장음표시 사용
141쪽
atalet, elementis, in rotam sui currus tonitrua concitentur, hinc, inde fulgurum iacula, palpebris terribiliter obiecta ortus-cent, quamquamin consuetudine illa contingant pauemus, contremiscimus,& proni ad terram, deposita superbia, ceruices submittimus quid faciemus in illa die miseri. quando reuoluto Coelo,cum Angelicis virtutibus, igneus Dominus totus adueniet'
quando cadentibus desuper stellis , sol in
tenebras, in sanguinem luna mutabitur quando montes sicut cera liquesce nr, quando terra ardebit, Scarescent flumina, maria siccabuntur, contra rerum naturam consumptio diuinitus humore , ariditatem in aquis ignis operabitur Z Quando peccatores dicent mentibin, Cadite vernos, collibus, Tegite nos: quando vocabunt homines mortem, vocata non vehiel; quando discrimina vertentur in vota, quod semper oderuiit homines, concupiscent λυο ibi Domines in Deum protectoremo Aug. in indomκm refugi domus refugij, tu mihi esto, ' Deus protector, domus refugij. Quo fugior ad quem locum tutus fugio ad quem montem' ad quam speluncam ad quae tecta
munita quam arcem teneam quibus muris ambiar quocumque iero , sequor me. Quicquid enim vis, potes fugere,hom O,pr ter conscientiam tuam. Tu mihi eris domus
142쪽
Ios G i I refugij, ad te confugio, nam a te, qu δέ giam 3 Quocumque iero, ibi te inueniam;&si irasceris, ultorem te inuenio; si placatus es, adiutorem. Nihil mihi ergo restat, nisi ad te fugere, non a te. Vt euadas hominem Dominum, quicumque seruus es, fugis in ea loca, ubi non est Dominus tuus, ut euadas Deum,fuge ad Dominum; nam non est qubfugias Deum praesto sunt omnia dc nuda Omnipotentis oculis.
144쪽
Numquid non raticisa duerum meorum Metur oreti . Dimitte eryo me, Hametam paullia , tum dolorem meum . M ao. '
145쪽
XIII. Numquid non paucitas dierum meorum finietur breui Z dimitte ergo me, Ut plangam paululum
dolorem meum. Iob lo. Ciliset, in magno cupis hoc me ponere lucro, addita quod vita pars quotacumque mea. Si numerata forent aliquot mihi Iustra, vel m. Muneris hic poterat nomen haberefatior:
Stamina sed breuibus iunxisse fugaciassis;
Obsecro,di pauci quantula Amma, dies Nempe ita, qui vitam mod ducere coeperit insum, Dicetur moriens, occubuisse sinex, Sic ua nonnullis desicripta est vermibus aras Vna quibus breuis est, integra vita ies. Sic aliquis numerat celeres sibi flosculus horas. Natali tumulant quembua sata die. Floscula manepuer, media pir,soscule, lac Flascula, sub noctem, Sole cadente, benex. Sis orerum no moreris Det floscule, Pisis;
Staret adhuc volucrum altem rota lenta dierum, Hora nec admisiis quiadet iret equis; Vermiculi canerent, tot plenis viximus horis; Flosculus, o totidem, diceret, herba μι Sed tempus rapidis volat irreparabile pennis, Fluminis ina, modum luisicin annae abit. No
146쪽
ito I s. Menstrum impulsis rapitur quoque selibin orbis, Elfugiunt, nullo frana tenente, dies. Denique praecipitu rota concita vertitur hora, Nec remearepotest, quasemel horasuit. Invida res,tempus; siva seper puncta trucidat; Separiterfugiens, si paritero sequens. ustulis tedabuose sammeasunerat igne, cra bifatalim congerit ipsa rogum.
Sic red i in propriumsauorum circulus orbem, Flectitur ins suas annua meta rotas. Nonsuit antiquu au proditasabula chartu, uuagenitor sobolem commolitoresuam: Nempe porax annos menses1 interscit auum;
Ses suendo parit ses fluendo necat. Hora diem, mensemi dies depascit eundo, Bis eni senex mensibin annus obit.
Annus obit, menseras , dies , horaech, recedunt, Etsuus in se iterum tempora Drus agit. Ergo meo exiguumstatium concede dolori., Non viij concesso temporesata querar. Non ego seupremis tempus mihi risibin oro, Nonfusi ad risivi resve, locaspe meos. Pro lacr)mis statium , alium pro planctibει opto, Haec mihi tantilla quam peto, causa mora est. Ite igitur magnis, lacryma mea flumina rivis, Ite,serite truces orasinum, manub. Iteperis lacrymasauit in pectora palma; Pars bona, dum alis, temporis eccefugit. Sentio, eunt lacryma; repetuntur, sentio, planctus,
Iam evio planxi, stilus iam satis est.
147쪽
Numquid non paucitas dierum meorum nietur breui Z dimitte ergo me , ut plangam paululum dolorem meum.
OVi in hoc mundo stabile , quidpe Chrys. . renne Audi cuiusdam venerabilis viri Ista
vocem: Te in inquit, νιυ mea leuim cursor tom. s.
Cum enim primum homo peccauit, ae Hiero ternitas mortahtate mutata est, in nongen ep. 21. adros Mamplius annos exinde paulatim re χλα- crudescente peccato, in breue tempus, hominum vita contraria est.
Breuis dies hominis sunt numerin mensium Ioba . eivi apud te est constituisti terminos, qui prateriri non poterunt. Quare cautum se ac sollicitum Vivere Greg.lib. ostendit , qui breuitatem praesentis vitae .mor. c. considerans, non eius sum sed terminum a. conspicit; ut ex fine colligat nihil esse quod transens delectat. Hinc namque per Salomonem dicitur, Si annis multis vixerit homo se in his omnibin latin suerit 1mminis debet tenebrosi temporuo dierum muliorum sui
cum Venerint, vanitatis arguetur praterita. Igitur cum culpa animum tentat, mens necesse est,
ut breuitatem suae delectationis alpiciat; ne ad
148쪽
Gier lib. pe etenim dum praesentis vitae breuitas, D mox. quasi diu perseueratura diligitur, ab aeterna in eap. spe animus frangitur,ac delectatus praesen- Iob. tibus, desperationis suae caligine reuerbera
Sed lancti viri, quia breuitatem Vitaran desinenter aspiciunt, quasi quotidie morientes vivunt, ese tant bl solidius mansuris praepalant, quanto nulla esse transitoria semper ex fine pensant. Hinc quippe Psalmista, veloci cursu fugere vitam peccatoris aspiciens ait: Pusillum adhuc, ct non erit peccator Hinc iterum dici 4 Homo,sicut saenum,dies eius. Hinc Isaias ait omnis caro sanum, is omnisgloria eius sicut os agri. . Attendatriiiid sit homo , non superbiat: Psati Ioa homo tamqvamfoenum dies rivi. Quid superbit foenum,ad tempus modo florenS, post paululum arescens Quid superbit foenum ad tempus vigens, hoc ad paruum tempus donec sol candescat favulsos atri ita e forebit. Quam exiguo tempore tranteunt lores' .hoc est pulcrum in herbis. Hoc quod valde pulcrum est, hoc cito cadit.omnu caro fenum. Et claritas luminis ut flos sceni: fc num aruit flos decidit.
149쪽
L DBER r Mus. Π, Qt denim sunt nati homines mundo, In idem nisi quidam flores in campo ' tendamus ti ''oculos cordis, in hanc latitudinem mundi rogo praesentis & ecce quasi tot floribus, quot hominibus plenus est: vita itaque in carne, flos in foeno est. Homo etenim moressori procedit ex occulto, in subito apparet in publico; qui statrm ex publico per mortem retrahitur ad occultum. Carnis nos viriditas ostendit sedariditas pulueris ab aspectibus retrahit, quari flos apparuimus,qui non era- muss quasis arescimus, qui temporaliter apparebamus.
Imbd quid ab his bestiolis distimus, Xsidor quas ferunt apud Hypanir fluuium qui in ..ub Europae parte in pontum influit)nasciat de mort que unum diem vivere' sicut ergo ex his ea quae octaua hora mortua sit, prouecta esset aetate mortua,quae verb occidente sole, decrepita, eo magis si etiam solstitiali die, si e si longissima aetas, cuiusvis hominis conferatur Cum aeternitate, in multo minore breui tale, quam illae bestiolae reperier nur. -u enim, mihιdstitis,qongum Naziant. Hac mortalu haberfaro1 obnoxia pila' ὸ V ii μ Tenes diem istum Z si renuisti hersternum, es.
tenes& hodiernum sed hestertium inquis, lir: 1.
non teneo, quia iam no est, istum autem teneo in quo sum, S qui mecum est Itaneὶ de isto excidit tibi iam quantum a prima luce H transsi
150쪽
&secundam eius,quia&forte ipsa transuolauit Tertiam, inquis,dabo tibi, forte enim in ipsa nunc sumus:Certe ergo sunt isti dies,&est tertia dies, & si tertiam dabis,no diem sed horam dabis. Verumtamen ne hoc quidem tibi concedo, si mecum utcumque ista transilisti.Da mihi vel horam tertiam,ipsam mihi da in qua es. Si enim aliquid eius iam praeterist in aliquid eius adhuc restat; nec quod pretierijt aliquid mihi potes dare, quia iam non est nec quod restat, quia nondum est. Quid mihi de hora ista quae nunc per
agitur dabis' quid de illa mihi dabis ' Cui
committam hoc verbum,ut dicam,est.Cum dicis ipsum est certe una syllaba est, & momentum unum est,in tres litteras habes in
ipso ictu. Ad secundam huius verbi litteram non peruenis, nisi prima finita fuerit. Tertia non sonabit, nisii cum ipse secunda transierit. Quid mihi de hac una syllaba dabis, tenes dies,qui unam syllabam non te
nesae momentis transvolantibus cuncta ra
piuntur. Torrens rerum fluit. Isti ergo dies non sunt, ante abeunt pene quam Veniunt, cum veniunt, stare non possunt. Iungunt se, sequuntur se, & non se tenent. 7 h. 7 Parce mihi Domine, nihil enimssunt dies mei.