장음표시 사용
251쪽
νstea lusus fuerit in yeccatum , sicut priora dιcitur pessus Dige sne causa , se rursus non perdet ea , s ad prisinum 5-dem , m ad antiquum sudium reisi ta-rur . item hoc legitur apud Gratianum de Poenit. diit. q. cap. intero it tentes , Priora bona signat Apsolus, qui persequens peccatum erant mortua , quia hi peccando priora bona irrita fecertint. Hac
scut peccando sunt irrita , ita per Poeni
nae vitae o beatitudinis sngula prodeseincipiunt. Hanc sententiam tradit . Tnomas p. q. 89. art. a. qilem in hac
parte sequuntur communiter Theologi , ea quippe & doctrina est Concilii Trid. sess. cap. I 6. haec stribentis, me igitur ratioue jus satis hominitas, sue a
ceptam gratiam perpetuo conservaverint,sve am .sam recuperaverint, proponendastini Apo tili Hrba: Abundate in omni Uere bono , scientes quod labor isser non essi a nanis in Domino , non enim injustus es Deus ut oblιυiscatur operis vesti, o nolite amittere confidentiam vestram quae magnam habet remunerationem . Quibus certe nihil clarius desiderari poteti. Quaeritur autem utrum merita per ri nitentiam reviviscant in eodem persectionis gradu , qui lapsum praecesserant. Re p. id pendere ex majori vel min ri persectione Poenitentiae per quam ejusmodi merita reviviscunt, Zc pro magnitudine gratiae seu charitat s , in qua nomo decedet , ut docet S. Thomas loco mox citato ad 3. his verbis, Dicendum quod ille qui per Poenitentiam resurgit
in minori charitate consequenter quidem praemium olentiale fecti udum quantitatem charitatis in qua iuvenitur. Habebit tamen gaudium majus de operibus tu primacharitate factis , quam de veribus qua in secunda Deir , quod pertinet ad pra-mitim acci sentiae .
Et ratio est , quia nisi hoe iudicaretur ex maiori.vel minori Poenitentiae persectione, iam indifferens esset inter Samuel remissam agere poenitentiam , quod certe consequens absurdum est & Scripturis, Patribus, & Conciliis aeaxime oppositunt.
Deinde si per poenitentiam merita reviviscerent ad eum sempir gradum quo
eminebat antequam Ipeccaret , ut nonnulli contendunt Theologi , sequeretur eos qui per totam sere vitam sanctissime vixissent , & postea sub finem vitae
iii scelera prope innumera R. atrocissima forent prolapsi , suam priorem sanctitatem integram recuperaturos per levem admodum Poenitentiae & Contriti nis actum : quantum hoc sit absurdum nemo non videt: igitur. Atque haec est aperte sententia S. Th mae a. p. q. 89. art. a. ut, sic loquitur , Secundum quod motus liberi arbitrii
in Poenitentia es intensor vel remissor,
Iemn m hiae Poenitens consequitur maj rem vel minorem gratiam, contingit autem tmentionem motus Paenitentis quam
doque proportionatam esse majori Datia , quam fecerat illa aqua ceciderat per pee catum , quandoque vero minori, o ideo Poenitens quandoque resurgit in majori gratia quam prius habuerat , quandoque autem in aequali , quandoque etiam in minor; . Ubi S. Doctor clare docet gradum persectionis in Poenitente justificato desumi ex intensiore vel remissiore Conis tritionis actu. Obi. Erechielis cap. I 8. mox citato, Si impius egerit Poenitentiam, omnium iniquitatum ejus non recordabor. Sed reco daretur Deus iniquitatum praeteritarum , quantumvis per i conitentiam deletarum, nisi integra reviviscerent merita per subsequentem poenitentiam ; ea quippe
non remuneraret secundum omnes eorum graduso: igitur.
Resp. in hae sententis verum esse quod pollicetur Deus suturum, ut impietatum non recordetur, si impius agat Foenite tiam , quatenus iam non incurret damnationem aeternam propter illas impietates per pinnitentiam remissas, sed nihil cogit , ut dicatur hune idcirco i tam atque integram priorem sanctitatem rccuperaturum, propter rationes mox adducto
252쪽
ductas ; de se respondetur praefato concilii Trident. testimonio, quod in hane sententiam obiicere solent adversarii. At inquies , Si merita integra ante lapsum acquisita reviviscerent, iis nulla corresponderet beatitudo, sed soli Poenitentiae advenienti , eadem esset conditio eorum qui iustitiam semper conservassent , & eorum qui amissam recuperassent per Poenitentiam, utique eadem donarentur beatitudine: sed videtur maxime absurdum. Resp. S. Thonias utrosque eadem frui-
3turos beatitudine essentiali , non eadem accidentali, I. p. q. art. ad N DAeeudum L inqua, quod ille qui per Poenitentiam resurgit in minosi citaritate , consequetuir quisem praemium essentiati s cundum quantitatem charitatis in qua invenietur , habebit rameu gaudium majus
de operibus in prima charitate factis , quam de operibus quae in secunda chariatate fecit , quod i ertinet ad praemium accidentale . Et haec satis erunt de Sacramento Poenitentiae quoad nostrum spectabat propositum.
253쪽
Et Capitum quae in hoc Tomo continentur.
nitione Sacramenti ia pag. PCAp. Ilia De existentia Sacramentorem in variis hominum statibus. 3CAp. III. An extiterint Sacramenta in satu innocentia . Nulla extiterunt Sacramenta m satu inn centiae ibiae CAP. N. An quadam extiterint Geramenta in satu lagis natura. CAP. V. An extiterint Sacramenta
in lem scripta er quaenam fuerit
eorum virtus.. pCAP. VI. De Sacramentis uma legis, qua, ο quot instituta suta Chrso. 23 CAP. VII. De partibus sentiali
CAp. IX. An σ quae verba teneantiscum forma in Sacramentis. IPCAP. X. Utrum Sacramenta miscant gratiam ex onre operato . CAP. XI. Utrum Sacramenta prodineant stratiam pissice vel mor liter.
C Ap. XIII. De Carinere. 28CAp. XIV. De Ministro Sacramen
C p. XX. De Intentione in Susit ente Sacramentum requisis. ibid.CAp. XXI. An Fides si necessaria in fissiliante Sacramenta. C A p. XXII. De Caeremoniis Sacra.
CAP. I. De nomine re definitione Baptismi. ibid.CAp. II. De materis Baptiseni. 39CAp. III. Ansia aqua si materia Eapri t. ibido C Ap. IV. De Materia proxima Baptismi . 6rCA . y. Deforma Eanismi. 66 CAP. VI. De Mini sim Baptismi. HCAp. VII. De Insitutione Baptis-
CAP.. IX. Utrum Baptismus suppleri aliquo modo possit. ΣCAp. X. De Iu reto Baptismi.- - 87 CAP. XI. Virum instante; Imie ατ-ptisentur invitis parentibus . 9 L
254쪽
TRACTATUs DE SACRAMENTO CONFIRMATIONIs I CAP. I. Vtrum Confirmam D --rum nose legis Geramentum. ibid. CAP. II. Utrum conmers ab haeres,
per Sacramentum Confirmationis. ii ε CAP. II l. De Materia Confirmationis . I aoCAp. IV. De Forma Confirmati nis. I 3ICAp. V. De misera Confirmati nis. 134CAp. VI. De Ministro ordinario Con firmationis. itid. CAp. VII. De Minisero extraordis naris Confirmationis. 138CAp. VIII. De essectibus Confirm-tionis. IA
CAp. IX. De SuHecto Confirmati
CAp. II. Utrum si in Ecclesa ρ restis remittendi omnis peccata, si Baptismum tammissa. CAp. III. - Paenitentia sit Saena
mentum proprie distam. CAp. IV. De Essentia Sacramenti P nutentia. CAP. v. De Materia Sacramentinnitentiae. CAP. VI. De Contritione. CAP. VII. De Contritione perfe
cap. VIII. Ut m Contritio fit -- eqsaria dispiniis ad Sacramentum Paenitentia , vel sinciat Atrei-
C p. XI. Utrum Auritio eae timore. mena concepta sine uiuis Dei amores iciat in Sacramento Poeniten- '
17sCAp. XII. Soliatur obiectio petita ex Gneilio Tridentino. I 8 CAp. XIII. Qualis D ille Dei a-m qui requiritur in Geramen.
CAp. XIV. De Confessone. 184CAp. XU. Utrum Ginesso sit jure disino instituis . ibid. CAP. XUI. De Praerepto Deles sis. Confessoris. 194CAp. XVII. De Proriermibus Confessonis . 19'cap. XVIII. De Integritate cim
CAp. AxΙ. De satisfammis. 1 Cap. XXII. De Paenitentia publica. 214 C p. XXIII. Utrum omnia pucata mortalia fuerint olim subses a M. nitentia publicae . 2IICAp. XXIV. Utrum riuata eulta Paenitentia publica subjice
C p. XXV. Utram Clerici fuerint etiam Poenitentia publicae sub m. 121 Ap. XXVI. Utrum Haeretieis ad Ecclesiam redeuntibus imposita fueris Pammentia publica. 223 CAP. XXVII. Utrum olim iterare tur Paenitentia publica. a Cap. XXVIII. De forma Sacramenti Paenitentia. 227
CAP. XXIX. In quo posita si absolutio Sacramentati. ibid. CAP. XXX. Utrum per absoluti nem Sacerdotis peccata vere re mittantur, vel Iolam declarentur remissa. 13o
255쪽
CAp. XXXI. De subjecto absiluistionis Sacramentalis. 13a CAp. XXXII. Utrum e liquando peccatoribus meam fuerit absolutio Sanameninis. ibid.CAp. XXXIII. Utrum aliquando. denegata si absilutis . a3 CAp. XXXIV. De Missis SM
CAp. XXXV. De essectibks Perinitentia. Cap. XXXVI. Utrum per Poenia tentiam reviviscam merita per peccatum amissa. ibid.