장음표시 사용
31쪽
ducendi gratiam ex opere operato . Putant enim ea esse tantum quaedam signa apta ad fidem excitandam , & pietatem fovendam , sed quae male dicantur a Catholicis remedia peccati & verae causae quae gratiam producant: in quos sit
Sacramenta novae legis producunt gratiam ex opere operato , & est de fide . Probatur ex eo quod & Scripturae &SS. Patres, & Concilia docent expresse Sacramenta mundare, sanctificare, peccata delere & alia id genus, quae a petie significant Sacramenta per se ipsa non per internas dispositiones aut Minittria ut suscipientis gratiam conferre .
Scripturae quidem Ioan. 3. Nisi quis renatus fuerit ex Aqua Spiritu faueto, nou potes introire in Regnum Dei. Ad Titum 3. Salvos nos fecit per lava
crum regeneratiouis . a. ad Timoth. 2.
Admoneo te ut resuscites gratiam qus es in te per impositionem mantium . igitur . Eodem modo loquuntur sancti Patres, ut ostendemus, cum de quolibet in particulari Sacramento agetur, sic v. S. Justitius Apologia prima ad Amon. R missionem ante commissorum teccatoram consequitur in Aqua . Tertullianus lib. de Bapt. cap. 2. Nonne mirandum est Iavacro dilui mortem P Origenes Hom. XIV. in cap. 4. Lucae . Gia per Baptismi Sa mentum nativitatis sordes δε- ponuntur. optatus lib. y Baptisma Chriasianorum Tranitate conpesium confert grat am . Et sanctus Augustinus Tract. 8o.
in Joan. Unde tanta vinus aqua ut coms vis tangat cor afluat . Quibus simi-ia seribunt alii Patres, S. Cyprianus , E st. I. ad Donatum . Sanctus Basilius lib. de Spiritu sancto e. is. Sanctus Chry- stomus Homit. XXV. in Ioan. Sanctus Hieronymus Ep. LXXXIII. ad Oceanum & alii passim quibus omnes con sentiunt Theologi. Tum & Concilia , antiquiora enim generalia ediderunt Symbolum in quo fi-
deles confitentur Paptisma , in inmissionem peccatorum , hoc est , quod remissionem peccatorum consert. Unde Concilium Trident. sest. 7. in prooemio sie habet . Sacramentis per quae omnis vera ,sitis, pel incipit, vel carpta auqetur, vel amissa reparatur, & Can. 8. M quis dixerit per i a novae legis Sacramenta ex opere operato non conferri gratiam , anathema sit. Et ratio est quia Sacramenta , cum dicuntur mundare, sanctificare, &c. vel intelliguntur illud emcere ex opere operantis , vel ex opere operato, sed prius dici non potest. Ea enim signa non prO- ducunt gratiam ex opere operantis; hoc
est ratione meritorum quae sint in suscipiente vel in Ministro & propter ill rum fidem , pietatem , aut alios bonos actus meritorios , quae gratiam producunt, cum nulla sunt merita neque in suscipiente neque in Ministro'; sed Sacramenta gratiam conserunt & sanctificant, cum nullae sunt bonae dispositiones neque in Ministro , neque in suscipiente, ut quando v. g. baptietatur infans ab infideli Ministro ; unde S. Augustinus lib.
a. contra Creaeonium cap. II. haec habet tDctis eorum meritis a quibus miniseratur , neque eorum quibus ministratur , constar Baptisms , sed propria Ianolitare ac veritate . Et consentanee ad illam mentem& principium idem sanctus Augustinus& alii Patres qui scripserunt ad verius D natistas , totis viribus ostenderunt Miniunistrorum malitiam & infidelitatem nihil nocere virtuti & efficaciae Sacrament rum , quia Sacramenta sunt Christi, &per se ipsa sanctificant: igitur Sacramenta novae legis sunt. verae causae gratiae ,
eamque producunt ex opere operato.
Obiicies : Voces illae ex opere operato non reperiuntur in Scripturis, neque apud SS. Patres , sed recens introductus videtur in Ecclesia hie loquendi modus a Sch lasticis, praeterquam quod vo ς illa , operatum , laedit grammatim dem , ponitur enim passive, licet sit verbum d ponens igitur Diqi I diu by Coos '
32쪽
Dist .ant. non reperiuntur expresse, C.
implicite , N. scilicet reperiuntur quoad sensum in iis locis, in quibus Sacramenta
dicuntur gratiam ccnserre, sanctificare ,
pccata dedere, Scc. Sicque identidem incclesia obtinuerunt istae voces Consti A. Ita tialis , De I ra , Trans quantiatio . quae non reperiuntur in Scripturis, nisquoad sensum. Nec moror quod accurata secundum leges grammaticae non sit ista locutio: id enim semper non curat Hesia , quia , ut ait Augullinus , in Plaim. 378. Melius es ut uos reprehendunt rammatici , quam non intelligaru
Obite. Deus dicitur in Scripturis solus remittere peccata , Isaiae ψ3. Ego sum qui deleo ιuiquitates . Lucae 3. Gis ρο- tot dimittere pectata , nis solus Deus Rergo Sacramenta non producunt gratiam ut verae causae quae agant ex opere
Dilae ant. in genere causae principalis, C. inistrumentalis, N. porro cum dicimus Sacramenta esse causta gratiae , id tantum intelligimus ea esse causas iniit mentales, in quantum Christus instituit
epistrioli signa externa, quibus uterentur homines ad prolu iam sanctificationem comparandam : nolumus 'utem Sacramenta esse causas principales gratiae. Ce te licet I laus dicatur solus rc miriere riccata in locis objcelis. tamen Christus --tellitem, miniisterialem scilicet , remittendi peccata tribuit hominibus, Ioan. 2O.
Querum remiseritis peccata remittuntur eis .
Et sic respondetur nonnullis sanctis Patribus. Haec responsio manifeste ostenditur ex laudato S. Ioannis testimonio, Nis otiis renatus fuerit ex aqua Spiritu sancto , non potes introire 'in Reantim Dei . Ubi te ne alio facta in paptismo peraeque tri buatur aquae & Spiritui iancto , aquae sci- Iicet ut causae instrumentali, Spiritui sanct , ut causae principali. Obiic. r. Petri 3. laec imuntur, Salvis facit B pluma, mu carnis depostis somdium , sed conscientia bonae interiosatis o
quas dicat non per ipsana ablutionem, sed per fidem salvari baptizatum , quatenus credit per Chruium sibi rem illa esse sua
Res p. S. Petrum id unum docere, Α dultis qui baptizantur non sufficere abi tionem externam , sed insuper requiri bonam conicientiam , quia non distitemur,
ut adulti iustificentur. Objicies: Patet e Scripturis hominem iustificari per fidem, Rom. 4. Credidit Abraham Deo, o reptitatum est illi adjujsitiam is Hebraeor. Io. Jusus ex Mevi it ergo Sacramenta non sunt causae
nostrae iustificationis. Resp. Ex eiusmodi locis colligendum duntaxat fidem suas habere partes in sanctificatione hominis , quod utique sat mur ; est enim dispontio necessaria in Adultis, ut Sacramenta suos habere23sssinteis eius , quo sit ut fides dici possit falvare hominem, suo nimirum modo, ut Scharitas hominem sanct ficat, eleemosyna extinguit peccata , M. quod non impedit quominus Sacramenta dicantur instituta in remedium peccati , quorum applicatio vere & suo modo conserat gra
Neque vero audiendi sunt Novatores. cum dicunt idcirco virtutem hanc agendi Sacramentis assingere Catholicos Romanos, ut omnem excludant fidem , omnem pietatem . Nam ex eo.sac.le revincitur talis calumnia , quod licet hane vim &essicientiam gratiae tribuamus Sacramentis , tamen adultos omnes ad fidem , pietatem, & alios bonos actus eliciendos etiam in suscπtiψne Sacramentorum compellimus , nullum vero bonum motum dicimus inutilem . Unde profitemur Sacramenta , plus minus gratiae eo
serte iuxta suscipientium dispositiones ,
ut expresse docet Concit. Tridentinum sessi 6. cap. 7 Falsum ouoque.est quod addunt iidem haeretici , lianc nostram sententiam a strahere homines a Deo . & incere ut rebus corporeis nimis adhaereant . Nam
contra , nines beneficio Sacrament, D rum
33쪽
rum Deo trahuntur, quia signa sunt instituta a Christo, ut eorum beneficio gratiam Dei comparemus. Quod utique docent & profitentur Catholici Romani
Instabis. ω Mcramenta conferunt maiorem gr in pro majori dispositione si
scipientis, sequitur ea Vere ex opere operanti , vi ilicet ex meritis subjecti. Nego ant. & sem quia maior gratia consertur propter actus bonos suscipientium tanquam praevias dispositiones non
tanquam causas, licet enim v. g. eo magis & ficilius ignem concipiat lignum quo siccius eii , tamen siccitas non elicausa combustionis. Odic. Si Sacramenta producerent gratiam ex opere operato, Deus esset obli- satias Sacramentis, non posset enim non iustificare eum qui Sacramentum perciperet : absurdum cons. ergo & ant.
Neg. mai. & dico inde potius sequi Sa cramenta Deo esse alligata. Deus enim potest justificare quemquam sine Sacramentis , ipsa vero neminem iustificare
possunt sile Deo. Vel diei potest Deum
esse obligatum Sacramentis sypothetice, R. consenuenter ad suas promissiones , non absolute loquendo , quod neutiquam ρbsurdum est. CAPUT XI. utrum Sacramenta producant gratiam ρυ-
CAusa duplex , Physica & Moralis .
Physca est ea quae per se proxime& immediate producit essectum, quom do ignis comburit . Moralis est ea quaerer aliud non per se producit effectum, quomodo qui pons lium dedit alteri hominem interficiendi , est causa illius homicidii, tametsi propria manu eum nos in 'terficiat . Quaestio est inter Theologos , an Sacramenta producant gratiam tanquam causae physicae, vel tanquam causae morales tantum. Priorem partem tenent Thomistae , oppositam vero communiter alii Theologi.
CONCLUSI o. Sacramenta novae legis non producunt
gratiam nisi moraliter. Probatur, Quia nulla est necessitas admittendae eiusmodi causalitatis physicae, satis. in s dicantur Sacramenta producere gratiam moraliter,quatenus sunt fgna quaedam instituta a Christo quae Deum determicant ad conserendam suam gratiam . Quomodo merita Christi quae non sunt nisi eausae morales, efficiunt nostram salutem . a. Causa physica debet existere quando agit : sed aliquando Sacramenta non exiliunt quando agunt , Baptismus enim ficte susceptus , videlicet in statu peccati mortalis , deposta per poeniten tiam fictione confert gratiam ei qui multis ante annis suerat baptisatus. 3. Mo 'dus apendi seqbitur conditionem agentis , operari, ut aiunt, sequitur esset sed Sacramenta sunt tantum entia moralia non
physica igitur. Obj. Et Scripturae & SS. Patres se de
Sacramentis loquuntur , ut in iis agnoscere uideantur ciscientiam physicam ;docent enim Sacramenta mundare , lavare . renovare , Ioan. 3. Nis quis renatus suerit ex aqua er Sph itu Sancto , m. Ad Ephes. s. Muudans eaui lavacro aquae. Actio autem aquae est physica. Item M. Patres Sacramenta comparant rebus phy-
scis & physice agentibus , puta , igni , semini. aquae, &c. quae physicum in iis
agendi modum denotant: ergo. Res p. ex illis tum Scripturae, tum M. Patrum locutionibus colligi duntaxat , Sacramenta esse veras gratiae causas quae vere per se & ex opere operato agunt , ut jam diximus, nequaquam vero ea es se causas physicas: hanc enim sententiam,ia Scripturis mini pae pssertam nuspiam attigerunt Ss. patres. Unde comparationes quibus utuntur in eo stant solum , quod Sacramenta sint verae causae , non
H Obj. Si Sacrament non producerent gratiam physice seda tantum moraliter ,
34쪽
quatenus moverent Deum ad conserendam hominibus gratiam , inde sequeretur ea noci producere gratiam ex opere operato , lad tantum ex opere operantis ad instar Sacramentorum antiquae legis , haec enim similiter producebant gratiam moraliter in suscipientibus , quatenus Deum determinabant ad gratiam suam reele disponiis largiendam et sed saltum conse. quens , ut lupra ollensum est e ergo &
eramenta producere gratiam ex opere ope
rato in hac mitra sententia , quia licet agant moraliter , movendo scilicet Deum ad conterendam suam gratiam , tam n quia Deum movent vi operis sui e . teris ni , mn vi meritorum aut suscipientis , aut conserentis , agunt simul ex opere operato & tamen moraliter . Unde apparet distrimen veterum Sacramentorum a novis; illa enim non agebant nisi moraliter, & simul ex opere operantis, qua tenus non propria vi & applieatione, sed ex meritis hominum Deum determinabant ad largiendam suam gratiam; eranter, in , -- aut , infirma & egena
elementa quae id unum efficiebant , utr illa Iudaei fidem suam in venturum essiam protellarentur, vim non habentes movendi ac detericinandi Deum ad suam ipsis largiendam gratiam, quae quidem vis & emeacia competit iacramen - gis novae legis. Obi. In illa sententia Sacramenta dici non potuerunt verat eausae 3c instrumenista gratiae, virtutem aliquam tribuere , gratiam & remissionem peccatorum operari, ut Concilia loquuntur. Nam illud non est veru causa geatiae, ad cujus prinsentiam excitatur Deus qui ibius est causa gratiae ad illam largiendam, debitorem
movet ac determinat: absurdum conseq. ergo Zc antecedens. Dist. ant. verae catasae physicae, C. mo rates, N. poreo causae morales sunt verae
ac proprie dictae caulae quae suo modo , vero tamen agunt , ut patet ex allato exemplo chyrographi.
ΣΙ Atque hinc intelligitur huic nostrae sua. tentiae neutiquam obelle quod objicitur ex Synodo Trid. quae sess. 7. can. 6. docet Sacramenta novae legis continere gratiam quam significant , dc ean. 7. per Sacra - .menta dari gratiam non ponent bus obieem . Siquidem ejusmodi locutiones &aliae simile probant solum Sacramenta esse veras causas , quod utique adversus Novatores definire voluerunt PP. Tridentini, sed non denotant ea esse causas physicas, hare enim non minus enunciari possunt de causis moralibus quis m de physicis, ut patet ex allato exemplo. Iam vero si causalitas physica intelligatur , ut volunt quidam Recentiores Philosophi , qui nullas admittunt causas creatas nisi occasionales, ita videlicet ut Sacramenta dicantur occasio , qua posita Deus insallibiliter gratiam largitur susci-p:entibus , per me licet , quod gratiam dicantur physice producere , hoc enimssensu non erunt nisi causae morales.
CAPUT XΙΙ.m Usectibus Sacramentorum. P Rimarius Sacramentorum effectus est
gratia sanctificans, isque communis eis cuilibet Sacramento . Sacramentum enim novae legis essentialiter est signum practicum gratiae, ut mox ostensum est , cum probavimus Sacramenta veras esse gratiae causas quam producunt ex opere
Sacramenta dicuntur esse duplicis generis , alia Mortuorum quia hominibus in peccati mortali constitutis conseruntur , ut amissam gratiam recuperent, &a peccato resursant , ut Baptismus &Poenitentia . Alia Uivorum quae hominibus vivis, hoc est in gratia constitutis administrantur, ut in iis gratia sancti fi cans augeatur , qualia sunt Sacramenta Confirmationis , Eucharistiae, M. Fraeter gratiam sanctificantem, Sacramenta priaucunt aliam gratiam quae dicitur Sacramentalis, quod videlicet cuili-
35쪽
het Sacramento p liaris est, & in si gulis diversa. Ratio est cuia, G Sacramenta quaelibet peculiarem suam gratiam non conterrent , jam non differrent inter se in ratione Sacramenti , adeoque quodlibet sumeret. ad quamlibet gratiam Dei obtinend- , quod videtur absurdum &di binae diseriti Christi diversa Sacramenta inibitienti plane contrarium . Qua prinpter ut docet Eugenius IV. in suo Decreto pro instruitione Armenorum , quod legitur in Aestis Concilii Florentini, Per
Biptismum spiritu.iliter renascimur . per Confirmationem augemur ingratia , ctro bonamur in Fide , renati autem oe roborati nutrimur diuinae Eucharisiae alimonia . Quod spem peccatum aegritudinem incurrimus animae, per Poenitentiam L ritualiter fanamur , spiritualiter etiam G corporaliter , prout animae expedit per Extremam- Unctionem : per ordinem vero Ecclesagubernatur ltiplicatur spiritualiter : per
Matrimonium corporaliter auee ur.
Quaerunt Theologi quid sit illa gratia
Resp. gratiam illam nihil aliud esse
quam ius acquisitum & permanens, ad acinsipienda a Deo auxilia , quibas possint homines iri loco & tempore proprios cujuslibet qui x Gratia saera me. talis v. h. Confirmationis est ius quod acquirit fidelis per Confirmationem obtinendi a Deo u riores gratias, quibus possit data occasione Fidem Christianam profiteri . bie ordo oonfert jus habendi in tempore auxilia gratiae aAualia, quibus Ecclesie Ministri sacras iunctiones rite obeant: & ita de aliis Sacramentis. De illa Gratia Sacramentali loquitur S. Bernardus Serm. de Coena Domini, haee dicens, Divisiones gratiarum diviss sunt traditae ne
Et ratio est , quia hae posita sententia , recte intelligitur quid sit gratia prinpria & peculialis cuilibet Sacramento νsed gratia sacramentalis id sibi vindieat per oppostionem ad gratiam sanctificantem, quod si propria & peculiaris cub
libet Sacramentor igitur hoc pacto recte
explicatur natura gratiae sacramentalis. Tertius Sacramentorum , non tamen
omnium essectus , eis caracter de quo plura nunc & graviora dicenda sunt CAPUT XIII.
Nomine caracteris intelligitur signum
quoddam indelebile in anum inis pressum quo fideles ad aliquid recipiet
dum vel conserendum. dinantur , de quod insuper edicit , ut Sacramenta illa quae caracterem imprimunt , re iterariiaon debeam. οD et Ecclesia tria esse Sacramenta, novae legis , quae talem caracterem imprimant , puta Bapti sinum , Confirmationem , & Ordinem; idque eontra Lin. theranos & Calvinistas, qui eiusmodi caracterem, velut merum Sci olasticorum, commentum reiiciunt , hac potissimum ratione, quod de eiusmodi caractere nullum habetur verbum, neque in Scriptuseris, neque apud SS. Patres ia
Admitti debet oracter impressus 'Bapti sinum, Confirmationem , & Ord,
nem . Quae propositio est de Fide . Solent nonnulli Theologi post Bellarminum raram ris existentiam probare ecquibusdam seripturae locis , qualis est iste , Ephes. I. In quo or Gedentes Anati estis Spiritu promi lsouis Saneso . Item, ex his verbis II. Corinth. i. Qui signamit nos dedit pignus Spiritus ιn eordibus no-sris. Verum ut dicami quod res est , no videtur colligi posse existis locis caradi ris existentiae, in quibus verisimilius est Apostolum disserere de gratia sanctifi-
Unde recurrendum est ad Traditionem quae hoc in capite nullum dubitandi locum relinquit . Docentes .enim unanimi consensu omnes ser Patres α Graeci,
36쪽
I stini praefata Sacramenta caracterem , signum & notam imprimere; sie v. g. S. fillus Ierosol. Catech. 4. Spiritus Sanis Eius , inquit, rem ore baptismatis animam obsignis. Et praefat. in Catecheses, enumerans effectus plurimos baptismi hune ei tribuit, quod sit signaculum sanctum ista tibile. S Baslius Homit. XIII. quae est exhortatio ad Baptismum, Nis, imquit , earacterem in te agnoscat Augemς, quomodo pro te pugnabit , aut te ab inimisisvindicabit, quomodo dices, αι fum squamis ofendens' Sic S. Gregorius Naetian. I. Orat. M. Bapti uetus es millum, quia conservatio est ac demousinationis signatio. Disertiisi me vero omnium S. Augusti misadmittit caracterem distinctum a Bapti Lmo & ab eo impressum, hoc momento quod Baptismus communis est bonis &malis , nec rei terari potest . Lib. 6. de
Bari. cap. I. vocat Baptismum ea racte.
rem Dominicum; liti a. contra Epis. Pammeniani cap. II. probat in Baptismo esse caracterem, ex eo quod in qualibet militia nota quaedam est militaris ad agnoscendos desertores; &Trael. 6. in Ioan . Foris lavit ias Ium , inquit, timeo ne inde sis reus , quia foris accepi . Quod foris accepi approbo earacter es Resis mei , non ero sacrilegus , corrigo
desertorem , nsu immuto earatierem. Ita
S. Greg. Mag. lib. 2. Epist. 32. Innocentius III. capite Maiores. S. Thomas& alii communiter Scholastici . Quapropter adve sus Novatores hanc doctrinam merito sanxit Concilium Trid. stis. 7. Can. p. his verbis: Si ouis di. xerit in tribus Sacramentis Bapti ο se licet, Confirmatione, Ordine non prιmι caraeierem in Aclima , hoc es Jguum quoduam sprituale Er indelebile , unde ea iterari non possunt, anathema sit. Et ratio est quia docet praxis Ecelesiae
Praelata Sacramenta non suisse rei terata: sed non alia de causa non rei terata sunt,vam quia censebantur imprimere caracterem aliquem: Idcirco enim v. g. non rei teratur Baptismus, quia in homines jam bapti Eato censetur remanere Baptismus et 29 atqui non remanet quoad se , est enim actio transiens, non remanet etiam semper quoad gratiam quae per peccatum mortale tollitur e superest igitur ut remaneat quoad caracterem.
Objicies t Existentia caracteris nee Scripturis astruitur , ut concessum est . nee Trailiti0ne, quia & pauci e SS. patribus caracteris meminerunt, & qui de eo loquuntur sub nominibus signi , si-
silli', notae , recte intelligi pollunt de
ipso Sacramento, aut de gratia per Sacramentum data. Idque colligitur insuper ex antiquis Scholasticis qui nullum agnoverunt earacterem; nam Gratianus & Magister qui Patrum sententias de rebus Ecclesiasticis collegerunt, de ea ractere nullum habent verbum. Durandus ait m dernum esse inventum. Gabriel docet nec Scripturis , nec Patribus probari posse . Unde non videtur quo fundamento Patres Tridentini caracteris existentiam
RespIndeo r. cara feris existentiam non esse propterea reiiciendam , quod a rte non legatur in Scripturis , cum aliunde recte itabiliri p)lsit ex SS. Patrum Traditione, quia , ut ait S. Augustinus lib. s. de Bap. cap. 29. Mu 'tasust quae uuiversa tenet Ecclesa, ob&κ aD solis praecepta bene ei eduntur, quamquetm in Scriptura non inveniantur. Respondeo a. falsum esse earacteris
existentiam probari non posse Traditione, ut enim dictum est, & Graeci & Latini agnoscunt imprimi aliquem caracterem ab illis Sacramentis, quae non solent re- iterari . signum illud & sigillum v. g. quod dicunt imprimi in Baptismo, non est in
eorum mente eratia , quia ex iisdem Seriptoribus caracter ille remanet in Heroticis desertorib is , in quibus non rema net gratia . Non est ipse ritus externus,
quia illum denotant impressum per ritum& est ejiis effectus. Quod nonnullos ex antiquioribus Themlogis spectat , respondeo ex iis nullum esse , qui neget existentiam caracteris , immo quidam lappare ό illum expresse
37쪽
agnoscunt , ut Petrus Pictaviensis , &Guillelmus Altissi odorensi; - Unde nihil
efficit , quod qui uni illorum testentur caracteris exilientiam autoritate Scripturae & Patrum probari non posse , nimirum hi se temporibus earis non ita clare dei ita suerat , uti postea definita fuit in Concilio Trid. iicies: Licet S. Augustinus , idem se sit judicium de aliis Patribus, cararieris meminerit , nullum tamen agnoscit distinctum ab ipso ritu externo, ut colligitur ex Sermone ad Caesariensis Ecclesiae plebem , ubi sic habet , Desertoribus mali sunt non tamen signo Desertoris, Ied signo imDeratoris , non enim Desertor caracὶerem iuumfixit, Donatus non baptizaυit tu nomine Donati; Nams Donatus cum Abima feris, tu nomine Donati baptizaret,i Desertoris carasierem infigeret .... quanis venio ad fratrem meum, cora γ ereantem fratrem meum , attendo Fidem in. nomine Patris
- racter Imperatoris mei .. Unde sic arguitur, Ex S. Augustino caracter impreis in Baptismo Christi, similis. est caracteri qui imprimeretur Donati me baptizato
in nomine Donati : sed iste caracter nonhr ..quid internum de vere impressum animae ab ipsis Baptismo distinctum: e go nec caracter taptismi collati, apud
nos in Baptismo Christi. Dist. maj smilis in hypothesi impossi-biIi, C. possibili, N. itaque S. Augultinus hic loquitur in hypotne si impol sibili
in qua dicit futurum ut imprimatur in racter Donati, s daretur Baptismus in nomine Donati , ut inde colligat imprimi caracterem Chri ili in anima illius qui baptizatur Baptismo Chri iti. Sed probe n verat S. Doctor neminem baptizari in nomine Donati se adeoque loquitur in hyp
Instabis . . Ait ibidem caracterem esse illam formam in nomine Patris , M. e go non putabat caracter .esse quid distinctum ab ipso Bapti ,o .
Dii ling. caracterem sumssum efficieω
ter, C. Armaliter, N. vult enim soluta Aquilinus hane forti am in nomine Patris , o Filii , 3ec. cum primunciata fuit , signum esse quo indicatur & colligitur catacterem Christi fuisse impressum in eo qui bapti ratus est in nomine Christi. O . Cum probatur extilentia caracte ris manifeste admittitur vitiosus circulus; dicunt enim Theolrei quaedam Sacramenta caracterem imprimere, quia non iterantur , & probant illa Sacramenta non iterari, quia caracterem imprimunt rigitur falsa probatione nititur existentia caracteris. Nego ant. quia non est vitiosus circulus , cum duo mutuo se probant in dive
so genere causae, & sub diveris respectu, quod contingit in praesenti catu ; quando
enim dieitur Sacramenta caracterem imprimere quia non iterantur , tunc causa
probatur ex effcctu ; & quando dicitur
Sacramenta non iterari quia imprimunt caracterem , tunc effectus probatur ex causa ἐquomodo sine circulo vitioso recte probatur hominem esse rationalem quia risi. est, &vieissim risiυum esse quia r tionalis eli. Objicies : Sine caractere animae impresso homo recte ordinatur ad perage
cas rinctiones Iudicis & Ducis, scilicet
per deputationem mere externam factam a Rege: ergo nec requiritur caracter in Ministris Ecclesiae , ut valeant suas sunctiones obire.
Nego cons. & par. Disparitas est, quia in hac materia talla suit Dei voluntas ne-nessarium esse pro Ministris caracterem
quem propterea agnoscere debemus. Scide extilentia rerum quae ex libera Dei voluntate pendent , ex revelatione & autoritate Iudicandum est, non ex ratiocinio. Obi. Inutile omnino ac superfluum videtur admittere aliquem earacterem impressum animae a praesatis Sacramentis , quiς enim illum videt ut v. g. ..hominem
baptizatum discernat a non Daptietato ZRespondeo docere Th Mosos. idque definiisse. Ecclesiam in Concilio Tridenti-
38쪽
no, quia haec doctrina fuerat aperte sancita a SS. Patribus, qui exictimarunt tali signo, signaculo, caractere indelebili Deo
consecrari homines V. g. cum bapti Zamtur. Neque necesse est ut videatur caracter , nam gratia, fides , charitas non videntur, quorum tamen existentiam nullus ex adversariis revocat in dubium.
aeres quid sit ille caracter seu signum
indesebile animae impressum, an sit mera denominatio extrinseca, ut docet Durandus in . dii l. q. q. q. An sit relatio realis ad iunctiones Ecclesiae obevneu, ut vult Scotus. An denique sit aliquid reale intrinsecus positum in anima, ut communiter contendunt alii Theologi. Respondeo i. xlsentiam caracteris O si tam non esse in mera denominatione extrinseca, siquidem de mera denominatione extrinseca dici non possent , quaecumque de cara flere docet Concilium Trid. videlicet ait sancta Synodus caracterem esse signum indelebile denominatio autem pure extrinseca non eii signum indelebile, cum sit merus titulus, mera denominatio. Deinde s num illud dicitur a Patribus Tridentinis imprimi in animati sed nemo dixerit denominationem extrinsecam imprimi in animaeum enim aliquis nominatur a Rege alicuius provinciae praesectus , accepit Ee- nominationem , nec ullus in ejus anima imprimitur caracter ; cum Episcopus ali- suem mittit ad praedicandum Evangelium , denominatur concionator , sed nullo insignitur caractere , nec imprimitur in eius anima caracter , ut si inauguretur Sacerdos, quod tamen agnoscere cogitur Duraneus . Resp. 2. Caracterem non esse relationem realem , nam sundamentum relationis non xl l ipsi relatio: sed caracter et Sacramenta impressus , est potiustandamentu ara relationis quae resultat e cco quod quis receperit unum .ex tribus Sacramentis , quam relatio ipsa , relatio enim non imprimitur, sed resultat ex eo quod imprimitur; initur minus bene dicitur cara larem esse relationem.
Resp. 3. caracterem esse aliquid reale in anima intri 'secus positum , & ab ipse Sacramento distinctum. r. Quia ex Concilio Trid. caracter imprimitur in anima; igitur est distinctus ab anima . Deinde
eit signum indelebile; igitur distinguitur
ab ipso Sacramento quod est actio tra siens. 2. Ex Patribus, Conciliis & Theo logis respicitur caracter vestit eff)ctus Saacramentorum , dicitur imprimi per S cramenta; igitur est quaedam qualitas distincta ab ipsis Sacramentis, oc Animae superaddita . Qui modum tantum esse contendunt, de solo nomine certant. Nee moror quod dicant nonnulli non intelligere se quid sit ejusmodi qualitas animae impressa velut ens absolutum. Nam idem admittere coguntur de gratia sanctifica te quam dicunt qualitatem vel modificationem animae superadditam , inhaerentem , sic enim loquuntur Concilia , &de caractere loquens Concilium Trid.
iisdem utitur vocibus , ut patet ex loco supra citato CAPUT XIV. De Minisero Sacramentorum.
Irca Sacramenta novae legis duel ex distinguitur potestas , una principalis , altera ministerialis'. Prima dicitur potestas autoritatis quae seli Christo .
quatenus Deo competit & per quam in stituit Sacramenta . Secunda convenit hominibus & ad solam Sacramentorum administrationem extenditur. Deinde non omnes fideles indiscriminatim, sed certos homines hanc habere potestatem administrandi omnia Sacramenta, clarum est ex Scripturis quaed
centi non omnes esse Apostolos, non omnes pastores , Hubr. 3. Nec quisquam fumit sibi honorem , sed qui vocatur a Deo
Iamquam Aaren: Unde errorem oppositum damnavit Concit. Trid. seis. 7. can. Io. adversus Nimatores, Si quis dixerit Chrwlianos omnes in τροιο er omnibus Sa mentisia Imnis ais habere t teis satem r
39쪽
Ministri Sacramentorum concurrunt ut verae causae, videlicet instrumentales seu
ministeriale ad producendos Sacramen torum essectus. Scripturae enim hominibus tribuunt virtutem producendi gratiam , quando Sacramenta adminiistrant; Ioan. 2o. Christus dicit Apostolis: si to-
. rtim remiseritis peccata, remittiantur eis, o quorum retinueritis , retenta sunt ,
unde cuni legitur de Christo Ioan. 3. Hic est qui baptisai , id intelligitur de
potestate excelsentiae quae in solo Christo residet sine exclusione Diestatis ministerialis quae residet in hominibus, qui dicuntur in iisdem Scripturis dispensatores Mysteriorum Dei. Solus homo est Minister Sacrament tum , quia solis hominibus potet atem baptisandi , conficiendi Eucharistiam ,&e. dedit Christus Dominus , Matth. 28.
Ite, docete omnes Gentes baptisantes eos. Lnc. 22. Hoc facite in meam commemora tionem: ubi solos alloquitur Apostolos .
Et haec est Ecclesiae doctrina adversus Lutherum qui Lib. de Missa privata scribit Angelos & Daemones posse quoque
legitime administrare Sacramenta. Iro cum dicimus solos homines esse
Ninistros Sacramentorum , id intelligitur de facto, & de ministerio ordinario, dicimus nempe istos homines constitutos fuisse a Christo Ministros & dispensato res sacrancntorum . Nam si quaeratur utrum Angeli possint esse Ministri extraordinarii , respondet S. Thomas assirmative, Deus, inqu t 3. p. q. 64. art. 7. ad a. Virtutem suam non ita alligavit Ecclesiae Ministris , quiu etiam Angelis possit
virititem attribuere minViranda. In Sacramentis. Et revera si Deus possit per se solum suam dare gratiam , sine hominum ministerio, id ipsum poterit sine hominibus & per Anselos.
Porro in Ministris sacramentorum tria vulgo distinguuntur de quibus agitari solent quaestiones , nimirum intentio , fides
' probitas , de iis proinde sigillatim
CAPUT XV. De Intentione Ministri . DUae hie nobis occurrunt dissicultates
examinandae , prior contra Protestantes qui ausi sunt amrmare Sacramentorum Ministros ea valide administrare, eis nihil intendant, vel etiam licet ja-eose & scurriliter illa administrent. P sterior dissicultas erit , utrum requiratur ad validitatem Sacramentorum ex parte Ministri intentio interior, exterior vero
non sussciat, qua in re salva fide dissentiunt inter se Theologi. Quantum ad primυm caput, Lutherus hae scribit in libro de Captivitate Babylonica, Non dubitem , inquit, s quis iunomine Domini suscipiat, etiamsi impius
Miniser non dei in nomine Domini, vere bapti a tum in nomine Domini. Non enim
in conserentis tantum . quantum tu suscipientis fide vel usu sta est viritis bapti
mi , scut legitur exemplum de quodam mimo per jocum bapti ato . Quaproptee
nem damnavit, Si Sacerdos non seris sed joco ab Uveret , s ramen credat se esse absolutum, verissime es absolutus. Hunc secutus est Calvinus in Antidoto Concilii Tridentini sess. 7. Can. II. 2 ori inquit, de intentione consecrandi garriunt, a Sophisis nulla probabili ratione fuit prorditum . . . . Ego xero Sare Sansiae Christinsiturioni tantum defero, ut s Epicureus quispiam intus totam actionem sub annans , miti Coenam ex Chrsi mandato, & secundum regulam ab eo datam, rituqua legitimo adminis, et , mn dubitem Panemo calicem illius manu porrefla vera mibi
esse corporis Sanguinis Chricti pignora. In illos sit
Corac Lus Io. Intentio requiritur in ministro Sacr me torum, & plane nullum est Sacramentum, nisi Minii lar serio illud pedipgat
40쪽
agat cum intentione iaciendi quod facit Ecclesia. Probatur I. ex Scripturis , in quibus Ministri Sacramentorum a Deo constituti sunt Mysteriorum Dispensatores, I. ad Corinth. cap. Sic nos exi timet homoni Misistas Chrisi , Dispensatores Maeseriarum Dei. Seii Dispensatores qui
legatione pro ηlio sunguntur, debent prudelite et a re, ac proinde ex iudicio rationi v , cetant enim agere humano modo, bri ut amentes & dormientes, non to cando sed serio: alioquin nullum & irritum haberetur quidquid in republica agerent . Et consequenter habere debent v ram intentionem e quia nimirum actio humana esse non rest , nisi fiat ex voluntatis elactione & quidem libera. H s steti principiis Patres Tridentinicos damnant qui dicerent, Sacramentum perfici, tametsi Dco non serio ageret, Is.7. Can. ii. Si quis dixerit in Minι- Iiris .ium Sacramenta conscium , non requiri Intoutionem hillem faciensi quia facit Ecclesia, anathemast. & sess. I . Can. 9. Si quis dixerit Absoluιiouem facramemta in Sacerdotis m,n esse actum judicialem , sed nudom miniseriam pronuntiandi, σι Ar in remissa esse peccata confitemi , modo tantum credat se esse absolutum , out Gordos non serio sed ioco absolvat, anathema D. Idem antea statuerat Concilium Constantiense , ubi homines de haeresi suspecti iubentur interrogari, an credam quod ma-ltis Sacerdos eum deόita materia o forma intentione jaciendi quod facit Ecclesia, vere baptidet, vera conferat Sacra
Et Eugen us IV. in Decreto suo imque tis de septem Ecclesiae Sacramentis,
omnia, inquit, Sacramenta tribus Pe sciuntur , videlicet rebas tanquam materia,
verbiis tanquam forma o persona Mini bri
conferentis Geramentum , cum intentIoue
faciental -d facit Ecclesia . . Obiicies: Absque ulla 2 gricolae intemtione frumentum suam habet vim & etficaciam , id neutiquam pendct ex inten- m. I.
tione seminantis: ergo similiter Sacramenta suum habent effectum inde pendenter ab intentione Ministri, suam quippe viri omnem & efficaciam habent ab institutione Christi: ergo . Nego paritatem, disparitas est quia ad efficaciam frumenti nihil omnino consiti Agricola, cuius intentio est inutilis; se.
cus vero . Sacramentorum administratio
quae est actio humana iuxta Chisti insti tutionem ; neque enim homines more pecudum altaribus ministrant , & qui proinde agere debent ex rationis iudicio cum electione voluntatis. Vere qui dimSacramenta vim suam habent ab institii-tione Christi, sed illius virtutis applicationem mutuantur a Ministris ratione utentibus, & cum iudicio δι libertate illa administrantibus.
Ejusdem generis est quod objiciunt
Lutherani, Dei verbum quacumque prinseratur intentione suum effemina consequi, quatenus fidem in audientibus exei tant , tametsi nullam intentionem habeat qui concio natur, vel etiam si quid nefarium meditaretur. Nam constat, ut docuimus supra, verba quae in Sacramentis etficacia sunt, non esse concionatoria, qu rum scilicet vis non est in eo posita, quod fidem in audientibus excitent, sed consecratoria quae scilicet vim suam ex proserentis instituto aeccipiunt.
Objieiunt quaedam facta historica qui
bus colligitur Baptismum approbatum fuisse, licet sine intentione collatum. Scribit Rufinus lib. i. cap. Iq. Alexandrum Alexandriae Episcopum approbasse Paptismum a S. Athanasio adhuc puero aliis pueris inter ludos collatum, quod idem
denarrant Socrates lib.)I. cap. II.& S romenus lib. I., cap. IT.
Item teste Adone in Martyrologio ad diem vigesimam-quintam Augusti: validus habitus est Baptismus S. Genesii qux ab aliquo Histrione in Theatro baptissius est: igitur inutilis est intentio in Ministro Respondeo priorem hi istoriam, quae ea. Rufini valde incertam esse, vel etiam sx E s -