Tractatus de sacramentis ad usum seminariorum. Tomus primus secundus, qui quatuor complectitur tractatus 1. de sacramentis in genere; 2. de baptismo; 3. de confirmatione; 4. de poenitentia. Auctore Nicolao L'Herminier

발행: 1761년

분량: 255페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

11쪽

eramenti , neg. nam Augustinus probat in quo nullam formant foetetatem smes,lum eo loci matrimonium fuisse institu- aliquo signo externo; quod si id velis extum a Deo ante peccatum , ut ostendat tendere ad omnem hominum statum , contra Pelagianos nuptias de se non esse etiam innocentiae, respondebitur forte in

malas & caulam peccati, nec uspiam vult eo sutura fuisse sacrificia , quibus iamia ostendere illud tunc fuisse Sacramentum . num religio suisset visbilis. Nec mi, quod illud appellet Sacramentum sensus enim praefatae propositionis CAPUT IU. est connubii Sacramentum , id est quod

Sacramentum est apud nos, e titisse ante An quadam extiterint Sacramenta insatupeccatum, non in ratione quidem Sacra- Legis naturae. menti, sed ut verum matrimonium a Deo

institutum. FErisimile est quaedam suisse Saeera-Quaeres utrum aliqua extitissent in illo V menta in statu legis naturae. statu si diutius durassetὶ r. Id colligitur ex aut late Sanm Rela. id .alde dubium esse, quia nihil Augustini lib. r. contra Iulian cap. o.

certi super ea re colligi potest neque ex sc loquentis, me idio credendiam est te Seriptura neque ex Traditione; sed si in datam circumri nem famulos Dei, quanis eiusmodi casbus conjecturas usurpare li- doquidem eis inerat mediatoris fias in eariscet, verisimilius est nulla prorsus sutura ne venturi, nullo Sacramento ejus opitu-

fuisse , quia eo potissimum instituta vi- latos fuisse parmulis suis, quamυis quid i

dentur Sacramenta , ut homo infirmus lud esset aliqua necessaria causa seriptura per peccatum se s , beneficio rerum sen- Dera latere voluerit Cin sententiae sudicri , sibilium ad spiritalia perducatur ; sed in bunt Autor operis de vocatione Gentium statu innocentiae nulla suisset in homini' lib. 2. cap. 23. & S. Thomas 3. p. q. 6.hus infirmitas, sed persecta viguisset in ari. 3. in eorpore articuli. omnibus eorum facultatibus integritas . a. Quia dubio procul Deus instituit Igitur . aliquod remedium peccati originalis in Dim . Fuissent in illo aαε--- m,ol,line flatia , alioquin defuissent thomi-eia , ut vulgo conjiciunt Theologi; ergo nibus media ad eorum salutem necessaria,& Sacramenta. quod cum voluntate Dei salvandi omnes

Neg. cons. N paritatem. Ratio dispa- homines conciliari vix posset; sed veri-xitatis est, quia sacrificia de se instituta simile est tale remedium, vel sui ille ali- sunt ad cultum Dei, qui coli debuit ab quod signum sensibile , vel saltem cum

hominibus in quolibet statu ; Sacramen- aliquo signo externo conjunctum , perta vero instituta sunt primario tanquam quod nempe homines in unum Eccle- signa externa, quibus excitetur homo & hae visibilis corpus consociarentur : pro- iuvetur ad propriam sanctificationem ac- babile est igitur extitisse Sacramenta inquirendam, quibus proinde opus non ha- statu legis naturae.

isset in illo selici statu . Propono hanc sententiam solummodo Neque est quod objiciantur haec S. ut probabilem, non ut certam: siquidem Augustini verba lib. I9. contra Faustum in re quae pendet a voluntate Dei nihil

cap. I i. In nullum nomen religionis seu affirmare possumus tanquam certum, ni

verum seu fassium coagulariti inesmissunt, si id innotescat vel ex Scripturis , vel Nis aliquo signaculorum aut Sacramens ex Traditione r sed instituta suisse Sarum visibilium. consertis. Quasi contendat cramenta in lege naturae nec doret Scri, Sanctus Doctor aliqua esse Sacramenta in plura , nec Traditio.

omni reli ione; squidem id unum docet Dehinc si quaeratur . nam determi-ribita ratione praesciuis hominum status , nate inrint illa Sacramenta in lege na

12쪽

DE sACRAMENTIS IN GENERE.

torie & ante datam circumcisionem. Respondemin cum S. Augustino in loco mox adducto , nihil certi hae in re definiri posse , quia hoc ipsum latere voluit scri-Ptura: igitur. Remedium illud non aliud fuit quam fides in Mediatorem venturum et id probant miti , ex Scripturis , quae passim docent neminem salvari posse , sitne fide Christi , I. Corinth. 3. Fundamentum aliud nemo potes ponere praeter id quod positum eis, quod egi ChristusJesus. Adf. q. eap. Non est aliud nomen sub caelodium hominibus in quo oporteat nos falvos feri. Quae quidem loca, inquiunt , probant in quocunque statu poli peccatum, Christi ut mediatoris venturi fidem fuisse necessariam ad saluum . Verum clarius id efficitur ex autoritate S. Aug. lib. 2. de nuptiis & concupiscentia cap. r I. Per fidem justificati sum

parυuli o magni ante circumcisionem . Et lib. a. de nuptiis 3c concupiscentia cap. II. Superioribus temporibus omnino latuit

Sacramentum justificationis ex Me . Eadem tamen os mediatoris fatuos jullos

Dei. t mi iri--pusuos cum magnis . Qiram sententiam amplet tintur alii scruPtores mox citati.

Adulti salvabantur per fidem propriam, infantes vero ser fidem parentum , ut 3'st S. Augustinum seribit S. Bernardus Ep. 77. ad Hugonem his verbis, In na-rionibus quotquot inventi sunt Meles ,

adiatos quidem Meqsacri iis credimus optatos , partulis autem solam profuisse , .m- ο fusserisse Mem parentum . Fides illa erat actualis, infusa & agoetat ex opere operato . I. Erat actualis

nee sufficiebat habitualis ; agebat enim Per modum remedii per. achralem sui a viicationem . a. Erat insula, nam ex S. Augustino lib. a. de nuptiis cap. II. Fi Aer salvos faciens pus magnos non erat vetus reflamentum hed gratia Dei per Ies,m Christum . i. Agebat ex Opere operato per modum scilicet Sacramenti,

non per modum meriti & suffiigii; etsi enim parentes aliquo peccato tassent i

quinati, tamen mundabantur insantes.

Fides illa aliquo signo lensibili manifestabatur , quod nimirum erat conditio hanc fidem applicans, non causa effectrix gratiar sanctificantis . ut constat ex S. Augustin , & aliis scriptoribus supra citatis, qui ex una parte vim mundandia peccato originali tribuunt fidei in Christum , & ex altera docent suisse semper aliquia signum fidei protestativum. Obj. Solam fidem line ullo signo seseseeisle in illo statu docet aperte Tertullianus lib. de Bapt. cap. ra. Fuerit salus retro per fidem nudim ante Domini P sionem O Resurrectionem , at ubi fides aucta es credendi tu Nativitatem , P sionem , G Resurrection m , ad lita es ampliatio Sacramento , obsignatio Sacra mentι, vestimentum quodammodo fidei quae

retro erat nuda.

Resp. id affirmate non pronunciam Tertullianum ut constat ex eius verbis,

fuerit retro, &c. Ibi enim asserens Baptismi necellitatem sibi objicit ratiocinium quorumdam , qui opponebant sine ulla aquae ablutione & per solam fidem olim suisse iustificatos homines , quibus res pondet fuerit retro quasi dicat, ello quod per solam fidem iuilifical antur olim homines i nunc habemus tmem a Christolatam his verbis, Nis quis renatusfuerit , ike. Ubi perspicuum est Tertullianum i qui, ut aiunt, dato non concesso, &in propria mente non asserere per solam fidem ante Christum datam fuisse hominibus iustificationem , quasi fides illa aliquo signo non involveretur , per quod saltem applicaretur. Obj. S. Gregorius lib. . moralium capis 2. sic loquitur : Quia apud nos valeraqua Baptismatis, Me egit apud isteres ,

vel pro parvulis sola fides , vel pro malo ribus virtus sacrifcii. Ergo sola fides sine ullo sensibili mundabat. Dist. ant. Sola fides quod ni inrum fidei non ipsi signo tribuebatur iustificatio, conc. quod nullum esset signum quo tune homines suam protestarentur fidem, neg. Certe mentem & doctrinam S. A

13쪽

s - - T R A CGustini hoe in eapite sequitur S. Greg

rius; haec autem duo tradit Augustinus,

antiquos salvos fuisse factos per fident Mediatori g, 3cillam fidem suisse semper per aliquod signum sensibile applicatam

Atque ita conciliatur quod ait S. Thomas in . sent. dist. I. quaest. 2. art. 6. sola parentum fide parvulos in statu legis natur elaita iustificatos, cum his S. eiusdem Doctoris verbis in summa 3. p. q. TO. art. 4. ad a. Probabile est quod parentes Meles pro parvulis natis maxime iis per culo existentibus aliquas preces Deo fu dei ent, .l aliquam benedictionem adhiberent , quod erat quoddim signa luxu

mei .. ominus autem dicatur vi illorum

fgnorum sensbilium datam suis te gratiani sanctificantem quam produxerint per le& ex opere operato .

Obstat i. quod citati patres, Tertullianus, Augustinus, Gregorius Mag. aperte docent per solam fidem tunc iustificatos filisse aliquos fideles et . Quod , ut mox ostendetur ex scripturis & SS. Patribus, constat Sacramenta antiquae legis &ipsam circumcilionem non produxisse gratiam nisi ex opere ope

rantis, nore eo opere operato

dem sententiae non modo intelliguntur

de Sacramentis legis Mosaicae, sed &de

aliis quae in usu comparando vetera Sacramenta cum Sacramentis a Christo institutis; tum quia eodem modo loqu turde circumcisione quae unum suit e Sacrumentis legis natum.

3. Quia illud expresse habetur in De-ereto Eugenii, ubi loquens de Sacramentis Christi , se habet , Quae multum a

Sacramentis disserunt antiquae legis . Illa enim non causabant pratiam , sed eam δε-

iam per Passionem Ciri si dandam figurabant , Me vero nutra is continent gratiamo ipsam digne suscipientibus conferunt. Neque vero cum nonnullis dici debet Patres & Concilia loqui tantum de Sa- amentis Mosaicis , cum aiunt Sacramenta veteris legis non iustificasse. Nam si Maamem a Moyse promulgat L non

tabant uer se gratiam, a sortiori Der menta legis naturae , & ipsa etiam ei reumciso, cum lex natum fuerit imper sectior lege scripta ; Deus enim ab impersectioribus gradum secit ad persectiora, cum hominibus leges imposuit. At inquies: Si in sola fide positum tune Bisset remedium peccati originalis, parvulis in utero adhuc materno degentibus applicari potuisset, sed illud fieri non posse

se saltem ordinarie docent communiter Theologi, quia prius est hominem nasci quam renasci: igitur . Res p. neg. ant. Nam propter illud principium quo asseritur, prius esse nasci quam renasci , dici quoque debet fidem parentum applicari non potuisse parvulis , antequam nati essent . praeterquam quod dicimus propter adductas auctoritates , fidem semper applicatam fuisse beneficio alicujus signi sensibilis, seu Sacramenti, quod iactum est ante datam circumcisionem per aliquod sacrificium, vel per preces , expressius vero per circumcisionem , postquam suerit instituta. Porro cum loquimur de sacramentis legis naturae, & specialiter de circumcisione , non abs re erit paucis inquirere, M. -- erit instituta in remedium peceati originalis , illudque peccatum deleverit sua virtute propria, & ex opere O

perato

Sacramenta dicuntur producere gratiam ex opere operato , si gratiam conserant vi ipsius operis externi. Dicuntur autem illam dare aut producere ex opere Operantis tantum , si illam conserant intuitu fidei vel subiecti vel ministri r quapropter stPRiMA CONCLUSIO. Circumcisio non suit instituta in remedium peccati originalis, nec revera hoci eccatum delebat ex opere olperato, hoc est per se &vi operis externi, sed viri te meritorum quae fueriny aut in circum- ei dente aut in paren in Probatur primo ex Scripturis quae cim

14쪽

DE SACRAMENTII IN GENERE

messionis inutilitatem passim testantur ad Galat. 6. Neque circumciso Hild --δει. I. Corinth. 7. Cis uulso nihil ui. aeterea cum Apostolus causam instit tionis & vim agendi circumcisionis praedicat, nuspiam ait eam vim habere delendi peccatum originale, ad Rom. c. I. titilitas circumcisionis R MAltum per

omnem modum, mimum quidem quia creditis sint i lis eisquis Dei . Et cap. semimus enim ma reputata es Abrahae si des ad , Betiam , quomodo ergo reputata est in circumcisone , an praeputio P nonis circumcisione , sed in praeputis . Et Iignum accepit cis meisοηιs Iignaculum δε-

tre omnium creesentiam ter rapatium, ut reputetur illis ad nsititiam ... non enim

per legem premissio brahae , sed per λα-

sitiam furi . Ubi docet Apostolus Alua. hamum non sui sie iustificatum per circumcisionem, sed per fidem. Neque dici debet cum Calvino Ap

stolam loqui de circumcisione pro eo tempore , quo filii a Christo cum aliis M saicae leuis ritibus abrogata ; namque idem

A si t. Hebr. cap. 7. Sacramenta

illa antiquae legis suisse abrogata propter eorum infirmitatem, Reprobatio fit praecedentis mandati propter infirmitatem σ-utilitatem. Deinde ad Rom. a. speciatim ait de circumcisione eam spectans prout adhuc vigebat, Circumciso quidem νω-

aut s legem,observes, his verbis significans circumcisionem quando vigebat , fuisse quidem utilem in eo quod circum- ei si legem Dei habebant , non autem quod ipsa per se & ex opere operato iustificaret. Praeter quam quod legitur apud eumdem Apostolum Sacramenta veteris legis fidisse umbras la: urorum, & omnia Iudaeis comtigisse in figuris ; quod certe intelligiturrium tempore quo xigebat lex vetus αante Christi adventum. Idem argumentum colligimus ex silentis Philonis &Josephi, sebo enim clarissimi Iuc ata n scriptores . cum causam instituendae circumcinonis exponunt , ille

lib. I. de Circumcillane, luc vero lib. I.

antiquit. cap. I 2. nuspiam aiunt illam d tam fuisse in remedium peccati or iginalis , sed solum ut posteritas Abrahae ab aliis gentibus discerneretur , quod utique consentaneum est verbis, quibus utitur Deus instituens circumcluonem , Genes. I7. C; cumcidetis carnem praeputii vestri, ni Ar insgnum Lyderis inter me vos. Non ait Deus, ut per illam deleatur peccatum , ut per illam detur remedium peccati , ut per illam sanctificentur homines circum-ciii , sed tityis in Antim I eris inter meo vos.

Probatur secundo ex M. patribus, qui omnes usque ad Augi istinum idem docent. Ita S. Justinus in dialoso cum Tri- eone ante med. S. Irenaeus Illa 4. cap. 3. Tertullian. lib. contra Iudaeos cap. I. S.Cyprianus lib. contra Iudaeos cap. 8. S. Epiphan. haeresi 8. S. Chrysostomus hom. 27. in Genet. S. Hieronym. in cap. 3. ad Galatas , & alii passim , quorum testimonia consuli possunt apud Fellaminum . Unum

aut alterum duntaxat proferam .

S.Iuliinus dialogo cum Triphone, Abraham , inquit , circMmcisionem accepit in signu- , non ad justitiam ... Et quod

genus muliebre cireuincisonis earnalis em

pax non est . fatis id intendit in Asem datam circumcisonem istam , non ut justiaria opus.

S. Irenariis lib. q. calx 3o. CArcumcisionem non quas iustitiae consummatricem , sed in signo eam dedit Deus , ut cognoscibile perseveret genus Abrahae. Tertullianus lib. contra Iudams e p. r totus est ut ostendat Sacramenta Iudae rum salutem non contulisse , Providens Deus, inquit, guod hanc circumcisionem in Anum, mn in fatalem esset daturus. S. Chrysostomus homil. 27. in Genes. Attende, inquit, quia Deus circumes nem pro lege statui volui , nomyusadam

mae Ialutem efficere hoe posti aliquid, mui Iudai pueri lae gratitudinis indisium circumferrent, quas squam sigillum .

S. Ambrosus in cap. q. ad Rom. Nomergo circumcisio aliquid habet dignitatis,

seu Agnum es taurum, quod Anum ideo

15쪽

Abraia . ut sinentur ejus

. An vero pre bile est existimasse SS. Patres circumn nem hoc habuisse privilegium , ut peccatum originale per se &ex Opere operato deleret, & de illo privilegis numquam locutos , vel etiam qu huius ceremoniae institutionem &umutem praedicant quibus adde , huic nostrae sententiae astipulari S. I homam p.

q. 7 I. art. q. & alios fere omnes Doctores scholasticos. Probatur tertio nonnullis rationibus . Prima est, quia remedium peccati originalis debuit esse commune maseulis& foeminis: sed talis non suit circumciso; a. est, quia circumcisio fuit solum instituta ad dil cernendos Iudaeos a Gentibus; unde cum haec ratio circumcisionem non exigeret quandiu populus Iudaicus fuit in deserto, nullus fuit circumcisus, &quan do postea ceperunt cum Gentibus com nil sceri, circumcisi sunt ; 3. est , quiali et tum non fuit quemque circumcidere ante octavum diem, unde remedio peceati originalis caruissent infantes ante octavum elem, si nempe circumcisio hujus peccati fuisset Ee-tem ---'t. nox inuetitur vim habere justificandi, nisi habeant amnexam gratiae promissionem; idcirco enim hae virtus a Catholicis tribuitur Sacra mentis notae legis, quod passim dicuntur in Scripturis & Traditione sS. Patrum

salvare, mundare, regenerare , iustificare :sed nihil tale legitur de circumcisione n que in Scripturis neque apud SL Patres; igitur At inquit Calvinus i b. 4. institutionum cap. I 6. Deus ibidem ait Abrahae , Ego ero Deus rucis o seminis tui pose te . His autem verbis vitae aeternae promissio continetur, quasi dixerit Deus, Ero Deus rutis o dabo tibi vitam aeternam. Res p. his verbis neutiquam significari remi istonem peccatorum & vitae aeternae Promissionem, sed meram denotari pro 'rinionem quam huic populo polliceba

tur Deus; unde Deus non solum bonorum sed & malorum Deus erat , modo , ad populum Israeliticum pertinerent, iuxta illud Jeremiae et . Ego ero illis in Deum imi mihi erunt in populum.

Obj. Cap. II. Genes. legitur neminem posse habere vitam aetertiam sine circumcisone. Masculus cujus praeputii euro circumcisa non fuerit, Alebitur anima illa depopulo suo, quia pactum meum Anritum fecit. Igitur circumciso delebat peccatum originale, adeoque gratiam producebat ex

opere operato.

Neg. ant. quia haec verba delebitur an ma illa de populo suo, intelligi non debent de poena mortis alternae , sed de separatione a populo Iudaico, quod utique eon stat. I. quia id aperte denotant haec ver ba depopulo suo s a. quia haec eadem na pronunciatur persaepe in eos qui agunt contra legem , ut habetur Levit. 7. II. I 8. Ist. & 2o. Num. 29. haec leguntur e Si quis in ano tetigerit cadaver hominis eis, peribit anima illius de medio E clesiae . id est populo Dei non erit ag gregatus , jam non habebitur ut Iudaeus. Quod certe non tutelligitur de aeterna

damnatione.

docet multis in I cis circumcisionem fuisse remedium peccati originalis lib. a. de nupt. & concup. cap. II. Ex quo , inquit , insituta eseire messo in populo Dei quod erat trym

nem purgationis valebat parvulis ori ginalis veterisque peccati , sicut oe Baptismus ex illo valere cepit ad in novaticinem hominis ex quo es inclitutas. Lib. a. com tra Iulianum cap. 6. Quod ergo est octava die non circumridi, hoe es in Christi non

baptizari, o quia es perire de populo

suo, hoe es non intrare in regnum coelo num. Et lib. 16. de civitate Dei cap. 27. ait eo sensu praecipi circumcisonem . Gene I 7. Masculus cujus caro, M. Ut R. quis etiam infans moriebatur sine e vim nam tionem incurreret aeternam in anc sententiam amplexi sunt Megorius Mag. lib. q. morat. cap. 3. -centius III. c

piis

16쪽

pire ma res . S. Bonardus Ep. 7 . &postea Lombardus lib. q. dist. r. & alii nonnulli Theolopi: igitur. Re p. vere quidem S. Augustinum &alios ei latos scriptores existimasse cireum-- cisionem institutam in remedium peccati originalis, sed cum in ista quaestione utra-cue pars propugnari possit salva fide, hutelantentiae quae S. Augustini est praeferimus oppositam, quae conformior est Scripturis quam tenuere omnes antiqui pa-- tres ante S. Ainustini aetatem , & quam demum omnes iere Scholastici nune se. quuntur . e Quibus adde idcirco praesitae

opinioni adhaesiisse Augustinum quod secutus est versionem LXX. Interpretum in qua leguntur haec verba , οἱ iam die , Genes.- T. quae tamen me simi in Hebraeo, nee in Vulgata. Unde putavit istud Ci cumcisionis praeceptumi& comminatio. nes illi annexas pertinere ad ipsos infamns quasi Deus minatus fuerit poenam parvulis circumcisione carentibus, exponens

insuper haec verba , Quia pactum metim Quum fecerunt , de pacto eum Adamorin quo solum praevaricati sunt insentes ;

Ia venti. Peribit, anima ιδε de eam time aeterna quae seccato originali debetur.

Deinde quidam respondent S. Augusti

num affirmasse Circumcisionem delevisse peccatum oripinale ; non quod existimaret eam ad nunc effectum producendum fuisse a Deo institutam, aiebat enim remedium peccati originalis ante legem n

vam fuisse fidem Mediatoris suturi ; sed, quia Circumcisio erat signum istius fidei in

Mediatorem venturum, aliquo sensu dici Poterat remedium peccati originalis, seu esset remedium per se revi propria, seu esset talis per fidemicuius erat quasi inu in rum , quod perhide est in ordine ad se suum S. Augustini qui agens adversia Pelagianos peccati originalis existentiam demonstrarat ex eo quod semper extitit aIiqima huius peccati remedium , Circumcisio in antiqira lege ,. Baptismus in nova, quo argumeivo uti potuit, tametsi existimasset arcumisionem per seram. L

DE sACRAMENTIS IN GENERE. ς

non habere vim delendi laeeratum originale & producendi gratiam. CAp UT U.

An extiterint Sacramenta in les scripta edi quaenam fuerit eorum Tirtus.

EXtiterunt Sacramenta in statu legis

scriptae, quia nomine Sacramenti intelligitur ritus externus & sensibilis per quem sanctitas producitur : atqui extiterunt in illa lege multi ritus externi ias ensibiles quorum beneficio conserebatur sanctitas legalis, qualia erant multa sacrificia quae pnrgabant Iudaeos ab immum ditiis legalibus , quale etiam suit Sace dotium illius legis , Circumcisio, &c. Igitur quamquam a nemine, ut puto, eerto definiri possit quot & quaenam pra eise suerint Sacramenta in illa lege, qu modo hic sumitur Sacramentum, tamen nemo diisteri potest, quin multa suerint huius legis tempore Sacramenta. An Sacramenta illa Mosaica seu antiquae legis fuerint necessaria Iudaeis & quomiao. An quando eorum observatri desierit esse ne-eessaria . Am fuerit propagato Christi tavangelio non solum mortua se sed & morti- sera. An dentave non Iudaeis modo sed &Gentibus imposita suerit eoru ue laluti necessaria , totidem sunt quaestiones quae examinari solent in nostro Tractatu diagibus. Sed difficultas est , utrum Sacramenta

illa produxerint gratiam vi propria &ex

opere operato.

Volunt Lutherani & Calvinissae in S,

cramentis antiquae legis parem suisse vim tutem & inicaciam , ae in Sacramentis n 'ae legis, non quod in votis habeant vim illorum Sacramentorum extollere , sed quod nostra volunt deprimere, eo nimirum quod putant, ut postea explicabitur, non aliam esse Sacramentorum novae imis es ficaciam , quam excitare fidem M pietatem, unde in hancce doctrinam editus est ca- non iste a. sess. 7. a Concilio Trid. Si quis dixerit ea ipsa novae legis Sacramenta, a B Sacra

17쪽

TRA TACTU s

sis memis lagli veteris no sissem , nisquis Geremomaesint aliae, o atii ritu e remi , anathema sit. Uere quidem si Calvinistae , dum aiunt aequalem fuisse vim& essi ac ianv producendi gratiam in Sacramentis antiqua legis, ac in Sacramentis novar a Christo institutis it praecise , ut illa extollerent, non viderentur hae in parte a fid aberrare, nuspiam enim E elesia definivit Sacramenta veteris legis vim non habuisse conserendae iustitiae . . Praeter quam quod noni desunt Scholastici qui salva fide docent Circumcisionem eontulisse gratiam , ut Petrus tombardus qui tib 4. dist. r. ait Circumcisionem valuisse contra peccatum originale quod nune Baptismus messat. Sed illi satis a Die declarant non aliam esse emcaciam Sacramentorum novae legis quam excitandi fidem utpote quae exi institutione Christi non confluant gratiam per se &

ex opere Operam.

Notandum est autem duplicem esse modum quo Sacramenta dicuntur producere gratiam, ut supra diximus nimirum. ex Opere operato, & exiopere operantis . Sacramenta producere gratiam ex opere operato, .em ea producere. gratiam vi sui

ML suscipientis vel conserentis , quo modo dicimus agere Christi Baptismum, qua videlicet per propriam applicationem dc vi ipsius ablutionis, delet peccatum originale & producit gratiam . . Sacramenta Producere gratiam ex opereoperantis, est ea producere quidem gratiam sed solum ratione fidei , pietatis, & aliorum actuum honorum , quorum sunt signa protestativa, quibus positis si

es ἰ ad Hebr. 7. Nihil enim adpressum

a Murit lex ; & c. 9. Sotuis hirc umo taurorum oe cinis vitulae aspersus in i- natos sanctifcat ad emundationem carnis; cap. roia Impossibile es favuine tororum hircorum auferri peccata: Lex per Moy-

risitim. Joan. I. 17. Certe Sacri enta veteris legis ex Ap stolo vi propria non conserebant gratiam, si infirma suerunt elementa , si non m tuerunt delere peccata . si denique lex, illa vetus non potuit fideles ad perscctum adducere . Quod' autem dicunt haereticiliare omnia & similia esse intelligenda de Sacramentis antiquae. legis pro eo tempore, quo desierunt suam habere virtutem, promulgato scilicet Christi. angelio &accedentibus novae legis Sacramentis, refutatum est sepra , cum agebamus de Ciseeumcisione. batur 2. ex Ss. Patribus qui omnes uno ore testantuν vetera Sacramenta vim non habui illa per sese producendi gratiam , . sic v. g. S Augustinus lib. I9. contra Faullum cap. i ita Prima Sacrumenta quae obhemabantur ct relebratomu ν ex te se pMnuntiasiva eramῖ Cholhι venturI eL ---m situra sunt viritim majorra , ut

litate mesionax; &in Psal. 73. Sacramenta non sunt eadem , quia alia sunt Sacramenta dantia falutem , alia promittentia Sal-- eo rem i. Sacramenta novi Tesamenti dans salutem , veteris Tinamenti Sacramenta Sal torem promiserunt, quam doctrinam alii, Patres Gaeci & Latini ultro amplexi sunt, ut sicile colligitur ex nonnullis. inter alios mox allegatis cap. q. Favet. Concilium Tradent. quod ses Lyc. Can. 7. definit' per Sacra nenta novae legis conserri' gratiam exi opere operato, q

18쪽

DE SAC R AMEN

trus externi, σπatbema sit. Ouatenus vi- Helicet vetera Sacramenta lignificabant tantum gratiam, nova .autem illam pro

ducunt

Et ratio est , quia Sacramenta mulsit legis erant ut ipui lex: sed testatur expresse S. Paulus legem - hatas vim νη

-endi gratiam .ea. ad Corinth. Disitiulax vetus occidere. ad Galat. Disitur ivsermittitem generasse . habetur etiam Joan.

I. i . Lex per Moysem vita est, gratia ex veritas per Iesum C stum facta estis Uti manifelle inlcatu egem veterem totam in eo diserepare . a nova, quod illa non conserebat gratiam i haec vero gratiam per Jesum Chesitum communicat . Obiicies. Ea Sacramenta producunt ν tiam , qvie peccatadelem: Sacramen ta legis antiquit:peccata delebant, nam pluribus in locis , hoc aperte tribuitur sa criticiis , v. g. vht., p. 9 Si Sacerdos oraveris pno eo edi' pro peccato ejus, dimireturvet, . Quod item legitur cap. 26. &Nurn. i . Igitur si minor non fuit Sacramentorum virtus, ea profecto gratiam producebant .

. Diae mi Seccata diebant quantum ad poenam temporalem, C. aeternam, N. Non conserebant enim aliam sanctitatem quam legalem juxta suam institutionem: ita S. Thomas I. a. quaest. r .art. a. Acommuniter alii Theologi . Et, ratio is , quia Scriptura non cistituit sacrificia misomnibus peccatis , sed solum.*ro peccatis ignorantiae , in primis contra caere monias legis, ut patet ex eodem Levitici loco ; pro aliis autem peccatis gravioribus ,,qualia isunt blasphemia , homicidium, idololatria , &c. Nullum invenis tur sacrificium Uel aliter producebant ratiam ex opere operantis,intione fideic pietatis ministri aut sus entis , Gopere operato 3c vi nropria , N. Sol rio patet ex pisation . . At imitis: Non aliter Scriptura comm ae in etiam.Sacraniciatorum a

infirmum . agitur gratis affertur illud discrimen inter Sacramenta ueWris & n vae legis. Nego cons. Hoc enim discrimen recte colligitur ex addustit autoritatibus, quae vim Sacramentorum antiquae t is valde deprimunt & ex ita quae mox profer

mus ad auruendam πim & essicaciam sa-icramentorum legis Dangelici

Deinde ex item Scripturae locis ratio diseri minis facile coligitur , nam apud S. Iacobum Extrema Unctio dicitur re. mittere omnia absolue peccata , Et f in

peccatis fueris, remittentur ei. At in Leviti eo sermo habetar tantum de aliquo peccato , sed si sarrificia non expiatam nisi aliquod peccatum, certe non expiabant illud quoad culpam , sed sulum quoad immunditiam legalem , inuidem. Deus numquam remittit aliquod peccatum quoad p am aeremam , quin alia omnia simul aemittat . Obiic. Ex s. Paulo r. Corinth. io. Iudaei eandem istam spiritalem manducaυ runt, m.mtum Pu talem biberunt; luitur Sacramentaciliorum conserebant MM. tiam uti & nostra--g. ccos. quia id unuM docet Apostolus IudΚs non fuisse salvatos , nisi me Christum uti ianos, addit enim , Bib

ibavit auram de Diritali consequente eos petra , mira autem erat Christus. Sed neutiquam ait . eos . fuisse salvatos per Sacra- me. a eiusdem efficaciae ac nostra Asier respondent nonnulli , cum loco citato legitur, eandem esiam manducaverun , sensum esse eamdem sui illa illorum Oinnium escam , scilicet Judaeos omnes eamdem .escam manducasse , & tamenion omnes Deo placuisse , quod proba- cur , 3um quia manna & aqua de quibus

agitur . non erant Sacramenta , ex ipsis enim .Protestantibus Sacramenta sunt caeremoniae duraturae, in & ipsa Religio , Pales non fuerunt manna & aqua de petra , tum quia nulla legitur promissio facta comedenti manna , aut bibenti aquam de .petra scatur entem , quod autem eo

ioci vocantur esca spiritalis , id intelli-B a gitur,

19쪽

TRACTATUS

situr non ratione virtutis gratiam efficientii, sed ratione significationis r bibebant enim de petra quae significabat Chri

stum . in T

obi. s. Augustinas Tract. 26. in JO. docet parem Lisse virtutem diacramen torum antiquae legit & nostrae , tametsi specie visibili edisserant , Num. I a. sed explicans haec verba, Me est Panis σπιζει Coelo descendit, sic habet, hane P nem significavit Alure Dei . Sacramenta illa fuerunt, in signis diuersa sunt , in re qua Ruscat. paria sunt.

Res p. neg. ant. qtia S. Augustinus eo loci non comparat lacramenta antiquae legis cum nostris, dum dicit Sacramenta

illa , dcc. sed loquitur solum de Manna& de Altari Dei, quae dicit fuisse dive se in specie risibili , sed paria in significatione , quia eumdem Christum significarunt; solutio intelligitu ex sola textus Lectione : legi possunt loca S. Augustini in probationibus adlucta. Inst. Idem S. Doctor sic loquitur qu. 8 . in Leviticum: stumodo Noo Moy ses sanctificat Dominus , non enim Moses pro Domino, sed Moyses visibialibus Sacramenetis per miniserimn suum .

ctincantem conserebant. Dist. cons conserebant gratiam ex op re operantis, ut mox ostendetur, C. ex opere operato, N. ut hoc testimonium,

cui sorte alia similia reperias , & eumdem S. Augustinum & apud ali

Patres, in hunc sensum exponamus, nia mirum de sanctitate quam vetera Saera. menta non conserebant nis ex OZae

operantis, hoc est ex fide, pietate& me. ritis aut suscipientium , aut ministrorum a satis est quod illi Patres & imprim4 S. Augustinus aperte scribant in aliis locis Sacramenta Mosaica promisisse tantum, non autem dedisse salutem , non fuisse nisi signa & figuras suturorum id genus.

SEc UNDA CONCLUSIO Sacramenta veteris lesis producebant

gratiam ex opere Operantis.

Siquidem illa Sacramenta producunt gratiam ex e re onerantis , quae illam producunt vi fidei & pietatis tum ministri tum suscipientis: sed eiusmodi erant Sacramenta antiquae legis Circumcisio enim quae videtur caeteris praestitisse , non nisi ex fide & per fidem iustificabat, ut docet Apostolus ad Roman. cap. q. α- cimus enim quia remota est Alrahae f-des ad DHitiam. Et signum accepit cir cumcisio ris ,signaculum Vsitiae fisi. Igitur Sacramenta veteris legis producebant gratiam ex opere Ope antis , quatenus videliret signa erant fidei protei fativa a θratia vero conserebatur propter ipsam fidem tanquam veram causam . Ita se reus Augustinus lib. a. de nuptiis &cq cupiscentia cap. ii . Eadem Mes media oris , inquit, salvos suis faciebat antinguo , p illos cum maenis ... quia Amoeredimus Chrisum venisse in came , scilli venturum , scut nos mortuum , se il-

M-K-Sacramenta veteris legis non consere tam gratiam nisi ex opere operantis &.virtute fidei vel Ministri res

suscipientis, sequitur fidem n aioris suis se virtutis & caciae in illa lege quam modo sit in ista: absurdum conseqUens, quia,tunc facilius salvari potuissent limmines, cum sola nimirum fide : igitur. Dist. ma, maioris suisse virtutis oer accidens , C. per se & ex natura , psiust dei, N. scilicet quod in veteri lege homines salvari potuerint cum sola fide si- De Sacramentis, nunc vero fides non sit ubi, sed solum dispositio praevia ad i

striationem , non oritur ex natura linsita fidei quae sierit olina praestant inrquam sub Christi lege, sed ex volunt te Dei qui statuerat Sacramenta vetera non esse nisi signa externa .fidei prot stativa r adeoque per

a sequi

20쪽

DE sACRAMENTIS IN GENERE.

sequi posse , & voluit nunc recurrendum ad Sacramenta veras fratiae causas ; ita ut fides inna sit nisi conditio praerequisita CPA p u T V I. De Sacramentis novae tegis , quae , σ gusin titutas i a Christi. JUum non est apud omnes Christianos , quin a Christo lini tuta sint Sacramenta novae legis , cuius insit

tutionis multas causas vulgo recensent

Theologi post S. Thomam, ut videre est

in Catechisino Romano parte a. num. 13. Sed de numero illorum Sacrament mm acerrime disputatur Catholicos inter& Novatores . In hoc solum consentiunt isti quod contra Ecclesiae Catholicae e sma septenarium Sacramentorum num rum reiiciant, inter se autem plane dissentiunt . Lutherus nonnis duo admittit, Lutherani vero tria , videlicet, Baptismum , Eucharistiam , & poenitem etiam: Calvinillae duo tantum retinent , γ, - - Eaacharistiram , in quoa omnes sit

CONCLUSIO

In nova lege septem sunt sacramemta , nimirum Baptismus , Confirmatio, Eucharistia, Poenitentia , Extrema-Unctio, ordo & Matrimonium. Haecc concluso est de fide . Probari quidem non poteli haec con clusio vel ex Scripturis, vel ex SS. Pa tribus , qui expresse tellentur septem esses ramenta , fatemur enim Nubum esse similem locum apud illos , sed eadem doctrina ex iisdem fontibus certo collicitur, quatenus nullum est ex sacramem ris recensitis , quod & ex Scripturis &ex M. Patribus non asseratur veram sacramenti tationem habere , ut ostendemus disterendψ Me quolibet in particulari

Sacramento.

Hic autem septenarius sacramentorum numerus demonstratur insuper ex eo quod

eum primi scholasti ei sigillatim de My

steriis Fidei nostrae disserentes docuerunt septem esse Sacramenta a Christo instia tuta, eaque nominatim appellarunt, hanc Eeclesiae doctrinam'omnes unanimi consensu amplexi itint, nemo uspiam rese gatus est usque ad praesitos Novatores

ouo supposito certus est de fide hie no

ster sentenarius Sacramentorum numerus. Id enim de fide eertum est quod a

Scriptoribus Ecclesiasticis , ut tale tradiisque nemine restagante in Ecclesia , quibus adde Graecos etiam schismaticos septem haec mitra agnoscere 'racramenta, . ut constat ex eorum Euchologiis seu Ritualibus, quod argumento est certissimo.

a christo &GApostolis traditam suilla

hane doctrinam. Unde merito Conc. Trid. haec Tonu ciat sess. 7. can I. Si suis dixerat Sare menta nova legis non fuisse omnia a Christi Domino nostro istituta , aut esse plura vel pauciora quam septem aut etiam aliquod lorum septem non e se -- 'oprie Sacramentum , anathemast. Quibus accessit definitio Synodi Constantinopolitanae lata adversus Cyrillunt huius urbis Patriarcham ann. I 6ῖς. hi verbis , Cyrillo dogmatizanti meden ri tim esse leptem Sacramenta Ecclesiae, id es Baptisma, Chrisma , Poenitentiam,

cimo quarro Uus capite, anathema.

Obiici Falso iupponitur in allata proin batione numerum septenarium Sacramentorum , quando det rimatus suit a Scho lasticis statim ui universa Eccletia & nemine σι fragante fuisse recentum , nam Alexancier Alentis qui vivebat XIII. si

firmat .illam a Christo non siisse institi

SEARCH

MENU NAVIGATION