Pia desideria. : lib. iii. ad Urbanum VIII.

151쪽

U Bram I, V S. shil esse conspiciunt, quia illuminata men χο.inis iis oculos in considerationem aeternitatis figunt. Per horarum namqueJmomenta cresci iuron. mus atque decrescimus, nec in eodem ma Gib. a. in

nemus statu. Ipsum quoque quod loqtae: ''

mur, dictamus Ucribimus, de vitae nostrae parte praetervolat.qui dudum intans,subito puer qui puer, repente iuuenis; isque ad senectutem per lpatia mutatur incerta Scunte se senem intelligit,quam iuuenem non

esse miretur.

Deniquer quicquid temporis vluitur,de Aug.lib. . spatio vivendi demitur, quotidie fit mi ιμπnus,minusque quod restat;vt omnino nihil aliud sit tempus vitae huius, quam cursus ad mortem, in quo nemo vel paululum stare, nec aliquando tardius ire permittitur, sed omnes Vrgentur pari motu, nec diuerso impelluntur accessu neque enim cui vita bressior fuit, celerius diem duxit, qua Mille cui longior. Vnde ex quo homo coepit esse in hoc corpore,in morte est. Quid enim aliud, diebus, horis,momentisque singulis agitur,

donec ea consummata mors,quae agebatur, impleatur, incipiat iam tempus post mortem quod cum vita detraheretur, erat in

morte

Bene itaque dicitur,Dimitte me, Piplangam Greg.lib.

152쪽

116 I S. tu culpae, quo nos ligauimus,misericorditer dimittemur, perfecte flere non possumus, hoc quod in nobis ipsis,contra nosmetipsos dolemus sed tunc veraciter reatus nostri

olor plangitur, cum tenebrosa illa inferni

tributio , intento timore praeuidetur. Greg. lib. Sed sicut moderata afflictio lacrymas ex-E , et primit, ita immoderata subducit; qua moe- in cap o. Tor ipse quasi sine moerore sit, qui a filicti

Qv mentem deuotans, sensum doloris tollit; Ibid. Saepe namque peccator iniquitatis suae vinculis ita constringitur , Ut pondus qui dem peccatorum toleret, sed tamen, quia tolerat, ignoret. Saepe autem si cognoscat, quanto reatu premitur, erumpere in lacryrmaSconatur, dc non potest, ut hunc in semente libera. conuersatione integra per sequatur. Ilere ergo dolorem suum non valet,

quivi iniquitatis suae reatum considerat,

tamen Prae terrenae occupationis pondere,

illunc gemere nequaquam vacatistere dolo' rom suum non valet, qui primae quidem consuetudini contraire nititur, sed tamen adhuc siccrescentibus desiderijs carnis grauatur. Huius doloris praesentia Prophetae

mentem cruciaverat, cum dicebat, Dolor

meus contra messemper, quoniam iniquitatem meam ego pronauciabo, o cogitabo pro peccato meo. Tunc igitur ad plangendum dolorem nos Dominus Imittit, cum de mala nobis, quae se ci-

153쪽

LIBER PRIMUS. III

fecimus demonstrat, atqiae adhaec eadem flenda quae cognoscimus , adiuuat. Ηρ solum ergo Domine, praesta, quoddeprecor i*4 ς Dimitte me, ut duobus mensibus circumeam montes, o plangam cum sodalibus meis.

Sexaginta dies plangere nobis demon 'μα

strat planctum praesentis vitae, dicente DO Iephte. mino: Beati qui lugent, quoniam ipsi conseiabuntur. Desertum ergo plangimus huius mundi desertum enim dicitur res ubi non mamnetur quia ergo hic non permanetur, desertum dicitur.Plangendum est ergo in vita ista caduca, ruinis plena, casibus obuoluta; ut cum plangimus, suscipiat Dominus immolationem animae nostrae.

155쪽

XI V. Vtinam saperent, intelligerent, ac nouissima pro uiderenti

turi,

Ut sequa videat, nullapericlaputet Scilicet hocsapere est, tantum prasientibin angi, Nec procul assectis consiuluisse malis lante tubas, Miles, dicto parat arma duello; msonuere tubaserius arma parat: a Mia, qua captat, praesaginpro sticit auras, Anchora velivolum ne remoratur iter: uuas veniente metetsi etes astate colonus, Credidit excultis, ante, colonus agris. Provida quin etiam metuensformica senecta, Vectat in annonam paucula sarrasiuam. o quid agis gens euentus, ignara Diuri' Tempora, qua pessiiunipostuma, nulla times' Staminaperpetuosors nent adamantina filo,

aut cessant triplices voluere pensa colin 'Fasseru, ab nulli datur has placassesorores; a licetparcat, de tribus, ν secati Foedera sorspactosanxere perennia clauo, Concordes stabili vita morsis intrasseris, ab inimium tibi pacta fauentia fingis,

156쪽

Ante niuemfidis lambent incendia ammis Iuras foedifragis sanciet Auster aquis.

ante' dies nocti pacem nox ante diei Sernet, se infestis accubet agna Iupis. Omnia letifero late Morisubiugat arcu, uuidquid se hoc Phoebi pessitur igne necat.

Nemo venenatae vitavit arundinu ictum, omnis ab hac ceruix cu pide, vulnu habet. I is teneros Matrum capit inter brachις, natos, Aut cunas, tumulum, cade reίente facit.

Bis pueros, alibi configit arundo puelias; ΗIc iuuenes cillicsunerat illa senes. Stata, iam nullo discrimine, funera miscet

Militi atque Ducis corpora mixta iacent. Nec misat aurata tibi Croese cadauer arena Pulcrior aut tuus est, pustra Rebecca cinis,

astice, quid cineresst Casaris interct Iris omnibus en color sunm, ornus odor. Guid itιuat his igitur tansum con dere rebus , Ceu lithi imperioritasoluta foret' Staisua cuique dies, depletoferreasso,

Serius aut citius quemlιbet yma vocat. Cogimur huc omnes, huc seummis ct in mus ordo, Ibimus, emenso tempore quisquesuo Ac tum iacua animus simul iret ιn auras, Vt vapor in ne Ia extenuandus abit s

157쪽

suilibet extremam latvi properaret ad horam, Et puto, vivendi vix superesset amor. Sed dolor, heud non est mors Itima linea rerum, Non necat hic animum qui cremat ossar M. stpostquam e terris animo exhalata recessit, Iudicis extemplis si itur ante pedes. Ide sedet iustumso inexorabile Numen, Flamma, fiunt ocubi ammam fulva caput. Illa tremens, metuensis oculos attollere Caelo:)Dura catenata incula mentegerit.

Ille sininanimi fibrasi intros'icit omnes, uuod1 latet tacitum nocte fauente nefas. Illa clus , conuicta,sivum pudibundasatetur. Nec ridet, e fugio, quem petat, eis locum. Iste ut Iudex, testissimul, simul actor, Compertistatuit criminis esse ream. Illa memor nullis hanc secti questibin aulam,

Heu frustra' sisse sepelit lacrymis.

O, qui tunc anima sensus, qua cura relictis, Nullinibi probe, iure patronin agiti Nempe vocat montes is inhos'ita culmina, cautes, Antras queis trepidum condat operta caput. Anima δ Iudex o non placabilis urnaluuissecum bac meminit, nec cito diriguit Sed nondum hoc tanti clauduntusne dolores, Altera adhuc restant, itas, mors sevir Vita perennanti quesecula protrahet auo Mors longa extremum non habitura diem Ab quibin, ab quantis Ianiabitur , tormentul

158쪽

Illa suas pastit Diuino nectare mentes; Hac, miscet liquida poctua plena pice. Illi, Chel Angelica vel gutture carminassiniit;

Hac,gemit horrendis exululata sonis. Illa, agit aternas coeloplaudente, choreas, I ac, salit ad colubrossalia Megera, tuos. Illa, nec activis, gelidis nec aduritur astris ;Hassurit immitis igne gulis vadi. Illa, per atherios agit otia mollia campos; Hac agit aeterni triste laboris opus.1lla dolorum expers, mala nulla, nec aste sentiri, Hac,patitur dirum quidquid Auernin habet.

O felix opibus,selix tot νita triumphisso grauis, o tantis mors metuenda malisqVel tua, vel tua, nos dubio manet alea iactu, Alia non alia projcunda vice.

Ab subeant vestri gemina spectora cura, Vt semel alti rius sors obeunda cadetiVtinam

159쪽

Vtinam saperent, se intelligerent, ac nouis aprouiderent. De ut 32. OG a, s sine consilio Ine pruden Bona tia Utinam saperent, is inteiligerent, . : . .:nostoma prouiderent saeculi. Saperent, damnatorum multitudinem; salvandorum paucitatem,in temporalium

rerum vanitatem.

Intelligerent, tria; scilicet peccatorum multitudinem, bonorum omissionem, temporis amissionem. Prouisunt,tria; scilicet mortis periculum. extremum iudicium, lariernum suppli

cium.

Sed oculos non vis habere nisi in praesen August. ntia. εμ, 3. Peruerta quippe anima rebus presentibus D.citer. dedita,interrenis voluptatibus resoluta,ab D 39. scondit sibi mala tequentia, quia praeuidere ''R 'S'futura refugit, quae praesentem laetitiam pet- turbant; dumque in praesentis vitae oblectationibus se delerit, quid aliud quam clausis oculis, ad ignem vadit, inde dicitur per Paulum:qui gaudent tamquam nongaudetessint; quia etsi qua est praesentis temporis, ita est

agenda laetitia, ut numquam amaritudo sequentis iudicij recedat a memoria; quatenus diim mens pauida extremae ultionis timore transfi-

160쪽

i1 I S. transfigitur, quantum tunc praesens laetitia, tantum post ira subsequens temperetur: si extrema mala nostra formidolose&indesinenter alpicimus , iuxta hoc quod per quemdam sapientem dicitur: Inon bus olyeribus tuis memorare nouisma tua, ct in Hernum non peccabis.s,heuio Sed quae sunt nouissima tua, quae proui- pee cap. s. dere sollicite debes Θ summa totius prouide-

,.. riae eratique illa terribilis hora, in qua misera anima tua, ex hoc corpusculo corruptibili times est egi essura, in illa nimis metuen da extrema horari quis amicorum, quis Parentum tuorum veniet cum gladijs armis auxilium ferre LNon enim erat tuc,qui consoletur te ex omnibus charis tuis, respicientibus etiam ad auxilium ladiutorium hominum; sed refugium tuam tantummodo

est apud Deum. Reduc ergo fili mi, sedulus

inmemoriam illum extremum exitus tui diem,&antequam misera anima tua, de car-Cere carni eΣeat, prouideat, quo Vadat.

Quando enim homo ni non homo hoc est quando aegrescit; aegrotando aegritudo crescit; peccator expauescit cor contremiscit; caput obstupescit; sesus eua nescit; virtus exarescit;vultus pallescit; facies nigrescit; oculus tenebrescit auris surdescitmasus putre cita lingua fatiscit os obmutesci corpus tabe icit; caro marcessit. Tunc carnis pulcritu