장음표시 사용
191쪽
vos comprehendem , quorum cultus angustis. pe Iiariam locorum finibus continetur ; aut sati latiori Sanctarum malo Beatos duci laxat attingere, quGrum non ., juxta eaA , Mas supra memoravimus , regulas , Romano Martyr agio accenseri non solent. XV. Hae cura seposita , luccessit alia . quam Eruditorum studia, ac labores Nobis excitaFunt. Ha namque nocturna. diurnaque manti versantes Acta Sari horum a doctis Bollandianis cestosta. plis xa item vetera MartJrologia , Acta Sanictorum ordinis sanisti Be ned tia Patre Mabillonio edita , aliaque Ecclesiarieae eruditionis monumenta. quibus nostra aetas abundat , uberem Sanctorum I dicem Nobis exhibuerunt, ut nova Samstorum copia Romanum Martyrologiuin ditesceret. Neque a ratione, vel aequitate alienum putabant, quod petebatur . Cum enim ex Prae fato lib. 4. yart. a. p. ι S. num II. Operis Nostri Cognoverint inscribendos esse Roma no Martyrologici mo solum eos, de quorum Canonidatione ea
Literis A postolicis sub plumbo. constat , sed Ac ilicis , qai ex veteri more. ac ritu priscis Ecclesiae temporibus observato. prius' quam Apostolica Sedes Beat incationum , & Cano metationum in fas sibi duntaxat cognoscendas , & definiendas reservassi t. in San ctorum Catalogum luerant relati: hoc eodem argumento usi sunt. ut sanctorum illorum nomina , quorum par erat causi . di condi tio , meritum in MλrtJrologio tenerent locum . XVI. Et horum tamen vota , ac pollulata inania dimisimus is Haud inficiamur, Martyrologio esse inseribendos non solum eos. qui juxta recentem Ecclesiae disciplinam , sed & eos, qui juxta veterem Ecclesiae ritum in Sanctorum numerum relati sunt. Verum si ejusmodi ritum , atque usum antiquiori aevo in more positum introspiciamus . patebit cos Sanctorum sastis suisse adscriptos . quorum cultus suam novit originem ab approbatione Episcoporum , in quorum Dioecesi Servi Dei ex hac vita ad ea testem Patriam translati sunt: hiae paulatim ex una ad aliam Ecclesiam . tandem que in universum Orbem Catholicum Cultus ille diffusus est, non sine expressa , aut saltem tacita Romani Pontificis consensione . ut susiori sermone demonstravimus in lib. I. de Candinietatione Sanctorum cap.6. num. 9. At vero Sanctorum nomina in oblato Elencho descripta , Cultus, quem modo descripsimus . carent praerogativa ; live Cultus initia . sive progressum . sive etiam propagationem ad veterem Ecclesiae disciplinam exigimus. Nulli ergo irrogatur inju ria. si prolixa nominum series Nobis tradita . in Romanum Mar tyrologium translata non tuerit; eiici plerique illorum . quos se ries illa complectitur, ad ea revocentur tempora , quae novam Ec clesiae disciplinam super Caularum Beatificationum, ec Canonietatio
192쪽
XVII. Quod si nonnulla vel ex ipso Romano Martyrologio produci possint exempla Sanctorum , qui supremum diem in Do--.mino clauserunt, cum adhuc vetustior illa de Sanctorum Canoni et aiatione vigeret disciplina , quamvis eorum Cultus extra unius . vel alterius Dioecesis fines protensus olim non fuerit, nec etiam hodie protendatur ; haec tamen exempla tanta non sunt . ut ab ea . quam semel statuimus, sententia. animum nostrum divellant. Iam enim supra monuimus, atque hic constanter repetimus . Nobis suisse propositum, novam Martyrologii Editionem adornare , salvis tamen , atque integris , quoad fieri poterit, antea stis Martyrologii correctionibus . iisque servatis regulis, quae post emendationes illas statusae sunt. Cum ergo a praestitutis hisce regulis ille recedat . qui aut Beatorum nomina, aut memoriam Sanctorum, qui juxta veterem Ecclesiae ritum , vel juxta recentem Ecclesiae disciplinam in Canonem relati non sunt . Romano Martyrologio inscribit. extra tritam hanc semitam pedem efferre noluimus ; quiquid senserint
alii, qui rationem, ac methodum hac in parte dissimilem sequi ma
XVli I. Quae hue usque diximus , ea sunt, ut & animi Nostri
sensus satis aperiant, & ab ulterioribus molestiis Nos eximant. Verum necdum alienis postulationibus. Nostrisque curis finis impositus . Fas aliquando , ut in Nostro opere de Canonidatione Sanctorum lib. pari. I. cap. 17. nunt. 9. ρο Io. animadvertimus. Sedem Apostolidam adire, atque illi, ea qua decet animi demissione. Proponere errati alicujus, quod in Martyrologium irrepsit, eme dationem. Hinc non desuere . qui hujusce libertatis praetextu . leviorem quamdam Romani Martyrologii recensionem obtineri ponse putarint. Non enim , ut ipsi ajebant. aut nostro consilio , aut nostro id repugnat instituto de servandis correctionibus pridem habitis; siquiὸem unius, vel alterius loci immutatio usque adeo levis est . ut nullo, aut sere nullo habeatur in pretio. XIX. Ex iis vero, qui peculiari emendatione indigent, locis.
quartam Decembris diem innuebant, cui Clementis Alexandrini ai ait Miniae.
nomen inscriberemus a Recentiorum eruditorum aliquibus aegre s rentibus . nomen Viri doctrina , di pietate conspicui, in Rom noMartyrologio fuisse praeteritum . Hane controversiam intactam relinqui, nova haec, quam curamus, editio non patitur; hinc operae pretium duximus , Apostolicas inter solicitudines , quibus assidue gravamur, sedulo inquirere, quidnam cum veteres, tum recen tes Ecclesiastici Seriptores de Clemente Alaxandrino, cujus causam tractandam suscipimus, literis consignaverint.
XX. Vixit Clemens tertio Ecclesiae seculo ineunte; Praecepto' veterum serἱnritam
rem coluit Pantaenum, qui Stoicam Philosophiam professus est, a
193쪽
tequam Christianae Religioni nomen daret ; discipulum habuit Origenem . Alexandrinae Ecclesiae fuit Presbyter; ibique celeberrimae ejusdem Scholae praefuit. Eusebius Pamphili. qui sub quarti seduli initia floruit, lib. 6. Hylaria Ecclesiasica cap. I . asseri fragmentum Epistolae sancti Alexandri Episcopi Ierosolymitani ad Ori
senem seriptae. in qua Sancti titulo Clemens dotitur: Patres aσηο scimus . inquit, Beatos illos , qui viam Nobispraeiterunt O Saη-ctum Clementem Dominum item meum , qui me plurimum ad Ot. Sanctus Hieronymus in lib. de Scrip oribus Ecclesiasteis, quem ei rea finem seculi quarti elucubravit, fere geminas congerit laudes ab e dem sancto Alexandro Clementi tributas. hisce verbis: Hae viaitd ini, ae fratres scripta tr Umisi per Clamentem Teutum P brarum Virtim illis rem, o probarum . Theodoretus quinto seculo elarus, lib. I.
His etiearum Fabularum cap. 6. Clementem vocat Virum Sanctum , cui
e sonit Chronicon Paschali, ubi Chronici Auctor pag. r. haec ha hel: O mὸυ Sanctissimus Alexandrina Ecclesia Presbter . Eodem insensu sanctus Maximus Monachus Constantinopolitanus , cu)Maetas ad septimum Ecclesiae seculum revocatur , affert fragmentum quoddam ex lib. de provideotia , quem dicit esse Sanissimi Clementis Presbteri Alexandrini, ut legimus in Iomo a. Opertim Sancti Maximi Versionis . atque editioni. Patris Combefis pag. I 44. succinit Ioannes Damaseenus Octavi seculi Scriptor notnsimus , qui , in Traicia-iti de duabus Chri Voluntatibus . cujus fragmentum produeitur in ter veterum Scriptorum tesimonia, quae romo I. Operum Clementis Alexandrini Egitionis inomeniis Praemittuntur , pari laude Cl mentem Beatum appellat. Missa iacimus elogia , quibus Clementis doctrina commendλtur ἔ cum omnium loco esse possit, quod sanctus Hieronymus in lib. de Scriptoribus Ecclesiastris cap. 38. ipsius
Clementis operibus tribuit, ita scribens: Feruntur ejus insignia -- Immina . plenaque Eruditionis, ct Eloquentiα, tam de Scripturis Dioinis .
quam de secularis literatura infrumento ; di in Epistola ad Magnum : nd in iliis indoctum p imo quid non e messia Philosophia es tini laesint Ree-- XXI. Eadem iere, quae veteres scriptores de Clementis sancti ' tale assirmant , repetunt Auctores quam plurimi, qui recentiori aevo claruerunt. Id vero cuique compertum erit, qui consulatrem. a. Operum Clementis praelatae Editionis Oxonientis pag. io r. innot. ad num. 8. . tomum. I. Bibliotheca Concionatoria Patris omissi pag. 9., Patrem Ruinari od Acta Martyrum pag. I 3ς. . Patrem Honoratum a S. Maria in locis quam plurimis operis, cui titulus . Animadversones in regulas . ct usu in Cratices, Patrem Aubrutali de Abu-sbus Critiea tom. a. pag. s3., Natalem Alexandrum temo 3. Edjtioni
194쪽
XXII. Praeterea in Martyrologio Usuardi quarta Decembris
die occurrit memoria sancti Clementis. ejusdem scilicet Clemen-ν --. cla isti s
iis, de quo loquimur . Huic Martyrologio addi posIunt & alia po- .steriora , nimirum Vespuccii editum ann. I 486. , Maurolrcit ann. Is 68. . Galesinii an. Is 78. , Ferrarii. N aliorum , quae missa sa-rimus . Tantam enim sbi vindicat auctoritatem unum Usuardi Nartyrologium, ut robur , & firmitas aliunde frustrat petatur . Ex quo factum , ut Scriptores plurimi, qui Sancti titulum Clementi Alexandrino conciliarunt , Uiuardi sententiam praetendentes . quamcumque sive invidiam, sive censuram effugerint . uti ratiocinantur Patres Bollandiani tomo 6. Mensis Maji pag. 777. n m. I 3. Baillet ad diem 4. Decembris tomo 3. pag. 6 ct seqq. , Tillemoni torno 3. pag. Iς s. Haud satis igitur Clementis Alexandrini decori eoosuluisse videtur Cardinalis Baronius , qui Clementis nomea , quod in Usuardi Mart rologio Perlegerat, in Romanum Martyrol
XXIII. Neque hic sistunt Clementis Patroni, ex quorum sententia hactenus loquuti sumus. Multam illis ingerit dissicultatem Gelasi Papae Decretum , quo Clementis Alexandrini opera Apocryphis accensentur; non enim levis suspicio est. Gelasii iners tum in causa fuisse, ne hujusce Clementis nomen Romanis sistis ia-
scriberetur , ut scite a Dimadvertunt celebres Patres Bollandiani tom. 6. Iunii in notis ad Martyrologium Usuardi. Hi ne, ut ab hoc obiee sese expediant, qui Clementis causam tuentu . nullum non
moveat lapidem. ut Clςmonti. Opera ab erroribus aut prorsus vindicent. aut saltem excusent. Pater Nourry m Apparatu ad Atrbliothecam Maximam Sanctorum P trum tom. I. lib. 3. summa diligemtia . ac eruditione lingula Clemeutis opera recenset, illustrat . a que ab erroribus , qu rum insimulantur . purgare contendit . Ceillier tom. a. de Scriptoribus Ecclesiasteis cap. 26. num I pag. 3I errores quidem non dissitetur, sed alienos, atque ab Haereticis insertos assirmat , Pari conatu in alio opere, cui titulus, Apolitia Moralis Sanctorum Ecclesia Patrum cap. a. maculas omnes. quas JO
nes Barheirac in Clemente Alexandrino detegit. con tur diluere. Calmet in opere , & loco supra relatis satetur , errores, qui in Cle mentis operibus occurrunt, non esse Clementis sietum , sed ab eo in aliena lententia . quam deinde refellit. produci XXIV. Alii vero ex Clementis Fautoribus, cum sateri cogan- acus vi . xur , Clementem Alexandrinum non in alieno, sed reipis in prinprio sensu alicubi errasse , aIiam ineunt viam , ut reatum , quem omnino excludere nequeunt . saltemimminuant . atque in benigniorem partem excipiant. Dupinus Tomo I. Miliotheca pag. aos.
195쪽
Christianae Religionis Mysteriis nondum erat satis instruetiis. An natus in Apparatu Theologia positiva Iib. art. T. , Operum Clementis Alexandrini Indicem texit, & quae contra objiciuntur . studet evertere. Bollandiani Patres de Gelasii censura contra Clementis opera multum solliciti, remo 4. mensis Iunii in egregia Disprtationa de
divisione Apstilorum pag. I a. num a. probare conantur , duos extitisse Clementes Alexandrinos cognomines, ideoque Gel alii Decretum , quod alterius Clementis opuscula rejicit . de alio quodam cie- mente . non etiam de eo , de quo hic agimus , esse intelligendum . Joannes Baptista Poeta Gelasiani Decreti verba penitius introspiciens in Apologia, quam ser sit ad Summum Pontfidem Urbanum VIII. ut Opus suum, quod inscribitur Hucidarium, vindicaret, pag. 3. ter into censet, Gelasiani Decreti vim eam non esse , ut opera omnia proscribat, quae inter Apocrypha enumerat; sed illud duntaxat disertiminis statuisse inter opera , quae publice , cum Divina officia peragebantur , legi poterant; & ea, quae non nisi privatae Lectioni permittebantur; quo in sensu Clementis opera dici putat Apocrypha . quod inter Divina officia, publica illorum Leetio, non etiam privata inter domesticos parietes vetaretur . Hanc sententiam sequitur Galesinus in Adnotationibus, quas Martyrologio suo addidit sub dio 4. Decembris, ubi de Clementis Alexandrini operibus ita loquitur : Sunt tamen ejus opera ex Gelasii Sanctione in laeIphis , ita
scilicet; quemadmodAm Ovarruυias interpretatur, vi caute Privalim legantur, publice autem in Ecelsa nullo sane modo. Graviores-Cle- XXV. Haec sunt, quae a Scriptoribus cum vetustis, tum recentioribus, nedum Catholicis, sed etiam Heterodoxis colligere licuit, atque huc transferre, non inani quadam affectatae eruditionis. sed eo duntaxat consito, ut quae Clementi Alexandrino favere videntur; citra simulationem omnium oculis subjiceremus. Haec vero tanta non sunt, ut Nos inducant in eorum sententiam, qui Clementis hujusce nomen Martvrologio Romano inscribendum putant, Rationes, quibus innitimur, infra dabimus, non ut de Clementis Alexandrini laudibus quidquam detrahamus , sed ut pateant graviores dissicultates, quae Nobis impedimento sunt, quominus Clementis nomen ι quidquid sit de ejus doctrina, ac probitate, in Romanum Martyrologium inseramus. XXVI. Prima, quae di Teultatem ingerit ratio, petitur a vete me sisntium. rum Scriptorum silentio de moribus, ae vita Clementis Alexandri ni . Unus Fusebius Pamphili lib. 6 eap. II. Historia Ecclesia, ce asseri fragmentum Epillo lae Alexandri, qui Jerosolymorum rexit Ecclesiam . multa sane cum laude de Clemente loquentis; quo eo de Mmonumento Ater Imus, ut supra adnotavimus, in lib. de Scriptoribus Ecclesiasteis usus est . Ita vero se habet Eusebii locus; Por u has
196쪽
hra Litteras. Pomini Datres, per beatum Fresisterum Clememem M. insi. Virum virtute pratium. θ probatum: quem Hos ct nosvin1tani. ct amplius cognoscatis . Qui quidem Dei viuu, ct prouidenta; dum , apud Nos prauns est. Eccusiam Christi ct eo ima tui, ct inaget pero anxit. Etsi vero haec verba , interprete Renrico vilesio, qui taein re D. HieronImum sequu- . de Clamente Alexandrino. unt ex cipienda , nihil inde colligitur quod praecipuaru quamdam , intagnemque Clametatis prodat Sanctitatem; cuilus idcirco splendia dum monumentum Martyrologii Romani T bobs sit consgo m. dum . Non enim in una , vel altera bonorum Operura specie Sa
ctitas , de qua hic loquimur. sita est ; sed virtutibus in gradu heroico assidue exercitis , atque ad obitum utque productas, Pr a tur . Quocirca licet hic repetere, quod Calmet loco superius indicato seriptum reliquit do Clemento Alexandrino: Nos memoriis. vitae, quam peregit. mortis. quam obivit, destitui . Praeterqua ἀquod, Eusebii hominis Ariani tellimonium favore Clemeatis Alexandrini . tamquam infidum ab iis traducitur, qui siqua Arianis mi semina in Clementis operibus introspiciunt; In quor πι -- mero habendus Petavius , qui toma a. Theolui ruin Doginatum Iib. I. cap. 4. num. I. ita Clementem sugillat Platuram ait Filii Omnipaἀυnti Deo citimam esse, quia Platovici, o Ariana Dogmatis indolem sapit. XXVII. Altera ratio sic habet: Nullum monumentum, im - ... nec ullum quidem vestigium superest Cultus quem aliqua Eccleta. ii aut Dioecesis . expresso vel tacito Catholici Epistopi assensu . e
hibuerit Clementi Alexandrino . Parum vero refert. eum vitaceia
sisse , antequam in Ecesesia Dei mos invalesceret publico cultu h norandi inclytos Christi Consessores ; qui mos in Ecclesia cum mrientali, tum occidentali, nonnisi quarto Ecclesiae seculo primum incepit, ut Eruditi conveniunt, Nosque probavimus lib. a. da Canonidatione cap. s. num. 3. G seq. Etenim neminem latet . priscas Ecclesae Fideles ex praeconcepta, animisque indita eximiae Sanctitiatis opinione , vel ipsos Confessisrea qui in Domino obdormiverant. cultu publico venerari consuevisse . etiamsi hac de re solemniadi. stiplina , te ritus nondum ab Ecclesi suisset inuoduci . . . . . . .
XXVII. Tertia sequitur ratio, quae Clementis Alexandi ini 2 'I. Topera sin minus erronea , saltem suspeeta . Nobis inspicienda pr
Ponit. Enimvero Petavius, cujus verba supra recitavimus. Cle mentem Arianismi insimulat, esto Nourry in Apparatu remo I. IV.
33. seq., ct posts sa. ct seq. haene labem amoliri contendat Casliodorus hoc de Commentariis Clementis Alexandrini in Cano Dicas Epistolas judicium profert um. a. suorum operum d/ IUBM
197쪽
Sancti P tri prima, Sancti Ioannis prima , Oseeunda , ct Iacobi, qu dam attico sermine Lesaravit, ubi muIta quidem subtiliter, sed aliqua incaute locutus est, qua Plit ita transferri fecimus tu latinum , ut reclu-ys quibusdam omendiculis, purificata doctrina ejus securius posset hauriri. Aliquod di hic sibi quaerunt effugium Clementis Patroni , ajentes hoc opus, in quo multa improbantur , non ipsi quidem Clementi, sed alteri incerto Auctori tribuendum. Libros octo Hypo typoseon , sive Institu tionum , multis scatere erroribus assirmat Photius, qui in Codiee ao9. suae Bibliothecae longum illorum attexit indicem, atque ita prosequitu r. βuin etiam ct alia id genus sexcenta blasphema voce nugatur . e ipse , sive quis alius ejus perseram indutus ; plane utina ' Libras hisce blasphemiarum portentis, de infrim identidem disserendo, ac Dr , atque confuse veluti supore pereulpus, Seipturas producenda repleverit. Graviora quidem sunt haec ἔea tamen intelligenda esse non de erroribus, in quos Clemens lainsus fuerit, sed de iis, quos ille ex aliena sententia refert, atque refellit , sentiunt nonulli, qui Clementis partibus impensus student. Addunt insuper, arduum sane esse rectam ferre sententiam de memorato Clementis opere quod nusquam existit. aut certe integrum non habetur, ut Calmet in loeo superius citato ratiocinatur. oz - . o. iis c E dem tamen Contra eos Clementis libros, qui & Cis
meretα Cealitia. mentem norunt auctorem , & Eruditorum teruntur manibus thi
vero sunt libri Paedagogi, Stromatum libri, aliique numero pauci objiciuntur incommoda . De hisce Operibus seribit Au, tus Miratus in Bibliotheca Heli stea Fabritii cap. 38. pag. II a. Iura libris ejus noulla sententiae oceurrunt, qua errorem sapjunt. Miraeo praeiverat Ven. Cardinalis Bellarminus, qui Clementis opera in cel berrimis adversus Haereticos controversiis tractandis diligenter inspexit , subactoque judicio examinavit . Non desunt . ita illem lib. de Scriptoribus Eceli sticis, in He insigni Authore sententia alia γα, qua errorem sepiunt, quas m libris nostris Controversarum notavi. mus M. Utrum autem sententia illa ab Hareticis inserta sint, ut aliqui pie credunt, an Auctori more humum exciderint , ignoramus . Alia Scriptorum testimonia missa facimus, cum non levem de Clementis operibus ingerat suspicionem censura Decreti Gelasiani, quod ex antiquissimo Codiee Palatino Bibliotheere Vaticanae a Just Fontanino Archiepiscopo Ancyrano editum est in Appendice Am qint i m Horta pag. 3I . er seqq. prima Editionis. Hocce Decretum , ut praenotavimus, Clementis opera recenset inter Apocryph non eo quidem in sensu . ut earum publicam duntaxat lectio nem, non etiam privatam interdicat, sed verius, quod opera ill erroribus sint aspersa, quam interpretationem sequuntur, & P b ut Doujat de Pra tionibus Granicis Id. a. eap. 48. num. I. in min. Cardi-Diuiti
198쪽
Cardinalis Bellarminus de Seriptoribus Belesiasteis. in mente Al/xandrano,Carolus Dufresne is Glissaris Ver. A erypha. Pagi in vita G Iasii num. . pag. aa 7. Magri in Vocabulario Ecessa tuo ver. A cophus. XXX. Quisquis citra partium studia . maturo judicio secum expendat quae a Nobis hucusque prolata sunt, profecto sateri co- iolosio .gitur Clementis Alexandrini doctrinam dubiam saltem,suspectamque esse de erroribus, quibus avertendis Clementis Fautores animum torquent, atque a variis interpretationibus . effugiis, exceptionibus praesidium quaerunt . ne gravior in opera illa intorqueatur sententia. In hoc autem rerum statu , nemo . qui sapiat. assirmabit Clementis Alexandrini nomen Martyrologii Romani venerando Codici esse inscribendum. Enimvero quamvis Magni Coninstantini nomen in Graecorum Menologio inter Sanctos fuerit relatum quamvis de cultu in Ecclesia Orientali illi exhibito nulla suboriatur dubitatio; nihilominus in Martyrologium Romanum Magni Constantini memoria nunquam translati est . quod illum aut haeresi Ariana aspersum . aut in Mianos propensiorem fuisse. . nonulli fuerint suspicati; quam tamen Arianismi maculam Bollandiani tomo s. mensis Maji die a. I. . & Natalis Alexandet tomo A. Hi-Dr. Ecclesiastica dissisti a a tanto viro student amoliri . Percurrenda item quae a Nobis in hanc rem scripta sunt in I b. a. de Canoniaetatione Sanctorum cap. 36. num. a 6. . & novissime a Costadono in suis
Obsereationitus super veterem Tabulam Uracam num. I .
XXXI. Neque ad rem faciunt. quae opponuntur exempla , alia casae ppomariae em
terum Hilarii Arelatensis Episcopi, alterum vincentii Lirinensis . ., 'quorum uterque, nimirum Hilarius die quinta. Vincentius verti die viget imaquarta Maji in Martyrologio Romano commemoratur; quamvis eorum doctrina Semipelagianismi labe fuerit aspersa . Siquidem , etsi viros illos Semipelagianismi errore tactos concederemus, quod tamen plures denegant, qui Catholicam eorum sententiam egregie tuentur; excusandi tamen . si quid humani
hae in parte illis exciderit; nondum enim Catholica doctrina s premo Apostolicae Sed is judicio suerat definita , ut in lib. a operis
de Canoni datione ea I9. pluribus disputavimus. At contra Ct mens Alexandrinus in ea Catholicae Religionis Dogmata, quae pridem statuta suerant, & inconcussis Ecclesiae Decretis firmata ., peccasse creditur . Cum igitur plane dissimilia sint, quae producum tur .exempla, immerito doctus Pater Halloix temoa. Scriptorum III siritim EGIesia Orientalis in notis ad vitam Pantani eap. a. Conqueri. tur , se vehementer mirari, quod in MartIrologio Romano nomina aliorum veterum Patrum , qui in varios errores lapsi suerant. d scribantur; nomen vero Clementis Alexandrini nulli bi reperiatur . XXXII. Nec majoris momenti sunt cetera, quae pro Clemente mo in s a sa Tom. N. Z Ale --.ς
199쪽
Quamplura Martyre Iosia Clementia donis minere
Alexandrino superius retulimus; atque illud cum primis, quod Beati, ae Sancti nomine a multis donetur . Horum agmen , uti vidimus . ducit Eusebius , cujus verba e Sancti Alexandri Ierosol1mitani Epistola deprompta supra produximus , quae juxta versi nem Henrici valesii ita sonant. Sanctum Clementem Dominum item meum . Verum si verborum proprietatem ad Graecum textum exigamus Saeer potius, quam Sanctus Clemens vocandus est . ita nam que atticus sermo habet, νον iερον κλημεν- . Sed etsi ultro daremus Sancti, ac Beati nomen Clementi Alexandrino fuisse tributum,
non ideo tamen de singulari illius Sanctitate judicium serendum est . Sancti denominatio primis Ecclesiae temporibus Religionis potius , quam Christiani profitebantur, quam probati cujusque moris indicium erat . sui olim Christam , inquit, Spondanus
in Epitreme Annalium Cardinalis Barmii ad an . cir si Φ3. num . . , iidem nominabantur Sancti, tit a Paulo sepe , ac Luca, posterisque una D. I kline . POIt carpo . Tertulliano ct aliis . Hinc ut in lib.4 de Canonitatione Sanctorum pari. a. cap 27. num. ΙΔ. satis probavimus, unus Sancti titulus par non est , ut Corpora quae ex Catacum his esseruntur . sacro Cultu donentur, sicut enim praenotavimus, in Primaeva Ecclesia Sancti vocabulum , nec vitae Sanetitatem . nec Martyrium pro Chri iti nomine toleratum, sed Christianae Religionis , quae cuique Fidelium communis erat, integritatem decla rabat . Successu vero temporis, ut Spondanus animadvertit. San. eti titulus ad peculiarem sinistimoniam translatus est: Demum , sic ille prosequitur, obtinuit Uus', ut illi tantummodo Sancti iis Eeelsa dicerentur . qui eminentiori, probatierique Deerent morum senstitudine. In hac posteriori aeeeptione haud facile prudens Scriptor Sancti nomen Clementi Alexandrino hodie tribueret; aut si quid tale d-li excideret, veniam peteret, ut revera petiit Combefisus . De Sa et i timis ; quo eum)aIiquando ornavit Combefisius . veniam petiit Bibliotheea tantionatoria ism. I. me. q. . verba sunt eruditi Dominici
Georgii in suis notis . quas Marib rologio Arinis ad diem I9 Decembris subjecit. Eodem pertinent. quae diligens Scriptor Pater Michael assidio Ioseph tom. a. par. 3 ρ. sine Bibli raphia Cristea Ver. Clemens , de Sancti nomine, quo C mens honoratur; adnotavit: In Expurgatoris Hista'. t m. I. par. I 3 . tibi prascribi me correctio Biblio hecae veter. Patrum, ad tom. 6. cel. a 3ς. deseri praecipitur titullas Divi a positus Geme ti. XXXIlI. Equidem nonnulla Martyrologia , ut Iupra indicavimus, Clementis meminere ; sed & alia proferri possunt, in quibus nulla Clementis Aleaeandrini fit mentio . Nil tale occurrit in tomst 6. Thesauri Aneedorarum Maracte, ct Durand ; in tomo 6. Amptissma Cοι- lectionis Veterum Scriptorum, quae ab iisdem accuratis Auctoribus ordinatur ι miransta. DiciIetu Mea d' Aerim; in ιοmo a. Anti -- quarum
200쪽
varum D tioum Camsi; in Mart uuia Florentinii; m roma 'part. a. mensis Iunii Patram Bollandianorum. elis multa. ac vetusta in Italae locis exhibeantur Martyrologia . Uiuardum seculi noni Scriptorem, primum fuisse, qui in suo Martyrologio Clementis Alexa drini nomen conseripserit, haud improbabilis opinio est; verum: nihil prohibetiquominus, si res ita exigat, ab Usuardi Martyrologi
alioquin multis de causa venerando. liceat aliquando recedere .X Iv. Usuardum cum primis Clementis nomen suo Mardyto Prima Cleme.il.
logio addidisse , a firmat Eruditus Sollerius insura ad Usexaratam tissub die quarta Decembrii; quam sane Sollerti sententiam, verosi millimam arbitramur . Usuardus enim in opere suo adornando usu est praecedentibus M tyrologiis Hieron mi, Bedae. Flori , Rethmi, Vinnielberti , & Adonis , ut praeclare ostendit Anonymus M R ehus Benedic in ut Congregationi a sancti Mauri pag. 3. 'a Praesutis nis ad sincerum Usuardi Martyrchetium , quod Pari si is impletam est. an. I7I8. Cum autem in nullo ex praecedentibus Martyrologiis nomen Clementia legatur, haud temere aismate licet, Usu ardum omnium primum fuisse qui Clementis nomen in suum Martyrol gium intulerit; potissimum cum ipsemet Usuardus in Prologo, quem ad Carolum Calvum scripsi e . atque in praelaudato opere impressu' legitur , diserte fateatur. se nonnulla Saaetarum nomina , viae ita praecedentibus Martyrologiis deerant . Operi suo addidisse. At si quid , atι red ab illis accepi, in Me Opere auctum, vel minatum es .isagaei a me indagine M perquisitum agnosci peterit . Haec Visa tis. XXXV. Alia quidem sententia arridet Dominino Georgio a qui Mis in loco mox allato putat nomen Clementis ante Usu dum ab 41 i is e t ne in suo Martyrologio suisse deseriptum . Verum is longε facili asseritur, quam probatur . Plurimi, dc merito quidem , Georgius faeit Editionem Martyrologii Adonis. quam curandam suscepidRosvveydux . cujus exemplar extat ramo I 6. Bibliatiaea Patrum Eatianis Lugdunensis an . I 677. de qua sic loquitur m Praefati P . Ia..
Avanti mera βcerimus M odi Editionem , facile intelliaet . cum ta- deris . ad illis; mem 2 ira omnia expres Fer nihil e textu detraxissa, sed adscrupulum usque retinuisse omnia, o qua ex Apographis nostris de-baLimus, in varias Lectiones transulisse . Si tanta hujusce Editi is Georgio fides, cur ille Clementis nomen inseri t. quod haec probatis Iima Editio praetermittit Equidem ille provocat ad vetera Mar-t3rologii Adonis exemplaria, quae in Cod. ς II. s I a. ct ςI4. Bibliothecae Vaticanae excribuntur; in quibus post sancti Aviti Abbati
memoriam ita legimus : Alexandria beati Climentis Prubteri . qui in Divinarum Eruditae in Scholis quammaxim/Leffloruit . Verum i . Codicum . qua scripti sunt, aetas. illorum auctoritatem hac in re dubiam evincit. Audiendus ipsemet Georgius in Prafattane pag st Z a Alter,