장음표시 사용
131쪽
Semisepulta virum ruituris corpora Raais Contrita aspicies, cunctaque versa solo Nee tua te Pietas tangit, Pater optime, non le , Qui Nati e venis fluxit in arva, cruor Parce, precor, miserere Pater: si triste flagellum Justitia intorquet, ponere cogat amor. Non tibi mors sontis curae, Sed Vita, salusque: Poenitet, en animi nuncia verba mei.
Hie dolor, haec lacrymae, cordis quas crimina Po-Λl Patris arietum jus Pietatis habent. i scunt , Tu tu prote miseris succuras mitis Emigdi, Ei bonus ad divos sex mea vota pedes. Crimine quae nostro mota est ope terra quiescat Tanta; non jussis pareat illa tuis Z
Parce, precor, miserere Pater, tua detonet ira, Non haec injustum puniat ene caput. Ad te siens venio, lapsum clementia pectus Roborat, infidis portus, et Rura reis. Illa patet, pateatque, precor, VaSti aequoris instar, Abluat haee animi leistia sacta mei. Me premit immanis patrati criminis horror, Impetit et sordens ore minante scelus. Te laesi, Pater alme, mali tu testis et ultor:
Justaque de iusto iudice poena venit.
132쪽
veri iee tela manu sed, tu Pater Optime, iniquum Me peperit Mater, vitaque tincta lue est.
Vera loquar sine nube: placent tibi eandida eorda; Hine arcana mihi pinrima sacra patent. ob utinam aspergas h3ssopo lurida membra Tune serent lapsa candidiora nive. Laetitia expellat Iuctus , et mulceat artus, ossibus alitietis vox tua dulce Sonat. Λ noxis tristem foedis avertito vultum, Quaeque male admisi crimina nostra suga. Ne me reiicias patris amplexibus oro, Nec tuus e nostro SΡirilux ore migret. Laetitiam tu redde aegro, tu redde salutem, Fractaque coelesti Iumine corda lave.
Me duce justitiae discet gens impia eallem,
Et eadet ad divos gens scelerata Pedes.
Oh Deus una salus, laso me a sanguine Serva,
Et diset Laudes tune mea lingua tuas. Sed tu, tu sontis putre os absterge, perenniS 3 Facque tibi gratus sit quoquo vocis honoS. Vietima caesa luos animos nil placat, haberes, Haee si digna larent, plurima dona, Pater. Est tibi gratus odor, curis exereitus aegris Spiritus , atque humilis tristia corda leva. Ah Solymae muros, struat ah tua sancta voluntas
Gaudeat et mihi sub Patre Laela Sroni Tune tibi iustitiae pia dextera solvet honoreS,
Atque erit e vitulis ara reserta meiS.
133쪽
Et gelidas eervus sontis petit impiger undas; Sic mea mens unum poscit anhela Deum. Hune petit impatiens: sitis arida torret hiantem: Heu mihi eue dulci non datur ore sevi rNoetes, atque dies lacrmis mihi pastus obortis, Hostes dum repetunt, dic modo, Numen ubi est
Haee memini, at moestum relavet Spes unica pectus, Quod mihi fas rursus Numinis ire domum. Templa petam rursus, numeros effusus in almos, Stipabitque meum maxima turba latus. Cur mea, cur tristi torquentur corda dolore, Mixtaque sunt lacrymis vota, Precesque meis
Spes Deus una mihi, sacris licet exul ab oris , Sacro iterum tandam limine dulce melos. Spes labat, et rursus vexorque, agitorque Procellis, Spes labat, et tristi corda pavore tremunt. Hinc spes, lenimen, timor hine sel ingerit atrum: Fervet in oppresso barbara pugna sinu. Spes animam rapit amictam sub Numinis aedem; Pes heu Jordanis, pes colit aeger aquas. Hermonios peragro saltus, Ioca inospita, vitam Ut tuear; mihi nox, fit mihi amara dies. Me misertimi tristem stridens velut urget Ab3ssum Cum furit effusis tristis abyssus aquis:
134쪽
vox ubi diva atras concussit ab aetere nubes, Obruit et trepidam turbidus imber humum; Heu sie horrisoni haeeantne vortice nuctus, Qveis divina meum nune premit lea caput.
Quid saeiam infelix r qua spe, qua sulciae aeger ZQuar mea mens spera: spes mihi certa Deus.
Laeta dies aderit, pietas eum Numinis almi Telatia coelesti corda fovebit ope. Laeta dies aderit, solis qua Mee, nigrisque
In tenebris, solvam earmina grata Deo. Hae ego spe euras animi fiolabor amaras.
Exeipiet validas Numen ab axe Preces. Huic dicam : mea vita, meis una Anchora rebus, Ra age, dive tuum suscipe Reetor opus. Te ne igitur Genitor eaepere oblivia nostet 7 Cur sero tot tristes harbaro ab hoste minas rDum mea tot rigidis coneidunt membra flagellis, Dum me tot sannis turba inimica gravat, Dum vibrant telum telo violentius omni, Cum repetunt diro gutture, Numen ubi est rΗaeo vox insultans saevo me conterit ictu,
Et gliscit poenis poena, dolore dolor. Mens mea, quid tristis pavitas, eur ingruit horrorrCur trepidant tanto viscera fracta metu rHa age, spes bona nune subeat, diram excute nubem. Spes ubi sit quaeris Τ spes mihi certa Deus. Laetus adhuc dulces effundam peetoris hymnos, Ipse Deus nobis, ipse erit una Salus.
135쪽
Joseph in Aegypto regnans Meob Patri suo.
Care Pater, nova laetitiae nunc tempora surguntVSplendidiorque animo fulget ab ax dies Exue nigrantes conlaeto E eorpore mictus, Et laveat rursus pectora blanda quies. Ille ego, quem diris Ianiatum dentibus olim Flevisti coris obrutus usque Pater, Ille ego Nili is nune vivo prosper in oris: Vivor manu valida seeptrai Seeunda rego. Extrema haec pessant extremum gaudia luctum, Tristeque jucundo nectare Metus alant. Laetitiae in utinata tantae spectator adesses, Et mixti risus, mixtaque verba forent. Ingruet hio forsant menti violentior ictus, Neve tibi noeoat mens mea fracta timet. Care Pater, vivo post tot discrimina rerum: Per quae indigna tuli, gloria multa venit. Fratribus abreptus diris, violentius in me Dum Eoeunt, mortiis victima pene sui. In puteum injicior tenebris , formidine septus, Mo miserami languent membra, Pavore labo. Dum tauesta fames trepidantia viscera torquet, Dum properat vitae nox inimica meae, Eruor infelix, immisso fune, gemensque Ignotis vendor tempus in omne viriS.
136쪽
ta Pharias rapior terras, equitumque Magister Emptum seliei Putiphar aede locat. Rem erodit, famulos supra mihi cuncta potestas: Allieit et Do num res bene geSta meum. Prospera cunctu mihi ; sed me Rex altus Olympi Rursus per sortis turbida adire jubet. Quam sorma praestans, tam perdita moribus uxor Insanda vaseos comparat arte dolos. Ignibus exarsit violentis ; illa pudorem Exuit, atque meum concitat igne sinum.
Quid laeereis pudor ipse vetat, divinaque jussa:
Illa sed injustas instruit atra minas. Horresco reserens, stroo cum eon ita ab aestu Intulit impuras in mea terga manus.
Ut rabidis ursi evadit de saueibus agnus, Aecipitrisque ungues casta columba fugit, Egredior pavitans gressu Properante Per Redem, Arrepta at stringit pallia iniqua manus. Heu quid non tentat deluso Foemina amore 7 In dieas surias illico versus amor. Prosilit et laudem demens in crimina vertit, Meque sui clamat criminis esse reum. Accurrunt Famuli: testantur pallia culpam. Vie fremit, inque meum perfurit ipse caput. Quod pius extimui thalamos temerare verendos Sum reus , utque inter vincula carcer habet. Ingruit hine atque hinc moles immensa malorum, Quodque unum superest, fletibus ora rigo. Tum vero incessit terror mage turbidus artus, Quaeque tuli infelix, quaeque ferenda tremo.
137쪽
Nunc venit ante oeulos moesti Genitoris imago , Excruciatque animum Poena Paterna meum. Quique olim strictus patriis amplexibus, ah nune Avulsus cogor vincula dira pati. Sed me per tristes aerumnas semita felix Conlaetum euris ad bona sata rapit.
Disparent luctus, laquei franguntur acerbi; Carcere pro diro negia dives habet. Perstrinxit dubIum saeilis sapientia Regem
Cum verbis novit somnia aperta meis. Regali in ectus per compita servida euera Providus Egypti nuncupor ore Pater. Gemmato navi rutilant diademate crines, Et valida moderoe regia Sceptra manu.
Me sine nil vastis quisquam molitur in oris, Per me Nilleolis horrea plena Patent, Cumque fames siccis dominetur harbara in arvis, Cum nulla arenti germinet herba solo; Ubertas lamen hie ridet, nee defieit ulli, Providus ut foveat languida membra, cibus. Huc, o stare Pater, gressu to conser anili Et mecum capias quae mihi dantur opes: Ah precor, si propera, votis id desciit unum, Nam mihi, conjuncto te Patre, triste nihil. Felix, oh nimium felix, Genitoris amati Si mihi ineundo nune licet ore frui. Ib is Memphitieas pompa celebrante Per oras, Fertiliorque tuo terra parata gressi. Hue precor, ab propera: Iacrymas per mutua susas Ex laetis oeulis ire iubebit amor.
138쪽
Te Domini multos servet pia dextera in anno Amplexu numquam solvar ab ipse tuo.
In Divam Margaritam Cortonensem Margaei, quam foedo demersam gurgite Numen Insandis clemens sordibus eripuit, Te cano: sert animus Lauros intexere Dotiti, Conversa et vitae dicere facta tuae. Coeperat horrendis laquaeis te vafra voluptas, Dum mollis primo flore iuventa viget, Incautoque atrum perpotas Pectore Virus, Perdita, mentis inops in scelus omne ruis. Mollibus ex oeulis acer diffunditur ignis, Qui misera insano vortice corda cremat. Subeidet malis roseis metuenda Venufitas, Et certos laqueos verba loquentis habeat. Decipitur, eapiturque dolis incauta Juventus Et spolia indigno crimine opima refers. Hinc patris, praeceps ut vivas, cedis ab oris, Nec metuis turpi eolla dedisse jugo. Sic culpa insequitue deelivi tramite culpam, Innee tuntque magis vincula nexa Pedes. Magdala sic quondam mulier fatale Iuventae Exitium incautae pernieiosa fuit. Sed te sic pariter vitiorum pondere mersam tisando e barathro gratia diva tulit.
139쪽
Nam Proeus insaniis diro prostratus ab ense Immani infelix morte peremptus obit. Te canis instinctu supero te veste Prehensam Qua confossa latent sub strue membra trabit Aspicis eirasa in lacrymas exangue Cadaver , Aspicis effusis vulnera acerba comis. Ioui dolor immanis labefactat mollia eorda, Et revocas frustra voce ululante virum. Perdita flaventes diseindis vertiue crines, Et rigido madidas ungue genas laceras. Hinc suror impellit vesana mente labantem Extinctum certo lanere ad ima sequi. Cum coelestis amor nitidis delapsus ab astris Divino stultum eurripit irro sinum.
Solis ut ardentiν radiis nox dissust a ra gne ita coelesti Meditus seror ahit.
Territa consurgis; metuen laquΗ tristis -Erni Supplicia, aeternos Menis et aegrae lacu . Demersi in s Maa mmmus Oeeurrit imago, Et serit en aurem traetae catenn tua . Concutit ossa tremor, savam ceu vibrat aristas, Vel eum populoas ventilat aura, comas.
Ante tuos oculos fauces reserantur aVernae,
Λnte tuos oeulos perfurit ignis edax. Immani miserumi nutat sormidine Pectus, Sed tibi fit tanti meta timoris amor. Quod eoo laethiseris fuerat penetrabile telis Vitali praesen a vulnerat ense DeuS. Ereris inducto ceratae ut sulphure taedae, Ut pia sumosis addita thura socis.
140쪽
Et tibi divini sponsi stetit obvia imago,
Divinum Sponsum noxque, diesque refert. Poenitet, hunc culpis adeo laesisse scelestis, Illius amplexus aegra, dolensque petis. Et subito eluitur crimen, scelerumque dolentem Tegmine candenti gratia diva tegit. Continuo ingrederis probos bene Saucia mores, Quamque impura prius, tam modo Pura nites. Ornamenta manu discindis lubrica sorti, Contegis et duro vellere molle latus. Quique oculi llammis vafri exarsere nefandis In iuges lacrymas numinis instar eunt. Quae iacies fuerat turpes venata lepores Occupat exanguis, hinereusque Color.
Pro lautis epulis poscis jejunia, molli
Prostrato dura corpora Sternis humo. Pallida crudeli discindis verbere corPus, Et stupefacta nitens manat in arva cruor.
Quin taedas culpas divino concita ab aestu Pandis, et exquiris dedecus ipsa tuum: Et frustra insidiis nigri petit arbiter orci, Indignas fraudes Numine fulta domas. Sic, quae stulta prius supras in crimina pestis,