장음표시 사용
581쪽
sso iHist. Sac. N T. Seculum Geu CAP. XIII. mes hareticis impens avebat. Exan. Ch.I233 S.i3. In Galbis quos reliqui Tolosanora A Lbigensiums hare si omnia contaminabant, Opuper aba castra, viliam Charitalensim infecerant. an. Ch. I 234 S. 8. In Galliis non demant,
qui reliquias Asilensium excitarent, neque pensi ducereηι 1 as a Comite Monfortio promulgaeaae contra haereticos leges. Auamobrem es Inquisitores cateras personas addirectionem seu defensionem fidei Catholica a sede Apost. desinatas intolerandu malis opprιmebant,es tabulas Monfortianas pro extirpandis haeresibus scriptaου conculcabant, se bona essessiones, castra, teras peculii Ecclesiastici invadebant, rapiebant, usurpabant. An. Charra.S.4. Per id temporis civitas in stili. ensis a fide Comitis Provincia ad Tolosanum
comtrem desciverat. d. In Croatia, & Dalmatia, quo Hispania &Gallia ejecti, fugerant a. C. I 223. sal. Par.p. O6.BZOV. an.Ch. I 222. e. Inan IMBal. pag. 218. f. In arragonia, cosntra quos habitum fuit Concilium BZov. I 242.
II. Partes FValdensium viros etiam magnos fuisse sicutos. Geneb. p. grue. Tabum Albiorum, vel
Albisensium) protectores erans Rex Arragonum, Comes S. AEgidii, Princeps Fum, o R a mundus Comes, Tholosatei.
582쪽
Sectio V. seu Συμβίcam doctrina .
iI. Ecclesiam Romanam nihil majori uis udia,
quam ut Albivnsium Catus o doctrinam radicitus extirparet. Hinc a. tot contra illos facta seratum Imperatoris Friderici II. quod recitat B ν. an Ch. s.S 7. & confirmatum postea fuit ab Innocentio & Nicolao IV. Id. an. Chr. I 232. &I189. S. 7. tum Regum, Ludovici Galliarumad. I 128. S.s. R Iacobi Arragoniae Regis, Id. an.Ch. I 222. S. s.lum etiamComitum,Raymundi eum- primis Tolosani, qui Patris quidem vestigia aliquandiu secutus, Albigensium partes defendit: postea tamen leges contra eos tulit; BZOV. an. Ch. I 226. S. 6. tum denique Paparum. Innocentius I v. an.Chr. 21 . decernit, ut Inquisitore fidem Catholicam praedicent, ac per alios faciant praedicari r ut erue e signatos, qui haereticos persequantur recipiant, eisque indulgentiam plenariam a sede Apostolica propterea concessam an nuncient. Vid. B Ran.cit. Idem an . Ch.
12 8. Priori provincialim Hsania,O Ra mundo Penniafortis ordinis Praedicatorum acriter iniunxit, ut ne latum unguem a s ma Gregorii Papa antecessoris, in extirpandis par Arragoniam, se Narbonensem V
vinciam haeretim,discederent. Alerander IU. a.C.D37.Lombardiaconstitutiones c5tram al- denses ja ante latas plenius expli eat Id. Sequenti mox anno aliud eiusde habeturPontificis decretum,quo dubia,quibus Inquisitoru artes labora
583쪽
IHist. Sac. N. T. seculum, seu CAP. X III.
Iant, explicare conatus est. An. Ch. I 26 p.Ιnquisitoribus ut in causa fidei contra quoscunq; possunt & debent procedere, nullis privilegiis in contrarium editis obstantibus , procedant Id. Conser an. Chr. rasii.S. 4. Sed &successor Urbanus IV. cum non ignoraret, Albigensium doctrinam late per Lombardiam patere, conltitu-xionem edidi Π, Βανν. an.Ch.I162.S. . b. Inquisitio, crudelis ille Phalaridis bos, pietati & lanae Maldensium doctrinae fuit opposita. Placet de hoc instituto audire P. Paulum Venerum Hist. Inquisit p. ι 6. Post millesimum & centesimum annum emerserunt innumeri haeretici. ob opinionum diversitates, qua: fuerant ante annos Io. inter Pontifices & kmperatores; usque ad annum millesimum duc4ntesim v, quo tempore Omnia bellis & scandalis plena fuere, & vita non admodum religiosa cleri, quorum haeretes pleraeq; natae sunt contra Pontificis auctoritatem. In quibus temporibus, propter multitudinem talium pestium,omnem modum excedentium,necessitas imposita fuit eas toletandi. Episcopus, procedebat in hisce causis prout poterat, ut in aliis supradictis : Et Pontifices Romani crebris literis ipsos hotrabantur & excitavere ad debita; neque ante annum milles mum ducentesimum auditum Hir nomen Inquisitionis, audiri quis toris contra haeresin. Sed cum Episcopi, aut ipsorum Vicarii non tam idoneos aut diligente
hac in parte sese preherent quam Episcopi Ro
584쪽
Sectio V. seu Συμβααme doctrinae
mani desiderabant: opportune fuere instituti ordines Religionis S. Dominici &S. Francisci, inter quos multi docti ejus seculi fuere, maximeque zelofi ad sustinendam Ecclesiam Romanam , &auctoritatem Pontificiam, quibus usi
sunt Pontifices , ut haereticos praedicationibus suis converterent, exhortantes Principes, populumque Catholicum, ut persequerentur obstinatos, inquirentes in omni loco, quo numero,
de quales essent haeretici; quis et elus Catholicorum, quanta diligentia Episcoporum, & haec omnia Romam deserebant. Unde nomen InquDsitorum ipsis impositum. Interim nullum habuere tribunal, sed interdum judices eo perdu-XC se, ut exilio vel alia poena haereticos mulctarent. Interdum aliquem e potentioribus armis contra eos agere persuaserunt. Interdum populum excitavere, crucem ex panno vestibus imponentes, sese devoventibus, qui in unum colle isti conducebantur ad extirpationem haereticorum. Hoc ipsum duravit perso. anno1,nimi rum ad annum laso. Incepto: horum Patrum
insgnes suppetias tulit Fridericus II. Imperatori qui anno i aqq. Patricii promulgavit quatuor Edicta super hac materia; dum stib tutela Imperatoris reci piuntur Inquisitores, ignis poena haereticis obstinatis imponi tur, poenitentibus per
petui carceres ; horum omnium examen Ecclesiasticis committitur, judicibus autem seculari.
bus condemnatio. Et quidem fuit illa prima
585쪽
Hist. Sac. N. T. Seculum, seu CAP.XIII.
Lex,quae haereticis poenam mortis impqsuit:quae fructum bonum non protulit ad extirpandas hς. te ses introductas, propter acerbas discordias . quas postmodum pascebantur inter Imperato-em, tresque sequentes Pontifices, quibus, perpetuis bellis & dissensionibus distractis, haereses
profundiores radices egere, & latius sese extendere.Tandem mortuo, supradicto anno, Imperatore Friderico, dum in Germania res sunt consula, & in Italia interregnum per viginti tres an nos durat, Pontifex Innocentius IV. post mortem Imperatoris, quasi arbiter remanet in aliis partibus Italiae; hic iam tum animum applicare coepit ad extirpationem haereseos, quae magnos progressus fecerat propter praeteritas turbas. Et considerans , qui ante hae in parte praestitisssent Fratres Dominicani & Franciscant,summo pere diligentes,non metuentes personas nec pe ricula, hoc etiam num unico remedio usus est: eosque misit non tantum ad praedicandum, aut ad congregandum cruce signatos , aut ad executiones extraordinarias : sed impertiens ipsis auctoritatem stabilem tribunal perpetuu quod super hoc negotio tantum curam haberet: Huic rei duo se opponebant. Primum erat, quo pacto, sine confusione, separari possent causae naeresiosa forci Episcopi, quod semper eas iudieaverat,dc quomodo super hac re jam possit constitui ossicium proprium. Alterum erat,quomo'
do excludi possit Magistratus secularis, ad quem
586쪽
sectio V. seu Συμβις αας doctrinae
spectabat punire haeretico , secundum antiquas leges Imporiales ,& nuperrimas Friderich secundWm priora statutii, quae singulae civitates cogebantur obsiervare, nisi praecipites se dare velint ob maximos tumultus. Quod ad primum, tale adinvenit remedium Pontifex,ut unum tribunal componeret inquisitor & Episcopus, in quo tamen inquisitor non solum primus, sed totus Episcopus autem nominς tonus sederet. Et ut speciς at quam auctoritatis secularibus relinquere videretur, nominare permisit illis MinistrosInquisitionis;Sed ex quibus ipsi Inquisitores
aliquos eligorent. SiquandoInquisitor per vicos in coderet, ei adjungebatur assessor, sed electus ab ipso inquisitore: in commune transferre terisIiam partem bonorum Fisco addictorum:& similia talia,quete M gistratum collega cum Inqui.
sitoribus ip speciem facere videbantur sed re vera servum. Supererat nummo colligere pro expensis circa in carceratos, &ipsorum alimonia,
quocirca haec a publico gerario sum eo da, stat ut fuit; & sic observatqm Nixiae a.Ch. 21I.dc deputati fuerunt in Longobardia Fratres & Dominici Inquisitores in regione Flaminia&Marchia Tar- visitu . Post septem menses bullam scripsit P paad omnes Rectores, concilia & sodalitia b rum trium provinciarum,praescribens ipsis 3I. capitu. Ia,quae observare deberetnd 0b prosperos successus huius novi ossicii jubens capitula referri inter public statuta, quae ubservare deberent invio.
587쪽
late. Auctoritatem dans Inquisitoribus exc6mmunicandi non observantes ea. Neque tunc temporis Pontifex ulterius extendit Inquisitionem neque intra, neque extra Italiam. Quia tres supradictae provinciae,prout aiebat , eraiit in ejus conspectu,& admodum a malae ab eo. sed vera causa fuit, quia in hisce magna pollebat auctoritate, utpote destitutis Principe, omnesque
civitates singulare regi me habuere, & in iisPontifex multo: sibi additos habuit ob ultima bella. Nihilominus non tam facile admissum fuit hoc edictum: unde Alexander IV. ejus successor,
post septem annos, nimirum nnb ias'. coactus fuit hac in parte moderamine uti, Edictuq; interpolavit. Jubens nihilomipus Inquisitoribus, ut Rectores censuris constringerent ad ejus observanti m. Eadem de causa Clemens IV. post sexaniati nempe I 263. neque tamen penitus observatum svit,ita ut adhuc sequentes quatitor Pontifices superare non potuerint omne Sdissicut rates, quae undique obstabant, ne usquareeiperetur ossicium. Hae nascebantur duabiis de causis. Prima erat materia tNB 'severitas Fratrum Inquisitoturn per extorsiones aliaque gravamina. Altera quia sodalitates sumtus ferre recusabant: quocisca tandem conclusum fuit, non debere praetendi, hos ς publico aerario petendos esse. Et ut temperarent nimium rigo-tem Inquisitorum, partem aliquam adscripsere
Episcopo: qua de eausa non tam dissiculter in
588쪽
troductum fuit ossicium in Regionibus Longobardiae, Flaminiae & Tarvismae, postea etiam in Tusciar transiit etiam in Arragoniam& aliquas civitates Germaniae & Galliae; In Regno autem Neapolitano introductum non fuit, quia non erat reciprocus affectus inter Pontifice & Regem
ejus Regni. E Gallia &Germania blevi tempore ablatu fuit :sInquisitores ex iis expulsi fuere, ob nimium rigorem & extorsiones: Alibi abiere, quia nihil ipus negotii ibidem si a pererat. Pauci
etiam restabant in Arragonia, neqtie enim in aliis Hi aniae Regnis penetrare potuerunt. Haec P. Paulus Venetus. Quae deinceps I 84. contra Saraee nos acta sunt in regno Giunatensi, suo, riui Θεω, loco audiemus. Originem ex Scriptore Pontificio atrocissimi illius &-Coia sessus, ultimi, Diabolicae in Ecclesiana saevitiae,conatus dare operae pretium duxi. Ergo Mona. chorum, Dominicanorum potissimum opera, rebus Eeclesiae Romanae contra Ualdenses con. sultum voluit. Gregorius IX. an. Chr. I 229. F. Guallam ordinis Praedicatorum Inquisitorem Mediolanum ad extirpandos haereticos misit. Hi porro coram Episcopo comitiis S .P. Mediolanensis indictis, duodecim viros , quoru In tertii, & terni cum duobus Fiatribus Praedica totissibus & totidem Minoribus ad quatuor p*rtas ut-banas subsellius collocatis haereticos inquire. rent, atque judicarent, elegerunt . plurimaque
contra haereticos decreverunt. Beor. Ita & In
589쪽
Hissi Sac. N. T. Seculum, seu CAP. XIII.
nocentius IV. Magistro generali & Provinciali. bus ordinis Praedicatorum Inquisitores & COmmissatios in causis fidei instituendi &removendi potestatem fecit,dato diplomate quod analibus
iam Franciscanum , & Thomam Aquinatem Dominicarium lacertos suos contra Maldenses laptasse, scribita.Ch. I 27o. S. N. Eandem in Arra. lgonia Dominica nos provinciam sustinuisse,an-l notat ibid. Extant etiam adhuc formulae, quibus Dominicus fuit usus vel in revocandis, vel et- liam mulctin dis iis, qui vel minis, vel promissionibus ad AEgyptiacas revocati lauticias, appro-lbrii minus erant patientes. Duas recitat 43- ον,an. Ch. IJ.S. 3.quarum prima ita habet: iversis
Christi fidelibin ad quos praestentes ister a per
venerint, F. Dominisub Ommenstis Canoni. bin, praedicator minimus salutem in christo. Auctoritate Domini Abbatis Ciseniensis
suis edis ogati, qui hoc nobis iniunxit
rium, reconcaliavimus praesintium lato-lrem Pontium Rogerium, ab haereticorum sim, Deo largiente, converseum e mandantes inminute praestitiSacramenti,ut tribus Domin,
cisse vis diebus, ducatur Uacerdote nudus a 'moralibus,ab ingressu vilia vis ad Ecclesiam
verberando. Iniungimin etiam ei, ut a carni
bus, ovis es casto,seu omni v quae semenim
590쪽
Sectio v. sma Συμβααme doctrinae.
trahunt carnis originem, abstineat omni tempore,excepta Hepocha, ct die Pentecostes, odie 2 atalis Domini, in quibus adabnegationem erroris pristini, praecipimus, ut eis vesicatur. Tres Imrdrage in in anno faciat, apio cibus abstinens. T diebus in hebdomada semper a piscibuου es ab oleo, cr-ab neat cir jejunet: nisi corporalis infirmitin, velitabores astatis exegerint dissensationem. Ret26iosis usibus induatur,tum informa um etiam incolore, quibus in directo utriudquepa, pilia, singula cruces parvulaesint assuta. Gotidie, si opportunum fuerit, Missam audiat: odiebus se iris ad vesserin in Ecclesam per
Alnu horaου, tam nocturnas,quam diuro naπ, ubicunqueseuerit, Deo reddat, sicilicet septies: in die decies Pater noster dicat: media nocte, vigesies. Castitatem observet, ct mane apud Cererim miliam, chartam istam Cape lanos per singulos mensis ostendat. Diano etiam praecipimus, ut de vita ejus curam diligenter habeat: Haec omnia diligenter ob - siervet: donec alia super his Dominus Legatud siuam nobis exprimat voluntatem. Godsi ea obsiervare contempserit,tanquam pejurum ιor hareticum, O excommunicatum ipsium habea