Pia desideria. : lib. iii. ad Urbanum VIII.

301쪽

Mihi autem adhaerere Deo bonum effo-nere in Domino Deostem meam.

humanum in desiderio aeternita- 'T M

tis non fixum, numquam stabile potest esse: sed omni volubilitate volubilius de alio in aliud transit, quaerens requiem, ubi non est. In his autem caducis transitorijs, in quibus eius affectus captiui tenentur,Veram requiem inuenire non valet,quoniam tantae est dignitatis, ut nullum bonum praeter Iummum bonum , et sussicere possit iu Et ego aliud aliud siequebar, a nullo cap. 3. implebar dum non in me inueniebam te, incommutabile Sc singulare, indiuisum, num bonum,quod consequutus, non egeo; quod c0nsequutus,non doleo quod possidens,satiatur totum desiderium meum.

Sed nunc nihil mihi tam dulce quam

cum Domino meo esse Mihi autem adhaerere Deo boni m est. Da mihi, Domine, donec his fragilibus assisto membris tibi adhaerere, sicut scriptum est, qui adhaeret Domino, nus stiritus

est cum eo.

Eligant alii militiam, alij aduocationem, piau11 ali diuersias variasque doctrinas, alii negotiationem, ali agri cultura, mihi autem ad rere Deo bonam est. Deo adhaerere nihil est me-

302쪽

166 o A. lius, quando, eum videbimus facie ad facie: modo ergo quid λ quia adhuc peregi inus loquor. Adhaerere Deo bonum est; sed modo in peregrinatione, quia nondum venit res ponere in Deostem meam. Qui mdiu ergo nondum ad harii Iti,ibi pone spem Fluctuas'praemitte ad terram hanc anchoram. Nondum hae. resper praesentiam 3 inhaere per spem:3 quid hic ages, ponens in Deo spem tuam Θ quod erit negotium tuum, nisi ut laudes, quem diligis Ecce si amares Aurigam , non Iaperes carieros ut tecum amarent 'Amator Aurigae quacumque transit,loquitur de illo,ut eum ament&caeteri rita. i. ιμtti affluant, nolite cor apponere. Fluxa est diuitiarum natura suos possessio seS, o cyus torrente praerapido, praetercurrit; alios alio modo, apta mutare Dominos Hodie huius est ager , crus erit alterius, paullo post ad altum perueniet. Respico parumper ad ciuitatis domos quo nomina ex eo tempore, quo fuer ut aedificatae sortitae sunt,

aliter ab alijs atque alijs appellatae possessoribus Et autum e manibus habentis se, fluens semper ad alium transfertur; labillo, ad alium magis enim aquam manu circumplexam retinere continenter possis, quam diuitias conIeruare tibi ipsi. Iusto

303쪽

Iustotum iudicio quaelibet bona adsue Ceeihorint cum sanctis dei ierijs aestitant, bona mi iniqnainime videntur unde David Propheta, qui Regni diuitiis, mutisque obsequiis sulciebatur, quamuis destiae ad necessitatem bona esse conlpiceret, ni tamen singulariter bono inhians aestuabat, dicens: mihi qum adhaerere Deo bonum est Sit ergo Dominus Deus spes tua, non Au rialiquid aliud a Domino Deo tuo spereS: sal.; s. sed ipse Dominus tuus sit spes tua. Namque multi de Deo sperant pecuniam multi de Deo sperant caducos honores&perituros; liud quodlibet a Deo. , praeter ipsum Deu, sed tu ipsum Deum tuum pete. Relinque omnes amores, pulcrior est ille qui fecit coelum& terram. Beatus vir cuius est nomen Doministes eius, ct non restexit in punitates infantas mendaces. Sicut autem nemo potest duobus Domi Ο it. innis seruire, ita nemo potest in duobus Do 2δι si minus sperare. Nemo potest in incerto diuitiarum Iperare,&in Domino. Nemo potest

sperare in Principibus, in Deo. Nemo potest sperare in viribus equi,&in Deo.Nemo potest sperare in laculo, in Deo. Nisi enim in solo Deo speraueris,di videat Deus spem tuam, in saeculum aeternum esse conuersam, quia aliam nullam omnino spem

geris,nisi in ipso, qui vivificat mortuos,

vocat,

304쪽

168 . - o A. Vocat, quae non sunt non poteris eripi a peccatoribus. Solus est enim ipse qui saluos factisterantes inse.

illam incidat Maledicti homo , qui confidit in homine, Ossiliit carnem brachi sui ct defeci a

Domino anima eius. Quae vel bacum dicunt,

iam conlidit in homine, illud praecipiunt; nequaquam in altero spem poni debere . cum autem, sulcit carnem brachii ui; in se sui habendam fiduciam vetant. Be .stim Quidquid igitur agendum sit, quid quid ,..ti vi declinandum, quidquid tolerandum, quid-

ε .u quid optandum. Tu es Domine, spes mea. haec una mihi omnium promissionum causesa haec tota ratio meae expectationis. Praetendat alter merimm sustinere se iactet po-dus diei 5 aestus; ieiunare bis in sabatho dicat, postremo non esse cui caeteri hominum glorietur mihi autem adhaerere Deo bonum

est ponere in Domino Deo stem mea . Sperent in aliis alij forte hic in scientia litterarum; hic in astutia saeculi ulle in nobilitate; ille in divnitate ille in alia qualibet vanitate co fidat; propter tri omnia detrimentaseci, potercora arbatron quoniam tu es Dominestes mea Speret, qui vult, in incerto diuitiarum sego vero ne ipsa quidem, ni 11 abs te victui necessaria spero.Si mihi praemia promittuntur, per te ob tinenda

305쪽

LIBER SECUNDUS. 269tinenda sperabo. Si insurgant aduersum in praesia,si saeuiat mundus,si fremat malignus, ii ipsa caro aduersus spiritum concupiscat,in te ego sperabo. Quid cunctamur abhcere omnino spes miseras, vanas, inutiles, seductorias, huic uni tam solidae, tam persectis, tam beatae spei, tota deuotione animi, toto seruore piritus, inhaerere' siquid illa

impossibile , si quid vel dissicile est, quaerealiud in quo speres. Fortistimum solatium habeamus, qui confugi rict Minusad tenendampropositamstem: quamscuta

coram habeamus arin aulam ormam.

Iam spem quasi ancoram O praemisimus' aer

ne in isto mari turbati,naufragemur. Que- admodum enim de naui quae in ancoris est, recte dicimus quod iam in terra sit, adhuc tamen fluctuat, sed in terra quodammodo educta est contra ventos e contra tempestates sic contra tentationes huius peregrinationis nostrae, spes nostra fundata,facit nos non abripi in saxa. Adtareat,quaeso, Domine, anima mea pinu,suscipiat me dextera tua; sustollat me super altitudinem terrae,AE cibet me illa caelesti haereditate, cui suspirat peregrinatio mea die ac nocte.

306쪽

Sub umbra illius memiaria raueram, seA.

307쪽

Sub umbra illius, quem desideraue

ram, sedi Cant. M U Orsiter ignotas longum meditabar in oras, Et bona iam coeptae pars erat acta via.

Vt solet lassus metamoectare viator, Credebam atlyspauca deesse meis. Vt coepi reliquos metiriprouida passu,

Maius erat medio, quo Verabat ter. Hei mihil tum refuga ceciderunt corpore Pires, Toti imis ortu, mistia visa labor.

Ergo oculos coelo misera cum oce tetendi, Ferret an hinc aliquis, voce vocatus,vem'

Et mihi quas dixi, dabit hiscebubastibus νmbravi Solis ab infesto verbero igne caput. Aglice,subplantis quamserueat arida tellus, Siccassemustos nat arena pedes. O nemorat rigua frondosa cacumina. 3Iraelo latebrali sontes arboreas domusio imam,viridespandat misi populus alas, Aut caput hoc, malifronde comante tegar Audiit ille me sol3tus Ierii equerelas, Cuius eratioties umbra petita mihi. Etscio quo properasscio,quas,ait,arripis oras, Etscio quam toties anxiaposcis opem: Caelestis Sobma longinquam tendis in urbem, uuam 1 agis in terris vas tibi,vita,via est.

308쪽

lanis grauat longi te tanta molestia cursia,

Et capere Mati fronde virente tegi. Ecce tuis veniosterata laboribus umbra, Quam1 roues placido tegmine alvi m Adsticis harentessunesta ex arbore palmas, uu fodit geminos cres'is acuta pedes Αἶuis innumero laniatum ubine corpus'

Isticis'heu vix est corporis umbra mei. Hac tibi quaesitamsesa dabit umbra quietem, Portu, in duris, tac tibi Malus,erit. Dixerat,=riressiubito rediise iacenti,

Tanta loquente Deo viis rigorisuit. Tunc erosv sticiens ii sponsum lumina xi: Hei mihi susteissius de Cruce Sponsius erat Et qualis, Sposeonqua tacest quam tristis imago'

Haeccine erit capiti Malus aprica meo

Hac et sanguinea lanrauens sidebo abimbra inrucis infamis ite fixus eris'

O mala Malustis infelix, quae te manus inquam Fixit humolmanus hac caede cruentasuit. Attamen haec latos Malus tacit ardua ramos, Vis cubent,placidos umbra dat apta toros;

Vmbra dat apta toros sed non tamen apta sopori: Ahimagista ac nivi malus imbrapetunt. o bona Malusio ὀ flix qua te manus umquam Fixit humo uranssidus iam decet esse manum. Ab video, cui tesimilam,m Sponsie, vocabo; Saepe inibiimbrifera muner functe domus. suauis onusta rubris late sua brachia pomis

309쪽

O quoties ego te quoties, mi Sponse,pocaui, Ut semel illa meum conderet νmbra capuli Bi ego, si liceat, dixi gemebundasebedo. Visedet amisso masa columba viro. Et modopurpurei concreto sanguine crine,

Et modo matertes, labra, doloris erunt. Nunc oculι ante oculos, nunιfrons, nunc pendula cervix, Nunc os, nunc atro barba cruore madens.

Nesideam lacrymis impediars meul Multa tamen dabit hoc pnu mihi puluera, uInus, Saucia dumgeminos labar ad Gquepedes. Tunchiterum amplexu lunam lac inabilestringens, Subscribam hac plantis verbaseuprema tuis: En duo qui caussam pratenisbi mortu, AmaΗten Mergitur hac lacrymis,umbae illepsit.

310쪽

,n citi MORIs enim vulnere percussa arbo-oiia. ibid. T rum solatia sylvarumque sectatur. Sicut namque Jarbor meli inter reliqua ligna sylvae, sic est sponsus inter reliquos filios,habenstructum, qui non solum sapore

omnes, sed de odore prςcellat in duos animae sensus id est gustum d odoratum reficiat: diuersis namque copijs mensam suam nobis praeparat sapientia, in qua non solum panem vitae apponit, sed immolat carnes verbi;&non solum miscet in cratere suo vinum, sedci mela adhiliet odorata dulcia , quae non tantum in ore& labi js suauitatem reddant, sed&interioribus tradita faucibus dulcedinem seruent. Nysi in senim qui in sylva maturae nostrae, ob

I x-Φ-in suam erga genus humanum beneuolentiam

germinauit, eo ipso quod carnis ac sanguinis particeps factus est, quasi malum quoddam existit. Nam in hoc fructu videre est quiddam, quod cum utroque nimiIum, carne ac sanguine, similitudinem aliquam habeat etenim ratione coloris subalbi; carni quod proprium est imitatur rubedinis specie cognatio quasi quaedam cum sanguinis natura indicatur. Merito