장음표시 사용
81쪽
praeposuit frutrem in olet secti it tium lius se recipiens pergit: irem fictis cuna o mero in liae deseriptione ij, ut solet, certavit poeta Latinus atque hae ro b illo maxime differt, quod Vomerica admirabili arto comprimens id unum in primis describere volebat: subit praeter exsilectationem ceterorum columbam iam liberatam esse fixam quod ut officero diversis temporibus verborum usus est. nam eum perfecti tempus rocreeit verba antea audita rufit(bio fusit 5l2 eontinuet, nova res neque exspectata iraesenti tempore indieatur tum resei us fictis ) quae traietura, cum uno poeta anaeoluthi formam progressum impedientem vitet, tamen quomodo eum Dacolutho cohaereat, facile videmus potius cogitationis anaeoluthum quam structura diei potest. Anneoliathi forma , de qua modo disserui, non inter ea est,
quae eum certa ratione usitentur, omnium poetarum sint frustra
similia ulnid Ovidium, a cuius arte id genus dictionis alienum esse non miraberis, Pe non etiam apud Valerii in et Statium quaeres. Contra suam anaeoliathi formam Aen. V Tolb L p. 6 sq.
explicavimus no tuo a Valerio neque a Stati Thebaido est aliena. unus quidem locus Vi ire iri, quamvis corruptus sit, certe huc asserri potest: Arg. II, 3I tune etiam vates Phoebo diloeta Polyxo
non utrium, non eorta genus, sed maxima
Proteaque ambiguam iliariis ab antris
hue sexisse vias unetis super aequora phoei;
hae imis se eondit aquis cunetataque paulum surgit et ' iuditas ros rons in gurgite voces portum demus iit,
I sunt liadis versus o sit vitavit Vergilius mendum narrationi ab oedo quodam II omerie illatum, certe non ab ipso Poeta, qui huius certaminis argumentum inuenit, et in scholiis quoque vituperatum, qua Achilleus aliorum pretium proniittit se i daturum esse, qui vincula columbae telo ruperit l,aulo aliter do auctore lepidae huius deseriptionis iudicat ein Ze l. S. P. I sis. 2 idem artificium exhibitum est in alium effectum Aen. V l LSq. illum et labentem Teueri et risere natantem et salsos rident revomentem pectore fluctus. scit perfecti tempore risere utitur, ut aliquid iam praeteritum deseribat, deinde verbo issent ad tempus Praesens revertitur.3 et eorrexit ex tradito ut oesilinus Philol. I, 2a8.
82쪽
nam in versu 2 taee, quod Baehrens reetissime coniec it traditis litteris saep inesse, post parenthesin qua unde Polyxo venerit dictum esse vel ex verbis graviter corruptis apparet, reeipit verba derelietari tunc elicti, i retes Phoebo, eet Polyaeo ampliore circuitu, qualis orationi tantum vel magis etiam precationi aptus
est, Statius utitur in Thebaide X, s 2 ubi sermo ita deflectitur, ut demonstrativum, a quo apodosis incipit, scilicet hune(v. 622 recipiat nomen, quod in sententia exstet quasi obiter
prodosi adiecta prodosis S udVoeutione, quae PS Birct . . . .e iterrae v. 668 GII praemissandi 2 6I si mihi non umquam thiasi ludusve protervae
noctis et inviso quamvi temerata cubili non tamen aut teretes thyrsos aut mollia gessipensa, sed in tetricis et post conubia lustris sic quoque venatrix animoque innupta remansi, deinde non quae MXSpectatur, rapodosis uerum meum mihi serτα sequitur Sed Sic pergit eum, pro quo vota facito velut Tαρενθε- et Zo, precationi suae inserens :6IT sq. nec mihi secretis culpam oeeultare Sub antris cura, sed ostendi prolem ' posuique trementem ante tuos confessa pedes nee degener ille sanguinis inque meo reptavit protinus arcus(tela puer lacrimis et prima voce poposcit ' . his rigitur postquam suam in Dianam pietatem simulque filii virtutem ostendit, dum denique, qui petat, deues dicit lis orbis
apodosin incohans v. 622: hunc mihi quid trepidae noctes somnumque minantur hune, precor, audaci qui nune ad proelia voto heu nimium sibi fisus abit, da visero belli
victorem vel, si ampla peto, da viSere tantum. non dubitari potest quin Statius consilio artificium ex tanta am-I animoque P, nimumque M. 2 v. I Prolem P, uerum ceteri codices.3 hic versus a Nolit manno uneis inclusus, suamquam deest in P, sine detrimento sententiae lemi nequit, cum Solis verbis inque meos r faueis Irotinus reus animus bellicosus pueri non satis dilucide deseri-baetur.
83쪽
bago si laesiverito sed videmus, id in quantas quam molestas ambages poetam induxerit. Quae ex Lucretio supra indicavi, alius generis sunt et ipsi docendi rationi applicata neque igitur mirum est isti Lucretiano prope aecedere locos paveo in Georgicis sic georg. IV, 6T, quo loco docet, quid faciendum sit duobus regibus aptium decertantibus, postquam coepit: sin autem ad pugnam exierint,
velut in parenthesi dicturus, quomodo rea 'elix ordiri soleant pergit:
regibus incessit magno discordia motu.sed res deseribenda poetam ita quasi secum trali it ut dum initii oblitus totum bellum diligentissimo describat tandem viginti versibus intermissis venit ad ea, quae ei a versu GD usque in animo
erat docere: v. 88 sq. verum ubi duetores ei revocaveris umbo, deterior qui visus eum, ne prodigus obsit, dede PVi. nullo autem verbo ad ea, a quibus iescripti, incipit: sin inlitem red b/ιynet in ierint revertitur i) planae similis est ordo Georg.
si vero quoniam Casus apibus quoque nostri, Suita sunt, tristi langue ibant corpora morbo, apodosis differtur, ut construetione abrupta describatur qualis Sit illo morbus ruptum quibus sues signis aggnoscatur v. 253-263 . tum denique apodosin audimus v. 26i: hi iam galbaneos suadebo incendere dores. ubi hi ad sententiam modo antecedentem portinet. videmus igitur rationem anacobithi in georgicis phinoe aliam esse atque dies Aeneide. t postquam prima parte (- 6 descripsit, quomodo pugnam praeparent, ad ipsius certaminis deseriptionem pergit versu T: octo tibi . . . . Ribbeckiu GT-Tis uneis inelii lit, ut parenthesin indie et sed verba eius ubi . . . . initium recipere vel continuare vix diei potest
84쪽
eorum lint n. De hypallage et praecipue de adiectivis translatis eum etiam alii cogerint, tamen spero non inutilo foro ad artem Vergilianam artioribus limitibus describendam sua cum aliorum tum Jaeobi disputationibus, qui in re testioniblιs picis do adiectivis translatis
multa disseruit, addoro milii in animo est. Inter artificia poetarum notissima est translatio adipetivi, quae a Domine substanti Vo eo, ad quod sensu genuino quadrat, in aliud sit; siquo cum mirari nequeamus poetas ea figura SIPPelisos esse, ut dictionem cottidianam ut nimis Siccam evitarent, apud
poeta S, quibus ingenium poeticum sit, ubi ea translatio invenitur, quaeritur, an diligentiore interpretatione digna Sit quam ea, quae, iit fieri solet, figura indicata sibi existimat satisfecisse sane in attributivi translationis quodam genere certa ratio inveniri nequitni Si ea, ut compositio verborum paulo inusitatior fiat ideoque altius sonet. Ita uersetius V dari
quid Nemeaeus enim nobis nunc magnus hiatus ille leonis obesset et torreus Arcadius sus compositionem Verborum eo variare studuit, ut dioetivum, quod Solet cum leone coniungi , Nemectetis substantivo regenti adiecerit et sit Nemectetis hiretris leonis similis autem translatio adiectivi ex nomine proprio ducti, cuius exempla Lucretiana videas ad IV, 33 a iussanio collecta, apud Vergilium perraro Surpatur et, tibi invenitur, minus offendit quana compositio Lucretiana nam
Tyrrhenusque tubae mugire per aethera clangor, o XII, TZs post suum arma dei id Volcania ventumst, ipsa compositio quae est Tyrrhenus elαnctor rum et olereni sti m nil illi ubi do ea figura actum sit, videas ex disputatione de adiectivi enaellage, quam nuperrime scripsit Osca IIey Wolfflin Areli. XIV,
85쪽
habet, suo offendamur, atque ea coniunctione verborum sit, ut genetivus eum substantivo, de quo pendeat in unam notionem comprelienduntur et nobis lingua sermunica usis non vertendum sit cler Elon einer tyrrhenischen Troii ele, sed tyrrhenischer
Trompeteri Nun et die Viae inischen Gottesii remen item Geor II, ii Ducchi Isissimis timor est Mussi er L icchussciit, uti III, 26Mussio Lucchi muneri est Mussit ei Lucchus' ibe. pio ideo milii esse dicendum putavi, quod interpretum nemo de tali compositione verbum feeit, nisi quod dicunt adiectivum, quod ad genetivum
pertineat, eum nomine regente esse coniunctum in uni Versiain
talis ratio adiectivorinia nimis ad rem grammati eam exigi solet; neque minus cavendum est, ne in adiectivis ab homine in rem translatis poetam miro modo lusisse putemus, velut Aen. I, d. Actercte menimem Iunonis ob irrem Iaeob' Quaest ep. p. 2 ipse concedit rationem non deesse, cur poeta sic locutus sit Pro eo, quod proprie exspectari dicit ob saevam iram Iunonis memoris. sane hoc esset dictionem enervare itent naulto sortius dictum est(Aen. III, ad heu, My crudelis terr , fi cte liliis rurum quam quae est explicatio Serviana id est res ellitii et rctrorum ).
neque alius rationis sunt qua daeob collegit p. 22 Aen. III, osceler itu terru, I, bis sceler itum limen VI, 3T 8 locos luetos . . . sedesque eulus, Georg II, o instinumque forum non silentio praeteribo locum Vergilianum quem imitator in suum usum Surpans translatione adiectivi, quae ei inest, privavit: Aen. XI, db iant sonitum rauci per stagna loquaeia 3yeni. ubi propter cygnos loquaces Ipsa stagna dicuntur loquaeia. qui autem Pervigilium Veneris scripsit, tunc versum Vergilianum ital non iure ac bius hypallagen quaerit in verbis Aen. I, 36 qi
bus ut odium erussera brunni ut metus cer ei est, quae eum Servio si interpretatur i. e. odium e crudelitule tyr inni ortum, Servius i. e, crudelis tyr inni et fur est; num in tyr innum ilium iustum Sti. crudele enitia adiectivum substantivo ilium eodem iure additum est atque alteri metus adiectivum eer scilicet odiunt tyranni crudele dieitur, quod est in eo aliquid, quod ait innim stimulo et vexet, dum Saturetur. itaque dici potest' ossium suturore Cie Vatin o et ilium e teres inctuine Cie. Mil. 23 . 2 scholia adnotant eae moribus enim cutiorum terrue ictu untur et xiliveruntur ut defenere loco luel os .
86쪽
imitatus est, ut adiectivum loquii.e eum me nis coniunxerit, quod Iloc modo effecit v. 85
iam loquaces ore rata ostagna cygni perstrepunt. Abhorret autem Vergilius ab unda ei mirabili translationis epicorum posterioris aetatis, cuius pauca exempla ex Stati Thebaide adscribam: V, I do a vibus dictum est: licte unctore fu-σαC .... Otrent ubi non ipse clangor describitur ut fugax, quod esset Caducus vel brevis, sed elangor est fugaeium; et luim ieris situs quam suam etiam dici potest de voeo paulatim mutescente hoe loeo tamen simul dicere vult vocem esse morientis omnia autem huiusmodi dicta longo audacia superat Thebaidis versus IV, 38 :
Caram modo laetis egeno nutricem clangore ' ciens, quo loe audacter Munctor rectent s laetis dictum est pro retunsore ecfeni recti si e eius, qui uelis ectemis em tamen Iure coniectura Friosemanni penit non reeipitur ).
Nonnumquam fit, ut dioetivum, quod ad obieetum potius eXSpectamus, alius Casus nomini eique ab obiecto non dependenti adiectum sit, velut non. II, ITI: nec dubiis a signa dedit Tritonia monstris, PotiuS XSpectamus: On cubiti errent lynct, recte monstris ledit'); VIII, ob ne u forent sectibiis resficti rectis, quod St Pedum resilaire reos et XI, T utque essum Primis infrens res icti ibi tritis institeriai, Sententia est pedum prima vestigia plantis institerat. ad Aen. IV, I o sedibus elerem et Pernteibus cilis, Servius adnotat: conrertit berum thelctra num fernis' pedum res ut pernicibus I cIcti Ore in codd. fere omnibus traditum soli ore in Gudiano),
cui etiam oli linania coniecturam facilem Baehrensi praetulit, tamen tolerari iotest scio clangorem esse tubarum potius Iuam hominum, sed Stati arte minime indignum est, ut, quod equidem luto, revera voluerit translationem esse de tubae sonitu ad elamorem infantis. 2 audaei etiam insolita est Valer III. Aenei icte ectris Ocium Hressibus cierent of Langen adnotationem.
87쪽
Onera Pirentiae, celerit is Penrictrum est. t celarique usu sub siderui sue'. cui explicui ioni in scholiis hae reddita sunt: ut certe escribentis est: Myerrucis enim est si hctbenti secun Pernicit :ctu si intellecte Pedibus celerent et lis elocibus'. e quibus scholiis
hoc quidem apparet dictioni liquid inesse, quod ratione grammatica frustra explicare conemur poeta famam Sicut sedibus celerem tabernicem lis cogitabat, Sed non minus quadrat edibus celeribtis et tilis serui biis quod autem tertiam coniunctionem ex duabus illis mixtam composuit divinationi potius quam rationi habita ina putandum t. Ubi duo noni in substulativa duobus adiectivis instructa in- PDiuntur, compoSitio ea SSe poteSt. ut primo quidem obtutu dixeris adiectiva inter se esse mutata quin uno loco etiam Sunt, qui adiectivis inter se natatis sibi videantur versum correxiSse ita Aen. IX, ab leuet eique recentem creesse lacum, certe simplicius eSSeta: l idiimque recenti creesse locum l. tamen valde errat euryVergilii interpres ceterum non imprudens, qui verba ita es, reStituenda utat nam non minus ei te quam Scimus iam grammaticorum Veterum piosdam fuisse, sui idem voluerint, Vergilium dici debet scripsisse t idiaque recent, in ectede locum quod ex ipsorum codicum memoria cluamvis variata apparet leseidumque recenti Medicetis, in quo, littera correeta est in re superseripiam, Romanus tepidumque recentem, unus Palatinus habet tepidumque reeenti atque
nainime mirabimur librarios id mendum intulisse, ut adiectivum t idum eum substantivo quod est Meum coniungerent sed Servius in codicibus Probi grammatici manum passis legit lepidesque recentem
c. l. praeteraque nos docet iam veteres quosdam grammaticos coniecisse: teigidumque recenti creesse locum; adnotat enim: Des recte est i idum locum recenti creesse' unile micti lectunt tepidumque recenti creesse lacum. Vergilium scripsisse leuei reque recentem testatur etiam Maerob Sat.
VI, 6, 3 ubi Servius illa verba inter ea enumerat, recte in Ver-ctili notiti erit, lys ficturus i. non sine audacia locus, qui adhuc Sanguine tepet, ipse dicitur recens lio enim adiectivum usurpari solet de re modo facta ita umbrue recentes dicuntur qui paulo antea mortui sunt Ovid. mel. IV, Id umbi cteque re-l et Aen. VIII, Is taeniserque recenti creederi ebus humi S. cf.etiani Stati Theb. X, an et ecte e recentibi in rubere nolunt; ib. d6T
88쪽
s actus est reeens Val. l. III, d 33, ibid. II, 32 legimus seelerisque yeeentis sisnet uno loco idem adiectivum Sensu relativo usurpatum est Aen. VI, illis:
inter quas Phoenissa recens a volnere Dido errabat silva in magn'. est Dido recens et Ohiere, i. e. recenti volnere, ad quem locum Huni Tui selli Comparavit ni ron. r. r. . . trullum Sirium P tu recentem relati V SenSu etiam dici potest, ut loco, do quo agimus laetis euesse recens ij. id unum necedit ut euecte nomini adiectivum additum sit, suo optime cum lac quadret unus tantum i locus hunc usum adiectivi recens proximo necedit Vat. l. VI, d his seniseerque recenti sertis fecit Petit. Locum frutectione adiectivorum audacissima exornatum, de
quo explicando multi viri docti desperaverunt, indicavit F. Leo j, relut sost Goth. I 8s , aT6 est ecl. III, Isset quisquis amoreSant metuo dulcis aut experietur an RrOS. qua intricatione quos sensus efficere voluerit, facilius sentiri ipiam explicari potest paulo dilucidior est similis compositio verborum
quam apud Statium inveni Thob. VI, et I
Spes pie audax pie una metus et fiducia pallens picum Vulgo ves et relucire u rei, metus cilii res dici soleat. IIuic gener hypallage cognata est ratio dicendi, ubi verbum et nomen, quod de verbo eo pendet, eam coniunctionem praebent, ut sermone pedestri ordinem plane converteres scilicet ut notio, quae Subiectum continet, pro obiecto haberes, quae autem obiecto inest, pro Subiecto Aen. I, 28 Venus Iovem ita adloquitur: qucte te, enitor, sententi Bertit cui respondent Iovis verba v. 26o: neque me sententi Pertit, quod Sermone sedestri iSset di meque recto I alia res est, quod Stat Thob. VII, si legimus cum ferri recenS, Scilicet rore natutino cf. Schol. et Aen. VI, T si ut recentietricis eodem SenSu usurpatum St. 2 ibidem nonnulli similis hypallii ges exempla explicantur.3 unus P habet coniecturam, ut videtur, Pesque re reae Nu
89쪽
sententium rei fi liuae similia Comparari Possunt, eorum Varia est ratio eum etiam poclestri sermone diei liossit classes tot in trictili ibunt i/r, poeta pulchram imaginem fingit eisdem verbis hoc ordine usus totumque adlabi classibus aequor Aen. X, 26s); et cuna dici soleat nereos intendere, ali sensu quidem sibi uinitIX, TH numeros intendere nereis Aen. VIII ba et rimira' Hercitieis vis Gynibus rus eaeeitcit j certo facilius intellegimus:
ignes sopitas aris Herculeis excitat. sed dixit Iloeta circis vitres ictilibus'), quod est aras quorum ictiles viti erunt, vel potius: qiιcte cum quibus vitre erunt. Aen. IV, 33 pro vi gari coniunctione mors nimam emi ore seducit haec habet mors nimusessi erit rius hue etiam referantur XI, bo lentre muni syαrctens Arestili census, quae verba Valerius sic mutata in suum opus transtulit Arg. VI, 22M eredit eques deusti secti ens restilictis tr i.
admirabili autem audacia a Vergilio dictum est Ion IV ITT:
consilium vultu tegit ac spem fronte Serenat. cum in verborum compoSitione suae est frontem Spe Serenat, nihil insit in quo haerens, in ea, quam poeta SumpSit, omnia videntur conversa serenui e St Serenum reddere Sed Syem seren ith. l. non est meis re di serenum potius sententia est frontem Serenando spem faeit, si nullata ). huic jeo audacia non nullium
his fretus non legatos neque prima per artem temptamenta tui pepigi
ubi Coningion Osfravum secutus arbitratur Verbi lectulos ....teu trementre se icti genus eugmati inesse. Sed quae eius figurae exempla supra explicavi, omnia levioris generi Sunt. Otius Per praepositi etiam ad lectulos retrahenda est, quae retractio eo facilior fit, quod particula negativa repetitur ordo igitur eSt )ta non per layαtos neque Per a tem rim i eu trement tui Pe-I ef. VIII, illo cinerem et Hillos rasellus lanec 3, 13. 2 lanibus Ilerculeis tinninae, tuod 'oningio ii putare videtur, ablativus instrumenti est, sed eum participio S itus Sensu relativo artiS-
3 locus Vergilianus certe in animo erat Silio, uua scripSit XI, 36s et tristiti fronde Sere ictus. recte Ileynius interpretatur: non ritis te lentαBiber lectulo ete illi re consiliti tamen Pliis Si quod legimus temPlument .... P icti.
90쪽
Pisi utque aerim praeinissum rue parat ter rei lem, quonia in prima temptamina per artem fiunt j. cuin dici posset et ei, trement i liti feci et foedus fecit n. Pepicti, poeta dixit te inplument tui PePicti, ut, Si convertas verborum inter se rationem, iubeas quod sine dubio poeta simul cogitavit: pactionem temptavi, pangere tecum temptavi.
Eam formam hypallage poeta ingenio et divinationi deberi, non arbitrio, quivis Sentit et cognata est eis, quae ex tragicis Graecis hilamowitZ Heracles II , p. Iss collegit iure igitur dictionis poeticae optimus illo arbiter sensit Latinorum si quidem apud quemquam talia apud Vergilium posse exspectari Tamen
similia etiam ex aliis poetis Romanis, quamquam pauea Sunt, Plaecuin exemplis Vergilianis comparare liceat, ex eis discus velitii, quae disseruit eo in relationibus Gotting. a I s 8, p. si a sq.l Graecum ne petu . αμβccultu es Plato, Prot. p. asto at sol itheti et II DI Et et o tu e tu, ISOer. p. 282 , aliosque loeos latino stlemylum in Sumere, ef Ovidi et III. Si Primus de Oeisque miles elen tu miri SunisSit per artem temptamina facta narrantur moto is,