장음표시 사용
41쪽
speeisue Bisdus quo narratur in Bistoricis, utuntur enim his verbi H dicunt , serunt. Sunt qui diem de incertum esse hoe factum SQ talia sit se quia non consentit cum illius chronologia , fieri enim immu potuit, ut Alexandror Eente Momana Alexandrinam, clinserit S--thanasius qui tune multos annos mineratat, & qui anno 326. statim post stancilium Nicenum sedem At Mndrinam occupavit - Quibus adde forte S. Artanasium tametsi puerum habuisse
intentionem' lassicientem, quatenus nempe imitabatur Sadoc es quos viderat Baptismum conserentes
Quoad posterius sinum dico & valde
dubium esse, quomodo baptismus suerit Genesius: Ado enim & in rologium
Romanum non consentiunt inter se r striabit illa baptisatum fuisse S. Genesium v cato Presbytero, de modo quo baptis tr est, sileo Martyrologium Romanum .
Tandem miraculum est non regula aut exemplum exceptio est regulae.
O ieies Sacramenta se halant ut
medicamenta : sed medicamentum vim
suam habet in effictum , licet Medicus
mel nullanx vel positive contrariam habeat intentionem: erso ad validitatem Sa
Diff. mai. sicut quoad aliqum, C. quoad
omnia ,. N. Disparitas est autem in eo quod Medicus qui porrigit medicamentum , neutiquam est cause effectis a medicamento producti ; unde perinde est quia
habeat vel non habeat intentionem.' at vero Ministri Meramentorum causae,sunt satiae quae datur per Sacramenta remittunt enim. peccata, ut docent Scripturae, isorum remiseritis Mecaua , remin tureis, quod utique praestar debent humano modo & cum iudiuio ratis . . Obi. Si necessaria esset intentio ex paris Ministri, salus. fidelium NMeret a vo
luntate Minifroruar: unde sequeretur maxima in Christianis anxietas, timendone Ministri suam retinerent intentionem. Certe penes impium Ministi m esset, ut sino ulla irventione sacramentum admi nistraret, quis enim certoescire potest , an Minister habuerit irarentionem, qualis requiritus in, ramenti administratione hNego anti haec enim simio non valet nisi adversus eos qui putanr intentionem interiorem, necessariam esse , in nostra a tem sententia cum summi extimior, facile dignoseitur eam adesse vel a sse; nimirum adest intentio exterior, eum, Ministis exterius & serio acti het ritum a Christo praescriptum,. quod euilibet obvium est. Addoe insuper in ejusi di occasionibus sufficere moralem certitudorem de vero Sacramento suscepto, qualem fideles habere possvnr. Obii, S. Augustinus docere vitietur lib. 6. de Bap. cap. 33. valere Baptismun: salueiter & Neulariter adeoque sine intentione uvium t Si enim , inquit , mhainteres M interitatem Sacramenti in ipses casti,tura se inrum id aliqui festaeirer an istaciter ag- : isitur14 validitatem Sacramenti omnino mutilisest intentio Mi
Nego ant. quia' verisimillim loquitur ibi S. Augustinus de fallaesa externa sed de interna; unde non supponit abella
omnem intentio em, sed ramum intentionem interiorem , squidemi supponiems qui falluester agunt, adhiboe tamen verba Evangelica baptirando: unde non nisi intus iocine agunt, adeoque val haptizant. Mautem is itur S.Doctore ni 'quaestionem proponere de Baptisum dato cum joco exter , inqua pothesi nulla esset in Ministro intentio etiam exterior: Respondeo sine de ejusmodi Baptismii validitate dubitasse S. Augustinum, & π- rasse, ut seper ilis dubio haberetur Concilium generale; quoniam' quaestio nunc de inest, itin nullus restat serupulus, nulla dubitaridi ratio, quin necessaria se intentio faciendiis quod iacit Eeel . . Sunt qui ' dicand S. Augusti mim intre
varia dubia. quae proponit, in rei oritate hoc unum qicerere, utrum probandum se
Baptisma , quod cum famis re μωtati ne datur. Quod idem ac quaestio quai
42쪽
examinaturi sumus, An intentio Ministri debeat elle intertur, vel suificiat .exterior. Quo posto aiunt S. Augustinum statuere validum esse haptisma quod fallaciteribit datum , suta .scribit . baptizaim cum ejusmodi .fallacia esse tamen a neminere hamaatos, nec rebaptizandos, Si inquit, prodatur, memorentis , fedam excon municando punitur tua simulari. tis, aut poenisenuo sanatur . Quod iam dixerat Iio. I. c. I 2. his verbis, In si,
qui Mus accesserat, D ut non δε-ο M-ptinetur . sed ipsa pia correptisaee o --ruci cc Hestione purgetur , quia Mn posset De Evt o, ut quod ante datum est, eum valere incipiat Usalutem, cum illa fictis veraci confessone recesserit . Quae quidem
Gravior porro est quaestio inter Theo-Icaeos agitata: intentio. illa requisita in Ninistro debeat esse interior, vel sussi. ciat exterior, unde sit
CElebris est ista controversia in Sch
lis , ad cuius resolutionem intelligi potissimum debet status quaestionis , &praecise quid sit intentio interior , quid
Intentio exterior est in eo qui ext Hus exhibens se ut Ministrum Sacramemti, ritum a Christo praescriptum serio ob. servat, in iis circumstantiis in quibus S, cramenta celebrari talent in Ecclesia ab eius Ministris , quamvis in mente non intendat Minister ejusmodi ritum cel . hrare prout est res lacra , dc minime prophaua , immo licet retineat , ut aiunt , inlim intentionem & interius actu nolit conferre Sacramentum. . Quod contingit v. gr. si Epi pus vere atheus ordinet Presbyteriuri serio exhibens integrum ritum a Christo & Ecclesia praescriptum, interius non intendens vel M. nolens s
Aere aliquid sacrum, quandoquidem, cum
si atheus in hac hypothesi eredit totumaunc ritum ei se mere Prophanum & s perstitiosum . Quod etiam poteli contingere, si Discopus credens ritum ordinationis este quid sacrum , velit malitiose retinere suam intentionem dicens intra se ipsum . Nolo tibi dare Sacerdotium , volo duntaxat facere quod facio ut quid mere prophanum . Haee intentio dicitur exterior, vel externa, quod determinetur ad objectum externum ramenti ritum, tamets interior ipsa si internus voluntatis actus.
Intentio interior est ea per quam Minister non modo vult observare ritum a
Christo praescriptum, sed & intendit dare
Sacramentum quatenus est Sacramentum,
hoc est quatenus est res sacra & religiosa, non autem mere prophana. Aut saltem , ut alunt hujus systematis desens res , quatenus est sacra saltem generatim . adeo ut si suam retineret intentionem & interius diceret baptizando insantem , Volo lubenter projicere aquam super caput infantis & pronuntiare verba , sed nolo iacere ritum sacrum, nolo
celebrare Sacramentum , non censeretur habere intentionem interiorem.
Ex his definitionibus facile intelligitur intentionem Ministri appellari exteriorem vel interiorem solummodo penes oricctum quod intenditur a Ministro , nam, ut sciunt omnes , omnis intentio est interior Aes interna , est enim a his voluntatis qui de se interior est. Sed exterior dicitur hic, mratenus peream Minister intendit duntaxat quod exterius est in Sacramento , puta ritum eXternum , in baptismo v. gr. proiicere aquam 3c pronuntiare verba. Interior vero dicitur quatenus insuper intendit conficere hunc ritum prout est aliquid sacrum. ano autem utrum ad validitatem Sacramenti necessitata si intentio interior, vel lassiciat exterior. Dixi ad validitatem Sacramenti de qua hic quaestio est , satemur enim ad Sacramentum ut licite administretur ,'requiri in Ministro intentioncm interiorem , tum & inten-E 2 ti
43쪽
icnem qua velit dare essectum Sacra
Docet Beliarmimis quem & nonnulli
loquuntur Theologi, necessariam esse in- lentionem interiorem in Minitim , ita ut, si Minitio v. g. baptisa O , exterius de serio abluat infantem pronuntietque verba , & interius retineat suam intentionem nolens conferre aliquid sacrum , sed rem naere prophanam, hoc ipso nullias sit Bap timus . At communior iam viget apud I heologos opinio , intcntionem exteriorem iussicere ad validitatem Oacramenti, cui sententiae subscribimus. CONCLUSI o.
Suffieit in Ministro ad Sacramentorum
validitatem intentio exterior. Primo , quia cum SS. Patres ac prae. sertim S. Augustinus , ut in tequenti quaestione videbitur , agunt ad verius Donati
fias , ut illis demonstrent ad validitatem
Sacramentorum necessariam nota ei se Ministro fidem & probitatem , his utuntur
.rgumentis quae ex aequo probant neces sariam non es le in Miniistro Sacrament rum intentionem interiorem , ac nece Liariam non esse fidem dc probitatem; arcuunt enim illius Haereticos . quod ex Scripturis constet nullam esse habendam rationem interiorum Ministri dispositi num , quia Christus est qui baptis at , Joan. I. illa Christo die tur, His es qui baptisat. Rom. 8. Deas es qui iustificat. I. Corinth. 3. Neque qui plantat , esoliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. Quae quidem loca pro- seiunt SS. Patres , ut ostendant necessariam non esse fidem aut probitatem in
Ministro ; sed ea mente & hoc principio , quod nihil reserat ad validitatem Sacramentorum , quod bonae vel malae sint dispositiones internae Ministrorum , utpote cum sint tantum Ministri & Di se pensatores, Christus vero det incrementum & justificet, modo Ministri ritum a Christo praescriptumi serio exhibeant :mqui nulla seret ejinodi argumentatio,
si trecessaria esset in Ministro intentio interior, his enim & aliis similibiis in
mentis probatur malitiam Ministri impedire non posse validitatem Siscramenti, adeoque non requiri intentionem interiorem ; in hyp une si enim intentioni-nternae, ad validitatem Sacramenti requisitae, malitia Ministri qui suam intentionem retineret, Sacramenti validitatem impediret. Et certe iacile intelligitur perperam argumentatum fuisse S. Augustinum adversus Donatistas, si existimasset requiri in Ministro intentionem interiorem nam
Donatistae respondissent illico, dicis non requiri in Ministro Meramentorum fidemn m probitatem , & satis esse quod Minister externum ritum a Christo praescriptum perficiat, quia ut ais , Christus est qui baptigat, Deus est qui justificat, quia in Sacramentis malitia Ministri non impedit eorum vim 3 eificae iam , sicut non habetur ratio probitatis, vel malitiae in agricola , ut terra serat se uinim suum ratqui tamen , inquiet Donat illa , pura. requiri intentionem interiorem ; ita ut, si Minister eam malitiose retineat, nullum & irritum sit Sacramentum , tametsi totus & integer ritus observetur ; pellime itaque argumentaris adversus nostram
sententiam, ut ostendas fidem & probitatem non requiri in Ministro . Qitapropter cum nemo dixerit Augustinum uti &optatum, & alios Patres male & sub falsis principiis disputasse adversus Donatistas, satendum est communem tunc Ecclesiae doctrinam fuisse , non requiri in Ministro intentionem interiorem , quemadmodum constabat non requiri fidem & pr bitatem , par enim est utrobique ratio, ikdemque principiis nititur utraque doctrina. Secti rido , quia fatentur omnes validum eis: Baptismum ab infideli & Atheo collatum : sed Athei nec habent, nec habere possunt intentionem interiorem , qua nempe velint conserre haptismum quatenus est ritus sacer & religiosus ; non putant enim Baptismum esse aliquid sacrum, sed meram superstitionem. Nec dicas eos
44쪽
habere intentione ni laltem implicitam , quatenus volunt ritum conferre, qui habetur sacer apud Christianos. Nam inde solum colliguur time adesse intcntioncm cxteriorem , ut per se patet. Tertio, quia in stilemate intentionis interioris fideics perpetua laborarent anxietate; iure enim timerent, ne Ministri
malitius e , aut per vindictam retinerent sua ni intentionem , eosque conseqDenterdi acramentis fruit rarent . ae uero maiorve lexitas quam si vaser Sacerdos e clararet se nunquam ha ille intentionem Baptismum & poenitentiam administrandi ; si ideclararet Episcopus se non habuisse intentionem consecrandi Presbyteros In nostra autem sententia non audiuntur e 3υsmodi declarationes, nec vel minimus suboritur strupulus , cum Ministi serio Sacramenta ac ni inistrarunt.
Quarto , se habet Minitier alicuim Sacramenti , scut Judex qui est periona publica & nomine Christi&Ecclesae agit: sed Judex quando servavit iuris formulas & serio, sine μο, voce gravi sentent lana pronunciavit reum quempiam at sylveris alit clamnans , prosccto non audiretur , ii postea declararet se imus non habitis se intentionem absolvendi aut damnandi eum de quo agitur ergo pariterri Indus esset is qui post tue & serio ad- minui ratum aliquvit Sacramentum , iactitaret se retinuisse suam intentionem, nec v'luisse dare illud Sacramentum. licet administratio alicuius Sacr menti rata & υalida iudicatur ex ea i tentione quam habet Minister, ut est. μs publica, noli ut est persona privata, agit enim juxta Christi institutionem e unde intentio serio peragendi ritus externi, quae in ipsa seria administratione consilit, personae publicae intentio est : underatum ac validum , seu valide administia- censeri debet Sacramentum , quo tres serio dc re consectum est ; e iatris
intus hunc ritum vellet occulta qua lamintentione non esse sacramentalem , qui ex Christi itistitutione .revera sacramen talis Mil.
O icies : Haec opinio recens introd eta est in Scholis autore citharino : igitur non in alteri praeserenda . Nego ant. si quidem. Di dixi, intenti nem exteriorem hastacere docuerunt S. Amguilinus, & ali antiqui laires, qui Donatistas impumarunt . 1 dem tra uicerunt antiquiores olastici, Lombardus in A. dist. a . h. Thomas D par. qu. 6q. at . ad a. Innocent. III. Cv. M es. paludanus in A. dist. o. qu. a. Angelus de Ciavasio p. 7. cap. I. Sylvester in Sumna tit. R. Javellus P. S. Aleniis I. par. q. i Q. ii emb. q. palia vicinos Hist. par. 2. lib. I a. cap. Io. Salmeron Iesulta lib. io. Comment. in f pist. S. Pauli R. p. disp. 2. V uerius, Est ius, Scribonius, bambo vius , ct quam multi alii, quos recense re longum ei let. Plurimos citat ly. Marca lib. de Aacrificio Missae, ubi hanc noli ram lentem iam, & multis validistiniis momenἀlis, oc tua automam confirmat . Quλ- propter lim sententia a tot illustribuq Ac probatis Uc ictoribus propugnata, nota iiiii tumere uti periculosa iugillatur a nonnullis . Maxime inquit Hyacintus Serry Omdinis Praedicatoria Sor nicus Doctor in vindiciis Ambrosii Calliarmi, cum hane eandem lcntentiam publice defenderit Ro
mae ann. I 9. Unus Doctorum edito ty
pis libro a Magistro Sacti Palam Ap stolici aliisque Curiae censoribus approba
to, ubi sic legitur: Duendum es s
tu Ecclesiae , oe in i saliari intentionem facient quod facit Ecclesa : ιta ut soletalι ιutentιου etiams adesset intentio δε Miri non confoenssi Sacramentum , adhuc conficeret
Certe hane fuisse sententiam S. mae manifestatum est ex iis quae leguntur 3. p. q. 64, art. 8. ubi quaestionem data opera expendit: Quidam dicum, inquit
nisco, quae se desis , non perficitur Mineramentum , sed hunc defectum in pueris
45쪽
aeli melius dicunt, quod Minister Soram ti agit in persona tot' Ecclesia , cuiui es Mini kr . verbis satem qua ' fert exprimitur intemeto Ecclesie, quaestif- Dis ad persediivirem S rametui , vis eou-trarium exterius 'primatur ex parte Miamini. sest igitur ad persectionem S
cramenti, quod Minister proferens vertam hil contrarium exterius exprimat , quo quidem nihil disertius, ut probetur intemtionem exteriorem sussicere.
1 c. Concilium Tridentinum definit loco supra citato requiri in Ministro ritem
nonem facisndi qmia facit Ereissa ; sed
ejusmodi intentio est interior: ergo Nego min. Haec enim verba significant solum requiri in Ministro ut velit administrare Sacramenta in legitima materia& in praescripta forma, quod utique iacit Ecclena, hoc est , quod observari solet in Ecclesia . Neque enim dicimus sum
cere intentionem exteriorem sumptam praecise pro exteriori ritu Sacramenti sine ullo actu voluntatis , haec enim sentemtia conciliari non posset cum mente con ςilii defin: entis requiri intentionem faciendi quod facit Ecclesia , sed dicimus
si mere exteriorem intentionem ad sensum quo illam explicuimus, & qui recte
conciti iur civax doctri- Corioli i-Tria ni. veram intentionem in Ministro postulanti uitabis r Concilium praecepit Miniustra . ut adhibitis materia & forma insit no habeat interitionem consentanee ad Decretum Ei enii, in quo sc habetur,
Sacramenta tritas perficiuntur, rebus ut materia, verbis ut forma intentisne Miatas i . Ergo id intelligit de intentione
interua et quisquis enim materiam & se mam adhibet , hoc ipso habet intenti nem exteriorem. Sanxit autem Eugenius ut , praeterquam quod Mmister exhibet materiam & sormam, habeat insuper intent om m.
Nego conseq. Posset enim quis administraiso Sacramentum, adhil e mat viam & formam , & non habere intentio. m caeteriorem, si nimirum non ageret
serio & in iis circumstantiis, in quibus t lia ritus approbatur in Ecclesia : non enim putandum est Sacramentum administraxi hoc praecise quod ponuntur interia dc Drma qualicumque modo. , & in quibuscumque circumstantiis ; debet enim Minister agere ih illis eircumstantiis in quibus respiciatur ut Ecclesiae Minister: unde qui inter epul ndum vel joco vel
recitative verba consecratoria , pronum
tiaret super panem , neutiquam cons craret, quia non ageret ut Ecclesiae Mini ster ; posset habere intςntionem interiorem , sed non haberet exteriorem Legendus est D. de Marca loco mox citato , ubi rem istam quam tam tam et ganter explicat
Instabis. Certum est requiri in Ministro intentionem faciendi quod facit Ecclesa ; sed dubio procul Minister ille non habet intentionem faciendi quod facit
Ecclesia, qui dum ritum exterius administrat, retinet suam intentionem, sim lat ille se habere intentionem, sed nullam revera habet, exterius quidem pem nam Ministri asit; sed in rei veritate non est verus Minister , M. fillacia &irrisone utitur, occulta quidem , sed tamen vera . Unde dici delut hunc Ministrum simulare se esse Ministrum Sacramenti , sed verum non esse Ministrum ;quod autem irriso sit aperta vel solum culta , idem plane est in ordine ad veritatem 3c substantiam Sacramenti : igitur ad validitatem Sacramenti requiritur in Ministro intentio interior. Dist. min. non habet intentionem imteriorem , C. exteriorem, N. nam i tentio exterior preci se in eo posita est quod Minister ritum a Christo praescriptum exhibeat. Falsum est quod simuletie dare Sacramentum in illa hypothesi, quia illud revela & actu eonfert, & ideo est verus Minister, non qui licite, sed qui valide administrat. Falsum est enim idem esse in ordine ad substantiam Sacramenti, quod irrisio Ministri si aperta vel occulta, haec enim validitati sacramenti neutiquam nocet , quia generatim l
46쪽
querulo agit ut Minister, ut procurator, ut dis neniator, ac proinde aequum non esset ut ratio ulla haberetur ejus pravae dispotiona, ejus malitiae per quam reatineret suam intentionem , dum totum ritum serio adrninistrat.
Instabis: Habere intentionem laesendi quod sinit Ecclesia est habere intenti
nem consermem intentioni Ecclesiae ties intentio E eliae est intentio faciendi
eramentum : ergo , &c. Retorqueo argumentum. Intentio Ee-
is est, quod Sacramentum pris atemhn ium t igitur intentio Miniit riterminari debet ad effectus Sacramenti, quod non contendunt adversarii. Namque silentur omnes ad validitatem Meramenti eam non requiri intentionem in Mi- mitio gis velit essectum Sacramenti produci, sinina sententiam definierunt multa
Concilia hoc in regno habita paulo poli Concilii Trid. celebrationem , scilicet
Et ita liuem temporibus Burdigalense, Narbonense, Ebroicense & Aquense; ea
Ni P dam runt quorumdam praximqui rebaptribant sub eo itione baptiu-tos a Calvi mitis , de eorum baptismi va-Iore dubitantes, eo quod non haberent intentionem baptisandi in remissionem
peccatorum, quocirca Dist. mas. conformem quoad aliqua, C. quoad omnia, N. ouatentri nempe Eccleta intendit ritum inm celebrare;
intentio enim iaciendi quod sacit Ecclesia, non est, ut per se patet, intentio finis quem sibi reoponis Ecclessa. Instabis. In Concilio Tridentino damnata Hii sentemia Lutheri eirca intenti nem Ministri Sacranaentorum: Et Lu-thmis admittebat iatro intentionem G- -rem , negabat autem interiorem tPatres Tridentini, istimabant rea quiri intentionem interiorem. Dist. min. intentionem exteriorem mala intellectam: C. bene intellectam, N. aiebat enim sacramentum validum esse tametsi ioco & minice conisatur ,
in quo graviter errabat. Hae enim fuit Lutheri proposito, Si neerdos non freto sed eo inureret, s tumeu Parastens ere-iuis se ese ab uatum , verissme es ab Olmius. Quod mani E erroneum est , quisquis enim actus iocosὸ & scurriliter factus in omni republica rejicitur ut nullus; quam prostyo intentionem exteriorem hoe Laisu intellictam non adoptamus, supponimm enim Ministrum serio agere,
non iocose iDein' mentem non sitisse Patrum
Tridentinorum condemnare sententiam quae docet intentionem exteriorem susticere, ex eo maxime probatur, quod Catharinus opusctilum suum ea de rescripst& Romae praelo mandavit, asserens Concilium una secum sentire, & aliunde eamdem sententiam tenuerit Salmeron qui Concilio adfiierat, quam 3c approbat Palavicinus loco citato his verbis lib. I 2. Histor. C c. Tridentini eap. 1 o. Ex his vectis ranserere potes quisquis ea trierit ,
mn esse rejectam sententiam Catharinι aliorumque Theologorum opinantium susscere, ut ratum D Sacramentum , voluntatem in
Amisis serio vendi , maiorique Sacra menti Rumaxat Asse iocum quem e Smeramensum Hsipiens e viscere possi. Quod idem docet Salmemnius, qui sessioni septimae Concilii interfuerat, suis nempe in Commentariis in Epistolas S. P uti lib. t. pari. 3. disput. 2. instabis. Eadem Synodus Trident. deinfinit. l . ntillam esse absolutionem . cui an inus senio agendi re absilisndi defit; sed in eo qui interius irridet cere moniam quam perficit, vel suam intentionem conserendi Sacramentum retinet, dubio procul non est animus absolvendi poenitentem : emo Concilium requirit intentionem interiorem.
Nego min. his enim Concilii verbis imdicatur solum Sacerdotem debere serio
agere, ita ut exterius exhibeat se ut Minimum , nec iocose ac scurriliter agat,
Is esset, inquit Concilium cap 6. eiusdem sessionis, salutis suae negligentissmus, qui
Sacerdotem iocuse ais. ex tem cognosceret, T non
47쪽
vim facias in his uocibus animus serio agendi quasi intentionem internam deno. yent , quia solum significant debere Mi nistrum serio agere: is enim cui deest animus serio agendi , non serio , sed bocose
Obi. Debet esse aliquid quod determinet actionem de se indifferentem ad rationem acramenti habendam ὸ v. g. quod determinet ablutionem insantis, ut pin, ius sit Baptismus delens Peccatum origi-ο α te, quam corporis refriserium , vel
aliu d quid uis: sed ejusmodi determina. tio non potest fieri nisi per intentionem Ministri qui velit conferre Sacramen
R. Neg. min. ritus enim determinatur ad esse Sacramenti per circumstanias ,
quod nempe Minister serio asit exhibens
se ut Ministrum Sacram emti. Ob . In administratione Sacrament rum t utiorem sententiam sequi debemus :ied talis est sententia intentionis interi ris: igitur. N eg. min. tutius quidem est Ministro habere intentionem interiorem quamcnon habere ; sed tutior non est sententia quae docet illam intentionem. requiri ad
v liditatem Sacramenta aliovi ra Min'ster deberet habere intentionem producendi eflcctum, quia tutius est Ministro talem habere intentionem quam habere tenetur sub poena peccati, quod tamen non requiritur ad validitatem Sacramenti. Obi. Alexander VIII. in Decreto quod Oni stan . t 69 o. inter 3 I. propostiones hanc quae vipeum a-octava est , damnavit MValet Baptismus collatus a s Inlro qui omnem ritum externum formamque baptisan vi servat , intus vero in corde Do apud se
resoloit, Non intendo qsta facit Ecclesia.. Sed ista propositio clare exprimit systema
intentionis interioris: igitur. Nego min. hic enim propositio a summo Pontifice damnata intelligi potest adsensum Lutheri, quasi satis sit ritum externum observare , licet id fiat iocose &kurriliter, in quo damnari merito talest& a nostra sententia valde differt, namque illa quae Lutheri & Calv,ni est, tunc a nonnullis male seriatis imprudenter recisedebatur in Belgio, inquit P. Serry supra laudatus, qui observat sententiam quae est Catharini in publicis Greulis Romae Pe ope desudi, probante , ut illic moris es ,
co conclusonum censiore approbatore. N que enim verisimile est summum Pontiancem eam proicripsisse sententiam, quae
Scripturis & veterum Patrum doctrinae maxime consentanea est, & quam maior Theolorum pars ut Catholicam ti opposita probabiliorent tunc sequebatur is et Monendi sunt obiter studiosi Themlogiae , constitutiones summorum Pontificum loco legis apud nos non esse habe das . quando non fuerunt iuxta debitum de consuetum morem in Regno promulgatae; neque enim id serunt pretiosae nostrae Libertates Ecclesiae Gallicanae, ut suse ostendimus in tractatu nostro de legibus. Haec porro Alexandri Constitutio nuspiam fuit in Regno publicata , nec ab ipso summo Pontifice, sed a Romanis potius inquisi, toribus, quorum Decisiones nullius sunt
apud nos autoritatis, emanavit.
objici cs : Pinavit S. Thomas non sunfieere intentionem exteriorem , nam 3ι p. 8, 64. art. Ic. haec haliat, Intentio Mi.
nisi i potes perierit duliciter, uno mori
respectu ipsius Sacramenti, pura cum aliquis non intenait Sacramentum coisseri e , sed derisorie aliquid agere , talis perinintas. tollit veritatem Socramenti , pracsucquando suam intentionem. exteriusima
nifestat. Certe vox illa , praecipue , deno
tat eam csse mentem S. Dinoris, non valere Sacramemum , etiam quando Minister suam. der sionem exterius non ma-
nisellat, adeoque non ualere hoe ipis quod abest intentio interior , nempnquod Minister interius subsannat , aut deridet ritum quem conficit. Nego anti id unum quippe docet eo loci S. Thomas certum esse derisionem Mi nistri conficientis Sacramentum a impe dirς , ne Ecrfici tu ramcntum.
48쪽
tipue quando haec deriso exterius mani- fellatur, non quod putet omnem aliam derisionem mere intenam & quae exterius non patet , impedire quoque veritatem Sacramenti, sed quia certii lime , &absque ullo dubio assirmari potest , derisionem exterius manisci latam tollere veritatem Sacramenti, quod ita certum
esse non potestide qualibet derisone, quandoque enim dubitari potest, tuam egerit Minister cum derisone necne, an satis ferio se gesserit. ue confirmatur ex eo quod S. Thomas in . sent. dist. 6.
q. l. art. I. s est iun. I. aperte docet
suffcere in Mini liro intentionem exteriorem , Non requiritur mentalis intentio , Iedilicit expresio ιntentionis per verba ab
tur, me aliquid exterius dicitur γώ -- remionem mutrariam exprimat, baptifatus
es. Apertum est autem quod scribit S. Doctor 3. p. q. M. ubi de intcntione Mi mistri ex professo disputat, sic enim ha het ad 2.Minyler Sacramentiatis in persena rotius Ecclesiae, cu-r es Minister , ιπverbis autem qua proferuntur, exprimitur meritio Melesia , quae susscit ad perfeElis-nem Gerameuti, nisi contrarium exprimaris ex parte Miniseri et ei recipientis Sa
Quaeres quid sit sentiendum de intentione habituali , quae & interpretativa dicitur a multis, de actuali, & de vim
mali erga Sacramentorum administra-1ionem.
intentio habitualis, est sicilitas aliquid operandi. Actualis, est sermalis attentio operi 9uod pcragitur . Uirtualis,
est ipsa intentio actualis , quatenus moraliter perseverare censetur eo quod non fuit revocata; unde virtualis supponit actum praecedentem , non item habitualis. Rei pandeo l. in administratione Sacramentorum intentionem habitualem
non suificere, quia Mihi aer agere de-het humano modo cum judicio & deliberatione : sed intentio habitualis non coniungitur semper cum iudicio, reperitur enim in dormientibuς.
et. Actualis non requiritur absolute. quia fore impossibile est homines actualem praebere attentionem suis operibus. quae tamen maxime optanda est, quia Ministri tenentur, quantum in ipsis est. mentem tuam operi applicare . . Suffcit virtualis intentio, quia huius intentionis beneficio Minister agit cum deliberatione paulo ante concepta &
Notandum est autem veteres olim Theologos nomine habitualis intenti nis usos suille plane idem intelligendo, quod vulgo Theologi intelligunt per virtualem intentionem , ut manifestum est ex b. Thoma ῖ. p. q. 64. art. 8. haec scri-lκnte , Ad tertium dicendum quod licet illi qui aliud coritat non habeat actualem ιntentionem , habet tamen sabitualem au
Iubsicit aes perfectionem Sacramenti. Putactim Sacerdos accedens ad hapti fandum ιntenditiacere citrea baptisandum quod facit
Ecclesia. Unde s posea in imo exercitio
afltis cogitatio ejus ad alia rapiatur , ex virtute Iram intentionis perficitur Ger
Alia commemoratur intentio quam appellant interpretativam quae tribuere tur Ministro nullam habenti intentionem nec actualem nec in riualem, sed habcnti solum honas dispositiones propter quas interpretaremur, eum habere intentic nemconserendi Sacramentum , quod quidem utpote infrequens parum utile est in praxi. Sed puto eius minit intcnt onem non lassicere in Ministro, quia in rei veritate nullam haberet intentionem.
CAp UT XVII. De Fide Ministri. aestio est utrum ad validitatem Sa
cramenti fides requiratur in Mini-uto, ua ut Infideles ti Haeretici valide Sacramenta conficere non possint. Gravis super ea re suit altercatio in Ecclesia tertio di quarto saeculo, non m
49쪽
& multis etiam Catholicis elari isimisque
Episcopis contendentibus validum non esse Baptisma collatum ab Haereticis , eo quod fide careant, fidesque , ut putabant, sit absolute necessaria in Ministro ; unde baptisatos ab Haereticis rebaptietabant. Primus hanc eonsuetudinem iterum baptizandi baptitatos ab Haereticis antroduxit Agrippinus Carthaginensis Episcopus celebrato super ea re Concilio ad mitium tertii saeculi teste S. Cypriano Ep. i. Quod quidem , inquit , Agrippinus
bonae memoriae vir cum exteris Coepiscopis suis saluit o librato concilii communis examine firmavit. Unde manifestum est deceptum fuisse Eusebium, cum lib. . hii l. cap. a. huius consuetudinis rebaptitandi baptizatos ab Haereticis primum Autorem fuisse S. Cyprianum , ante hunc enim uixit Agrippinus.
Eumlem errorem tradere videtur Iertullianus lib. de Bapt. cap. II. his verbis : Haeretici nullum habent conbortium
mitiae disciplinae .... quia non Eem es Deus nobis oe illis, nee unus Chrilius,
ideoque nec Baptismus unus , quia non idem , quem cum rite non habeant, sene dubio non habent. Dehinc S. Cyprianus eamdem sententiam sortiter propugnavit , contendenς neminem rite baptietari posse extra Ecclesiam cum una sit Fides, unus Christus, unum Baptisma Unde consultus ab altis Africae Epit copis respondit servandam esse consuetudinem praedecessoris sui Agrippini qui venientes ab Haereticis rebaptisabat. Hane doctrinam firmavit trium Conciliorum quae Carthagine tunc habita sunt, aut
De primo Concilio mentio habetur rip. r. ad Quintum ejusdem S. Cypriani , interfuisse creduntur Episcopi 3 a. De secundo loquitur Ep. 73. ad Jubalanum, suitque 7 I. Episcoporum. De tertio memmit Ep. 73. astruere Episcopi 8 . in illis Conciliis unanimi voce definierunt Africani Laesules plane nullum esse Baptisma ab Haereticis collatum
Eumdem errorem amplexi sunt multi ex oriente Episcopi, inter quos eminuit potissimum Firmilianus Caesareae in Ca-padocia Episcopus congregatis ibidem duobus Conciliis Iconiensi dc Synadensi , ut testatur ipse Firmilianus in Epistola quam scripsit ad S. Cyprianum & quae inter Cyprianicas est 73. Haec ubi rescivit Stephanus summus
Pontifex , aegre tulit hos Asricanos Episcopos in talem incidisse errorem adversus perpetuam & constantem Ecclesiae doctrinam & consuetudinem, 'uapropter Epistolam comminationibus plenam Cypriano misit, hocque solemne incretum pronuntiavit : Sι quis a quacumque haeres venerit ad uos , nihil innovetur ndi quod traditum est, ut manus illi imponatur in
Hic multae quaestiones agitari solent a Theologis: I. Utrum M. Cyprianus &-Firmilianus fuerint a Stephano excommunicati; Σ. utrum existimaverint hanc quaestionem pertinere ad Fidem vel si tum ad Disciplinam ἱ 3. utrum re melius discussa suum tandem errorem deini fuerint ; q. Stepharius summus Pontifex eo usque progressus in controversia, ut docuerit Baptiimum a quocunque Haeretico quocunque modo& in quacunque forma datum , validum esse . Sed non patitur instituti praesentis ratio, ut istas quaestiones ad positivam, ut aiunt, maxime pertinentes, disciit ia-His autem non obstanti Stephani
comminationibus, & quamvis robur antiquae tradixionis constantisti me oppo lun-set , non omnes tamen Catholicam de validitate Baptismi ah Haereticis collati sententiam statim amplexi sunt .
Re baptizantium errorem acinunc tenuisse Dionysium Alexandrinum probant nonnulli ex eius Epist. ad Philemnnem apud Eusebium lib. 7. cap. 7. ubi locuens
d conciliis Iconiensi & Synadensi sc
habet, Quorum sententias condemnare tr-rita que facere nou audeo , scque illos in Oditim invidι- covicere. Verum
50쪽
DE SACRAMENTverum ex illa Dionysi Alexandrini
verbis id unum colligi debet Elarissimum hunc preselem noluisse illorum doctrinam & praxim improbare, qui baptizatos ab Haereti is iterum baptizabant , quod ni tum illa sentent a tunc temporis a multis Episcopis, a Mavissimis Seri--ribus, atque etiam a nonnullis Con-eiliis propugnabatur ἱ certe nos alium sensum piae se serunt citata Dionysii in potius mentem fuisse Dionysi Ahxandrini . ratum esse Baptismum ab inreticis ollatum, recte colligitur, I. ex eo quoiu qui totis viri s contendebant pro nullo & irrito habendum esse Baptiinia dat im ab Haeretici ς , CVria- s nempe , Firmilianus & alii Episeopinuspiam sibi patrocinari Dionysum assi marunt ν mi od testatur S. Baslius in Epist. ad Amphilochium Can. I. putasse Dionysium Naptisma dat im ab Haereticis esse validum, ibi enim recensens varios Haereticos, quorum Baptisma pintabat nullum & irritum, sic loquitur ,.-BUtisenus nullam mihi habere rationem viri in , m ratus sum
rios materiit . Quarto saeculo pro eodem errore acrius auam caeteri ae vehementius pugnarunt
Donatistae qui facto Sehismate rebaptiZabant , quotquot ad se veniebant ab Ecclesia Cathialea , Ain eo maior erat e rum perfidia quam S.Cypriani & Agri Pini, quorum autoritatem & exemplum obtendebam, quia illi rebaptisabant tantum Haeretiem vel redeuntes ab haeresi , mnatistae vero retaptitabant Catholicos qui eorum sectam non ingrediebantur ; ut ipsis exprobrat S. Auestinus lib. de innis Baptismo cap. x3. Aebaptisme H
mani moris , rebaptis re autem Cath
ticus , quod adhuc si Donatistae faciunt,
semper inimi lieae praesumptionis. Err rem S. Cypriani vocat humanum, quialona fide agebat Cyprianus , sequebatur Ecclesiae sitae Traditionem , quaestio de
Baptismo Haereti rum nondum fuerat discussa & eliquata , sorte etiam putabat id istum pertinete ad Distiplinam, non ad Fidem ; quae quidem ad excusanciam
suam perfidiam, inerre non poterant D
Disputatur de mente Optati Mileuitani. Ea autem uianifeste patet ex libo I. contra Parmenianum, ubi Schismaticorum quidem .acramenta esse valida scribit , sed Haereticos aic verum Baptisma non conserre, Bene , inquit, his omnia poterunt adsolos Hereticos ρertinere , quia sal aisrunt Symbolum , dum alter dixerit duos Deos . . . alter earnem subducens
sa baptismata. Dil putatur inter Theologos de mente
S. tithanasi , IS autem meo quidem iis dicio aperte docet Baptisma ab Arianis datum plane nullum &irritumella, Nomemm , mquit orato 3. contra 'rianos,
quiduam ιιυersum est a Filio , ita dipem quid vero baptismate est ab illis existimatur dari. . . . qui eum Ariosentium etiam recitent scripta proloquam iurque ipsa nomina, frWisantur , 1ll- e iis qui ab ipsis Baptisma acciρωπι.Ex oclitari verbis revincitur eorum sentientia qui dicunt, S. Aihatissum loqui
hac in oratione de Arianis qui forina a Christo praescripta inter baptirandum nominebantur; clarum est enim L Doctorem supponere , Arianos recitare totam h
mi i sormam, & eorum tamen Bamisma improbare ut nullum , ex eo quos salsam habent Fucin. ADisputatur de mente S. Baulii; verum& iste S. Doctor sentit quoque tieorum Baptisma rejiciendum, Ep. I. ad Amphilochium, Peptimiis sunt aperte H