장음표시 사용
341쪽
geta D IssERTATIO XI. A ctoritatem Valentinianus Senioν submove ri rat, de his noluit legem serre , sed sa-' ,, eius esse putavit , ut Synodi decreto sta- ,, tuerentur. Protulit haec capita Marcianus , ,, quae relecta publice a Berociniano in Ca- is non es Cone illi iisdem verbis relata sunt,
se act. VI. Diviηusmus , oe piissimus Dominus,, noster ad sanctam D nodum dixit : Quaedam
,, Capitula suas, quae ad honorem ves- να ,, rentis ' obis se avimus decorum ess e iudio castes , a vobis haec regulariter potius foris ,, mari per Drodum , quam nosera lege fam,. riri. Hinc est quod de ritibus , ceremo- , , niis, sacramentis, cleri functione, condi.
, . tionibus, censura & disciplina canones ais Conciliis , & decreta a Pontificibus Ro- is manis tamquam de materia sibi subiecta is frequentissime edintur , & vix ulla proinferri possit constitutio veterum Princiisse pum , quae hac de re lata fuerit, ex mo. ,, ro potestatis saecularis imperio . Ηacts x, nus de Marco ρ .
y Quod quum ita si, non iniuria ait appellatus des meonibus pag. 73. se magnopere mirari , Buuetum, ,. in editione operis de Coneordia Sacerdotii , di Imμνώ M post Auctoris mortem adornata, novis argumentis erro ,, res, a Magistro suo jam depositos , magis , magisque se confirmare voluisse; quum potius illos corrigere debuiς,, set secundum ea, quae in libello Bareinone edito, Dis sus fuerat et praesertim quum in eadem sententia ad obi- tum usque Maream perseverasse ex eo intelligamus, is quod numquam remum feeundum ejusdem operis, quem σ.: H ν Cooule
342쪽
C A P. I. 323V. Hanc res piscentis Petri de Marea senistentiam ex iis, quae in Cbalcedonens Concilio gesta sunt confirmat ei. Fνanesus nius de Simeonibus i Io . Tyrius Episcopus primis Ecclesiae saeculis toti Phaeniciae taminquam Metropolitanus praeerat. Sed quum ,, regisnem hanc in duas Civiles Provinisse clas Triodosius Il. divisisset ς Eustatbι-- Be teUr Episcopus in praejudicium Uriae ,, Ecclesiae sibi unam ex illis subi jcere stu-
,, duit ' adnitente potissimum Imperatore , si qui rescriptum suum hae de re a quadam se Constantinopolitana Synodo confirmandum se curavit . Interea quum Chaicedonenses SD,, nodus haberetur; Pbotius Uri Episcopusis Ecclesiae suae jura vindicandi occasionem is praetermittere nolens , Cone illo libellumis obtulit. Quo lecto; quum Iudices ex Eu- , , Rarbi. Beυtens quaesivissent, quid ad haes,, adlegaret , respondit e Iubete Photium diis ,, cere, utrum secundum Canones moveat, a a s ,, cundum leges' Idis auditis, Photius dixit: ,, suod vetusum morem suduerit evertere E ,, stat hius religiosἹwnus Episcopus , interroge
is tur Domini , o San tissimi Episcopi . Ego
,, enim a regulis non discedo , nec volo trios
,, Patrum .evertere , sed postulo , ηε illa iura
i X et , me ,, ante editionem fere absolverat , publici iuris se
m cere . voluerit. ta tamen , prout a vulgatus sui ,, plura adversus Ecclesiasticam potestatem eontinet , quae
o sicco vestigio pertransiti non possunt. ciob i. c. p g. 99.
343쪽
,, terloquuti sunt e Sacratismo Domino Orbis is placuit NON IUXTA SA RAS LITTERANA hele Imperialia rescripta designantur) AU π,, PRAGMATICOS TY OS RES SANOTISSIΜo-D RUΜ EPISCOPORUΜ PROCEDERE , sed ,, juxta regulas a S. Patribus latas , ΟΜΝΙ IGITUR CESSA E E SACRIS PRAGMA- TlCIS DEFINITIONE, CANONES DE HOQ,, CAPITULO EDITI LEGANTUR . Quoties,, igitur Iudices interrogarunt Episcopos ,
Μνrum eis placeret , ex Canonibus Patrum k, bHus caussae quaestonem examinari, an e fa cris Pragmaticis, toties Synodus exclama- ,. Vit: CONTRA REGULAS NIHIL PRAGΜΑ- ,, TICUM VALEBIT CANONES PATRUΜ TE
,, NE N T. Sed si in illa tantum caussa hocis statutum suisse Novatores eredentes , in is aliis secus ludicandum esse contendunt ,, 'os iidem Iudices convincant : nam iis is rogantibus , an Cecropio Episcopo , peren-
,, t , ut sue contradictιο--ΕA,M QUAE IN DETRIΜENTU Μ CANONUM AD QUIBUSDAΜ FACTA SUNT in omni Prois,, v/ncia , Canones autem per omnia tenerent ,
,, Concilium adsentiretur ' Episcopi omnes,, exclamarunt: omnes eadem dicimus.' UNI URRSA PRAGΜATICA CESSABUNT CANDD NES TENEANT, boc a vobis far. His A dictis Iudices concluserunt : Ex sententia
344쪽
V. M A ChalaedoneVibus Parribus, ut idem de Simeonibus observat, minime dissenseri runt Italiae Episeopi qui Romam sub D mismacbo Papa anno Soχ. convenerunt. Nam, , quum recitata in Concilio suisset lex , quam Ba uisu Praefectus Praetorio, & Pa- ,, tricius de rebus Ecclesiasticis Odoacris Re- ,, gis nomine post Simplicii obitum, vaca s, te Sede, promulgaverat; omnes, eam nuti,, lius roboris esse adseverarunt οῦ γ aecipue,, Laurentius Mediolanensis Episcopus , cujus,, haec sunt verba e bia seriptura Il- R ,, manae civitatis potuit obligare Ponti ficem
di, quia non licuit LAICO ITATuENDI IN ECCLE-m SIA . . . . HABERE ALIQUAM 'POTESTATEM , ,, cui obsePend. manet necestas, non auctoritax,, impe ndi . His similia Petrus Ravennarri Antistes decrevit in haec Verba: Scriptura,s, quae is nora Congregatione vulgata est .s, nullius eam viribus sub eis mandesitam H
,, QUIA NEC CAMONIBUS CONVENIT, ET A LAICAM PERSONA CONCEPTA VIDEOR . In eamdem
se sententiam loquitur Eulalius θνae anus M Epis pus et Soriptura qua in Sacerdotali ,, Concilis recitata es , et missmis Ammistis,s consae invalida. Primm quod contra P emum regniar a taleis , quamvis NMissis ,
345쪽
M ADTRIBUTA FACULTAS , facta υidetur . His
se auditis: Synodus in hunc modum seminaia se ebum lummum Pontificem adloquuta suit: ,, Nec apud nos incertum habetur hanc ipsam ,, scripturam nullius esse momenti, γam etiamΑM aliqua posset subsisere ratione , modis omniis, , bus in S=nodani Conventu p/ovida Beatitudinis ,, Vesrae s ntentia enervari conveniebat, oe in
,, irritum deduci ' ne tu exemplum remaneνet M PRESUMEΝDI QUIBUSLIBET LAICIs , QUAM vis,. RELIGIOSIS , vEL POTENTIBUS , IN QUACUMQUE , , CIVITATE QUOLIBET MODO ALIQUlD DECERNE- ,, RE E ECCLESIASTicis FACULTATIBUs , qua
,, rum solis Sacerdotibus disponendi indise se a ,, Deo cura commissa docetur. Clarissimis his
se verbis tenebras offundere nequeunt No. ,, Vatores. Nam qua ratione demonstrabunt,
si licuisse Imperatoribus rescripta in . caussis, , Ecclesiasticis concedere ; quando iis in ,, hujusmodi rebus obsequendi manet necessitasse non auctoritas imperandi , vel aliquid io,, Ecclesa statuendi λ Neque sane id mirandum. Quum enim, ut ejusdem de Simeoniabus dicta usurpem si I), evidens sit Chri- ,, stum ea verba, quibus Ecclesiasticam p ,, testatem instituit non ad Imperatorem . . ,, non ad Reges, sed ad Petrum principaliter, deinde ad Apostolos direxisse ; ideo se Catholici omnes in eo conveniunt , ut ,, summo Pontilici primum , utpote Petri
346쪽
is Suetessori, deinde Episcopis, Presbyterisis,, que cum proportis e , oe proportionata disji-- butione, ut Theologi alunt, non vero Im-- peratori, Regibusque illa collata suerit. Restat igitur , ut ab Ecclesia privilegium, si de quo sermo est , Principes impetrasseis adseveretur . Id duobus modis poterat eis se venire , primo , si consuetudine comm is niter recepta , & saltem tacito summio Pontificis, Episcoporumque consensu comiso probata, Imperatores huiusmodi rescripta se concessissent ; secundo si Romasus Pontuis sex, vel alicuius Generalis Concilii C se non , Sedis Apostolicae consensu robora tus , ea concedendi illis saeuitatem triisse buisset. Sed perspectum habemus, ut viis is dimus, silmmum Pontificem, Praesulesque ,, potius reprehendisse , quam laudasse Ι- , , peratores , quando Ecclesiasticis negociisse se immiscere voluerunt e quis igitur ne-- get, consuetudise potestatem illam miniisse me niti Concludamus ergo cum Petro de Marea stet sententiam istam in dubium adduci non posse, in quam Principum atque ac Synodorum vota conspirant, nempe soli Ecclesiasticae iurisdictioni subditas esse tum fidei, tum disciplinae Ecclesiasticae contraver
347쪽
318 DassERTATI XI. plures de Ecclesiasticis rebus leges edidisse , sugillatque Baronium, qui Annales Ecesesia. Ricos gustin Romanae Curiae num gustum Cumae Magdeburgensis captare debuerat. 3 plene adcommodatos scribem Iustinianum carpeνe senis sarir , quas non sene temeritate manum altariis hias admovere , . sacra rangere ausus Derit . Sad hoc Febremit argumentum occupaverat
de Marea. En ejus verba I J : Sequutuso quidem hac in parte leges publicas videis, , mus, sed non antecessiste, iuxta mentemis Iasiniani , qui Novella LXXXIII. ait , is ipsas leges post canones , & ad illos s ,, vendos edi . Quod discrimen si adcurato se expendissent neoterici quidam, non adeo se se absurdis opinionibus implicuissent, qui- ,, bus auctoritatem Principum ultra limites,, a Deo Praescriptos porrigunt . Sane etsi,, leges ecclesiasticis & spiritualibus rebus,, indicere, non contineatur intra fines re is giae potestatis , attamese canonicas constiis is tutiones suis etiam legibus tueri, ex ossi- cio Principes tenentur , ut docet Augu-
stinus ep. L. CLXIV. CLXVI. & alibi.
se unde Sixtus in epistola ad Iobannem A se trocbenum ait eleganter caelestem Regemis faederatos babere , Reges terrarum . Leo I. se epist. LXXX. ad Leonem Imperatorem in is eam sententiam: Debes incunctanter adve in gis tere, inquit, regiam potestatem ribi non solum
348쪽
G A P. I. ,, iam ad mundi regimen , sed etiam maxime ,, ad Ecclesie praesidium esse collatum, ut au ,, sus nefarios comprimendo, or quae bene sunt ,, flatura defendas, σ veram pacem iis, quaeri sunt turbata, restituas. Alibi idem Pontiis
se sex profitetur nempe epist. XXXIII.
res humanas aliter tutas esse non posse, ni λι, ει- ad divinam confessionem pertinent , σ,, regia Sacerdotalis defendat auctoritas. Sed & alia in eamdem rem praesto sunt te. stimonia. Primum appellabo Isidorum Pel foram Isin: Saeerdotio, inquit , Reis gno rerum adminiseratio confata ess : quamvis enim permagna utriusque dissereatia si s illud enim velut anima es, hoc velut corpus' ς σι Βηum tamen , m eumdem finem tendunt , hoses ad hominum salutem. Quapropter quum I Misae res initium sumebant, Sacerdotium tit m gis necessarium, inclitatum es , lac perdiu duravit . Postquam autem, quum caret addictio res , atque crassiores essent , Regnum poposcerunt; illis ipsis concessum fuit e quippe quod
Mtitissimum esset, atque EORUM. QUI s ACER
TIO MINIME PAREBANT, PECCATA COERCERET.
arque refringerat. Reges igitur, ut S. Udorus Pelusiota docet iudicare, vel statuere de re bus Ecclesiasticis nequeunt , sed tantum in exequutionem Ecclesiasticarum legum coercere sua auctoritate debeat eos, cpat Sacerdotio mianime parent . Similia aliter Udorus Hispa-ιea.
349쪽
nonnumquam potesatis adeptae culmina tenent .
ut per eamdem potessarem disciplinam Ecclesi sicam muniant. Ceterum intra Ecclesiam pote-Rates necessariae non essest , nis ut quod non pνaevalet Sacerdos sicere per doctrinae Srem nem , potesar boc imperet pre disciplinae tere rem . Saepe per Regnum terrenam eaeisse R
gnum proficit , ur qui intra Ecclesiam postiebat fidem oe disciplinam Ecelem agunt ,
rigore Prancipum conterantur , ipsamque disciaphnam , quam Ecclesiae utilitas exercere non praevalet , cervicibus superborum potestas prine alis imponat, ut venerationem mereatur, virtute potestatis impartiat. Luculenta quoque sunt, ac diserta de Marciano Imperatore mincunda Hermianensis verba sI7): Eue Marcia nus Princeps, verus Reipublicae Pater, v jus Ecclesae filius. SACERDOTALIUM NON PRAE PIUs , SED PEDIssEQUUS DECRETORUM . Et paulinio infra: Cognovit ille, quibus in eaussa ut retων Principis potestate, in quibus exbiberet Obedientiam CbνHiani . Et ideo , ne imis pius, atque saeνileg- videretur , post tot Sacerdotum sententiam opinioni sua nihiι reliquit.
Et nost pauca: Ob hoc itaque vir te ei ans, suo eontentus oscio ECCLESIASTICORUM CANONUM ExΕQ UR ESSE VOLUIT, non eonditor . non exactor , Et demum concludit e res am
350쪽
C a P. I. reni, atque huiusmodi rationibus , o exemplis
atque edoctum fuisse credibile es , ne Imperii sibi commissi decorem alιeni Qeii usurpati e foedaret. Quid aliud est dicere, Imperatorem Reipublica Patrem , Ecclesia Filιum , S cerdotalium decretorem non praevium sed pedisse- quum esse' quam docere Principibus de rebus tantum publicis, non vero de Et lesiasticis, decernere fas esse λ sui nisi impii, sacrilegi videri velint , Imperii decorem alieni incis usurpatione foedaνe non debent . Quod
certe eveniret , si Canonum conditores exacto. resque, non Vero exequutores , esse vellent .
Eodem spectabat S. Gregisius M. dum ait fi8J potestatem caelitus datam esse , ut Costiis
rum via laetius pateat, in TERREsTRE REGNUM C ELEsTI REGNO .FAMULETUR . Huc etiam peristinet Gianthramni Regis praeceptio , post S nodum Matisconensem II. edita, in qua haec habenturr Convenit ergo, ut iustitiae .
quitatιs an omnibus vigore servato, DIsTRINGAT LEGAus ULTIO IUDICUM, quos Non corrigit caisaeontea praedicatio Sacerdotum . Sed nemo clarius explicavit . quid Princeps in rebus Ecclesiasticis posset , quam Constantinus IV. Nam teste S. Gregoνio II. in epistola ad Leonem Isaurum, Imperator ille , interpolato
Iureiurando, ad Romanam Pontificem in hunc modum scripserat . Neque cum illis tamquam sisI Iib. III. ep. 61.