustrarique sumis, sta quod nobis etiam gratius es 9 judicio comprobati; oe s enim in genii gloria concedi nemini, va omnibus potius praesas qui in hoc scribendi genere eum laude versati sunt, tamen quum ipse scriptionis argumento osendas, qua fis pi rate, sapientia, religione praeditus, jucundius etiam accepimus t simonium optimi, O religiose mi viri, quam sudium me L i. Quapropter magne virtute tu quidem I id enim es consecutus, quo nullum majus homini bonum in hac vita exsisere misse υ, inatur. maximorum enim donorum qiasus te affecerat DEUS, gratia illi quoad mortali semini licuit 9 relata, illud jam summum, oe incomparabile verae immortalitatis donum es promeri. rus , cui deinde jam gratia nulla esse par potes . qui talentum acceptum multipocatis mercedibus, eidem domino reddidisti a quo
acceperas. Ex quo quum fructum quoque non mediocrem tui l . bri tacatione, ad nominis nostri laudem, ac memoriam redum dare volueris, tantam tibi habemus gratiam, quantam capere
grati, ct memoris Pontificis tanto devincta o cis mens potes , cui ct ne ipsa tibi Mendere parati sumus, ct ut experiare etiam adhortamur. Datum Romae apud Sanctum Petrum sub annulo Piscatoris die V. Augusti. M. D. XXVI. Pontificatus nostri anno tertio.
63쪽
Iν IN M Da P-tia V Visis poema mihi tuo nomine redditaem quum Iegissem , - t innonitus ac lucis impatiens , patim ad ranescio quid , sed quale M ira qui loco ut aium ὶ victitant , proficisci potes. Neque enim de eo pesse arbitror quem'um rudia eare , prater eum qui ad eruditionem tuam proxime aeredar, qu
que θοοd fieri vix possis rui sis quam max me similis . Hrerum
suum absurda quadam διην - scripserim , mea tamen urera na taea est ἀumamias mniastia experita , lem , exscripta sic a plerisque omnaus sunt. Ruumque ut a .ebam eariam Merarum exemplum is tuorum fere ommum civium manibus esset, ecce a te mihi hiera rediantur. demissa eati ancilia misivsea sunt ι nullum ornandi ma locum Harermirtis . Nam dum mea probas , Neapoli cum n Darione Dore, is item Roma ' dum reservis , o munere bensi me, STNC E RE , diis hominis que invidentibus i Sed ist M poema -- eam , d, a quidem illa omnia , veram lactenus ira omni orinatu earuerunt . ut sumanas inserimat nune a re ita omnrum Musarum muneribus exeulta , uedivinis si Leero fas sit mel potiora esse videantur. Nam quum n no rulinea digrederis , velut ureiam disendi gιnus naerus , ita ingenia viso σπώσαν , ut antiquorum nemini sit tibi conradendum. rursus quum ea narras unda ne transversum quidem unguem , quod Ajunt, quaque majores nostri divinarum rerum fieriptores Larinis literis ornari haud posse arιitrabantur , ira orationa alustras , ut omnium argumenta , quum Gracorum , tum Latinorum poetarum , longo post se serere iis νεἰλνωaue. -υ -- , immortalis DE S, ut ordiar ab initio ὶ λω arisne elegantius p quid ronceptu atrius 8 quid eati , eerra , inferis rei novisata obstupescentibus mirabilius ' quid laro Simeone 1ueund s y quid in να- tum internecione favius, qiud D Eo moriente sorribilius y qtita ab Oreo redeunte marisi ' quid spolia referente beatius ' quid agente in ealo triumphum te e nore felicis, ' Adde alterius tibνἱ Musas certatim divina earmina modulores , adde pietum orbem , adde speeum . De partu vero quid ipsa loqώaν ' quum ea darra deinceps vel tacendum , vel rtiis dumtaxat verbis sequendum sit. Pratereo qu oratione heros ille ruus e fimno exestus , divinaque adflatus aura DE M n- m adoret. Nee resinam a terris a fata pu/rperia , non divorum murus , nomearmina , non pastorum vaticinia , nin felicis fluvii oracula , non urnam , nora columba alas argenteas , non denique Protri vatis miracula recensebo :- - -- - Non si mihi serrex centum
ora sonent, totidemque aerato e gutture linguae , Carminis Acri Aci laudes percurrere postem.
64쪽
rarum quum tu solum pietate , non humanarum laudum eupiditate aceenm , tantum studii, laboris, duisentia ad scribendum conrisiaris , ea tibi summa lauseenseatur qua uno omnium ora pria cabitu , tantum esse lati m tuarum eummiam , ut na ipsi quidem eloquentia , qua mIrabilis' excellis , Deus ad re iam dandum relinquatur . Nam da laboris pramis , ad nos , id es mortales , nihil attinet cor taro. id enim tibi ινi era hominas possenν , , si omnia simul congesserint , quo mum meritum σουνerών ' DEUS tua DENS, cujus numino ad Ius , t m doetam , tam sanaum , tam pium earmen cecinisti , te ἀλgna munere re Meralatuae. Nam tuidem radisiorum aut plagum camis, in befortunarerum , sin s Limo, ta Hea , Ma oo , celeν qua deonum filia sedea ahr quis a falso flatuit , βd eato , digna quidem stan veiliaru- --e . . Reis liquum es , ut tibi gratias agam , quod Augustini personam inserueris , qua reliquis tam apte , sta tuo. harmonia rebaν- , 'manta philose i arunt in ealo sidera . proinde recte ad te pertinet i Homericum iEud :- - - οἷ' o βιs δνγινα Mintra
Ο Μ fine providentia deligunt sibi immortales quandoque ex mortalibus nonnullos , quorum opera, ad venerλndam divinam dignitatem , decentius utantur . hinc nostra Christiana veritas, tot sanctorum virorum , sanctarumque virginum testimonin , ac ministeria in sui gloriam agnoscit. an sortuito igitur evenille existimabimus , ut temporibus nostris , nascentis divini caeleltisque operis De Partu virginis imprimendi , ac promulgandi curam VIRGO ipsa D Et pasta, quali ex destioatu, primariae seminae Cassaodrae Marchesiae , nobilitate , facundia , pudicitia inligni demandaverit ρ qua quidem alumna tantum sibi placet docta Neapolis , ut eum Gratiis Gratiλm, cum Musis Musam esse assirmet. Hac itaque veluti quadam honestissima obstetrice curante, divinus hic novi carminis partus veterem nostram salutem , ac lucem, Uanquam renascente in nobis exspectantibus repraestatavit. CLE
66쪽
68쪽
LIBER PRIMUS.IRGIN EI partus , magnoque aequaeva parenti Progenies, superas caeli quae missa per auras Antiquam generis labem mortalibus aegris Abluit, obstructique viam patefecit olympi, Sit mihi, Caelicolae, primus labor: hoc mihi primum sSurgat opus. vos auditas ab origine caussas, Et tanti seriem, si fas, evolvite facti. Nec minus, o Muta, vatum decus, hic ego vestros optarim sontes, vestras nemora ardua rupes: Quandoquidem genus e caeso deducitis: & vos IoΛ a Vim Disiligod by Coosla
69쪽
Virginitas, sanctaeque juvat reverentia famae. Vos igitur, seu cura poli, seu virginis hujus Tangit honos, monstrate viam, qua nubila vincam: Et mecum immensi portas recludite caeli. Μagna quidem, magna, Aonides, sed debita posco, Is Nec vobis ignota: etenim potuistis & antrum Adspicere, & choreas: nec vos orientia caelo Signa, nec Eoos reges latuisse putandum est. Tuque adeo, spes fida hominum, spes fida deorum, Alma parens, quam mille acies , quaeque aetheris alti χοMilitia est, totidem currus, tot signa, tubaeque, Tot litui comitantur, ovantique agmina gyro Adglomerant: niveis tibi si solennia templis Serta damus: si mansuras tibi ponimus aras Exciso in scopulo, fluctus unde aurea canos asDespiciens. celso se culmine Mergilline Adtollit, nautisque procul venientibus offert: Si laudes de more tuas, si sacra, diemque, Ac coetus late insignes, ritusque dicamus, Annua felicis colimus dum gaudia partus: Io Tu vatem ignarumque viae, insuetumque labori, Diva, mone, & pavidis jam laeta adlabere coeptis. Viderat aetherea supersim regnator ab arce,
Undique collectas vectari in Tartara praedas: Tisiphonemque imo conantem cuncta profundo Is Vertere, & immanes stimulantem ad dira sorores: Nec jam homini prodesse, alto quod semina caelo Duceret, aut Varios animuira excoluisset ad usus:
70쪽
Tantum letiferae poterant contagia culpael Tum pectus pater aeterno succensus amore, NSic secum: Ecquis erit finis 3 tantisne parentum Prisca luent poenis seri commissa nepotes Ut quos victuros semper, superisque crearam Paene pares, tristi patiar succumbere leto, 'Informesque domos, obsculaque regna subire sNon ita: sed divum potius revocentur ad Oras, a Ut decet, & manuum poscunt opera alta mearum: Desertosque soros, vacuique sedilia caeli Actutum complere parent: legio unde, nefandis Acta odiis, trepidas ruit exturbata per auras. soquumque caput fuerit, tantorumque una malorum Femina principium, lacrimasque, & sunera terris Intulerit; nunc auxilium ferat ipsa, modumque, Qua licet, amictis imponat semina rebus. Haec ait: & celerem stellata in veste ministrum, s3 Qui casta divina serat mandata puellae, Adloquitur, facie insignem, & fulgentibus alis.
Te, quem certa vocant magnarum exordia rerum,
Fide vigil, pars militiae sortissima nostrae, Te decet ire, novumque in saecula jungere foedus: foNunc animum huc adverte: atque haec sub pectore serva. Est urbes Phoenicum inter, lateque fluentem Iordanem, regio nostris sat cognita sacris, Iudaeam appellant, armisque, & lege potentem. Hic claris exorta atavis, vatumque ducumque 6sΛntiquum genus, & dignis licet aucta hymenaeis,